Poprzednio...
Gratuluję inicjacji.
Zaczęło się, gdy stałam się godna i poznałam Daisy.
Daisy dołączy do twoich zajęć.
Bądź grzeczna i trzymaj się Agnes.
Owieczki nie odstępują pastereczek.
Skąd pochodzisz?
Z Toronto.
Kanada na pewno różni się od Gileadu.
Dusi się w grzechu.
Dali ci Perłę? Co nabroiłaś?
To nie jej wina!
Nie można jej ufać.
Załatw ją, zanim ona załatwi ciebie.
Popełniłam bluźnierstwo. Muszę się przyznać.
- Mam zostać z tobą. - Nie możesz.
Ciotko Gabbano.
To dziewczę wyznało swoje grzechy.
Powiedz jej, kim jest, Agnes.
Plugawe dziewczę.
Plugawe dziewczę!
- Plugawe dziewczę! - Była tam!
Słyszała moje bluźnierstwo.
Wychowanie to dla ciebie zbyt wiele. Apel to dla ciebie zbyt wiele.
Może służba Bogu to dla ciebie zbyt wiele?
Co tu robisz? Wracaj do domu.
Nie każdy ma gdzie wrócić.
Słuchacie Radia Wolny Boston.
Wiadomości dla naszych bohaterów z Mayday na froncie są na kanale 99.2.
Hej!
Czerwony Pies, Zielony Dom, Biała Stodoła, paczki czekają.
Jeśli jesteś w Klubie Spinaczy, czekaj cierpliwie. To wszystko na dziś.
I pamiętajcie, nie dajcie się sukinsynom.
TESTAMENTY
Miałam wyjaśnić, jak się wplątałam w tę szaloną historię.
Jak znalazłam się w Gileadzie.
Sama sobie zadawałam te pytania.
Zwłaszcza o świcie.
W Toronto uczyliśmy się o Gileadzie w szkole.
Nauczyciel powiedział, że choć Gilead powstał tak nagle,
dało się przewidzieć, co nastąpi.
Kandydaci w wyborach mówili otwarcie o kobietach, gejach,
ale i tak byli wybierani.
Ludzie myśleli, że przesadzają.
A teraz kobiety nie mają pracy, telefonów ani książek.
A geje?
Wiecie, co z nimi zrobili.
W domu słodziłam herbatę miodem.
Już tego nie robię.
Możemy zostawić ulotki dla zainteresowanych?
Gilead akceptuje wszystkie boże dzieci.
Jasne. Rozłożę je.
Niech Bóg panią błogosławi. To bardzo miłe.
Mam dla pani prezent. Za pani hojność.
Czemu jesteś miła dla tych dziwadeł?
Po co być okrutną?
Bo mają gówniany kraj i nienawidzą kobiet?
Pomóż mi, dobrze?
Co to za dźwięk? Chyba słyszę pluskwy.
Misja zakończona sukcesem.
Masz rzeczy z mojej listy?
Śmieciowe jedzenie? Tak. Nie ma tu nic odżywczego.
- Jak było w szkole? - Dobrze.
Zdaliśmy z Justinem test z socjologii.
- To już poważna relacja. - Tato.
- Bo zdaliśmy test? - Bo powiedziałaś „zdaliśmy”.
- Idę na górę. - Robimy obiad?
Dobry pomysł.
Mam umówić wizytę u dr Lin?
Boże. Mamo, nie uprawiamy seksu.
Spokojnie. Luzuj.
Ale jak chcesz, to możesz.
Ja straciłam dziewictwo, gdy byłam w twoim wieku.
Możemy o tym nie gadać?
Mówię poważnie. Coś o tym wiem.
- Idę na górę. - Co? Czemu?
Potrzebuję pomocy z inwentaryzacją.
Muszę się przygotować
na seks z Justinem.
Gorący, lepki seks.
Mama zapytała, czy się bzykamy.
Dobra.
Dobra. Daj.
Co powiedziałaś?
Że nie.
Bo nie jesteś gotowy.
Nie wierzę ci.
Źle mi z tym, że skłamałam.
Chcę jej powiedzieć, że spaliśmy ze sobą.
A więc to byłaś ty.
Tak myślałem.
Nawet mi się podobało.
Bardzo zabawne.
Czyli...?
Czyli za każdym razem, gdy mnie zobaczy, będzie myślała:
„To on rozdziewiczył moją córkę”.
- Nie mów tak. - Czemu?
Przecież i tak myślała, że to zrobiłeś.
To twoja mama, więc ty zdecyduj.
Może to dobry pomysł.
Wolę to robić u siebie niż w piwnicy Tony’ego.
Co? Nie podnieca cię stara ratanowa kanapa?
Powiem jej.
I zapytam, czy możesz zostać u nas na weekend.
Dobrze. Gdyby zamiast tego powiesiła mnie za jaja...
Tak?
Co to?
Prezent.
Za co?
Za nic. Wiem, że lubisz stare rzeczy.
Dzięki.
- Ale zajebiste. - Wiem.
Dziękuję.
Proszę się cofnąć. Proszę się odsunąć.
Odgrodź teren.
- Mamo? Tato? - Panienko.
- Nie możesz tam wejść. - Mamo!
Cofnij się.
- Tato? - Musisz się cofnąć.
- Odsuń się. - Puść mnie, kurwa!
To moi rodzice.
- Przykro mi. - Moi rodzice...
- Sarah! - Są w środku.
- To córka. - Co się stało?
Mamo!
Ale zimno.
To boska chwała.
Należy być wdzięczną. Czyż nie?
Ciotka Estee będzie dziś nadzorować lekcję ogrodnictwa.
Może przystrzyżemy róże.
- Urosły od ostatniego deszczu. - Dobrze.
Ciotka Gabbana nadal będzie pracować z chórami.
Jak im idzie?
Jak Bóg da, powinny być gotowe na Bal.
Bóg oczekuje, że będą gotowe, a nie, że powinny.
Oczywiście.
Trzeba uważać na sekcję altową. To Różowe z drugiego roku.
Sarah, Rachel, a teraz też Anna, trzymają się na uboczu.
Musimy to ukrócić.
Daisy, ogarnij się i znajdź swoją Śliwkę.
Jedziemy na wycieczkę.
Tak, Ciotko Widalo.
Ciotka Lydia chce połączyć wszystkie Perły
z córkami dowódców?
Bóg jeden wie.
Większość z nich stanie się Ekonożonami.
Cały program mnie zastanawia.
Nie mamy prawa krytykować intencji Ciotki Lydii.
Pani Judd łaskawie zaprosiła nas do swojego domu.
To okazja do nauki. Zwłaszcza dla Zielonych.
Lubiłam chodzić do zoo.
Nie mamy już dziesięciu lat.
Będzie fajnie. Odwiedzimy Penny.
Panią Judd.
Żonę Komendanta Judda.
To wciąż Penny.
Dorośli też lubią zoo.
Uwaga. Idzie plugawe dziewczę.
Błogosławiony Owoc.
Niech Bóg otworzy.
- Zesłano nam dobrą pogodę. - Już przyjęłyśmy ją z radością.
Gęsiego, jedna za drugą.
Punktualność wymaga porządku.
Błogosławiony dzień.
Niech Bóg otworzy.
Nic dziwnego, że chciała go przelecieć.
Spójrzcie na niego.
Też się tak gapiłam na Justina.
Na każdy centymetr jego ciała.
To twój Strażnik, prawda?
- Zachowujesz się jak dziwka. - Co?
Pożądasz go tak otwarcie.
To brama do piekła.
Liczę, że was tego nauczą.
Słucham?
To ja jestem dziwką?
Przepraszam, panno Agnes.
Coś jest na drodze.
- Co się dzieje? - Nie wiem.
Co się dzieje?
Sprawdź w lusterku.
Jeszcze nie wiem.
Co on robi?
Mają broń.
Zajeżdżają nam drogę.
Zostaliśmy zaatakowani. Przyślijcie wsparcie.
Agnes! Na ziemię!
Wszyscy na ziemię!
Dobra, idziemy. Wstawaj. Już!
Wyprowadźcie je!
Wszyscy wychodzić, już!
Idziemy! Już!
- Ruszać się! - Tam! Już!
- Ruchy! Ruchy! - Już! Teraz!
Chrońcie Śliwki! Zabierzcie je!
- Agnes, chodź, idziemy. - Dalej!
- Tam. - Sprawcy unieszkodliwieni!
Głowy w dół. Wejdźcie do sklepu.
Schylcie się. Ostrożnie.
Ruchy! Dalej!
Mamo.
To oni.
Jestem Tim, z opieki społecznej.
Moje kondolencje.
Spoko.
Przepraszam, nadal jestem naćpana.
Nie szkodzi.
To herbata.
Wolisz coś innego?
Potrzebuję telefonu. Policja go zabrała.
Zadzwonić po kogoś?
Może po rodzinę?
Chcę mój telefon.
Jasne. Jakoś to załatwimy. Ale nie musimy tego robić tutaj.
Wypiszę cię i stąd wyjdziemy.
Wypij herbatę i poczekaj.
Daisy.
Cześć. Musimy pogadać.
Też jesteś z opieki społecznej?
Nastąpiła zmiana planów.
Tamten koleś miał mi załatwić telefon.
- Był tu ktoś? - Tak, dał mi herbatę.
- Co robisz? - Chodź.
Dobra, wracam po moje rzeczy.
- Nie. - Dlaczego?
Grozi ci niebezpieczeństwo. Muszę cię stąd zabrać.
Co? Co mi grozi?
No mów!
Chodź.
Szybko.
Szukają cię ludzie, którzy zabili twoich rodziców.
Ci, co obrabowali sklep?
To nie był rabunek. Neil i Melanie zostali zabici.
A ty jesteś w niebezpieczeństwie.
Że co, kurwa?
- Nie jesteś z opieki społecznej? - Nie. Ale on też nie.
Daisy, przykro mi.
Nikt nie powinien przez to przechodzić, ale musisz mi zaufać.
Kim jesteś?
Chodź.
Cholera.
Znałam twoich rodziców.
Byłaś u nas w sklepie.
Wiele razy.
Jak masz na imię?
June.
Jestem June.
Daisy, musisz ze mną pójść.
Dobrze.
Ale wciąż jestem nieźle zjarana.
W porządku. Poradzimy sobie z tym.
Chodź. Zabiorę cię w bezpieczne miejsce.
Dziękuję, że mnie osłoniłaś.
Bóg znalazł sposób, bym się na coś przydała.
Ciężko mi zacisnąć dłoń.
Nic ci nie będzie. To tylko siniak.
Szczerze mówiąc, byłam przerażona.
Ja też.
Hulda, boli?
Dzięki Jego chwale się zagoi.
Pozostanie mała blizna.
Ciotka Widala ma złamaną rękę.
Oby Pan ulżył jej w cierpieniu.
Spójrz w górę. Pokaż.
Wiedzą, kto to zrobił?
Mayday.
Bezbożne zwierzęta.
Ci okropni ludzie są naszymi wrogami. Nienawidzą nas.
To lekkie skręcenie. Unieruchomimy.
Hulda...
powiedz im, co widziałaś.
Opatrywali Strażnika.
Miał podniesioną koszulę. Widziałam jego owłosiony brzuch.
Cały.
Jak to?
Włosy są krótkie, przypominają zarost jak przy zapuszczaniu brody.
Ohyda.
Tak.
Wszyscy faceci je mają?
Większość.
Większość dorosłych mężczyzn.
To chyba zależy.
Od czego?
Od boskości?
Genetyki.
Jednej z boskich tajemnic.
Skąd wiesz?
Bo w Toronto uprawiałam seks z tysiącami mężczyzn.
Miałam sporą próbkę badawczą.
Pewnie tak.
Chodziłam na plażę. Jak wszyscy.
Widzieliśmy swoje ciała.
Mężczyźni chodzili bez koszul.
A włosy...
Nie rosną tylko tam.
Niżej też.
O mój Boże.
Boże, chroń nas.
Ciekawe, który z Komendantów je ma.
Shu.
Shu?
Zeszło z ciebie?
Chcesz coś zjeść?
Mogę pożyczyć telefon?
Muszę zadzwonić do chłopaka. Będzie się martwił.
Zjedz coś, a potem porozmawiamy, dobra?
Albo najpierw zadzwonię do chłopaka, a potem coś zjem.
To nie są negocjacje.
Czemu ktoś miałby zabić moich rodziców?
To Gilead.
Agenci z Gileadu.
Agenci z Gileadu zabili moich rodziców.
Niby czemu, kurwa, mam w to uwierzyć?
Wiesz, czym jest Mayday?
Jasne. Uczyłam się o nich w szkole.
Twoi rodzice pracowali dla Mayday.
Pracowali ze mną.
Moi rodzice niby przemycają broń?
Mają sklep ze starociami.
Mój tata nawet nie wie, jak mnie zlokalizować.
Nie mają nic wspólnego ze szpiegami.
- Są rzeczy, o których nie wiesz, Daisy. - Też jesteś z Mayday?
Powiedzieliby mi, gdyby byli szpiegami.
Planowali to zrobić.
To nie takie proste. Naraziliby cię na niebezpieczeństwo.
To niedorzeczne.
Chcę zadzwonić do chłopaka.
Potrzebuję kilku godzin, by wywieźć cię z miasta.
Dowie się, co się stało.
Pomyśli, że nie żyję.
- Daisy... - Muszę z nim pogadać.
To już przeszłość.
Dobrze?
Przykro mi, że tak się stało.
Wiem, jak to jest, gdy wszystko nagle się zmienia.
Mogę pożyczyć telefon?
Nie, Daisy.
Nie możesz.
Muszę zorganizować pogrzeb rodziców.
Mogę ten telefon?
Nie, to zbyt niebezpieczne.
Powinnaś coś zjeść.
Nie jestem głodna.
Justin.
Ja pierdolę.
Czekaj.
Nic ci nie jest? Gdzieś ty, kurwa, była?
Tęskniłam za tobą.
Policja cię szukała. Odchodziłem od zmysłów.
Twoi rodzice... Ja pierdolę. Co się stało?
Wszystko ci wyjaśnię.
Ale najpierw mnie przytul.
- Oczywiście. - Proszę.
Już dobrze.
Spokojnie.
Jestem z tobą.
Jestem tu.
Hej.
Co ty...?
Teraz?
Chcę znów poczuć się normalnie.
Proszę.
Dobrze.
Musisz iść na policję.
- Możemy pogadać z moimi rodzicami? - Nie.
Już ci to tłumaczyłam.
Możesz jej ufać? Szpiedzy Mayday?
Twoja mama nie pamiętała nawet PIN-u do telefonu.
Serio?
Jesteś w żałobie. I nic dziwnego.
Ale to miesza ci w głowie na tyle, że wierzysz w te bzdury.
Ucieknijmy.
Mówię poważnie.
Ufam ci. Tyle wiem.
Wyjedźmy.
Znajdziemy pracę.
Sprzedamy nasze graty.
Co cię bawi?
Odwala ci.
Rozumiem to. Naprawdę.
Ale...
Nie możemy tak po prostu uciec.
Przepraszam.
Obudzę rodziców.
- Musimy z nimi pogadać. - Nie, Justin.
Wszystko się ułoży. Obiecuję.
Ale nie mogło się ułożyć.
Moi rodzice nie żyli.
Nieważne, co zrobiłam.
June miała rację.
To życie to już przeszłość.
Pozwól sobie pomóc.
Czemu to robisz?
Bo wiem, jak się czujesz.
Chodź. Idziemy.
- Ale dom. - Cieszę się, że ją zobaczę.
Minęło tyle czasu.
Niesamowite.
Od ataku minął tydzień.
Pobożne dziewczęta szybko wracają do rutyny.
Pamiętajcie, że jesteśmy gośćmi pani Judd.
Jak okazujemy szacunek?
Dobrą postawą. Wyprostuj się, Constance.
Błogosławiony dzień.
- Hej. - Cześć.
Tak się cieszę, że was widzę.
- Cześć. - Penny, to Daisy.
- Cześć. - Cześć, Daisy.
- Miło mi. - Cześć.
Słyszałam, co was spotkało.
Niepotrzebnie przynosiłyście prezenty. To zbyt wiele.
Wejdźcie.
Masz piękny dom.
- Spójrz tylko. - Wchodź.
W porządku.
Mogę was oprowadzić?
Tak.
Marto!
Salon udekorowałam na różowo.
Wszystko pasuje.
Podoba mi się, jak wyszło. Kwiaty.
Problemem jest tylko obraz, który wybrał Michael.
Wkrótce wymienimy go na jakiś inny.
Pokażę wam kuchnię.
Tam jest gabinet Komendanta.
To jego piwniczka na wino.
Ma Domaine Romanée-Conti z 1945 roku.
- Co to? - Wino burgundzkie. Bardzo rzadkie.
Chcemy wybudować pokój dla dziecka obok naszej sypialni.
Ostatnio...
Od kilku dni mam poranne mdłości.
Wszystko w rękach Boga. Oby to był znak.
- Penny. - Dziecko?
Niech ci Pan błogosławi.
Oby to był chłopiec.
Tędy.
Ja je wybrałam. Ten...
przypomina mi moją matkę.
Wyglądają uroczo, nie?
Chwała.
Jesteście głodne?
Pobłogosław nas, Panie, i te dary,
które będziemy spożywać dzięki Twej szczodrości.
Amen.
Masz piękny dom.
Nie wiesz, jak wyglądał wcześniej.
Michael desperacko potrzebował pomocy.
Kim jest Michael?
Komendant Judd, Hulda. Ogarnij się.
Rola żony na pewno nie jest łatwa.
Czasami.
Ale Bóg zsyła nam tylko tyle, ile możemy znieść.
Ja bym to zniosła.
Nie przeszkadzajcie sobie. Zaraz znikam.
Dobrze się bawicie.
Nie wydaj nas.
To tylko cydr.
Nie wydam.
Witamy w naszym domu.
Dziękujemy za zaproszenie.
W zeszłym tygodniu pokazałyście światu...
niezłomność Gileadu.
Świat nam po prostu zazdrości.
My mamy czystą wodę, świeże powietrze
i płodne, młode kobiety.
A oni zanieczyszczenia i nienawiść.
My kochamy.
Przyjmujemy dzieci Boga,
skądkolwiek pochodzą.
Błogosławiony wieczór.
Dziękujemy za zaproszenie.
Nie chcę stawiać cię w niezręcznej sytuacji.
Ale ciekawi mnie, czemu wybrałaś Gilead.
By służyć woli Boga.
Oczywiście.
Nic mi już tam nie zostało.
Teraz masz nowy dom.
Chwała.
- Tak się cieszę. - Proszę, Ciotko Widalo.
- Pyszna kolacja. - Tyle się dzieje.
Cieszę się, że was zobaczyłam.
Program Perłowych Dziewcząt miał zmyć nasze grzechy.
Żebyśmy mogły zacząć od nowa.
Ale nigdy nie byłam Perłą.
To już wiecie.
Co się odjebało?
To byli nasi? Mayday?
Tak mówią w Gileadzie.
A twoje kontakty?
Chcieli kogoś odłowić.
Odłowić?
Porwać?
Jezu, kurwa, ja pierdolę.
Co to jest?
Mapa szkoły. Nie ma za co.
Super.
Do kogo trafi?
Nie skrzywdzicie tych dziewczyn, nie?
One nie miały ucierpieć.
Nie uspokaja mnie
wasze niechlujstwo.
Moje życie jest w waszych rękach, do kurwy nędzy.
Muszę porozmawiać z June.
Kim jest June?
- Chcesz coś jeszcze? - Nie.
Dziękuję.
Gilead zabił Neila i Melanie.
Bo pracowali dla Mayday.
Czemu się mną interesują?
Dlaczego chcą mnie zabić?
Nie chcą cię zabić.
Chcą cię zabrać.
Z powrotem do Gileadu.
Dlaczego?
Bo myślą, że należysz do nich.
Bo uciekłaś.
Podać wam coś do picia?
Twoi rodzice w Gileadzie wydostali cię stamtąd, gdy byłaś mała.
Neil i Melanie nie byli w Gileadzie.
Zgadza się, Daisy.
Gilead nigdy nie przestał cię szukać.
Nie zamierzali odpuszczać.
Zabraliśmy cię w bezpieczne miejsce, a Neil i Melanie cię przygarnęli.
Niemożliwe.
Wiedziałabym o tym.
Moi rodzice byli najgorszymi kłamcami na świecie.
Wiedziałabym, gdybym nie była ich córką.
Byłaś ich.
Po opuszczeniu Gileadu
nie przestawałaś płakać.
O Boże.
Byłaś taka malutka.
Mayday zabrał cię w środku nocy do Neila i Melanie.
Nie mieli pojęcia, że przyjeżdżasz.
Nie mieli pieluch, kołyski
ani jedzenia dla dzieci...
Nie mieli swoich dzieci.
Neil poszedł do sklepu,
a Melanie zaczęła śpiewać.
Ale miałaś to gdzieś.
Nie przestawałaś płakać.
Ale Melanie nie dawała za wygraną i śpiewała dalej...
Śpiewała piosenki z musicali.
Godzinami, aż w końcu zasnęłaś.
Nie mogła uwierzyć, jaka jesteś silna.
Skąd wiesz?
To ulubiona historia Melanie.
Opowiadała mi ją dziesiątki razy.
Jak do nich trafiłaś.
Mówiła: „Jak w Harrym Potterze”.
Daisy...
Byłaś ich...
na każdy możliwy sposób.
I zginęli przeze mnie.
Nie.
Gilead ich zabił.
Posłuchaj mnie. Nie jesteś niczemu winna.
Tylko dlatego, że jesteś przekonująca,
nie znaczy, że to nie bzdury.
Po prostu nie zadręczaj się tym, dobrze?
Takie myślenie zryje ci beret.
Rozumiesz?
Nie bardzo.
Dokąd idziesz?
Zostań tu. Zamawiaj kawę.
Ktoś po ciebie przyjdzie.
Zostawiasz mnie samą?
Nigdy nie jesteś sama.
Mayday jest przy tobie.
Od zawsze.
Od samego początku.
Nie daj się tym sukinsynom, dobra?
Dobra.
Jasne.
Nie pozwolę im.
Napisy: Małgorzata Banaszak