HOOFDSTUK 3 AHOY DAAR
Richard.
-Richard. -Wat?
-Kom hier. -Ik kom.
-Kijk. -Ik heb het druk.
-Kijk. Daar. -Wat?
-Het is... -Een vliegend varken? Een drijvende pub?
-Een boot vol modellen? -Ja.
-O, ja? -Het is een boot.
-Waar? -Daar. Kijk.
Het is 'n containerschip.
-Welk schip? -Daar.
-Waar? -Zie je het niet?
Hoelang staar je hier al mee naar de zee?
-Geef hier. -Tory...
Waar is hij heen?
Ik weet dat je van het eiland af wilt, maar je maakt jezelf gek.
Doe wat ik doe, gun jezelf wat plezier.
Ik geniet van een lekker bad. Je mag na mij mijn water gebruiken.
Rustig aan, je krijgt nog hoofdpijn.
En ga ook uit de zon.
Waar is hij heen?
Het zit zo.
Als er die dag een schip was, zag ik het niet.
Dat bedoelde ik toen ik zei dat ik me zorgen maakte om Tory.
Hij bracht elke dag, de hele dag, door in die toren,
in z'n eentje, door die verrekijker te staren.
De gevolgen van de zon en de eenzaamheid werden duidelijk.
Ik weet niet wat hij zei, maar ik zag die dag echt een boot.
En toen besloot ik
uit te zoeken hoe vaak ze langsvaarden.
Tory?
-Richard. -Is alles oké?
-Je bent er. -Ik heb je dagen niet gezien.
Ik heb het ontdekt.
Elke drie dagen komen er twee schepen voorbij.
Er is een scheepvaartroute net voor de kust.
Woon je hier nu?
Ik moet wel.
Ga je nooit naar beneden?
Nee.
En wat als je moet gaan?
Maak er gerust gebruik van.
Maat, ga eens douchen,
en kom me dan vertellen wat je hebt ontdekt. Oké?
Ja.
We moeten een vlot bouwen.
Het is simpel, we moeten een vlot bouwen.
Als we de scheepvaartroute konden bereiken, waren we gered.
Het kon niet meer dan 15 km zijn.
Ik overtuigde Richard ervan
dat een vlot de manier was om te ontsnappen.
Ik wil even zeggen, voor de zekerheid,
ik hou van auto's, hij doet explosies of zo.
We weten beide niets van boten.
Hij zei vast dat ik wilde helpen met zijn vlot.
Ik deed hem een lol zodat hij niet gek werd.
En als zijn plan had gewerkt,
had ik alleen op het eiland gezeten met een kip en een voetbal.
Waar is dat voor?
Het is voor het vlot.
Maak je je vlot van drijfhout?
Ja.
Als je wilt dat het zinkt.
Ik wil me geen bootexpert noemen.
Ik ben het met je eens. Jij bent de reden
dat we in deze situatie zitten.
Dat moet je loslaten. Het vergiftigt je.
Ik werk er nog aan.
Ik heb genoeg programma's gezien om te weten hoe 't moet.
Grote stukken hout. Dat is een vlot.
Doen we 'n bootwedstrijd?
We doen een drijfduel.
Een vlotpotje.
-Hemel. -Ja.
-Oké, afgesproken. -Oké.
Ik zie je op het strand.
Sinds mensenheugenis hebben mensen zo vlotten gemaakt.
Hout. Het is licht, sterk, en dankzij de lucht tussen de vezels,
is het drijvend, overvloedig, duurzaam, en ecologisch verantwoord.
Logisch dat dit een klassieker is.
Daar dacht ik aan toen we vlot zeiden.
Maar we hebben moderne materialen. Kijk het mijne.
Drijfvermogen, dat is mijn voordeel.
Elk van deze vaten heeft genoeg lucht om me te laten drijven.
Als mijn buren dat in hun tuin hadden,
zou ik klagend de gemeente bellen.
Alsof iemand afval heeft gedumpt. Het is lelijk.
Dit lelijke ding gaat ons redden.
Gebruik een klassiek vlot.
We gaan voor het ontwerp dat het langst drijft.
Oké.
En steel mijn ontwerp niet als het werkt.
Verrassend zwaar.
Elk moment nu.
Heb je hulp nodig met je vlot?
Het is geen lanceerwedstrijd, we willen weten welke het beste is.
Wacht maar tot het drijft.
Tot op zee.
Oké.
Tory, ik zink.
Wil je op het mijne?
Ik dacht dat hout dreef.
Je zit half op het vlot, half in het water.
Het is alsof je...
Het werkt niet.
Dus mijn ontwerp is beter dan het jouwe?
Ja, het mijne is gezonken.
Gaan we voor dit ontwerp?
-Oké, hier. -Ja.
Nee, ik ga naar huis.
Ik win.
Ja, ik liet hem expres winnen.
Jullie zijn beide erg domme mannen.
Ik ben verrast dat we nog leven.
Wat gebeurde er toen?
We bouwden een grote versie van mijn winnende ontwerp.
Ik voegde een mast en zeil toe en we gingen daar weg.
Oké, dat is het.
We hebben eten, water en roeispanen.
-Gin. -We hebben de gin.
Waarom gaat Clarkson mee?
-We zijn een team. -Maar hij neemt veel ruimte in.
-We moeten niemand achterlaten. -Oké.
Hoe ver gaan we op dit stuk afval komen?
Niet ver. We moeten naar de scheepvaartroute komen.
Daar zien ze ons en worden we gered.
Wacht.
Dag, mooie boomhut.
Dag, bamboe-hemelbed.
Dag, Monster de kip. Jij bent nu de baas.
Laten we Monster achter?
De deur is open. Ze kan eruit.
-Ben je klaar? -Ja.
Eindelijk kunnen we van dit eiland af.
Kun je zeilen?
-Nee. -Ik ook niet.
En nu dan, kapitein?
Moet het zich niet met wind vullen waarna je wordt weggeblazen?
Maar dat is niet zo. Je wordt meegetrokken.
Je hebt hoge druk aan de ene kant en lagere druk aan de andere kant,
en de lagere druk trekt je mee,
dus je wordt meegetrokken, niet weggeblazen.
Wanneer drinken we onze urine?
-Pas als het water op is. -Oké.
Ik dacht dat dit makkelijker zou zijn.
We gaan hier sterven en we gaan sterven van verveling.
Weet je, ik trek dit niet meer.
-Wat doe je? -Ik ga naar huis.
We deden een poging.
Kom terug. Je kunt niet zomaar weggaan.
Kijk, er komt wind. Het werkt.
Ik word gered.
Nee.
Kijk eens aan.
Ik zie je thuis.
Verrader.
Zeilen is blijkbaar moeilijker dan het lijkt.
Helemaal als je mast gebroken wordt door een briesje.
Het is zoals ik zei.
Ik doe auto's, hij maakt knallen.
We doen geen boten.
Hallo, mijn schat,
het lijkt erop dat we hier langer blijven dan ik dacht.
Ik denk eraan een vlot te bouwen met een soort mechanisch apparaat erop.
Iets dat we kunnen besturen.
Hopelijk doet Richard mee, want hij houdt van mechanische dingen,
ik kan zijn hulp krijgen om hier vanaf te komen.
Het lijkt er nu op dat hij wil blijven.
Jammer dat we niet weg kunnen rijden.
Dat kan niet.
Edison heeft de gloeilamp niet uitgevonden.
Hij stal iemands idee en verbeterde het.
Ja?
Jouw vlotidee is de goede basis van een idee.
Bedankt.
Maar het heeft een visionair nodig om het af te maken.
Oké?
We hebben je vlot en trapkracht nodig.
Ga door.
Als we dit gaan doen, Tory,
heb ik 100% toewijding nodig.
En je fiets.
Kijk eens wie meedoet. Eindelijk.
Ik dacht dat ik als enige hier weg wilde.
Laten we dit doen.
Hier is de andere fiets.
Op elk vlot een.
We willen deze niet zij aan zij op het vlot hebben.
Degene die het hardste trapt, blijft dan rondjes draaien.
Waarom maken we geen tandem?
-Achter elkaar? -Ja.
We halen ze uit elkaar.
Juist. Dat is niet nodig.
Mijn plan is dat dit het roer zou kunnen bedienen.
Dit is jouw operatie.
-Het ziet er dan zo uit... -Zoiets.
Ja.
Ketting, ketting, spanners...
Lassen.
Allebei rijden.
Dit gaat werken.
Laten we ze vastmaken.
Hoeveel peddels hebben we nodig in onze peddeler?
Geen idee. Hoeveel heb je nu?
Drie aan elk wiel.
Als er een te snel gaat,
wordt het turbulent en inefficiënt.
Ik weet het ook niet.
Dit is het dan.
Nu krijgt het kracht.
-Zeg het als je hem erin hebt. -Ja.
Oké.
Subtiele techniek.
-Oké, we zijn binnen. -Ja.
Als we dat omdraaien, zou het...
Hij zit erop.
Mooi.
De pedalen draaien.
Het werkt.
-Zullen we een ritje maken? -Laten we gaan.
-Ga jij voorop? -Ja.
Hoe sturen we dit ding?
Een boot heeft achter een roer.
Het draait de boot in het midden.
Maar we hebben achter pedalen,
dus ik heb het roer voor gemaakt.
Het sturen wordt vaag.
-Ben je klaar? -Ja.
-Kom op. -En begin.
-Hé, dat werkt. -Draait het?
-Dat is best goed. -Het draait.
-Het werkt. -Ja.
De horizon komt naar ons toe.
Red ons.
-Dit verandert de wereld. -Zo ver zou ik niet gaan.
Ik noem hem de Bi-Sea-cle.
Dat is slim.
-Bi-Sea-cle. -Bi-Sea-cle. Ik snap hem.
De ironie is dat als ik rijk ben...
-We dit eiland kopen. -Ik koop het.
-Bi-Sea-cle, TM. -Hier wil ik absoluut niet zijn.
Logboek van de kapitein 204.
Ik heb een nieuw voertuig uitgevonden, de Bi-Sea-cle.
Zie het als mijn geschenk aan de mensheid.
Een waterfiets.
Richard had een waterfiets 'uitgevonden'.
Dit is episch.
Het werkt.
Absoluut.
Het is een traktatie om je iets te zien verzinnen.
Bedankt.
Ik ben blij met je uitvinding.
Dit ding verandert de wereld.
-Welke kant wijst het op? -Wat?
-Ons roer. -Die kant.
Het lijkt erop dat we wat naar links moeten.
Er zit geen navigatie op.
Je zei dat het niet ver was, 15 km.
Vijftien km is niet ver.
We zijn nu al even bezig.
Het voelt alsof we al uren trappen.
Trap je? Het wordt moeilijker.
Brandt het?
Ja, het brandt.
Mijn benen branden.
Het was meteen duidelijk
dat de Bi-Sea-cle een technisch meesterwerk was.
Maar ik geef toe dat hij meer voor sportmensen als ik was.
Ik was zo uitgeput. Ik was nog nooit zo moe geweest.
Het enige wat me op de been hield, was van dat eiland afkomen en naar huis gaan.
Laten we doorgaan.
Ja. Laten we...
-Hoofd omlaag. -15 km.
-Ja. -Oké.
Minstens.
Ik kijk hoe ver we zijn gekomen.
Niet kijken, Tory.
-Zijn we ver? -Blijf gaan.
Nee.
Je hebt gekeken.
We komen nooit van dit eiland af.
Het spijt me. Ik ga naar huis.
Ik wist dat het niet zou werken.
Nog twee uur, dan zijn we thuis.
Natuurlijk was het teleurstellend
dat Tory de kracht niet had
om de Bi-Sea-cle te laten werken.
Ik wilde van dat eiland afkomen.
En dat Richard stopte met 'Bi-Sea-cle' te zeggen.
Ik moest een ander plan verzinnen.
-Het water is bijna klaar. -Mooi.
Wat stel je je vanavond voor dat we eten?
Vanavond is het feest. Ik doe een keer per week of het steak is.
-Dat is een goede. Dat klinkt lekker. -Ja.
-Wat ga jij je voorstellen? -Ik stel me kreeft voor.
Zeevruchten en vlees. We kunnen delen.
Laten we er weer over nadenken. Het vlot.
-Ja. -Wat ging er mis?
Alles.
Het zeil was vast niet het beste idee.
Het was een dom idee. Het werkte niet.
En dan de mankracht...
Dat was erger.
-Ja. -Ja.
Ik stel voor de vlotten te vergeten.
Ze werken niet.
We deden een poging, maar we faalden.
Stoom.
Wat?
We maken een stoommachine.
Ik weet dat dat gek klinkt.
Richard zei hetzelfde.
Maar je moet begrijpen dat ik 'n plan had.
Wat doe je?
Kijk wat ik heb.
Weet je nog? Het is de ketel.
Dat weet ik nog.
Dat was de takel die 't anker omhoog trok,
die kunnen we nu gebruiken voor de stoomboot.
We hebben dus alles?
Ja. De ketel, de motor...
We moeten alleen een peddelsysteem bouwen.
-Zou het werken? -Geen idee.
Help me met trekken.
Oké.
Misschien ben je iets op het spoor.
Kijk eens. Teamwork.
Als we samenwerken, kunnen we alles.
-Dat is het keteldeel. -Ja.
Daarbinnen zit een druktank.
Dit vullen we met water en we maken hier een vuurtje.
Dat verwarmt het water, creëert stoom,
dan pompen we de stoom in onze stoommachine.
Is dit de motor die de kracht geeft?
Dit moeten we verbinden aan dat,
we vullen hem met water, maken 'n vuurtje en zien of het werkt.
Dit kan werken.
Dit is erg belangrijk. Dit is onze drukmeter.
We willen de stoom niet overdrukken.
Dan kan het een enorme bom worden.
Dat is het punt.
Mensen denken dat 'n stoommachine leuk is,
maar er zit energie in.
Als dit ding overdruk opbouwt en explodeert...
Dan sterf je.
En ons vlot wordt vernietigd, dan zijn we dood.
Stoom gaat door de slang, in de cilinders,
de cilinders blijven onder druk,
maar de beweging gaat beide kanten op.
Druk gaat deze kant op,
de kleppen openen, drukken de zuiger terug,
dat beweegt de krukas,
de krukas zit aan tandwielen vast,
en dat draait onze as,
waar we uiteindelijk een peddel aan vastmaken.
We stellen het uit, laten we gaan.
-Zullen we een vuurtje maken? -Wacht.
-Ja. -We hebben hoeden nodig.
Ik doe dit niet zonder hoed.
Laten we onze hoeden opdoen en 't vuur aansteken.
-Dit voelt als 'n ceremonie. -Ja.
We hebben hoeden, vuur...
Dit kan onze ticket van het eiland zijn.
Er zit water in. Dat zie je aan de zijkant.
-Oké. -Ik steek nu het vuur aan.
Oké.
Het vat vlam.
Dit doe ik dicht.
Ik heb deze klep open.
-Oké. -Onze stoomklep is gesloten.
Het is alsof je thuis een houtkachel aansteekt.
Wat nu?
We wachten gewoon tot de stoom opbouwt.
Ik hoor het water al borrelen.
Het heeft iets elementairs. Want het is vuur, water...
-Ja. -Druk. Dit is top.
We kunnen beide niet zeilen, dat was een slecht idee.
-Dat was jouw idee. -Dat mankrachtding,
het was een leuk ontwerp, veel werk.
Dit kan de oplossing zijn.
Ik kan niet wachten dit ding te zien bewegen.
Ik ook.
-We hebben stoom. -Voorzichtig. Het is heet.
Het is heet.
Het bouwt druk op, omdat die klep dicht is.
Ja.
-Spannend. -We zijn begonnen.
-We bouwen druk op. -Het gebeurt.
Het is een tikkende tijdbom. Het ergste is dat je niet weet...
De drukafsluiter werkt.
-Ja, hè? -Ja.
Ik heb in mijn broek gepoept.
Ik heb mijn eigen druk losgelaten. Alles.
-We hebben stoom. -Dat klopt.
Dat is duidelijk. Is die klep open?
-De klep is open... -Deze doe ik langzaam open.
Dat zou hieruit moeten komen.
Ja, er is water en damp.
Dat is 'n goed teken.
Wacht. Dat is alleen damp. Dat is dus helemaal stoom.
We hebben stoom.
Jij zet dat uit.
-Sluit dat af. -Ik sluit deze klep.
En dan, als je dat aanzet...
Zou dit moeten draaien.
Daar gaan we.
Langzaam.
Ik voel me net Frankenstein.
Het is ons gelukt.
Het leeft.
Het werkt.
Richard. We hebben een stoommachine.
-Het werkt. -Mijn hemel.
Het is prachtig.
We draaien onze wielen.
We hebben kracht.
Nu moeten we dit op ons vlot zetten, er een peddel op maken,
en dan kunnen we wegkomen.
Dat is prachtig.
Het is net Chitty Chitty Bang Bang.
We hebben een manier om hieraf te komen. We maken een stoomboot.
Ik kom naar huis.
Jeetje. Ik kan niet wachten je over dit gekke avontuur te vertellen.
Ik mis je zo erg.
Tory? Daar gaan we.
De hoogte hiervan wordt belangrijk.
Het moet diep het water in om ons voort te duwen.
Nee, dat hoeft niet.
Als ze te diep gaan, als het water tot hier komt,
gaat het daarlangs, dat duwt,
maar van daaruit sleept het, terwijl het onnodig water optilt,
dus ze moeten oppervlakkig zijn. Ze moeten duwen en eruit.
-Juist. -Ze zijn 't beste boven het water,
zodat hij erin en eruit gaat.
We weten alleen niet waar de boot in het water ligt.
-Ja. Ik heb gewoon gegokt. -Ja?
Een wetenschappelijke gok.
Nee, een gewone gok.
Hopelijk heb je goed gegokt.
-Het ziet er goed uit. -Ja.
Steek hem erin. Zullen we de andere doen?
-Oké. -Zo.
-Goed? -Ja.
Kijk eens aan.
Kom op.
Hij is prachtig.
Dat is mooi. Maar het roer moet er nog op.
Dan doen we de ketel erop. Dan kunnen we testen.
Ja.
Hadden jullie de stoomboot maar kunnen zien. Prachtig.
Toen we hadden gestookt met drijfhout
waren we klaar.
We gaan vol gas, kapitein.
Ga door, matroos.
Ik heb hier 'n goed gevoel over.
Werkte die boot echt?
Ja, hij werkte goed.
Maar heb je ooit op een stoomboot gevaren
met een verveelde kleuter? Probeer het met Richard Hammond.
Het is erger.
-Tory? -Ja.
-Zijn we er bijna? -Nee.
En nu? Zijn we er nu bijna?
Nog niet.
-Tory, kapitein? -Ja, kapitein?
Mag ik vragen naar de nabijheid
van ons gedeelde doel,
namelijk daar zijn?
Ik vond 't al erg om met jou op 'n eiland te zitten.
Als we lang op zee zullen zijn, moet je wat vrolijker zijn.
Kom op.
We hebben eten en water voor vier dagen.
We zijn hier nog wel even.
Laten we elkaar niet irriteren.
Hoe weten we hoe ver we zijn?
Hiermee.
Een plank?
Nee. We meten hoe snel we gaan in knopen,
-zoals oude zeemannen dat deden. -Ga door.
Aangezien we tijd hadden,
dacht ik dat we een meetsysteem konden verzinnen.
Ik heb al het touw van het schip genomen,
en bij elke meter een knoop gemaakt.
Ik ga de boei eraf gooien, hoe je dat ook zegt.
Het is een boei. Dat is het.
Jij meet elke 30 seconden
en ik tel de knopen.
Tussen de knopen zit 'n meter.
Dan weten we hoeveel meter we elke 30 seconden varen.
Daaruit leiden we af hoeveel meter per minuut,
dan per uur en dat is kilometer per uur.
-Precies. -Boem.
Dan weten we ongeveer hoe snel en ver we gaan.
-Je hebt nagedacht. -Meer is er niet te doen.
-Daarom heet het knopen. -Op zeemijlen.
-Ja. -Ben je klaar?
Zeg het als ze in het water ligt, dan time ik.
-Boei uit. -Oké.
-Tel je? -Eén.
-Het is vijf seconden. -Twee.
Drie.
Vijftien seconden.
Vier. Vijf.
-Nog vijf seconden. -Zes.
Drie, twee, één.
-Zeven. -Dat is zeven in 30 seconden.
Dat is 14 meter per minuut.
Wat is 14 keer 60?
-Ik heb honger. Ik kan niet rekenen. -Wacht. Veertien keer tien...
-Dus wacht... -...is 140, keer zes...
is 840 meter per uur.
Dat is bijna een kilometer per uur, wat erg langzaam is.
Een klein probleem met stoomboten.
Niet snel. Maar ik gaf niet op,
zelfs niet terwijl die kleuter me gek maakte.
Mag ik varen?
-Wil je iets nuttigs doen? -Ja.
Wil je de coördinaten doen?
Dat klinkt moeilijk. Zal ik het vuur aanwakkeren?
-Absoluut niet. -Mag ik kijken hoe jij 't doet?
Alleen als je niet praat.
Kom op.
-Dat kan ik doen. -Zet het uit je hoofd.
Hoe weten we of we bij je scheepvaartroute zijn?
Hoe ziet die eruit? Zitten er banen in het midden?
En lichten?
Aan welke kant van de zee varen ze?
Ik bedoel alleen
dat je niet aan de verkeerde kant terecht wilt komen
en dezelfde kant als het tegemoetkomende verkeer.
Ik kan het vuur elke 15 minuten aanwakkeren, een blok.
-Zie je? Ik weet het. -Prima.
Je mag het vuur aanwakkeren als je belooft te stoppen met praten.
Gaat dat lukken?
Mooi. Luister,
zorg dat je de meter in de gaten houdt,
zodat het schip niet onder overdruk staat.
Als dat gebeurt, explodeert dit ding,
het schip en wij ook.
Wat je ook doet, maak de vlam niet te groot. Snap je?
Oké. Ik ga een dutje doen.
Ik heb nog 12 minuten, dan gaat dit erin.
Clarkson?
Clarkson? Ben je wakker?
Juist, het zit zo.
Hij stopt elke 15 minuten een blok in de ketel.
Dit is mijn mening. Dat is saai.
Ik stop er gewoon elk uur vier blokken in.
Dan kan ik de rest van het uur
slapen, met een dolfijn praten,
en slapen.
Vier blokken per uur is hetzelfde.
Het is efficiëntie.
Fijn dat je akkoord gaat. Goed plan.
Zo. Makkelijk.
Goed idee, Clarkson. Goed gedaan.
Het blijkt dat in een keer veel hout erin stoppen
geen briljante tijdbesparing is.
Dat weet ik nu.
Wat gebeurt er?
-Wat? Druk. -Wat heb je gedaan?
Hoe bedoel je?
De druk. De meter is vol. Dit is niet goed.
Dat was ik niet.
-Hoeveel deed je erin? -Zoveel als jij.
Je hebt te veel gedaan.
Ik heb het in een keer gedaan.
-Dit kan ontploffen. -Hoe bedoel je?
-Verlaat het schip. -Wat?
-Verlaat het schip. -Maar er zijn haaien.
Richard, doe wat je wilt. Ik ga er vanaf.
Je kunt niet zomaar gaan.
Wacht even, hier is een protocol voor.
Ik ga het met waardigheid en stijl doen.
Zijn er haaien?
Clarkson.
O nee.
WAT LATER
Hij is niet ontploft.
Nee, en hij gaat nog.
Maar we zitten er niet op.
Hoe is dit beter dan in ons mooie eilandhuis zijn?
Als een haai me opeet, word ik woest.
Als jij het niet had verpest, zaten we daar nog.
Je deed er vier blokken in. Zo groot, elke 15 minuten.
Ik deed er tegelijk vier blokken in.
Precies. Daardoor ontplofte hij bijna.
Je hebt ons met die stunt bijna vermoord.
Met de nadruk op 'bijna'.
Hij lijkt langzamer te gaan. We kunnen hem inhalen.
Tenzij hij explodeert.
Hij is gestopt.
Weet je, voorkomen is beter dan genezen.
Ja.
-Dat had ons kunnen uitschakelen. -Ja.
Laten we dit repareren.
Vanaf nu zorg ik voor het hout.
Het is handarbeid. Ik ben een officier.
En wat gebeurde er toen?
Ik kalmeerde en kreeg de ketel weer aan de praat
en we bereikten eindelijk de vermoedelijke scheepvaartroute.
Dit is het.
-Is dit de scheepvaartroute? -Ja.
Wat doen we nu dan?
We wachten.
Hoelang wachten we nog?
Tot er een schip komt.
Het duurt al vier dagen.
Het voedsel en water is op. Ik heb honger, Clarkson verveelt zich.
Mijn berekeningen zeggen dat dit de scheepvaartroute is
en er 'n schip langs had moeten komen.
Mag ik de berekeningen zien?
IK MIS RODE WIJN
Zijn we hier op basis op dit?
Het is onzin. Dat is een tekening van een tafellamp.
Dit krankzinnige gezwets? Wat is dat?
Dat ben jij.
Ik heb me hierheen laten slepen om op zee te sterven
door wat nu blijkbaar een gek is.
Hoeveel erger kan alles nog worden?
Dit is al het hout dat over is voor de terugweg.
Dat is het dan. Nu zijn we er geweest.
We zitten hier vast
zonder brandstof, zeil en hoop.
Help. Iemand, help me.
Ondertiteld door: Soraya Zeeman
Creatief Supervisor Sofie Janssen