บทที่ 3 สวัสดี
ริชาร์ด
- ริชาร์ด - อะไร
- มานี่ - มาแล้ว!
- ดูสิ! - เพื่อน ฉันยุ่งอยู่
- ดู! ตรงนั้น! - อะไรนะ
- มัน มันคือ... - หมูบินได้เหรอ หรือผับลอยน้ำ
- เรือของนางแบบ - ใช่
- ใช่เหรอ - มันคือเรือ
- ตรงไหน - ตรงนั้นไง ดูสิ
เรือตู้สินค้า
- ไหนเรือ - ตรงนั้นไง
- ตรงไหน - นายไม่เห็นเหรอ
โทรี่ นายจ้องทะเลผ่านกล้องนี่ มานานแค่ไหน
- เอามา - โทรี่...
มันไปไหนแล้ว
ฉันรู้ว่านายอยากไปจากเกาะนี้ แต่นายกำลังทำให้ตัวเองเป็นบ้า
ทำอย่างฉันนี่ ใช้เวลาให้มีความสุข
ฉันกำลังอาบน้ำอย่างเพลิดเพลิน นายใช้น้ำต่อจากฉันก็ได้
ผ่อนคลายบ้าง เดี๋ยวปวดหัว
แล้วก็หลบแดดซะด้วยนะ
มันหายไปไหนแล้ว
สองซ่าพาติดเกาะ
พูดอย่างนี้แล้วกัน
ถ้าวันนั้นมีเรือ ผมก็มองไม่เห็น
นี่แหละที่ผมพูดว่าเป็นห่วงโทรี่
เขาใช้เวลาทั้งวันอยู่บนหอคอยนั่น
ตามลำพัง ส่องกล้องส่องทางไกล
ผมว่าแสงแดดกับการอยู่คนเดียว เริ่มทำให้เขาเป็นบ้า
ผมไม่รู้ว่าเขาบอกคุณว่าอะไร แต่เชื่อผม วันนั้นผมเห็นเรือ
และนั่นคือตอนที่ผมตัดสินใจ
ผมจะคำนวณว่า มีแล่นเรือผ่านบ่อยแค่ไหน
โทรี่
- ริชาร์ด - นายเป็นอะไรรึเปล่า
- ดีใจที่นายมา - ฉันไม่เจอนายตั้งหลายวัน
ฉันว่าฉันคิดออกแล้ว
ทุกๆ สามวัน มีเรือผ่านสองลำ
มีช่องทางขนสินค้าอยู่นอกชายฝั่ง
นายกินนอนบนนี้เหรอ
มันจำเป็น
นายไม่ได้ลงไปเลยเหรอ
ไม่
นายทำยังไงถ้าปวดฉี่
เชิญใช้ตามสบาย
เพื่อน แค่... อาบน้ำซะ
แล้วลงมาเล่าให้ฉันฟัง ว่านายวางแผนอะไร
ได้ โอเค
เราต้องสร้างแพ
เรื่องง่ายๆ เราต้องสร้างแพ
ผมคิดว่าถ้าเราไปถึงช่องทางขนสินค้าได้ ก็จะมีคนช่วยเรา
มันไม่น่าเกิน 16 กิโลเมตร
ริชาร์ดไม่เชื่อ แต่ผมโน้มน้าวเขา
ว่าแพเป็นวิธีหนีที่ดีที่สุด
ณ จุดนี้ ผมแค่อยากบอกไว้ชัดๆ ว่า
ผมรู้เรื่องรถ ส่วนเขารู้เรื่องระเบิด หรืออะไรก็ตาม
เราต่างไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรือเลย
เขาคงบอกคุณว่า ผมจะช่วยเขาต่อแพใช่ไหม
ผมตามใจเขา พยายามไม่ให้เขาเป็นบ้า
อีกอย่าง ถ้าแผนของเขาได้ผล
ผมคงถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวบนเกาะ กับไก่และฟุตบอล
เอามาทำไม
ใช้ต่อแพไง
นายจะทำแพจากซากไม้เหรอ
ใช่
ถ้านายอยากให้แพจมน่ะสิ
นี่ ฉันไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านเรือ
ฉันเห็นด้วย นายคือสาเหตุ
ที่เราตกอยู่ในสถานการณ์นี้แต่แรก
นายต้องปล่อยเรื่องนั้นไปซะ มันกัดกินใจนาย
ฉันยังพยายามทำใจอยู่
ฉันดูรายการการเอาตัวรอดมามากพอ ที่จะรู้ว่าต้องสร้างจากอะไร
ไม้ท่อนใหญ่ๆ แพต้องเป็นแบบนั้น
อยากแข่งสร้างแพไหมล่ะ
เอาสิ เราจะแข่งกันสร้างเครื่องลอยน้ำ
แข่งการลอยตัว
- ให้ตาย - ใช่
- เอาละ ได้เลย - โอเค
ไว้เจอกันที่ชายหาด
นี่ไง แต่ไหนแต่ไรมา มนุษย์สร้างแพแบบนี้
ไม้ มันเบา แข็งแรง และเพราะอากาศ ที่ถูกกักอยู่ระหว่างเส้นใย
มันจึงลอยน้ำได้สบายๆ และเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมและระบบนิเวศ
ใช้กันมายาวนานเพราะพิสูจน์แล้วว่าดี
ฉันก็นึกแบบนี้ตอนเราพูดถึงแพ
แต่เรามีวัสดุที่ทันสมัยอีกด้วย ดูแพฉันสิ
ทุ่นลอยน้ำ นั่นคือสิ่งที่ฉันใช้
ถังขนาด 150 ลิตรแต่ละใบ มีอากาศมากพอที่จะทำให้ฉันลอย
ถ้าเพื่อนบ้านฉันมีถังแบบนั้นในสวน
ฉันคงโทรร้องเรียนทางการ
ดูเหมือนมีคนแอบทิ้งขยะโดยผิดกฎหมาย มันน่าเกลียดจะตาย
แพที่น่าเกลียดนี้จะพาเราออกไปจากเกาะ
อยากได้แพก็ต้องเป็นแพแบบดั้งเดิม
เราจะใช้แพที่ลอยได้นานที่สุด
ก็ได้
และอย่าขโมยความคิดการออกแบบฉันไป หลังจากที่มันใช้ได้ล่ะ
หนักอย่างไม่น่าเชื่อ
ใกล้ถึงแล้วล่ะ
ให้ช่วยลากแพไหม
นี่ไม่ใช่การแข่งขันออกตัว เป็นการแข่งเพื่อดูว่าแพไหนดีที่สุด
รอดูแพนี้ลอยก่อนเถอะ
เจอกันในทะเลนะ
โอเค
โทรี่ ฉันกำลังจม
อยากขึ้นมาบนแพฉันไหม
ฉันนึกว่าไม้จะลอยซะอีก
นายดูเหมือนกึ่งขึ้นแพกึ่งจมน้ำ
เหมือนนาย...
ใช้ไม่ได้
งั้นนายเห็นด้วยใช่ไหม ว่าแพฉันออกแบบดีกว่า
ใช่ แพฉันจมไปแล้ว
เราจะใช้แพแบบนี้ใช่ไหม
- เอาละ นี่ - อือ ก็ได้
ไม่ ฉันจะกลับบ้าน
ฉันชนะ!
ใช่ๆ ผมจงใจให้เขาชนะ
คุณสองคนโง่มากๆ
บอกตามตรง ผมแปลกใจที่เราทั้งคู่ยังไม่ตาย
แล้วเกิดอะไรต่อจากนั้น
เราสร้างแพตามแบบที่ผมชนะ ให้ใหญ่พอสำหรับเราสองคน
ผมเพิ่มเสากระโดงและใบเรือเข้าไป และเราก็ออกจากที่นั่น
เอาละ นี่ละนะ
เรามีอาหาร น้ำ เรามีไม้พาย
- เหล้าจิน - มีเหล้าจิน
เราจะเอาคลาร์กสันไปทำไม
- เราเป็นทีม - ฉันรู้ แต่มันกินที่
- เราไม่ควรทอดทิ้งใคร - ก็ได้
เราจะล่องแพน่าเกลียดๆ นี่ไปไกลแค่ไหน
ไม่ไกล เราแค่ต้องไปให้ถึง ช่องทางขนสินค้า
ถ้าเราไปถึง ก็จะมีคนเห็นและช่วยเรา
นี่ เดี๋ยวก่อน
ลาก่อน บ้านต้นไม้ที่สวยงาม
ลาก่อน เตียงไม้ไผ่สี่เสา
ลาก่อน ไอ้ไก่ปิศาจ แกต้องดูแลที่นี่แล้วนะ
เราจะทิ้งไอ้ปิศาจไว้เหรอ
ฉันเปิดประตูไว้ มันออกไปได้
- เอาละ นายพร้อมไหม - อือ
ในที่สุดเราก็ออกจากเกาะนี้ได้
ช่วยด้วย
นายรู้วิธีแล่นเรือใบไหม
- ไม่ - ฉันก็ไม่รู้
ทีนี้เอาไงต่อ กัปตัน
ใบเรือควรจะรับลม แล้วผลักเรือไปไม่ใช่เหรอ
แต่ไม่ใช่อย่างนั้นล่ะสิ เรือกำลังถูกดึงไป
ฝั่งหนึ่งมีความดันสูง ส่วนอีกฝั่งมีความดันต่ำ
และเป็นฝั่งความดันต่ำที่ดึงไป
ฉะนั้นเวลาแล่นเรือ เราถูกดึงไปไม่ใช่ผลักไป
เราจะเริ่มดื่มฉี่ตัวเองเมื่อไหร่
- รอจนกว่าน้ำจะหมดก่อน - โอเค
ฉันนึกว่ามันจะง่ายกว่านี้เยอะ
เราจะตายกันกลางทะเลนี่ และเราจะตายเพราะความเบื่อหน่าย
จะบอกให้นะ ฉันทนมากกว่านี้ไม่ไหวแล้ว
- นายจะทำอะไร - จะกลับบ้าน
เราพยายามแล้ว
กลับมานี่ นายทิ้งไปเฉยๆ ไม่ได้
ดูสิ ลมมาแล้ว มันได้ผล
จะมีคนช่วยฉัน
ไม่นะ ไม่ๆ
แล้วก็เรียบร้อย
เจอกันที่บ้านนะ
คนทรยศ!
ใช่ ปรากฏว่า การแล่นเรือใบยากกว่าที่เห็น
โดยเฉพาะ เมื่อลมเบาๆ พัดเสากระโดงหัก
อย่างที่ผมบอก
ผมเก่งเรื่องรถ เขาเก่งเรื่องระเบิด
เราไม่เก่งเรื่องเรือ
สวัสดี ที่รัก
ดูเหมือนเราจะต้องอยู่ที่นี่นานกว่าที่คิด
ผมกำลังคิดว่าอาจจะสร้างแพ ที่มีอุปกรณ์เชิงกลบางอย่าง
อะไรที่เราควบคุมได้
หวังว่าจะให้ริชาร์ดมีส่วนร่วม เพราะเขาชอบอะไรที่เป็นเครื่องกล
ผมจะให้เขาช่วย ในการพาเราออกไปจากเกาะนี้
แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาอยากอยู่ต่อ
เสียดายเราขี่จักรยานออกจากเกาะไม่ได้
ใช่แล้ว
เอดิสันไม่ได้คิดค้นหลอดไฟ จริงไหม
เขาเอาความคิดคนอื่นมาปรับปรุง
ใช่
ความคิดเรื่องแพของนาย เป็นรากฐานความคิดที่ดี
ขอบคุณ
แต่มันต้องใช้วิสัยทัศน์ เพื่อทำให้สมบูรณ์และใช้การได้
โอเค
เราต้องใช้แพของนายกับพลังงานถีบ
ว่าต่อไปสิ
ถ้าเราจะทำ โทรี่
ฉันต้องการความทุ่มเทเต็มร้อย
กับจักรยานของนาย
ในที่สุดนายก็เห็นดีด้วย
นึกว่าฉันเป็นคนเดียวที่อยากออกจากเกาะ
ลงมือกันเถอะ
นี่จักรยานอีกคัน
คนละคันบนแพเดียวกัน
เราไม่อยากติดตั้งมันข้างกันบนแพ จริงไหม
ถ้าข้างใดข้างหนึ่งถีบแรงกว่า เราจะเลี้ยววนไปเรื่อยๆ
งั้นเราก็ต่อเรียงกันไหม
- คันหนึ่งต่อข้างหลังอีกคัน - ใช่
โอเค เรามาแยกชิ้นส่วนกัน
อือ ไม่ต้องใช้ส่วนนั้น
ฉันคิดไว้ว่า ส่วนนี้ทำหน้าที่เป็นหางเสือได้
นี่เป็นสิ่งประดิษฐ์ของนาย
- งั้นมันจะออกมาประมาณ... - แบบนี้
ใช่
โซ่ โซ่ ตัวปรับความตึง...
เชื่อม
ขับเคลื่อนทั้งคู่
นี่จะต้องได้ผล
ต่อเข้ากับจักรยานอีกคันเถอะ
โทรี่ นายว่าพายเราต้องใช้ใบพัดกี่อัน
ไม่รู้สิ นายทำได้กี่อันแล้วล่ะ
สามอันในแต่ละล้อ
ถ้ามันถี่เกินไป
มันจะพายน้ำที่ไม่นิ่ง แล้วก็ไม่เกิดประสิทธิภาพ
ฉันก็ไม่ได้รู้ดีไปกว่านาย
นี่แหละนะ
นี่คือตอนที่มันจะได้พลังงาน
- ใส่เข้าแล้วบอกนะ - ได้แล้ว
โอเค
วิศวกรรมอันแยบยล
- เอาละ เรียบร้อย - ใช้ได้
ทีนี้ถ้าเราหมุนมัน มันก็ควรจะ...
ใช้ได้แล้ว
เอาละ
ที่ถีบหมุนไปด้วย
ใช้ได้
- เราไปลองกันไหม - เอาสิ ไปล่องแพกัน
- นายจะอยู่ข้างหน้าใช่ไหม - ใช่
เราบังคับทิศทางมันยังไง
ปกติหางเสือจะอยู่ท้ายเรือ
มันหมุนเรือจากตรงกลาง
แต่เรามีใบพัดน้ำอยู่ข้างท้าย
ฉันเลยใส่หางเสือไว้ข้างหน้า
การบังคับจะไม่ชัดเจน
- เอาละ พร้อมไหม - พร้อม
- เริ่มกันเลย - เริ่ม
- เฮ้ย มันใช้ได้ - มันหมุนไหม
- เจ๋งทีเดียว - มันกำลังหมุน
- มันได้ผล - ใช่
ขอบฟ้ากำลังกู่ก้องมาทางเรา
ช่วยเราด้วย
- นี่เป็นเครื่องที่จะเปลี่ยนโลก - คงไม่ถึงขนาดนั้น
ฉันจะเรียกมันว่าจักรยานทะเล
เจ๋งดี
- จักรยานทะเล - เข้าใจ... จักรยานทะเล เข้าใจละ
ที่ตลกก็คือเมื่อฉันทำเงินได้มหาศาล
- เราจะซื้อเกาะนี้ - ฉันจะซื้อเลย
- จักรยานทะเล เครื่องหมายการค้า - นี่เป็นที่สุดท้ายที่ฉันอยากอยู่
บันทึกกัปตัน 204
ผมได้คิดค้นพาหนะประเภทใหม่ จักรยานทะเล
คิดเสียว่าเป็นของขวัญจากผมแด่มนุษยชาติ
จักรยานน้ำ
ริชาร์ดได้ "คิดค้น" จักรยานน้ำ
จักรยานทะเล
นี่มันเจ๋งมากเลย
มันได้ผล
นั่นน่ะสิ
ดีใจนะที่ได้เห็นนายประดิษฐ์ของ
ขอบใจ
ฉันตื่นเต้นกับสิ่งประดิษฐ์ของนาย
จักรยานนี่จะเปลี่ยนโลก
- นายกำลังหันไปทางไหน - อะไร
- หางเสือน่ะ - ทางนั้น
ดูเหมือนว่าเราอาจต้องไปทางซ้ายนิดๆ
ฉันไม่ได้ติดจีพีเอสนี่
นายบอกว่าออกไปในทะเล แค่ 16 กิโลเมตร
สิบหกกิโลเมตรไม่ไกลนะ
เราถีบกันมาสักพักแล้วนะ
รู้สึกเหมือนเราถีบมาเป็นชั่วโมงๆ
นายถีบอยู่หรือเปล่า มันถีบยากขึ้นเรื่อยๆ
รู้สึกเมื่อยไหม
อือ รู้สึกเมื่อย
ขาฉันเมื่อยมาก
เห็นชัดตั้งแต่แรกว่า
จักรยานทะเล เป็นผลงานชิ้นเอกทางวิศวกรรม
แต่ต้องยอมรับว่ามันเหมาะกับ คนที่เป็นนักกีฬาอย่างผม
ให้ตาย ตอนนั้นผมเหนื่อยมาก ผมไม่เคยเหนื่อยเท่านั้นในชีวิต
สิ่งเดียวที่ทำให้ผมถีบต่อไปคือ คิดว่าต้องออกจากเกาะและกลับบ้าน
ไปต่อเถอะ
อือ ไปต่อ...
- ก้มหน้าก้มตาถีบ - 16 กม.
- ใช่ - โอเค
เป็นอย่างน้อย
ฉันจะหันไปดูว่าเรามาไกลแค่ไหน
โทรี่ อย่าหันไปมองนะ
- เรามาไกลไหม - ถีบไปเรื่อยๆ
ไม่!
นายหันไปมอง
เราไม่มีวันออกจากเกาะนี้
ฉันขอโทษ ฉันจะกลับบ้าน
รู้อยู่แล้วเชียวว่ามันจะไม่ได้ผล
อีกสองชั่วโมง เราคงถึงบ้าน
เห็นได้ชัดว่า มันน่าผิดหวัง
ที่โทรี่ไม่มีพลัง
ที่จะทำให้จักรยานทะเลได้ผลจริงๆ
ผมอยากออกจากเกาะใจจะขาด
และเพื่อทำให้ริชาร์ดเลิกพูดคำว่า "จักรยานทะเล"
ผมต้องคิดหาแผนอื่น
- น้ำเกือบพร้อมแล้ว - ดี
คืนนี้นายจะคิดว่า มันสำปะหลังเป็นอะไร
คืนนี้เป็นคืนพิเศษ สัปดาห์ละครั้งฉันคิดว่าเป็นสเต๊ก
- เข้าท่านะ ฟังดูน่าอร่อย - ใช่ๆ
- แล้วนายล่ะ - ฉันจะคิดว่าเป็นกุ้งล็อบสเตอร์
อาหารทะเลกับเนื้อ เราแบ่งกันคนละครึ่ง
เอาละ มาทบทวนเรื่องนี้อีกที เรื่องแพ
- ได้ - ผิดพลาดตรงไหน
ทุกอย่าง
ใช้ใบเรืออาจไม่ใช่ความคิดที่ดีที่สุด
เป็นความคิดโง่ๆ มันไม่ได้ผล
แล้วใช้แรงคน
แย่กว่าอีก
- ใช่ - ใช่
ฉันจึงขอเสนอให้เลิกใช้แพ
มันใช้ไม่ได้
เราลองแล้วแต่ล้มเหลว
ไอน้ำ!
อะไรนะ
เราสามารถสร้างเครื่องยนต์ไอน้ำ
ผมรู้ว่าเครื่องยนต์ไอน้ำฟังดูหลุดโลก
ริชาร์ดก็พูดแบบนั้น
แต่คุณต้องเข้าใจนะ ผมมีแผน
ทำอะไรน่ะ
ดูสิว่าฉันเจออะไร
จำนี่ได้ไหม มันคือหม้อน้ำ
จำได้
นั่นคือรอกที่ดึงสมอขึ้นมา
แต่ตอนนี้เราเอามันมาใช้ทำเรือไอน้ำได้
แปลว่าเรามีครบทุกอย่างเหรอ
ใช่ หม้อน้ำ เครื่องยนต์...
เราแค่ต้องสร้างระบบใบพัดน้ำ
- คิดว่าจะได้ผลไหม - ไม่รู้สิ
ช่วยฉันดึงออกมาหน่อยสิ
ได้
แผนของนายอาจจะได้ผล ฉันแค่พูดเฉยๆ
ดูสิ ทำงานเป็นทีม เห็นไหม
เราทำได้ทุกอย่างเมื่อเราร่วมมือกัน
- นั่นคือส่วนของหม้อน้ำ - ใช่
แล้วในนี้มีถังแรงดันอยู่
เราจะเติมน้ำเข้าไป จุดไฟในนี้
ทำให้น้ำร้อนขึ้น เกิดไอน้ำ
แล้วเราปั๊มไอน้ำนั้น เข้าไปในเครื่องยนต์ไอน้ำ
และนี่คือเครื่องยนต์ที่จะขับเคลื่อนเรือ
ทีนี้เราก็แค่ต้องต่อหม้อน้ำเข้ากับเครื่องยนต์
เราจะเติมน้ำ จุดไฟ แล้วดูว่าได้ผลไหม
มันอาจจะได้ผล
นี่สำคัญมาก นี่คือมาตรวัดความดัน
เราไม่อยากให้ไอน้ำมีแรงดันมากเกินไป
จนมันอาจกลายเป็นระเบิดขนาดใหญ่
นั่นคือสิ่งสำคัญ
คนคิดว่าเครื่องยนต์ไอน้ำดีและไม่มีอันตราย
แต่มันมีพลังงานอยู่ในนั้น
ถ้ามันมีแรงดันมากเกินไป และระเบิดละก็...
ตาย
นอกจากทำลายแพแล้ว เราก็ตายด้วย
ไอน้ำลงมาตามท่อ เข้าไปในกระบอกสูบ
เกิดแรงดันในกระบอกสูบ
แต่มันเคลื่อนกลับไปกลับมา
ดังนั้นแรงดันจะไปทางนี้
วาล์วอีกตัวเปิด ดันลูกสูบกลับ
ซึ่งทำให้เพลาข้อเหวี่ยงขยับ
เพลาข้อเหวี่ยงต่อเข้ากับเฟือง
และนั่นจะทำให้เพลาหมุน
ซึ่งเราจะต่อใบพัดน้ำเข้าไปในที่สุด
เราอย่ามัวเสียเวลา ลงมือทำกันเถอะ
- จุดไฟเลยไหม - เดี๋ยว
- ว่าไง - เราต้องมีหมวก
ฉันจะไม่เปิดเครื่องถ้าไม่มีหมวก
ไปใส่หมวกกันแล้วค่อยจุดไฟ
- รู้สึกเหมือนงานฉลอง - นั่นสิ
มีหมวกแล้ว มีไฟแล้ว...
นี่อาจเป็นทางออกไปจากเกาะนี้
มีน้ำอยู่ในนั้นแล้ว มองเห็นได้จากมาตรด้านข้าง
- โอเค - จะจุดไฟละนะ
โอเค
ไฟกำลังลุก
ทีนี้ก็ปิดนี่ซะ
ฉันเปิดวาล์วนี้ไว้
- โอเค - ส่วนวาล์วไอน้ำปิดอยู่
นี่อย่างกับจุดเตาผิงที่บ้านเลย
แล้วไงต่อ
คิดว่าเราก็แค่รอให้ไอน้ำสะสมตัว
ฉันได้ยินเสียงน้ำเดือดแล้ว
มันเป็นหลักการธรรมชาติดีนะ เพราะเป็นไฟ น้ำ...
- ใช่ - แรงดัน ตื่นเต้นดี
เราสองคนไม่รู้วิธีแล่นเรือใบ นั่นจึงเป็นความคิดที่แย่มาก
- นายเป็นคนคิด - เรื่องใช้แรงคน
เป็นรูปแบบที่ตลก แต่ต้องออกแรงเยอะไป
นี่อาจเป็นคำตอบของเรา
ฉันอยากเห็นมันขยับใช้งานได้จริงๆ
ใช่ ฉันด้วย
- ฉันว่าเรามีไอน้ำแล้ว - ระวังนะ มันต้องร้อนแน่ๆ
ร้อนจริง
มันกำลังสะสมแรงดันเพราะนายปิดวาล์วนั้น
ใช่
- ตื่นเต้นจัง - เราเริ่มกระบวนการแล้ว
- เรากำลังสะสมแรงดัน - ใช่เลย
มันคือระเบิดเวลา ที่แย่ที่สุดคือเราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่...
วาล์วปล่อยแรงดันกำลังทำงาน
- นั่นสินะ - ใช่
ฉันว่าฉันตื่นเต้นจนอึราดแล้ว
ฉันก็ปล่อยแรงดันไปพร้อมกับมัน ปล่อยหมดเลย
- โอเค เรามีไอน้ำแล้ว - ใช่ มีแล้ว
เห็นๆ อยู่ วาล์วนั่นเปิดอยู่ไหม
- วาล์วเปิดอยู่... - ฉันจะเปิดอันนี้ช้าๆ
เราควรจะเห็นไอน้ำออกมาตรงนี้
อือ มีน้ำและไอออกมา
นั่นเป็นสัญญาณที่ดี
เดี๋ยวนะ มีแต่ไอ แปลว่าเป็นไอน้ำทั้งนั้น
เรามีไอน้ำ!
งั้นนายปิดตรงนั้น
- นายปิดตรงนั้น - ฉันปิดวาล์วนี้
พอถึงตอนนั้นเมื่อนายเปิดตรงนั้น...
เครื่องยนต์ก็น่าจะทำงาน
เอาละนะ
ช้าๆ
ฉันรู้สึกเหมือนแฟรงเกนสไตน์
เราทำสำเร็จ
มันทำงาน
มันได้ผล!
ริชาร์ด เรามีเครื่องยนต์ไอน้ำ
- มันได้ผล - โอ้ พระเจ้า
สวยงามจังเลย
เราทำให้เครื่องทำงาน
เรามีพลัง!
ทีนี้เราก็แค่ติดตั้งมันเข้ากับแพ ต่อใบพัดน้ำหรืออะไรเข้าไป
แล้วเราจะได้ไปจากเกาะนี้
นั่น... สวยจริงๆ
เหมือนเรื่อง ชิตตี้ ชิตตี้ แบง แบง
เราหาวิธีออกจากเกาะได้แล้ว เราจะสร้างเรือพลังไอน้ำ
ผมกำลังจะกลับบ้านไปหาคุณ
โอ้ พระเจ้า ผมอยากเจอคุณไวๆ และเล่าเรื่องการผจญภัยบ้าๆ นี้ให้ฟัง
ผมคิดถึงคุณมาก
โทรี่ เอาไป
ความสูงของอันนี้จะเป็นเรื่องสำคัญ
เราต้องให้มันจุ่มลึกลงไปในน้ำ เพื่อส่งแรงผลักให้เรา
ไม่ใช่ ถ้าคิดดูนะ เราไม่ต้อง
เพราะถ้ามันลงลึกเกินไป ถ้าน้ำอยู่ระดับนี้
มันจะไปถึงตรงนั้นที่ผลักไปข้างหน้า
แต่จากตรงนั้น มันจะเกิดแรงฉุด เพราะต้องยกน้ำขึ้นโดยไม่จำเป็น
ฉะนั้นมันต้องอยู่ค่อนข้างตื้น มันต้องจุ่ม ดัน แล้วขึ้นมา
- ใช่ - อยู่ใกล้ผิวน้ำจะดีกว่า
มันจะได้จุ่มแล้วขึ้นมา
ปัญหาคือเราไม่รู้ว่า เรือจะอยู่ระดับไหนในน้ำ
- ใช่ ฉันก็เลย... เดา - เหรอ
นายเดาตามหลักวิทยาศาสตร์
เปล่า เดาล้วนๆ
หวังว่านายจะเดาถูกนะ
- มันดูดีทีเดียว - ดูดีมาก
ติดมันเข้าไป เราควรจะติดอีกอันไหม
- โอเค - เรียบร้อย
- ดีไหม - ดี
เรียบร้อย
สุดยอด
มันสวยมาก
น่าภูมิใจ เรายังต้องใส่หางเสือ
แล้วก็หม้อน้ำ แล้วเราก็ทดสอบมันได้
ใช่
พวกคุณน่าจะได้เห็นเรือไอน้ำนั่น มันสวยมาก
ทันทีที่เราจุดฟืนเป็นเชื้อเพลิง
เราก็พร้อมที่จะออกเรือ
เรากำลังเดินหน้าเต็มที่ กัปตัน
ทำต่อไป ต้นเรือ ทำต่อไป
ฉันรู้สึกว่านี่จะไปได้สวย
เรือนี้น่ะ ใช้การได้จริงๆ เหรอ
ใช่ ใช้การได้เลย
แต่คุณเคยอยู่บนเรือพายพลังไอน้ำ
กับเด็กอายุห้าขวบที่กำลังเบื่อไหม ลองดูกับริชาร์ด แฮมมอนด์สิ
แย่ยิ่งกว่าอีก
- โทรี่ - ว่าไง
- เราใกล้จะถึงแล้วหรือยัง - ยัง
แล้วตอนนี้ล่ะ ใกล้ถึงหรือยัง
ยัง
- โทรี่ กัปตัน - ว่าไง กัปตัน
กระผมขอทราบว่าอีกไกลแค่ไหน
กว่าเราจะถึงเป้าหมายที่เราตั้งไว้
นั่นคือเราถึงหรือยัง
ให้ตาย ฉันนึกว่าติดเกาะกับนายว่าแย่แล้ว
ถ้าเราจะอยู่กลางทะเลนานๆ ละก็ นายจะต้องมีอารมณ์ขันบ้างนะ
ไม่เอาน่า
ฟังนะ เรามีอาหารและน้ำเป็นเวลาสี่วัน
เราจะอยู่กลางทะเลนี่อีกพักใหญ่
งั้นพยายามอย่ากวนประสาทกันเลยนะ
เราจะรู้ได้ยังไงว่ามาไกลแค่ไหนแล้ว
ด้วยสิ่งนี้ไง
ไม้กระดานเหรอ
ไม่ใช่ เราจะวัดว่าเรากำลังแล่นเร็วกี่นอต
- เหมือนที่กะลาสีเคยทำ - ว่าไปซิ
ในเมื่อเรามีเวลา
ฉันเลยคิดว่าเราควรสร้าง ระบบการวัดแบบหยาบๆ
ฉันเลยเอาเชือกทั้งหมดที่หาได้บนเรือ
มาผูกเข้าด้วยกัน และทุกๆ หนึ่งเมตร ฉันก็มัดปม
ฉันจะโยนทุ่นไป หรือที่นายเรียกทุ่นลอยน้ำ
ทุ่นลอยน้ำ เรียกแบบนั้น
แล้วฉันจะให้นายจับเวลาทุกๆ 30 วินาที
ฉันจะดูว่ามีปมกี่ปมที่ผ่านมือฉันไป
- ปมพวกนี้ห่างกันหนึ่งเมตร - ใช่
ฉะนั้นเราจะรู้ว่าใน 30 วินาที เราเดินทางไปกี่เมตร
นำมาคำนวณว่าเราเดินทางกี่เมตร ในหนึ่งนาที
และกี่เมตรในหนึ่งชั่วโมง หรือกี่กิโลเมตรต่อชั่วโมง
- ถูกต้อง - เป๊ะ
แล้วเราจะรู้คร่าวๆ ว่า เรากำลังแล่นเร็วและไกลแค่ไหน
- นายคิดเยอะ - บนเรือนี่ไม่มีอย่างอื่นให้ทำ
- เพราะอย่างนี้ถึงเรียกค่านอต - ตามระยะทางไมล์ทะเล
- ใช่ - นายพร้อมไหม
โยนลงน้ำแล้วบอกฉัน แล้วฉันจะจับเวลา
- โยนทุ่น - โอเค
- นับอยู่หรือเปล่า - หนึ่ง
- ห้าวินาที - สอง
สาม
ผ่านไป 15 วินาที
สี่ ห้า
- อีกห้าวินาที - หก
สาม สอง หนึ่ง
- เจ็ด - งั้นก็เจ็ดเมตรใน 30 วินาที
เท่ากับ 14 เมตรต่อนาที
แล้ว 14 คูณ 60 ได้เท่าไหร่
- ฉันไม่ได้กินมาหลายวัน คูณเลขไม่ไหว - แป๊บนึง 14 คูณ 10...
- งั้นเดี๋ยวนะ... - จะเป็น 140 คูณ 6...
เท่ากับ 840 เมตรต่อชั่วโมง
เกือบๆ หนึ่งกิโลเมตรต่อชั่วโมง ซึ่งช้ามากๆ เลย
ใช่ ปัญหาเล็กน้อยกับเรือไอน้ำ
ไม่เร็ว แต่ผมไม่ยอมแพ้
ถึงจะอยู่กับคนไม่รู้จักโตบ้าๆ ที่กวนประสาทผม
ฉันขอขับได้ไหม
- นายอยากทำอะไรเป็นประโยชน์ไหม - อยาก
อยากดูพิกัดไหม
ฟังดูซับซ้อนนะ ฉันขอใส่ฟืนได้ไหม
- ไม่ได้แน่นอน - ฉันดูนายใส่ฟืนได้ไหม
ถ้านายจะไม่พูด
ไม่เอาน่า
- ฉันทำได้ - อย่าแม้แต่จะคิด
เราจะรู้ได้ยังไงว่า เราถึงช่องทางขนสินค้าแล้ว
มันหน้าตาเป็นยังไง มีเส้นขีดตรงกลางไหม
แล้วไฟล่ะ
แล้วพวกเขาขับบนฝั่งไหนของทะเล
ฉันแค่จะบอกว่า
นายไม่อยากแล่นเข้าไป ในช่องทางขนสินค้าผิดฝั่ง
แล้วมีเรือแล่นเข้ามาฝั่งเดียวกันนั้น
ฉันใส่ฟืนหนึ่งท่อนทุกๆ 15 นาทีได้
- เห็นไหม ฉันรู้หรอก - เอาละ ก็ได้
ฉันจะให้นายใส่ฟืน ถ้านายสัญญาว่าจะหยุดพูด
นายทำได้หรือเปล่า
โอเค ฟังนะ
นายต้องคอยดูมาตรวัดไว้
เราจะไม่ให้มีแรงดันมากเกินไป
ถ้ามีแรงดันมากเกินไป หม้อน้ำนี้อาจระเบิด
ทำลายเรือและเราด้วย
ฉะนั้นไม่ว่ายังไง อย่าใส่ฟืนมากไป เข้าใจไหม
เอาละ ฉันจะงีบสักหน่อย
ฉันยังเหลืออีก 12 นาทีแล้วค่อยใส่ฟืนนี้
คลาร์กสัน
คลาร์กสัน นายตื่นอยู่ไหม
ฟังนะ สถานการณ์เป็นแบบนี้
เขาใส่ฟืนหนึ่งท่อนในหม้อน้ำนั่น ทุกๆ 15 นาที
ฉันคิดอย่างนี้นะ มันน่าเบื่อ
ทำไมฉันถึงไม่ใส่ฟืนสี่ท่อน ชั่วโมงละครั้งแทนล่ะ
งั้นฉันจะได้มีเวลาที่เหลือ
ไปงีบ คุยกับโลมา
แล้วก็งีบ
มันก็เหมือนๆ กัน ฟืนสี่ท่อนต่อชั่วโมง
มีประสิทธิภาพ
ดีใจที่นายเห็นด้วย เป็นแผนที่ดี
เรียบร้อย ง่ายจะตาย
เป็นความคิดที่ดี คลาร์กสัน ทำได้ดี เพื่อน
ปรากฏว่าการใส่ฟืนเยอะๆ ในครั้งเดียว
ไม่ใช่ความคิดที่ดีที่จะประหยัดเวลา
ตอนนี้ผมรู้แล้ว
เกิดอะไรขึ้น
- อะไร แรงดัน - นายทำอะไรลงไป
หมายความว่าไง
แรงดัน มาตรวัดแรงดันขึ้นสูงสุด ท่าไม่ดีแล้ว
ฉันไม่ได้แตะมาตรวัดเลย
- นายใส่ฟืนไปกี่ท่อน - เท่านาย
นายใส่มากไปใช่ไหม
ฉันใส่มันในคราวเดียว
- หม้อน้ำนี่อาจระเบิดได้ - หมายความว่าไงที่ว่าระเบิด
- สละเรือ - ทำอะไรนะ
- สละเรือ - แต่ในน้ำมีฉลาม
ริชาร์ด นายอยากทำอะไรก็เชิญ ฉันไปละ
นายไปเฉยๆ ไม่ได้นะ
เดี๋ยวก่อนสิ มีขั้นตอนการสละเรือนะ
ฉันจะทำอย่างมีศักดิ์ศรีและสไตล์
มีฉลามไหม
คลาร์กสัน
โอ้ ไม่นะ
ในเวลาต่อมา
เฮ้ย มันไม่ระเบิด
ใช่ และยังแล่นต่อไป
แต่ตอนนี้เราไม่อยู่บนนั้น
แบบนี้มันดีกว่า อยู่บ้านบนเกาะที่สวยงามยังไง
ถ้าฉลามกินฉันละก็ ฉันจะโกรธมากเลย
ถ้านายไม่ใส่ฟืนเข้าไปมากไป เราคงยังอยู่บนนั้น
นายใส่ฟืนสี่ท่อน แต่ละท่อนใหญ่ขนาดนี้ หนึ่งท่อนทุก 15 นาที
ฉันใส่สี่ท่อนพร้อมกัน
ก็ใช่ไง มันถึงได้ร้อนเกินไป และเกือบระเบิด
นายเกือบจะฆ่าเราเพราะทำอะไรแผลงๆ
คำสำคัญคือ "เกือบ"
ดูเหมือนมันจะแล่นช้าลง เราอาจจะตามทัน
นอกเสียจากมันระเบิด
มันหยุดแล้ว
แต่รู้ไหม ปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่า
ใช่
- นั่นอาจทำให้เราตายทั้งคู่ - ใช่
เอาละ มาซ่อมมันกันเถอะ
จากนี้ไปฉันดูแลเรื่องฟืน
มันเป็นหน้าที่แรงงานอยู่ดี ฉันเป็นระดับเจ้าหน้าที่
แล้วเกิดอะไรขึ้น
อ้อใช่ ผมใจเย็นลง ทำให้หม้อน้ำทำงานอีกครั้ง
และในที่สุดเราก็ไปถึง สิ่งที่ผมเดาว่าคือช่องทางขนสินค้า
นี่แหละ
- นี่คือช่องทางขนสินค้าเหรอ - ใช่
ทีนี้เราจะทำยังไงต่อ
เรารอ
เรารออีกนานแค่ไหน
จนกว่าจะมีเรือมา
ผ่านมาสี่วันแล้ว
เราไม่มีอาหารและน้ำแล้ว ฉันหิวมาก คลาร์กสันก็เบื่อ
ทุกอย่างที่ฉันคำนวณชี้ว่า นี่ควรจะเป็นช่องทางขนสินค้า
และป่านนี้ควรจะมีเรือผ่านมา
ขอดูการคำนวณของนายหน่อยสิ
ฉันคิดถึงไวน์แดง
เราออกมาตามสิ่งที่นายเขียนนี่เหรอ
ไม่ได้เรื่อง นั่นมันภาพโคมไฟตั้งโต๊ะ
เรื่องเพ้อเจอบ้าๆ พวกนี้น่ะ แล้วนั่นอะไร
นายไง
ฉันปล่อยให้ตัวเอง ถูกลากมาตายกลางทะเล...
ด้วยสิ่งที่ปรากฏตอนนี้ว่าเป็นคนวิกลจริต
มีอะไรแย่กว่านี้ได้อีกไหม
เราเหลือไม้แค่นี้ให้กลับไป
และนั่นไง เราซวยแล้วจริงๆ
เราติดอยู่กลางทะเล
ไม่มีเชื้อเพลิง ใบเรือ และความหวัง
ช่วยด้วย! ใครก็ได้ช่วยที
คำบรรยายโดย สุดาภรณ์ ปลื้มปิติวิริยะเวช
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลลวรรณ