ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Γιάκομπ.
Άσε με.
Γιάκομπ, φτάνει.
Δεν μ' αρέσει αυτό.
Φάλκε.
ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ NETFLIX
ΕΛΑ ΣΤΟ ΜΠΑΚΕΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΤΙΣ 2 Μ.Μ.
Ήρεμα.
-Άσε με. -Σε ακούνε.
-Άσε με. -Ήρεμα.
Συγγνώμη.
-Τι θέλεις; -Συγγνώμη.
-Συγγνώμη αν σε τρόμαξα. -Γιατί με ακολουθείς;
Δεν της μοιάζεις.
Είστε αδερφές;
Ποιος είσαι;
Μπορείς να μαντέψεις ποιος είμαι;
-Ο Φάλκε; -Το βρήκες.
Μας ακούνε.
Πρέπει να έρθεις μαζί μου. Έλα.
Δεν θα σε πειράξω.
Έλα.
Γρήγορα.
Εκεί.
Ωραία. Ανέβα εδώ. Έλα.
Έλα μέσα. Δεν μας ακούνε εδώ.
Δεν μας ακούνε εδώ.
Ναι.
Εντάξει.
Έχεις το μαγνητόφωνο;
Πρέπει να ηχογραφήσεις.
Εντάξει. Τέλεια.
Εντάξει.
Δεν ήσουν έτοιμη πριν. Εντάξει;
Τώρα έχεις κομμάτια και θα καταλάβεις τα δικά μου.
Είκοσι ένα!
-Εντάξει, 21. -Ναι.
-Εξαφανίστηκαν 21 άτομα; -Όχι. 21 κομμάτια.
-Είκοσι ένα, 22, 23... -Δεν καταλαβαίνω.
-Τι κομμάτια; -Αρκετά. Εντάξει.
Είκοσι τρία, 22, 21... ναι!
Είκοσι ένα...
-Άκουσες το τραγούδι; -Ναι.
Άρα ξέρεις.
-Το πιο σημαντικό κομμάτι... -Το τραγούδι...
Όχι! Όχι το τραγούδι.
Όχι. Μη φεύγεις.
Μου έβαλαν βολτ στο μυαλό. Λένε...
πως η Οστάρα είναι η Ίντα!
-Η Ίντα είναι η Οστάρα; -Ναι. Και ήταν όλα στο βιβλίο.
-Ποιο βιβλίο; -Του Γιάκομπ.
-Είχε τα πάντα για το αυγό και την Οστάρα. -Τι λες;
Πρέπει να το εξηγήσεις καλύτερα.
-Για ποιο αυγό μιλάς; -Το αυγό.
Το ήπιε και μετά συνέβη.
-Ποιο; -Αυτό που είπε το βιβλίο.
-Πού είναι το βιβλίο τώρα; -Χάθηκε. Πάει.
Αλλά βγήκε αληθινό.
Γιατί τιμωρήθηκε ο Γιάκομπ.
Και η Αμίλια έχασε κάτι κι εγώ υποφέρω, και η Ίντα...
Τι έκανε η Ίντα;
Τι έκανε;
Η Ίντα θυσιάστηκε.
Τι της έκανες;
Δεν... Ποτέ δεν θα της έκανα κακό.
Τι συνέβη όταν εξαφανίστηκαν;
Δεν συνέβη τότε.
-Συνέβη νωρίτερα. -Νωρίτερα;
Στο νησί;
Ναι, ακριβώς. Τώρα το 'πιασες.
Τι συνέβη στο νησί;
Είδα...
Είδα ό,τι είδα.
Και δεν... Δεν στέκει λογικά.
Κάν' το, Φάλκε.
Μη φοβάσαι.
Τι απέγινε η Ίντα;
Δεν ξέρω. Ρώτα τη μητέρα της.
-Τη μαμά μου; -Ναι, τη μαμά της Ίντα.
-Γιατί; -Ήξερε ότι θα συνέβαινε αυτό.
-Πώς το ήξερε; -Γιατί η Ίντα ήταν φυλακισμένη.
-Κι η μητέρα της φοβόταν. -Πώς μπορούσε να το ξέρει;
Δεν ξέρω. Ήξερε πως η Ίντα θα εξαφανιστεί.
Αλλά...
Ξέρω πως έχω δίκιο, μα τα κομμάτια δεν κολλάνε.
Δεν μπορώ να προχωρήσω.
Ο δρόμος μου τελειώνει εδώ. Αλλά εσύ μπορείς.
Θα βρεις την αλήθεια.
Και πού θα τη βρω;
Ο οδηγός.
Ο οδηγός έχει κομμάτια.
-Είναι στο νοσοκομείο. Δεν μπορώ, είναι... -Ακριβώς. Αυτός είναι πιο κοντά.
-Δεν είναι καλά. -Ενώ εσύ είσαι;
Πήγαινε σ' αυτόν.
Ισημερία.
Άστριντ.
Άκου το τραγούδι, Άστριντ.
Κανονικά και ανάποδα.
Τόρμπεν;
Τόρμπεν, μ' ακούς;
Είμαι η Άστριντ.
Προσπάθησες να μου πεις κάτι.
Ήταν για το φορτηγό των αποφοίτων;
Τόρμπεν;
Αν μ' ακούς, κάνε μου ένα σινιάλο.
Τι κάνεις εδώ;
Ήθελα να τον ρωτήσω κάτι.
Θέλω να φύγεις.
Θα συνέλθει;
Μπορείς να φύγεις;
Αν μ' ακούς, κάνε μου ένα σινιάλο.
Δεν σ' ακούει. Δεν ακούει κανέναν.
Είναι εγκεφαλικά νεκρός.
Τελείωσε.
Δεν υπάρχει ζωή εκεί μέσα.
Ναι, αλλά δεν μπορεί να ξυπνήσει;
-Αύριο θα τον αποσυνδέσουμε. -Μη.
-Θα κάνουμε ό,τι θέλουμε. -Κι αν...
Μπορώ να περάσω με τον άντρα μου τις τελευταίες του στιγμές;
Ναι, μα.... Αν ξυπνήσει;
Δεν το καταλαβαίνεις, ε;
Εσύ το έκανες αυτό.
Κινείται.
Κούνησε τα δάχτυλά του. Τόρμπεν;
Θα σταματήσεις, παρακαλώ;
Πώς τολμάς;
Λίνε;
Άστριντ, εσύ είσαι;
Ήξερες κάτι.
Ήξερες ότι θα εξαφανιστεί η Ίντα.
Τι λες;
Δεν την άφηνες να βγαίνει.
Την έκλεινες στο δωμάτιό της.
Δεν είναι αλήθεια.
Κάνεις λάθος.
Συνέχεια μαλώνατε.
Όχι περισσότερο από...
άλλες έφηβες και τις μαμάδες τους.
Δεν ήθελες να πάει στη βόλτα με το φορτηγό. Το θυμάμαι.
Ανοησίες.
Απλώς ήθελα να...
προσέχει τον εαυτό της.
Αυτό δεν σήμαινε ότι δεν μπορούσε να πάει.
Αλλά ήσουν μικρή τότε...
και φυσικά τα θυμάσαι διαφορετικά.
Ήθελα να την προστατέψω.
Όπως όλες οι μητέρες.
Όπως προστάτευα εσένα.
Αλλά...
δεν με προστάτεψες.
Δεν ήσουν εκεί.
-Όχι. -Όχι.
Αλλά δεν έφταιγα εγώ.
Άστριντ, μόνο εγώ σε πίστεψα τότε.
Αλλά το έκανε ο Ντένις.
Ο Ντένις σε πήρε από μένα.
Ήμουν άρρωστη.
Κι εσύ επέμενες ότι θα την έβρισκα.
-Ναι. -Ήμουν εννιά χρονών.
Ήμουν εννιά χρονών!
Επέστρεψε, έτσι;
Το βλέπω στο πρόσωπό σου.
Το νιώθω. Το βιώνεις πάλι, έτσι δεν είναι;
-Δεν είμαι άρρωστη. -Το ξέρω.
Δεν είσαι άρρωστη.
Δεν έχεις τίποτα.
Πάντα είχες ένα ιδιαίτερο σύνδεσμο με την Ίντα.
Ναι.
Έχεις μια ξεχωριστή ικανότητα.
Πίστεψε σ' αυτή.
Δεν έχεις πρόβλημα. Όχι.
Θ' ανοίξω.
Ναι.
Σε πονάει αυτό;
Έχεις πολλούς εφιάλτες;
Τους έχεις όταν είσαι ξύπνια;
-Πάντα ξύπνια είμαι όταν έρχονται. -Σε ξυπνάνε, αλλά έρχονται όταν κοιμάσαι.
Όχι, δεν κοιμάμαι.
Είμαι σίγουρη ότι το νιώθεις σαν πραγματικό.
Έχεις συχνά πονοκεφάλους;
-Όχι. -Κοίτα την κοιλιά σου.
Μέχρι κάτω. Ναι. Και πάλι πάνω.
Έτσι. Μπράβο.
Θέλω να πάω σπίτι.
Ναι.
Ακριβώς πριν συμβεί...
ακούς, μυρίζεις ή αισθάνεσαι τίποτα;
Όχι πριν, αλλά μερικές φορές υπάρχει μυρωδιά στη σπηλιά.
Ωραία.
Τώρα ξάπλωσε, σε παρακαλώ.
Εμπρός, ξάπλωσε. Παρακαλώ...
Θα νιώσεις ένα μικρό τσίμπημα.
Πάρε βαθιά ανάσα.
Περάστε μέσα ένα λεπτό.
Το συμπέρασμά μου είναι πως δεν υπάρχει πρόβλημα.
-Σου το είπα. -Αποκλείεται.
Ευτυχώς είναι καλά.
-Ξέρω ότι κάτι δεν πάει καλά. -Άκου τη γιατρό.
Σωματικά δεν υπάρχει τίποτα.
Δεν βρέθηκε τίποτα. Ούτε όγκοι,
ούτε επιληψία. Οι εξετάσεις αίματος είναι φυσιολογικές.
Δεν υπάρχει κάτι κακό, αλλά προφανώς κάτι συμβαίνει.
Καταλαβαίνω την κατάστασή σας.
Ξέρω τι έχετε περάσει και συναισθάνομαι...
Ίντα;
Άσε με.
-Άστριντ, κοίτα με. -Άσε με.
-Αγάπη μου, μ' ακούς; -Αφήστε με.
-Πες στη μαμά τι συμβαίνει. -Αφήστε με.
Μπαμπά, πίστεψέ με.
Δεν τα βγάζω απ' το μυαλό μου.
Πάλευα για να ξεφύγω.
Το ξέρω.
Χαλάρωσε τώρα.
Είμαι εδώ μαζί σου.
Αλλά δεν με ακούς.
Και βέβαια σ' ακούω. Ακούω ό,τι λες.
Ήρθε να με πάρει.
Προσπάθησε να κοιμηθείς λίγο.
Δεν ήσουν έτοιμη πριν.
Αλλά τώρα έχεις κομμάτια. Και καταλαβαίνεις τα δικά μου κομμάτια.
-Και ναι, 21. -Εικοσιένα άτομα εξαφανίστηκαν;
Όχι. 21 κομμάτια. 21, 22, 23... Είκοσι ένα, 22...
Δεν καταλαβαίνω. Τι κομμάτια;
Αρκετά. Εντάξει.
21 ΙΟΥΝΙΟΥ ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ
Είναι το ηλιοστάσιο.
23 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΜΟΥ
22 ΔΕΚ ΧΕΙΜΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ
21 ΑΠΟΦΟΙΤΟΙ ΤΡΑΓΩΔΙΑ
Κανονικά και ανάποδα.
Οστάρα
Άστριντ, η σειρά σου τώρα.
Όχι.
Άστριντ, η σειρά σου τώρα.
Τι γίνεται εδώ;
Μπαμπά, όλα συνδέονται.
Παίζω κι εγώ ρόλο.
-Τι συμβαίνει; -Είμαι μέσα σ' αυτό.
Κοίτα.
Ο Γιάκομπ, η Αμίλια και ο Φάλκε ήταν στο νησί,
στην ισημερία με την Ίντα. Στην ισημερία. Η Ίντα εξαφανίστηκε.
Ήταν η μόνη που εξαφανίστηκε, επειδή είναι η εκλεκτή: η Οστάρα.
Ήταν η θεά σ' αυτό το νησί.
Και δεν ξέρω τι ακριβώς συνέβη και πώς, αλλά υπάρχει κάτι στις ημερομηνίες.
Υπάρχει κάτι. Ο Φάλκε λέει συνεχώς στις 21.
Και στις 22 και 23. Το λέει συνέχεια.
Το ηχογράφησα.
Ο Γιάκομπ πέθανε 22 Δεκεμβρίου.
Στις 21 Μαρτίου ήταν στο νησί, στην ισημερία.
Στις 21 Ιουνίου εξαφανίστηκαν όλοι.
Αυτό είναι...
το χειμερινό ηλιοστάσιο
και εαρινή ισημερία, και στις 21 είναι θερινό ηλιοστάσιο.
Και τι λείπει;
Η φθινοπωρινή ισημερία.
Την 23η Σεπτεμβρίου.
Τα γενέθλιά μου.
Είμαι κι εγώ ανακατεμένη σ' αυτό.
-Δεν το βλέπεις; -Αγάπη μου.
Δεν το βλέπεις.
Κι αν δεν είχα ποτέ οράματα...
Θέλω ν' ακούσεις αυτό.
Ναι.
Θέλω πραγματικά να το ακούσεις.
Είναι σημαντικό να μ' ακούσεις. Όχι, μη. Κοίτα με.
Θέλω να το πάρεις σοβαρά.
-Το παίρνω. -Θέλω να με πάρεις σοβαρά.
-Πίστεψέ με, σε παίρνω σοβαρά. -Άκου.
Θ' ακούσω. Θα το ακούσω.
-Άκουσέ το. -Ναι.
Εντάξει. Περίμενε λίγο. Άκου.
-Άκου. -Ναι.
Περίμενε.
-Άκου. -Ναι.
Στάσου λίγο. Περίμενε.
Εδώ ήταν.
Άκου. Λέει "Άστριντ, η σειρά σου τώρα". Το είπε.
Μου το είπε.
Δεν μπορεί.
-Άστριντ. -Δεν μ' ακούς.
Δεν ακούς.
-Όχι. Εσύ άκου. -Ήταν εκεί. Δεν μπορώ...
Άκουσέ με τώρα. Έλα.
Έβγαζε νόημα. Πριν από ένα λεπτό.
-Άσ' το. -Έβγαζε νόημα.
-Άσ' το. -Έβγαζε νόημα μόλις τώρα.
Άσε κάτω το μαγνητόφωνο.
Ήρεμα. Κάτσε εδώ μαζί μου.
Έλα.
Ας καθίσουμε εδώ μαζί.
Ηρέμησε, αγάπη μου. Ανάσαινε.
Πρέπει να ξεπεράσεις αυτήν την ενοχή.
Δεν έκανες κάτι κακό. Δεν μπορούσες να κάνεις τίποτα.
Δεν μπορούσες να τη σώσεις. Δεν μπορούσες να κάνεις τίποτα.
Δεν φταις εσύ.
Κι όλα αυτά για την Οστάρα, είναι παραμύθι, καλή μου.
Ένα παραμύθι είναι μόνο.
Δεν μπορούσες να κάνεις τίποτα. Δεν φταις σε τίποτα.
-Μα εδώ ήταν. -Πάρε ανάσα.
Έχουμε καλά αποτελέσματα σ' ένα εργαστήρι που φτιάξαμε εδώ.
Ίσως μπορούμε να δούμε το δωμάτιο.
Έλα, γλυκιά μου.
-Μπαμπά, δεν θέλω να μείνω εδώ. -Πάρε τα πράγματά σου.
Έλα, γλυκιά μου.
Το δωμάτιό σου.
Βολέψου, εντάξει;
-Προσπάθησε να τακτοποιηθείς. -Να ρίξουμε μια ματιά.
ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΕΣ ΑΣΤΡΙΝΤ
Γιατί να μείνω εδώ;
Δεν θα είναι μόνιμο. Θα μείνεις μέχρι να γίνεις καλύτερα.
Πώς θα γίνω καλύτερα;
Ξέρεις...
καταρχάς, θα σου δώσουν φάρμακα.
Για να σταματήσουν οι εφιάλτες.
Αυτό είναι καλό.
Δεν θα έχω εφιάλτες αν πάρω τα φάρμακα;
Όχι, δεν θα έχεις.
Όλα θα πάνε καλά.
Αλλά πώς θα γυρίσει η Ίντα;
Θα το σκεφτούμε αργότερα.
Εντάξει;
Όλα θα πάνε καλά.
Τι έπαθε η Μικέλα;
Μου έπεσε.
Γεια.
Τι τρέχει; Έγινε κάτι;
Ναι.
Έρχομαι σπίτι τώρα.
Εντάξει.
Συγγνώμη.
Μη ζητάς συγγνώμη. Έλα σπίτι.
Μας έλειψες πάρα πολύ.
Εδώ Άστριντ.
Είμαι ο Ματίας, ο αδερφός του Γιάκομπ.
Γεια.
Ίσως ακουστεί παράξενο.
Έλαβα γράμμα για σένα.
Για μένα;
Μπορείς να το πάρεις απ' το μαγαζί. Πέρνα όποτε θέλεις.
Δυστυχώς δεν μπορώ. Επιστρέφω στο Μπόρνχολμ.
Εντάξει, αλλά είναι από τον Γιάκομπ.
Από τον Γιάκομπ;
Ναι, έχει σταλεί από τη Ρουμανία.
Ένα μέρος που λέγεται Μαρακές.
Μπορούμε να κάνουμε μια στάση;
Ορίστε.
Ευχαριστώ.
-Ο Γιάκομπ πέθανε στη Ρουμανία; -Ναι.
Και ήξερες πού ήταν;
Γιατί είπες ψέματα;
Φοβήθηκα όταν εμφανίστηκες να αναμοχλεύσεις το παρελθόν.
Δεν ήθελα να ξαναπέσει ο Γιάκομπ στο χάος ενώ μόλις είχε ξεφύγει.
Ο Γιάκομπ ήρθε πριν λίγους μήνες πάλι για δανεικά.
Αλλά φαινόταν διαφορετικός, πιο γαλήνιος.
Σαν να είχε βρει ψυχική ηρεμία.
Δεν αυτοκτόνησε.
Λες ότι τον σκότωσαν;
Η αυτοκτονία δεν βγάζει νόημα.
Είχα καιρό να τον δω τόσο ευδιάθετο. Γιατί να πάει εκεί να σκοτωθεί;
Τι έκανε εκεί; Τι μέρος είναι;
Δεν ξέρω. Είπε ότι επιτέλους βρήκε αυτό που έψαχνε τόσον καιρό.
"Η Οστάρα κυλά στο αίμα όπως το νερό κυλά στο ποτάμι".
Σου λέει κάτι;
Όχι.
Είναι σκισμένο από βιβλίο.
Υπόσχεσαι να με ενημερώσεις;
ΓΙΑΚΟΜΠ ΣΚΙΠΕΡ ΜΑΡΑΚΕΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑ
Καλέσατε την Άστριντ. Δεν μπορώ να απαντήσω.
Αφήστε μήνυμα και θα σας πάρω.
Τι συνέβη; Πού είσαι;
Πάρε με, εντάξει;
Έκανα αυτό που έπρεπε. Έχει εκείνη τα κομμάτια μου.
Κλείστε αυτό το σιχαμένο τραγούδι!
Μπορείς να με συγχωρήσεις;
Θα επανορθώσω.
Όλα στη θέση τους. Μια θέση για το κάθε τι.
Κι εκεί...
Όλα στη θέση τους.
Υποτιτλισμός: Αλεξάνδρα Καρανικολού