NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Powiedziała, że jesteś zwolniony?
Po sezonie mam szukać nowej pracy.
Może to nie pomoże, ale…
a nie mówiłam?
Strzeliłem i chybiłem.
Myślałem, że trafiłem, ale zrobiła unik z Matrixa.
- Słyszałaś? Żebro mi strzeliło. - Nie.
- Nie słyszałaś? - Nic.
- Pękło mi od oparcia. - Przesadzasz.
Najlepszy dezodorant według Bobby’ego to…
Podchwytliwe pytanie, bo nie korzystał.
„Najlepszy dezodorant to wygrana”.
Nic nie wywabi smrodu porażki jak zwycięstwo.
Oby działało na porażki, bo Bobby’emu nie pomagało.
Jestem twoją ostatnią przyjaciółką, więc lepiej uważaj na słowa.
Nie zapominaj o Tedzie z wędkarskiego.
Szukałem wędki, znalazłem bratnią duszę.
Napisał do mnie dziś rano.
„Masz przynęty?”
„Przyszły nowe lodóweczki Yeti, skarbie.
Ted z wędkarskiego”.
Dał ci zniżkę dla pracowników?
Kevin, nie zadręczaj się.
Idę po piwo. Chcesz?
- Dopisz do mojego rachunku. - Taki miałem plan.
Skoro stawiasz, kupię coś fajnego z Europy.
Przepraszam.
To się nie uda, krzycz do telewizora, co chcesz przekazać barmanowi.
Stary, pospiesz się! Nie bądź idiotą!
No już!
- Masz problem? - Ależ skąd.
Krzyczałem do realizatora.
Przy okazji poproszę tequilę na lodzie.
- Z limonką, jeśli tequila jest zła. - Weź limonkę.
I dwie stelle.
Dziękuję, to było genialne. Kiedyś sama skorzystam.
Uważaj, mam patent. Chyba że dostanę tantiemy.
Mogę postawić tę kolejkę?
Nie tym razem, ona już stawia.
- Masz uroczą dziewczynę. - Że niby ona?
Pracujemy razem.
Wiedzie smutne życie.
- Czasem wyciągam ją od kotów. - Czym się zajmujecie?
Robimy w wyścigach, jak wszyscy.
- Lubisz NASCAR? - Od niedawna.
Mam dla ciebie pierwszą informację: jestem tu bardzo ważną personą.
- Moje zdjęcie wisi na ścianie. - Gdzie?
Za bokserem.
Nie chcieli go zasłaniać, ale skończyły się gniazdka.
Przyciśnij twarz do ściany, a zobaczysz.
- Tego nie zrobię. - Nie musisz.
Dziwnie wyszedłem, bo nie byłem gotowy i miałem wytrzeszcz.
Chwilę jeździłem, a potem zostałem kierownikiem
w Bobby Spencer Racing.
Macie nowego sponsora.
- Niezły detal jak na świeżaka. - Pracuję dla To Nie Stek.
Mam nadzieję, że nie musisz tego jeść.
Powinnam się przedstawić:
- Morgan Conrad, właścicielka. - Co za wspaniała firma!
Moim zdaniem jest naprawdę smaczny.
Chyba że wiesz, jak smakują steki.
- Prawda? - Nie mów nikomu.
Nie zdradzę tej tajemnicy.
Choć to żadna tajemnica,
bo To Nie Stek smakuje jak wyłowiony z akwarium Big Mac.
Przesadziłeś.
Też miałem takie wrażenie.
Nie wiem, czemu to zrobiłem.
Miło było cię poznać. Jutro będę zwiedzała siedzibę.
Świetnie.
A jeśli chcesz się dosiąść, kociara dzisiaj stawia.
Weźmie to na fakturę.
To chyba znaczy, że ty stawiasz.
Musi tak robić, bo nie ma przyjaciół.
Dobra, ma jednego. Sprzedawca ze sklepu wędkarskiego.
To smutne.
Dzień dobry.
Gdzieś ty był? Dzwoniłem.
Czemu nie odbierasz?
Miałem wstrząs mózgu, a ty brzmisz jak kołowrotek.
Mówiłeś, że dasz radę.
Właśnie tego unikam.
Musisz się przyznać Kevinowi.
Wtedy nie będę mógł prowadzić.
Miałeś być inteligentny.
Nie dam rady, mam nerwowe mieszki włosowe.
Przy niespodziance dla żony zacząłem łysieć.
To cię bawi?
Po prostu kiedyś bywałem w barze Łysina.
Jeśli Jessie mnie zastąpi, mogę już nie wrócić.
Jake, może ci się stać krzywda.
Wszyscy się śmieją, bo nie jestem bystry,
ale wiem jedno: mogę prowadzić.
Musisz mnie wspierać. Obiecaj, że nic nie powiesz.
Dobrze.
Świetnie.
A za tydzień zdjęcia świąteczne.
Będę jak te łyse psy, które trzęsą się na poduszkach.
- Co tam? - Cześć, szefie.
- Co się stało? - Nic.
Dzwoniłeś 15 razy i wysłałeś SMS-a „Stało się coś poważnego”.
„Musimy pogadać, to sytuacja awaryjna”.
„Awaryjna” wielkimi.
Pamiętasz wielkie litery? Sytuacja awaryjna!
Na TNT leciał Rocky II, a ty uwielbiasz ten film.
Mogłeś to napisać.
Gdyby to była jedynka, to bym cię zwolnił.
Chcesz porozmawiać o wczoraj?
- Nie, a ty? - Też nie.
Odwiedza nas właścicielka To Nie Stek.
To przyjaciółka i mentorka. Przychodzi na 10,00, bądź profesjonalistą.
Morgan mówiła, że celuje raczej w 11,30.
Siedzieliśmy do późna.
Boli mnie bark od przesuwania boksera. Chciała zobaczyć moje zdjęcie.
Morgan i ty? Że co?
Wpadliśmy na nią w Pit Stopie. Popiliśmy, pograliśmy w bilard.
Wygrałem stówę. Przegrałem stówę.
Myślałem, że oszukiwała, ale nie.
Nie wspominałeś o naszych kłopotach?
Wspomniałbym, ale jestem zawodowcem. Tylko się bawiliśmy.
- Wspominała o mnie? - Nie. Bawiliśmy się.
Pedał jest na dobrej odległości?
Na pełnym gazie muszę sięgać, więc przybliż trochę.
Nie za bardzo, tak…
Mów w słodyczach.
O miętówkę i karmelka.
Półtora centymetra.
- Fotel? - Nowy odlew jest super.
Obejmuje tyłeczek jak pielęgniarka z Watkinsa.
- Zszywała cię. - Jedną ręką.
To wszystko?
Mam jeszcze kilka pytań.
- Kto jest wiceprezydentem? - Czemu pytasz?
Niech odpowie.
Wiem! Aktorka z Seinfelda.
Co dziś mamy?
Randkę z Triną albo Chelsea.
Łatwo tracisz wątek?
- To ominę. - Co to za głupoty?
„Sprawdź, czy masz wstrząs mózgu”.
- Amir! - Przepraszam, ale się martwię!
Nie powinieneś startować.
Ma wstrząs mózgu. Ktoś jeszcze musi to wiedzieć.
Niech inni stracą włosy.
No jasne.
Czyli dlatego wyciągam włosy z silnika. Już myślałem, że tracę bródkę.
Nic mi nie jest.
Trochę mi dzwoni w uszach,
ale wystarczy, że zacznę trząść głową.
I już.
Bez powodu oprę się o samochód.
Musimy powiedzieć Kevinowi.
Jake.
Możesz prowadzić?
No i dobrze.
Twierdzi, że da radę.
Za starych czasów, jeśli ktoś złamał rękę,
przyklejał ją do kierownicy i jechał dalej.
Wysiadali z samochodów, wyglądając jak srebrne mumie.
Teraz za każdą pierdółkę każą im odpuścić wyścig.
Jake, jestem dumny.
Już lepiej, dziękuję.
Załadowali wozy i już ruszyli.
A GPS Phila ma wybierać trasy bez kasyn.
Przykra choroba.
- Pięć dych, że przegra wypłatę? - Stoi.
Pani od tequili z limonką.
Gość, który źle wymawia „Stella Artois”.
Ja byłem miły, ty mnie zraniłaś.
W głowie brzmiało uroczo. Cóż, czasem nie trafisz.
Długo tu zostaniesz?
Pewnie tydzień.
Zobaczę, za co płacę i obejrzę zabytki.
Płacisz za to,
a największą atrakcję, czyli mnie, już widziałaś.
Jesteś 11. najlepszą atrakcją? Nie ma cię w top 10.
Co roku walczę z muzeum lalek.
Musi przyciągać morderców.
Dziękuję.
Billy Joel dziś gra, miałam iść na koncert.
Powodzenia z biletami, zeszły na pniu.
Chciałem kupić w sieci, ale poległem na „Jesteś człowiekiem?”.
Albo nie wiem, jak wygląda zebra, albo jestem robotem.
Lubisz go? Znam kogoś, kto załatwi nam bilety.
- Kto to? - Billy.
Chwalipięta.
- Serio? Chętnie pójdę. - Naprawdę?
Kolacja w tym samym miejscu, a potem koncert?
Jesteś moim ulubionym sponsorem.
Jeden zaprosił mnie na obrzezanie syna. Wiedziałabyś, co to jest?
- Tak. - Ja nie.
- No to jesteśmy umówieni. - Świetnie.
Też lubię Joela.
Kupię ci koszulkę.
- Morgan! - Cześć.
Słyszałam, że już się znacie.
Z Beth też.
- Gotowa? - Jasne.
Miło było cię spotkać.
Dziękuję.
- Co z tobą? - Przecież kupię ci koszulkę.
- Nie możesz umówić się ze sponsorką. - Robiłem wiele rzeczy ze sponsorami.
Nie z kobietami.
Rozumiem, jesteś zazdrosna. Zawsze będziesz dla mnie wyjątkowa.
- Podrywała cię. - Zawsze tak mówisz.
Nigdy tak nie mówiłam.
Poza tą dziewczyną ze Starbucksa,
ale ona widziała cię tylko od szyi w górę.
Miałeś po prostu robić swoje.
Umawianie się z mentorką Catherine i naszą sponsorką to nie to samo.
To nie randka, nie jestem aż tak głupi.
Uwierz, że jesteś aż tak głupi.
Wiem, bo właśnie to widziałam.
Spojrzała ci w oczy, dotknęła dłonią dłoni
i nie od razu ją wycofała.
Kobiety robią to, gdy chcą, żeby facet się zorientował.
Beth, to była miła rozmowa między dwójką profesjonalistów.
Zabawny jesteś. Pójdziesz ze mną na koncert?
Może najpierw kolacja, a potem koncert?
Tylko ty i ja.
I nikt inny z pracy.
Cholera, to randka ze sponsorką.
- Cześć, Jake. - Cześć, ty.
Zapomniałem, jak się nazywasz.
Nie próbuj z tą smutną sztuczką.
Jake nie wie, jak się nazywam?
Tak bardzo mnie zranił, że chyba się w nim zakocham.
Jessie!
Żałosne.
Możesz przygasić?
Ćwiczyłeś po ciemku.
- Jesteś dziwniejszy niż zwykle. - Na pewno?
Nie przyznasz się, bo boisz się stracić pracę,
ale bądź spokojny, fakty są nieubłagane.
Sprawdź słownik, to znaczy, że coś jest trujące.
Wiem, bo często jadłem nieubłagane rzeczy.
Bardzo dziękuję, że zachowałeś się profesjonalnie.
No właśnie.
Co zrobiłeś?
Zostawiłam cię na minutę, dziecko dłużej wytrzyma w aucie.
Idziemy na randkę.
Dziękuję, poprawiłeś mi humor.
Zaprosiła mnie na koncert.
Jestem z nią dziś umówiona, a poza tym chodzi o to,
że umawia się z prezesami, fizykami i zdobywcami Pulitzera.
Ciebie bawią figurki bobblehead.
Może czas dopisać do listy tego gościa.
To Morgan.
- Daj mi chwilkę. - Jasne.
Będzie dobrze.
Jestem.
Odwołała wasze spotkanie?
Możesz być na mnie zły, ale nie psuj relacji ze sponsorem.
Nie jestem idiotą, nie chciałem umówić się ze sponsorką.
Czyżby? A może chcesz się mnie pozbyć?
O tym nie myślałem.
Wiem, że mamy mało zaufania w baku.
Bak jest pusty. Stoimy w deszczu na poboczu.
Idziemy w stronę domu, który wyraźnie nam odradzano.
Zajmę się tym, powiem jej, że nic z tego, bo razem pracujemy.
- Wtedy uzna, że to był mój pomysł. - Dobra.
Powiem, że zmieniłem zdanie i tyle.
Nie możesz.
„Przemyślałem to i podjąłem decyzję, że jednak cię odrzucę”.
To nasza sponsorka.
- Mogę się z nią umówić? - Nie.
Nie mogę odwołać, nie mogę się umówić.
Mam upozorować własną śmierć?
Po co pozorować?
Tylko jeśli ja kończyłam związek, było mi z tym dobrze.
Wiem, do czego pijesz, chcesz, żeby mnie odrzuciła.
Rzecz w tym, że jestem uroczy.
Jak mały szop z masłem orzechowym na nosku.
Każdy chce być blisko mnie.
Zepsuj randkę.
Spóźnij się, gap się w telefon i zamów jej kolację bez pytania o zdanie.
Zdradź ją z jej współlokatorką, umów się na Golden Gate Bridge
i zostaw ją tam jak idiotkę.
Jeśli znowu zaczniesz klaskać, to wyjdę, zanim się obrócisz.
Świetnie.
Przepraszam za spóźnienie.
Trafiłeś na korki w wiejskiej części Karoliny Północnej?
Oglądałem mecz Hornetsów.
Grali dzisiaj?
Nagranie z 2013.
Co mnie ominęło?
Pierwsze pół godziny naszej randki.
- Co dla was? - Idziemy na koncert, więc bez ceregieli.
Dla mnie piwo i cheeseburger,
a dla pani to samo,
chyba że jest na diecie.
Z pewnych rzeczy wkrótce zrezygnuję.
I już.
Wszystko gra?
Cały czas jestem smutny.
Myślę o tym i znowu się wkurzam.
Dzisiejszy wieczór będzie świetny.
Billy Joel jest wspaniały na żywo.
Patrzysz na telefon. Co się dzieje?
Wyglądam na znudzonego? Jest dobrze.
Napisała była dziewczyna. Wariatka z niej.
Powinnaś na nią uważać.
Co się stało z gościem z wczoraj?
To ten sam gość, który teraz pokazuje ci, że ma warstwy.
Jestem jak lasagne z emocji.
Nie jestem idiotką, widzę, co się dzieje.
Mogłeś po prostu się nie zgodzić.
Poczekaj…
Na początku nie wiedziałem, że umawiamy się na randkę.
Jakim cudem? Powiedziałam: „Jesteśmy umówieni”.
Rzecz w tym…
że nas sponsorujesz.
Nie chciałem czegoś schrzanić i zepsuć tej znajomości.
To przecież niemożliwe, na randkach jesteś wspaniały.
Najlepiej się bawiłam, gdy nazwałeś mnie grubaską.
Zachowałem się głupio.
Przez moją pracę zaniedbuję osoby, z którymi się umawiam.
Mogłem od razu powiedzieć prawdę.
Zrozumiałabym.
Wiem, jak to jest skupiać się na karierze.
Może to nie był dobry pomysł, ale dobrze się dogadywaliśmy,
mieliśmy pójść na koncert
i postanowiłam spróbować.
Następnym razem cię odrzucę.
Doskonale.
Skoro jesteśmy tylko znajomymi z pracy,
to idziemy na ten koncert?
Jasne, muszę kupić Beth koszulkę.
Inaczej może wybuchnąć.
Jessie, co tu robisz?
Nie szukam piwa, żeby nie było.
Beth była zbyt dotykalska z Richardem Childressem,
więc je schowaliśmy.
Nie jesteś z Catherine?
Wizytują stoisko To Nie Stek z Morgan.
Byłem tam już, niezły tłum.
Bo kolejka do gościa z hot dogami sięga ich stolika.
Sprawdziłem i są tak dobre, jak mówili.
Chciałam z tobą porozmawiać.
- Coś jest nie tak z Jakiem. - Wiem, co robisz.
Szanuję tę próbę, ale nie dam się nabrać.
To jasne, że chcę prowadzić
i jestem do czegoś takiego zdolna, ale mówię poważnie, coś jest nie tak.
Jessie, jesteś dobra, ale to Jake jest naszym kierowcą.
Koniec tematu.
Sam z nim pogadaj.
I tak mieliśmy omówić strategię.
Nie korzystaj tu z łazienki, nie jest podpięta.
Nasłuchałem się już od Kyle’a Buscha.
- Dasz radę? Bo możesz zmienić zdanie. - Uspokój się, mam to pod kontrolą.
Gdy ostatnio tak twierdziłeś, moja żona prawie ode mnie odeszła.
Nie mamy mocy.
Kto mi zepsuł auto?
Dowiem się i zabiję.
Spokojnie, są tu sami swoi.
Nasz trening za 20 minut, jak idzie?
Nie mogę odpalić.
Niewiele się dowiemy, pchając auto po torze.
To otwieraj maskę. Jake, jak leci?
Super, choć mam kłopot z rękawiczką.
Bo ma iść na prawą rękę.
- Kciuki są przewrotne. - No tak.
Spójrz mi w oczy i powiedz, że wszystko gra.
Wszystko gra.
Ktoś wyciągnął świece.
Amir, dotykałeś mojego auta?
Nic nie wiem, dajcie mi spokój.
Orientuj się.
Chodź tu.
To ja. Ze mną możesz być szczery.
Coś ci się stało?
Nie chcę stracić posady.
Obiecuję, że odzyskasz pozycję, nawet jeśli dzisiaj nie pojedziesz.
Lekarka mówiła, że mam wstrząs mózgu.
I dała mi numer do pizzerii, to jest mój koniec.
Muszę cię wycofać.
Chodzi o bezpieczeństwo twoje i innych.
Wiem.
To nie twoja wina, biorę to na siebie.
Za bardzo skupiłem się na walce z Catherine.
To ja powinienem był zawieźć cię do lekarza.
To twoja wina.
No tak.
Jesteś młody, szybko z tego wyjdziesz.
Amir.
Czemu znalazłem świece w twojej torbie?
U Amira to potrwa.
- Wszystko gra? - Masz strój?
Nawet we śnie się od niego nie oddalam.
Nie chwaliłbym się tym. Wchodzisz.
- Mówisz poważnie? - Co z Jakiem?
Jake ma wstrząs mózgu, a ja wiem, czemu Amir zrzucał sierść.
- Do dzieła. - Nie pożałujecie.
Jakbym spuścił tygrysa na wioskę.
Kevin, dobrze, że Jessie tu była.
A nie, to moja zasługa.
Wstrzymaj się z fetowaniem.
Nie mielibyśmy problemów, gdybyś jej tu nie sprowadziła.
Nasz kierowca miał dobrą serię,
a przez twoją decyzję jesteśmy w środku sezonu z nowicjuszką.
- To zła sytuacja. - Nie będę się kłócić.
Grunt, że wystartujemy. Co z Morgan?
Zamknąłem temat.
- Cześć, Kevin. - Morgan.
Chodźmy zobaczyć wyścig!
A ona otworzyła go na nowo.
Napisy: Jędrzej Kogut