EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
De huishoudster wist als geen ander…
…dat erg ervaren zijn nooit vredig was.
En omdat ze dit al wist sinds ze in Bly woont…
…vond ze altijd de weg naar vrede terug in haar dagelijkse routine.
En het had altijd gewerkt.
Altijd.
We kunnen niet op het verleden rekenen.
Dat leerde ik toen ik voor mam zorgde.
Dat is wat dementie is, hè?
Ik heb hier veel van geleerd.
We denken dat het vastzit in onze herinneringen…
…maar die vervagen of kloppen niet.
Ieder van ons kan elk moment sterven.
Of we kunnen ons hele leven vergeten, wat op sterven lijkt. Dus reken maar uit.
We kunnen ook niet op onze toekomst rekenen.
Geen verleden.
Geen toekomst.
Mijn god, het is eng, ik weet het, maar Owen…
…je bent jong.
Je hebt een verleden en een toekomst.
Ik geloof dat je op beide kunt rekenen.
Arme, lieve, dronken man.
Weet je wat me opviel? -Wat?
Je besteedt veel tijd aan het zorgen voor anderen.
Dat is mijn werk.
Het is meer dan dat, toch?
Ik bedoel, als je die verantwoordelijkheid even naast je neer zou kunnen leggen…
Ik kan dat.
Boeien.
Ik…
Sorry dat ik het zeg.
Ik moet het niet doen. Het is vreselijk om te zeggen, maar ik zeg het toch.
Het is een opluchting.
Dat is niet vreselijk.
Ik ben vrij, of ik het leuk vind of niet.
En nu denk ik…
…misschien ga ik terug naar Parijs.
Nou, je…
Ik bedoel, je…
Dat kun je doen, toch?
Dat kan ik. -Ja.
En weet je…
…dat kun jij ook.
Zeg me na.
Hannah Grose in Parijs.
Wat moet ik in Parijs?
Croissants eten en goede wijn drinken.
En leven, Hannah. Leven.
Doen wat er op dat moment in ons opkomt.
Jij en ik.
Nu het nog kan.
Sorry dat ik stoor, maar ik moet slapen.
Kom, Owen. Tijd om te gaan.
Goed, het is de hoogste tijd.
Ik zuip je later.
God, zelfs voor jou…
Rij voorzichtig. -Ik ken de weg. Het komt goed.
Het komt goed.
Ben jij Hannah?
Owen Sharma.
Leuk je te ontmoeten.
Ja.
Juist, ja.
Sorry, ik ben een beetje in de war.
Sollicitatiegesprekken zijn niet mijn…
Ik ben de andere kant van de tafel meer gewend.
Maar Charlotte, Mrs Wingrave…
…zij moest…
Zij moest…
Goed. Ik ben er klaar voor.
Hannah Grose. Het is me een genoegen. Ga maar…
Dus je…
Je hebt in Parijs gestudeerd?
Ja, twee jaar.
De beste twee jaren van mijn leven.
Ik werkte in een restaurant in Le Marais.
Dan is deze baan misschien te saai.
Er is vast 'n chic restaurant dat je kan gebruiken. Ik bedoel…
…hoezo wil je bij Bly werken? -Het is dicht bij huis.
Wat eerlijk.
Ik ben te eerlijk. Het is vast pathologisch.
Nee, dat is eerlijkheid nooit.
Ik zie dit als 'n kans om beter te worden.
In Parijs was ik souschef, ik mocht alleen groenten snijden.
Hier doe ik alles zelf.
Het zou een goede leerervaring zijn.
Je moet voor twee kinderen koken.
Ik weet niet of je die ervaring wilt.
Miles is zeven en kieskeurig. Flora is vijf…
…en een schat. Allebei wel.
De Wingraves zijn er tijdens vakanties en zomers. Ze waren goed voor me.
Het klinkt als De familie Bellamy…
…maar dit is m'n thuis en ik ben er trots op.
We willen een kok die lang blijft.
Nou…
…als mijn moeder…
Ik bedoel, als het tijd is om…
Ik wilde dit niet zeggen, maar het hoort er wel bij…
…als je wilt weten wat ik hier doe.
Gisteren dacht mijn moeder dat het 1962 was.
En dat ik mijn opa was.
Daarom ben ik hier.
Om wat te verdienen terwijl ik voor haar zorg en ik weet niet hoelang dat…
Maar ik ren niet weg.
Dat beloof ik je. Zo ben ik niet.
Dat moet zwaar zijn.
Dat is het.
Maar ook niet.
Heb je Thomas Merton gelezen?
Nee, helaas niet.
Vertel eens. -Nou, hij was een monnik.
Hij zei dat als we eenmaal voorbij bewustzijn en identiteit zijn…
…en alles wat onze hersenen bezighoudt…
…je…
…een transcendentie bereikt.
Een oneindig rijke bron, of iets dergelijks.
Dus als je iemand met dementie neemt…
…hun bewustzijn slijt elke dag weg, toch?
Je ziet wat eronder zit en het is…
Kijk, ik…
Ik weet niet of het transcendentie is…
…maar…
…ik leer veel over het leven.
Heel veel.
Mrs Grose, ze zijn er.
Sorry, kun je…
Kun je me…
De Wingraves zijn er. -Mooi. Dank je.
Hallo, Miles. -Hannah, lieverd.
Hoi, Mrs Grose.
Hallo, Flora. Heb je een mooi schooljaar gehad?
Voorzichtig. -En weg is ze.
Recht naar boven.
Ach, ze luisteren toch de hele dag al niet.
Hoe gaat het?
Nou ja, hetzelfde als altijd, mevrouw.
Mrs Grose. Fijn om terug te zijn. -Fijn dat je terug bent.
Hallo, Hannah.
Goed om je te zien. -En om jou te zien.
We drinken deze week thee en dan vertel je hoe alles hetzelfde is.
Dat zou ik graag willen, mevrouw.
Breng je die zo naar binnen?
Onmiddellijk.
O, mijn god.
Sorry, mevrouw. Ik…
Ik…
Ik dacht dat je weg was.
Je vertrekt meestal voor…
Komt Sam je halen?
Nee.
Is hij in orde?
Ik weet niet hoe dat kan.
Blijkbaar is hij…
…is hij in orde.
Hij en…
…wie zij ook is…
…ze zijn gewoon in orde.
Jeetje.
Ik kan een lift voor je regelen.
Je loopt toch niet terug naar de stad?
Ik regel een lift.
Of ik breng je zelf. -Nee, ik ben…
Of je kunt ook hier blijven.
Blijf zo lang je wilt.
Voor altijd, als je wilt.
Kom, we gaan wat drinken.
Wat moet jij?
Hou op. -Miles.
Stop daar onmiddellijk mee.
Dat is niet grappig. Dat doe je nooit meer.
Anders sla ik je verrot. Ik meen het.
Ik maak je af.
Probeer maar.
Je bent helemaal rood.
Je bent mooi als je bloost. -Miles.
Iedereen kan elk moment sterven.
Of ons leven vergeten, wat op sterven lijkt.
Denk daar maar eens over na.
We kunnen ook niet op onze toekomst rekenen.
Geen verleden.
Geen toekomst.
Onze momenten zouden moeten zijn als…
Hoofdstukken.
Nee.
Mijlpunten?
Dat is het niet, hè?
Dat zijn ze niet.
Ze zijn als…
Als…
Pardon.
Wacht, alsjeblieft.
O ja? -Peter.
Het is bijna lunchtijd. Naar de keuken.
Daarna mag je met Peter spelen.
Rustig aan, straks breek je je schedel nog.
Raak me niet aan.
Je kunt me niet als een hoer behandelen, weggaan…
…en dan doen alsof alles oké is.
Dat pik ik niet. -Wat?
Ik had al dagen niets van je gehoord.
Niet zo hard. -Zeg niet wat ik moet doen.
Ik snap niet waarom je zo boos bent.
De vorige keer was je kwaad dat ik Owens beslag in mijn mond had.
Kom nou, dat was ik vergeten, Becs.
Ik niet. -Becs, ik…
Kijk, het spijt me. Het spijt me.
Kom hier.
Alsjeblieft. Hé.
Ik weet niet eens wie dat was.
Ik ben ingewikkelder dan ik dacht.
Dat pik ik niet meer van je.
Nee, nooit. Dat beloof ik. Ja.
Dat beloof ik.
Oké?
Ja.
Oké?
Mag ik je kussen?
Echt, Hannah…
Laat de stofzuiger eens met rust.
Leef een beetje.
Hannah, je liet me schrikken.
Wat doe je hier?
Henry vroeg me wat dingen op te halen.
Uit Charlotte's kaptafel?
Hij is een sentimentele gast.
Laat zien wat er in je zak zit.
Jezus, neem me dan eerst mee uit eten.
Goed dan.
Dus Henry vroeg je om dat te halen?
Dat klopt.
Wat wil hij daarmee?
Geen idee. Ik doe alleen mijn werk.
Charlotte vertelde me ooit dat die ketting al meer dan 400 jaar oud is.
Hij is vast duizenden waard.
Zo ziet hij er niet uit, hè? Dat zou je nooit denken.
Als je een huis jarenlang schoonmaakt, weet je waar alles ligt.
Henry heeft misschien niet door waar je mee bezig bent, maar ik wel.
Wat doe ik dan? -Je pakt dingen die niet van jou zijn.
Weet je…
…het was een vergissing, hè?
Denken dat ze je familie zijn.
Dat dit jouw huis is.
Je hebt hen en je hebt ons, Hannah.
Wij zijn bedienden.
Wat gebeurt er als je van ze moet dweilen?
Wat, denk je dat Henry voor je zal zorgen?
Of de kinderen?
Ken je huishoudsters die na hun pensioen blijven?
Hun leven gaat door, Hannah.
Ze laten eerlijke mensen zoals wij achter.
Jij, eerlijk?
Geef die ketting maar.
Hier.
Bedankt.
Weet je…
…je moet aardiger tegen me zijn.
Ik bedoel, één woord van mij…
…en je ligt eruit met alleen je laatste loon.
Dit is mijn thuis, Peter Quint.
Je zult al lang voor mij weg zijn.
Ik zie dit als 'n kans om beter te worden.
In Parijs was ik souschef, dus ik mocht alleen groenten snijden.
Hier doe ik alles zelf.
Het zou een goede leerervaring zijn.
Je moet voor twee kinderen koken.
Het spijt me.
Dit klinkt misschien raar, maar dit hebben we toch al gedaan?
Ja.
Maar het moet opnieuw.
Waarom?
Zeg jij het maar.
Wat?
Het is oké.
We gaan door.
Ik was souschef en mocht alleen groenten hakken.
Hier doe ik alles zelf.
Het zou een goede leerervaring zijn.
Je moet voor twee kinderen koken.
Ik weet niet of je die ervaring wilt.
Miles is zeven en nogal kieskeurig. -Miles.
Vertel meer over hem.
Wat voor jongen is hij?
Miles is een goede jongen.
Hij is lief.
Hij heeft problemen, maar is een goede jongen.
Problemen?
Hij is anders sinds zijn ouders stierven.
Dat zou elk kind zijn.
Is hij weleens wreed? -Waarom zou je dat zeggen?
Jongetjes kunnen heel wreed zijn.
Ik kan het weten.
Ik was er een. -Miles is braaf.
Dat zei je al.
Ja. Hij is een brave jongen…
…en hij zou je nooit… -Pijn doen.
Wilde je dat zeggen?
Waarom zeg je dat? -Jij vroeg ernaar.
Oké, hij zou je geen pijn doen.
Maar je gaf toe dat hij anders is sinds de dood van z'n ouders.
Dat bedoelde ik niet.
Miles Dominic Wingrave…
Waar ben je mee bezig?
Genieten van een peuk op een mooie dag.
Wat doe jij?
Luister, Miles…
Ik weet dat je Peter mist en ik weet dat het verwarrend is hoe hij wegging…
Je mag best zijn aansteker houden als je voorzichtig doet.
Maar je mag onder geen beding roken.
Of wil je een vreselijke dood?
Serieus.
Miles, we zijn nog niet klaar.
O, god.
O, hallo.
O, hallo. Kwam Miles hier binnen?
Net.
Kom zitten.
Ik heb hem voor je aangestoken, is dat erg?
Voor wie is hij?
Zo mag ik het horen.
Verdergaan met het leven.
Die is voor Sam.
Hij is niet dood, maar niemand is perfect, toch?
Herdenkingskaarsen zijn niet voor levende mensen.
Meestal niet, nee.
Maar hij is een speciaal geval.
Kom zitten, ik wil even met je praten.
Wat denk je ervan om een inwonende functie te krijgen?
Ik zou mijn huis moeten verkopen. -Precies.
Dat zou 'n mooi potje voor je zijn.
En we zouden je natuurlijk compenseren.
O, maar Sam…
Die kaars brandt voor hem, toch?
Omdat Sam weg is.
Ik waardeer het aanbod.
Echt waar, Charlotte, maar…
Sam is… Hij gaat door een fase.
Hij komt wel terug.
Echt waar.
Hij komt terug.
Het is grappig.
Het huwelijk is als een soort religie.
Je moet blind in God vertrouwen, ook al kun je hem niet zien.
En je moet je man blind vertrouwen…
…ook al zie je hem nauwelijks.
Maar is dat realistisch?
Hoelang kun je echt ergens in geloven?
Er echt in geloven, bedoel ik.
Zonder 't te zien.
Ze hebben allebei hun grenzen.
Wat is het alternatief?
Nergens in geloven?
En dan?
Wat heb je nog als je niks meer over hebt behalve je geloof?
Ik bedoel, ik…
Ik hou nog steeds van hem.
God, dat doe ik echt.
Ik hou nog van hem.
En wat hij deed was vreselijk, maar…
Ja.
Ja, dat was het.
Ik was een vaderskindje.
Wat?
Tot ik opgroeide en dat niet meer was.
Ik was een vrouw met mijn eigen meningen en verlangens.
Mijn vader moedigde dat niet aan.
Volgens hem waren mijn dromen ver buiten mijn bereik.
Hij vond dat ik daar constant aan moest worden herinnerd.
Dus als je iemand vindt…
…die je echt begrijpt en in je gelooft, soms meer dan dat je in jezelf gelooft…
…dat je slim genoeg bent en capabel genoeg en je dat vertelt…
…dan hou je diegene bij je en laat je niet los.
Zelfs als ze slechte kanten hebben.
Ook al zijn ze niet perfect.
Ook al verlies je jezelf een beetje.
Je hoeft je niet te verliezen om geluk te vinden.
Is dat zo?
We doen het allemaal.
Niet altijd. Nee.
Ik weet wat je wilt zeggen. Niet doen. -Dan weet je waarom ik het zou zeggen.
Luister, ik weet het, oké?
Ik heb nog nooit zo iemand ontmoet.
Hij is niet perfect… -Meer dan dat, toch?
Vergeef me dat ik het zeg, Rebecca, maar hij maakt me bang.
Je kent hem niet, Hannah.
Hij maakt me ook bang.
Maar op de beste manier.
Bij hem zijn is soms eng…
…maar het is ook spannend en leuk en voor het eerst in mijn leven…
…is dat stemmetje dat zegt dat ik niet goed genoeg ben weg.
Dat is weg. En ik heb nog nooit zo vol in het leven gestaan.
O, lieverd.
Hé, er is een verschil tussen je goed voelen en in het leven staan.
Dat is niet altijd hetzelfde.
Kijk jou nou.
Je ziet eruit alsof je een week niet geslapen hebt.
Je maakt je te veel zorgen, oké?
Ik ben vaker met zulke mannen geweest. -Nee.
Nee, dat is niet waar.
Dat zei je zelf. Je zei dat je nog nooit zo iemand had ontmoet.
Het kan niet allebei.
Hannah, serieus.
Rebecca. -Sorry dat ik het zei.
Wat denk jij, Rebecca? Meer zout in de stoofpot?
Wat?
Wat zit je te bekokstoven?
Nee, dank je. Ik heb geen honger.
De zoetste honing is walgelijk in zijn eigen heerlijkheid.
En in zijn smaak vernietigt de eetlust.
Het ruikt hier heerlijk.
Becs, heb je even?
We hadden 'n paar jaar terug muizen.
De oude tuinman bracht lijmvallen.
Zulke grote tegels met een lijmlaag.
Geen veren, geen kooi.
Geen geweld. Dat zei hij.
Geen geweld.
Een paar dagen later zag ik een val met iets erin.
Iets kleins. Maar geen muis.
Een rups misschien, dacht ik.
Ik pakte het op en keek ernaar.
Een poot.
Een bloedende muizenpoot.
Die arme muis kauwde zijn eigen poot eraf om te ontsnappen.
Het arme ding bloedde dood.
Die man is een lijmval.
Wanneer Rebecca dat beseft, komt ze er niet heel uit.
Ze denkt dat alles goed is.
Tot ze beseft dat ze vastzit.
Ontkenning.
Dit is een kans om beter te worden.
Als souschef mocht ik alleen groenten hakken.
Hier zou ik alles zelf doen. Het is een goede leerervaring.
We willen 'n kok die lang blijft.
Als het zover is, ren ik niet weg.
Dat beloof ik je.
Nee.
Dan zit ik vast in deze lijmval van een stad.
Weet je wat lijmvallen zijn?
Daar hebben we het eens over gehad. -Nog niet.
Technisch gezien.
Maar ik dacht er nog weken over na.
Ik dacht over hoe dat moet voelen.
Die lijm…
…die hard wordt…
…voor we het doorhebben.
Die bodemloze…
…ijzige angst……
…beseffend dat we voor altijd vastzitten.
Denk je dat een muis zich zoiets kan realiseren?
Weet een muis wanneer het voorbij is?
Weten wij dat?
Wij?
Mensen.
Weten we dat we in de lijm zitten of dat het water om ons heen kookt?
Of zitten we daar gewoon, zeggend dat het goed komt?
Ik ben in orde.
Ontkenning.
Dat is morbide.
God, dat is dit. Dit is morbide.
Pas op. -Het is morbide.
Blijf.
Ik moet morgen naar de bank. -Blijf nog even, alsjeblieft.
Kon ik dat maar.
Ik moet je iets vertellen.
Wat dan?
Wat is er?
Ik heb nooit iets gehad.
Ik had nooit…
…geld of…
…een familie.
Of…
…liefde. Of veiligheid.
Tot ik jou vond.
Wat is er?
Ik ben ergens mee bezig. Iets groots, voor ons.
Je slaat wartaal uit.
We zijn niet zoals zij, Becs.
Oké? Dat zijn we niet.
Henry geeft je nooit een stage. Hij maakt me nooit partner.
Het enige waar de Engelsen om geven, is klasse.
En jij en ik…
…we zullen altijd bedienden zijn in hun ogen.
Toch?
Dat weten we allebei.
Maar het enige waar Amerikanen om geven…
…is geld.
En…
…daar heb ik genoeg van.
In de VS…
…mag je zelf weten wat voor advocaat je bent.
Je kunt zijn wat je maar wilt.
We kunnen van alles zijn in Amerika.
Met geld.
Begrijp je wat ik zeg?
Dus je…
Je moet je koffers pakken en kunnen gaan.
Morgenavond. -Hoezo?
Ik kan niet zomaar gaan. -Alsjeblieft, doe dat voor me.
Ik zal alles uitleggen als ik terug ben.
Vertrouw je me?
Ja.
Zorg dat je klaarstaat.
En zeg het tegen niemand.
Niemand. Begrepen?
Ik moet een paar dingen doen…
…en dan kom ik terug voor jou, dat beloof ik.
Dat beloof ik.
Ik hou van je.
We gaan hier weg.
De dingen die we worden, jij en ik…
…in Amerika.
Een heer……
…en zijn dame.
Nee, een koningin en haar staljongen.
Goed.
Dit is een van mijn favorieten.
Ik ben niet heel vaak in deze…
…maar ik vind het wel leuk.
Omdat hij…
Je zag het, hij is zo zichzelf in deze.
Voor het fout ging.
Ik heb jou hier niet eerder gezien.
Wat doe jij hier?
Hoe kwam je in mijn… -Het spijt me.
Sorry. -Daar zou ik niet heen gaan.
Ik denk dat het toen gebeurde.
Ik kan het nooit aanzien.
Het spijt me, Miss… -Hannah.
Het spijt me zo.
Hoezo ben jij wakker?
Ik…
Kon je niet slapen?
We hoorden iets.
Iets beneden.
Flora's poppenhuis…
Er is iets vreemds.
Het is vast niks.
Ga maar naar bed, jullie allebei.
Ik zei toch, ga weer naar bed.
Nee, Miles, blijf.
Ik zei toch, terug naar bed.
Waarom kijken jullie zo?
Ga terug naar bed.
Wat is er gebeurd?
Hoezo? -Wat heeft ze met je gedaan?
Wie?
Rebecca?
Je bent te jong om dat te horen.
Wat is dat?
Het is…
…de dame.
Van het meer.
Ze is…
Ben je het vergeten?
Nee.
Wat?
Nee.
Wat een eng ding is dit.
Is dit zelfgemaakt?
Ik heb haar eerder gezien.
De anderen…
…ze zeggen: 'Blijf bij haar uit de buurt.'
Welke anderen?
O, nee.
Ze komt terug.
Stop.
Stop, laat me gaan.
Laat me los.
Trut.
Laat me los.
Ik zie dit als 'n kans om beter te worden.
Als souschef mocht ik alleen groenten snijden.
Hier doe ik alles zelf.
Het zou een goede leerervaring zijn. -Alweer?
Ja, blijkbaar doen we dit weer. -Waarom?
Zeg jij het maar.
Dit gaat over jou.
Ik ben jou, toch?
We doen dit al sinds het gebeurde, hè?
Het spijt me. Ik heb het moeilijk.
Owen was het toch?
Weet je wat?
Prima. Ja.
Owen. -Ik denk…
…dat ik bizarre dromen heb.
O ja? -Ja, maar…
…ze zijn zo vreemd.
Ik droom iemand anders' droom. -Te slapen, misschien wel dromen.
Ja, daar wringt het hem.
Want welke dromen komen in die dodenslaap…
…als we de aardse zorgen hebben afgeworpen.
Welke dromen?
Van Peter.
En van…
Ik weet het niet.
Een vrouw. Oké. Een vrouw bij hem in bed.
Jeetje.
Deze vrouw ken ik nog niet, hè? -Nee?
Dat is pas over twee jaar.
Nog niet, hè?
Het moet nog even koken, denk ik.
Goed dan.
Nog een keer.
Jij bent Hannah Grose. -Ja.
Het is 1987.
Je bent in Bly.
Dominic is dood, Charlotte ook.
Rebecca is dood.
Peter wordt vermist.
Denk je.
Flora is acht.
En Miles…
Er is iets mis met Miles.
Blijf uit de buurt van die jongen.
De politie is naar je op zoek…
…en als ze zien dat je terug bent…
Ga weg, Miles.
Doet hij niet. -Jawel.
Miles, ga weg.
Hannah, word je het nooit zat om zo'n…
Miles. -Echt, je bent zo irritant.
En je weet nooit… -Wanneer je moet ophouden.
In godsnaam, vrouw.
Waarom laat je me niet gewoon met rust?
Miles. -Nee.
Meestal, maar nu niet.
En geloof me, niets zou me gelukkiger maken…
…dan om door de politie gearresteerd te worden.
Om van dit terrein af te worden gesleept.
Weg van deze vreselijke val.
Maar dat kan niet, hè?
Dat kan niet.
Want?
Je bent dood.
En het is zo jammer…
…dat je ons moest volgen.
Het ging net zo goed.
Serieus, Hannah.
Mrs Grose? Wat gebeurt er?
Wat? Mrs Grose, ik heb een vreemde droom.
Miles, ze is er.
Ze is hier en ze is nog mooier dan ik dacht.
Dit is ze?
Hoi, Miles. Aangenaam.
Fijn u te ontmoeten, mevrouw.
Wat ben jij een heer.
En dit moet Mrs Grose zijn.
Hoi. Dani.
Sorry. Ik was aan het dromen.
Ja, sorry, Hannah Grose. Aangenaam. -Insgelijks.
Hoe was de rit? Je bent heelhuids aangekomen.
Ja, het was perfect.
Dat is mooi.
Ja, geweldig. Owen is een prima jongeman.
Een goed mens. -Ja.
Laten we naar binnen gaan.
Miss Clayton wil vast graag het huis zien. -Ja.
Goed, kom maar mee.
Je mag me Dani noemen. -We kunnen niet op het verleden rekenen.
We kunnen niet op het verleden rekenen.
Dat heb ik geleerd door voor mam te zorgen.
Dat is wat dementie is, hè?
Ik heb er veel van geleerd. Of misschien niet.
Dat is het juist.
We kunnen niet op het verleden rekenen.
We denken dat het vastzit in onze herinneringen, maar…
…herinneringen vervagen.
We kunnen elk moment vervagen.
Parijs.
Zeg het met me. Hannah Grose in Parijs.
Wat moet ik in Parijs?
Weet ik veel.
Croissants eten en goede wijn drinken.
En leven, Hannah.
Leven. Doen wat er op dat moment in ons opkomt.
Jij en ik.
Nu het nog kan.
Ja.
Ja, Owen, ik…
Ik ga met je mee naar Parijs.
Ja.
Ik zuip je later. -Nee, wacht.
Nee.
Ik ken de weg. Komt goed.
Wacht.
Alsjeblieft.
Het komt goed.
Jezus, jij bent ver heen.
Wacht.
Je bent Hannah Grose.
Het is 1987. Je bent in Bly.
Miles is tien, Flora is acht.
Je bent Hannah Grose. Het is 1987, je bent in Bly.
Miles is tien, Flora is acht.
Je bent…
Je bent Hannah Grose.
Ondertiteld door: Federico Fernández