Grace! Obudź się, jesteś potrzebna!
Kimberlyn, Lola, pobudka!
Wszystkie, schodzimy na dół, już!
Potrzebuję sześciu godzin snu przed konwencją.
- Zarzuciłam tonę CBN. - Jutro jestem w primetimie.
Dopieszczajcie się, stawką jest tylko demokracja!
Dick Braun, cudowne dziecko kryptowalut i właściciel największej cyfrowej giełdy,
dziś ścigany przez prawo.
Jego firma, Pygmy FX, wyceniana na 52 miliardy, zbankrutowała.
Legendarny Dick Braun jest dziś naszym gościem!
Dzięki za zaproszenie, Bryce.
Ucinałem sobie drzemkę w śpiworze, kiedy weszła pokojówka.
Patrzę na nią i uświadamiam sobie,
że regulatorzy, Komisja Handlu, wszyscy oni mają iloraz tej kobiety,
która nie rozumie, jak działa prześcieradło z gumką.
Dlaczego to oglądam, zamiast spać?
Bo uznałam, że warto sobie odświeżyć Brauna,
skoro dowiedziałam się, że to on zapłacił za haki na Walker.
- Co? - Podejrzewam, że za swoje miliardy
majstruje przy wyborach i promuje Ciacho, więc trzeba go powstrzymać.
Dowiedziałaś się od kogo?
Nawet jeśli to prawda, nie jest najgorszym kandydatem.
A jeśli jest?
Co jeśli Ciacho jest diabłem?
Traktujemy go ulgowo od miesięcy!
Miesięcy!
Teraz może uzyskać nominację, a co o nim wiemy?
Co wie o nim społeczeństwo?
Kurwa, nic!
A to nasza wina.
- Zawiodłyśmy. - Nieprawda.
Nie prześwietlam kandydatów z kilkuprocentowym poparciem.
- Serio? Nie wolałabyś czegoś sprawdzić? - Nie.
Może wypadek w Karolinie. Nie wiem, kim jest kobieta zagadka.
Naczelny powiedział, że to nic, więc to olałam.
My też. Podobał nam się.
Nawet Loli.
Podniósł dziecko.
Zdążymy to naprawić.
Musimy dowiedzieć się wszystkiego o Białym Ciachu.
Jutro głosowanie, delegaci Gwiazdy są do wzięcia,
a to oznacza wyścig między burmistrzem a Walker.
Delegaci muszą znać prawdę.
Wiecie co?
Burmistrz Ken przechwala się swoją armią oddolnych darczyńców.
Pierdolenie.
Rzadko to mówię, ale Lola ma rację.
Powinnyśmy sprawdzić wszystko.
Zakładam grupę, żebyśmy mogły się dzielić informacją.
Ja przeoram przeszłość burmistrza.
Lola, pieniądze?
Grace, kobieta?
Kimberlyn, republikańskie źródła?
Kto znajdzie konkret, idzie za tym.
Spokojnie, Benie Bradlee.
OTR - "on the record".
Off the record!
Wiem. Jaja sobie robię.
Zamawiam dzbanek kawy.
Sadie...
Nie zadręczaj się tym.
Ogarniemy to.
Idź spać.
Dobra. Zaraz pójdę.
MAMY NA TO 15 GODZIN DO GŁOSOWANIA
ROBI SIĘ
IDŹCIE SPAĆ
Oto ona.
- Która jest? - Dochodzi siódma.
Nocowałaś tu?
Pracowałam.
A ty dokąd?
Na pociąg do domu.
A głosowanie? Za niecałe 12 godzin.
Obejrzę "Prognozy Sentinela" z resztą śmiertelników.
Sądziłam, że wolisz samoloty.
Zapamiętałaś.
Naprawdę musisz jechać?
Nic mnie tu nie trzyma, więc...
W sensie... nie mam co robić.
- Jasne. - A ty jesteś zajęta.
Wygarnianiem prawdy i takimi bzdurami.
Same bzdury.
Muszę pomyśleć, co dalej.
Poradzisz sobie.
Chodź tu.
Nazywam się Mike Moriarty, mamy wyrównany wyścig.
Felicity Walker i Hayden Wells Garrett idą łeb w łeb...
Dlaczego cuchnie tu pachą hipisa?
Jałowiec z palo santo. Nie podoba ci się?
Podasz?
Dobra, będę je palić, kiedy wyjdziesz.
Nie o to chodzi.
Mam tu mieszkanie.
Z odźwiernym, garderobą...
i mężem.
Powinnam być w domu.
A co z misją Ciacho?
Niewiele pomogę. O dziwo, moje republikańskie źródła są za nim.
To dowód, że jest, kurwa, zły.
Jak tylko coś wykryjecie, będę o tym krzyczeć na głos.
Obiecuję.
Nie idź.
Było superfajnie,
ale czas się skonfrontować z życiem.
Ja też mam się pakować?
Nie, za pokój płaci stacja.
Dzięki Bogu.
Dzień dobry.
Co?
Mówiłaś, że stacja stawia.
Sadie McCarthy z "Sentinela".
Był pan na Parris Island z Garrettem, prawda?
Wypowiedziałby się pan? Nieoficjalnie?
Cokolwiek?
Służył pan z burmistrzem w Iraku?
Wypowiedziałby się pan?
Sadie McCarthy z "Sentinela".
To gazeta.
Służył pan z nim w Iraku?
Hayden Wells Garrett, kandyduje na prezydenta.
Nie urzęduje, kandyduje.
Prawybory?
Nieważne, dziękuję.
Sadie McCarthy.
Declan Morales.
Nareszcie!
Wiem, że Braun wspiera burmistrza
i wiem, że coś się zadziało w Iraku,
ale nikt mi nic nie mówi, pomóż.
Wysyłam pinezkę, spotkajmy się za godzinę.
INFORMATOR ODDZWONIŁ! SPOTKANIE ZA GODZINĘ.
BUM!
KTO JEST ŹRÓDŁEM?
Miało być bez telefonów.
Masz rację, przepraszam.
Głupia zasada, co się dzieje?
Nic, to tylko... praca.
Ktoś ma jakiś ciekawy temat?
Pomyślałem, że moglibyśmy pójść do teatru.
Fajne. Na co?
- "Trylogię Lehmanów". - Trzygodzinna sztuka o banku, ekstra.
Naczelny. Dwie sekundy.
Walt?
Bo pracuję nad czymś większym.
Tak, większym niż konwencja.
Znajdź mi kompetentne zastępstwo,
to taki problem?
Dziękuję.
Jak naleśniki?
Bardzo puszyste.
A może Frick?
Jebać Frick. Co się dzieje?
Mnóstwo. Tyle się dzieje!
Demokraci mogą mieć kandydata marionetkę.
Albo to on pociąga za sznurki.
Wiem tylko, że jeśli nie znajdę zastępstwa, nie dojdę do tego!
Mogłabym pomóc?
Poważnie.
Zanim złamałam sobie życie i rzuciłam studia dla socjopaty,
miałam celujący z nowego dziennikarstwa.
- Dziennikarstwo? - Celujący?
Wiesz, czym różni się nieoficjalna wypowiedź od cytatu?
Cześć.
Jak długo tu stoisz?
Niezbyt.
- Czy mogę...? - Tak.
Myślałem, że nocujesz w hotelu.
Zamierzałam.
Aż zatęskniłam za swoim łóżkiem.
I za tobą.
Dzięki Bogu.
Nie chcę wyjść na niewdzięczną,
ale wykreślono wszystko poza "to" i "i".
Masz tu wszystko, żeby załatwić burmistrza.
I tu.
- Nie do druku? - Zawsze.
Zwierzałam mu się ze spraw osobistych.
Wydawało mi się, że to najporządniejszy facet pod słońcem.
Wszyscy tak myśleli.
Dlatego Braun go wybrał.
Ale po co płacił za haki na swojego zawodnika?
Jak lepiej trzymać w szachu kandydata,
a potem prezydenta, niż znając jego sekrety?
Za posiadanie tego mogą nas aresztować.
Jesteś sygnalistą. Chroni nas pierwsza poprawka.
Powiedz to Snowdenowi i Risenowi.
Wykorzystuje się ustawę o szpiegostwie, by ścigać szpiegów,
sygnalistów, dziennikarzy.
Mogą i będą sądzić każdego, kto ujawni rządowe tajemnice
związane z bezpieczeństwem.
No to biorę się za lekturę.
Musimy zablokować tę prezydenturę.
Zablokujemy.
Obiecuję.
Moja czekoladowa gwiazdo, jestem gotów.
Opowiedz ze szczegółami, nie oszczędź niczego.
Aż tyle tego nie ma.
- Terry Heite wezwał mnie do biura... - Terry Heite?
Mocarz Terry Heite poznał się na mojej mocarnej żonie?
- Rumienię się. - Jestem z ciebie dumny.
Dostałaś swój segment?
Swój program.
Chce wystartować podczas konwencji.
Więc będziesz w domu.
- Będziesz w domu? - Tak.
Właśnie tak.
Jesteś skromna czy się nie cieszysz?
Pewnie, że się cieszę!
Bo chyba czegoś mi nie mówisz.
Rozważałam inne opcje.
Bo...
Liberty była...
wyzwaniem i...
Sprostałaś mu.
Właśnie dlatego będziesz mogła robić to, o czym marzyłaś.
Co kochasz.
I stworzymy wspólny dom.
Może nawet rodzinę.
Jeśli nadal chcesz.
To jedyne, czego chcę na pewno.
Mówiłam: jestem na freelansie, ale należę do korpusu prasowego Walker.
Muszę się tam dostać.
Następny.
Myślę, że Braun zrobił z burmistrza marionetkę.
Chce nim kierować.
A burmistrz nie jest tym, za kogo się podaje.
Te reklamy z nim jako bohaterem wojennym?
Wszyscy politycy koloryzują.
Alix, on nie koloryzuje.
Kłamie od początku do końca.
Nie został schwytany przez ISIS?
Został, ale nie za bohaterski czyn.
Opuścił posterunek.
Był oskarżony o dezercję
i zachowanie niegodne marinesa.
Podczas poszukiwań zginęli żołnierze, Pentagon to ukrył.
I to wszystko jest w tych dokumentach?
Źródło ma je z Departamentu Obrony i NSA.
Musimy działać szybko,
puścić to przed głosowaniem.
Ktoś dziś zdobędzie nominację, delegaci muszą znać prawdę.
Do głosowania zostały niecałe dwie godziny,
a to zniesławiające zarzuty.
Nasi prawnicy musieliby je zbadać, a nawet jeśli dokumenty są autentyczne,
posiadanie tajnych dokumentów jest karalne, nie mówiąc o publikacji.
I musielibyśmy dać wszystkim zainteresowanym czas na komentarz.
Sadie?
Kim jesteś i co zrobiłaś z Lolą?
Wiem.
Pomyślałam, że się przebiorę do roli, to mnie wpuszczą.
Ale nie. Byłam jeszcze większym pośmiewiskiem.
Wiesz, co jest supermocą młodej dziennikarki?
- Fajne cycki? - Bycie lekceważoną.
Nie mogę się tam dostać, żeby mogli mnie lekceważyć.
Wszyscy wielcy sponsorzy są na sali.
Żeby rozpracować finanse, muszę być przy pieniądzach.
Jebać to, po co ci oni?
Pokaż, co masz.
Nic konkretnego.
Ale...
intuicja mi mówi...
że jeśli ziom Braun potrafił stworzyć całą ściemnioną walutę,
to z łatwością napisałby algorytm filtrujący jego datki,
by wyglądały jak drobne wpłaty.
- Jak bracia Koch z Partią Herbacianą. - Właśnie!
Trzymajmy się tego.
Brenda, dziesięć sekund.
Dzięki. Może to trop w sprawie wypadku.
Partyjniacy i sponsorzy cię nie obchodzą.
Jesteś outsiderką, już niedługo.
Wykorzystaj to i zapodaj temat.
Cześć, Brenda.
Przepraszam, już jestem.
Proszę zająć miejsca, za chwilę rozpoczniemy głosowanie.
Tak, cudownie!
Dziękuję.
CHARLES, JESTEM W MIEŚCIE, A TY? ZUCH!
Witajcie, wszyscy.
Rozpoczynamy jawne głosowanie przez stany,
by wytypować kandydata Partii Demokratycznej
na prezydenta Stanów Zjednoczonych.
Alabama, serce południa i dom drużyny Crimson Tide
oddaje swoje pięćdziesiąt dwa głosy na senator Felicity Walker.
Przeprowadziłam wiele nieoficjalnych rozmów,
muszę mieć jakąś wypowiedź, więc pomyśl, co mogłabyś powiedzieć.
Dzięki.
Wielki stan Alaska, północ przyszłości,
ostatnie pogranicze, oddaje 15 delegatów senator Walker.
Znam sexy hakerkę w Szanghaju, siedzi głęboko w darkwebie.
Może się tym zająć.
Mogłaby namierzyć platformę zbiórkową?
No jasne.
Connecticut, Dąb Statutu, oddaje 11 głosów na senator Walker
i 49 na burmistrza Garretta.
Panie burmistrzu, tu "Sentinel".
Musimy porozmawiać!
Przeleciałam w Tulum typa,
który zajmował się wyłącznie ukrywaniem forsy bogaczy.
Sieć to nowe Kajmany.
Ogrodzony tropikalny ogród szemranych transakcji.
Georgia, stan brzoskwini, oddaje 32 głosy na senator Walker
i 73 na burmistrza Garretta.
Masz coś o kobiecie?
Nic, co by się nadawało.
Kansas, ojczyzna The Jayhawks i bursztynowych łanów
oddaje 39głosów na rodaka, burmistrza Garretta.
Panie burmistrzu, musimy porozmawiać!
To pilne.
Sadie.
Właśnie szlifuję przemówienie.
Chcesz pomóc?
Nie.
Ta cyfrowa platforma zbiórkowa wydaje się prosta.
Totalnie. Jak kupowanie followersów.
Nie, żebym to robiła.
JEŚLI JEJ ZABIERZE PAS RDZY, MAMY PRZEJEBANE
ZGODA
TO MOŻLIWE?
Chyba pan nie słucha.
Mam oficjalne dokumenty, z których wynika, że został pan wydalony z wojska.
Zapytam więc znów: czy kłamał pan w sprawie swojej służby?
Nie wiem, kto podsuwa ci te śmieci, ale znasz mnie.
Nie zaprzecza pan.
Michigan, stan wielkich jezior i Wolverines
oddaje 32 głosy na senator Walker
i 93 na burmistrza Garretta.
Według jego sztabu, burmistrz Topeki otrzymał w ostatnim kwartale
pięć milionów indywidualnych wpłat,
w sumie 28 milionów dolarów, bijąc rekordy zbiórek.
Ale według moich źródeł, kwotę wpłacił pojedynczy sponsor,
kryptowalutowy przestępca Dick Braun.
Rozmawiałem z Lizzie.
Chcę, żebyś była korespondentką w Białym Domu.
To twoje marzenie, prawda?
Nie w ten sposób.
Jeśli Braun pana szantażuje, niech pan mi powie.
Zdemaskujemy go.
Zachodnia Wirginia, serce Appalachów,
oddaje 28 głosów na senator Felicity Walker.
Daj spokój.
Nie jesteś aż tak naiwna, wiesz, że każdy kandydat grał nieczysto.
Myślisz, że Roosevelt nie kłamał, żeby zaprowadzić New Deal?
Johnson musiał wylizać dużo dup, ale dzięki temu przepchnął ustawę
o prawach obywatelskich, rozszerzył ubezpieczenie,
prawa wyborcze, posunął kraj do przodu.
Co z tego, że nie zawsze elegancko?
Daruj mi morały.
Jesteś oszustem i powiem to światu.
Wisconsin, stan mleczarski...
Słyszysz?
To odgłos mojej nominacji.
Środkowe wybrzeże z dumą przekazuje wszystkich 84 delegatów
burmistrzowi Garrettowi.
Pogratulujmy następnemu prezydentowi Stanów Zjednoczonych...
Bez ciebie nie dałbym rady.
Trzymaj się mnie, a przejdziemy do historii.
NIE WIERZĘ, ŻE WYGRAŁ
CZY TO KONIEC?
BYNAJMNIEJ.
SZYKUJCIE SIĘ NA WYBORY
Dajcie mi chwilę.
Różowy autokar był błędem.
Nie! Był epicki.
Tak będą pisać w felietonach.
"Walker znów nawaliła.
Zgrała kartę kobiecości".
Pani senator... tak mi...
Możemy sobie darować formalności. Mów mi Felicity.
Nie pozwoliliby mi zostać prezydentką.
Wiem, że Braun i burmistrz byli w zmowie...
Braun? Myślisz, że o to chodzi?
Tak.
A ty o kim mówisz?
O społeczeństwie.
Pani sen... Felicity, miałaś więcej głosów.
Gdyby nie ta jebana teczka...
To koniec!
Gdyby nie Braun, byłby ktoś inny.
Gdyby nie pieski, byłaby jakaś inna afera o nic.
Gdyby nie ty, byłby inny dziennikarz.
Jesteście tacy sami:
wielkie ego, mało lotni.
To nie ja czy ty, tylko system.
To załamujące.
Nazwałaś mnie "enigmą" na pierwszej stronie "Sentinela".
- Chodziło mi o... - Miałaś rację.
Lata rasistowskich, seksistowskich ataków...
Wzniosłam mur, wytworzyłam pancerz ochronny.
Ale czego ludzie ode mnie chcieli?
Myślę, że chcieli, żebyś była najlepszą wersją siebie.
Bądź sobą, a grasz kartą:
rasy, kobiecości.
Ukrywaj się,
a jesteś zimną, wyrachowaną suką.
Byliśmy wobec ciebie surowsi,
bo jesteś kobietą, bo się bronisz,
bo jesteś, kurwa, niemożliwa.
Wybacz, ale czasem jesteś.
Ale żaden kandydat nie jest idealny.
I w głębi duszy
zawsze wiedziałam, że jesteś zaangażowana w służbę publiczną.
Zależało ci na ludziach, ignorowanych przez media.
I byłabyś wspaniałą prezydentką.
Chcę pobyć sama.
Demokraci uwielbiają rozmawiać o chorych kosmitach
i przyjaznych transom przedszkolach, ale kogo wybierają?
Białego heteryka. Nienawidzą nas, bo nami nie są.
Felicity Walker przegrała dwukrotnie.
Musiałaś znosić podróże z tą kobietą.
Co myślisz?
Kimberlyn?
Wiesz co, Mike?
Powiem ci, co myślę po tych podróżach.
Myślę, że tkwimy w recesji.
Ludzie pracują dłużej za mniej.
Nie stać ich na jajka czy pełny bak.
Ich posady wyjechały do Chin, ich miasta są zabite dechami,
mężowie nie mają pracy, synowie są na opiatach,
dzielnice są niebezpieczne, ale liberałowie wmawiają nam,
że wzrost przestępczości to wymysł.
Ekonomiczne obawy białych są uznawane za rasizm,
a czarni i brązowi nie mogą głosować na Republikanów,
nie słysząc, że zinternalizowali białą supremację.
Siedzimy w bańkach i politykujemy na Twitterze,
ale Boże broń, byśmy faktycznie zrobili coś dla dobra ludzi.
Połowa kraju woła na pustyni, a połowa nie ma siły krzyczeć.
No i jesteś ty, Mike.
Ty i reszta Liberty Direct News.
Zamiast zasypywać przepaść, posypujecie ją solą.
A najgorsze, że sami nie wierzycie w połowę jadu, którym tryskacie.
Żerujecie na najgłębszych lękach widzów,
podsycacie pretensje, wzniecacie zamieszki.
A potem zapraszacie mnie, by poczuć się odrobinę mniej rasistowsko,
zanim wrócicie do bezpiecznego klubu Yale.
Tak, Mike, wiem, że kończyłeś Yale,
choć wykasowałeś to ze swojej strony na Wikipedii.
A Nellie Carmichael, jeśli nas oglądasz, wiem, że byłaś na "Hamiltonie", dwa razy.
Suka.
Mam dość bycia waszym listkiem figowym.
Kończę z tym.
Mam dość wołania na pustyni i wy też powinniście mieć!
Wyłączcie kablówkę,
rzućcie Facebooka, Twittera
i wkurzcie się, żądajcie czegoś lepszego,
żądajcie lepszego od nas, bo na to zasługujecie.
A co do mnie, obiecuję mniej skupienia na błyszczyku i oglądalności,
a więcej na rozliczaniu obu stron.
Od tego zależy przyszłość naszego kraju.
Do pana mówię, burmistrzu.
Jesteś finansowo-politycznym dziennikarzem
w "Wall Street", kurwa, "Journalu", Brad!
Jakim cudem influencerka wyprzedziła nas w największym finansowym temacie wyborów?
Ja pierdolę.
Tutaj.
Przyjechałem jak najszybciej, musisz być roztrzęsiona.
Nie jestem. Drinka?
Nie. Nie wyrzucili cię?
Wyrzucili i to jak.
Ale myślę, że mam coś innego, lepszego.
Nie rozumiem.
To przemówienie nie było całkiem z rękawa.
Pisałam je od jakiegoś czasu,
na początku był to taki monolog dla siebie,
wyrzucenie emocji.
Aż wpadłam na pomysł, tylko nie wierzyłam, że dam radę.
Ale dałam. I chyba podziałało.
Co? O czym ty mówisz?
Miałam spotkanie z konsultantem medialnym w sprawie własnej platformy.
Nikt się już nie zwraca do centroprawicy.
Racjonalni konserwatyści, którzy podzielają moje wartości,
nie mają dokąd pójść.
Beamerowi się spodobało, ale uznał, że mam za mało followersów,
by odpowiednio wystartować.
Stwierdził, że przydałby się wiral.
I, kochanie... trenduję, spójrz.
Zaplanowałaś to?
I nic mi nie powiedziałaś?
Jak mówiłam, nie byłam pewna, czy się odważę.
Ale spotkanie z Beamerem, ten cały drugi plan?
Włożyłaś w to dużo pracy.
Przygotowałaś prezentację, co?
Rozmawialiśmy o wszystkim, a o tym nie wspomniałaś?
Próbowałam, ale cieszyłeś się z pracy w Liberty
i miałam wrażenie, że jeśli ci powiem, zniechęcisz mnie
- i już nigdy nie zaryzykuję. - Jestem tym, który cię zniechęca?
Tego nie mówię, ale...
Dokąd idziesz?
Mam spotkanie, które przesunąłem specjalnie, żeby cię wesprzeć,
a ty nawet tego nie chcesz.
Nie wiem, czego naprawdę chcesz.
DZIŚ WIECZOREM BURMISTRZ GARRETT PRZYJMIE NOMINACJĘ DEMOKRATÓW.
Sadie...
dlaczego FBI chce cię widzieć?
Mówiłaś komuś o dokumentach?
Nie.
Nie do końca.
Poprosiłam burmistrza o komentarz.
Powiedziałam mu, co wiem.
Masz się tam stawić, natychmiast.
Natychmiast? Ale konwencja...
Nie proszę. Jedź.
Już.
I co teraz?
Zwariowałam.
Nie ma cię tu.
Nie istniejesz, to nie jest...
Powiedziała dziennikarka, która rozmawiała z Hunterem Thompsonem.
Słuszna uwaga.
Brakuje mi ciebie.
Na miłość boską, weź się, kurwa, w garść.
Nikt nie mówił, że będzie łatwo. Mamy robotę, co wiesz?
Wiemy, że Dick Braun jest zajebiście złym typem.
I wspiera burmistrza, który jest kłamcą.
Kłamcą, który mógł na mnie donieść FBI.
Ale to już nieistotne, wygrał.
Nie, to czyni z tego lepszą historię.
Nie dają Pulitzerów za utrącenie drobnego burmistrza.
Teraz ma nominację.
Dlaczego Braun miałby popierać burmistrza znikąd?
Moim zdaniem?
Braun zna siłę filtra urody.
Chowa deregulację, probiznesową,
neoliberalną politykę za błyszczącą fasadą burmistrza.
Do tego to Demokrata i większość nie zauważy,
że po cichu rozmontowuje nasze socjalne zabezpieczenia.
Zajebista historia.
Ale potrzebuję cytatu, a mam zgłosić się na FBI.
Jebać FBI! Jesteś dziennikarką.
Nie zbliżę się do Ciacha, odkąd ma nominację.
Jest ktoś inny, kto może wszystko potwierdzić lub zaprzeczyć.
Chyba żartujesz.
Znajdź Brauna i skonfrontuj go z tym, co wiesz.
Nie rezygnuj z tego, ani z siebie.
Stawiam na ciebie, Misiu.
Zawsze.
O Boże.
NIE ODPUSZCZAMY BURMISTRZOWI!
JESTEM ZA PRZEŚWIETLANIEM DEMOKRATY!
ZNACIE MOJE ZDANIE O WYKRZYKNIKACH.
NIE DRZYJCIE SIĘ.
Mogę postawić pani kawę?
Nie, dzięki.
Krwawą Mary?
Masz urok a la Steve Kornacki, ale nie jesteś w moim typie.
To nie podryw.
Dlaczego? Spierdalaj.
Dobra, spróbujmy jeszcze raz.
Nazywam się Tate Winston Wade,
jestem szefem waszyngtońskiego biura "Wall Street Journal".
Z wielkim zainteresowaniem przeczytaliśmy pani tekst
- o finansowych trikach burmistrza. - Dzięki.
Jak ocenia pani Feingold?
Wolę gold.
Tak się skupiliśmy na lukach w McCain-Feingold, miękkim pieniądzu,
źródłach komitetów, śledzeniu wydatków w świecie post-Citizen-United,
a pani wniosła świeżą perspektywę.
Imponujące.
Nic z tego nie zrozumiałam.
Zrozumie pani.
Zapraszam do pracy.
Już esemesujesz do swoich dziewczyn?
Po wczorajszym macie mnóstwo do przegadania.
Tak, ale piszę do Annie.
Ma trop do kobiety zagadki.
To wspaniałe, co robisz.
Annie potrzebuje takiej zachęty.
Żeby odzyskać pewność siebie.
Widziałeś, żebym kadziła komukolwiek?
- Nie. - Nasza mała daje czadu.
Mówię ci, to może być jej przyszłość.
Zobaczymy.
Ma się zapisać na zajęcia w lokalnym college'u...
Pierdolić college, chciała rok przerwy, niech go wykorzysta.
Dobra.
Już masz jakiś plan.
O rany.
Daj mi przynajmniej pójść po kawę.
Proszę.
Dziękuję.
- Pygmy FX. - Z Jayem Carlem.
- Kto mówi? - Sadie McCarthy, "Sentinel".
- Znów? - Tak, znów.
Proszę zaczekać.
Zaczekam.
Cholera.
W Delaware dotarło do mnie, że nie mam domu.
Zwolniłeś mieszkanie?
Nie. Usiłuję powiedzieć,
że ty jesteś moim domem.
Wracałem do swojego smutnego, pustego, wysprzątanego mieszkania
i uświadomiłem sobie...
że uwielbiam twój hotelowy bałagan.
Twoje 15 pustych butelek po wodzie.
Twoje splątane kable od ładowarek.
To, że nosisz bokserki w lodowatym pokoju.
Kocham to, że mamroczesz przez sen o kolegium elektorów
i co rano potrzebujesz trzech kwadransów, żeby wyłączyć budzik.
Kocham, że zjadasz niezdrowe ilości Twizzlersów.
I to, że jako jedyna rozumiesz to szalone życie, które wybraliśmy.
Sadie McCarthy, jesteś jedyną osobą, która mnie rozumie.
Uznałem, że powinnaś wiedzieć.
Wiesz, że "Kiedy Harry poznał Sally"
- to mój ulubiony film? - Wiem.
Jak mogę pomóc?
Ciekawe, że pytasz.
Znasz Jaya Carla, rzecznika Dicka Brauna?
Znam.
Akredytacja do loży VIP-ów?
- Ma pani na imię Malcolm? - Zgadza się.
Jay Carl? Jay Carl!
Wiem, że mnie słyszysz.
Sadie, co jest?
Ukaże się artykuł.
Narobi szkód i świat będzie pytał, dlaczego pan Braun nie skomentował,
a Braun spyta: "Czemu tego nie odkręciłeś?".
I odpowiesz: "Mogłem, ale stchórzyłem".
Cwaniakujemy, co?
Owszem.
Zaczekaj tu.
ZNALAZŁAŚ JAYA CARLA?
KTO CIĘ TU WPUŚCIŁ? SADIE?
NOWY TELEFON, KTO TO?
Już jadę, panie Beamer. Spotkamy się przy wejściu dla prasy.
Dobrze, przy mediach społecznościowych.
Też dobrze.
Może lepiej złapmy Ubera.
Co za pierdolony dzień.
Co? Wczoraj ich rozwaliłaś.
Jesteś wiralem.
Wiralem na progu rozwodu.
A praca nie kocha, więc...?
I co teraz?
Co się stało?
Nie wiem, co!
Wiem tylko, że miałaś rację.
To, co mówiłaś w Vegas, od początku, miałaś rację.
Nie można mieć wszystkiego.
Posłuchaj.
Równowaga nie istnieje.
To sinusoida.
Raz praca jest dobra, a dom do dupy, a raz odwrotnie.
Zajebiste jest to, że zależy ci na obu.
Masz męża, który cię kocha, a ty jego.
Poradzicie sobie.
Wszyscy sobie poradzimy.
Rozumiesz?
Lola powiedziała mi o Beamerze.
Czy to znaczy, że zakładasz swoje medialne imperium?
- Super. - Nie wiem, co to znaczy.
Beamer mówi, że jeden wiral to mało...
A bomba, która utrąci Burmistrza Ameryki?
Co powie pan na zarzuty, że to pan zlecił wrogi research o Felicity Walker,
by przepchnąć burmistrza Garretta?
Myślicie, że wasza gazeta jeszcze się liczy?
Nie.
Ale prawda tak.
Przykro mi, "Sentinel", ale prawda dawno się zawinęła.
To nie Rosja, a pan nie jest oligarchą, który może kupić naszą demokrację.
Ta wasza fantazja o demokracji
już nie istnieje.
Ludzie głosują ze strachu, dezinformacji, egoizmu.
Nasz system polityczny to kpina.
Nikt nie dowodzi.
To cyrk, który nie odjeżdża.
A kto ma wypełnić próżnię, jak nie ludzie na tej sali?
Prezesi, tytani przemysłu, przedsiębiorcy.
Kto? Oni?
Niemyte masy?
Wybraliby melon za wycieczkę do Disneylandu i cebulowe krążki.
Demokracja to nie wasza zabawka.
Słuchajcie, proszę o uwagę!
Uwaga! Proszę o uwagę.
Przedstawiam wam Sadie...
Przepraszam.
Jej zdaniem naszej demokracji nie można kupić!
A naszą przyszłość należy złożyć na chorobliwie otyłych ramionach
zwykłych Amerykanów!
Jak jej wyjaśnimy, że nasza demokracja umarła?
Kurwa, umarła!
Słyszycie mnie na galerii?
Umarła!
U-M-A-R-Ł-A!
Orzeszki? EpiPen!
Ja pierdolę!
Przed państwem:
Hayden Wells Garrett!
Dziękuję.
Prezesowi i przyjaciołom z delegacji Wisconsin,
i wszystkim Amerykanom po obu stronach politycznej sceny.
Z głęboką pokorą i ogromną wdzięcznością
przyjmuję waszą nominację do prezydentury Stanów Zjednoczonych!
Niech Bóg błogosławi was i Stany Zjednoczone Ameryki!
Jak mogłyśmy się tak pomylić?
Dlaczego mu odpuściłyśmy?
Czy zaślepiła nas młodość?
Ambicja?
Cynizm?
Nadzieja?
Gdy patrzyłam na niego, dotarło do mnie,
że stałyśmy się mimowolnymi narzędziami patriarchatu
i musiałyśmy go razem powstrzymać.
Mamy nakaz rewizji w związku z dokumentami.
Agenci przetrząsają pani mieszkanie,
pokój w hotelu, dom pani matki, mieszkanie partnera.
Na pewno partnera?
Znajdziemy je.
Śmiało.
Ja ich nie mam.
Mogę iść?
Chłopcy z autokaru poszliby na noże dla tematu.
Miałyśmy być rywalkami.
Bezwzględną konkurencją.
A stałyśmy się rodziną,
łącząc siły, by uratować demokrację lub polec.
TAJNE
PODOBNO SZUKASZ MNIE W SPRAWIE WYPADKU W KAROLINIE.
JEST O CZYM MÓWIĆ. ZADZWOŃ? OLIVIA.
KAMPANIA DZIEWCZYN
WYSTĘPUJĄ
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Michał Kwiatkowski