Poprzednio…
Jesteśmy wdzięczne, że tak dobrze przygotowałyście dziewczęta do ślubu.
Dla ciebie to łatwe. Ćwiczyłaś miesiącami.
Co innego pierwszy taniec.
- Becka uczyła mnie tańca na bal. - Dziękuję. Trzeba jej pomóc.
Odczytaj nam liścik od Komendanta Stevensa.
„Agnes, gratuluję ci tego osiągnięcia.
Bóg pobłogosławił cię pod każdym względem. Chcę zatańczyć z tobą na balu”.
Nie tego dla nas chciałam. Nie chcę wychodzić za mąż.
- Witamy w naszym domu. - Dziękujemy za zaproszenie.
Pokazałyście światu niezłomność Gileadu.
Nie wyjdę za mąż za kogoś z Kolonii, prawda?
Co się stało?
Rozlała herbatę.
Agnes znalazła pannę młodą!
Źle to wygląda?
Oczywiście, że tak.
To okropne. A bal już niedługo.
Mój tata się tobą zaopiekuje. Obiecuję.
To łagodny środek sedacyjny.
Nim się obejrzysz, obudzisz się z pełnym uśmiechem.
W Gileadzie nie wolno było myśleć o ciałach.
Ani o swoim, ani o innych.
Nie byłam pewna, co zrobił mi ojciec Becki,
ale czułam ogromną falę wstydu.
Próbowałam to stłamsić.
Dorastając, stawałaś się ekspertką w tłamszeniu rzeczy.
Ukrywanie przed innymi było łatwe. Ale przed samą sobą?
Ale w Gileadzie znałyśmy się na rzeczy.
- Wyglądasz pięknie. - Dziękuję, Roso.
Ten krawiec to wysłannik niebios. Obróć się.
Piękna sukienka. Sama miałam śliczną sukienkę na balu maturalnym.
Czarny aksamit, bez ramiączek.
Miałam odsłonięte ręce i ramiona.
To były inne czasy. Czujesz się gotowa?
- Chyba tak. - Więcej pewności siebie.
Co zrobisz, gdy Komendant zaoferuje ci coś do picia?
- Odmówię. - Nie. Zawahasz się.
„Nie mo… Ja nie…”
Albo sobie odpuści, albo cię zachęci.
A jeśli będzie nalegał?
Zgodzę się z wdziękiem.
Ale powściągliwie. Jesteś pobożna, nie zarozumiała.
Wiem, że jestem rygorystyczna,
ale chcę dla ciebie jak najlepiej. Wiesz o tym, prawda?
Tak, matko.
To będzie wyjątkowy wieczór. Będziesz chciała go miło wspominać.
Gilead odarł nas z okresu dorastania.
Z dzieci stawałyśmy się mężatkami.
To był jedyny wieczór, gdy mogłyśmy poczuć się jak nastolatki.
Nie chciałam, by coś mi go zepsuło.
Od niego zależała moja przyszłość.
Ile osób może tak powiedzieć o swoim balu maturalnym?
TESTAMENTY
Są takie piękne!
Oto one. Tegoroczne Zielone.
Świetnie sobie poradzicie mimo tremy.
Modlimy się, byś nas poprowadził.
Prowadź nas, byśmy wypełniły Twoją wolę. Amen.
- Amen. - Nie zapomnij o uśmiechu.
Agnes! Dobrze, że przyszłaś.
Jeszcze minuta modlitw Jehosheby, a zaczęłabym krzyczeć.
Dasz sobie radę.
- Chcesz poćwiczyć taniec…? - Nie.
Wyglądacie tak pięknie!
Pewnie jesteście bardzo podekscytowane. Zazdroszczę.
Obyś zatańczyła z Komendantem Henrym.
Podobno jest przystojny.
Daruj go sobie. Nie jest wysoko postawiony.
Najlepsi Komendanci przychodzą później.
Macie szczęście.
- Dziewczyny! - Cisza.
Gdzieś tam jest wasz przyszły mąż.
Dziś go poznacie. A niedługo będziecie dzielić z nim życie.
Wychowywać z nim dzieci.
Kochać go i być mu posłuszne. A on będzie was kochał i chronił.
Bóg z wami, moje króliczki. Chwała!
Chwała.
Pięknie wyglądasz.
Dasz radę.
- Dzięki, Shu. - Dziewczęta, ustawcie się.
- Tak! - Dziękuję.
Pytaliście mnie, czy zamierzałyśmy znaleźć miłość.
Ale co my o niej wiedziałyśmy?
Oczekiwałyśmy, że znajdziemy mężów.
Mówiono nam, że będziemy ich kochać, bo będą naszymi mężami.
Tylko z tego powodu.
Ciotko Lydio. Wykonałaś cudowną pracę nad tymi dziewczętami.
Są wspaniałe!
Dobra robota.
Co za pokaz! Chwała.
- Pięknie. - Błogosławieństwo dla nas wszystkich.
To było piękne. Czas na taniec z ojcami.
Cześć, tatusiu!
Gotowa, kochanie?
Agnes?
Przepraszam. Błogosławiony wieczór, tatusiu.
Błogosławiony wieczór.
Weź moją córkę za rękę.
Jest cenniejsza niż klejnoty.
Mogę prosić do tańca?
Z chwałą Pana.
Tańczyłam…
z chłopakiem.
Byłyśmy ich ciekawe, ale też przerażone.
Te dziwne istoty miały stać się mężczyznami.
Którzy mieli nas chronić…
albo krzywdzić.
U psychiatry poznałam ostatnio termin „błąd optymizmu”.
Wierzysz, że wydarzy się coś dobrego,
choć wszystko wskazuje na to, że nie.
Czekaj! Przesuń się.
O Boże. Piękna.
- Dobrze im poszło. - To on?
Pójdę do Ciotki Lydii.
To napar ziołowy.
Śmierdzi.
Tak.
Skąd masz przepis?
Od kuzynki.
Jak smakuje?
Jak kobiecość. I grzyby.
Zostaw trochę dla mnie.
To ja fermentowałam pokrzywy w szafie.
Tylko jeden łyk.
Chcę trojaczki, Huldo.
Helen ma bliźniaki,
więc mąż kupił jej Mercedesa i diamentowe kolczyki.
Wybacz, że milczę. Liczę kroki.
Ja też.
Powinienem był iść na lekcję tańca, ale wybrałem film w koszarach.
Tak?
Tak. O wielkim rekinie, który terroryzował miasteczko.
- Szczęki! - Widziałaś go?
Nie, ale ojciec opowiadał mi o nim, gdy byliśmy na plaży.
Mówił, że to jeden z jego ulubionych.
„Potrzebujesz większej łodzi”.
No tak. Przecież nie oglądałaś.
Lubisz swoje lekcje?
Niektóre.
Lubię lekcje haftu i muzyki.
Na czym grasz? Na pianinie? Gitarze?
Na cymbałach.
Fajnie. Co umiesz zagrać?
The Foggy Dew, Kanon D-dur Pachelbela.
Jesteś bardzo ładna.
Panowie. Idźcie beze mnie.
Zaraz przyjdę.
Bóg stworzył nas wszystkich.
Ale nad tobą pochylił się na dłużej.
Bądź grzeczna,
a być może z białej sukienki przebierzesz się w zieloną.
A ty dojrzejesz.
Nie dotykaj mnie.
Heretycka suka!
Komendancie?
- Pyskata dziewucha. - Proszę się nie kłopotać.
Zajmę się nią.
Pod Jego Okiem.
Pod Jego Okiem, Komendancie.
- Oszalałaś? - Nawyki z Toronto.
Zbastuj. Chyba że chcesz stracić język.
- Wybacz. Nie spodziewałam się zboków. - Tu Chapin.
Przyjąłem. Czysto.
Dobrze sobie radzisz.
Informacja o czekoladce była pomocna.
- Tak? - Tak.
- Dowiesz się więcej? - O czym?
Może Mackenzie negocjuje z Japończykami odnośnie artylerii…
- Jak mam, kurwa…? - Ciszej.
Nie sądzę, by Agnes coś o tym wiedziała.
Zbliż się do niej.
Sam się do niej zbliż.
Powiedzieli ci coś?
Odnośnie mnie?
Pracujesz nad tym, by mnie stąd wyciągnąć?
Udowodnij, że jesteś warta zachodu.
Posprzątaj tu, zanim cię wychłostam!
Ładna partia trafiła się w tym roku.
Szyja boli od rozglądania się.
Judd, tu jesteś.
Młodzieńcy chyba zaostrzyli apetyt.
Pokażmy im, gdzie będą jeść.
Panowie, to wasze przyszłe żony.
Zachowujmy się godnie, dobrze?
Oczywiście. Po prostu świętujemy.
Panowie.
Za kobiety z Gileadu.
Teraz moja kolej.
Czekaj. Idą.
Opowiadaj.
- I jak? - Ledwo cokolwiek pamiętam.
Masz na oku któregoś Komendanta?
Raczej nie.
Naprawdę? Chyba z tym pierwszym dobrze ci się tańczyło.
Myślałam, że ci się spodobał.
Czemu obserwujesz, co robię?
Uraziłam cię czymś?
Nie. Nieważne.
To czemu jesteś taka dziwna?
Agnes nie miała nic złego na myśli.
Szykujcie się. Zaraz wracacie na parkiet.
Tak, Ciotko Widalo.
Zachowujcie się.
Co się z nimi dzieje? Dziwnie się zachowują.
Czasem jesteś taka głupia.
To oczywiste, że konkurują o względu Komendanta.
Skąd wiesz?
Bo to się zawsze zdarza, gdy zbliża się sezon swatania.
Ciotki nie powiedzą tego wprost, ale Agnes i Becka…
są dla siebie konkurencją.
Zawsze były blisko.
Nie bez powodu Bóg nie uznał cię za godną.
Powinnaś trochę dorosnąć.
Nie patrzyłam na to z tej strony.
Myślisz, że z tego samego powodu uznał, że i ty nie jesteś godna?
Przez chwilę pozwalali nam marzyć.
Ale wiedziałyśmy, kim są prawdziwi kandydaci.
Czasem trafia się na kogoś młodego. Penny się udało.
Ale dziewczętom z najlepszych domów
przypadali najwyżsi rangą Komendanci.
Mogę prosić do tańca?
Z Jego łaską.
Oczywiście miałyśmy nadzieję, że będziemy wyjątkiem.
Wyszedłem z wprawy. Dawno nie tańczyłem.
- Zrozumiano? - Tak.
Dobrze.
Przepraszam, że przerywam.
Jest pan pilnie potrzebny w sali narad.
Przepraszam, panno Mackenzie. Wzywają mnie.
Mógłbyś mnie zastąpić?
Błogosławionego wieczoru.
A więc to tak…
Tak powinnam się czuć.
Napijmy się czegoś.
Zostałeś odznaczony za odwagę. Za odparcie ataku Mayday?
Miałem szczęście, że nie oberwałem.
To nie tylko szczęście. Dobrze to pamiętam.
To dziwne strzelać do kogoś?
Popracuj nad gadką szmatką.
Odwraca uwagę od mojego koślawego tańca.
Nie jest koślawy.
Dziękuję.
Może coś na uspokojenie nerwów?
Chyba inni ochroniarze krzywo na mnie patrzą.
Pewnie z zazdrości.
Nie wiem, nie powinnam na nich patrzeć.
Mogę mieć kłopoty.
Myślę, że dziś niektóre zasady nie obowiązują.
Mogę cię o coś zapytać?
- Mów. - Co miałeś na myśli…?
Tu Chapin.
Przyjąłem.
Przepraszam, panno Mackenzie. Obowiązki wzywają.
Chcesz jeszcze jednego?
Przepraszam na chwilę.
Kieliszki panów nigdy nie są puste.
Nie dziwi mnie to. Ani nie kłopocze.
Jednak ważne, by dziewczęta od tego stroniły.
To nie są Podręczne ze starych czasów.
To pobożne dziewczęta. Wiedzą, jak się zachowywać.
A to dzięki nałożonym przez ciebie zasadom.
Moje dziewczęta mają zawsze słuchać Komendantów.
Nie pozwól im upijać moich dziewcząt.
Przypomnij im, że to ode mnie zależy, z kim są swatane.
Porozmawiam z nimi.
Dziękuję, Komendancie.
Ciotko Widalo?
Dziękuję za twoją pracę. Bez niej by się nie udało.
To Ciotce Lydii…
Ciotka Lydia już nie nadąża.
W sumie nic dziwnego.
Ale może nadszedł czas, by omówić naszą wizję przyszłości.
Tak. Niech nasz dobry Bóg się cieszy.
- Miło było poznać. - Chwała Sprawiedliwemu.
Oczywiście.
Z przyjemnością.
Przepraszam. Muszę już iść.
Oczywiście.
Zagadaj Ciotkę Estee.
- Czekaj. Co chcesz…? - Zrób to!
Becka!
Shu, chyba zwymiotuję.
Weź się w garść. Ciotki cię nie widziały.
- Wszyscy widzieli. - Zabierz ją do środka.
Muszę wrócić, nim Ciotki zauważą.
Co z nią?
- Źle się czuje. - Jest pijana.
Więc jej pomóż!
Jak Ciotki ją zobaczą, to koniec.
Cholera.
To znaczy… Idź.
- Znam się na tym. - Dziękuję.
Ile wypiłaś?
Napij się wody.
Jadłaś coś dzisiaj?
Nie.
Nie jadłam, bo stresowałam się…
wieczorem.
Wczoraj też niewiele zjadłam.
Nic ci nie będzie.
Dasz radę tam wrócić?
Nie chcę.
Nie chcę, żeby mnie dotykali.
Nie chcę, żeby na mnie patrzyli. Po prostu…
Wiem, że to grzech,
ale czasami zamykam oczy
i modlę się, by Bóg zniszczył Ziemię i zgasił gwiazdy.
Rozumiem.
Wysławiasz się lepiej niż większość pijanych dziewczyn.
Rozumiem, co czujesz.
Jest tutaj wielu… przerażających mężczyzn.
Ale niektórzy są dobrzy.
W Toronto znałam wielu dobrych mężczyzn.
Można było normalnie z nimi pogadać.
Byli moimi przyjaciółmi.
Skoro tak, to czemu wyjechałaś?
Pamiętasz, co Ciotki zawsze mówią?
Bóg cię kocha
i ma dla ciebie wyjątkowy plan.
Nie mówią tak.
Nie? No dobra.
Mówią pierwszą część.
Jakie to uczucie?
Uciec?
Nie myśl o tym.
Pomyśl, jak bardzo zależy na tobie twoim przyjaciółkom.
Shunammite ryzykowała, przyprowadzając cię do mnie.
A Agnes?
Ona cię kocha.
Nie tak, jak ja ją.
Posłuchaj.
Musisz tam wrócić.
Jesteś gotowa?
Wszystko z tobą OK.
To nic złego, że tak czujesz.
Dam radę sama wrócić.
Tym razem wyhaftuję ścierkę dla mojej ulubionej Marty…
Cudowny pomysł, Huldo. Zaraz wracam.
- Co z Becką? - Przeżyje, jak Bóg da.
Widział ktoś Beckę?
Szkoda, że taka obiecująca dziewczyna wszystko zaprzepaściła.
Co się stało?
Gdyby mój ojciec był dentystą, byłabym ostrożniejsza.
Pan powiedział, by nie rozsiewać oszczerstw.
Gdybyś ją widziała, wiedziałabyś, że to nie oszczerstwo.
Trafi do Kolonii…
- Co? - Czemu ją uderzyła?
Shu, chodź.
…o ciebie. Agnes.
Twoja kolej. Proszę ze mną.
Zabieram cię do Komendantów, którzy chcą cię poznać.
Wkrótce zostaniesz zeswatana z mężem, który odpowiada twojej randze.
- Rozumiesz, z czym to się wiąże? - Tak, Ciotko Gabbano.
Masz szczęście, Agnes. Nie zdajesz sobie sprawy jak duże.
Nasze naturalne skłonności bywają niepobożne.
Nie każda jest w stanie wytrwać do końca.
Słabe jednostki upadają, ale nie wolno się o nie potknąć. Jasne?
Mam nadzieję, że spełnisz ich oczekiwania.
Pod Jego Okiem.
Pod Jego Okiem, Ciotko Gabbano.
Agnes. Proszę, usiądź.
Spójrz w obiektyw.
Tutaj.
Porozmawiamy sobie.
Komendanci będą mogli cię lepiej poznać.
A zatem, Agnes,
jak poradzisz sobie z obowiązkami Żony?
Jako Żona
będę służyła mężowi…
Będę mu posłuszna…
Pewnie się denerwujesz. Tak?
Proszę.
Wiesz, Agnes, Penny bardzo cię ceni.
Bądź sobą. To wystarczy. Dobrze?
Nie wiem, czy jestem w stanie jej dorównać.
Tak jej się wiedzie.
Cieszy się, że z ciążą wszystko dobrze.
Ja też.
Mam nadzieję, że ją wkrótce odwiedzisz.
Jako Żona.
Nie szkodzi, że miałaś kiepski początek.
Wszyscy możemy popełniać błędy.
To co? Spróbujesz jeszcze raz?
Tak.
Dobrze.
Przepraszam panowie. Mieliśmy z Agnes problemy techniczne.
Agnes, jak wypełnisz obowiązki Żony?
Penny się udało. Znalazła swojego księcia.
- Chodź. - Mnie też się może udać.
Bóg nie pozwoli, bym popadła w niełaskę. Musiałam zaufać Jego planowi.
Ciotko Estee, Komendanci czekają.
Nic ci nie jest?
Słyszałam, że miałaś kłopoty.
Mogę poprawić?
Wymarzona z ciebie partia.
I to na pewno nie zmniejszyło twoich szans.
W najgorszym wypadku mogę uciec.
Ucieknę z tobą.
Możemy ukraść konia Pauli.
Weźmiemy Applesauce’a. Jej ulubionego.
Ciotko Lydio.
Spełniłam twoje oczekiwania?
Bynajmniej. Wiele dziewcząt było upojonych. Zawiodłaś.
Ale Komendanci… Jak miałam…?
Wciąż musisz się wykazać.
Błogosławiony wieczór.
Ciotki coś mówiły?
- Jeszcze nie. - Może ci się upiekło.
Może właśnie jakiś Komendant prosi o twoją rękę.
Jak myślicie, ile to potrwa?
Pewnie niedługo.
Komendanci zawsze wnioskują u Ciotek, ale pewnie dziś o niczym nie zdecydują.
Widziałam, jak tańczyłaś z Komendantem Pritchettem.
Nie rób sobie nadziei.
Powiedział, że jestem jego pierwszym wyborem.
Nie zwracaj na nią uwagi. Popisuje się.
Obyś miała rację.
Matka mówiła, że to moja najlepsza szansa.
I jedyna.
Dziewczęta.
Większość z was świetnie się dziś spisała.
Ale niektóre, wiecie o kim mówię, zawiodły nas wszystkie.
Niech to ciąży nad waszymi duszami.
Módlcie się, by Pan był miłosierny w swataniu.
- Czy to jest to, co myślę? - Tak.
- Niemożliwe. Nie dzisiaj. To pewnie żart. - Nikt by tak nie zażartował.
Wszystkie są?
Shu, napar zadziałał.
Otrzymałam Boże błogosławieństwo tak jak Rut i Lea.
Dziś. Właśnie dzisiaj.
Wysłuchawszy modlitw Sary, Racheli i Rebeki,
Pan ocalił mnie od bezpłodności.
Swoją Mocą uczyni mnie płodną.
To błogosławieństwo.
Chwała.
Gratulacje! Huldo!
- Gratulacje! - Gratulacje, Huldo!
- Chwała, Huldo. - Gratulacje!
Tak się cieszę.
- Pobłogosławił cię. - Gratulacje!
Chwała.
Tyle o tym mówiłaś. Gratulacje!
Twoja matka byłaby dumna,
gdyby mogła cię dziś zobaczyć.
Opowiem jej wszystko w domu.
Dziękuję za wzmocnienie ochrony. To roztropne.
Miał pan udany wieczór, Komendancie?
Szkoda, że byłem taki zabiegany.
Komendant Weston musiał wyjść. Rozpoczęły się walki na froncie.
To nieprzyjemna sprawa, ale trzeba wyplenić rebeliantów.
Z Jego mocą.
A właśnie. Gratuluję awansu.
Za kilka tygodni zostaniesz Komendantem?
Tak. Dziękuję.
Bez wątpienia to w dużej mierze pana zasługa.
Nie dziękuj. Potrzebujemy takich jak ty.
Jak twój ojciec. Którzy potrafią działać.
Teren zabezpieczony. Możecie jechać.
Zbliżamy się do mostu. Czysto.
Błogosławiony wieczór.
Garth miał zostać Komendantem.
A wtedy stałby się godny.
A gdyby był godny,
mógłby być mój.
Nie mogłam przestać myśleć o jego oczach, dotyku i cieple jego ciała.
Czułam, że świat stoi przede mną otworem.
Napisy: Małgorzata Banaszak