‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪เอาล่ะ เย่
‪พ่อคะ เราน่าจะไปคุยกันข้างบนนะ
‪อยากพูดอะไรก็พูดตรงนี้ได้เลย
‪โอเค พ่อกำลังทำลายทีมนี้ ‪เหมือนที่ทำลายวัยเด็กของหนู
‪ด้วยการจีบสาวไม่หยุด ‪และการเปลี่ยนแม่เลี้ยงไม่ซ้ำหน้า
‪ห้องพ่อแล้วกัน
‪เกิดอะไรขึ้นน่ะ
‪ไม่รู้สิ แต่ทุกอย่างเป็นไปตามที่ฉันต้องการ
‪ถ้าฉันไม่ใช่คนที่โชคดีที่สุด ก็ฉลาดที่สุดแล้ว
‪ฉันพร้อมที่จะโหวตแล้ว
‪นี่มันยอดไปเลย
‪คิดดูสิ เราย้อนทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้
‪ก่อนแคทเธอรีนจะมา
‪สิ่งแรกที่ต้องไปทันทีก็คือการประชุมงี่เง่าตอนเช้า
‪- ใช่ ‪- นั่นแย่ที่สุดเลย
‪- ใช่ไหมล่ะ ‪- โคตรจะเสียเวลา
‪- เราต้องตื่นแต่เช้า ‪- ใช่ เพื่ออะไรล่ะ
‪รู้ไหมว่าฉันจะทำอะไรพรุ่งนี้
‪ไม่ตื่นเร็วขึ้น 15 นาทีเพื่อไปประชุมตอนเช้าไง
‪ฉันอาจจะแวะซื้อกาแฟจากร้านสักแก้ว
‪- จัดไป ‪- ใช่
‪แค่ 15 นาทีไม่พอที่จะแวะร้านกาแฟหรอก
‪ฉันคงซื้อจากปั๊มน้ำมันได้
‪- ใช่แล้ว ใช่ ‪- ใช่
‪ทำเลย เพราะคุณ… ‪ทุกคนมีเวลาเพิ่มอีกคนละ 15 นาที
‪นั่นแค่เริ่มนะ ‪มากำจัดการเปลี่ยนแปลงโง่ๆ ของเธอกัน
‪แต่ไม่ใช่คอมพิวเตอร์ใช่ไหม
‪ไม่อยากบอกว่าอีกเครื่องของผมเก่านะ
‪แต่เสียงตอนเปิดเครื่อง ‪เป็นเสียงเพลงเกรโกเรียน
‪แป้นพิมพ์เป็นภาษาสันสฤต
‪โอเค จบแล้วนะ
‪ก่อนนี้เครื่องพิมพ์เราคือคนตอกสิ่ว
‪เราจะกำจัดอะไรได้อีก
‪อย่าแตะต้องประกันทำฟันของเธอ
‪ฉันรักดร.ทราวิส ในที่สุดฉันก็เคี้ยวข้างขวาได้
‪ใช่ เขาเก่งมาก แถมยังไม่หวงแก๊สหัวเราะด้วย
‪ผมให้บัตรประกันไป และเขาก็ให้มันมา
‪โอเค เอาล่ะ โอเคนะ
‪ตั้งใจกันหน่อย
‪ฉันพูดถึงเรื่องอื่น เรื่องแย่ๆ น่ะ ‪เช่นการประชุมตอนเช้า
‪ใช่ นายพูดถึงพวกมันแล้ว
‪ใช่ และพวกมันก็ไปแล้ว ด้วยความยินดี
‪จะบอกให้ว่าฉันอยากกำจัดอะไร
‪อย่างแรกเลย และ…
‪เรื่องที่เธอ…
‪ฉันว่าเราตื่นเต้นเพราะมันเพิ่งเกิดขึ้น
‪แบบว่าเกิดขึ้นตอนนี้เลย
‪งั้นมาใช้เวลาสักวัน ‪ไปคิดสิ่งที่เราอยากกำจัดเถอะ
‪และพรุ่งนี้ ‪เรามาก่อนเวลา 15 นาทีแล้วค่อยคุยกัน
‪เหมือนประชุมน่ะนะ
‪เป็นการรวมตัวกันแบบไม่เป็นทางการมากกว่า ‪ต่างกันมาก เจค
‪ฉันยังไปซื้อกาแฟที่ปั๊มได้ไหม
‪คุณไม่มีเวลาหรอก
‪พ่อรู้ว่ามันอึดอัด
‪ขอโทษด้วยที่ทำให้ตกใจ ‪แต่ลูกทำให้พ่อไม่มีทางเลือก
‪ฟังนะ พ่อ…
‪นั่นแหละวิธีการพูดคุยแบบศิวิไลซ์
‪พอลูกทำแบบนั้น พ่อล่ะนึกถึงแม่เลย
‪เราตกลงกันแล้ว
‪- เจคเป็นนักแข่งที่เก่งกว่า ‪- หนูไม่สนเรื่องเจค
‪แต่เป็นเรื่องที่พ่อหักหน้าหนูต่อหน้าคน
‪ที่หนูใช้เวลาหลายเดือนเพื่อให้เคารพหนู
‪พ่อยกงานนี้ให้โดยที่ลูกยังไม่พร้อม
‪เหมือนตอนที่ลูกยังเด็ก และพ่อโยนลูกลงสระ
‪ลูกดื้อมาก ลูกลงไปก้นสระ ‪และพ่นฟองอากาศอยู่ตรงนั้น
‪หนูไม่ได้ดื้อ
‪หนูอายุสี่ขวบ
‪หนูจมน้ำอยู่
‪พ่อคิดอยู่เสมอว่า ‪วิธีเรียนรู้ที่ดีที่สุดคือการลงมือทำ
‪ใช่ หนูจำคำพูดนั้นได้
‪พ่อบอกหนูตอนที่สอนหนูย่าง
‪ที่พ่อให้น้ำมันไฟแช็ก ‪กับไม้ขีดไฟอีกกล่องมา
‪จำลูกไฟที่เผาคิ้วลูกไปได้ไหม
‪หนูไม่ต้องจำหรอก ดูรูปจากงานพรอมก็ได้
‪พ่อบอกแล้วว่าให้เขียนเอาเหมือนคุณย่า ‪แต่ลูกไม่ฟังเลย
‪คุณย่าดูเหมือนตัวตลกในอุโมงค์ลม
‪หนูอยากให้พ่อลงไป และบอกคนอื่นว่าพ่อคิดผิด
‪แต่พ่อไม่ผิดนะ
‪ลูกจะเป็นรองจากพ่อ และเมื่อลูกพร้อม
‪พ่อจะวางมือและไม่กลับมาอีกเลย
‪และรู้ไว้นะ
‪คุณย่าเกิดมาไม่มีคิ้ว ‪ซึ่งเป็นเหตุผลที่เธอว่ายน้ำเก่ง
‪- แล้วแคทเธอรีนทำยังไง ‪- ไม่มีใครรู้
‪เธอกับบ็อบบี้เข้าไปในห้องทำงาน ‪แล้วเธอก็ออกมา
‪สวมหมวกแหลมๆ แล้วขี่ไม้กวาดจากไปเลย
‪บอกว่าเธอต้องคิดดูก่อน
‪มีแต่คุณที่ทำให้ความคิดดูน่าเกลียดได้
‪ความคิดถูกประเมินสูงไปไง
‪ไม่ว่าจะเกิดอะไร ก็ยินดีด้วย ‪ฉันไม่เคยสงสัยในตัวนาย
‪ซาบซึ้งจริงๆ แฟรงก์
‪รู้ไหม คนที่พนันรองฉันเสียเงินกันเพียบ
‪ยกเว้นตอนเล่นสแคร็บเบิล
‪ดิกชันนารีที่ไม่มี ‪คำว่า "ความเสียจัย" น่ะห่วยแตก
‪สถานะของการรู้สึกเสียใจ
‪ใช่เลย ขอบคุณมั่ก
‪ไม่นะ ผมต้องรับสายนี้
‪คุณคิดว่าแคทเธอรีนจะลาออกไหม
‪จะสนทำไม ใช่ไหม ผมคงไม่ว่าเธอสักคำ
‪หมายถึง ฟังนะ เธอไม่… ‪เธอไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร
‪บางครั้งเราต้องตอกไข่สองสามฟอง ‪เพื่อทำไข่เจียว
‪มันก็เป็นแบบนี้แหละ
‪นี่แหละไข่เจียว รู้ไหม
‪คุณเริ่มพูดเปรียบเปรย ‪ทั้งที่ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรใช่ไหม
‪ใช่ ผมทำแบบนั้นกับการอุปมาด้วย
‪รู้ไหมว่ามันเป็นยังไง ‪เหมือนเราไม่เคย… ไม่ เกือบแล้วไง
‪ผมจะไม่ทำแล้ว
‪ไม่อยากจะเชื่อเลย ผมได้เลื่อนขั้นครั้งใหญ่
‪- พวกเขาให้ผมเป็นพาร์ตเนอร์ ‪- อะไรนะ พระเจ้า ที่รัก เยี่ยมไปเลย
‪ใช่ เจ้านายคนใหม่ของผมโดนไล่ออก ‪เธออยู่ได้แค่เดือนเดียวเองมั้ง
‪คงมีคนลืมกดปิดเสียงตอนประชุมทางโทรศัพท์น่ะ
‪ผู้หญิงสองคนถูกไล่ออกและผู้ชายได้ประโยชน์ ‪เรายังไม่จบนะ โลก
‪คุณทำลายช่วงเวลาดีๆ เร็วมาก
‪ไม่รู้เลยว่าพวกเขาคิดจะให้งานนี้กับผม
‪แต่พวกเขาอยากให้ผมไปรับงานที่นิวยอร์กทันที
‪ชอบจัง ยินดีด้วย รู้แล้วนะว่าใครจะเลี้ยง
‪คนเดิมที่เลี้ยงตลอดเหรอ
‪ไม่เอาน่า ฉันทำเป็นเอื้อมไปตลอด ‪แบบว่า "ฉัน…"
‪นิวยอร์กสินะ คุณจะรับมันไหม
‪ผมจะรับงานที่เฝ้ารอมา 20 ปีไหมน่ะเหรอ
‪ขอคิดก่อนนะ รับสิ
‪จะให้ทำยังไงล่ะ
‪ฉันคิดว่าตรงส่วนนิวยอร์กน่ะ
‪นิวยอร์ก
‪แน่นอน
‪มันอยู่ในนิวยอร์กและคุณอยู่ที่นี่
‪และมันไกลกันมาก
‪- ฉันดีใจกับคุณนะ แฟรงก์… ‪- ไม่ ผมรู้ แต่เราไม่เคยคุยกัน…
‪ฉันไม่เคยอยากกดดันคุณ…
‪ไม่ แต่ผมคิดเสมอว่าสักวันเราอาจจะ…
‪อาจจะเหรอ
‪เกือบจะแน่นอน…
‪ไว้ค่อยคุยแล้วกัน เควินอึดอัดเปล่าๆ
‪ไม่อึดอัดเลย ผมอยู่ที่นี่เพื่อพวกคุณ
‪และเพราะแฟรงก์ได้เลื่อนขั้น
‪ผมว่าเราต้องมีเค้กช็อกโกแลตลาวาแล้วล่ะ
‪มาเถอะ สามช้อน หรือสอง
‪ผมกินคนเดียวก็ได้ ไม่สนหรอก
‪ผมว่าเรามีแผนแล้ว ‪และคุณจะใส่ท่อนกันโคลงที่หนาขึ้นใช่ไหม
‪- ใช่ และฉันจะลดอัตราทดพวงมาลัย ‪- โอเค
‪อยากให้ฉันเอากระจก ‪ที่เจสซี่ใช้ส่องผมเธอออกไหม
‪- เราใส่ไว้ให้เจคน่ะ ‪- ใช่ จริงด้วย
‪ฉันรู้ฉันมาสาย ‪ขอโทษที่ไม่ได้มาประชุมตอนเช้า
‪"รวมตัวกันแบบไม่เป็นทางการ"
‪- ฉันพลาดอะไรไป ‪- เราเริ่มกันช้าน่ะ
‪ชัคเห็นแร็กคูนกินฮอตด็อกข้างถังขยะ
‪ใช่ แล้วมันก็ล้างมือในแอ่งน้ำ
‪เราเลยช้ากัน
‪ไหนๆ ก็มากันครบแล้ว ฉันขอคำแนะนำได้ไหม
‪คุณได้เล่าเรื่องฉันกับแฟรงก์หรือยัง
‪ยัง ผมจะไม่พูดอะไรหรอก ‪มันเป็นเรื่องของเรา
‪ฉันจะไม่ทนฟังซ้ำหรอกนะ
‪แฟรงก์ได้งานที่นิวยอร์กและลืมไปสนิท
‪ว่าเธออยู่ที่นี่ และนั่นเป็นปัญหา
‪ใช่ ผมเล่าแล้ว
‪เมื่อคืนแฟรงก์ถามฉันว่า ‪ฉันอยากย้ายไปอยู่กับเขาที่นิวยอร์กไหม
‪ยินดีด้วยนะ
‪นี่ผมเข้าใจผิดเหรอ โอเค ลืมที่ผมพูดไปนะ
‪นอกจากคุณจะดีใจ ถ้าอย่างนั้นก็ยินดีด้วย
‪ถ้าเขาอยากอยู่กับฉัน ‪ทำไมเขาไม่ถามที่ชาร์ลอตต์ล่ะ
‪พวกผู้ชายรอที่จะขยับความสัมพันธ์ครั้งใหญ่ ‪ก็ต่อเมื่อโดนปืนจ่อหัว
‪- เมียผมท้อง ‪- เมียฉันเอาปืนจ่อหัวฉันจริงๆ
‪แต่นั่นยังไม่แย่ที่สุดนะ
‪เขาบอกว่าฉันหางานผู้จัดการออฟฟิศที่นิวยอร์กได้
‪ฉันไม่ใช่แค่ผู้จัดการสำนักงานนะ
‪ฉันเป็นผู้จัดการสำนักงานให้ทีมแข่งรถที่ฉันรัก
‪ได้ทำงานกับคนที่ฉันรัก
‪และอาเมียร์
‪นายพูดตัดหน้าฉันได้ยังไง
‪ผมรออยู่เลย แบบว่า "พูดว่า 'รัก' ทีเถอะ"
‪เพราะผมจะแกล้งเขา
‪ฉันแค่รู้สึกว่าแฟรงก์ไม่เคารพว่า ‪อาชีพฉันมีความหมายกับฉันแค่ไหน
‪แล้วเธอจะทำยังไง
‪เขาเป็นคนดี และฉันต้องอยู่กับความเป็นจริง
‪ฉันคิดมาตลอดว่าฉันจะแต่งงานมีลูก
‪และมันสายไปแล้วที่จะเริ่มต้นใหม่ ฉันควรไป
‪มันก็สมเหตุสมผลดี
‪เราจะคิดถึงเธอนะ
‪ใช่ เราจะคิดถึงคุณ
‪นี่ ขอนอกเรื่องหน่อย ผมขอเก้าอี้คุณได้ไหม
‪เดี๋ยวนะ คุณได้ฟังตัวเองพูดหรือเปล่า
‪คุณจะลงหลักปักฐานนะ
‪คุณไม่เคยสักหน่อย
‪คุณยกเลิกงานวันเกิด ‪เพราะพวกเขาไม่มีไอศกรีมที่ใช่
‪ฉันจะ 40 แล้วนะ
‪จะเหรอ
‪เมื่อยกเลิกปาร์ตี้วันเกิด วันเกิดนั้นก็ไม่นับ
‪คุณแต่งงานเพราะคุณนึกภาพชีวิตตัวเองไม่ออก ‪ถ้าไม่มีอีกฝ่าย
‪ไม่ใช่เพราะมันสมเหตุสมผล
‪เควิน คุณบอกฉันตลอดว่า ‪ฉันเลิกกับผู้ชายง่ายเกินไป
‪ไม่ ผมบอกคุณเสมอว่า ‪เสียงหัวเราะของคุณประหลาด
‪ใช่ "ฮา" ที่สองมันสูงขึ้น แบบ "ฮาฮ้า"
‪จริงนะ "ฮาฮ้า" ‪เหมือนคุณคิดค้นหลอดไฟได้ "ฮาฮ้า"
‪- นึกว่าคุณชอบมันซะอีก ‪- ก็ชอบ
‪ผมยังชอบดูแร็กคูนกินฮอตด็อกด้วย
‪มันบ้ามาก มันถือฮอตด็อกเหมือนฟลุตเลย
‪ผมอยากให้คุณเจอคนที่ใช่
‪แค่คุณดูไม่ค่อยตื่นเต้น ‪สำหรับคนที่จะย้ายไปนิวยอร์กเลย
‪เหลือเชื่อเลย
‪ฉันมาหาคุณเพื่อขอกำลังใจ ‪แต่คุณกลับบอกให้ฉันเลิกกับเขา
‪สิ่งที่ดีเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเรา ‪คือผมคิดว่าเราจริงใจต่อกัน
‪เพราะงั้นถ้าอยากจะไปก็ไป คุณตัดสินใจแล้วนี่
‪โอเค ได้ ฉันจะไป
‪เดี๋ยวก่อน เบธ ก่อนที่คุณจะไป ผมขอถามหน่อย
‪เราเอาเก้าอี้ไว้ที่ไหนเหรอ
‪- ไง ‪- ไง
‪ทำอะไรน่ะ ฉันอยากให้นายซ้อมกับ ‪เครื่องจำลองสำหรับเดย์โทนานะ
‪นี่วันอังคาร ต้องออกกำลังขา
‪เจค วันนี้วันพุธ
‪ไม่ ไม่ใช่
‪ไม่นะ
‪ยายผมอยู่ที่สนามบิน และอินซูลินเธออยู่กับผม
‪เป็นอะไรของเขา
‪- เขาสับสนว่าวันนี้วันอะไร ‪- ผิดไปแค่ไหน
‪- หนึ่งวัน ‪- ไม่เลวร้าย
‪เลวร้าย ถ้าคุณอายุ 90
‪และไตของคุณกำลังหยุดทำงานที่จุดรับกระเป๋า
‪ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ได้กลับมา
‪ฉันแค่มาเก็บของและอยากคุยด้วย
‪ผมอยากให้คุณรู้ว่าผมไม่ได้ไปหาพ่อคุณ
‪ผมพยายามให้เจคไปอยู่ทีมอื่น แล้วเขาก็รู้เข้า
‪แล้วที่คุณจะทำให้ฉันถูกไล่ออก ‪เมื่อสองสัปดาห์ก่อนล่ะ
‪เรียนรู้ที่จะมีความสุขกับปัจจุบันสิ
‪ฉันแค่อยากมาบอกคุณเองว่าฉันจะลาออก
‪เสียใจด้วยนะ
‪คุณพูดโดยไม่ยิ้มด้วย ฉันประทับใจมากนะ
‪ผมกำลังคิดเรื่องเต่า
‪และว่ามันกลัวแค่ไหนเวลาที่ตัวมันพลิกน่ะ
‪ไม่ๆ พูดต่อสิ
‪เต็มที่เลย คุณชนะแล้ว
‪ผมไม่รู้ว่าผมชนะไหม คนอื่นเขาพูดกัน
‪ก็เกือบทุกคน แต่…
‪ฟังนะ ผมเสียใจจริงๆ ที่เรื่องจบลงแบบนี้
‪ใช่
‪ผมรู้ว่าเราไม่ค่อยเข้ากัน แต่…
‪ผมชอบคุณนะ
‪- นี่ฉันต้องบอกชอบคุณเหรอ ‪- อย่างนั้นแหละ
‪มันยากนักเหรอ
‪ก่อนที่ฉันจะไป มีบางอย่างที่คุณต้องรู้
‪โอเค ผมจะหยุดคุณไว้
‪ผมปลื้มนะ แต่เราสองคนต่างกันมาก
‪ก่อนที่ฉันจะมาที่นี่ ‪พ่อฉันพยายามจะขายทีมนี้และวางมือ
‪แล้วทำไมถึงให้คุณมารับช่วงต่อล่ะ
‪เพราะฉันขอร้องเขา
‪ถ้าเขาขายทีมไป อู่กับชื่อทีมก็จะหายไป
‪เราคงเป็นหมายเหตุในหนังสือประวัติศาสตร์ ‪คุณอยากรู้อะไรไหม
‪สำคัญด้วยเหรอ เดี๋ยวคุณก็บอกอยู่แล้ว
‪ครั้งหนึ่งฉันดูเรื่องการเงิน
‪ที่นี่กำลังจะล้มละลาย
‪ฉันรู้ว่าเจคเป็นนักแข่งที่ดีกว่า ‪แต่เจสซี่คงหาเงินได้มากกว่า
‪วันเวลาของทีมเล็กๆ นี้กำลังหายไป
‪ถ้าพวกคุณไม่คิดหาทางขยาย
‪พวกคุณก็แค่รอเวลาปิดตัวเท่านั้น
‪โอเค แล้วทำไมไม่บอกผมล่ะ
‪ฉันบอกว่าเราต้องการเงิน ‪ตั้งแต่วันแรกที่ฉันมา
‪ใช่ แล้วผมสบตาหรือเปล่า
‪บางครั้งคุณจะคิดว่าผมสนใจ
‪แต่ที่จริงผมแค่เช็กความหล่อกับของเงาๆ เอง
‪เหมือนตอนนี้ แสงจากเครื่องจำลองน่ะ
‪ดูสิ ผมเห็นตัวเอง
‪ดูสิหูผมใหญ่แค่ไหน แปลกจัง
‪ฉันหวังว่าฉันจะคิดผิดเกี่ยวกับเรื่องทั้งหมด
‪แต่เปล่าเลย
‪ลาก่อน เควิน
‪ให้ตายสิวะ
‪- เอาล่ะ ‪- ใช่
‪นี่ ฟังนะ ผมคิดอยู่ ‪เควินเคารพความเห็นของคุณมากกว่าของผม
‪ก็ทุกคนนะ
‪ทำให้นึกขึ้นมาได้ ‪บอกเมียนายด้วยว่าฉันมีตัวอย่างสี
‪และฉันชอบสีครีมชาบลีส์สำหรับห้องนั่งเล่น
‪โอเค เธอไม่สนหรอกว่าคุณคิดยังไง
‪เฮ่ กูเกิล จดไว้ สีครีมชาบลีส์
‪บันทึกโน้ต
‪หลายคนไม่รู้เรื่องนี้
‪แต่ผมประหม่ามากในสถานการณ์เครียดๆ
‪ไม่เลย
‪นายเก็บอาการได้ดีมาก
‪แต่ผมคิดว่าตอนที่เราคุยกับเควิน ‪คุณควรเป็นคนเริ่ม
‪- ก็ได้ ‪- และพูดต่อจนจบ
‪และผมจะพยักหน้าแบบเห็นด้วยสุดๆ
‪ก็ได้ โอเค เขามาแล้ว
‪ไง ได้ข้อความแล้ว มีเรื่องด่วนอะไร
‪อาเมียร์กับฉันคุยกัน…
‪ใช่
‪และเรากำลังคิดเรื่อง ‪สถานการณ์ของเบธกับแฟรงก์
‪ใช่เลย
‪และอาเมียร์มีประเด็นที่น่าสนใจมาก
‪นี่ล้อเล่นหรือไง
‪ฉันตัดสินใจให้นายรับความโกรธของเขาน่ะ
‪และฉันจะเข้าไปตอนที่เขาสงบลง
‪ก็ได้
‪ทำไมคุณถึงบอกให้เบธอยู่ต่อ
‪เพราะฉันไม่คิดว่าเธอควรลงหลักปักฐาน
‪และเธอเป็นคนเดียวที่มือเล็กพอ
‪จะสอดเข้าไปในตู้ลูกอมเวลาที่มีอะไรติดได้
‪มีอะไรอีกไหม
‪มันไม่ง่ายแบบนั้นน่ะสิ
‪ชัคกับผมคุยกันว่าเราคิด…
‪อย่าลากฉันไปเกี่ยวกับทฤษฎีสมคบคิดของนาย
‪ผมคิดว่าคุณมีใจให้เบธ
‪คุณเลยไม่อยากให้เธอไป
‪- ว้าว ‪- ใช่
‪- ฉันซาบซึ้งนะ ‪- ไม่เป็นไร
‪แต่นายน่ะโง่
‪และฉันรู้ เพราะมีแต่คนโง่ที่จะพูดอย่างที่นายพูด
‪รับอารมณ์แล้ว คุณเข้ามาได้เลย
‪ก็ได้ ฟังนะ เคฟ
‪นายกับเบธสนิทกัน
‪พวกนายเล่าปัญหาให้กันฟัง ไปเที่ยวกัน
‪ไม่แปลกเลยถ้าจะคิดว่า ‪พวกนายมีแรงดึงดูดระหว่างกัน
‪คุณกับผมก็สนิทกัน
‪เราเล่าปัญหาให้กันฟัง เราเที่ยวกัน ‪นี่คุณจะบอกอะไรผม
‪มันไม่เหมือนกัน และนายก็รู้ดี
‪แต่ขอบอกไว้ก่อน ‪มีเพื่อนอย่างฉันก็ถือว่านายโชคดีแล้ว
‪ฟังนะ ฉันคิดว่า ‪นายอยากห้ามเบธไม่ให้ย้ายไปนิวยอร์ก
‪เพราะนายไม่อยากเสียเธอไป
‪ถ้านายมีใจให้เธอ ‪ก็ถึงเวลาแล้วที่นายจะบอกเธอ
‪แต่ถ้านายไม่ชอบก็ปล่อยเธอไป
‪แฟรงก์เป็นคนที่ดีแล้วสำหรับเบธ ‪ในวัยและส่วนสูงเท่านี้
‪เราเป็นแค่เพื่อนกัน โอเคนะ
‪ใช่ คนหนึ่งเป็นผู้หญิง ‪อีกคนเป็นผู้ชายหล่อวัวตายควายล้ม
‪ก็แค่นั้น โอเคนะ
‪ฉันไม่อยากให้เธอลงหลักปักฐาน ‪เธอหาได้ดีกว่าแฟรงก์นะ
‪โอเค ถ้านั่นคือสิ่งที่นายจะบอกตัวเอง
‪นี่ ผมก็จะทำแบบนั้นกับคุณ ‪ผมไม่อยากให้คุณลงหลักปักฐาน
‪และถ้าฉันรู้จักนายก่อนนายแต่งงาน ‪ฉันคงเตือนเมียนายแล้ว
‪ใช่เลย
‪เพราะมากเลย บ็อบบี้
‪ฟังคุณสิ ใช่ไหม ‪เหมือนไมเคิล แมคโดนัลด์ชาวฮาวายเลย
‪นี่ ฉันเล่นใหม่ได้นะ นายพลาดช่วงแรกไป
‪เดี๋ยวๆ เควิน นายควรนั่งที่ฉัน
‪ฉันอยากฟังอีกรอบนะ
‪แต่มีคนเปลี่ยนทาโก้วันอังคารเป็นวาฟเฟิลวันพุธ
‪ฉันต้องไปจัดการเดี๋ยวนี้
‪นี่มันเรื่องอาหารนะ
‪ผมก็อยากฟังนะ แต่เจคกับผม ‪เราต้องไปดูเวลาที่เครื่องจำลองกัน
‪ผมยังไม่ได้ซ้อมเลย ‪ผมจะทำ แต่บ็อบบี้บอกว่าไม่ต้อง
‪ใครอยากได้เครื่องจำลองล่ะ ‪ฉันผ่านเดย์โทนามา 30 ครั้ง
‪กว่า 200 รอบ 30 สนาม ลองคำนวณดู
‪ไม่ดีกว่าครับ
‪รู้ไหม ฉันอยากให้นายไปที่ยิมและเริ่มซ้อมนะ
‪- ได้ครับ ‪- ขอบใจ
‪เควินขับไปไม่นานนี้เอง เล่าเรื่องปี 93 สิ
‪เราไม่มีเวลา… โอเค ฟังนะ
‪จะเล่าฉากเด็ดๆ แล้วกัน
‪นักแข่งหน้าใหม่ใจกล้าให้สัญญากับเด็กที่ป่วย
‪ว่าจะเป็นสุดยอดการแข่ง ‪แต่กล้ามเนื้อสะโพกเขาฉีกที่วิคตอรี่เลน
‪เหมือนเต้นท่าแฮมเมอร์ ฉัน…
‪ไม่เสียใจเลย ไม่เสียใจสักนิด
‪อยากไปยิมเลยไหม ‪และอาเมียร์ เตรียมรถก่อนเราไป
‪ได้สิ
‪นายเลิกสนุกตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ‪นึกว่าแคทเธอรีนลาออกแล้วซะอีก
‪ผมยังสนุกอยู่นะ
‪ผมกำลังจัดการธุรกิจอยู่
‪ผมเหมือนวิตามินฟลิ้นท์สโตนส์
‪ผมต้องหยุดใช้คำอุปมาสักที
‪ทายซิว่าวันนี้ฉันคุยกับใคร
‪ร็อบที่บิ๊กฮูฟ เขาสนใจจะกลับมานะ
‪- แล้วเฟคสเต๊กล่ะ ‪- ฉันจะจบกับพวกเขา มันกินไม่ได้
‪เพนน์ซอยล์ก็เหมือนกัน ‪แต่ผมคงใส่ในสมูทตี้ทุกเช้า
‪ถ้าพวกเขามาเป็นสปอนเซอร์ให้เรา
‪คุณบอกเองว่าพวกเขาเป็นธุรกิจที่ดีกว่า
‪เราเข้ากันได้ดีกับบิ๊กฮูฟ
‪ใช่ แต่ผมต้องบอกนะ ‪เรื่องนี้ผมเห็นด้วยกับแคทเธอรีน
‪หมายถึง เมื่อเช้าผมดูการเงิน ‪และเราต้องการรายได้
‪นี่นายสงสารฉันเหรอ
‪เราจะด้นสดกันเหมือนทุกครั้ง
‪ไม่มีปัญหาแน่ เชื่อฉันสิ
‪สัญญานะว่าคุณจะไม่ตัดสินใจอะไรปุบปับ
‪เควิน
‪นายสู้กับคลื่นอยู่ ส่วนฉันพยายามไปตามมัน
‪ไม่ต้องห่วงหรอก เราจะลองคิดกัน
‪โอเค ขอบคุณครับ
‪- เราสองคนผ่านอะไรมาเยอะ ‪- ใช่
‪ฉันรู้ว่าอะไรจะทำให้นายรู้สึกดีขึ้น
‪อะไรเหรอ
‪- ไง ‪- ไง
‪ปีที่แล้วเราใช้เงิน 7,000 ไปกับพวกหมวกเหรอ
‪ไม่ใช่พวก แค่ใบเดียว
‪เป็นของทิม แม็กกรอว์ บ็อบบี้คิดว่ามันนำโชค
‪เขาซื้อที่งานประมูลและสวมมัน ‪ระหว่างทางกลับบ้านในรถเปิดประทุน
‪ตอนนี้คนอื่นเลยมีหมวกนำโชค
‪ก็ได้ มันต้องหยุดแล้วนะ
‪ฉันไม่อยากบอกคุณนะ แต่บ็อบบี้อาจอยู่ในห้อง
‪จ้องหัวเข็มขัดของเบลก เชลตันอยู่
‪ฟังดูแปลกๆ แฮะ
‪เขาต้องเลิกใช้เงินฟุ่มเฟือยสักที
‪ถ้าเราแพ้อีกรายการ เราได้จบแน่
‪และตอนนี้เขาออกไปไล่สปอนเซอร์อยู่
‪ไม่เอาน่า บ็อบบี้ก็แบบนี้ ‪เขาเป็นแบบนี้มาตลอด
‪ผมแค่อยากให้เขาสนใจธุรกิจมากกว่านี้
‪เหมือนแคทเธอรีนเหรอ
‪หุบปากเลยนะ
‪- ถ้าจะรับสายก็เชิญ ‪- แฟรงก์น่ะ
‪ฟังนะ เรื่องที่เราคุยกันเมื่อวาน
‪ฉันขอโทษที่ตะโกนใส่นะ
‪ไม่ๆ ผมขอโทษ รู้ไหม แฟรงก์น่ะ…
‪เขาเป็นคนดี
‪ผมแค่รู้สึกผิดที่คุณอาจจะทิ้งเขา
‪เพราะผมบอกให้คุณทำ…
‪ฉันเลิกทำตามคำแนะนำของคุณ ‪ตั้งแต่ที่คุณบอกฉันว่า…
‪เหล้ารัมเป็นยาแก้เมาค้างอย่างดี
‪ใช่ ใส่ในกาแฟนิดหน่อย
‪ไม่ใช่กระดกจากถ้วยเหมือนพวกไวกิ้ง
‪ฉันว่ามันไม่ใช่ ฉันตัดสินใจถูกแล้ว
‪ฉันรู้สึกดีนะ
‪- เหรอ ‪- ใช่
‪ในแบบที่ร้องไห้ทั้งคืนและดู ‪"รักเธอหมดใจ ขีดไว้ให้โลกจารึก" และคิด
‪"ชีวิตคงดีกว่านี้ถ้าฉันความจำเสื่อม ‪และหลับไม่ตื่นเลย"
‪เคยผ่านมาแล้ว น้องสาว
‪รู้ไหมว่าหนังเรื่องไหนทำให้ ‪ผมร้องไห้ทั้งคืน ท็อปกัน
‪ตอนที่มาเวอริคต้องบอกเมียของกูส ‪ว่าเขาตายแล้ว
‪พอเถอะ กูสน่าเบื่อ
‪เหยื่อตัวจริงคือไอซ์แมน
‪เขาก็แค่อยากทำตามกฎ เขาทำแค่นั้น…
‪ทหารถูกลงโทษเพราะทำตามกฎตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
‪และในตอนท้าย ‪ตอนที่เขามองตามาเวอริค เขาก็
‪"นายมาเป็นคู่หูฉันได้ทุกเมื่อ"
‪เปลี่ยนเรื่องกันเถอะ
‪เควิน ชีวิตฉันกำลังแย่นะ
‪คุณพูดถูก ผมขอโทษ
‪ให้ตายสิ นั่นมัน…
‪ฟังนะ ผมสัญญาว่า ‪เราจะหาคนที่ใช่ให้คุณ โอเคนะ
‪นี่ ผมเคยแนะนำให้ ‪คุณรู้จักพีทที่ร้านตัดผมไหม
‪พีทสองนิ้วเหรอ
‪เขามีนิ้วกลางกับนิ้วชี้
‪เขาไม่ใช่ตัวเลือกแรกของทีมโบว์ลิ่ง ‪แต่รู้อะไรไหม
‪คุณเคยนั่งรถไปกับเขา ‪และทำเฟรนช์ฟรายตกข้างเบาะไหมล่ะ
‪เขาจะคีบขึ้นมาก่อนมันจะเย็นอีก
‪เขามี… มันคือตะขอ
‪ฉันว่าฉันหาสักคนได้
‪โอเค
‪นั่นมันอะไรกัน
‪บ็อบบี้โชว์น่ะ
‪ทำอะไรน่ะ เดี๋ยวนะ ‪ใครคือนกกระจอกเทศซอมบี้
‪แคทเธอรีน
‪คุณขโมยรถมาเหรอ
‪คุณไม่ควรเอาเข้ามาในเวลาทำการนะ ‪ขนาดผมยังรู้เลย
‪เธอไม่ได้ขโมยมา
‪แต่ถ้าคุณทำแบบนั้น ‪เราต้องเอาเลขตัวถังออกเลย
‪ไม่
‪ฉันซื้อมา
‪- คุณซ่อมมันได้ไหม ‪- ไม่มีอะไรที่ฉันซ่อมไม่ได้
‪ยกเว้นความสัมพันธ์ของฉันกับลูกๆ
‪โอเค
‪แต่ซ่อมรถกระบะได้ใช่ไหม
‪- รถนี่ซ่อมได้ใช่ไหม ‪- ใช่ รถนี่ซ่อมได้
‪ทำไมชัคต้องซ่อมรถกระบะแข่งด้วย
‪ผมกับแคทเธอรีนคุยกัน
‪และเรามีความคิดดีๆ
‪จากเควินค่ะ
‪ไม่ หยุดเลย คุณจัดการงานหนักทั้งหมด
‪ทำไมพวกเขาถึงดีกันล่ะ
‪ผมไม่ชอบเลย ‪เหมือนตอนที่หมีกับลิงเป็นเพื่อนกัน
‪พวกมันจะคุยเรื่องอะไรกัน
‪ไม่รู้สิ ขี่จักรยานในละครสัตว์มั้ง
‪จริงด้วย
‪ฟังนะ บ็อบบี้ ถ้าคุณอนุมัติ ‪เราจะเริ่มสร้างทีมรถกระบะ
‪ซึ่งจะให้เวลาเจสซี่ได้พัฒนา
‪และเราจะมีรถสองคันแบบทีมใหญ่ๆ เลย
‪หนูคุยกับหลายธุรกิจที่อยากร่วมงานกับเจสซี่แล้ว
‪และพวกเขายินดีจะสนับสนุนรถกระบะ
‪เจสซี่กลับมาอีกเหรอ
‪บ็อบบี้กลับมา บ็อบบี้จากไป ‪เจสซี่จากไป เจสซี่กลับมา
‪ลิงกับหมีขี่จักรยานด้วยกัน
‪เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪นี่ๆ หายใจลึกๆ โอเคนะ
‪- เธอขับกระบะ นายขับรถเก๋ง ‪- โอเค
‪- ขอคุยด้วยได้ไหมครับ ‪- ที่นี่ไม่มีความลับ มีอะไร
‪- ผมไม่อยากคุยต่อหน้าทุกคน ‪- ไม่เอาน่า เราก็เหมือนครอบครัวเดียวกัน
‪ทุกคนคิดว่าคุณเล่นดนตรีเยอะไป
‪ไปที่ห้องนายกัน
‪ดีใจนะที่นายกับแคทเธอรีนเข้ากันได้ดี
‪- คุณมีลูกสาวที่ฉลาดนะ ‪- ฉันไม่สนปัญหา มันแก้ตัวมันเอง
‪แต่ไม่ได้ผลเท่าไร ‪ตอนที่ฉันลองกับหลอดเลือดแดงอุดตัน
‪นั่นมันอะไรนะ หัวใจวายครั้งที่สาม
‪นั่นหนักเลยนะ
‪ชีพจรคุณนิ่งและคุณตื่นขึ้นมา ‪พูดถึงเนื้อกับแฮงก์ วิลเลียมส์
‪ใช่ เราไปปิกนิกบนสวรรค์ ‪สลัดมันฝรั่งที่อร่อยที่สุดที่ฉันเคยกิน
‪พวกเขาพาฉันกลับมาก่อนที่เขาจะให้สูตรฉัน
‪วัฏจักรชีวิต
‪ฉันไม่รู้ว่าอะไรทำให้นายเปลี่ยนใจ ‪เรื่องแคทเธอรีน แต่ก็ขอบใจ
‪มีเธออยู่ด้วยจะดีมากแน่
‪เธอไม่ได้จะกลับมา
‪เธอช่วยผมเรื่องรถกระบะ แต่ก็แค่นั้น
‪ทำไมเธอไม่บอกฉันล่ะ
‪เพราะว่าผมอยากคุยกับคุณ
‪ฟังนะ บ็อบบี้ คุณกับผม พวกเราตกยุคแล้ว
‪แต่ถ้าเราอยากชนะอีกครั้ง
‪เราต้องมีแคทเธอรีน
‪ฉันเสนอแล้ว ‪แต่เธอไม่ยอมอยู่ในฐานะเบอร์สองของฉัน
‪ใช่ ผมรู้ๆ
‪นายจะพูดอะไร หัวหน้า
‪ผมจะบอกว่าคุณคิดถูกตั้งแต่แรก
‪นี่จะบอกให้ฉันไปเหรอ
‪ฟังนะ ผมติดค้างคุณทุกอย่าง
‪และถ้าคุณอยากอยู่ต่อ ผมจะทำงานกับคุณ
‪จนกว่าที่นี่จะพังลงไป
‪แต่ถ้าเราอยากให้ที่นี่อยู่ต่อไปอีกนาน ‪หลังจากที่เราทั้งคู่ไม่อยู่
‪ก็…
‪คุณรู้ว่าผมคิดยังไง
‪- คุณควรไปนะ ‪- ฉันเข้าใจ
‪ผมไม่รู้เพราะ…
‪คุณจ้องไม่วางตา…
‪ถ้าคุณเข้าใจ ผมน่าจะหลบตาเร็วกว่านั้น ‪ขอโทษครับ
‪- อยากกินมื้อเย็นไหม ‪- กินอะไรล่ะ
‪- ไปกินอาหารจีนกัน ของโปรดคุณ ‪- ได้สิ
‪แต่ไม่เอาไก่ผัดถั่วลิสงเผ็ดอีกนะ
‪คราวก่อนคุณเกือบตาย
‪ใช่ คืนนั้นหนักเลยล่ะ
‪แต่มันอร่อยมากเลย
‪แฟรงก์ มาทำอะไรน่ะ
‪ขอโทษที่โผล่มาแบบนี้
‪แต่คุณไม่รับสายและผมต้องคุยกับคุณ
‪งั้นให้พวก…
‪ไม่ ฉันพูดสิ่งที่อยากพูดไปแล้ว
‪เบธ ผมผิดไปแล้ว
‪ผมตื่นเต้นกับงานมากจนลืมสิ่งที่สำคัญกว่าไป
‪ผมผิดเองที่จำไม่ได้ว่า ‪ทีมนี้มีความหมายกับคุณแค่ไหน
‪ส่วนที่ผมชอบที่สุดในสัปดาห์คือวันจันทร์ ‪ที่คุณเล่าเรื่องการแข่งขันให้ฟัง
‪และสายตาคุณเป็นประกาย…
‪และคุณพาผมผ่านทุกโค้ง ‪แขนเล็กๆ ของคุณชูขึ้นฟ้า
‪ฉันเป็นมนุษย์ขนาดปกตินะ
‪ไม่ใช่เลย
‪ฟังนะ ถ้าความสัมพันธ์ของเราต้องจบ ‪งั้นผมจะปฏิเสธงานนั้น
‪ไม่งั้นผมก็จะบินกลับมาทุกคืน ‪และทุกสุดสัปดาห์เพื่ออยู่กับคุณ
‪ผมไม่สน ทุกอย่างที่คุณต้องการเลย
‪เพราะผมไม่อยากอยู่โดยไม่มีคุณ
‪ผมอยากแต่งงานกับคุณ
‪เบธ เพจ…
‪มาเป็นภรรยาของผมได้ไหม
‪ค่ะ
‪คำบรรยายโดย นัฐ วงศ์ศักดิ์ภักดี