NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nawet nie dojechała do mety.
Do mnie nigdy nie stała taka kolejka.
Nieprawda.
Pamiętasz, jak musiałeś się rozebrać przez tę osę?
No tak.
W Hanes się wkurzyli. Akurat wtedy nie ubrałem ich gaci.
Choć i tak było mniej ludzi.
To banda podrywających ją staruchów.
W sumie to też twoi fani.
Jake Martin?
Witam.
No i proszę.
Poprosisz Jessie o autograf dla mnie?
Tak wygląda życie brzydkich ludzi?
Pytasz złego faceta.
- Chcesz autograf? - Bardzo proszę.
Możemy zrobić sobie zdjęcie.
Nie musimy.
Tak czują się brzydcy ludzie.
Oto i ona.
Prosto z Nowego Jorku. Jak było?
- Całkiem nieźle. - Naprawdę?
Pojechaliśmy na wycieczkę wokół Statuy Wolności…
Wiem, sam pytałem, ale już się nudzę.
Próbowałem, ale mam to gdzieś. Co dla mnie masz?
- Nic. - Jak to?
- Zawsze coś przywoziłaś. - Nie tym razem.
Widzę, że coś trzymasz.
No dobra.
- Co to? - Spodoba ci się.
„Skubnij Wielkiego Jabłka”.
Wiem, że nosisz tylko zabawne gacie.
Co za wyczucie.
„Kto spuścił psy” już się rozciągnęły.
Morgan wpadła na kolejny wyścig?
Nie widziałem dla nas przyszłości,
więc to skończyłem.
Brutalnie cię rzuciła?
Jakbym był torbą z mokrym praniem.
Przecież było świetnie.
Nie chciałem ci psuć weekendu.
Powiedziałem, że chcę być w związku, a ona na to…
Widziałaś kiedyś wzrok psa, który ma iść do wanny?
- Wiele razy uciekałam z tej wanny. - Właśnie.
To już koniec, czuję się wykorzystany.
Wykorzystany?
No proszę cię.
No tak, pozbywała się resztek.
Jesteś zła o swoją historię.
Zraniłeś moje uczucia, to była zemsta.
- Jake wrócił od lekarza. - Świetnie.
Obiecuję, że nauczę się słuchać. Jak minął wyjazd z Frankiem?
Statua Wolności jest…
Znowu nie miałem racji, za drugi razem też nuda.
I jakie masz wyniki?
Mogę jeździć, mój mózg jest w idealnym stanie.
Takim jak mała szklana kuleczka?
- No to patrz. - Do góry nogami.
Byłeś u lekarza? Bo ostatnio kłamałeś.
Wtedy coś ukrywałem. Zaufaj mi, gdy nie mam nic do ukrycia.
Amir, rzuć okiem.
Żadnych emotikon, a lekarz nie podpisał się kredką.
Co to jest ostra faza?
Jedyna faza, jaką uznaję.
- Znowu może jeździć. - Świetnie.
Chuck, ustaw auto. Jake wrócił.
- Się robi. - Porozmawiajmy o tym.
O czym? Jake jest zdrowy.
Jessie też.
Podziękuj jej za pomoc, ale Jake jest zdrowy, przygotujmy auto.
Chuck, poczekaj.
Chuck, przygotuj auto.
Wy się dogadajcie, a Chuck dokończy Real Housewives.
Amir, przygotuj auto.
- Nie tykaj go. - Spójrz na mnie. Przygotuj auto.
- Dobra. - Dokąd to?
Ukryję się w łazience.
Zrobiłaś ze mnie idiotę.
To nie było trudne.
Obiecałem Jake’owi, że wróci.
To był błąd, dorzuć go do sterty swoich błędów.
- Błędem było… - To, że nie umiesz czytać?
No dobra.
Jessie jest przyszłością zespołu.
- Chyba że chcesz wygrywać. - Co wygrał Jake?
W trzech wyścigach był w pierwszej dziesiątce.
A to mi nie pomoże, ale wygrał plebiscyt na najlepszy uśmiech.
Miałby też najlepsze włosy, ale wybrał koczka, a to zawsze błąd.
Jessie sobie radzi.
Zaczęła od 32. miejsca, a kolejnego wyścigu nie ukończyła.
To ci wystarczy? Wystaw Lou z księgowości, zaoszczędzimy.
On miał wylew.
Prawa strona działa, da radę.
Dzisiaj rozmawiałam o Jessie z nowym sponsorem.
Z firmą, która robi windy wywożące staruszków po schodach?
„Ale zabawa”.
„Prawie tak szybkie jak spacer”.
- Nie wiem, o co… - „Wyprzedziłem Jessie”.
Klamka zapadła.
- Chodzi o to, że jest kobietą. - Też, firmy to uwielbiają.
Potrzebujemy pieniędzy.
Nie powinien tracić pracy po kontuzji.
Wall Pip stracił.
Bolała go głowa, trener wpuścił Gehriga, a ten zaczął kolejne 2000 meczów.
Dawno to przygotowałaś?
Dziś rano, spodziewałam się tej kłótni.
Sportowe ciekawostki w służbie zła, co za smutny dzień.
Catherine Spencer.
Nie umiem czytać?
Dasz wiarę?
Jessie czy Jake?
Chuck. Nie przyzwyczajam się do współpracowników.
Poza mną?
Mam wrażenie, że czasami chcesz, żebym cię zranił.
- Panowie. - Catherine.
Pewnie już wiecie,
ale Kevin odejdzie z zespołu po sezonie.
- Co? - Nie wiedziałem.
White Sox w 1919 lepiej kłamali. Ostatnio czytam sporo ciekawostek.
Główny mechanik i główny inżynier.
Rozważam was na stanowisko kierownika.
Chcecie tę posadę? Podeślijcie mi CV.
Dziękujemy.
Hańba.
Żaden z nas nie zdradziłby tak Kevina.
Nie zna nas. Oddałbym za niego życie.
Właśnie.
Może nie życie, ale mogę się za niego bić.
Zależy z kim.
- Jak to? - Nie ryzykowałbym z Conorem McGregorem.
- Nie chcę umrzeć. - Wiadomo.
I jeśli Conor biłby Kevina…
- to pewnie zasłużył. - Zasłużył.
Ale mógłbym się bić z dzieckiem.
- Do gimnazjum? Jasne. - Właśnie.
Ale nie zrobilibyśmy tego przyjacielowi.
Nie sądzę, żebym się nadawał.
Ja owszem, ale chodzi o Kevina.
Właśnie.
Poza tym dogadają się.
Jak zawsze.
A jeśli nie?
- Cześć. - Cześć, Jake.
Usiądź.
Catherine nie odda tego krzesła Jessie?
Posłuchaj…
Nie wiem, jak to powiedzieć. Rozmawiałem z nią.
Wybrała Jessie.
Co? Ale obiecałeś.
Błagałem ją.
Nie sądziłem, że córka Bobby’ego Spencera
odrzuci wszystko, co czyniło jej ojca wielkim.
Jakby dziecko Mikołaja nie wierzyło w święta.
Mikołaj nie ma dzieci. My jesteśmy jego dziećmi.
Rzecz w tym…
że się nie poddam.
- Znasz Dooleya z Haasa? - Tak.
Właśnie kogoś szuka.
Powiedziałem mu o naszej sytuacji, widzimy się jutro.
A jak się nie uda?
Obdzwonię wszystkie inne zespoły albo zbuduję ci auto.
Samodzielnie.
To nieprawda, poproszę Chucka, ja będę nadzorował.
Doceniam wysiłek, ale może to koniec.
Wcale nie. Nie jesteśmy nawet blisko.
Takie odnoszę wrażenie. Kiedy ty się zorientowałeś?
Nie chciałem w to uwierzyć.
Solidnie poobijałem plecy w Martinsville.
Lekarz zalecił mi cztery godziny rehabilitacji dziennie.
Wiesz, ile ćwiczyłem? 20.
Spałem na siłowni.
130 na płaskiej, nic takiego.
Pewnie ciągle dam radę.
I co się stało?
Nagrałem to, bo ludzie by nie uwierzyli. Dam ci taśmę.
Mówię o jeździe.
Byłem silny, ale plecy się nie zaleczyły.
Okłamałem Bobby’ego, ale od razu mnie przejrzał.
Rzucił na ziemię długopis, mówiąc: „Podnieś go, a wrócisz”.
Nigdy w życiu nie płakałem, ale wtedy byłem najbliżej.
Płakałeś przy filmie ze szczeniaczkiem.
- Widziałeś tylne łapki? - Nie.
Bo ich nie miał. Miał kółka.
Ale to mu nie przeszkadzało, bo biegał cały szczęśliwy.
Aż do schodów.
Czemu tego nie wycięli?
Gdy moja kariera się skończyła,
Bobby zaczął mnie szkolić na kierownika.
Tęsknisz za jazdą?
Jaja sobie robisz?
Każdego dnia.
Gdy skręcasz, przechylam się, jakbym to ja jechał.
O rany.
Za wiele lat, gdy przejdziesz na emeryturę,
potraktuję cię tak jak Bobby mnie.
Doceniam, ale to nie jest twarz kierownika.
Bez obrazy, ty sobie radzisz, choć mógłbyś mieć inną robotę.
Mógłbyś mieć sklep z narzędziami.
Uwierzyłbym, że dostarczasz meble.
Nadałbyś się na ślusarza albo hydraulika.
Może nawet kręgielnia?
No dobra.
Miło było pogadać.
Jakie wskazania?
Daj mi chwilę, sprawdzam maila.
Czekasz na coś konkretnego?
Na listy, jak zawsze.
Od przyjaciół.
Twój kolejny przyjaciel będzie twoim pierwszym.
Rzucę okiem.
Proszę bardzo, mów wprost.
Już to widzę na tej zakłamanej twarzy.
Złożyłem podanie o posadę Kevina i czekam na odpowiedź.
Co z ciebie za człowiek?
Zdradziłeś naszego najlepszego przyjaciela.
To odrażające.
Kevin wkrótce odejdzie, ktoś go musi zastąpić.
Poza tym lepiej płacą.
Wysłałbym rodzinę do Disneylandu,
ale przez pracę nie miałbym czasu jechać.
Wczoraj mówiłeś, że się nie nadajesz.
Wiedziałem, że jeśli nie złożę papierów, ty też tego nie zrobisz.
Mam nosa do biznesu. Dlatego bardziej się nadaję do tej pracy.
Ja złożyłem papiery wczoraj.
Właśnie tak.
CV było gotowe od pierwszego dnia pracy.
Ty…
- Ty… - Tak.
Draniu!
Zapamiętam to, gdy zostanę kierownikiem.
Prędzej podpalę ten warsztat, niż ci go oddam.
Te pogróżki sprawiają, że nie nadajesz się na to stanowisko.
- Ja? - Ty.
Nie nadaję się?
Powtórzę to raz jeszcze: nie nadaję się?
Gdy tylko jest jakiś problem, trzęsiesz się jak osika.
Jesteś delikatniejszy niż kolekcja figurek mojej byłej.
Dałem sobie radę z nią? Dam sobie radę z tobą.
Wskazania!
Mark, dziękuję, że wpadłeś.
Wstałbym, żeby się przywitać,
ale trener zmusił mnie dzisiaj do 50 przysiadów.
W moich nogach płynie lawa.
Rozumiem.
Sam raz zrobiłem 100 pompek i musiałem wracać Uberem.
Telefon obsłużyłem nosem.
Przejdźmy do głównego dania.
Jake jest świetnym kierowcą, ale ma ważny kontrakt z wami.
Nie złożę oferty bez rozmowy z szefem.
Stracił swoją pozycję.
Zaprosiłbym tu Catherine, ale jej nienawidzę i nie chcę jej widzieć.
Nie Catherine.
Bobby!
Toż to Mark Dooley. Dalej oszukujesz?
Ciągle wygrywam, jeśli o to pytasz.
Jednak udało się wstać?
Poświęciłem się dla Bobby’ego Spencera.
Zasłużył.
Przyleciałeś z Hawajów?
Tak, wracam w przyszłym tygodniu.
Zacząłem chodzić na zajęcia z nurkowania.
To cudowne uczucie unosić się na tafli jak wielki drapieżnik.
Ostatni raz czułem się tak wolny, gdy wziąłem lunch tego hipisa
i zjadłem jego ciastka z zielskiem.
A jak wylazłeś na dach z fajerwerkami?
Chuck trzy razy strzelał paralizatorem.
Podobało mi się to.
Serio.
Dźwięk twojego ciała uderzającego w ciężarówkę był niesamowity.
- Tego nie powtórzę. - O nie.
Więc o co chodzi?
Kevin ci opowie.
Jake wydobrzał po wstrząsie mózgu,
ale Catherine nie chce mu oddać jego miejsca.
Wystawia Jessie?
Urocza, ale Jake jest szybszy.
Catherine nie ustąpi.
Dlatego spytałem Marka, czy ma dla niego miejsce.
Muszę chronić kierowcę.
Zainwestowaliśmy w niego czas i pieniądze, a ty chcesz go dać konkurencji?
Już raz zapłaciłem za operację plastyczną żony,
a zaraz po umówiła się z Dale’em Jarrettem.
Gość umie dobić targu.
Zamknij się, z twoją też próbował.
To prawda.
Jest mi przykro, że nie przyszedłeś najpierw do mnie.
Kazałeś mi się z nią dogadać, a jak wyszedłeś, dała mi wypowiedzenie.
Mówiłem, że razem jesteście jak Donny i Marie.
O dziwo to na nią nie podziałało.
Dlatego do ciebie zadzwoniłem.
Z całym szacunkiem,
ale twoja córka robi to krótko i nie wie, jak dobrym kierowcą jest Jake.
Ja wiem i mam wolne auto.
Masz wolne auto? Jarrett powiedział to samo mojej żonie.
Zamknijcie drzwi.
Co się dzieje?
Rozmawiałam z Kevinem, mam informację tylko dla was.
Jestem w kręgu zaufania? To nowość.
Zaprosili mnie w liceum, ale chodziło o innego Amira.
Tamten miał komplet resoraków.
On jest w kręgu? Chcę się wypisać.
Będziemy musieli się pospieszyć.
Stewart-Haas zatrudni Jake’a,
a Kevin będzie ich nowym kierownikiem i chce was wziąć ze sobą.
A kto tu będzie kierownikiem?
Czy to ważne? Jake i Kevin odchodzą, a my z nimi.
- Idziecie? - Ile będą płacić?
Pewnie tyle co tu.
Czyli za dużo.
Ma rację, Amir. Powinieneś pójść z nimi.
A co ty zrobisz?
Przecież tu nie zostaniecie.
Widziałam, kto chciał zastąpić Kevina.
Dla nich nie chcecie pracować.
- Widziałaś podania? - Tak.
Wszystkie podania?
Tak.
Zakładam, że żaden z was nie chce pracować dla…
Chucka „Zdrajcy” Stubbsa i Amira „Judasza” Lajaniego.
Amir, złożyłeś podanie o posadę Kevina?
On był pierwszy, sprawdź!
Obaj mnie obrzydzacie.
Po tym wszystkim, co dla was zrobił, idziecie na rozmowę?
Doszliśmy do rozmowy?
- Nie jestem zainteresowany. - Chwila.
Kevin dostał nową pracę?
Nie wiem, nie rozmawialiśmy.
Beth, jak śmiesz nas okłamywać?
Myślisz, że to zadziała?
Nic więcej nie wymyślę!
Nie powiem mu o tym.
- Dziękuję. - Ale zatrzymam te dokumenty.
Kiedy następnym razem spytam
„Kto idzie na karaoke?”,
co mi odpowiecie?
Wiesz co? To przesada.
Powiedz Kevinowi, że mogę dostać nową pracę,
ale moja godność nie jest na sprzedaż.
Moja jest.
I to w rozsądnej cenie.
- Co się dzieje? - Chuck i Amir chcą zająć twoje miejsce.
To dobre!
Obyś miała taki humor na dzisiejszym karaoke.
Jak poszło spotkanie?
Mark zaprosił Bobby’ego, ten nakrzyczał na mnie i Marka,
potem na zdjęcie Dale’a Jarretta, a potem wyszedł.
- Ciągle krzyczy. - Pewnie tak.
Trzeba ostrzec Jarretta.
To tylko zdjęcie, ale kto wie.
- Widzę, że krzyczy. - Co?
Dobra, chodźcie tutaj.
- Gdzie Catherine? - Za tobą.
Zakradłaś się, jesteś jak twoja mama.
- W tych botkach chodziła bezszelestnie. - Mylisz Chelsea z mamą.
Wiesz, że żyłeś na całego, jeśli mylą ci się żony.
- Co się dzieje? - Mam to gdzieś, taki urok zwolnienia.
Wiem, że ci zależy.
Mówię poważnie, poddałem się.
Może zacznę chodzić w butach z palcami. Każdy palec będzie miał swój dom.
Wiem, o co chodzi, co święta wysyłasz mi link.
No i czego nie rozumiesz?
Są już wszyscy?
Jeśli kogoś nie ma, to na pewno się nie zgłosi.
Rozumiem, czemu mnie nie lubicie.
Od pierwszego dnia za kółkiem do ostatniego dnia pracy
liczyło się tylko jedno:
wygrana.
- Dlatego Jake jest naszym kierowcą. - Tak jest!
Dobre rzeczy spotykają przystojnych ludzi.
- Tato… - Ja mówię.
Do zwycięstw Jake potrzebuje najlepszego kierownika.
- To Kevin. - Tak jest!
Dobre rzeczy spotykają przystojnych!
Nie wyobrażam sobie, żeby ktoś mógł robić to lepiej.
Żeby robić to lepiej, potrzebowałbym butów z palcami.
Beth…
Tato, ja tu rządzę.
Już nie.
Bobby wrócił.
- Tak jest! - Bobby!
Witamy z powrotem!
Napisy: Jędrzej Kogut