Peters, tysiąc słów o programie partii,
bo to jakiś cyrk.
I wrzuć na live'a, zanim wskoczy na Axios.
Już.
- Bruce? - Nie teraz, Bloom.
O co byś nie pytał, idź za intuicją.
I przyślij tekst!
- Claire? - Bruce.
Kocham cię, ale skończ z tą aliteracją.
To nie kurs kreatywnego pisania w Oberlin.
Tylko "kto, co, gdzie i, kurwa, dlaczego"?
Jasno, zwięźle i precyzyjnie.
Dasz radę.
No dobra.
Uwaga! Bliżej.
Jak może niektórzy wiedzą,
nasze piękne miasto podejmuje
negocjowaną Krajową Konwencję Demokratów.
Co się nie zdarzyło za mojego życia, a jestem zajebiście stary.
Kto nie żyje dla tej chwili, niech odchodzi do PR-u.
Ale ja będę redagował, jakbym walczył o życie.
A wy powinniście tak pisać.
Za godzinę mam spotkanie z McCarthy, do tego czasu mi nie przeszkadzajcie.
A potem też nie.
I pamiętajcie:
może nie przejdziemy do historii.
Ale to my ją będziemy pisać.
Do roboty.
KAMPANIA DZIEWCZYN
Eric?
Jak idzie?
Marnuję lata na tę kolejkę, mam już czterdziestkę. Gdzie jesteś?
Wpadłam po ubrania, spotkamy się w hotelu.
Dobra, ale pamiętaj, że mamy wywiad z senatorem...
Co mam ci powiedzieć? Saldo będzie, jakie będzie.
Nie miej pretensji do mnie.
Złapię portfel i wracam za 20 minut.
Pikuje w dół.
Tak, szaleje.
Zwolniła połowę personelu, ze mną włącznie.
- Sztab wygląda jak "Noc oczyszczenia". - Wiesz, że to nie twoja wina.
Wiem, twoja.
Nie chciałam tego!
Mogła odpowiedzieć na nasze pytania
i przyjąć krytykę.
Podpuszczam cię.
Poradzę sobie.
A jeśli Walker nie wiedziała o Novaku, może też sobie poradzi.
Trudno udowadniać niewinność,
ale jeśli ustalę, kto płacił za brudy na Walker,
może odwrócę tym jej passę.
A co z tobą?
Moja już się odwróciła.
Zaraz zjem posiłek z Bruce'em,
- co znaczy, że już się nie gniewa. - Pytałem...
jak się czujesz, jako ty?
Dobrze.
Nie było tak strasznie.
- Ale doceniam całą troskę. - Żałuję, że nie mogłem więcej.
Zaraz przyjdzie Bruce, mogę oddzwonić?
Jasne.
Powodzenia.
NA PRZYSTAWKĘ PIEROŻKI?
Witamy na Krajowej Konwencji Demokratów,
proszę udać się na swoje sesje.
Pierwsza konwencja zaraz się rozpocznie.
Grace Gordon Greene, "Washington Union", tutaj.
Dzięki, Jennifer.
Miłego dnia.
Grace, zaczekaj.
Brunch w absurdalnie drogiej knajpce z Insta?
Jesteś tak spłukana, że śpisz u Kimberly.
Ty stawiasz.
Chętnie, ale spóźniam się na spotkanie z twoją faworytką, a potem mam kolejne.
Będę żyła brakiem snu, zgodnie z wolą Boga w Nowym Jorku.
Baw się dobrze.
Lola Rahaii.
- Druk czy telewizja? - Cyfra.
Głównie TikTok, ale rozbudowuję Substack. I jestem gwiazdą Snapa, jeśli to pomaga.
Nie widzę pani akredytacji.
Była pani w namiocie nowych mediów?
Proszę zacząć tam i ewentualnie do mnie wrócić.
Dzięki.
Siema, Lola.
Gdzie byłaś?
W trasie, z kampanią.
Niewiele się zmieniło.
Nie, w tym roku jest o wiele lepiej.
Rock the Vote podbiło stawkę,
jest pięciu sponsorów od wody, mnóstwo od konopi...
Gdzie wydają akredytacje?
Opaski?
Nie, żeby wejść na konwencję. Jest tu ktoś z Komitetu?
Chodzi o te prezydenckie klimaty?
- Tak. - Nie wiem, a co?
Bo tu nie chodzi o lajki i darmowy towar.
To demokracja w działaniu.
O globalnych implikacjach,
muszę się tam dostać i obserwować "prezydenckie klimaty",
moja widownia tego potrzebuje!
Jestem równie zaskoczona.
Świeża trzyma fason.
Idę na spotkanie z burmistrzem.
Wyślę po południu, muszę kończyć.
- Coś nowego? - Annie jest tu.
- Gdzie? - W domu.
Przyjechała stopem z Nashville. Gnojek ukradł vana, zostawił ją z niczym.
- Jak się czuje? - Prawie nic nie mówi,
teraz bierze prysznic. Pogadam z nią, jak się ogarnie.
- Fizycznie nic jej nie jest. - Patrzę na rozkład.
Chwila... Zaczekaj.
Czuje się upokorzona, nie chcę, żebyśmy się na nią rzucali.
Dajmy jej ochłonąć.
Chyba powinniśmy być tam razem?
Nie odcinam cię.
Będę dawał znać, bądź przy telefonie.
Zawsze jestem.
Nie ma sprawy, panie Beamer.
Może być dziś.
Dziękuję, do zobaczenia.
O Boże.
Nie dali mi klucza, bo nie jestem na liście.
Przepraszam, miałam do nich zadzwonić, ale posypał mi się dzień.
Wejdź.
Rano miałam spotkanie z Johnnym Beamerem,
- ale je przełożył, więc... - Beamer, o cholera!
- Prawda? - Nie mam pojęcia, kto to.
Specjalista od przejścia ze stacji na niezależność.
Wie wszystko o platformach.
I przedstawię mu wizję mojego medialnego ekosystemu.
Wiem, to szaleństwo.
Wcale nie. Brzmi super.
Właściwie powinnam radzić się ciebie.
Znasz się na tworzeniu marki i niezależnych newsach.
Ale czy na pewno chcesz to robić?
Mówi ci to ktoś, kto nie ma wejścia na dużą salę.
I pamiętajmy, że to ja śpię u ciebie, nie na odwrót.
Myślę, że mój niepewny stan cywilny odegrał tu swoją rolę.
- Nadal nie rozmawiałaś z Erikiem? - Nie.
Ale rano byłam w naszym mieszkaniu
i schowałam się w szafie, żeby uniknąć rozmowy.
Nie!
Sytuacja jest pokręcona.
Uruchom swoje media,
a będzie mnóstwo czasu na seks na zgodę.
A teraz...
co myślisz?
Zrobiłam zdjęcie przepustki Margaret i poczarowałam Photoshopem.
Oszalałaś? Usuń to!
Jeśli chcesz się dostać na salę, uruchom znajomości.
Masz koleżankę w sztabie Świeżej.
Okazała się psycholką.
Witaj w polityce.
Moje najlepsze źródła to psychole.
Dzień dobry.
Już wiem, że mam sukces.
Sama Grace Gordon Greene.
Przereklamowana, zaręczam.
- Proszę. - Dziękuję.
Pierwsza kampania i dotarł pan aż do konwencji.
Wraz z trójką innych.
Ale i tak przerósł pan oczekiwania.
W tym pani.
Wiedziała pani, że McCain wybierze Palin, zanim on wiedział,
więc co mogę powiedzieć pani nowego?
Jakie ma pan kwalifikacje na wice? Nie mówiąc o prezydencie?
Wyborcy obawiają się braku doświadczenia.
To bardziej niepokoi dziennikarzy niż wyborców.
Przetrwałem ISIS. Poradzę sobie ze stolicą.
Jako burmistrz spotykałem elektorat na zakupach.
Jeśli trzeba było naprawić dziurę w drodze, wiedziałem o tym.
ANNIE NADAL W ŁAZIENCE. PŁACZE, ALE JUŻ NIE TAK GŁOŚNO.
Moja kampania jest finansowana z drobnych wpłat i takie oddolne...
Przepraszam, wolałaby to pani przełożyć?
Bo między nami, mam wrażenie, że ma pani w dupie, co mówię.
Mogę mieć, bylebym dokładnie cytowała.
A notuję co do słowa.
Przykro mi, jeśli ten proces panią nuży.
Chce pan szczerości?
Ma pan rację z Palin.
Widziałam już ten numer.
O kuźwa, chłopak ze wsi dociera do Waszyngtonu i jest taki szczęśliwy!
Wielu ludzi to kupuje, ale ja nie.
Więc niech pan będzie szczery
i powie, czy Gwiazda proponował panu wice?
Jeszcze nie ogłosiłem porażki.
Ale kiedy wybiorę swojego wice, zadzwonię do "Sentinela".
Walt, muszę przełożyć wywiad z Gwiazdą.
To osobiste.
Wyślij kogoś innego, mam to w dupie.
- Pierożki. - Dzięki.
Zaraz będzie.
Jasne.
PIEROŻKI SĄ, CIEBIE NIE MA.
GNIEWASZ SIĘ?
Gdzie jesteś? Kelner myśli, że ktoś mnie wystawił!
Co?
- Miał dobry los. - Potrzebuję chwili.
Nie masz jej.
Bruce nie żyje, musisz to dokończyć.
Ustalić, kto chce wyeliminować Walker,
znaleźć Moralesa, poczarować go, żeby sypnął...
Mam to w dupie.
Moralesa, artykuł...
Nie masz!
- To dynamit na jedynkę! - Przestań!
To już nieistotne.
Bez Bruce'a nie dam rady.
Chciałby, żebyś olała temat?
Miał dziewięć żyć, walczył z demonami, powinien nie żyć od dawna,
ale nie pękał.
Co o nim wiesz?
Kiedy pomyślałeś o kimś, poza sobą?
Wiesz, że cię nienawidził?
Za egoizm i seksizm.
Srałeś na etykę dziennikarską i nazywałeś to "gonzo",
nie mówiąc o zdaniach bez końca.
Potrzebowałeś redaktora.
Potrzebowałeś Bruce'a.
Byłem ikoną kontrkultury, zagrał mnie, kurwa, Johnny Depp.
Nie przetrwałbyś pięciu minut w epoce fact-checkingu.
- Fakty... - Tak, fakty!
Bruce nie był tylko moim redaktorem, był przyjacielem.
Bronił mnie.
Chronił.
W przeciwieństwie do ciebie, więc odejdź.
- Sadie... - Spierdalaj!
Przyzywaj Boga, mała...
ale wiosłuj od skał.
Powodzenia, Sadie.
Miło poznać.
Dziękuję.
Pani kongresmenko.
Cześć, Lola. Nie mam czasu na wywiad.
Nie chodzi o wywiad, raczej o przysługę.
Muszę się dostać na konwencję, mogłaby pani pomóc?
To nie moja jurysdykcja.
- Może ktoś z Komitetu? - Próbowałam.
Te dinozaury nie doceniają nowych mediów,
ale pani wie, że moja widownia to przyszłość tej partii i demokracji.
I jak ważne jest, by była tam z wami.
Nie przeczę, ale nie wydaję akredytacji.
A może mnie pani wprowadzić? Jako gościa sztabu?
Chciałabym pomóc, ale...
czuję, że dostałabym za to po dupie.
Nie chcę żadnych afer,
kiedy wreszcie mam szansę na wygraną.
Jasne.
Rozumiem.
Ale tylko między nami, nie jestem jedyną atrakcją w mieście.
Walker? Nie widzę tego...
Walker pikuje w dół, ale...
niektórych radar nie wykrywa.
Fajnie jest być białym facetem.
A chodzi o to, by nagłośnić umiarkowanych i zdroworozsądkowych konserwatystów,
którzy nie czują, by mainstreamowe media prezentowały ich poglądy.
Muszę przyznać, że dawno nie słyszałem tak dobrej prezentacji.
Kiedy ruszamy?
Po części na decyzję o tym, czy zainwestujemy,
wpłyną twoje wskaźniki.
CPM, zasięgi, lista mailingowa.
Na socjalach prawie 300 tysięcy followersów.
Wiem, to za mało,
ale widownia Liberty jest starsza,
wielu z nich nie ma TikToka czy nawet Instagrama.
Kiedy platforma ruszy, wiem, że zbuduję sobie widownię.
Przydałby ci się jakiś wiral, by przyciągnąć młodszych.
Wróć do mnie z planem podniesienia wskaźników.
- Co na to twój mąż? - Nie jest zaangażowany.
Ale będzie.
Nie chodzi tylko o czas i energię na odpalenie czegoś takiego.
Jeśli masz być marką, angażujesz całe swoje życie.
Szczerze, aktualnie nie jesteśmy razem.
W takim razie zagramy rozwodem. Na to też jest wielki rynek.
Tak czy inaczej, daj znać.
"Sadie, na to nie ma słów. Serdecznie współczuję".
Odejdź.
Kochamy cię, nic z tego.
Jesteśmy bardzo wytrwałe.
Sadie...
Charlie?
Grace?
Co robisz?
Przepraszam. Wiem, co mówiłeś, ale...
Nie... Dzięki Bogu.
Czy to ona?
Nie chce wyjść z pokoju, mnie nie wpuszcza.
Pomyślałem, że zgłodnieje.
Jezu! Powiedziała ci cokolwiek?
Nic.
Może ty z nią porozmawiaj.
Może masz rację, potrzebuje czasu.
Powiem jej, że jesteś.
Czekaj. A jeśli będzie gorzej?
Niż to?
Nasza ostatnia rozmowa nie potoczyła się najlepiej.
- Boisz się? - Ty nie?
Tak, ale ty się nigdy nie boisz.
Dlatego się z tobą ożeniłem.
Bruce... nie miał filtra.
Mówił, co myślał.
Wydawało mi się, że ta szczerość była brutalna,
ale teraz wiem, że chodziło o... prawdę.
No i pierdolił referencje.
Weszłam tam bez znajomości,
świetnego dyplomu,
z przeciętnymi wycinkami ze "Star Ledgera",
ale Bruce powiedział, że...
najlepsi opowiadacze nie siedzą w klubie.
Brał pod skrzydła wszystkich reporterów.
Walczył o nas, nawet, jeśli musiał nadstawić karku.
Chyba nikt...
nikt inny tak we mnie nie wierzył.
Sadie...
Otworzę.
Grace?
Rozmawiałam z nią, jest w Waszyngtonie, sprawy rodzinne.
Malcolm?
Mogę przyjść później.
Już dobrze.
Tak mi przykro.
Nie mogę uwierzyć, że to Mokasyn.
Bo to on, prawda?
Z pewnością.
Rozumiem, jest ładny i bystry.
Trochę nerwowy, ale...
Dlaczego nam nie powiedziała?
Może dlatego, że na sto procent nie wolno im romansować.
Zakazana miłość. Jeszcze fajniej.
O cholera.
Terry Heite chce mnie widzieć.
Kumpel Beamera?
Rzucasz nazwiskami.
Mój szef. Musiał się dowiedzieć o spotkaniu z Beamerem.
Wzywa mnie na cito.
- Niedobrze. - Wyrzucają mnie.
Może i dobrze.
Może kosmos ci mówi, żebyś postawiła na siebie.
Chciałaś wolności.
Tak mówiłam, ale nie wiem, czy chcę to robić.
Ani czy mogę.
Beamer mówi, że potrzebuję dużo więcej followersów...
Będzie dobrze.
Dziękuję.
Mam go znaleźć i zabić? Bo mam znajomości.
Muszę wiedzieć, że nie zrobił ci krzywdy.
To nie tak, on...
Jest zwykłą mendą, chodziło mu o kasę.
Kiedy mi się skończyła, wziął vana i mnie zostawił.
Jednak muszę go zabić.
Miałaś rację.
We wszystkim.
Tak mi głupio.
Niepotrzebnie.
Wszyscy przez to przeszliśmy.
Nie zrobiłabyś czegoś takiego.
Nie?
Był facet, myślałam, że jest inny.
Na studiach?
Niestety, nie mam tej wymówki.
Miałam 24 lata, on był starszy i...
wydawało mi się, że wie wszystko.
- Kto to? - Pracował na rzecz kampanii.
- Zawsze mówisz... - "Nie ruchaj rzecznika".
Teraz wiesz dlaczego.
Możesz spierdolić, kiedy jesteś młoda, a potem...
W sumie robię to nadal,
każdego dnia.
Ale wyciągasz wnioski.
I znajdujesz sposób, by iść dalej,
a jeśli masz szczęście, nie spierdolisz dwa razy tak samo.
Głodna?
Tata zrobił minipizze.
Jest moim prawdziwym tatą, tak?
Jezu, Annie...
Tak.
Powtarzał mi, że jesteśmy popsutymi zabawkami.
Długo udawałam, że rozumiem, ale chyba wreszcie załapałam.
Dorastając, doznałam tylu rozczarowań, że...
poleganie na kimś wydawało mi się głupie.
Wydawało się błędem.
Nie chciałam polegać na nikim ani
by ktokolwiek polegał na mnie, bo nie chciałam ich zawieść...
jak ja czułam się zawodzona.
Ale chyba i tak to zrobiłam.
Przepraszam.
Nie...
- Nie zawiodłaś... - Zawiodłam.
Po prostu nie wierzyłam, żebym mogła być tym, czego potrzebujesz.
Na co zasługujesz.
Tak mi przykro.
Powinnam była ci to powiedzieć już dawno.
Jak wiele rzeczy.
Mam gdzieś twoją zbroję pisarki twardzielki.
Chciałem tylko zobaczyć cię...
jaką jesteś.
Dziękuję.
Usiądź.
- Kimberlyn. Dziękuję, że przyszłaś. - Oczywiście.
Niecodziennie dostaje się wezwanie od Terry'ego Heite'a.
- Jak się masz? - Cieszę się, że tu jestem.
Pokonałam długą drogę, dosłownie.
Podobno wyszłaś za mąż, gratulacje.
Dziękuję.
Planowanie ślubu podczas prawyborów to nie byle co.
W ostatnich miesiącach robiłaś świetne rzeczy, zauważyliśmy.
Wiemy, że nie tylko my.
Konkurencja z pewnością się tobą interesuje.
Ale chcemy cię tu, w Liberty Direct News.
"Spin z Kimberlyn".
Jak ci to brzmi?
Mój segment?
Twój program.
Z premierą podczas konwencji.
To...
Idealna okazja do pozyskania widowni,
żebyś miała mocne oparcie przed wyborami.
I mogłabyś być w Nowym Jorku, a nie w trasie.
Przemyśl to. Byle nie za długo.
Musimy działać szybko.
To nie kariera, lecz powołanie.
Możesz wątpić w siebie jako autorka,
tak odkrywasz nowe sposoby myślenia.
Ale nie wątp w to, kim jesteś.
Należysz do siebie.
Dręczymy sytych i pocieszamy udręczonych.
Szukaj faktów, walcz ze smokami, odkrywaj prawdę.
Ogłaszaj ją z dachów.
To lepsze niż praca.
Bierz się za temat, misiu polarny.
Czemu nie śpisz?
Muszę dokończyć temat Walker.
Dotrzeć do prawdy.
Bruce nie zdążył spotkać się ze źródłem,
które mogło powiedzieć, kto płacił za haki, ale może mnie się uda.
"Panie Morales, nazywam się Sadie McCarthy
i pracowałam dla pańskiego kolegi Bruce'a Turnera w »Sentinelu«".
"Bruce był dla mnie kimś więcej niż redaktorem.
Był przyjacielem. Rodziną.
Chcę dokończyć, co razem zaczęliśmy i mam nadzieję, że mi pan pomoże".
- Śniadanie prawie gotowe. - Zawołasz Annie?
Jasne.
Walt, cześć, właśnie miałam dzwonić.
Mówiłam, żebyś wysłał kogoś innego.
Nie jestem w mieście, możemy się zdzwonić, ale...
Po chuj chce się spotykać osobiście?
- To druk! - Kawa czy sok?
Jedno i drugie.
Zorientuję się i oddzwonię.
Dzień dobry.
- Jak spałaś? - Dobrze. Kto to był?
- Praca. Jeszcze kawy? - Tak.
Ulubiony człowiek-ryba Ameryki
koniecznie chce rozmawiać ze mną, osobiście.
- Kiedy? - Dziś.
Spokojnie, nie jadę.
Ale czy to nie najważniejszy moment?
Może dostać nominację. Pojedź.
Cóż... to jest ważniejsze.
Będziemy tu, kiedy wrócisz.
Przecież nie studiuję.
Pojedźcie ze mną.
Do Nowego Jorku? Serio?
Czemu nie? Żadne z was nigdy nie było na konwencji.
Może być fajnie.
Dziękuję.
- Przepraszam! Panie burmistrzu! - Tak?
Jestem dziennikarką, dwa słowa.
- Kandydat nie ma teraz czasu. - Kandydat ma.
Dziękuję, Lizzie.
Słucham.
Jak rozumiem, masz już faworyta w wyścigu, więc...
Okazuje się, że szukam nowego.
Plan jest taki:
wprowadza mnie pan na konwencję, ja pana nagłaśniam.
Masz inicjatywę. Łączy nas więcej, niż sądzisz.
- Nie szalejmy. - Serio.
Oboje jesteśmy tu nowi.
Próbujemy się przebić, licząc na to, że zapłacą za nas zwykli ludzie w sieci.
I idealistycznie wierzymy, że się uda.
Albo naiwnie.
Przekonamy się.
Czy to zgoda?
Zobaczę, co mogę zrobić.
Lizzie zobaczy.
Przemawiam dla delegatów o wpół do piątej.
- Zdążysz się przygotować? - Urodziłam się gotowa.
Zrobię z tego priorytet.
Która jest?
Sadie McCarthy.
Declan Morales.
Dzień dobry.
Nie sądziłam, że się pan odezwie.
Wysłałaś mi 17 szyfrowanych wiadomości.
Aż tyle?
Przepraszam.
Nie musisz.
Bruce mówił, że jesteś nieustępliwa.
I godna zaufania.
Możemy się spotkać?
Lokal Bruce'a, za dwie godziny.
Bądź sama.
- Grace. Dzięki, że pani przyszła. - Dziękuję za wywiad.
Jasne.
Dużo się mówi o pańskich spotkaniach.
Ostatni sondaż daje panu mocne prowadzenie,
więc zakładam, że szuka pan wice.
Właściwie nie.
Wycofuję się.
I chciałem pani powiedzieć pierwszej.
Ma pan pewną wygraną.
I kocham tych, którzy na mnie głosowali.
Jeśli widzą we mnie prezydenta, będą zachwyceni moim nowym projektem.
Z wielką radością ogłaszam,
że rozpoczęliśmy prace nad moim nowym filmem
"Wszyscy ludzie prezydenta w czerni".
Zadzwonił Bruckenheimer...
I chciał pan, żebym mogła ogłosić pański nowy film?
Mogłem to dać "Deadline". Ale podobno pani jest królową bomb.
Rezygnuje pan z szansy na przywództwo wolnego świata.
Tak naprawdę...
zdawało mi się, że gram o coś większego.
Ale dotarło do mnie...
że już wszystko mam.
Rozumie pani?
Chyba tak.
Jak wczoraj poszło?
Nie uwierzysz.
Liberty proponuje mi mój własny program.
Co?
Nie pierdol.
Musiało być super, powiedzieć, żeby się wypchali.
Powiedziałam, że pomyślę.
- Co? - Sama nie wiem.
Może lepiej wyrobić sobie nazwisko, zbudować wskaźniki
i wzmocnić pozycję, by odpalić swój projekt w połowie kadencji.
Za dwa lata?
To nie tak daleko.
A może tak. Nie wiem.
Niczego już nie wiem.
Jestem tu, przegadajmy to razem.
Szczerze, nie z tobą powinnam to przegadywać.
Chodzi o Erica.
Chodzi o mnie.
Ale już nie pamiętam, kiedy podjęłam ważną decyzję bez niego.
- Może z nim porozmawiaj. - Nie mogę.
Powiedziałam mu, że potrzebuję przestrzeni,
by przemyśleć wszystko sama.
I potrzebuję.
Ale nie sądziłam, że to takie trudne.
Pewnie, że trudne.
Kochasz go.
Serio?
Spodziewałam się wykładu o tym,
że nie potrzebujemy cis-hetów do niczego.
Bo nie. Ale...
wszyscy potrzebujemy miłości.
W dowolnej formie.
A ostatecznie chcę, żebyś była szczęśliwa.
Z facetem czy bez.
Myśl co chcesz,
ale wierzę w ciebie.
I brawo za prawidłowe użycie "cis-hetów".
Nikomu nie mów.
Za późno, zatweetowałam.
Chcesz wpłacić na kampanię?
Nie, tylko...
Pomyślałam, że może tak dostanę się na konwencję.
Wkupywanie się do polityki?
Gratuluję, stałaś się częścią establishmentu.
Super.
Głodna?
Nie muszę mówić, że się nie spotkaliśmy.
- I rozmowa jest nie do druku. - Oczywiście.
- Płacą mi za informacje i dyskrecję. - Rozumiem.
Nie zostaje się szefem komórki na terytorium Al-Kaidy za rozmowy z prasą.
Bruce ci powiedział?
Dzień przed śmiercią namawiał mnie, żebym się z tobą spotkał.
Mówi, że należysz do dobrych.
A miał nosa do ludzi.
Kto ci zapłacił za haki na Walker?
- Ochronię cię. - Ty, mnie?
Martw się o siebie.
Przysięgam na pamięć Bruce'a,
że nigdy nie ujawnię źródła.
Nie musisz mówić na głos.
Uważaj, McCarthy.
To niebezpieczne typki.
Mają całą forsę świata
i grają nieczysto.
Proszę.
Myślisz, że Moriarty się botoksuje?
Nie zastanawiałam się.
Wszyscy się zastanawialiśmy.
Widzę swoje odbicie w jego czole.
A więc...
na czym stoimy?
Dużo myślałam o naszej rozmowie.
I to wielki zaszczyt, że powierzyłby mi pan godzinę ramówki Liberty.
Ale...?
Żadnych "ale".
Zróbmy to.
Świetnie!
To dobra wiadomość.
Pomówmy o twoim pierwszym gościu.
- Jak leci? - Może się pani cofnąć o krok?
Oczywiście.
- W czym mogę pomóc? - Jestem z mediów.
Akredytacja?
Czekam na nią. Ktoś ze sztabu Garretta ma po mnie wyjść.
Godność?
Przepraszam. Lola Rahaii.
Chwileczkę.
Mam tu Lolę Rahaii, podobno od Garretta.
Nie znaleźli.
- Proszę zadzwonić do Lizzie... - Ma pani numer?
- Nie, ale... - Nie wpuszczę pani bez akredytacji.
Jasne.
Alix, jeśli masz być moją szefową, musisz mi ufać.
Dick Braun finansował wrogi research.
Poprzednio był największym sponsorem Walker,
a gdy go aresztowano za aferę z krypto, odcięła się.
Brała od niego pieniądze.
Właśnie nie!
Zwróciła je.
Publicznie zadzwoniła do prokuratury, upokorzyła go.
Powoli. Ktoś to potwierdzi?
Kto powiedział ci o Braunie?
Nie mogę powiedzieć. Oddzwonię.
Jak poszło ze źródłem?
Gotów?
Dick Braun zapłacił za brudy na Walker.
Jej sponsor od krypto.
O cholera!
- Zemsta. - Dokładnie!
Dziękuję!
Boże, to znakomite, samo się pisze.
Ale Braun nie tylko oczernia Walker.
Ma też w kieszeni kandydata, którego chce zainstalować w Białym Domu.
To musi być Gwiazda.
Bo po co jeszcze celebryta bez kwalifikacji
pakowałby się do polityki?
Kontra. Grace napisała, że Gwiazda się wycofał.
Co?
Szlag by ją trafił.
Skąd to wszystko wie?
Jest dobra.
To bez sensu.
Braun nie poparłby Świeżej, nawet na złość.
W wyścigu jest jeszcze jeden facet.
- Przepraszam. - Napisze pani o mnie?
- Ma pan zerową rozpoznawalność. - Od tego jest pani.
Podobno jest o mnie dobry tekst w "Sentinelu".
...zalew drobnych datków po pani tekście.
Moje słowa brzmią lepiej, kiedy pani je pisze.
Powodzenia.
Kibicuje mi pani.
O Boże.
Skurwysyn!
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
WYSTĘPUJĄ
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Michał Kwiatkowski