FELICITY WALKER KRYŁA SPONSORA OSKARŻANEGO O MOLESTOWANIE
FELICITY WALKER POWIĄZANA ZE SPONSOREM OSKARŻANYM O MOLESTOWANIE
Dzięki za ostrzeżenie.
Senator Walker!
Czasem temat zaczyna żyć własnym życiem.
I tracisz nad nim kontrolę.
Pani senator, co łączy panią z Blaine'em Novakiem?
Rozumiem, że chcecie coś udowodnić, ale powtórzę, co mówiłam.
- Od kiedy wie pani o molestowaniu? - Rzekomym.
Obwinia pani Novaka za porażkę w Superwtorek?
Stawka była wyrównana.
Zostaliście zmiażdżeni.
Walczyliśmy o każdy głos. Jestem dumna z mojego sztabu.
Bzdura.
Zwróci pani jego pieniądze, jak Brauna w poprzedniej kampanii?
Braun został skazany za defraudacje.
A Novak wykorzystywał...
Odcięłam się.
Słusznie.
Zarzuty wobec Novaka są badane.
Ma pani okazję zająć stanowisko.
- Potępia pani "pieski"? - Jezu, Margaret.
Pieski?
Dziękuję za przyjście, ale jutro mamy wiec
i chcę się skupić na pytaniach zwykłych ludzi.
Prasowa sfora rzuciła się na łup, ale umykał jej temat w tle.
Kto zapłacił Moralesowi za brudy na Walker i dlaczego?
To chciałam wiedzieć.
Ale najpierw musiałam załatwić swój problem.
Dziękuję, pani doktor, nie chciałam pani stawiać w trudnej sytuacji.
Jak mówiłam, czekałam, jak długo mogłam.
Tak, z pewnością tam będę.
Zadzwonię, jak tylko je odbiorę. Dziękuję.
Co tu robisz?
- Rozjechali twoją laskę. - Rozjechali.
Nie jest moją laską.
- I mam swoje problemy. - Co się dzieje?
Co?
No więc... jestem w ciąży.
- Ja pierdolę! - Też tak zareagowałam.
Co? Dymałaś się, a i tak jesteś aż tak spięta?
To był raz.
Trzy, w jedną noc.
Ogarniam to, a przynajmniej próbowałam,
ale tabletki nie dotarły na czas,
a teraz lekarka nie może ich dostarczyć tu, bo...
Aborcja jest nielegalna w Missouri.
Właśnie.
Co za pierdolenie.
Zgoda, świat to syf.
I co będzie?
Lekarka wyśle tabletki pod adres w Illinois,
cztery godziny drogi stąd.
Dobrze, zdążysz na jutrzejszy wiec.
Byłoby dobrze, ale moje prawko straciło ważność,
więc trudno będzie pojechać do Illinois.
Jak można nie mieć ważnego prawa jazdy?
Jeżdżę metrem! Żaden nowojorczyk nie ma ważnego prawka.
Ja mam.
Oprócz Kimberlyn!
Mam umówione wywiady, ale może da się je odwołać.
Mam prawko, ale nie mogę jeszcze wypożyczać samochodu.
Halo?
Mam prawko, mogę cię zawieźć.
I... nie masz nic przeciwko?
Mogę nie zgadzać się z wyborem, co nie znaczy, że nie pomogę koleżance.
Dzięki.
Pierdolony patriarchalny kraj!
Sam fakt, że to się dzieje...
Znów!
Jest nienormalny!
To twoje ciało, nie mają prawa!
Co to, 1527?
KAMPANIA DZIEWCZYN
Demokraci to dramat.
Bogaty facet znany z roli ryby
i socjalistka młodsza niż niektóre z moich skarpetek.
To nie fair. Nadal jesteśmy partią ludzi pracy.
Co ciekawe...
Z całym szacunkiem, pani senator, Chris ma rację.
Komentuję politykę od ponad 40 lat i nie widziałem partii w takiej rozsypce.
Choć po części obwiniam za to dziennikarzy.
Ma na myśli mnie.
Niestety.
Przed Garym Hartem żaden poważny tytuł nie puściłby jarmarcznych tekstów
o mężczyźnie z obrożą i podkładkami na siusiu.
Wolałbyś zignorować fakt, że kandydatka brała pieniądze od miliardera,
który nadużywał władzy nad kobietami?
Wiesz, że dowody na powiązania Walker z Novakiem są naciągane.
Gonisz za klikami zamiast pisać o tym, co istotne.
To dziennikarstwo śledcze.
Mamy obowiązek pytać,
czy kandydaci nadają się na najwyższy urząd,
a do tego należy prześwietlanie ich najbliższego kręgu.
Przymykałeś oko, kiedy Gary Hart trzymał Donnę Rice na kolanach
nie z zawodowej uczciwości,
ale dlatego, że za zamkniętymi drzwiami odwalałeś to samo.
Święta w waszej rodzinie muszą być ekstra, co?
No cóż, do katastrofy Walker-Novak wrócimy po przerwie.
Wiem, że byś mnie zawiózł, ale Kimberlyn się zaoferowała,
a nie możesz rzucić Walker dla aborcyjnej wycieczki, zwłaszcza teraz.
Poradzę sobie.
Obiecuję.
Pa.
- W porządku? - Tak.
Jeśli zaczniemy od "Les Miserables" w oryginalnej obsadzie,
zyskamy godzinę czterdzieści pięć.
Potem możemy przejść w Sondheima albo przerzucić się na podcasty.
Ściągnęłam cały przekrój audiobooków.
Czy "Szklany klosz" czytany przez Maggie Gyllenhaal będzie za mroczny?
Albo możemy pomedytować.
To coś, co uwielbiam w prowadzeniu. Wsiadasz i puszczasz myśli swobodnie.
Dobra.
Jasne, lubię medytować.
Ale w sensie, całą drogę?
Pański przekaz zaczyna trafiać do wyborców.
Przekaz się nie zmienił, ale...
Tydzień temu na wiecu ściskałem ręce i ktoś podał mi dziecko.
Zanim się obejrzałem, byłem memem.
Widzieliście to? Tak?
Słodki dzieciak, co?
Przeuroczy. Te policzki.
Wzięłam ci dwie kulki, jeśli chcesz więcej polewy, mów.
I jest jeszcze posypka.
Jesteś hiperspięta.
Wiem.
Wciąż mi głupio.
Niepotrzebnie, nie gniewam się.
Zaatakowałam twoją szefową
i połowa moich fanów ją porzuciła, pewnie nie zagłosują.
Masz prawo mnie znienawidzić.
Lola...
wierzę w rozdział kościoła od państwa.
Praca to praca, życie to życie.
Poza tym uwielbiam tę twoją pasję.
Po wyborach powinnyśmy gdzieś pojechać.
Marzę o Tulum.
Myślisz, że będziemy się spotykać po wyborach?
- A ty nie? - Nie chciałam zakładać z góry,
ale liczyłam, że tak.
Bo powinnyśmy.
Jasne.
I dlaczego nie robimy z tego posta?
To zajebiste! Gdzie masz telefon?
I KTO JEST TATĄ?
Brawo, mała! Ostra jazda!
Czego chcesz, tato? Spóźniam się do radia.
Mogłabyś podziękować, wypromowałem twój artykulik.
- Byliście fantastyczni. - Dzięki.
Fiona Perry, wydawca "Vanity Fair".
Promuję nasz numer polityczny.
Miło poznać. Spóźniam się, więc...
Streszczę się.
Peggy Romero robi jutro sesję do rozkładówki o dynastiach medialnych.
Chcielibyśmy was mieć.
Fantastycznie. Zrobimy to z przyjemnością.
Chwileczkę.
Jutro mam być na wiecu.
Muszę spytać w redakcji.
Zadzwoń, podam szczegóły.
Bardzo nam zależy.
Dzięki.
"Spytać w redakcji?". Serio?
Daj spokój, będzie fajnie.
- Z tobą nic nie jest fajne. - Co?
Panel był kapitalny.
Zwariowałeś?
"Kapitalny?".
Przerwałeś mi i zaatakowałeś mnie bez powodu.
Taki mamy sznyt.
Co się tak unosisz?
To tylko teatr.
Jak Carville i Matalin.
Przecież wiesz.
Myślałem, że oboje żartujemy.
Ja pierdolę.
Zdaniem sztabu senator Walker te doniesienia to zamach,
podsunięty mediom przez jej wroga.
Co pani na to?
Ten jej typowy wykręt nie zmienia faktu, że przerzuca winę i unika odpowiedzi,
a szkoda, bo mogłaby zostawić ten temat za sobą
- i zająć się wyborcami. - W jaki sposób?
Pozostaje wiele pytań o jej powiązania z Novakiem.
Co wiedziała o zarzucanym molestowaniu...
Boże...
- A ty nie powinnaś udzielać wywiadów? - Nie cierpię tego.
Zawsze coś palnę, a potem się tym zadręczam.
- To czemu się złościsz? - Bo Grace ma rację!
Walker to zawala.
Jesteś zła na Walker?
Masz fioła na punkcie tej strasznej kobiety.
Nie mam.
- I nie jest straszna. - Błagam!
Myślisz, że nie wiedziała o Novaku?
Nie wiemy i ja na pewno nie będę wyciągać pochopnych wniosków.
W najlepszym razie nie zna się na ludziach,
w najgorszym jest skorumpowana.
- Jeśli musisz odebrać, założę AirPodsy. - Nie trzeba.
To...
to on.
Oddzwonię później.
To znaczy, że nadal jesteście parą?
Nie.
Nie, właściwie nigdy nie byliśmy.
To skomplikowane.
Widzę.
Zajście w ciążę było...
Cholera.
Oczywiście nie jestem gotowa na dziecko.
Ale...
mogę zachcieć.
Kiedyś.
I gdybym miała mieć dziecko...
nie miałabym nic przeciwko, by mieć je z nim.
On ci się podoba.
Tak.
Podoba mi się bardzo.
Hej, siostro. Co tam?
Upewniam się tylko, czy wszystko gra.
Wiem, że zmieniłaś zdanie o ulubionej socjalistce,
ale te poranne tweety są bardzo ostre.
Co? Niczego nie tweetowałam.
"Althea Abdi wymiękła i się, kurwa, sprzedała.
Hashtag obciąć-fundusze-suce".
O kurwa.
"Mówi postępowo, ale kłamie przez licowane zęby".
Wylogowana?
I teraz jej kibole grożą, że cię dopadną,
więc się zaniepokoiłam.
Oddzwonię, dobrze?
Lola Rahaii.
Wiedziałam, że wrócisz na kolanach.
Wiem, że nie rozstałyśmy się najlepiej, ale potrzebuję pomocy.
Powiem ci to, co matce w święta: "Jesteś toksyczna, wykasuj mój numer".
Ktoś zhakował moje konto na Twitterze. Możesz mi pomóc je odzyskać?
- Zhakował? - Przejął moje konto
i pisze paskudne rzeczy, udając mnie.
I teraz Fanboysi Świeżej chcą mnie dorwać.
Właśnie kupiłam pieska, więc to mój priorytet, raczej.
Ale zrobię, co mogę. I będziesz mi winna, mega.
Dobra, jasne.
Boże, te korki!
Dodał kolejne pięć minut.
- Zdążymy. - Zamykają o piątej.
Wiem. I zdążymy.
- O cholera. - Co znowu?
Walker wycofuje się z wiecu.
Robi "zbiórkę",
co jest eufemizmem dla "ukrywania się". Szlag!
To nadal niczego nie dowodzi. Może potrzebuje pieniędzy.
Wierz lub nie, mam gdzieś Walker.
Ale muszę zadzwonić.
Mogę zaufać, że nie będziesz podsłuchiwać?
Oczywiście.
Tu Kimberlyn Kendrick do Patti.
Proszę przekazać, że pojawiło mi się jutro okienko w grafiku.
Jeśli nadal chcą się spotkać, będę wolna.
Dzięki.
Kim są "oni"?
Przepraszam, nieważne.
Odchodzisz z Liberty Direct?
Nic z tego nie będzie.
Jestem przeważnie zadowolona tam, gdzie jestem.
Choć to głupie słowo.
- Jesteś zadowolona w "Sentinelu"? - Na stówę, to moja wymarzona praca.
Szczęściara z ciebie.
- To chyba tu. - O Boże, tak!
Chwila... Co?
Nie!
Halo!
Jeszcze nie ma piątej!
Jest 16.59, fiucie!
Poważnie?
Proszę pana!
Halo!
Otwórz drzwi, debilu!
- Kurwa. - Weź oddech.
Już nie mogę.
- Potrzebuję tych tabletek! - Wiem.
Co mam zrobić?
Coś wymyślimy.
- Nie mam pomysłów. - Damy radę.
Co za duporyj.
Wiem.
Najwyższy czas.
Znów rozmawiamy czy będziesz się na mnie darł?
Bo miałam trudny dzień.
Niepokoję się.
Co się znowu stało?
Nic, w tym rzecz. Annie się nie odzywa, odkąd zablokowałaś jej kartę.
Tak długiej przerwy jeszcze nie było.
To zrozumiałe, jest zła.
- A z czego żyje? - Z tego, co większość młodych ludzi.
Pewnie sprzedaje zdjęcie swoich stóp w internecie.
Albo znów dilują.
Nie wychowałeś naszej córki na dilerkę.
Jest na to za mądra.
Mam nadzieję.
Widziałem końcówkę "Chrisa Hale'a" z tobą i Haroldem.
- Niezłe jaja. - Mówisz jak mój tata.
Żeby było jasne: ja się nie bawiłam.
Wiem.
Ale...
podobno to moja wina.
Zdaniem mojego ojca całe życie przesadzałam.
"Vanity Fair" uważa nas za tak świetny tandem,
że chcą z nami jutro zrobić sesję.
- Oczywiście tata jest zachwycony. - Zrobisz to?
- A powinnam? - Nie, ale...
wspaniale, że to rozważasz.
Skoro możesz się dogadać z ojcem,
to jest nadzieja, że jakoś ułoży się z Annie.
Jak to?
Nienawidzi mnie o wiele mniej niż ty jego.
Pokoje w hotelach naprawdę są takie same.
Owszem.
Nie musisz zostawać.
Dowiozłaś mnie tu, jutro mogę wziąć Lyfta.
Zwariowałaś? Wiesz, ile byś zapłaciła?
Już straciłam osiem stów na tabletki.
Mogę się spłukać.
800 dolarów?
Tak.
Starają się to uniemożliwić.
Jestem zbyt zmęczona, żeby wracać.
Wolę się przespać. Szkoda tylko, że nie mam ubrania na zmianę.
Odpocznij, ja nam coś kupię.
Nie musisz.
Pozwól mi zrobić coś dla ciebie.
Dosłownie ratujesz mi życie.
Wolałabym, żebyś tego tak nie ujmowała.
Wolałabym się tak nie czuć.
Zaraz wrócę.
Wrzucam posty na TikToku i Instagramie, a ty szerujesz, tak?
Im więcej osób wie, że jestem celem, tym lepiej.
Rozumiem cię, ale nie możesz przesadzić, bo pomyślą, że kłamiesz.
Nienawidzę socjali!
Z trollami nie wygrasz. Kiedy się dowiem, który z tych
- gównianych Fanboysów to zrobił, zabiję. - Powoli, nie wiesz, czy to oni.
- A kto? - Uspokój się.
Jebać Twittera.
Spróbujmy to naprawić inaczej.
Jak?
Spróbuję namówić Świeżą na wywiad z tobą.
Jeśli ona ci uwierzy, uwierzą wszyscy.
Odmówi, nienawidzi mnie.
Ufa mi. Jeśli za ciebie poręczę, zgodzi się.
Jesteś niesamowita. Wiesz o tym, prawda?
Tak.
I nawzajem.
Dzięki.
Kupiłam też Uno, lakier do paznokci,
Ding Dongi i White Claw.
Dzięki, to słodkie, ale chyba się położę.
Nie, nie ma kimania,
nie ma medytacji, jest integracja.
"Czy mnie znasz?". Nie.
Daj spokój, to super zabawa.
I pytania nie są osobiste, posłuchaj.
"Czy X zwymiotowała kiedyś publicznie?".
Wszyscy wiemy, że ty tak.
I nie gram w tę głupią grę.
Dobra, olać grę.
Zapytaj mnie o cokolwiek.
- Co tylko chcesz wiedzieć. - Cokolwiek?
Wal.
Dlaczego chciałaś zostać dziennikarką?
Łatwa piłka.
To proste. Tata.
Razem czytaliśmy gazetę.
Robił ze mną "Kto, co, gdzie, kiedy, dlaczego".
Uzależnił od wiadomości.
Słodkie.
Musi być dumny z twojego sukcesu.
Nie wiem.
Nie rozmawiamy.
Słabo, ale...
przynajmniej mogę na niego zwalać problemy z facetami.
Moja kolej.
Wymarzona praca Kimberlyn Kendrick?
Bo wiemy, że to nie Liberty Direct.
Nie mam takiej.
W tym problem.
Mam wrażenie, że nie ma miejsca, które by do mnie pasowało.
Więc je stwórz.
Mam je wyczarować jak Oprah?
Czemu nie?
Nie wiem...
Mogłabyś mieć swoją medialną firmę jak Ben Smith, Megyn Kelly
czy ci goście z Pucka.
Szczerze?
Tak naprawdę zawsze chciałam być...
Gayle King.
O tak.
Prawda?
Więc zrób to.
Nie, żebym o tym nie myślała.
Tyle, że to wymaga poważnych pieniędzy.
- Masz je. - Eric je ma.
I nie mogę prosić ojca o datek.
Zbudował fortunę od zera
i oczekuje tego samego ode mnie.
Inaczej nie byłoby w porządku.
Nie wiem...
może kiedyś.
A więc: "Zapłaciłaś kiedyś za wróżbę, tak czy nie?".
Kurwa!
Grace, poznaj legendarną Peggy Romero.
Chyba poznałyśmy się już w kolejce do łazienki
na kolacji dla korespondentów w Białym Domu.
Racja! Harry Styles się wciął.
Owszem.
Fiona, mogę to zatrzymać?
Wyglądasz bosko!
A ona?
Jak gwiazda kina, co?
Możemy?
Dziękuję.
Chcemy, żeby było radośnie, zabawnie.
Cieszcie się sobą.
- Ty stań tu... - Dobrze.
Harold gdzieś tu.
Wykorzystujcie przestrzeń, możecie się przemieszczać, bawcie się.
Muzyka!
Czy ta muzyka ma pomagać?
Wyłączyć muzykę!
- Może zróbmy coś takiego. - Tato!
Przepraszam.
Ścisnąłem za mocno?
Nie, po prostu się nie spodziewałam.
Ale może złap mnie za ręce?
Doskonałe.
Dobrze...
Cudownie.
To naprawdę działa.
Ślicznie.
Bardzo pięknie.
Ruszamy! W drogę!
Uspokój się, otwierają za parę godzin.
Widziałaś, jak Ciacho podskoczył w sondażach?
Nie ufam już sondażom i musisz się ubrać.
Mamy przystanek w Chicago przed tabletkami.
Co jest w Chicago?
Kawa z Gayle King.
Co zrobiłaś?
Pisałam o niej tekst parę lat temu,
pamiętałam, że mieszka w Water Tower Palace
i napisałam do niej, licząc na to, że będzie w okolicy.
Nie!
Masz marzenie, Gayle King może pomóc je spełnić.
A przynajmniej znaleźć na nie pomysł.
Poznanie idoli może odmienić życie, wiem z doświadczenia.
O Boże!
Ubieraj się!
- Musimy lecieć. - Tak!
Podobno należą się gratulacje.
Nie ufam sondażom.
Zobaczę panią dziś na wiecu?
Zna pan zasady:
jeśli nie ma Walker, nie ma mnie.
Ale mnóstwo innych dziennikarzy spisze pańskie słowa.
Jakoś zawsze lepiej brzmią pisane pani piórem.
- Powodzenia. - "Powodzenia"?
Kibicuje mi pani.
Szlag.
Pięknie.
- To jest fajne. - Moment...
na tym wyglądasz jak Annie.
Niebywałe.
Tak sądzisz?
- Annie to twoja córka? - Wspaniała.
Bystra, dowcipna, piękna jak jej matka.
Trzeba było ją tu zaprosić.
Pracuje w branży?
Jeszcze studiuje. Chwilowo nie, ale...
Wzięła dziekankę.
- Niezupełnie, ale... - Jesteś zbyt surowa.
Nic o nas nie wiesz, więc...
Ależ wiem, ciągle rozmawiamy.
Dzwoniła do mnie dziś rano.
- Rozmawiałeś dziś z Annie? - Jest zła, że ją odcięłaś.
Posłałem jej pieniądze.
Pierdolisz?
Moja wnuczka jest w głuszy bez żadnego wsparcia.
Mam wątpliwości co do tego, jak wychowujecie to dziecko.
Nie udzielaj mi porad.
Podjęłam najtrudniejszą decyzję w życiu, by udzielić córce lekcji,
a ty to podważasz, nie pytając mnie o zdanie?
Nie ma o czym mówić, nie masz racji.
Oszalałeś?
Nie masz prawa wtrącać się do mojej rodziny.
Jesteś porażką jako ojciec...
Zaczyna się: jestem najgorszym tatą,
ale jakoś wyszłaś na ludzi.
Pomimo ciebie, nie dzięki tobie.
To był błąd.
Nie powinnam była tu przychodzić.
Oszukiwałam się, myśląc, że chcesz, byśmy przeżyli wspólnie coś fajnego.
Ale tobie zależało tylko na tym:
na uwadze, zachwytach, jaki to jesteś wspaniały.
Teatr - to teatr kochasz.
Nie mnie. Nigdy mnie.
- Nieprawda. - Nieważne.
Już mi nie zależy, tylko trzymaj się z daleka od mojej rodziny.
Proszę cię!
Ja też nie rozumiem.
Zaraz wrócę.
Lola Rahaii, moja ulubiona dziennikarka.
Jasne. A przed chwilą robił pan dobrze tym dupkom z "Wall Street Journal".
Rozmawiam z każdym, kto o mnie napisze w gazecie.
Nie mam gazety.
Tym lepiej, bo nikt ich nie czyta.
Szybki wywiad po wiecu?
Dzięki, ale jestem tu dla Świeżej.
Serio? Dziwię się, że po Kalifornii jeszcze rozmawiacie.
Widział pan?
Wszyscy widzieli i słusznie wytknęłaś jej woltę.
Nie cierpię tego u zawodowych polityków.
Nie jest...
Zawieramy pokój, stąd ten wywiad.
Kto na to wpadł?
Ja pierdolę...
To mój pomysł. Czemu to takie ważne?
Bo wydaje się, że ona skorzysta na tym bardziej niż ty.
Wybacz, idę zaproponować loda "BuzzFeed".
Jest.
Nie mogę.
Możesz! O czym ty mówisz?
Będę tuż obok, a ty będziesz świetna.
Chociaż nie, zacznij beze mnie.
- Co? - Będziesz super!
Szybko! Nie każ Gayle czekać.
Co tam?
Mój znajomy, może z CIA, a może nie, wreszcie wypłynął.
Declan Morales?
- O cholera. - Nie podniecaj się.
Może wrócić do nory, kiedy usłyszy, czego chcę.
Powie ci, kto mu zapłacił za brudy na Walker.
O Boże, myślisz, że kto?
Mam parę teorii.
Ja też, ale kto by to nie był, puścimy to?
Tylko, jeśli to news.
Oczywiście, że to news. Ktoś zapłacił, by ją utrącić.
To polityka.
Rove, Atwater, Ailes, David Brock.
Wszyscy to robią.
Ale wyborcy mają prawo wiedzieć!
Czy to zlecenie prawicy? Zagraniczny przeciwnik z pretensjami?
Jeśli zasłużyła, dobrze. Ale jeśli nie...
Z czasem prawda wyjdzie na jaw.
Spytaj Komitetu Partii.
"Z czasem" może być za późno.
Te zasrane "pieski" zdominowały wiadomości i pogrążyły jej kampanię.
Musimy ustalić, kto tego chciał i dlaczego.
Twoje dziennikarstwo jest rzetelne,
bez względu na to, kto i dlaczego to podrzucił.
Nie zapominaj.
Nie chcę, żeby mnie znów obwiniała o przegrane wybory.
To nie obwiniaj siebie.
Nigdy, słyszysz?
Kiedy wracasz do Nowego Jorku?
- W przyszłym tygodniu. - Lunch?
Chętnie, ale...
Napiszę, kiedy dorwę Declana.
Cholera. Nie.
Wiesz, że to marker?
Będziemy bronić ubezpieczeń społecznych.
Ludzie mają prawo do godnej starości. Choć wam starość chyba nie grozi.
Można po prostu być szefową, płeć to nie kwalifikacja, prawda?
To tematy do wywiadu.
Gotowa?
Tematy?
Proszę cię, nie dziś. Pomiń przeprosiny, jeśli są niezręczne.
Wszystko jest niezręczne. To nie pytania, tylko komplementy.
Tematy, w których jesteście zgodne. Nie bądź taką pizdą.
Wiem, że jesteś zestresowana, naraziłaś się, żeby mi to załatwić, ale...
Czy możesz to przeczytać
i dodać coś miłego, żebym nie straciła pracy?
Nie.
Przykro mi, nie mogę.
Boże, była taka dowcipna.
Ciągle żartowała.
Zadzwoni do jakiegoś Johnny'ego Beamera, to konsultant, podobno może dużo załatwić.
Super, zadzwoń.
Ja pierwsza?
Czy zaczekać, aż ona zadzwoni? Może zapomnieć, powinnam sama.
- W prawo. - Przepraszam.
Halo?
Szlag.
Dzień dobry.
Powinna być tu dla mnie przesyłka, miała przyjść wczoraj, dla Sadie McCarthy.
Dowód tożsamości.
Proszę.
Jest nieważne.
Proszę?
Pani prawo jazdy.
Straciło ważność.
Daj mi moje jebane tabletki!
Wiem. Mieszkam w Nowym Jorku, to...
Tylko się upewniam, czy pani wie.
Bardzo dziękuję. Dzięki.
Nie mam czasu, jadę na lotnisko.
Zadzwonili z magazynu, że się wycofałaś.
Właściwie zadzwonił korektor,
Fiona nie znalazła czasu.
- Wiesz, co powiedział? - Tato, nie mogę.
Że jest fanem.
Twoim.
Ciągle to słyszę.
"Jesteś ojcem Grace Gordon Greene? Uwielbiam ją".
Przykro mi, że cię to drażni.
Mnie też, bo drażni.
Cóż, byłeś do dupy tatą.
Wiem.
Zawsze wiedziałem.
Postanowiłem całkowicie poświęcić się tej pracy,
a teraz nie mam nawet tego.
Kiedyś ludzie mnie znali.
Teraz jestem czyimś tatą, nienawidzę tego.
Zazdroszczę ci.
Wcale nie.
Nie kariery, nie...
Z tego jestem dumny.
Zazdroszczę, bo masz wszystko.
Dobrego męża w Charlesie, Annie cię kocha.
Tego nie jestem pewna.
Nie bądź głupia, czci ziemię, po której stąpasz.
Myślisz, że dlaczego tak bardzo chce się od ciebie oddzielić?
Stara się zrozumieć, kim jest poza twoim ogromnym cieniem.
Cóż... znam to uczucie.
Przepraszam, nie powinienem był dawać jej pieniędzy bez twojej zgody.
Nie będę się więcej mieszał do twojej rodziny.
Po prostu...
następnym razem mnie spytaj, dobrze?
Annie potrzebuje nas wszystkich.
Jestem tak dobra, normalnie Jezusopodobna.
Choć już na tobie nie zarabiam,
pogadałam o twoim koncie na Twitterze.
Mariah Hairy, jeszcze raz się wysraj w tym płaszczu,
a nie kupię ci więcej ciuchów, jasne?
No chodź.
Nie zhakowali cię, tylko zmieniono hasło.
- Ale może cię wpuścić. - Jak hasło może się zmienić?
Nie może.
Zostawiłaś z kimś telefon?
Z kimś, kto może znać twoje hasło?
Laska, ktoś leci z tobą w chuja.
Jeśli to przeprosiny, przyjmę w formie Pabsta.
Nie zostaję.
Trudno stawiać drinka komuś, kto od początku mnie wykorzystywał.
Rozegrałaś mnie.
Zmieniłaś mi hasło na Twitterze i wrzuciłaś ten syf,
żebym zrobiła wywiad z twoją kandydatką i ściągnęła moich fanów do jej obozu.
Fakt, że ci odbiło.
Zaczęłaś ją hejtować, co mogło jej poważnie zaszkodzić.
Przegracie, Josie.
A wtedy zostaniesz z niczym.
I pewnego dnia się upijesz,
bo będziesz czuła się smutna i żałosna,
bo twoje życie będzie puste.
I do mnie napiszesz.
Bo zatęsknisz.
I wiesz, co zrobię?
Wypierdalaj!
Spierdalaj!
Przysięgam, Charlie, jakby tysiące dolarów wydane na terapię
w cudowny sposób się opłaciły!
Nagle wszystko stało się jasne!
Myślisz, że na jak długo wystarczy ci tej jasności?
Z pewnością do jutra minie.
Ale teraz czuję się bosko!
Cholera.
Co?
Straciłem Annie.
Jak to, straciłeś?
Udostępniamy sobie lokalizacje, ale właśnie to wyłączyła.
Dobrze, spróbuj zadzwonić.
Czekaj.
Tu Annie, zostaw...
Poczta głosowa. Cholera!
Dobrze, nie panikujmy.
Dotąd nie panikowałem,
bo w każdej chwili wiedziałem, gdzie jest nasza córka.
A teraz nie wiem, zniknęła.
Z jakimś zasranym dilerem.
To moja wina.
Nie powinnam była jej odcinać.
Nie twoja.
Jeśli to był błąd, popełniliśmy go razem.
Cholera.
WALKER ZWALNIA SZTABOWCÓW, USIŁUJĄC OPANOWAĆ CHAOS
Mokasyn.
Czasem bardziej przerażający od stanu amerykańskiej polityki
jest stan naszego życia.
Jako dziennikarze polityczni poświęcamy tyle czasu na pisanie o innych,
że rzadko mamy czas pomyśleć o sobie.
I może dlatego to robimy.
Nic tak nie odwraca uwagi.
Do czasu.
- Cześć. - Przynosimy Twizzlersy.
- I termofor. - Ja wino.
Dla siebie.
Jesteście kochane.
- Przyda ci się towarzystwo. - Albo nie.
Dajemy ci wybór.
- Doceniam, ale chyba... - Ściągnęłam na telefon "Thelmę i Louise".
- Wasz wyjazd mnie zainspirował. - Uwielbiam ten film.
Wszyscy go uwielbiają.
Żyję dla tego happy endu! Dwie kobiety zakochują się w sobie
i odjeżdżają w promieniach zachodzącego słońca.
Super.
Co?
Skarbie, to nie tak.
Giną.
Co? Nie pierdol!
Teraz to już musimy obejrzeć.
- Nie oglądam Ridleya Scotta na telefonie. - Spoko, wrzucę na telewizor.
Umiesz korzystać z AirPlay?
Jesteście takie stare.
Sadie, jeśli mamy wyjść, powiedz.
Może, kiedy Brad Pitt się rozbierze, wtedy muszę być sama.
Boże, ale wy mnie znacie!
Przepraszam...
Dla ciebie.
Dzięki. Już gorący!
- Ten film się nie starzeje. - To fakt.
Na pewno giną?
Dobrej nocy. Dziękuję.
Dzięki, że przyszliście.
Byliście świetni, dziękuję.
Telefon.
Stawiam piątkę, że to moja mama.
Idźcie na wybory!
Vince, daj mi chwilę.
Co tam?
Było dobrze.
Uwielbiają mnie w gdzie tam, kurwa, jesteśmy.
Zapomniałem wspomnieć o tej influencerce.
Nie, McCarthy nie było.
Ale o "Sentinela" się nie martwię, jedzą mi z ręki.
Co mamy na jutro?
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
WYSTĘPUJĄ
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Michał Kwiatkowski