HOOFDSTUK 4 VUURWERK
ERGENS OP DE STILLE OCEAAN
Dit is onzin.
Tory, je moet weten dat ik het niet fijn vind om gelijk te hebben.
Er komen geen schepen, dat heb ik altijd al geweten.
Maar mijn berekeningen kloppen.
Er hadden zeker twee boten moeten zijn.
Nee. Je berekeningen zijn het krankzinnige gezwets van een gek.
Er komen geen boten en nu zitten we hier vast,
jij, ik en Clarkson,
zonder eten, water, zeil,
brandstof en hoop.
Het feit is dat we gaan sterven.
Juist.
Wat doe je?
Ik neem de leiding over de situatie en over onze levens.
Door het vlot te breken?
Er zijn genoeg onderdelen van dit vlot die verbrand kunnen worden
zodat we terug naar 't eiland kunnen.
Kijk eens wie er nu gek is geworden.
Dit allemaal. Dit kun je verbranden.
Laten we Clarkson verbranden.
Nee. Alleen hout.
Kijk eens.
Ik denk dat als we
een kilometer per uur doen, we terug kunnen.
Al krijgen we dit aan de praat, hoe vinden we de weg terug?
Toevallig heb ik een kaart getekend toen we vertrokken.
Dat was onze richting, 2-9-0.
We pakken 'n wederkerig spoor 180 graden in de andere richting,
dus we doen 290 min 180, en dat is?
Honderdtien.
Ja. Ik kan mijn telefoon gebruiken en we zijn gered.
Verbrand wat je kunt.
Kom op, wat je ook vindt, inclusief delen van jezelf.
Het moet wel.
Oké, daar gaan we.
Het verbranden van de boot om terug te gaan, was erg risicovol.
Maar 'n dapper mens heeft de halve wereld.
Of een dom mens.
We hebben het gehaald.
Bijna.
Nee. Het hout is weer op.
-Daar is het. -Ik weet het.
We hadden niks meer om te verbranden.
Dat was de eerste fout aan zijn plan.
Toen ontdekten we de tweede.
Richard, hij zinkt.
-Jeetje. -Tory, we zinken best erg.
Dat is een slecht idee.
-We moeten eraf. -Verdorie.
Nee. Red me, Clarkson.
Hij is weg.
Hij is helemaal weg.
Richard, gaat het?
Ja.
Ik was er kapot van.
Dat was onze beste kans om te ontsnappen.
Het was hartverscheurend.
Geen zorgen, we hebben 't overleefd. Natuurlijk.
En die andere dan? Señor...
Clarkson?
Je weet wat ze zeggen.
Laat niemand achter.
Zelfs al is het Clarkson.
O, Clarkson.
TWEE WEKEN LATER...
Wist je
dat iemand van 85 kilogram 65 gram eiwitten per dag nodig heeft?
En de gemiddelde rode snapper bevat 100 gram eiwitten,
we hoeven dus maar tien vissen per week te vangen om te overleven.
Maar tien? Is dat alles?
Was dat sarcasme?
Nee, ik vang graag vis. Maar ik ben de enige die het doet.
Het is maar vissen. Relax.
Bedankt, ik maakte me druk, maar nu je 'relax' hebt gezegd,
kan ik uitrusten.
Waarom vis jij niet?
Hier. Probeer het eens.
Geniet ervan.
Iemand is met het verkeerde been uit zijn hangmat gestapt.
De stoombootramp had me hard geraakt.
Ik miste thuis. Ik miste mijn familie.
Ik was wanhopig.
Ik moest iets bedenken om mensen te laten weten waar we waren.
En het werd geen stomme brief in een fles.
Wat gaan we doen, Clarkson? Hij heeft het duidelijk zwaar.
En hij verpest de sfeer hier.
Ik moet hem opvrolijken.
Wacht even.
Het is bijna Fourth of July.
Daar zijn Amerikanen dol op.
Dat is de oplossing. Geniaal.
Bedankt, Clarkson.
Lekker kleurtje.
Hallo. Dit is Richard Hammond,
nog steeds vast op een onbewoond eiland
met mijn vriend Tory Belleci, die zich nu ellendig voelt.
Hij is erg somber. Het is de eenzaamheid.
Dus ik ga hem opvrolijken.
Je zou niets anders verwachten.
Dat ga ik doen door 'n geweldig Fourth of July-feest voor hem te houden.
Amerikanen houden daar echt van.
Hij loopt te zeuren over het vissen,
dus ik maak voor hem... Dit is een schaalmodel.
Ik ga de grote versie hiervan bouwen. Een automatische visvanger.
Cast mij als de volgende...
Dat is een heerlijk kleurtje.
Señor Hammond, wat heeft vissen te maken met de Fourth of July?
Visburgers.
Elk Fourth of July-feest heeft burgers nodig.
Maar er waren geen slagers op het eiland, ik heb gekeken.
Dus ik besloot visburgers te maken.
En daar had ik veel vis voor nodig.
Dus ik begon stiekem met het bouwen
van weer een van mijn wereldprimeurs.
Wat doe je?
Ik bouw een automatische visvanger voor je.
-Is dat daarvoor? -Zodat je leven makkelijker wordt.
Ik zal het uitleggen.
We hebben 's werelds eerste waterrad-aangedreven,
op kunstaas gebaseerde
automatische visvanger met oneindige vislijn.
-Hoe werkt hij? -Haal een lijn van het waterrad
naar de klossen, dat is de aandrijflijn.
Die drijft de tweede klos aan,
wat onze vislijn aandrijft,
zodat hij constant gaat, de azen sleept, zij draaien. Vissen...
-Allemaal voor mij? -Voor jou.
-Je bent zo attent. -Ik ben aardig. Nu kun je me helpen.
-Hou dat eens vast. -Oké.
Dan maak ik dit vast aan de aandrijfwielen.
-Oké? -Ja.
-Dit wordt briljant. -Dit is geweldig.
Het wordt geweldig. Ik zei 'geweldig'.
-Geweldig. -Ik ga niet als Amerikaan naar huis.
Wees voorzichtig.
Alles oké?
Ja.
Ik had ze toch niet nodig.
Dat is een goed punt.
Dit is de kleinere lier,
die gaat een spanner vormen.
Kun je dat uiteinde pakken?
Zo. Ik heb het.
Maak dat vast.
-Dat spannen we. -Ja.
Wat we daar tegen moeten gaan, is 't kettinglijneffect.
Het is het gewicht van de lijn zelf, die hangt
door de zwaartekracht die langs de lijn werkt.
Hoe meer lijn je hebt, hoe meer zwaartekracht.
Juist. Dat...
gaat daaronder voor de spanning, zodat het geheel niet hangt.
-Oké. -Dit is al ons kunstaas.
Het ligt voor de hand,
maar heb je wel aan het tij gedacht toen je dit maakte?
Dit is nu bij eb.
Als het vloed is, staat dit onder water.
Snel. Het wordt vloed.
Dit ga je geweldig vinden, want het is bedrieglijk simpel, maar slim.
-Je was druk. -Hier is 'n koppeling voor nodig.
Hij kan niet steeds aan staan, dan blijft er geen vis over.
Nu staat hij uit.
Je ziet dat er 'n uitgangsas uit het waterrad komt.
Daar steekt een bout door, dat is een tandkoppeling.
In de klos zit een schacht met een gleuf.
Als de klos naar links gaat, komt alles samen,
hij draait, ze zitten aan elkaar vast.
Het is de perfecte koppeling. Ik dank je.
-Hoe zet je hem aan? -Met de hendel.
Meer was niet nodig.
Dit vind je vast interessant.
Trek ik alleen aan de hendel?
Het is een hendel.
-Oké. -Trek en je voelt druk.
Kijk eens aan.
Kijk dat nou.
-Dat is gaaf. -Het werkt.
Wat een bevredigend geluid.
Dat is gaaf.
Nu gaan we, nu vissen we.
-Wacht even. -Hij vangt vis.
Het werkt. Nu al.
Geniaal.
Hij vangt veel.
Je hoeft nooit meer te vissen.
Goed zo. Goed gedaan.
-Dit gaat zoveel tijd vrijmaken. -Ja.
We kunnen nadenken over manieren om hier weg te komen.
Dat kan, maar we kunnen ook spelletjes bedenken of lekker ontspannen.
Voor de duidelijkheid, ik ontspande niet.
Ik bedacht een manier om van dat eiland af te komen.
Maat, twee vragen.
Eén, wat doe je?
Twee, waarom ruikt het hier naar een festivaltoilet?
Omdat ik urine verzamel.
Help mee, ik kan wat meer gebruiken.
Ik moet niet. Waarom wil je het?
Ik maak mijn reactieve samenstellingen.
Wacht. Maak je ontplofdingen?
Misschien.
Want dat is geweldig voor Hammondland TV, mijn vriend.
Wacht even. Ik maak 't klaar.
Wat is Hammondland TV?
Dit is nodig, 't wordt enorm.
Wat is Hammondland TV? Dat bestaat niet.
Ik ben een ontplofvent.
Dat weten jullie van m'n programma's.
Nee? Hoe dan ook,
met mijn pyrotechnische kennis kon ik noodsignalen maken.
Als ik er genoeg maakte,
kon ik er twee maanden lang elke nacht een afvuren.
Iemand moest ons wel zien.
En hielp señor Hammond je hierbij?
Definieer 'helpen'.
Tory.
Zeg hallo tegen roem.
-Wat is dat? -Dat is mijn tv-studiocamera.
Wij proberen te overleven en jij denkt aan tv maken?
Laten we de camera erin doen.
Je bent gek geworden.
Ik ben klaar om live te gaan. Stand-by.
Succes, laten we ons best doen.
Ik heb er zin in. Hallo. Welkom bij Hammondland TV.
Ik ben Richard Hammond en dit is explosievenexpert Tory Belleci,
die ons gaat leren dingen op te blazen.
Nee, we blazen vandaag niks op.
Cut. Begin opnieuw.
We gaan lichtsignalen maken.
Die gaan de lucht in en creëren een enorm licht.
Rook, hard geluid, dat helpt ons gered te worden.
Dus het ontploft wel?
Het heeft een explosief element,
maar we maken geen explosieven.
We maken lichtsignalen.
-Grote knallen. -Noodsignalen.
Oké.
De reden dat ik urine verzamel,
is dat ik dit heb gemaakt. Ik laat het zien.
Hieronder heb ik...
-Dat stinkt. -Ja.
Dat is ranzig.
Ik heb hooi en kippenpoep
overgoten met onze urine.
Ik weet dat het walgelijk klinkt,
maar nadat het vocht is verdampt,
hebben we kleine kaliumnitraatkristallen gemaakt.
Kippenpoep, onze plas...
En hooi. Dat laat je dan rusten.
-Daarom stinkt het zo. -Het stinkt echt.
Maar nu hebben we kaliumnitraatkristallen.
Het oxidatiemiddel voor de raketbrandstof.
Want zuurstof helpt met het branden, toch?
Hoe meer zuurstof, hoe brandbaarder.
-Zou een lucifer dat opblazen? -Nee.
Maar we moeten brandstof toevoegen.
Ik wil dat je dat suikerriet pakt
en het kapot slaat.
Want als we suiker aan kaliumnitraat toevoegen,
wordt het onstabiel.
Maak ik nu suiker?
Al het sap dat je daaruit slaat, als dat droog is,
creëert suikerkristallen.
En dat is...
Je doet het prima. Prima.
Doet hij het niet prima? Ongelooflijk. De toewijding.
Genoeg. We hebben genoeg. Perfect.
Ik heb suikersap verzameld,
het is droog en we hebben suikerkristallen.
Ik wil dat je die suikerkristallen daarin doet
en dan gaan we het kaliumnitraat erin mixen
en dan hebben we onze raketbrandstof.
-Spannend, hè? -Ja.
We hebben raketbrandstof gemaakt. Geen probleem.
Maar door raketbrandstof stijgen raketten alleen op.
Als je wilt opvallen, moeten ze exploderen.
Ik heb hier drie zeer reactieve metalen.
Het mooie van deze metalen
is dat één helder licht geeft,
één rood licht geeft, en de ander een rookwolk maakt.
Als we hem lanceren en hij explodeert,
dan trekt hij de aandacht.
De vraag is, en wat we allemaal willen weten: welke metalen zijn het?
Zeg ik niet. Dat is het gevaarlijke.
Dat mogen we niet weten, want het is...
GECENSUREERD
Je mag het niet weten. Geheim.
Geheime dingen. Hier op HLTV.
Dit is erg gevaarlijk.
Dit kan in ons gezicht ontploffen als we het verkeerd mixen.
-Echt? -Ja.
-Echt? -Laten we...
Focussen. Dit is gevaarlijk spul.
Gaaf. Ga door.
-Oké. -Blaas me niet op.
Als dit werkt en de chemicaliën goed gemixt zijn
als we dat aansteken, dan zien we
een enorme rode, felle, rokerige vuurbal.
Zo niet, dan sta je voor paal.
-Klaar? -Trek je spullen aan.
Hoe ver weg moet ik staan?
-Ik ga achter je staan. -Daar gaan we.
Klaar?
Ik zie niks.
Dat zou ik een succes noemen.
Ja.
-Ja. -Ja.
Dus je hebt raketbrandstof en explosies gemaakt. En toen?
De volgende stap was testraketten te bouwen.
Maar daar had ik meer kaliumnitraat voor nodig. Dat duurt even.
Dus we hebben wat uitgerust.
Hemel, het is heet.
-Ja. -Het voelt heter dan gisteren.
Dat viel me op.
-Tory? -Ja.
Waarom zweten we?
Als het nodig is, verlies je vocht,
omdat het heet is.
Om af te koelen?
Als de wind het zweet verdampt,
voel je je koeler.
Omdat hij de hitte meeneemt. Dat is verdampingskoeling.
Ik doe nu veel verdampingskoeling.
-Ik ook. -Ik raak uitgedroogd.
-Ja. -Ik ben een spekkorst
op deze stoel.
Wat mis je nu aan thuis?
Mijn dierbaren,
de mensen die het dichtst bij je staan.
Wat mis je nog meer?
Hemel, een koud biertje.
Ik zou 'n moord plegen voor 'n biertje.
Dat bedoel ik.
Ik heb geen koud biertje,
maar ik heb mijn Hammondland-drank.
Maak je nog meer drank?
Ik werk de laatste flessen met wassen doppen af.
De vorige keer was de beste avond ooit.
Ik vraag me af of ze koud beter zouden smaken.
Dat is precies waar ik nu aan denk.
En jij gaf me het antwoord tijdens ons zweetgesprek.
Verdamping. Dat is het antwoord, verdamping.
Denk er eens over na.
We zweten om hitte kwijt te raken,
dus het zweet komt eruit en zit als vloeistof op onze huid
en dat verdampt, dus het wordt een gas. Dat is verdamping.
Hetzelfde zou met mijn drank gebeuren.
Als het oppervlak nat was, zou dat water, tijdens het verdampen,
van vloeistof naar gas veranderen en dan koelt het af.
Heb je dat lopen testen?
Luister nou, dit is 'n goed idee. Dit gaat werken, dit koelt af.
Je zou dat uren kunnen laten verdampen
en de temperatuur daalt amper.
Dit is een mogelijkheid. Wacht even.
Ik heb deze opgeborgen.
In sokken?
Sokken. Dit is mijn genialiteit.
-Nu komt 't. -Denk aan 'n windmolen.
-Ja? -Een windmolen die met deze draait.
-Een drank-windmolen. -Een drankmolen.
Geweldig.
Hij draait rond, maakt de sok nat,
de sok verdampt het water de atmosfeer in met windhulp.
Daardoor wordt de fles koeler,
hij wordt weer nat en hij gaat opnieuw.
Dan heb je koude drank in een sok.
Stel je dit voor, koud.
-Ja. -Koude drank.
Leuk om straks weer blind te zijn.
Dat ga ik doen. Ik heb je hulp nodig.
Ik doe mee.
Ik ben ver met de voorbereidingen voor het ultieme Fourth of July-feest.
En niets is meer Independence Day als visburgers.
Ik moet alleen de bolletjes maken.
Veel mensen zouden zeggen dat je geen brood kunt maken op 'n onbewoond eiland.
Maar dat is omdat ze Pan de Yuca niet kennen.
Ik gelukkig wel.
Het was briljant en 't was goed materiaal voor Hammondland TV.
Natuurlijk.
Hallo en welkom bij Hammondland TV.
Bedankt. Ik ben Richard Hammond, voor een live-studiopubliek.
Om brood te maken heb je bloem nodig.
Daar hebben we onze yuca voor.
Neem een stuk yuca, maak een steen nat, in deze kom zit water.
En ik ga hem malen.
Het water wordt melkachtig
terwijl ik meer kleine stukjes yuca maal
op mijn slijpsteen hier in het water.
Dat is het begin van mijn cassavemeel.
Het water is melkachtig geworden.
Ik ga nu dat water verdampen.
Dan blijft de mooie yucabloem voor ons brood over.
Ons volgende probleem is een rijsmiddel.
Ik heb geen gist of zuiveringszout.
Ik ga het zelf maken.
Ik heb zeewier in overvloed. En ik heb het verbrand.
Dat is een kom met verbrand zeewier.
Dit is het prachtige aan zeewier.
Met al het natrium dat het uit de zee haalt,
heb ik, nu het verbrand is, natriumcarbonaat.
En als ik een limoen neem, die vol citroenzuur zit,
en ik knijp er dit zuur op uit,
kun je het horen borrelen omdat het CO2 uitstoot.
En dat doet mijn brood rijzen.
Nu het water uit 't yucabloemwater verdampt is,
heb ik pure bloem over, de basis voor mijn brood.
Nu moet ik mijn ingrediënten mengen.
Ziezo.
Voeg water aan je yucabloem toe,
zeewier-rijsmiddel, eiwit
en meng dan.
Dat is het. Dat is mijn deeg.
Deze wil ik voor visburgers,
dus ik maak er ronde vormen van.
Die gaat daarop.
En laten koken.
Welkom terug bij Hammondland TV, voor een live-studiopubliek.
Bedankt.
Dit is het. Het moment van de waarheid.
Het is gelukt.
Het is gerezen.
Daar is het, mijn lekkere yucabrood.
Het is... ja.
Dat is bijna te lekker.
Cut, allemaal. Goede aflevering. Goed gedaan.
Bedankt. Goed zo.
En we zijn klaar.
Ik ga overgeven. Hij is er vast dol op.
Klaar om raketten te maken?
Ja.
-Raketbrandstof, flits, knal. -Ja.
-Dus... -Kom op.
We beginnen met klei, vullen het met de suikermix
en daarop gieten we de reactieve-metalenmix.
Hoeveel energie is dat?
Hopelijk is dit genoeg om 30 meter hoog te komen.
Stamp dat nu aan.
Hoe hard?
Niet zo hard.
Nu ik heb geplast,
blaast dit mijn arm eraf?
Doe zachtjes. Doe het niet superhard.
Wees gewoon voorzichtig.
Deze drie onstabiele metalen samen
met het kaliumnitraat erboven...
Dat geeft ons die grote, rode, rokerige vuurbal.
-Dat geeft ons de rook, flits en knal. -Ja.
En de raket eronder...
-Geeft hoogte. -Dat maakt Newton wakker:
-'Geef ons je derde.' -Ja.
Gelijke en tegengestelde reactie van stuwkracht.
Maar denk eens na.
We krijgen onze eigen noodsignalen.
Dit krijgt ons van het eiland af.
Besef je dat?
Bind de stok aan de bamboe...
En daar heb je het, onze lichtsignalen.
Hoe testen we deze?
We kunnen ze nu testen.
Dit is erg spannend.
-Je bent opgewonden. -Heel erg.
Hoe gaaf is het als dit werkt?
Je houdt ervan.
-Ja. -Ik heb je weken niet zo blij gezien.
We blazen dingen op. Ik moet wel glimlachen.
Ik hoop dat ze werken.
-Gaan we dood? -Nee.
Oké.
Wil jij ze aansteken? Nerveus?
Doe jij het maar, ik ren weg.
Daar gaan we.
Ren.
Eens kijken of de raketten werken.
-Dit is erg spannend. -Ja, hè?
Dit kan ons redden.
Ja.
Respect. Dat is fantastisch.
-Het is gelukt. -Het werkte.
Jeetje. Dit is zulk goed nieuws.
-Nu moeten we er 50 maken. -Wat?
-We hebben veel nodig. -Vijftig?
-Wat is daar mis mee? -Dat is een grote klus.
Hiermee komen we van het eiland af.
Dit is de beste dag ooit.
Mijn lichtsignalen werken.
Ze zijn prachtig en ze zullen van ver te zien zijn.
Fijn om weer dingen op te blazen.
Ik krijg ons van dit eiland af. Wacht maar af.
4 JULI
Het was de Fourth of July en ik had twee prioriteiten.
Eén, ijskoud bier maken.
Twee, zorgen dat Tory er niet achterkwam dat ik een feestje plande.
Klaar om te ontvangen.
Klaar om erin te steken.
Duwen. Gewoon recht erin.
Te ver. Kom terug.
-Ja. -Wat omhoog.
Ik denk dat je hem moet optillen.
-Nee. Kom op. -Raak hem harder.
Bedankt, professor.
Je gebruikt toch geen vierkante pin?
Vierkante pin, rond gat...
-Gelukt. -Gelukt.
We zijn er bijna.
Oké, de laatste.
Boem.
Nu maken we de flessen vast
met dit stukje genialiteit,
terwijl hij draait, kijk. Daar zit een nok.
Ze komen erlangs en spuit.
Dat is best gaaf.
Met elke rotatie worden ze natter.
Het spuit water op onze sokken.
Draaien.
Dat is waarom dit beter werkt dan een emmer koud water.
Je moet de temperaturen gelijk maken.
Het water haalt hitte weg tot ze gelijk zijn.
Je warmt alleen de emmer met water op
en dit koelt amper af. Die gaat daaraan.
Eens kijken of het werkt.
Ja.
Kijk eens. We hebben een windmolen gemaakt.
Dat is fantastisch.
Hij gaat nu echt.
Ik heb zin in meer van je drank.
-Ja. -Ik kijk uit naar de hoofdpijn.
Ik hang de andere flessen op. Ga jij maar liggen.
Ik had moeten weten dat er iets aan de hand was.
Ik mocht nooit in Richards kamer komen
en nu stond hij erop dat ik zijn bed gebruikte.
-Waarom ben je zo aardig? -Ik geef om je.
-Oké. -Ik zie dat je moe bent.
Ik heb niet goed geslapen.
Ga maar lekker slapen.
-Echt? -Het is hier comfortabel.
Je hebt het erg mooi gemaakt.
Ga liggen. Leg je hoofd neer.
Je voelt je al veel beter.
Hemel, het is veel comfortabeler dan de hangmat.
Oké?
-Welterusten, mijn Amerikaanse vriend. -Zo zacht.
Het is zo zacht.
Slaap lekker.
De drankmolen wordt briljant. Hij gaat werken.
We hebben al eeuwen niets kouds gedronken.
En het zit zo. Kom mee.
Hij is gaan slapen.
Hij slaapt nu en hij heeft geen idee
waarom ik dit ineens voor hem doe.
Ik moet dingen klaarmaken voor zijn verrassings-Independence Day-feest.
Hij zal blij zijn.
HAMMONDS HOEPELS
Verrassingsfeestje.
Waarom praat je zo?
Het is de Fourth of July. Fijne Independence Day.
Ik weet dat 't belangrijk is voor jullie
en hoeveel je thuis mist, dus ik heb wat
VS naar het eiland gebracht.
Je maakt me bang.
Kijk wat ik heb gedaan. Kijk.
Aanschouw. Dit is allemaal voor jou. Kom op.
Mijn hemel.
Het is je eigen attractiepark.
-Mijn hemel. -Deze plek leeft, nietwaar?
-Dit is te gek. -Ja.
Heb je alles gebouwd?
Voor jou.
Neem een biertje, laten we rondkijken, er is veel te zien.
Deze kant op naar de eerste attractie.
Daar is hij. Dit is het schaak van de VS.
Als eerste geef ik je een biertje.
-Het werkt. -Ja.
-Het is echt koud. -Ja. Hoe smaakt het?
Dat is heerlijk.
Dit heb je veel gespeeld.
-Gooi die om dat ding. -Geweldig.
Geniaal. Maximale punten.
Dit zou geen Fourth of July-kermispark-ervaring zijn
zonder een 'test je kracht'-machine.
-Voel je je sterk? -Dat is gaaf.
Stamp daarop. De kokosnoot raakt de pan.
Iedereen bewondert je.
Achteruit. Daar gaan we.
Ga.
Knal.
-En nu testen we vaardigheid... -Wat is dit?
...oordeel en sluwheid
met de kokosworp. Doe het.
Je pitcht. Dat is zo Amerikaans.
-Iedereen is een winnaar. -Wat win ik?
Je wint... een visburger.
KAPITEIN HAMMONDS VISWICH
Kom maar. Visburgers. Een dollar per stuk of gratis voor prijswinnaars. Hallo.
Hallo, ik heb net de kokosworp gewonnen.
Ben je een winnaar? Dan heb jij een visburger nodig.
Wat?
Dat is nogal een hap. Dat heeft substantie.
Het heeft een smaak.
Echt? Smaakte hij goed?
Het was het goorste wat ik ooit had gegeten.
En ze bleven maar komen.
Ik ging overgeven voor hij met zijn laatste verrassing kwam.
-Kom mee. -Hemel, wat is het?
Aanschouw.
Dat, mijn vriend, is de sterattractie van de kermis,
het belangrijkste onderdeel.
-Is het een attractie? -Ja.
Het is een schommel van 360 graden.
Gaaf. Net een Russische schommel.
Ik heb een tegengewicht toegevoegd, op een gelijke afstand van het draaipunt,
dus net als je momentum verliest, neemt de zwaartekracht het over,
en ga je eroverheen. Wat een gevoel.
-Hoe snel gaat hij? -Zo snel je wilt.
-Wat? -Ja.
Schreeuw als je sneller wilt gaan.
-Ja. -En is hij veilig?
Ja.
Ja, en als...
Wat als ik wil stoppen?
Heb je een remsysteem? Hoe kom ik eraf?
Denk niet aan stoppen, maar aan gaan.
-Vrijheid. -Dat is geweldig.
-Laten we dit morgen doen. -Nee, nu.
Ik voel me niet zo goed.
-Ben je bang? -Nee, ik voel me niet zo goed.
Ben je een beetje bang?
Dat hoort. Het is een attractie.
Laten we een ritje maken.
-Ga je me niet vermoorden? -Nee.
Ik denk dat je me wilt doden.
-Moet ik me insnoeren? -Ja, snoer je in
en houd je stevig vast.
Ja.
Je benen trillen van angst.
-Je bent bang. -Nee.
Het is als voor een achtbaan.
-Het is de drank. -'Komt het goed?'
Uwe Majesteit, bent u klaar voor de rit van uw leven?
-Klaar? -Ja.
Iedereen zal dol op je zijn. Geniet ervan. Ga.
Hij is sierlijk. Kijk eens.
Ik ga dood.
Daar komt hij.
Waar zijn de remmen? Kan hij zachter?
Niet echt. Straks
komt je momentum samen met 't tegengewicht
en dan ga je over de kop.
Ik voel het eraan komen.
Daar ga je. Je bent 360 graden gegaan.
Ja.
Dat voelt vast geweldig.
Mijn hemel. Wil je me eruit laten? Laat me eruit.
Ik heb nog een verrassing.
-Een grote finale. Je vindt het te gek. -Richard.
Serieus, kan dit langzamer?
Hij gaat te snel.
Kijk eens.
Mijn lichtsignalen. Richard.
Fijne Independence Day.
-Wat doe je? -Het is prachtig.
Dat zijn mijn lichtsignalen.
Haal me hieruit.
Wat een show. Wat een nacht.
Ik word emotioneel als ik eraan denk.
En señor Belleci? Vond hij het mooi?
Hoe kon je? Je weet hoelang ik aan die lichtsignalen heb gewerkt. Hoe kon je?
Lach. Je gelukkigste dag ooit.
Jij stuk...
Het is fantastisch.
Jij gore...
Dat is een tevreden klant.
Beloof me je vrienden te vertellen hoe leuk 't was.
Jij...
Waarom zou je dat doen?
Dit zul je nooit vergeten.
Als ik hier uit raak, ga ik je vermoorden. Ik ga je vermoorden.
Ondertiteld door: Soraya Zeeman
Creatief Supervisor Sofie Janssen