NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Geliyorlar.
Merhaba. Buyurun.
Keyfinize bakın.
Falke, bana şu kitabı vermelisin. O kitaba ihtiyacım var. Falke...
Falke. Ver şunu hemen.
-Gel. -İçeri girmek istiyorum.
Astrid. Merhaba.
Seni gördüğüme sevindim. Eyvah.
Sana bir sır vereyim mi?
Çok gizli, o yüzden yaklaş.
Hayat büyük bir hayal kırıklığıdır.
-Anlıyor musun? -Bırak beni!
Ida, gidemezsin. Burada kalmalısın.
-Sen delisin. Çekil. -Ida, hayır. Dinle. Ida.
Senden nefret ediyorum!
Git buradan.
Git buradan dedim!
Benim.
Üzgün müsün?
Üzgün değilim Astrid. Bugün hayatımın en güzel günü.
Niye üzgün olacakmışım?
Bilmem.
Özür dilerim.
-Üzgün olman hoşuma gitmiyor. -Hayır.
Al.
Bunu al.
Sana daha çok yakışıyor.
Güzel, değil mi?
Evet.
Tam sana göre.
Şimdi git bakalım.
-Hey Astrid, Ida içeride mi? -Evet.
Teşekkürler.
Bazıları hayatın ters anlaşıldığını ama düz yaşandığını söylüyor.
Kierkegaard böyle diyor.
Burada ne varmış böyle?
Bu, Danimarka'nın en genç mezunu olmalı. Çok güzel görünüyorsun tatlım.
O Ida'nın mı? Sana yakışmış.
Hey! İki dakika!
Tadını çıkarmaya çalış.
Aniden bitiyor. Zaman çok hızlı geçiyor.
Geriye dönüp baktığında bugünü hayatının başladığı gün
olarak hatırlayacaksın.
Hiç sanmıyorum.
Evet. Gelecek ayaklarının altında.
Bak.
Çok gururluyum. Siz sahip olduğum en iyi şeylersiniz.
Küçük kızlarım.
Hey!
Herkes binsin. Gitmemiz gerek.
Bir programımız var.
Ida. Burada kal.
-Şimdi olmaz. -Yalvarıyorum Ida.
Dinlemelisin.
Bekle. Lene, dur.
-Dur. -Gitmemelisin.
Lene.
Ne yapıyorsun? Onu boğuyorsun.
Uğradığınız için sağ olun.
GELECEK VE ÖZGÜRLÜK BEKLİYOR
-Olamaz. -Mezuniyet kamyonunu bulduk.
Şoförün bilinci kapalı, çocuklar da ortada yok.
-Hayır! -Sakin olmalısın Lene.
-Sakin ol. -Onları arayan devriyeler var.
-Ne zaman olduğunu biliyor muyuz? -Hayır.
Tek bildiğimiz hiçbirinin ortada olmadığı ve birlikte gitmiş gibi göründükleri.
-Sakin ol. -Beni neden dinlemedin?
Bir partiye gitmişlerdir. Onlar genç, sakin olmalısın.
Bir yerdelerdir, değil mi?
Artık bitti.
NETFLIX ORİJİNAL
Kırık bir aynanın yedi yıl uğursuzluk getirdiği söylenir
çünkü aslında kırılanın ruhun olduğu düşünülür.
Ama bu batıl inancın arkasındaki sebep
aynaların zamanında çok değerli olması,
uşakların daha özenli olması için bunun korkutma yöntemi olarak kullanılmasıydı.
Her şeyin olabileceği ve hiçbir şeyin olamayacağı yerde
ben ve sizler tarafından yapılan
Gecenin Sesi'ni dinliyorsunuz. Şimdi beni arayıp,
elimden tutup batıl inançlarla ilgili neler düşündüğünüzü
söyleme vakti. Bir telefonumuz var. Hoş geldiniz.
Merhaba. Ben Ghitta.
Selam Ghita. Yine radyon çok yakınında açık.
Bizi aradığında kapat lütfen.
Merhaba.
Selam yengeç.
Merhaba.
Çok güzelmiş. Bana mı?
Daha bitmedi. Daha çok sim gerekiyor.
Her yerine dökmeliyiz.
Bu harika.
Neredeymiş yengeç? Kıskaçlar burada.
Yengeç... Yengeç ve...
-Ve yengeç hazır. -Ne yapıyoruz?
-Yengeç! -Yengeç!
-Selam baba. -Selam tatlım.
-iPad'i kullanabilir miyim? -Evet ama yarım saat, tamam mı?
-Selam. -Selam.
Vay canına. Harika görünüyorsun.
-Güzel kokuyorsun. -Teşekkür ederim.
-Dışarı çıktığın için mi böyle? -Evet.
Ne güzel. Nereye gidiyorsun?
-Bilmek istemez miydin? -İsterim.
Çünkü seni kasabada bir kadınla görmüştüm de.
O senin...
-Sevgilin mi yoksa... -Hayır.
-Hayır, sadece bir kahve içtik. -Pekâlâ, tamam.
Burası küçük bir kasaba ve ben de buraya yaşıyorum, yani...
Sadece kahve içtik.
Bu gece çıkmayacak mısınız?
Sen taşınalı...
-Ne kadar oldu? Bir yıl mı? -Evet.
Bunu şimdi yapmayacağız, tamam mı?
-Bunu yapmayacağız. -Neden?
Seni özledim.
-Bunu dışarı çıktığım için yapıyorsun. -O yüzden değil.
-Evet, o yüzden. -O yüzden değil.
Haksızlık ediyorsun.
Bunu sen istemiştin.
Ben ne istediğimi bilmiyorum.
Gafil avlandın.
-Çok aptalsın. -Çok kolay korkuyorsun.
Korkmadım ki.
-Bugün ayarlarla Simon ilgilenecek. -Tamam.
Sana uyar mı?
Tekrar hoş geldiniz. Bir telefon var.
Selam. Omuz üzerinden
üç kez tükürünce...
-Bu sana yardımcı olmayacak. -Merhaba, kiminle görüşüyorum?
Seni istiyorlarsa ele geçirirler.
-Kimsiniz? -Bir gerçeklik daha var.
İçinde bulunduğumuz gerçekliğin ötesinde.
Bağlantınız biraz bozuk.
-Hoparlörde miyim? -Beni duyabiliyor musun?
Ben de oradaydım Astrid. Oradaydım.
Maalesef bir sonraki telefona...
Yine olacak.
...geçmemiz gerekiyor.
Kapatma. Benim Jakob.
Jakob Skipper. Sana verdiğim sihirli para gibi.
Hiçbir şey tamamen kaybolmaz.
-Ne sihirli parası? -Beni hatırlamadın mı?
Kız kardeşin Ida'yı tanıyorum ve neden kaybolduğunu biliyorum.
Kimsiniz?
Batıl inanç dediğin şeyler gerçek. Hepsi kitapta var.
-Buluşmamız lazım. -Kimsiniz?
Oradaydım. Kaybolduklarını gördüm.
-Benden ne istiyorsun? -O gün neler olduğunu biliyorum.
Alo?
Hayır, onu tekrar bağla.
Tekrar bağla.
-Kapatmamam mı gerekiyordu? -Hayır, onu geri ara.
Neler oluyor? Ara onu.
Onu geri ara!
-Adını bilmiyorum. -Niye numarasını not almadın?
-Arayan kişinin adı neydi? -Bilmiyorum.
-Siktiğimin amatörü! -Astrid! Neler oluyor?
Bu haftaki yarışmacımızı çağıralım öyleyse!
Adın nedir?
-Sable. -Sable!
Sable! Nerelisin canım?
-Harlem. -Harlem'den Sabel!
Şahane!
Öyleyse çok ciddi olduğunu görüyorsundur.
Pekâlâ Sable! Yarışmamızın kurallarını biliyorsun!
ÜÇ MEZUN BULUNDU AMA DİĞERLERİ NEREDE?
JAKOB SKIPPER, AMELIA GEISLER VE FALKE GRAVESEN
21 MEZUN HÂLÂ KAYIP
Ne düşünüyorsun canım?
Ida'nın geri döneceğini sanmıyorum.
Onu ben de özlüyorum.
Onu hep özlüyorum.
Ama kimse pes etmedi, değil mi?
-Selam. N'aber? -Selam.
Geldiğin için sağ ol. Vera seninle mi?
-Evet, arabada. -Pekâlâ, biz...
-Yürüyüşe çıkabilir miyiz? -Evet.
Teşekkür ederim.
Ida kaybolduğunda neler olduğunu öğrenmeliyim.
Peki.
Konuyla ilgili bir radyo programı yapmaya karar verdim
ve Kopenhag'a döneceğim.
Onun hakkında konuşmak istemiyordun. Şimdi onunla ilgili program mı yapacaksın?
Mecburum.
-Sadece birkaç haftalığına. -Peki ya Vera?
Döneceğim.
Annem için üzülüyorum.
Evet, ben hepimiz için üzülüyorum.
Yat bakalım, olur mu?
ÇİLİNGİR
Bunlar belediye sandıklarının anahtarları. Görüşürüz.
-Selam. -Selam. Burası 106 mı?
Evet. Nasıl yardımcı olabilirim?
Jakob Skipper siz misiniz?
Ben Astrid. Sanırım bana ulaşmaya çalışıyordunuz.
Hayır.
-Jakob değil misiniz? -Hayır.
Pekâlâ.
-Adresini bulmuştum. -O bu adresi kullanıyor.
Pekâlâ.
Onu nerede bulabilirim?
-Hiçbir fikrim yok. -Çünkü şey hakkında
bir program...
Bu meseleye dâhil olmak istemiyorum. Eşyalarını al ve git.
Birkaç gün önce beni aramaya çalıştı.
Ne istedi?
Bilmiyorum.
Kaybolanlardan biri de kız kardeşimdi.
Adı neydi?
Ida.
-Çıkıyorlardı. -Evet.
Onu hatırlıyorum.
Kevin?
-Dükkâna bakabilir misin? -Evet.
Arkaya geçelim.
Jakob benim kardeşim.
Burası sadece posta adresi. Yardımcı olabileceğimi sanmıyorum.
-Onu uzun zamandır görmedim. -Nerede olabileceğini biliyor musun?
Her yerde olabilir.
Jakob da arayışta.
Neden sonra?
Aradığında ne dedi?
Onları kaybolurken gördüğünü ve birkaç bir şey daha.
O hiçbir şey görmedi. İnan bana. Söylediği her şeye inanma.
-Neden? -Onu mahvettiler.
Dedikodular. Gazeteler.
Her şeyi ona ve diğer iki kurtulana yıktılar.
Amelia ve Falke. Hâlâ konuşuyorlar mı?
Sanmıyorum.
Onu en son ne zaman gördün?
Uzun zaman oldu.
Üzgünüm.
Pekâlâ, bir şey duyarsan...
...ya da o ortaya çıkarsa beni arar mısın?
Elbette.
-Adın neydi? -Ben Mathias.
-Teşekkürler. -Ne demek.
Hoşça kal.
Merhaba.
Selam Buster.
-Selam tatlım. -Selam Buster.
-Selam. -Selam baba.
İçeri gel.
-Selam Buster, tatlım. -Yukarı gel.
-Peki. -Selam, seni gördüğüme sevindim.
Selam, içeri gel.
Hep Bornholm'un güneşli bir ada olduğunu söylerler.
Ben ne zaman gelsem gök yarılıyor.
Evet, hatta bir gün kar da yağdı.
-Öyle mi? -Bir gün, evet.
Bizde yağmadı.
Vera'ya havuçlu falan bir kardan adam yaptık.
Gerçekten mi?
Evet.
-Bornholm şivesine mi geçtin? -Yapma!
-Hep öyle diyorsun. -Bornholm şivesi garip bir şive.
Üzgünüm ama garip yani. Bornholm şivesiyle konuşan
-bir torunum var. -O Bornholm şivesiyle konuşmuyor.
-Onunla telefonda konuştuk. -Bornholm şivesiyle konuşmuyor.
"Kente gidiyorum." dedi.
Bu Bornholm şivesi.
O şakaydı.
Size tatlı geliyor ama bu çok garip.
Kopenhag'da ne kadar kalacaksın?
Henüz tam bilmiyorum.
-Burada olman çok güzel. -Burada kalmak çok güzel.
-Çok güzel. -İş için mi buradasın?
-Evet. -Ne yapıyorsun?
Bir program hazırlıyorum.
Ne hakkında?
O zamanlar hakkında.
Ne?
Gerçekte neler olduğunu...
...araştırmaya çalışacağım.
Bunu denemem gerek.
Anlamak için...
Amelia'yla görüşebilirim dedim.
-Hani şu Ida'nın arkadaşı... -Hayır, bunu yapma.
-Derhâl vazgeçmelisin. -Baba, o bana kalmış.
Hayır, vazgeçmelisin. Derhâl.
O konuyu kurcalamaya başlama.
Neleri tetiklediğini bilmiyorsun.
-Ama denemeliyim. -Hayır.
İstemiyorum.
-Kes şunu. -O bana kalmış.
Sana kalmadı. O mesele kapandı.
Öyle mi? Ida'yı buldular mı?
NE SAKLIYORLAR? KAYBOLMAYAN ÜÇ MEZUN
DEDEKTİF HARALD BIRCH, "BİR ŞEY GÖRMEMİŞ OLMALARI İMKÂNSIZ" DİYOR
Bunca yıldır bu işi yapıyordum, bir sürü vakaya baktım
ama böylesini görmemiştim. Koca bir sınıf iz bırakmadan ortadan kayboluyor.
-Sonra ortaya çıkıyorlar. -Jakob mu?
Ve Amelia ve Falke. Sadece bu üçü vardı.
21 öğrenci hiç kimse görmeden öylece ortadan kaybolamaz.
Bir şey bildikleri, bir şey gördükleri konusunda ısrarcı oldum da...
Buraya oturabilirsin. Ama söylemedikleri bir şey vardı.
-Evet. -Çok ileri gitmedik bile.
-Neden soruşturmayı kapattın? -Ben kapatmadım.
Soruşturmadan alındım. Bu işi beceremediğimi,
takıntı yaptığımı ve bazı şeyleri net göremediğimi söylediler ama palavra.
Ben de tüm kasetleri kopyalayıp ayrıldım.
Artık yapamıyorum. Bitti, benden bu kadar. Bendeki her şeyi alabilirsin.
Bu konuşma da...
...hiç yapılmadı.
-Elbette. -Bu çok önemli.
Evet.
Uzun bir gün oldu ve saatlerdir orada oturuyorsun Jakob ama...
Bize her şeyi bir kez daha baştan anlatır mısın lütfen?
Giderken kamyon birden durdu ve diğerleri ortadan kayboldu.
-Sonra siz ne yaptınız? -Yürüdük.
-Olay yerini terk mi ettiniz? -Bakın.
Şoka girmiştik. Ne bok yiyeceğimizi bilmiyorduk.
Polisi aramak hiç mi aklınızdan geçmedi?
Tam bir karmaşaydı. O kadarını düşünemedik.
-Bana niye inanmıyorsunuz? -Kulağa biraz tuhaf geliyor.
Düştüm ve kafamı vurdum. Bayılmışım. Neler olduğunu...
Yarası ya da kesiği yoktu.
-Ve kafasını vurmamıştı. -Sence yalan mı söylüyor?
Bence yalan söylemeye zorlanıyor. İşin içinde miydi
yoksa ona şantaj mı yapıldı bilmiyorum ama o masum değil.
Burada da
Amelia Geisler var. Olaydan hemen sonra.
Arkada oturuyordum. En sonda.
Çok kötü hissediyordum. Kusmam gerekiyordu.
-Peki sonra ne oldu? -Sonra...
-Kamyon aniden sert bir fren yaptı. -Evet.
Yerdeydim ve öleceğimi düşünüyordum.
En iyi arkadaşın Ida da kaybolanlar arasındaydı, değil mi?
Evet.
Kamyon sert fren yaptıktan sonra ne yaptığını hatırlıyor musun?
Yukarı baktım ve Ida gitmişti. Herkes gitmişti.
Evet, üçünüz hariç, değil mi?
Neden bilmiyorum. Hiçbir şey bilmiyoruz. Biz hiçbir şey yapmadık.
-Neden kaçtınız? -Çok üzgün görünüyor.
-Paniğe kapıldık ve kaçtık. -Üzülmek başka bir şey.
Pişmanlık başka.
Burada da Falke Gravesen var.
Korkmuştum.
-Neden korkmuştun? Ne yaptın ki? -Hiçbir şey.
Bak, bana anlatabilirsin.
Hiçbir şey yapmadığını biliyorum.
Peki ya Jakob? Jakob mu bir şey yaptı?
-O başlattı. -Neyi başlattı?
-Hepsini. Bizi oraya o götürdü. -Jakob mu?
Bizi ikna etti.
-Hepinizi mi? -Evet.
Ama en çok Ida'yı.
-Ida mı? -Ida Agerskov.
Kaybolan kız.
Bunu istememişti. Ben de istememiştim.
-Ama zorunda olduğumu söylediler. -Ne yapmak zorundaydın Falke?
-Bağlantıları ne bilmiyorum. -Onları öldürdü mü?
-Kimleri? -Sınıf arkadaşlarını.
-Sadece dördümüzdük. -Kim kim?
Ida, Jakob, Amelia ve ben.
-Ya diğerleri? -Onlar orada yoktu.
-Kamyonda değiller miydi? -Adadan bahsediyorum.
Ne adası Falke?
-Kitaptaki ada. -Ne kitabı?
-Jakob'un kitabı. -Sınıf arkadaşların adada mıydı yani?
Hayır, sadece biz vardık.
Ne söylemeye çalıştığını anlamıyorum.
Bilmiyorum. Ben de anlamıyorum.
Sanırım orada yanlış bir şey yaptık.
-Neyi yanlış yaptınız? -Mahvettik.
Sonrasında da her şey kötüye gitti.
Neden bahsediyor? Bu ada da ne?
Araştırdık. Bahsettiği adayı da bulduk ama kayıp çocuklardan iz yoktu.
Bu, bir teori üretmenin neredeyse imkânsız olduğu bir vaka.
Öldüler mi, gömüldüler mi? Bir tarikatla mı kaçtılar
yoksa kaçırıldılar mı? Ne oldu? İkna olduğum tek bir şey var,
o da bu üçünün bir şey bildiği.
Oradan sana bir şey çıkmaz.
Lars Geisler'a bakmıştım. Burada yaşamıyor mu?
Tove'u dene.
-Tove mu? -Tove'un barı.
Sokağın sonunda.
Peki. Teşekkürler.
Lars Geisler. Burada mı takılıyor?
-Lars mı? Çıkaramadım. -Öyle mi?
-Çıkaramadım, hayır. -Peki.
-Üzgünüm. -Laden'i mi arıyorsun?
Orada.
Laden? Ziyaretçin var.
-Bir bira daha alabilir miyim? -Elbette.
-Bardak istiyor musunuz? -Hayır, sağ ol.
Pardon, siz Amelia'nın babası mısınız?
Bira ister misiniz?
Beni hatırladınız mı bilmiyorum. Astrid, Ida'nın kardeşi.
Amelia'yla konuşmak...
-...istiyorum. -O burada değil.
-Ortadan kayboldu. -Onu...
Geride kalanlardan sanıyordum.
Yerini biliyor musunuz?
-Beni anlamıyor musun? -Sadece...
Söylediğimi anlamıyor musun?
Artık aramızda değil.
Öldü mü?
Evet, öyle denebilir.
Sana bir sır vereyim mi?
Bunu hak etmişti.
Üzerine çok titriyorsun.
Kes şunu. Yemek yemiyor. Uyumuyor.
Bu normal değil. Astrid bu değil.
-İlgi için yapıyor. -Hayır. O da
bizim gibi üzgün. İyi değil. Yardıma ihtiyacı var.
Muayene edilmesini istemiyorum. Bir şeyi yok.
Bunu nasıl söylersin?
Ben de mi deliyim?
Kes şunu. Biriyle konuşsa ne olur sanki?
Bir çocuk psikoloğuyla.
Astrid.
Astrid!
Uykunda yürüyorsun Astrid, uyan.
Rüya görüyorsun.
Uyan tatlım.
Buraya gel.
Gel.
Onları gördüm.
Nasıl gördün?
Karanlıkta.
Korkunç bir yerdi.
Buna nöbet geçirmek deniyor, hani...
Ama gerçekti.
Muhtemelen sana gerçek gibi geldi ama birini çok özleyince böyle olur.
Seni koruyacağım. Söz veriyorum.
Burada, yanındayım.
Her zaman.
Çoğumuzun bunu geride bırakması için uzun zaman geçmesi gerekti.
Kolay değildi. Senin için de değil mi?
Evet.
David'le sorun mu yaşıyorsunuz?
Bunun konumuzla ilgisi yok.
Küçük bir çocuğun olunca zor olur, biliyorum.
Baba, Jakob Skipper beni aradı.
Şimdi anlaşıldı.
Beni radyoda canlı yayındayken aradı ve kaybolduklarını gördüğünü söyledi.
Bunu söylemekten nefret ediyorum ama Jakob Skipper hasta.
-Bir sorunu var... -Evet.
-Ta o zamanlar bile vardı. -Ama şimdi beni arayıp
bir şey bildiğini söylemesi tesadüf olamaz.
Sorgu kasetlerini izledim
ve sakladığı bir şey var.
-Bak. -Yüzünden okunuyor.
Bak canım, nasıl hissettiğini biliyorum.
-Evet ama... -Nasıl hissettiğini biliyorum.
O çukura ben de defalarca düştüm.
Değil mi?
Ama şunu kabul etmelisin ki o gün ne olduğunu kimse bilmiyor.
Evet.
Ve bununla yaşamak zorundayız.
Değil mi?
Gel.
BU GECE GÖRÜŞÜRÜZ! BABAN
Buster?
Hey, ne oldu?
Ne oldu?
Hayır!
-Kutularınızı unutmayın. -Tamam.
Hadi bakalım.
Astrid?
Astrid, ders bitti.
-Astrid. -Aradığında ne dedi?
-Ne dedi? -Kimsiniz?
Jakob aradığında ne dedi?
-Söyle. -Mathias, sen misin?
Kardeşimin aradığını söylemiştin. Ama ne dedi?
Dedi ki...
-Ne dedi? -Şey...
Önemi yok. O öldü. İntihar etti.
-Ne? -Atladı.
-Ne? -Kardeşim öldü.
Ne zaman oldu bu?
Önemi yok.
-Onu aramayı bırakabilirsin. -Ne zaman...
Alt yazı çevirmeni: Fulden Ötgür