‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪เบลนีย์จะเข้าวงใน เจค กันทางเขาไว้
‪เขาคงกันเอาไว้ได้
‪เย่ ได้ที่แปดและรถปลอดภัยดี
‪อย่าปรบมือจนกว่าเขาจะจอดรถ
‪เจมี่ ลิตเติลอยากขอสัมภาษณ์
‪- ไปเดี๋ยวนี้ ‪- ไปทันที
‪ปกติบ็อบบี้จะให้ผมทำนะ
‪บ็อบบี้ไม่อยู่แล้ว
‪ใช่ แต่พวกเขามองหาคน ‪ที่มีความรู้ด้านการแข่งรถและมีเสน่ห์
‪โอเค งั้นชัคกับฉันก็ควรไป
‪ผมไม่ออกกล้อง
‪ยังมีคนที่จะตกใจที่รู้ว่าผมยังไม่ตาย
‪ไปทั้งคู่ไม่ได้ ก็ลองคิดดูนะ
‪เป็นเดือนที่ดีของบ็อบบี้ สเปนเซอร์ เรซซิ่ง
‪รู้ไหม เจมี่
‪ผมคิดว่าคุณกำลังเห็นการทำงานหนักหลายปี ‪ผลิดอกออกผล
‪และการออกผลทั้งหมด ‪ก็เกิดขึ้นเมื่อเดือนที่แล้ว
‪ซึ่งบังเอิญเป็นตอนที่ฉันเข้ามา
‪ใช่ แคทเธอรีนเป็นส่วนเสริมที่น่าทึ่งของทีม
‪พวกเราส่วนใหญ่เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านรถยนต์
‪แต่แคทเธอรีนเป็นคนทำ ‪แผนผังระบบงานในออฟฟิศ
‪ซึ่งน่าประทับใจมาก
‪ฉันคิดว่าที่เควินพยายามจะพูด ‪คือทีมนี้อยู่ในยุคหิน
‪และฉันก็พาเฟร็ด ฟลิ้นท์สโตนคนนี้ ‪เข้าสู่ศตวรรษที่ 21
‪ใช่ เควินรู้ว่าเขาพยายามจะพูดอะไร ‪เพราะเควินคือเควิน
‪ผมชื่อเควินนะ ‪ขอโทษครับ คำถามคืออะไรนะ
‪ฉันยังไม่ได้ถามเลยค่ะ
‪พวกเขาบอกให้ฉันไปสัมภาษณ์โจอี้ ลากาโน่แล้ว
‪รู้ไหม ผมเห็นเขากลับไปแล้ว
‪อย่าทำให้อึดอัดเลยค่ะ
‪- นี่ เบธบอกว่าคุณอยากเจอผม ‪- ใช่
‪คุณเอาหัวกวางของพ่อคุณลง
‪ใช่ ฉันทำงานได้ดีกว่า ‪ตอนที่ไม่ได้อยู่ในสุสานสัตว์เลี้ยง
‪เอาไปให้ชัคสิ เขาเอาไปทำโคมไฟได้
‪มันเจ๋งดี คุณเปิดมัน ‪ดูเหมือนกวางปิ๊งไอเดียเลย
‪ยังไงก็ตาม จากที่เราคุยกันไว้ ‪เรื่องการแชร์ข้อมูลกัน
‪อยากให้รู้ว่าฉันได้เชิญเจสซี่ เดอ ลา ครูซ ‪มาใช้อุปกรณ์ของเราได้ทุกเมื่อ
‪เดี๋ยวนะ คุณจะเอานักแข่ง ‪ที่คุณจะเอามาแทนเจคกลับมาเหรอ
‪เขาชนะเธอนะ มันจบแล้ว
‪ฟังนะ มันเป็นงานของเจค ‪แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันได้เรียนรู้
‪คือเมื่อคุณเห็นคนเก่งๆ ‪ก็ต้องหาวิธีเอามาร่วมงานให้ได้
‪เธอต้องการที่ฝึกซ้อม
‪การมีเธออยู่จะทำให้เขาไขว้เขว ‪แล้วสติเขาก็ไม่นิ่งอยู่แล้ว
‪"ไม่นิ่ง" ถือว่าเบานะ
‪"สติ" ยิ่งไม่ใช่เลย
‪ถ้าต้องการ ก็เอาเครื่องออกกำลังผมไป
‪ผมประกอบได้ครึ่งทาง
‪แล้วก็ยอมแพ้
‪- นี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย ‪- ใหญ่มหึมาเชียวแหละ
‪เจคเพิ่งขับได้ดีที่สุดในฤดูกาล ‪แต่ตอนนี้คุณอยากหาคนมาแทนเขาเหรอ
‪ทำไมคุณไม่ฆ่าเขาแล้วยกให้ชัคเลยล่ะ ‪เขาคงทำโคมไฟสวยๆ ได้
‪ฉันไม่ได้จะเอาใครมาแทนใครทั้งนั้น
‪ใครจะไปรู้ เขาอาจจะออกไป ‪หรือเราจะขยายงานและต้องการนักแข่งเพิ่ม
‪เราต้องเตรียมพร้อมนะ
‪รู้อะไรไหม ‪คุณบอกว่าจะเคารพประสบการณ์ของผม
‪งั้นผมจะบอกแบบนี้นะ
‪- ห้ามเธอมาที่นี่ ‪- เธออยู่ที่ยิมแล้ว
‪หลังจากวันนี้ ห้ามเธอมาที่นี่
‪ทำอะไรน่ะ
‪กำลังเล่นท่าโรว์ 25 ปอนด์ ‪ห้าปอนด์อยู่ตรงนั้นถ้านายอยากเล่นบ้าง
‪ไม่ ทำไมเธอถึงมาอยู่ในยิมฉัน
‪ฉันเล่นข้อมือด้วยห้าปอนด์
‪มือฉันแข็งแรงมากจนอุ้มเด็กไม่ได้เลย
‪แคทเธอรีนให้ฉันมาใช้ได้
‪น่าจะเกี่ยวกับที่นายจะอยู่ที่นี่อีกไม่นาน
‪ฉันไม่ควรพูดแบบนั้นเลย โทษที
‪จะพูดให้ฉันเสียสมาธิสินะ
‪นายเพิ่งจะคิดออกหรือไง
‪ข้างๆ ยังว่าง อยากร่วมด้วยไหม
‪ปกติฉันจะทำแบบนั้นตอนคูลดาวน์
‪แต่คงทำเลยก็ได้มั้ง
‪อะไรวะนั่น
‪ฉันติด ช่วยหน่อยได้ไหม
‪- เจ็บไหม ‪- ยังนะ
‪ถ้าเจ็บก็บอกนะ
‪ทำไมเธอถึงใจร้ายนัก
‪- อีกแล้วเหรอ ‪- ครั้งนี้ด้วยเท้านะ
‪คุณกิ๊บสัน ขอบคุณที่อนุญาต ‪ให้ฉันใช้ยิมที่น่าทึ่งของคุณค่ะ
‪แต่ฉันไม่ต้องบอกคุณหรอกว่ามันดีแค่ไหน ‪คุณก็คงมาที่นี่บ่อยๆ
‪ใช่ ฉันก็ยกเวตบ้าง ถ้ามีเวลานะ
‪ฉันไม่อยากเป็นติ่งนะคะ ‪แต่พ่อเอาเทปการแข่งทุกสนามของคุณให้ดู
‪เขาบอกว่าถ้าคุณไม่ได้รับบาดเจ็บ ‪คุณคงเป็นที่หนึ่งแล้ว
‪พ่อเธอพูดเหรอ
‪ก็ถ้าเขาอยากมาเจอกันบ้าง
‪เขาใส่หมวกไซซ์ไหน
‪นี่มันอะไรเนี่ย
‪เจสซี่ ฉันขอคุยกับเจคเดี๋ยวได้ไหม
‪ฉันจะไปซื้อมัสเซิลมิลค์ เอาไหมคะ
‪ไม่ล่ะ ไม่เป็นไร ฉันเพิ่งกินแชมร็อกเชคไป
‪นึกว่าจะขายแค่เดือนมีนาคมซะอีก
‪ฉันมีคนรู้จัก ไม่ต้องห่วงเลย
‪ทำไมต้องคุณดีกับเธอนัก
‪เพราะเธอประจบฉันไง เจค และฉันก็ชอบ
‪นายเป็นนักแข่งของเรา ไม่มีอะไรเปลี่ยนหรอก
‪ใช่ แต่ทำไมเธออยู่ที่นี่
‪ผมเอาชนะเธอไปแล้ว แต่ตอนนี้เธอกลับมาเหรอ
‪เราต้องทำแบบนี้อีกกี่ครั้ง ไม่แฟร์เลย
‪นายพูดถูก มันไม่แฟร์ และมันจะต้องหยุด
‪ฉันเบื่อที่จะคุยเรื่องเดิมๆ กับแคทเธอรีนแล้ว
‪ใช่ เหมือนเดจาวิวเลย
‪อะไร ไม่ๆ ไม่ใช่เดจาวิว ต้องเดจาวู
‪วูไม่ใช่คำสักหน่อย
‪มันเหมือน "มาดูบ้านริมหาดของฉันสิ ‪มีวูทะเลสวยๆ ด้วย"
‪ขอบใจนะ
‪- ไม่เป็นไร บางครั้งผมก็พูดอะไรโง่ๆ ‪- ใช่
‪นี่อาเมียร์ มีวิธีดึงข้อความกลับไหม
‪- คุณส่งไปเมื่อไหร่ ‪- สามวันก่อน
‪- คนนั้นตอบมาหรือยัง ‪- ตอบแล้ว
‪เหมือนคำถามของผมตอบคุณแล้วนะ
‪- บ้าเอ๊ย ‪- ทำไมต้องดึงกลับด้วย
‪ฉันคบสาวคนนี้อยู่ วิเวียนน่ะ
‪เธอบอกว่าเธอชอบเต้น ‪ฉันเลยบอกว่า "นี่ ผมนี่เท้าไฟเลย"
‪รู้ไหมว่าการพูดไป ‪และคิดว่าจะไม่ถูกขอให้พิสูจน์เป็นยังไง
‪- ผมแต่งงานแล้วนะ เข้าใจดี ‪- ใช่แล้ว ใช่
‪- คุณไม่ต้อง… ‪- ใช่ๆ
‪เธอเลยไปซื้อตั๋วไปงานเต้นรำการกุศล
‪ก็เต้นกับเธอสิ
‪ร่างกายนี้สร้างมาเพื่ออะไรหลายๆ อย่าง ‪แต่ไม่ใช่การเต้น
‪ฉันจะเลิกกับเธอ
‪บ้าไปแล้ว สเต็ปพื้นฐานก็ไม่ยาก ‪เดี๋ยวผมสอนให้
‪ช่วยอะไรหน่อยนะ
‪อธิบายให้ฉันฟังที
‪ในหัวนาย นายคิดว่ากรณีที่ดีที่สุดคืออะไร
‪ฉันจะยอมให้นายชวนฉันยืน ‪และกอดนายกลางโรงรถเหรอ
‪ไหนลองไล่ให้ฉันฟังสักนิดซิ
‪โอเค
‪มีความเป็นไปได้สองอย่างในหัวผม
‪หนึ่งคือคุณปฏิเสธผมโดยที่อาจจะใช้ความรุนแรง
‪สอง คุณวิ่งเข้ามาหาผม ‪และผมยกคุณลอยเหมือนในเรื่องเดอร์ตี้ แดนซ์ซิ่ง
‪และทุกคนในโรงรถพร้อมใจกันปรบมือ
‪รู้ไหม อาเมียร์ ทุกวัน ทุกวี่ทุกวัน
‪จะมีช่วงเวลาที่นายทำให้ฉันโคตรขนลุกเลย
‪ว่าไงล่ะ
‪อาเมียร์ มีเหตุผลที่ชัคอยู่ในรายชื่อไม่กอดนะ
‪เขาจะเลิกกับสาวเพราะเขาเต้นไม่เป็น
‪ชัค ฉันดีใจจังที่คุณคบใครอีกครั้ง
‪และบังเอิญว่าวันนี้เป็นวันโชคดีของคุณ
‪เพราะว่าเพื่อนร่วมงานคนโปรดของคุณ ‪ดันเป็นกูรูนักเต้นพอดี
‪เควินเต้นเป็นเหรอ
‪ไม่ ฉันสิ
‪มาเริ่มกันด้วยชะชะช่า ‪ช่วยหน่อยได้ไหม อาเมียร์
‪อาเมียร์ ถ้ากดแม้แต่ปุ่มเดียว ‪ฉันจะเต้นชะชะช่าในงานศพนาย
‪เฮ่ กูเกิล เปิดเพลงคิวบา
‪ได้ค่ะ เปิดเพลงคิวบา
‪ไม่ได้แตะเลยนะ
‪ได้ ก็ได้
‪การเต้นนี้ทำให้ฉันได้ที่สี่ ‪ในงานลิตเติลฮูฟเฟอร์โฮดาวน์
‪สามอันดับแรกได้เข้าโรงเรียนรัฐ ‪แต่ฉันไม่ได้โกรธนะ
‪ดี คงน่าเศร้าถ้าเธอมีวัยเด็กที่เลวร้าย ‪และลืมมันไม่ได้
‪พยายามจับคู่เสียงเพลงกับเสียงชะชะช่านะ
‪ซึ่งตรงกับจังหวะสี่และห้า และแปดและหนึ่ง
‪ซึ่งแปลว่าคุณจะพักตรงสองและหก เข้าใจไหม
‪เข้าใจแล้ว ขอบใจที่ช่วย
‪ชัค
‪พร้อมนะ
‪หนึ่ง สอง ชะชะช่า สาม สี่ ชะชะช่า
‪ดีมาก ชะชะช่า และหมุนตัว
‪คุณเป็นอะไรเนี่ย
‪ฉันไม่อยากทำแบบนี้ แต่เธอบังคับให้ฉันทำ
‪เริ่มด้วยอะไรที่ง่ายกว่านี้ดีกว่า ‪คิดซะว่าเป็นงานเต้นรำสมัยมัธยมต้นนะ
‪โอเค งั้นผมไปยืนพิงกำแพงนะ
‪พวกคุณเต้นกันอยู่เหรอ
‪ฉันกำลังสอนชัคเต้นนิดหน่อย ‪ฉันก็กึ่งๆ มืออาชีพน่ะนะ
‪ฉันชอบเต้นมาก ‪ฉันเป็นอดีตกัปตันของสโมสรที่กรีกวีกนะ
‪ต้องมีกัปตันคอยสอนวิธี ‪เต้นนัวแบบเมาๆ กับเด็กหนุ่มด้วยเหรอ
‪มันมีอะไรมากกว่านั้นนิดหน่อยนะ
‪และหนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด…
‪โอ้โฮ
‪เก่งกว่าคุณเยอะเลย
‪- เจคอบ ‪- เจสสิก้า
‪มาใช้ห้องอบไอน้ำฉันแล้ว
‪ฉันจะไปกินโยเกิร์ตต่อ คนละครึ่งไหม
‪ถ้าฉันอยากได้โยเกิร์ตนาย ฉันก็คงเอาไปเลย
‪ไม่ต้องกังวลเรื่องเหงื่อออกมากนะ ‪สาวๆ เป็นแบบนั้นแหละเวลาเจอฉัน
‪ไม่มากเท่าที่นายขับชนที่โดเวอร์หรอก
‪มันยากที่จะแยกเสียงครูดของยาง ‪ออกจากเสียงกรี๊ดของนายนะ
‪รู้ไหมว่าฉันส่งเสียงอีกตอนไหน
‪ตอนที่ฉันได้แชมป์เอกซ์ฟินิตี้ไง
‪แต่เธอคงไม่เข้าใจ ‪เพราะว่าเธอยังเป็นมือสมัครเล่น
‪ใครถูกหยามนะ เธอไง
‪- ไปไหนล่ะ รับความร้อนไม่ไหวเหรอ ‪- ฉันมาเพิ่มมันน่ะ
‪นายอาจอยากดื่มน้ำนะ
‪ถ้าฉันหิวน้ำ ฉันจะเลียเหงื่อตัวเอง
‪คุณมันไอ้คนเห็นแก่ตัวที่ไม่ชงกาแฟใหม่ ‪ตอนที่ดื่มจนหมด
‪คุณพูดอะไรเนี่ย ผมเหลือไว้ให้นะ
‪ท่าทางคุณจะดื่มหมด รู้นะว่าต้องทำยังไง
‪- ชัค ‪- ว่าไง
‪ชัค ฉันคิดว่าหลังเลิกงาน ‪เรามาฝึกเพิ่มกันได้นะ
‪ใช่ ไม่ล่ะ ไม่ต้องห่วงเลย เราเลิกกันแล้ว
‪เกิดอะไรขึ้น
‪เราไม่ค่อยมีอะไรเหมือนกันน่ะ
‪ฉันเต้นไม่เป็น ‪ส่วนเธอเปิดเลื่อยไฟฟ้ามือเดียวไม่ได้
‪จะมีประโยชน์อะไรล่ะ
‪ฉันสอนเต้นให้คุณได้นะ
‪ยังไงก็ขอบคุณนะ เบธ
‪ให้ตาย ฉันไม่ยอมแพ้หรอก
‪หมอนั่นจะต้องเต้นเป็น
‪ช่างมันเถอะ
‪เควินเอ๋ยๆ
‪ฉันทำให้ผู้ชายที่นี่ดีขึ้นตั้งแต่วันที่ฉันเข้ามา
‪ลองว่ามาสักอย่างซิ
‪คุณอยากคุยเรื่อง ‪แหวนนิ้วก้อยสีเทอร์ควอยซ์โง่ๆ นั่นเหรอ
‪- มันเป็นของขวัญ ‪- คุณซื้อมา
‪ให้ตัวเองไง
‪ฉันมีข่าวซุบซิบแซ่บๆ
‪คุณรู้ไหมว่าแคทเธอรีน
‪เธอบอกให้เจสซี่มาฝึกซ้อมที่นี่ได้
‪ขอล่ะ ผมรู้แล้ว
‪ทะเลาะกับแคทเธอรีนแล้ว ปลอบใจเจคแล้ว
‪และในเวลาว่าง ก็เล่นเกมทายคำทางวิทยุแล้ว
‪ฮาร์เคน มันแปลว่าการฟัง
‪ได้ตั๋วสองใบไปดูจินบลอสซัมส์ ‪ไม่ต้องถาม ผมจะไปกับคนอื่น
‪แล้วคุณจะทำยังไงกับมัน
‪ผมจะไป ผมรู้จักแค่เพลงเดียว แต่ก็จะไป
‪หมายถึงเรื่องแคทเธอรีน
‪คุณจะคุยกับเธอไหม
‪คุยทำไมล่ะ
‪เธอแค่สัญญาว่าจะแก้ไขมัน ‪ทำทุกอย่างที่เธอต้องการ
‪เหลืออยู่แค่ทางเดียว
‪ฆ่าเธอเหรอ
‪พาบ็อบบี้กลับมา
‪พอเขาเห็นที่นี่ เห็นความวุ่นวาย
‪เขาก็จะไม่มีทางเลือก
‪แล้วแคทเธอรีนล่ะ
‪แล้วแคทเธอรีนเหรอ ใครสนเธอกันล่ะ
‪โยนเธอออกไป แล้วหวังว่าบ้านจะหล่นมาทับเธอ
‪คุณคิดจริงๆ เหรอว่าเขาจะเลือกคุณ ‪มากกว่าสายเลือดตัวเอง
‪ผมเป็นลูกชายที่เขาไม่เคยมี
‪เธอเป็นลูกสาวที่เขามีไง
‪คุณสับสนอะไรเนี่ย เราเป็นลูกเขาทั้งคู่ไง
‪และเราคนหนึ่ง เขาต้องจ่ายให้สแตนฟอร์ด
‪ไม่ใช่คนนี้ เป็นคุณจะเลือกใครล่ะ
‪โอเค ฟังนะ ถ้าคุณจะทำให้เธอโดนไล่ออก ‪และมันไม่ได้ผล คุณก็ซวย
‪เราซวยกันหมด จำได้ไหม ที่อื่นไม่มีงานเลย
‪สัญญานะว่าคุณจะเก็บไปนอนคิด
‪โอเค ก็ได้ ผมจะนอนคิดดู ‪แต่ผมจะไม่เปลี่ยนใจ
‪และอีกอย่าง
‪เหตุผลที่ผมไม่ใส่แหวนนิ้วก้อยก็คือ ‪ผมพบว่าตัวเองแพ้นิกเกิล
‪และหนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด…
‪แบบนั้นแหละ คุณเต้นได้แล้ว
‪และไม่ต้องกังวลกับการนับนะ ‪แค่ขยับไปตามเพลงก็พอ
‪คุณทำให้มันดูง่ายมากเลย
‪วิเวียนต้องดีใจที่ผ่าเปลี่ยนสะโพกมาแน่
‪เบธว่ายังไงบ้างตอนที่คุณบอกว่าอยากให้ฉันสอน
‪ผมรู้ว่าเธอจะไม่ว่าอะไร
‪เพราะผมรู้ว่าผมจะโกหกเธอ
‪ฉลาดดี
‪- ท่าดิ๊ปล่ะ ‪- จัดมา
‪เธอขับชนครั้งแรกตอนอายุเท่าไร
‪สี่ ล้มจากรถสามล้อ ยังมีแผลเป็นอยู่เลย
‪เรียกแบบนั้นว่าแผลเป็นเหรอ
‪รถไฟเหาะคุณคางคก
‪ต้องเก็บหัวและแขนไว้ในตัวรถตลอดนะ
‪เอามือมาซิ
‪โดนรอยบุ๋มไหม
‪จะขี่มอเตอร์ไซค์วิบากข้ามลำธาร ‪บิดแรงไปจนชนเข้ากับกิ่งไม้
‪ขอเถอะ รู้ไหมว่าฉันเคยหัวฟาดมากี่ครั้ง
‪อย่างน้อยก็หนึ่งครั้งแรงๆ ตอนเด็ก
‪เธอหน้าเด็กนะ
‪นายดูไม่ร้อนแรงเลย อยากพักไหม
‪โอเค อย่างแรกเลย ฉันดูร้อนแรงเสมอ
‪ข้อสอง ฉันหนาวมาก
‪จริงเหรอ เพราะนายตัวขาวกว่า ‪ร้านโฮลฟู้ดส์เช้าวันอาทิตย์อีก
‪ไม่ ฉันสบายดี
‪ตัวปรับอุณหภูมิอยู่ไหน
‪ฉันจะเพิ่มหน่อย
‪เจค
‪ฉันไปตามคนมาช่วย
‪และเอาโทรศัพท์ด้วย เพราะฉันอยากได้รูป
‪จริงด้วย ไม่มีใครช่วยฉัน
‪มานี่
‪เจค เป็นอะไรไหม ที่รัก
‪ผมฝันแปลกสุดๆ ไปเลย
‪คุณอยู่ที่นั่น คุณก็อยู่
‪แต่คุณไม่
‪ถ้าเป็นคำโกหกแบบหวังดีก็คงไม่เป็นไร
‪ไปทำอะไรมาอีกล่ะ
‪ผมร้อนเกินไปในห้องอบไอน้ำ ‪และผมคงเป็นลม
‪ไม่นะ ถ้าผมเป็นลม เจสซี่ก็คงตายแล้ว
‪เจสซี่
‪เจสซี่สบายดี เธอเวียนหัวนิดหน่อย ‪เพราะหัวเราะหนักเกินไป
‪เธอต้องนั่งพักเลย
‪นี่ มองฉันสิ นายเห็นอะไร
‪กรรไกร
‪กระดาษ
‪ค้อนที่มีนิ้ว
‪เขาไม่เป็นไร เขาแค่ร้อนเกินไป
‪ช่วยหน่อยนะ อาเมียร์ ‪พาเขาไปหาหมอ ไปตรวจร่างกายซะ
‪นี่ ผมว่าคุณอยู่ในความฝันนะ
‪ไม่ทันแล้ว
‪แคทเธอรีนคุมไม่อยู่แล้ว
‪เรื่องนี้จะไปจบตรงไหน ‪ถ้ามันเกิดเรื่องไม่ดีกับเขาล่ะ
‪พอกันที ผมจะไปหาบ็อบบี้
‪- เควิน ‪- ไม่ ไม่ต้องมาห้ามเลย
‪ฉันพูดแค่เควินเอง
‪ใช่ แค่เห็นหน้าก็รู้แล้วว่าคุณจะพูดอะไร
‪- อย่าทำแบบนั้นนะ ‪- นั่นไงล่ะ
‪ถ้าคุณบุกไปหาสุ่มสี่สุ่มห้า บ็อบบี้ก็จะระแวง
‪ผมรู้ โอเคนะ
‪จำตอนที่เราอยากได้ลิฟต์ยกรถคันใหม่ ‪และบ็อบบี้ปฏิเสธได้ไหม
‪ได้ เขายอมซื้อ ‪หลังจากที่อาเมียร์ติดอยู่ใต้รถคันนั้น
‪คิดว่าใครเตะบล็อกพวกนั้นล่ะ
‪- อะไรนะ ‪- ใช่
‪จนถึงทุกวันนี้ บ็อบบี้คิดว่ามันเป็นความคิดของเขา
‪รู้ไหม ได้เวลาเตะบล็อกเพิ่มแล้ว
‪โดนใจแม่เลย
‪บ็อบบี้
‪ว้าว ดูคุณสิ มากอดหน่อย
‪ให้ตายสิ ฮาวายดีกับคุณจริงๆ
‪ผอมลงไปแค่ไหนเนี่ย คุณเหมือนนักเพาะกายเลย
‪ฉันกินลูเอาหนักเลย ตัวบวมอย่างกับเห็บ
‪ฉันต้องซื้อชุดว่ายน้ำใหม่ด้วย
‪ผมผ่านมาก่อน ‪ต้องอยู่ที่ชายหาดเปลือยทั้งอาทิตย์ด้วย
‪ลำบากนะนั่น
‪- ดีใจที่ฉันพลาดนะ ‪- ใช่
‪ผลงานทีมกำลังดีเลย ‪จบสนามสวยๆ สองสามครั้ง
‪- ใช่ ‪- ดูเหมือนทุกอย่างจะไปได้สวย
‪สวยสุดๆ แคทเธอรีนก็ยอดเยี่ยม
‪- พวกนายโอเคนะ ‪- แรกๆ ผมไม่ค่อยมั่นใจ แต่คุณคิดถูก
‪เธอเปลี่ยนหลายๆ อย่างไปมากเลย
‪จำสปอนเซอร์ฝากระโปรงของเราได้ไหม ‪บิ๊กฮูฟบาร์บีคิวน่ะ
‪- ร็อบเหรอ ได้ เขาเป็นหุ้นส่วนที่ดีมาก ‪- ใช่ พวกเขาไปแล้ว
‪ใช่ เธอเปลี่ยนไปเป็นเนื้อเทียมจากเห็ด
‪- แฟนๆ ชอบไหม ‪- นิยามคำว่า "ชอบ" มาสิ
‪- พวกเขากินไหม ‪- ไม่ ถ้ากินคงอ้วก
‪แต่เธอทำให้ออฟฟิศทำงานได้ราบรื่นมาก
‪รู้ไหมตอนนี้เราทำอะไร เราตอกเวลาเข้าออก
‪ทำไมไม่เข้างานตอนตื่น ‪และกลับตอนงานเสร็จล่ะ
‪พวกเขาไม่ได้ทำแบบนั้นในซิลิคอนแวลลีย์ไง
‪ผมเป็นใครล่ะถึงจะไปบอกได้ว่า ‪ในแคลิฟอร์เนียทำกันยังไง
‪ฉันเคยไปหาเธอที่ออฟฟิศพวกนั้น ‪ห้องประชุมของพวกเขาเป็นบ่อบอล
‪ฉันทำมือถือตกลงไป ‪งมหาดู กลับได้รองเท้าแตะมา
‪นั่นไม่ถูกสุขอนามัยนะ
‪แต่ขอบอกเลย สายตาเธอเฉียบแหลมมาก
‪เธอเอานักแข่งใหม่เข้ามา ยอดเยี่ยม ‪เข้ามาอยู่ด้วยกันแล้ว
‪แล้วเจคล่ะ
‪ให้นักแข่งรู้ไม่ได้นะว่าเรากำลังหาคนอื่นอยู่
‪ผมก็คิดแบบนั้น แต่มันคงกระตุ้นเขามั้ง
‪ถ้าหมอบอกว่าไม่เป็นไรน่ะนะ
‪- เขาบาดเจ็บเหรอ ‪- รู้ไหม ผมเล่าเยอะไปแล้ว
‪สรุปคือแคทเธอรีนยอดเยี่ยม ทุกอย่างเรียบร้อยดี
‪บางทีเราน่าจะไปดูกันเลยดีกว่า
‪เป็นความคิดที่ดีนะ บ็อบบี้
‪มองตามนิ้วฉันนะคะ
‪ผมจะตามทุกส่วนของคุณไปทุกที่เลย
‪ขอโทษครับ คุณคิดว่ามันตลกจริงๆ ‪หรือคุณหัวเราะเพราะเขาหล่อ
‪ขอโทษนะคะ คุณเป็นใคร
‪ผมคือคนที่คุณตะคอกใส่ ‪เพราะทำโครงกระดูกพังไง
‪จริงด้วย คุณต้องชดใช้ด้วยนะคะ
‪จริงเหรอครับ
‪ไม่ค่ะ
‪ฉันกังวลนิดหน่อยที่รูม่านตาคุณขยายขึ้น
‪สมองคุณคงกระทบกระเทือน ‪นับถอยหลังจากสิบได้ไหมคะ
‪ผมคิดว่าการนับแบบปกติ ‪ก็น่าจะทดสอบได้แล้ว
‪งั้นถ้าผมให้เลขคุณสิบตัว
‪ที่จะเชื่อมต่อคุณกับมือถือผมแทนล่ะ
‪เห็นไหม คนที่สมองกระทบกระเทือน ‪จะชวนคุณหมอคนสวยไปกินมื้อเย็นได้ไหม
‪ได้ค่ะ เพราะคุณชวนเป็นรอบที่สามแล้ว
‪- สมองคุณกระทบกระเทือน ‪- อะไรนะ
‪ไม่ๆ สุดสัปดาห์หน้าผมต้องลงแข่ง ผม…
‪ผมได้บอกหรือยังว่าผมเป็นนักแข่งรถ
‪สี่ครั้ง เธอดีใจทุกครั้งเลย
‪ขอโทษนะคะ ‪แต่ห้ามคุณขับรถอย่างน้อยสองอาทิตย์
‪ไม่ นี่คืออาชีพของผม ผมพลาดการแข่งไม่ได้
‪ผมได้บอกหรือยังว่าผมเป็นนักแข่งรถ
‪ดูเหมือนวัวจะมีจุดอ่อนบนหัว ‪และอยากได้หมวกกันน็อกนะ
‪พวกเขาเป็นหุ้นส่วนที่ดี ‪และมีศักยภาพที่จะเติบโตนะ
‪แฟนๆ เราสนเรื่องนั้นแหละ
‪รสชาติห่วยแตก แต่ดูศักยภาพการเติบโตสิ
‪เราน่าจะคุยเรื่องนี้กันในห้องทำงานหนู
‪ก็ดีนะ เควินบอกพ่อว่าลูกตกแต่งใหม่
‪- เหรอคะ ‪- ดีใจที่คุณกลับมานะ บ็อบบี้ มาฮาโล!
‪บอกทีว่าลูกไม่ได้แตะต้องหัวกวางของพ่อ
‪มาดูการเอาตัวรอดสุดพลิ้วของเธอกัน
‪นี่ เบธ ฉันยังไม่ได้ค่าแรงเลย
‪ฉันอาจจะลืมยื่นให้คุณน่ะ
‪ฉันว่าฉันเก็บไว้ในสมุดนัดที่โต๊ะฉันนะ
‪เราไปหยิบมัน แล้วจัดตารางเรียนอีกรอบดีไหม
‪เบธ ฟังผมนะ เรื่องนี้จบไม่สวยแน่
‪ฟังนะ เบธ มันจบแล้ว ‪ฉันเลิกกับแฟนแล้ว
‪แต่ถ้าคุณไปเจอคนอื่น แล้วเธออยากเต้นล่ะ
‪ชัค ฉันว่าเราทุกคนรู้ว่ามันเป็นยังไงนะ
‪คุณกลัวว่าจะใจสลายอีกครั้ง ‪เหมือนตอนกับเมียเก่าคุณ
‪แคทเธอรีนเต้นเก่งกว่า ฉันเลยให้เธอสอนฉัน
‪เราคงไม่รู้ว่าเป็นยังไงนะ
‪เธอเต้นแค่สองสามท่า ‪กลายเป็นฉันดีไม่พอแล้วเหรอ
‪ใช่ แบบนั้นแหละ
‪พวกคุณไปทำที่ไหนกัน
‪ไปทำที่ข้างบนในห้องทำงานเธอ ‪ตอนที่ฉันนั่งอยู่ตรงนี้เหรอ
‪ว้าว รู้อะไรไหม ‪ฉันว่าฉันไม่เอาค่าแรงสัปดาห์นี้ก็ได้
‪ฉันจะไม่ยอมถูกเมินแน่ ชัค
‪โอเค พาคุณเข้าไปที่ที่ ‪ฝ่ายบุคคลไม่ได้ยินคุณดีกว่า
‪ฉันนี่แหละฝ่ายบุคคล
‪- ฉันเต้นเก่งนะ ‪- ผมเข้าใจ
‪ไม่ ฉันเก่งจริงๆ นะ
‪ผมรู้ เราทุกคนคุยกันเรื่องนี้
‪ตลอดเวลา
‪ไม่ คุณก็แค่พูดไป แต่ฉันเก่งจริงๆ
‪และฉันอยากให้คุณรู้นะ
‪นี่
‪คุณดูเหมือนตุ๊กตาหมีกริซลีแคระเลย
‪ผมจะไม่เต้นกับคุณเพราะสงสาร เบธ
‪แหงสิ ฉันคิดอะไรอยู่นะ
‪- เดี๋ยว ‪- ทำไมล่ะ คุณไม่อยากเต้นนี่
‪ไม่เป็นไร
‪ไม่ใช่ว่าผมไม่อยาก…
‪ผมเต้นไม่เป็น โอเคไหม
‪งั้น…
‪ฉันจะสอนเอง
‪ก็ได้
‪ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องทำยังไง
‪- โอเค ขาข้างนี้ ก้าวมา ‪- โอเค
‪- และถอยกลับด้วยขาอีกข้าง ‪- ผมไม่…
‪ไม่ๆ คุณทำดีแล้ว อีกรอบนะ
‪- โอเค ไม่แย่เท่าไร ‪- เห็นไหมล่ะ
‪คุณเก่งนะ ฉันเป็นครูที่ดี
‪คุณเป็นครูที่ดี คิดดูสิว่าผมจะเก่งแค่ไหน ‪ถ้าแคทเธอรีนสอน
‪หยุดเลยนะ
‪- ไม่แย่เท่าไรใช่ไหม ‪- ใช่
‪- เอาล่ะ โอเค ‪- โอเค ทีนี้ก็ท่าดิ๊ป
‪- เควิน ‪- ว่าไง อะไรเหรอ
‪พอเสร็จธุระแล้ว ฉันขอคุยด้วยได้ไหม
‪เราไม่ได้…
‪- ทุกอย่างเป็นไงบ้าง ‪- คุณก็รู้นี่
‪คุณโยนฉันไปใต้รถเมล์ชัดๆ
‪ไม่ได้โยนสักหน่อย คุณยืนอยู่ที่ขอบถนน ‪และผมก็แค่ดันนิดหน่อย
‪คุณหวังอะไรกันแน่
‪ในโลกจินตนาการของคุณ พ่อฉันกลับมา
‪ฉันถูกไล่ออก ‪และทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิมเหรอ
‪ใช่เลย และผมก็บินได้
‪งั้นก็หวังให้เขาไล่ฉันออกซะนะ
‪เพราะถ้าคุณคิดว่า ‪ทำงานให้ฉันเมื่อวานมันแย่แล้ว
‪พรุ่งนี้ฉันจะทำให้มัน ‪แย่กว่าเดิมแบบคนละเรื่องเลย
‪จะบอกให้นะ มันแย่สุดขีดตั้งแต่คุณมาแล้ว
‪อะไรที่กวนใจคุณมากกว่ากัน
‪ที่ฉันเป็นผู้หญิง ที่ฉันเด็กกว่า ‪หรือที่ฉันฉลาดกว่า
‪โอเค นอกตึกนี้คุณอาจจะฉลาดกว่าผม
‪แต่ในนี้ ผมเป็นอัจฉริยะ ผมคือสตีเฟน…
‪คนที่นั่งรถเข็น…
‪เขามีเสียงหุ่นยนต์เท่ๆ
‪ผมอยากพูดว่าบอลด์วิน แต่รู้ว่ามันผิด
‪นี่ล้อเล่นหรือไง
‪ผมอธิบายไปแล้ว
‪- คุณก็รู้ว่าผมพูดถึงใคร ‪- ไม่เห็นจะรู้เลย
‪งานสำคัญของเราคือ ‪ปกป้องนักแข่งของเรา และคุณล้มเหลว
‪และผมจะไม่ขอโทษด้วย
‪งั้นครั้งต่อไปที่คุณขอโทษ มันจะเป็นครั้งแรก
‪ผมขอโทษ ขอโทษที่ไม่ได้พูดขอโทษ ‪ตอนที่ผมไม่เสียใจ
‪เสียงดังไปถึงลานจอดรถแน่ะ
‪เสียงเหมือนแบดเจอร์สองตัวกำลัง…
‪พวกมันไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น ‪แบดเจอร์น่ะเกลียดกัน
‪ฟังนะ พ่อ พ่อพาหนูมาที่นี่เพื่อทำงาน ‪และหนูต้องทำตามวิธีของหนู
‪ลูกก็ทำแบบนั้นแล้วไง
‪พ่อไม่เคยคิดเลยว่า ‪จะได้เห็นทีมงานใส่เครื่องแบบ
‪ตอกเวลาทำงานเหมือนโรงงาน
‪อย่าหยุด บ็อบบี้
‪ทิ้งสปอนเซอร์ที่หนุนหลังเรามา 15 ปี
‪โดยที่ไม่ปรึกษาพ่อเลย
‪บอกเขาหน่อยจะเป็นไร
‪มีกล้องอยู่ทุกที่ สาหร่ายในครัว
‪- และพ่อคิดถึงพวกถ้วยรางวัล ‪- ผมก็เหมือนกัน
‪ถ้าพ่อจะไล่หนูออก ก็ไล่เลย
‪เพราะหนูก็ทนทำงาน ‪แล้วถูกกังขาตลอดเวลาไม่ได้เหมือนกัน
‪ผมออกไปข้างนอกจะดีกว่า
‪ไล่ลูกออกเหรอ
‪พ่อจะทำแบบนั้นทำไม
‪โอเค
‪ที่จะบอกคือ มันดูจะได้ผลนะ
‪ตอนนี้เฟคสเต๊กอาจเป็นของห่วยๆ ‪แต่พวกเขาใช้เงินกับเรามากขึ้นทุกวัน
‪เป็นข้อตกลงที่ฉลาด ‪ต้นทุนลดลง ผลิตภาพเพิ่มขึ้น
‪ทำให้พ่อรู้ว่าพ่อละเลยในสิ่งที่พ่อทำมาตลอด
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- เควิน เวลาตอนเข้าพิตไม่เคยสั้นแบบนี้
‪นายทำให้รถวิ่งเร็วอย่างกับหมาหางติดไฟ
‪พ่อได้รวบรวมทีมที่ยอดเยี่ยม
‪โอเค เพื่อความชัดเจนนะ ‪คุณจะไม่ทำอะไรใช่ไหม
‪เควิน ฉันรู้ว่านายตามฉันมาที่นี่ทำไม
‪แต่พวกนายทำได้ดีมาก
‪ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นที่นี่ ทำมันต่อไปเถอะ
‪พ่อ หนูรู้ว่าพ่อรักเควิน
‪- เหมือนลูกชายเลย ‪- ว่าแล้วไง
‪- แต่ลูกเป็นลูกพ่อ ‪- เวรเอ๊ย
‪เควินกับหนูเป็นสองคนที่ต่างกันมาก
‪ดอนนี่กับมารีก็เหมือนกัน
‪คนหนึ่งแนวคันทรีนิดๆ ‪คนหนึ่งร็อกแอนด์โรลหน่อยๆ
‪แยกกันเหรอ พวกเขาก็โอเค ‪แต่ถ้าเล่นด้วยกันละก็ เวทมนตร์ชัดๆ
‪- ขอโทษที่ขัดจังหวะครับ ‪- เด็กๆ ของฉัน
‪ไงครับ บ็อบบี้
‪คุณเห็นเขาใช่ไหม
‪- หมอว่าไงบ้าง ‪- พวกเขาทดสอบและหมอกังวล…
‪ดูคุณดราม่านี่สิ ‪ไม่ เธอบอกว่าผมลงแข่งได้
‪อาเมียร์
‪เรียบร้อยดีครับ เธอเอาแต่หัวเราะคิกคัก
‪นั่นไง นั่นคือเรื่องดีๆ ในวันบ้าๆ
‪- พาบ็อบบี้ไปฉลองกันเถอะ ‪- ใช่ รอบแรกผมเลี้ยง
‪- เดี๋ยวก่อน เควิน ‪- แคทเธอรีน ผมไม่อยากทะเลาะแล้ว
‪ไม่ว่าคุณจะอยากร็อกแอนด์โรล ‪หรือคันทรี ผมรักทั้งคู่
‪แล้วแต่คุณเลย โอเคนะ
‪ไม่ อย่ามาตลกให้ผ่านๆ ไป
‪ฉันจะไม่ไล่คุณออกกลางฤดูกาล
‪แต่หลังจากรายการชิงแชมป์
‪คุณเริ่มหางานใหม่ได้เลย
‪ฮอว์กิง
‪สตีเฟน ฮอว์กิง
‪ลืมไปได้ไงเนี่ย ติดอยู่ที่ปากแท้ๆ
‪คำบรรยายโดย นัฐ วงศ์ศักดิ์ภักดี