ROZDZIAŁ 1 - ROZBITKOWIE
-Wybacz, przeszkadzam ci? -Co robisz?
Planuję, jak wydostać nas z tej wyspy.
To moja pierwsza katastrofa morska.
Pozwól mi w pełni przeżyć ten moment.
Jak skończysz, mógłbyś mi pomóc.
-Naprawdę? -Tak.
Właśnie się rozbiłem.
Też już nie lubię łodzi.
-Mówiłem ci! -Wiem.
Nie ufam niczemu, co nie zostaje tam, gdzie to zaparkowałem.
Proszę. Zrobione.
-Co jest zrobione? -A na co to wygląda?
To duży znak.
POMOCY!
Jeśli nad wyspą przeleci samolot,
zobaczy nasz znak i nas uratuje.
Czemu tak bardzo chcesz zostać uratowany?
To idealne miejsce na wakacje. Tylko spójrz na tę plażę.
Może należy do jakiegoś miliardera.
Nic tu nie ma. Tylko ty i ja.
Tylko my?
Zaczynasz rozumieć tę sytuację?
Cóż, pogoda jest ładna.
Najlepiej, jeśli jak najszybciej się stąd zabierzemy.
Jak to zrobić?
Może zbudujemy tratwę.
Nie wypłynę tam na tratwie.
Byliśmy tam w pełnowymiarowej łodzi i się rozbiliśmy.
To Ocean Spokojny.
Pełen morderczych rekinów.
To samobójstwo. A jeśli one nas nie zjedzą,
i tak nie przeżyjemy więcej niż cztery dni bez wody pitnej.
Wynośmy się z tej wyspy.
Czemu panikujesz? Ludzie jak my nie rozpływają się w powietrzu.
Nie zniknęliśmy z radaru. Na łodzi był transponder.
Zobaczą, że Richard i ten drugi koleś się rozbili.
Nie zostawią mnie tak. Ludzi jak my się nie porzuca.
Mnie na pewno nie. Jestem Richard Hammond.
Znajdą mnie.
Utknęliśmy na bezludnej wyspie! Zostajemy tu.
Nikt nas nie uratuje.
Co to?
Szybciej!
Richard! Spójrz, narzędzia!
Może uda nam się coś zbudować i się uratować.
Kiedy zaczniemy pić własne siki?
Zaczekajmy, aż skończy nam się woda.
Tory, ja tonę!
Będzie musiał pokochać tę wyspę.
Zostanę uratowany! O nie!
Tak jak ja.
Nigdy się stąd nie wydostaniemy.
On oszalał.
Zabiję cię!
Nie powinniśmy się kłócić!
To oznacza wojnę!
Ognia!
Obaj jesteśmy ludźmi, ale ja trzymam potężne działo.
O nie!
Prosto w toaletę!
Richard! O Boże!
Współpracując, możemy zrobić wszystko.
Za trzy, dwa, jeden.
To może być nasza przepustka z wyspy.
Mamy silnik parowy!
Dalej, pojeździe śrubowy! Współpracuj!
Boże!
Daleko jeszcze?
Tylko spójrz!
To działa!
Niesamowite, co możesz zrobić, gdy masz czas.
WIELCY ESKAPIŚCI
Proszę podać imię i nazwisko.
Nazywam się Tory Belleci.
Przecież pani wie. Richard Hammond.
Richard Hammond z telewizji.
The Grand Tour?
El Touroso Grandioso?
Trudna widownia.
Wynajęliśmy łódź w San Diego, żeby popłynąć na ryby.
Richard kocha łodzie. Mówił, że robił to wielokrotnie.
Nigdy nie płynąłem taką łodzią.
Skąd miałem wiedzieć, że nadchodzi potężny sztorm?
Najgorszy sztorm. Myślałem, że zginiemy.
Byliśmy tam wiele dni.
Zboczyliśmy z kursu o setki mil.
Morze zrobiło się wzburzone, płynęliśmy wśród skał.
Usłyszeliśmy ogromny huk, potem jeszcze kilka głośniejszych.
Reszty nie pamiętam, ale obudziliśmy się w raju.
Nie jesteśmy zwykłymi rozbitkami.
Występujemy w telewizji.
Ja w popularnym programie naukowym Pogromcy Mitów.
Znacie go, prawda?
Chodzi o to, że mamy wiedzę.
Od razu postawiłem szałas.
Zbudowałem kolektor wody,
zebrałem trochę juki i kokosów.
W sumie to było naprawdę łatwe.
Nie wiem, czemu Bear Grylls robi z tego wielkie halo.
Potem wysłaliśmy sygnał SOS.
Trzy ogniska to międzynarodowy symbol SOS.
Przypomniałem sobie z harcerstwa.
Ktoś to na pewno zobaczy!
Nie możemy być aż tak daleko od lądu.
No właśnie.
Po kilku dniach zdaliśmy sobie sprawę, że nikt nas na razie nie uratuje.
Nie zamierzaliśmy wracać
do pełnej rekinów wody, więc zrozumieliśmy...
Cóż, ja zrozumiałem, że musimy wyciągnąć z tego, co najlepsze.
Wtedy zaczęliśmy przeszukiwać linię brzegową.
Nie uwierzysz w to!
Szybciej!
Amerykanie łatwo się ekscytują, prawda?
Chociaż właściwie Tory znalazł coś ekscytującego.
Dwa wyrzucone na brzeg kontenery.
Richard! Spójrz!
Mogliśmy się tylko domyślać, co było w środku.
W środku może być skuter wodny.
Krem do opalania.
-Jedzenie. -Okulary!
Może woda. Świeża woda.
-Gin! -Tak. Gin.
Ładne markowe koszule, bo śmierdzę. No dobra.
Prezerwatywy?
-Nie przydadzą się. -Kto wie? Zatrzymam je.
No dobrze.
Zupełnie jak w Święta w dzieciństwie.
„To na pewno czerwony rower! A nie, to puzzle”.
Albo skarpety! Tak, to trochę przygnębiające.
Nasze podekscytowanie momentalnie opadło.
Z drugiej strony kontenery świetnie nadawały się do spania.
Potrzebowaliśmy ich, bo nadchodził kolejny sztorm.
Tak, spaliśmy w puszce.
Rano sztorm przeszedł dalej,
ale zostawił nam coś, co zmieniło nasze życie.
Co to za rzeczy?
Sieci rybackie.
Spójrz, beczka z łodzi.
Możliwe.
Kamizelka ratunkowa.
Tam jest ponton.
To świeże. Opony.
Tak.
-Chwileczkę. -Richard.
-To jest... -To łódź!
To Betty!
Jesteśmy uratowani!
-To jest to! -O Boże!
Wróciła! Musimy tylko poczekać na przypływ!
-Tak. -To takie proste!
O Boże! Ale się cieszę!
-Czekaj! -O nie.
Pękła.
Myślałem, że to nasza szansa.
Nie naprawimy tego. Ona już nigdzie nie popłynie.
Jest tam ktoś?
-Mam złą wiadomość. -Co?
-Radio nie działa. -O Boże, to okropne.
Wiem, okropne.
Były spolaryzowane.
Martwisz się teraz o to, jak wyglądasz?
Łódź jest połamana.
Utknąłem na tropikalnej wyspie i nie mam okularów. Promienie UV.
Wzrok to cenna rzecz!
Moje rzeczy przemokły.
Wiem, że nie jest idealnie,
ale spójrz na wszystko, co teraz mamy.
Masz rację. Jeśli połączymy siły,
może zbudujemy coś, dzięki czemu nas uratują.
Dzięki czemu opuścimy tę wyspę!
Albo ułatwimy sobie życie na wyspie.
Jasne.
Łódź była pełna przydatnych rzeczy,
które mogły uczynić życie przyjemniejszym.
Postanowiliśmy zabrać z niej jak najwięcej,
zanim kolejny sztorm zmyje łódź do wody.
-Richard! -Co?
Narzędzia!
Tak!
Działają!
Widzisz? Już się uśmiecha. Jest szczęśliwy!
Spójrz tylko.
Jesteś stara, szorstka, łuszczysz się i nie masz formy.
Nazwę cię Clarkson. Będziesz moim przyjacielem.
Nie wiedzieliśmy,
co przyda nam się w ucieczce z wyspy,
więc wymyśliłem plan.
Rozebraliśmy łódź i wzięliśmy nawet duże części.
Pamiętam ten dzień.
Zrobiła się z tego naprawdę ciężka praca.
-Gotowy, Richard? -Tak.
Pchaj!
-Pchaj! -To takie...
To takie ciężkie!
-Czy ty w ogóle pchasz? -Tak.
Spróbujmy jeszcze raz. Dalej.
-Tak. -Gotowy? Trzy, dwa, jeden. Pchaj!
Spadło z kłód i teraz...
Co to w ogóle jest?
To bojler.
Do czego ci bojler? Jest 30 stopni!
Może zrobić się zimno.
Nie zrobi się zimno!
Więc co proponujesz?
Zaczekaj. Może zbudujemy jakieś urządzenie do ciągnięcia?
Samochód. W domu przyczepiłbym to do samochodu i przeciągnął.
Chcesz zbudować samochód, żeby przeciągnąć resztę rzeczy na naszą plażę?
Przenosząc je ręczne, prędzej umrzemy.
-Myślisz, że dasz radę? -Zbuduję samochód.
Samochód może zrobić wszystko.
Samochód?
Wiem. Nawet tego nie skomentuję.
Głupi pomysł, ale nie mogłem go powstrzymać.
Dobra. Potrzebuję silnika.
Kiedy on się tym zajmował,
ja próbowałem każdego sygnału SOS, jaki znałem.
Najważniejsze było, żebyśmy wydostali się z wyspy.
Mógłbyś przestać?
Czy to wygląda jak łódź?
Nic teraz nie widzę.
Oślepiłeś mnie. Czy łodzie są jak papużki?
Na widok lusterka lecą w jego stronę?
Skąd masz ten silnik?
-Skąd go mam? -Tak.
Byłem w sklepie z narzędziami.
-Nie widziałem go. -Służył do zwijania lin.
Nadal planujesz auto?
To będzie serce bestii.
Zaciągnąłeś to tutaj?
-Tak. -Sam?
Pomógł mi ten trzeci koleś, który był z nami.
Jestem pod wrażeniem. Podoba mi się nasz warsztat.
Auto spodoba ci się bardziej.
Witam. Oto podwozie mojego auta.
-W Ameryce nazywamy je ramą. -To podwozie.
-Podfozie. -Nie, podwozie.
-Podwozie. -Podwozie. Tak.
Czemu jest z drewna?
Nie mam nic innego. Drewno się nada.
-Możesz robić to ręcznie? -Robię to ręcznie.
Mówię o śrubokręcie. Mamy tylko kilka baterii
i nie możemy ich zmarnować.
Jak już mówiłem,
drewno jest lekkie,
ale wytrzymałe, nie rdzewieje.
Słabo się wygina, ale jest wytrzymałe przy skręcaniu.
Te belki po skosie
zamienią obciążenie w kompresję, co jest lepsze.
Zabezpieczą też całą konstrukcję przed skręcaniem.
Takie trójkąty są genialne. Uwielbiam je.
Spójrz tylko. Siła tkwi w tym trójkącie.
To bardzo skomplikowane autko z napędem grawitacyjnym.
W moim warsztacie nie używamy tak uwłaczających nazw.
To, mój przyjacielu, jest samochód.
Mogliście zbudować samochód, ale nie łódź?
A widzieliście, jaki Pacyfik jest wielki?
Mogliśmy być tysiące kilometrów od domu, a ze mnie żaden...
Nie znam sławnych budowniczych łodzi.
I po co ten pośpiech?
Wyspa była wspaniała, a budowanie aut to zabawa.
To moje dętki.
Proszę bardzo.
O tak!
Trzeba mu to oddać. Projekt był naprawdę dobry.
Ale gdy zaczął mówić o prędkości,
naprawdę postradał rozum.
To prawdziwy metal!
To będzie moja tylna oś.
Mam tylko te dwa koła zębate,
to i to, więc mam wybór.
To mój silnik.
Ten pracuje około jeden do jednego.
Bardzo szybki. Tak.
Mam jeszcze tylko to,
co daje stosunek jeden do czterech.
Cztery obroty tego dają jeden obrót tego.
-Wolniejszy, wyższy moment obrotowy. -Ale wolniejszy.
Zastanawiasz się, które koło zębate wybrać?
Chcę to rozwinąć.
Logiczny wybór to większe koło z większym momentem obrotowym.
Mamy przeciągnąć ciężkie przedmioty
z łodzi do obozu.
Tutaj dostaniesz prędkość.
W tym przypadku wymieniam moment obrotowy na prędkość.
Tak.
Jedną z tych rzeczy jest prędkość.
Druga to tylko moment obrotowy,
-którego nikt... -Nam jest potrzebny.
Holujemy ciężkie przedmioty.
Miłej zabawy przy budowaniu tego gokartu.
Idę wymyślić sposób, by się stąd wydostać.
Co z tobą nie tak?
Nie możesz po prostu dobrze się bawić?
Cały czas myślisz o ucieczce, nawet gdy miło spędzamy czas.
Moment obrotowy!
Prędkość!
Nie stałem bezczynnie,
obserwując wariata z obsesją prędkości.
Wymyślałem sposób na wydostanie się z wyspy.
ROZBITY STATEK - PACYFIK - TORY BELL
-Tak! -O Boże.
Obczaj moją brykę!
-Zbudowałeś samochód! -Udało mi się!
To niesamowite.
Świetnie jest znów usiąść w samochodzie.
-Jest uroczy! -Tak! Jest świetny!
-O Boże! -Fajny, co?
Jest świetny!
-Tak! -Płetwa jako siła docisku?
Płetwy rozbiją wiry na skrzydle,
które inaczej stawiałyby opór,
co zwiększa siłę docisku.
Stara deska surfingowa na stożek.
-Jest super! -Wiem.
Jestem pod wrażeniem, ale nie sądzę, żeby to się udało.
Układ sterowania nie da rady.
Biegi całkiem nie tak.
Nie pociągnie żadnego ciężaru, szczególnie po piasku.
Ma rury wydechowe z boku.
Krytykujesz wóz z bocznymi rurami?
Nie słuchasz.
Nie brałem cię za kogoś, kto krytykowałby maszynę z bocznymi rurami.
Ta maszyna niczego nie uciągnie.
-Myślisz, że jest do niczego? -Tak.
Zrobiłbyś to lepiej?
Tak, jestem pewien.
-Doprawdy? -Tak.
No to dawaj.
-Zrób to lepiej. -Zrobię.
-Zrób to! -Zrobię.
Spadam stąd!
Wiadomość w butelce była moją...
ostatnią nadzieją.
Próbowałem wszystkiego, by wysłać światu SOS.
Po tym uznałem, że czas wziąć się do roboty.
Maszynka mi się stępiła.
Co ty tam robisz?
Spawam.
Spawasz?
Tak.
Już trzy akumulatory wystarczą, żeby zrobić spawarkę.
W szeregu dają mi jakieś 36 woltów.
Na łodzi były pręty spawalnicze.
Podłączyłem jeden elektryczny koniec do metalu,
drugi do pręta. Gdy jest blisko metalu,
tworzy łuk dość gorący, by stopić stal,
więc mogę spawać.
-To spawanie. Więc możesz spawać. -Tak.
A ja właśnie zbudowałem auto z drewna.
No, drewna byś nie zespawał.
Nieważne, możemy robić różne rzeczy. Co to?
Mój pojazd.
Że co?
Mój pojazd.
Chwila. Więc teraz zgadzasz się ze mną,
żeby zbudować auto do przeciągnięcia rzeczy.
Nie zgadzałem się, póki nie zobaczyłem twojego auta,
które na pewno się nie sprawdzi.
Pomyślałem, że zbuduję takie, które nam pomoże.
-Lepsze niż moje? -O wiele lepsze.
Rozstrzygniemy to w jedyny możliwy sposób.
-Jaki? -Do zobaczenia na torze.
W porządku.
-Tak? -Tak!
-Do zobaczenia. -Do zobaczenia na torze.
Chwila. To bezludna wyspa. Nie ma tu żadnego toru.
Zbuduję tor, więc do zobaczenia.
-No dobra. -Jak chcesz.
Już po tobie, kowboju.
To proste.
Gdy trzeba rozstrzygnąć, kto ma lepszy pojazd,
jest tylko jeden sposób.
Czyli?
Nie widzieliście żadnych moich programów?
Wyścig! Trzeba zorganizować wyścig!
Ciągnę je na linię startu,
ponieważ mamy ograniczoną ilość paliwa.
Gdy się skończy, to się skończy, Clarkson.
Co to jest?
To Clarkson. A co to, do cholery, jest?
Pojazd śrubowy. Nawet nie śrubuj ze mną wygrać.
Jak ty to zrobiłeś? Skąd je wziąłeś?
To wloty z łodzi.
Silnik jest z generatora.
Mam silniki hydrauliczne z wciągników sieci.
Zobaczysz je w akcji.
Niedorzeczne. Ile to waży?
Nie mam pojęcia. Na pewno dużo.
Sekret tego pojazdu to uciąg.
Najpierw chciałem zbudować gąsienice,
ale nie miałem dość mocnego materiału.
Więc zbudowałem helisy.
To te spirale po bokach.
Nie spirale, tylko helisy.
Jeden z największych wynalazków ludzkości.
Wymagają małej siły do obrotu,
a zamieniają się w dużą siłę pchającą do przodu.
Planujesz uciec z wyspy tunelem? Możesz kopać tak?
Nie, one pozwolą mi przepchnąć się przez piasek
i dotrzeć do mety przed tobą.
Wiesz, że oszalałeś, prawda?
Tak tylko mówię.
Gdy zobaczyłem ten jego czołg...
Czołg?
Tak. Wiedziałem, że waży z tonę.
Miałem wygraną w kieszeni.
Miałem prostą drogę do zwycięstwa.
Zmarnowałeś kamizelkę, żeby zrobić sobie kask?
Mam w tych sprawach doświadczenie.
Bez kasku nie jadę.
Wyglądasz jak Luke Skywalker.
Jesteś amatorem. Nie śmiej się. To poważna sprawa.
Dowódca Złotych do Luke'a, trzymaj kurs!
Co za dziecinada!
Dobra, zróbmy to.
-Niech wygra najlepszy. -To ja.
Uruchomić silniki.
Muszę wysiąść.
Miałeś być specem od wyścigów.
Nie zbudowałem go do Le Mans.
Skosisz też trawnik?
Zamknij się!
O Boże!
Gdy będziesz gotowy, pociągnij za linę, a Clarkson da znak na start.
Jedziemy za trzy, dwa, jeden.
Start! I ruszyli...
Ściągnąłeś Clarksona!
Richard Hammond na prowadzeniu.
Wygrana będzie moja! Zbliża się pierwszy zakręt.
Stracił kontrolę!
Mam ograniczony układ sterowania!
Co on wyprawia, do cholery? Jedzie bokiem! To niedozwolone.
Tory wyciągnął swoją tajną broń,
czyli jazdę bokiem.
O nie! Tory utknął w koleinie!
Nie skreślajcie mnie jeszcze. Dalej, maleńka!
Dalej, pojeździe śrubowy! Współpracuj!
Co ty wyprawiasz? Niszczysz tor!
Wąchaj moje spaliny!
Co on zrobił z piaskiem? Teraz to tor rajdowy.
Powiem szczerze, nie jest zbyt przyjemnie.
Moje auto nie ma zawieszenia.
Prześwit jest problemem.
Gdy jedziesz za pojazdem śrubowym, tor zamienia się w koszmar. O Boże!
Nadjeżdża Richard Hammond!
Zaraz dogoni Tory'ego, ale ten go zablokuje.
Richard Hammond na prowadzeniu.
Został tylko zakręt w lewo.
Skręcaj, ty...
Mogę skręcać tylko w prawo. W lewo nie.
Bez obaw. Richard Hammond ponownie znalazł się poza torem.
Spróbuję wrócić na tor.
A masz, Hammond!
No dalej. O Boże.
Richard Hammond zdaje się mieć problemy techniczne.
Cholera! No dalej!
Richard Hammond chyba wypadł z wyścigu.
Uruchom się! Niech cię szlag!
Czuję, że nadchodzi zwycięstwo.
Proszę!
Widzę linię mety!
To twoja ostatnia szansa!
Ostatnia szansa! Mówię poważnie!
A potem cię zniszczę.
Dobrze! Zaczekaj na mnie, idioto! Jedziemy razem albo wyścig się nie liczy!
Tak!
Muszę siedzieć w środku.
Nie w beczki!
Wracaj, do cholery!
Proszę bardzo. Oto meta.
Tory Belleci przekroczył linię mety!
Nie!
Zwycięstwo!
Nie!
Niech cię szlag!
Mówiłem, że będziesz miał problem z kierownicą!
Wygrał, do cholery!
Meta jest tutaj.
-Wygrałem! -Co wygrałeś?
Twój głupi wyścig.
Co on ma wspólnego z przeznaczeniem tych aut?
Nie są stworzone dla prędkości.
Są stworzone do ciągnięcia.
Zabawiliśmy się,
zmarnowaliśmy czas jak jakieś dzieciaki,
ale poczułeś się lepiej. Dobrze.
Przetestujmy te pojazdy.
Mają przenosić ciężary,
więc zorganizujemy wyścigi w ciągnięciu.
Przecież to ty wymyśliłeś ten wyścig!
-Jasne. -Ja wymyśliłem...
-wyścigi w ciągnięciu. -Niech będzie, kolego.
-Zróbmy to! -Już po tobie.
Zmarnowaliście cały ten czas na wyścigi?
Nie, musiałem tylko szybko upokorzyć głupi czołg Tory'ego,
więc zorganizowałem test z ładunkiem.
Z ciężarami na saniach.
To był twój pomysł, pamiętaj.
Jasne. Gotowy? Uruchom silnik.
Trzy, dwa, jeden, start!
No dalej!
Popchnąć cię?
Cholera, w niczym nie jesteś dobry?
Już prawie!
-Tak! -Tak!
Zwycięstwo jest moje!
Nasze! Zbudowaliśmy coś, co działa!
To uratuje nam życie!
-Dobrzy jesteśmy! -Nasze?
To pociągnie potrzebne rzeczy z łodzi.
-Chwila. -Nie wierzę.
Twoje auto jest na starcie!
Jakby co, pociągniemy je tym.
-Zrobiliśmy to. -O rety.
Zrobiliśmy to. Jesteśmy zwycięzcami.
To niesamowite!
Nie dasz mi wygrać.
Po prostu nie umiał przegrywać.
I przypisywał sobie moje zasługi.
Co za bezczelność.
To jest genialne!
Tak!
Dlatego był pan zły?
Nie.
Tak.
Wynaleźliśmy auto do przeciągnięcia uratowanych rzeczy
z wraku łodzi do obozu.
Było genialne!
Choć niekoniecznie najszybsze.
Będę za sekundę!
Pospiesz się!
Nadjeżdżam!
Gaz do dechy!
Już jadę!
Pospiesz się, Richard.
Już prawie!
Zbliżam się!
W końcu możemy sobie usiąść.
-Tak lepiej. -Dość wygodnie.
Coś ci powiem.
Taki odpoczynek
to najlepsze, co może cię w życiu spotkać.
Masz rację.
Podaj jedną czynność, której nie można by ulepszyć,
mówiąc: „Wszystko świetnie, Angelina.
„Ale zróbmy sobie małą przerwę, żeby odpocząć”.
Przy okazji, umieram z głodu.
Możemy jednocześnie odpoczywać i jeść.
Może zagramy w naszą ulubioną grę? Zapuszkowaną ruletkę?
No dobrze.
Nie patrz.
Wybieram tę.
-Proszę. -No dobrze.
Już jest o wiele lepiej.
-A jeśli to sardynki? -Siedzimy.
Mam fasolę!
Ja mam jakiś gulasz.
To karma dla psów.
To... obrzydliwe.
Mój pies to lubi.
Ja mam fasolę.
O tak.
Możesz przestać? Ja jem.
Jakim cudem dostałem tę puszkę?
W tym momencie szło nam całkiem nieźle.
Mieliśmy kontenery do spania,
zbudowaliśmy sobie auta ze śmieci.
Znajdowaliśmy się w tropikalnym raju.
Ale nie,
specjalista od siedmiu boleści wolał narzekać.
To przygnębiające. Z tą wyspą jest coś nie tak.
Pełno tu ryb, a my złowiliśmy to.
Na litość boską. To wyspa.
To morze. Są w nim ryby.
W końcu je złapiemy.
-Co, do diabła? -Co?
Spójrz, nasz obóz!
Co? Więc teraz biegniemy.
Nienawidzę biegać po piasku!
-Wszystko się przewróciło. -Przewróciło?
-Ktoś zniszczył nasz obóz! -Ktoś?
Są tu odciski stóp.
To nasze! Biegaliśmy dookoła.
Nie, te są nowe!
To nasze. Ale zgadzam się, coś tu było.
Coś wyszło z lasu. Może świnia.
Nie, ludzie.
-Wielkie szczury. -Niedobrze.
Bardzo niedobrze.
Wszystko spadło z sanek.
-Nie jesteśmy sami. -Jak po imprezie.
Mieliśmy imprezę? O nie!
W porządku.
No już, moje skarby. Już dobrze, maleństwa.
-Zostawili twoje autobiografie? -Tak.
Muszą mieć dobry gust.
Są dla mnie ważne. To cenne wspomnienia. Są bezcenne.
Richard? Znaleźli nas.
Co oznacza, że wrócą.
Musimy przenieść obóz.
To straszne. Zadomowiłem się już.
-Musimy przenieść się wyżej. -To plaża.
Znajdź najbliższą górę.
Nie ma tu wyższego poziomu!
A co sugerujesz?
Jesteśmy dobrzy w budowaniu rzeczy.
Zbudowaliśmy już czołg.
To prawda.
Może zbudujemy dom na słupach na plaży z widokiem na morze?
Jak twój dom na plaży w Malibu.
Nie mam domu na plaży.
Masz. Jesteś Jankesem.
-Masz. -Nie.
Zbudujemy większy i lepszy. We dwóch.
-Odłóż to. Chodź. -Dobrze.
-Nie wszyscy Kalifornijczycy mają domy. -Będzie piękny.
To musiał być warchlak.
Bardzo niezadowolony warchlak.
To nie żaden potwór, jak wymyślił Tory.
Choć dzięki temu zgodził się na domek na drzewie.
Proszę was! To marzenie każdego dziecka.
„Dzieci”.
Od razu zaczęliśmy budować.
Zbieraliśmy szczątki,
szukaliśmy drewna i bambusa.
Użyliśmy trójkątnego szkieletu Richarda,
aby konstrukcja była mocna.
W narzędziach wyczerpały się baterie,
więc kontynuowaliśmy ręcznie.
ILE DNI MINĘŁO
Budowa zajęła sześć tygodni.
I nadal nie wydostaliśmy się z wyspy.
Jedynym plusem jest to,
że skończony dom był super.
Nie wiem jak ty, Richard. Ja jestem pod wrażeniem.
Niesamowite, co możesz zrobić, gdy masz czas.
Całkiem nieźle.
W przyszłości możemy go jeszcze rozbudować.
Ale mamy teraz dom, który możemy jeszcze ulepszyć.
Wyremontować. Wy, Amerykanie, to uwielbiacie.
Pełnia szczęścia.
Jesteście z tego dumni.
-Wiesz, o czym mówię? -Super.
-Możemy być z siebie dumni. -Tak. Czuję się dobrze.
Czipsa z juki?
-To frytki, Richard. -Czipsy.
Omawialiśmy to już.
Można by pomyśleć, że Tory byłby teraz zadowolony.
Ale nie.
Zaczynałem pozytywnie myśleć o życiu na wyspie.
Ale zdarzył się incydent z żaglem.
Poszliśmy na łódź po raz ostatni, by sprawdzić, czy coś jeszcze zostało.
Co zrobiłeś z żaglem?
-Co? -Co zrobiłeś z żaglem?
Z żaglem? Nie wiem.
Pamiętasz tę wielką rzecz, która tu była?
-Dach? -Tak.
Nie mam go.
-Słucham? -Nie mam go.
A gdzie jest?
-Ty go masz? -Nie.
-Nie ma go. -Jak to?
Potrzebna nam ta rura?
Jak to „nie ma go”?
Już go tu nie ma.
-Nie wiem. -Był przywiązany.
Zdmuchnęło go. To żagiel.
Wezmę ten kawałek rury.
Niemożliwe, żeby zdmuchnęło ten żagiel.
Porządnie go przywiązałem.
Żagle są skomplikowane.
Różnie zachowują się na wietrze.
Spójrz.
Sam nie wiem.
Coś ci powiem.
Jeśli zobaczysz złodziei żagli, nakręć ich tym.
Ma w pyszczku kamerę.
Możesz ich przyłapać.
To działa.
Mówi Tory Belleci, choć pewnie już to wiecie.
Jeśli ktoś znajdzie tę kamerę, musicie wiedzieć, co się naprawdę stało.
Richard Hammond zabrał mnie na ryby.
Rozbił łódź na bezludnej wyspie i utknęliśmy tu.
Chyba nie jesteśmy sami.
Jeśli ktoś to znajdzie, proszę, powiedzcie mojej rodzinie, że ich kocham.
Przyjedźcie zobaczyć nasz domek na drzewie.
No dalej, pokaż im. Chcę się pochwalić.
Chcę do domu.
Idziemy do domu. Na drzewie.
-Do prawdziwego domu. -Ten jest prawdziwy.
Weź króliczka.
Po tej sprawie z żaglem
popadł w obsesję, że nie jesteśmy sami.
To stało się problemem...
dla mnie.
Richard, jesteś ubrany?
Richard.
Tak opowiada się historie. Co?
Nie chcę cię niepokoić,
ale obozy nie niszczą się same.
Żagle nie znikają w magiczny sposób.
Co, jeśli ktoś jest na wyspie z nami?
Rujnujesz mi nastrój.
Rozejrzyj się dookoła.
Spójrz na to. Posłuchaj morza.
Posłuchaj papug.
Nieźle się urządziliśmy.
Myślę, że musimy mieć plan, w razie gdyby...
Gdyby co?
Gdyby ktoś tu był.
Pewnie, że ktoś tu jest. Ja!
A ty wszystko mi psujesz.
Przezorny zawsze ubezpieczony.
Jasne. No dobra.
Jako dodatkowy projekt
zbuduję ci system bezpieczeństwa, tutaj,
w naszym domu.
Czujesz się lepiej?
-Znacznie lepiej. -Dobrze.
-Nie mogę się doczekać. -Dobra, idź do siebie.
-Czuję się lepiej. -Czuj się lepiej u siebie.
Jest mi tam wygodnie.
Dzięki. Miło się gadało.
Wtedy stworzyłem system antywłamaniowy.
Nie tyle, by nas chronić,
ale by powstrzymać jego jęczenie, bym mógł się dobrze bawić.
-Cześć. -Hej.
Co to?
Cóż...
Tylko ostrożnie.
Zbudowałem ci system bezpieczeństwa.
To jakaś pułapka jak z Predatora?
„Jakaś pułapka jak z Predatora”. Dokładnie tak nazwałem swój projekt.
Domyślasz się, co teraz będzie?
Tylko ostrożnie.
Sprytnie ukryta w tym miejscu pod piaskiem
jest duża sieć, którą zebrałem w tym miejscu.
Lina idzie tam do koła pasowego.
Jest wysoko, bo obok jest przeciwwaga.
Gdy przeciwwaga spadnie,
to przyspieszy, a to przyspieszy sieć
i jej ładunek, które powędrują w górę.
Przeciwwaga jest dość ciężka,
by każdy złodziej o wadze T-Rexa został złapany
i zawieszony, byśmy mogli mu się przyjrzeć.
Czy to działa?
Tak sądzę.
-Przetestowałeś ją? -Musisz mi pomóc.
Dobrze. Może kijem?
Lepiej na żywym obiekcie.
A kto najbardziej przejmuje się intruzami?
Więc chcesz, żebym był w środku podczas testu?
Stań tam.
Tu jest linka.
Stań na niej w tym miejscu.
Ja idę na swoją pozycję.
Więc siatka, która mnie złapie, jest teraz pode mną?
Tak.
Czy coś może mi się stać?
Raczej nie.
Jeśli coś ci się stanie,
poczujesz się jeszcze bezpieczniej.
Bo będziesz wiedział, że to intruzowi coś by się stało.
To nie jest zbyt pocieszające.
Oczywiście, że jest.
Lepiej zamknij oczy, by ochronić je przed piaskiem...
i bólem.
Dobra, zaczynaj.
Co za głupi pomysł.
-No dobra. -Tak.
Za trzy, dwa...
Zaczekaj chwilę!
Zanim zaczniesz,
czy mógłbyś udawać to, co, twoim zdaniem, ma nas zaatakować?
-Nie teraz. -Udaj chód...
Muszę ją przetestować!
-Dobrze. -To do bani.
-Ja się nie martwię. -Tak.
Weź ze mnie przykład.
-Dobra, zaczynamy. -Tak.
Za trzy, dwa...
-Chwileczkę! -Co?
Masz w kieszeniach coś, co mogłoby mi się przydać?
Czemu mnie torturujesz?
Przeprowadzamy ważne testy.
Ja mam trudne zadanie. Jestem obserwatorem.
Za trzy, dwa, jeden.
Tylko spójrz! Zadziałała!
Zadziałała! To było świetne!
Co to jest?
To mój alarm.
-To taki dodatek. -Co?
To alarm!
Nie słyszę cię!
Jest świetny! Prosty do zrobienia.
Ma w środku wirnik.
Obraca się w cylindrze z otworami na zewnątrz.
Gdy wirnik obraca się, siła odśrodkowa wypycha powietrze przez otwory.
To tworzy pulsującą falę powietrza, która jest dźwiękiem.
Sam to wymyśliłeś?
Tak działały syreny na wojnie.
Nie mam prądu, więc alarm wyzwala linka.
Ciężar spada, pociąga za przewód i obraca wirnik.
-To świetny pomysł. -Wiem!
Znasz się nie tylko na autach.
Potrafię różne rzeczy. Widzisz?
Możesz mnie opuścić?
-Opuścić? -Tak.
Nie przemyślałem tego.
Nie lubię wysokości.
Richard, opuść mnie!
Dobranoc, Richard.
Dobranoc, Richard. Dobranoc.
Nie zapomniałeś o kimś?
Tak. Dobranoc, Clarkson.
Cześć, kochanie.
Wciąż tu jesteśmy, oczywiście, ale wiesz co?
Jestem dobrej myśli.
Zbudowaliśmy dom i system alarmowy z siecią,
więc, sam nie wiem, w końcu czuję się bezpiecznie.
Nadal robimy wszystko, by zostać uratowanymi.
Ale po raz pierwszy od dłuższego czasu
czuję, że dziś będę spał jak dziecko.
Kocham cię. Tęsknię.
Wkrótce się zobaczymy.
Dobranoc.
Richard! Alarm!
Jeśli ktoś nas znajdzie, to moje ostatnie nagranie.
Pewnie jesteśmy już martwi!
Oni tu są! Idą po nas!
Musimy uciekać!
Richard! Oni nadchodzą!
Oni nadchodzą! Kto nadchodzi?
-Nie wiem! -O nie!
Ktoś jest w pułapce!
To działa! O Boże! To działa!
Pilnuj swojej pozycji!
Która jest moja?
To koniec! Czuję to!
Clarkson, ratuj mnie!
Podaj mi wiosło!
Nie mogę znaleźć butów!
-Podaj mi wiosło! -To nie wiosło!
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Małgorzata Fularczyk