NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Blaney po wewnętrznej, blokuj go.
Chyba da radę.
Tak!
- Ósme miejsce, a auto się nie rozpadło. - Nie klaszcz, póki nie zaparkuje.
Jamie Little prosi o wywiad.
- Już idę. - Schodzę.
- Bobby zazwyczaj wysyłał mnie. - Nie ma go tu.
Szukają kogoś z wiedzą i czystą, nieskrępowaną charyzmą.
Pójdziemy z Chuckiem.
Żadnych kamer.
Parę osób zdziwiłby fakt, że ciągle żyję.
Oboje nie pójdziecie, więc ustalcie coś.
To świetny miesiąc dla Bobby Spencer Racing.
Widzisz, Jamie,
moim zdaniem teraz widzimy zyski z lat ciężkiej pracy.
A te pojawiły się w ostatnim miesiącu, czyli wtedy, gdy dołączyłam do zespołu.
Catherine stanowi świetne uzupełnienie.
Większość z nas zna się na autach,
ale schemat pracy biurowej autorstwa Catherine
jest czymś niesamowitym.
Kevin wie, że wyciągnęłam nas z epoki kamienia łupanego.
Wciągam Freda Flintstone’a do XXI wieku.
Kevin wie, co chce powiedzieć, bo to on jest Kevinem.
Kevin to ja.
O co pytałaś?
Jeszcze o nic.
Mam iść na wywiad z Joeyem Lagano.
Już wyszedł.
Nie pogarszaj sprawy.
- Chciałaś porozmawiać? - Tak.
Zdjęłaś poroża taty.
Jestem bardziej produktywna bez tego cmentarza dla zwierząt.
Daj je Chuckowi, zrobi z nich lampy.
Włączasz, a tu jeleń wpadł na świetny pomysł.
Obiecałam dzielić się z tobą informacjami:
zaprosiłam Jessie de la Cruz do korzystania z naszej placówki.
Ściągasz kogoś, kim chciałaś zastąpić Jake’a?
Wygrał, to koniec.
Pozycja należy do Jake’a, ale wiem,
że gdy trafisz na talent, należy z nim pracować.
Musi gdzieś trenować.
Namiesza mu w głowie.
I tak ma problem z gonitwą myśli.
Gonitwa? To szczodre.
Myśli tym bardziej.
Chce ćwiczyć? Daj jej mój trenażer.
W połowie składania straciłem zapał.
- To nic takiego. - To bardzo poważne.
Jake zaliczył swój najlepszy wyścig, a ty chcesz go zastąpić kimś innym?
Po prostu go zabij i daj Chuckowi. Nada się na żyrandol.
Nikogo nie chcę zastąpić,
ale co, jeśli zmieni zespół albo my urośniemy?
Musimy być gotowi.
Mówiłaś, że uszanujesz moje doświadczenie.
Czas na moją decyzję.
- Nie chcę jej tu. - Już tu jest.
Od jutra jej tu nie chcę.
Co robisz?
Wiosłuję 12-kilowym hantlem, ale zostawiłam ci na stojaku dwójki.
Co robisz na mojej siłowni?
A dwójkami robię palce.
Jestem tak silny, że nie mogę trzymać dzieci.
Catherine mówi, że mogę wpadać, bo nie spędzisz tu już dużo czasu.
Miałam ci tego nie mówić.
To twoje gierki?
Teraz się zorientowałeś?
Jest tu miejsce. Dołączysz?
Zwykle robię to dla odprężenia,
ale dziś mogę tak zacząć.
Co jest?
Utknąłem, pomożesz mi?
- Boli? - Jeszcze nie.
Daj znać, jak zacznie.
Czemu jesteś taka wredna?
Znowu?
Tym razem stopami.
Dziękuję, że mogę korzystać z waszej wspaniałej siłowni.
Nie muszę tego mówić, widać, że często pan tu bywa.
Od czasu do czasu podnoszę żelastwo.
Nie chcę być namolna, ale tata puszczał mi pana wyścigi.
Gdyby nie kontuzja, byłby pan najlepszy.
Twój tata tak mówił?
Gdyby kiedyś chciał wpaść i porozmawiać…
Jaki ma rozmiar czapki?
Co tu się dzieje?
Jessie, mogę pogadać z Jakiem?
Jasne. Chce pan szejka białkowego?
Wypiłem już irlandzki deser.
Sprzedają je poza marcem?
Znam speca.
Czemu jesteś miły?
Bo mi się podlizuje, to przyjemne.
To ty prowadzisz, nic się nie zmienia.
Co ona tu robi?
Już raz wygrałem, a teraz wraca?
Ile razy będziemy to powtarzać?
Fakt, to niesprawiedliwe. Czas z tym skończyć.
Mam dość rozmawiania z Catherine o tym samym.
To wieczne deja fu.
Mówi się deja vu.
„Vu” nie jest słowem.
Nie powiesz przecież: „Ale brzydki widok, o vu”.
Dziękuję.
- Luz, czasem też palnę coś głupiego. - Oj tak.
Amir, mogę cofnąć SMS-a?
- Z kiedy? - Sprzed trzech dni.
- Odpisała? - Tak.
Chyba już znasz odpowiedź.
- Cholera. - O co chodzi?
Spotykam się z Vivian.
Uwielbia tańczyć, więc powiedziałem, że sam jestem świetnym tancerzem.
Czasem coś mówisz, ale nikt tego nie weryfikuje.
- Jestem żonaty, łapię. - No tak.
- Nie musisz… - Jasne.
Kupiła bilety na bal charytatywny.
Zatańcz z nią.
To ciało ma wiele zastosowań, ale nie nadaje się do tańca.
Zerwę z nią.
To szaleństwo. Podstawy nie są trudne, pokażę ci.
Zrób coś dla mnie i rozegraj w głowie ten scenariusz.
Jaki jest najlepszy możliwy finał?
Powiedzmy, że nawet obejmę cię, stojąc na samym środku warsztatu.
Powiedz mi, czego się dalej spodziewasz?
No dobrze.
Widzę dwie możliwości:
w pierwszej agresywnie mnie odrzucasz.
W drugiej biegniesz w moją stronę,
ja podnoszę cię jak w Dirty Dancing i wszyscy wokół klaszczą.
Każdego dnia znajdujesz sposób,
żeby przerazić mnie do szpiku kości.
- To jak? - Amir!
Nie bez powodu mamy zakaz przytulania Chucka.
Zerwie z kobietą, bo nie umie tańczyć.
Chuck, tak się cieszę, że wróciłeś do randkowania.
To twój szczęśliwy dzień,
bo twoja ulubiona osoba z pracy doskonale tańczy.
Kevin tańczy?
Nie, mówię o sobie.
Zacznijmy od cha-chy. Amir?
Wciśniesz przycisk, a puszczę cha-chę na twoim pogrzebie.
Google, puść kubańską muzykę.
Gram kubańską muzykę.
Nie wcisnąłem.
No dobrze.
Ten taniec dał mi czwarte miejsce w lokalnym turnieju małych tancerzy.
Podium szło dalej, ale nie mam pretensji.
Szkoda by było trzymać się nieprzepracowanej traumy z dzieciństwa.
Spróbuj połączyć muzykę z dźwiękami cha-cha-cha.
Te wypadają na cztery i pięć, a potem na osiem i jeden.
Czyli przerwa na dwa i sześć. Łapiesz?
- Tak jest, dziękuję. - Chuck!
Gotowy?
Raz, dwa, cha-cha-cha, trzy, cztery, cha-cha-cha.
Bardzo dobrze, cha-cha-cha, a teraz obrót.
- Co z tobą? - Nie chciałem, ale mnie zmusiłaś.
Zacznijmy od czegoś prostszego. Udawajmy, że to szkolna dyskoteka.
Dobra, stanę pod ścianą.
Tańczyliście?
Jako półprofesjonalistka pokazuję Chuckowi kilka kroków.
Na studiach byłam kapitanem drużyny tanecznej.
Kapitan drużyny ocierania się o studentów po pijaku?
To nieco więcej.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem…
Była dużo lepsza od ciebie!
- Jacob. - Jessica.
Korzystasz z mojej sauny?
Potem idę na jogurt. Chcesz pół?
Jeśli będę chciała, to go sobie wezmę.
Wiem, kobietom jest gorąco na mój widok.
Tobie było goręcej podczas wypadku w Dover.
Nie potrafiłam odróżnić pisków opon od twoich pisków.
Wiesz, kiedy byłem głośno? Gdy wygrałem mistrzostwo Xfinity.
Nie znasz tego uczucia, bo jesteś amatorką.
Komu poszło w pięty? Tobie.
Nie wytrzymałaś?
Podkręcam temperaturę. Potrzebujesz wody?
Zawsze mogę zlizać swój pot.
To ty nie robisz nowej kawy, gdy wypijesz końcówkę.
Przecież ci trochę zostawiłem.
Wiesz, co teraz zrobić.
- Chuck! - Co?
Może dzisiaj po pracy zrobimy kolejną lekcję?
Nie przejmuj się, zerwaliśmy ze sobą.
Co się stało?
Niewiele nas łączy.
Ja nie umiem tańczyć, ona nie odpali piły spalinowej jedną ręką…
Po co się męczyć?
- Mogę nauczyć cię tańczyć. - I tak dziękuję.
Nie poddam się.
- Nauczy się tańczyć. - Odpuść.
Kevin.
Naprawiam facetów, od kiedy się tu pojawiłam.
Daj przykład.
Może porozmawiamy o turkusowym pierścionku na małym palcu?
- Dostałem go. - Kupiłeś.
Dostałem od siebie.
Mam ploteczki.
Wiesz, że Catherine pozwoliła Jessie tu trenować?
Już wiedziałem.
Kłócę się z Catherine, uspokajam Jake’a,
a w wolnym czasie zgadłem słowo dnia z radia.
„Strzyc uszami”, czyli słuchać.
Wygrałem dwa bilety na Gin Blossoms. Nie pytaj, już mam z kim iść.
I co teraz?
Pójdę, chociaż znam tylko jedną piosenkę.
Chodziło mi o Catherine.
- Porozmawiasz z nią? - Po co?
Składa mi obietnice, a potem i tak robi swoje.
Mam jedno wyjście.
Zabić ją?
Sprowadzić Bobby’ego.
Jak zobaczy ten bajzel,
nie będzie miał wyboru.
A co z Catherine?
A co ma być? Kogo obchodzi Catherine?
Wyrzućmy ją, może spadnie na nią dom.
Naprawdę myślisz, że wybierze ciebie zamiast córki?
Jestem dla niego jak syn.
Ona jest jego prawdziwą córką.
Co się czepiasz? Jesteśmy jego dziećmi.
Jednemu musiał opłacić Stanford i to nie byłem ja.
No to kogo wybierze?
Jeśli spróbujesz ją zwolnić, ale ci się nie uda, to masz przerąbane.
Wszyscy mamy, bo nie znajdziemy nic innego.
Obiecaj, że to przemyślisz.
Dobrze, przemyślę to, ale zdania nie zmienię.
A poza tym
przestałem nosić ten pierścionek, bo okazało się, że mam alergię na nikiel.
I raz, dwa, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem, osiem…
Brawo, dajesz radę.
Nie musisz liczyć,
ruszaj się do muzyki.
Z tobą to takie proste.
Vivian ucieszy się z wymiany bioder.
Co Beth na to, że uczę cię tańczyć?
Wiedziałem, że będzie dobrze, bo po prostu ją okłamałem.
Mądrze.
- Wychylamy? - No raczej.
- Ile miałaś lat przy pierwszym wypadku? - Cztery, przewróciłam trójkołowiec.
To ma być blizna?
Kolejka pana Ropucha.
Nie żartowali, nie wolno się wychylać.
Daj rękę.
Czujesz wgniecenie? Przeskakiwałam potok na motocyklu.
Wylądowałam na drzewie.
Wiesz, ile razy walnąłem się w głowę?
Minimum raz jako dziecko.
Twoja twarz to dziecko.
Kiepsko wyglądasz. Przerwa?
Zawsze wyglądam świetnie.
Poza tym ja tu zamarzam.
Jesteś bardziej biały niż Whole Foods w niedzielę rano.
Nic mi nie jest.
Gdzie termostat?
Podkręcę go.
Jake.
Idę po pomoc.
I po telefon, muszę ci zrobić zdjęcie.
Pewnie, nie pomagajcie.
No chodź.
Jake, skarbie, wszystko w porządku?
Miałem dziwny sen.
Ty tam byłeś. Ty też.
Ty nie.
Mogłeś skłamać.
Coś ty zrobił?
W saunie było za gorąco, musiałem stracić przytomność.
A to znaczy, że Jessie nie żyje.
Jessie!
Nic jej nie jest. Kręciło jej się w głowie od śmiechu.
Musiała usiąść. Spójrz na mnie i mów, co widzisz.
Nożyczki.
Papier.
Kamień z palcem.
Tylko się przegrzał.
Na wszelki wypadek zawieź go do lekarza.
Chyba byłeś w moim śnie.
Za późno.
Catherine przesadziła.
Kiedy odpuści?
A gdyby coś mu się stało?
- Muszę iść do Bobby’ego. - Kevin.
- Cicho. - Powiedziałam tylko „Kevin”.
Znam ten wzrok, wiem, do czego zmierzasz.
- Nie możesz! - Właśnie!
Wpadniesz tam wkurzony,
zrobisz aferę, a Bobby zacznie się bronić.
Przecież wiem.
Pamiętasz, jak potrzebowaliśmy nowego podnośnika?
Kupił nam go, dopiero gdy Amir utknął pod autem.
A kto wykopał blokady?
- Co? - Tak.
Bobby wciąż myśli, że to jego pomysł.
Czas kopnąć blokadę.
To mi się podoba.
Bobby!
Patrzcie państwo!
Hawaje ci służą.
Ile schudłeś? Wyglądasz jak kulturysta.
Ciągle chodzę na luau. Spuchłem jak kleszcz.
Musiałem kupić nowe kąpielówki.
Ja wtedy wybrałem plaże dla nudystów.
- Nie ma lekko. - Dobrze, że nie widziałem.
Nieźle nam idzie, parę dobrych wyścigów.
- No tak. - Wygląda na to, że jest mahalo.
I to jak. Catherine jest wspaniała.
Dogadujecie się?
Nie byłem pewny, ale miałeś rację.
Wprowadziła tyle dobrych zmian.
Pamiętasz naszego sponsora? Big Hoof Barbeque?
- Rob był wspaniały. - Pozbyła się go.
Teraz promujemy wegański grzybowy zamiennik mięsa.
- Fani to lubią? - Zdefiniuj „lubią”.
- Jedzą to? - Nie. Porzygaliby się.
Ale biuro działa bardzo sprawnie.
Teraz każdy podbija kartę.
Nie można przychodzić rano i wychodzić po robocie?
W Dolinie Krzemowej tak się nie robi.
Ale nie będę się kłócił z Kalifornią.
Odwiedziłem ją tam kiedyś. W sali konferencyjnej mieli basen kulkowy.
Upuściłem telefon, a wyjąłem czyjś sandał.
To niehigieniczne!
Ale za to ma nosa do talentów.
Znalazła nowego kierowcę, ta dziewczyna jest wspaniała.
A Jake? Kierowca wie, że szukamy zastępcy?
Najwyraźniej to go motywuje.
Jeśli lekarz go wypuści.
- Co się stało? - Za dużo gadam.
Catherine jest świetna, powodzi nam się.
Może powinienem rzucić na to okiem?
To dobry pomysł, Bobby.
Śledź mój palec.
Mogę śledzić, co tylko chcesz.
Naprawdę panią to bawi czy to kwestia tego, że jest przystojny?
Kim pan jest?
To ja zepsułem szkielet w poczekalni.
- No tak, musi pan za to zapłacić. - Musi?
Nie musi.
Martwią mnie twoje źrenice.
Możesz mieć wstrząs mózgu. Odliczaj od dziesięciu w dół.
Liczenie od jednego w górę powinno wystarczyć.
A może dam ci dziesięć cyfr,
które połączą cię z moją komórką?
Czy ktoś ze wstrząsem mózgu zaprosiłby piękną lekarkę na kolację?
Tak, bo robisz to trzeci raz.
- Masz wstrząs mózgu. - Co?
W przyszły weekend mam wyścig.
Mówiłem, że jestem kierowcą wyścigowym?
Cztery razy i była zachwycona.
Przykro mi, ale to minimum dwa tygodnie przerwy.
Chodzi o moją karierę, nie mogę przegapić wyścigu.
Jestem kierowcą wyścigowym.
Wygląda jak krowa, która musi nosić na głowie kask.
Mają wielki potencjał.
Na tym zależy naszym fanom.
Smak do dupy, ale jest potencjał.
Porozmawiamy w moim biurze?
Chętnie. Kevin mówił, że zmieniłaś wystrój.
- Czyżby? - Miło cię znów widzieć, Bobby. Mahalo!
Powiedz, że nie tknęłaś poroży.
Zobaczymy, czy z tego też wyjdzie tanecznym krokiem.
Beth. Nie dostałem wypłaty.
Musiałam o tobie zapomnieć.
Chyba włożyłam go do kalendarza na biurku.
Chodźmy po niego, a przy okazji umówmy się na drugą lekcję.
Beth, strzyż mnie uszami, to się skończy źle.
Mówiłem ci, że z nią zerwałem.
A jeśli spotkasz kogoś innego?
Chuck, wszyscy wiemy, co tu się naprawdę dzieje.
Boisz się, że złamie ci serce jak twoja była.
Catherine jest lepszą tancerką, to ona mnie uczy.
Tego nie wiedzieliśmy.
Popisała się i już ci nie wystarczam?
Właśnie tak.
Gdzie to robiliście?
W jej biurze na piętrze? Gdy ja siedziałam tu na dole?
Wiesz co? Nie potrzebuję tej wypłaty.
Nie pozwolę się ignorować.
Chodźmy gdzieś, gdzie nie usłyszą cię kadry.
To ja jestem kadrami.
- Świetnie tańczę. - Wiem.
Naprawdę.
Wiem. Wszyscy o tym mówią.
Bez przerwy.
Nie mówisz poważnie, ale to prawda.
Musisz to wiedzieć.
No chodź.
Wyglądasz jak pluszowy grizzly.
Nie zatańczę z litości.
Jasne, co ja sobie myślałam?
- Poczekaj. - Na co? Nie chcesz tańczyć.
Wszystko gra.
To nie tak, że nie chcę…
Nie umiem tańczyć.
No cóż…
mogę cię nauczyć.
No dobra.
Nawet nie wiem, co tu robić.
- Noga do przodu. - Dobra.
- Druga wraca. - Nie wiem…
Dobrze ci idzie. Jeszcze raz.
- Nieźle. - Prawda?
Dobra ze mnie nauczycielka.
To prawda. Wyobraź sobie moje postępy z Catherine.
Przestań!
- Nieźle, co? - Dobrze?
- Teraz przechyl. - Dobra.
- Kevin! - Tak?
Możemy porozmawiać?
My nie…
- Jak poszło? - Dobrze wiesz.
Wepchnąłeś mnie pod autobus.
Nic z tych rzeczy, stałaś na chodniku, a ja cię tylko szturchnąłem.
Co sobie wyobrażałeś?
Że mój tata wróci, zwolni mnie i wszystko wróci do normy?
Poza tym mogłem latać.
Oby mnie zwolnił.
Jeśli wczoraj praca dla mnie była koszmarem,
jutro będzie tylko gorzej.
Od początku jest tak źle, jak to tylko możliwe.
Co ci tak przeszkadza?
Moja płeć, mój wiek czy mój intelekt?
Poza tym budynkiem jesteś mądrzejsza.
Ale tu jestem geniuszem jak Stephen…
Ten gość na wózku.
Brzmi jak robot.
Wiem, że to nie Baldwin.
Jaja sobie robisz?
- Wiesz, o kim mówię. - Nie mam pojęcia.
Musimy chronić kierowcę, a to ci się nie udało.
Nie będę przepraszać.
To byłby pierwszy raz.
Przepraszam, że nie przepraszam, gdy nie mam za co.
Słychać was na parkingu.
Brzmicie jak dwa borsuki…
Po prostu dwa borsuki. Te zwierzaki się nienawidzą.
Jeśli mam to robić, muszę działać po swojemu.
To ci się udało.
Nie sądziłem, że zobaczę tu ludzi, którzy pracują jak w fabryce.
Właśnie tak.
Pozbywasz się sponsora, który był z nami od 15 lat,
i to bez pożegnania?
Chociaż go pożegnaj.
Wszędzie kamery,
glony w kuchni.
- I tęsknię za moimi trofeami. - Ja też.
Chcesz mnie zwolnić? Do dzieła.
Nie mogę pracować, jeśli masz kwestionować moje decyzje.
Wyjdę na zewnątrz.
Zwolnić cię?
Czemu miałbym to robić?
No dobra.
Rzecz w tym, że wszystko chyba działa.
To Nie Stek to gówno, ale dają nam coraz więcej kasy.
Mamy dobry układ. Koszty spadają, produktywność rośnie.
Zrozumiałem, że nie byłem uważny.
- Dziękuję. - Kevin, pit stopy są rewelacyjne.
Auto śmiga jak pies z płonącym ogonem.
Stworzyłem świetny zespół.
Chcę, żeby to było jasne:
nic nie zmienisz?
Wiem, czemu mnie tu ściągnąłeś,
ale świetnie wam idzie.
Cokolwiek robicie, nie przestawajcie.
Tato, kochasz Kevina…
- Jak syna. - Wiedziałem.
- Ale jesteśmy rodziną. - Cholera.
Bardzo się od siebie różnimy.
Jak Donny i Marie.
Jedno to country, drugie rock and roll.
Osobno byli w porządku, ale razem stworzyli magię.
- Przepraszam. - Są i moi chłopcy.
Bobby!
Też go widzisz, prawda?
- Co mówi lekarz? - Po badaniach martwią się, że…
Ten to dramatyzuje. Lekarka powiedziała, że mogę prowadzić.
Amir.
Większość czasu chichotała.
Wisienka na zwariowanym torcie.
- Trzeba to oblać. - Stawiam pierwszą rundkę.
- Kevin, zaczekaj. - Catherine, nie chcę się już kłócić.
Country? Rock and roll? Lubię i to, i to.
Wybór należy do ciebie.
Nie. Kończymy z żartami.
Nie zwolnię cię w środku sezonu,
ale po wszystkim…
szukaj nowej roboty.
Hawking!
Stephen Hawking!
Jak mogłem zapomnieć coś takiego?
Napisy: Jędrzej Kogut