UROCZYSTOŚĆ ŻAŁOBNA KU PAMIĘCI
Dzieci, niedługo przyjdą.
Dzieci?
Gotowe?
Wyglądacie ślicznie.
- Wszystko dobrze? - Nie mogę zapiąć.
Pokaż.
Zwykle robi to mama.
Wiem, skarbie, ale jej tu nie ma.
Proszę bardzo.
Chodźcie tu.
To będzie ciężki dzień.
Ale przetrwamy go razem.
Hej, przyniosłam więcej chusteczek.
Mam nowych znajomych.
Publiczne płakanie to świetny sposób, by kogoś poznać.
Ojej. Nie wierzę, że prawie ominęło mnie przytulanie.
Dobrze.
Jesteśmy gotowi?
- Niezbyt. - W ogóle.
Nie, ja też nie.
O tak.
WARTO SIĘ STARAĆ
Dobrze się czujesz?
Sama nie dam rady, Nikki.
Ale nie jesteś sama. Masz mnie.
Po prostu...
Daj mi to.
Nie umiem ich otwierać.
- Proszę, kochanie. Gdzie Scott? - Dziękuję.
Parkuje auto.
- Tu może być? - Tak. Mojego nigdy nie ukradli.
Wiem, ale ty masz...
Kupiłam mnóstwo chusteczek.
Po co? Jesteś chora?
Nie, przez...
To może być mama. Bidulka.
Hej, Karen.
- Hej. - Dziękuję.
- Chodź tu. - O, znów się przytulamy. Super.
Cześć, Jill. Wszystko dobrze?
Wybacz spóźnienie, ale to John zawsze prowadził.
Nie przywykłam robić wszystko sama.
Nic nie szkodzi.
Ciągle się gubi.
Jak ramię, John?
Dobrze.
Ale to dość mocno boli.
Dobra, wchodźcie.
Hej. Jak się czujesz?
Dostałeś wiadomość?
- Tak. Nikt nie będzie cię przytulał. - Dobrze.
Wiemy, że jest ci ciężko.
- Czemu? - Bo to pogrzeb.
Na pewno przypomina ci pożegnanie Sandry.
Minęły dwa lata.
Och, Vic.
Co z nim?
- Tęskni za Freddym. - No tak.
W porządku?
Tak.
Wciąż możesz z nim rozmawiać.
Nie ma mowy, Nikki. To szaleństwo.
Nigdy nie włącza roamingu na Mykonos. Wydam na to krocie.
Musimy iść, bo znów zacznę tulić twojego tatę.
- Tak. - Dobra.
Idziemy?
- Tak, chodźmy. - Dobrze.
UKOCHANA BABCIA PRINCESS I TYLERA
Nie wiemy, ile będzie tam osób, ale to nie znaczy, że nie była kochana.
Bo nie liczy się, ile osób was kocha, tylko jak głęboko ci, którzy...
- Nie. - Co?
Myślę, że nie przyjdzie.
- Kto? - Nie wiemy tego.
- O kim mowa? - To kupa czasu.
- Kto? - Kat.
Rodzona mama dzieci.
W każde urodziny i święta martwimy się, że wróci
- i nigdy nie wraca. - To pogrzeb jej mamy.
Ale od lat się nie odzywała. Nawet Bev nie mogła jej znaleźć.
I wiesz co? Nawet byśmy jej nie rozpoznali.
Dobra. Przyniosła zdjęcie.
- Super. - Nie. Zawsze je noszę.
To wcale nie lepiej.
Słuchaj, ona nie przyjdzie. Nigdy.
Nie mów tak. Bo wtedy ten ktoś przychodzi, nie?
Kiedy mówisz coś takiego, to w tym momencie... Bum.
Gdzie jest...
- Dobra, zaprzecz temu. - Co?
Zaprzecz. On ma rację.
- O Boże. - Skusiłeś los. Odkuś go.
Wiesz co? Kat na pewno wróci.
Bardzo się o to martwię.
- Tak jest lepiej. - Czyżby?
- Porozmawiasz z Barrym? - Kto to?
Przyjaciel Bev. Ze szpitala.
Nie każ mi z nim gadać.
- Jest straszny. - Skąd. Jest miły.
To pozory. Jest z East Endu.
- Jest niebezpieczny. - Skąd.
Dźgnie mnie.
Nie dźgnie, jeśli nie dasz mu powodu.
Tak.
Nie jest za mała na pogrzeb?
Ma pięć lat. Mówi ksiądz jak ci ze strzelnicy łuczniczej.
Usiądziemy tam?
Zawsze się boję, że telefon zadzwoni, więc go wyciszyłam.
Został w aucie.
To pewnie nic się nie stanie.
Jessica.
Co to jest?
Martwe ciało Bev w trumnie.
Zebraliśmy się tu dzisiaj, żeby uczcić życie Beverly Reid.
Proszę wstać, zaśpiewamy „Angels” Robbiego Williamsa.
Ja pierdzielę.
Siedzę i czekam
Czy anioł rozmyśla nad moim losem?
Znaliśmy naszą babcię, potem nie,
a potem znowu tak.
Była najzabawniejszą, najbardziej żywiołową osobą, jaką znałam...
Bev, a może raczej Bestia z Bow,
jak nazywano ją dzięki karierze w lokalnej rzeźni.
Osiągnąwszy wszystko, co mogła, w świecie uboju zwierząt,
Bev postawiła na zmianę, udając się z mandoliną do Ameryki.
Uciekła pieszo po tym, jak porwano ją na birmańskiej granicy.
Pasja do flamenco, która zaprowadziła ją do Buenos Aires,
- w ramiona trzeciego męża... - Co?
...choreografa Emiliana Núñeza.
Co? To nieprawda.
A na koniec krótka wiadomość od samej damy.
Dobra. Przeczytał już te bzdury?
To miły chłopak, ale wciąż pisał maile, żeby mu coś wysłać.
Poprosiłam Glorię, żeby coś nazmyślała.
Wiem, że umie. Widziałam jej zeznania podatkowe.
Tak czy siak, powiedziałam już, co trzeba, tym, którym trzeba.
W Tap and Bells otworzyłam rachunek na 500 funtów.
Dziękuję wam, że przyszliście, i wypijcie na mój koszt.
I cały czas
Daje mi schronienie
Miłość i wytchnienie
Mylę się czy nie
Wszystko dobrze?
Tęsknię za nią.
Tak?
Chcesz wziąć coś na pamiątkę?
Może porządek nabożeństwa albo...
Mówiliśmy, że zawsze będzie z nami.
Tak.
Halo. Telefon Scotta i Scott.
Nie.
Scott. No chodź.
Tak.
Tu pana zatrzymam. Jestem zadowolony ze swojej umowy na internet.
Baw się dobrze
Jest później, niż myślisz
Baw się dobrze Jest później, niż myślisz
Baw się dobrze Póki życie wciąż błyszczy
Lata lecą
Patrz na to.
Upływ czasu obśmiej
Baw się dobrze Jest później, niż myślisz
O nie. Znowu to samo.
Baw się dobrze
Trochę tu głośno.
Lata lecą
- Ale tu miło. - Tak.
Zebrała się cała społeczność.
- Każdy jest szczęśliwy. - Tak.
Dajcie znać, kiedy się zbieramy.
I tyle go widziano.
Lenny. Właściciel.
- Cześć. - Hej.
- Jason. Nikki. Princess. - Hej.
Dzień dobry.
Wiem, że była dla was ważna, więc pożegnamy ją z przytupem.
Mój pianista zna 250 piosenek cockney.
Ale wszystkie mają te same trzy akordy.
A teraz parę wskazówek dla bezpieczeństwa.
Nie patrzcie na Mikeya,
ale jeśli już, nie odwracajcie pierwsi wzroku.
Do toalety chodźcie dwójkami i za Chiny nie pytajcie Deana, za co siedział.
Chętnie o tym opowiada, ale nie chcecie wiedzieć.
- Dobra. Możemy prosić... Poszedł sobie. - Przepraszam.
Mamo?
- Nie mogę przejść z Bev. - O Boże. Tyler! Przepraszam.
No dobrze. Przepraszam. Posadź ją tam.
- Tato? - Tak?
Nie powiedziałam jej, że ją kocham.
Bała się i uznałam, że jeśli zaczniemy to nagle mówić,
domyśli się, że coś jest nie tak.
Ale teraz żałuję.
Wiedziała o tym.
Naprawdę?
Tak.
Oczywiście, że tak.
Oni zawsze wiedzą.
Kiedy ostatnio powiedziałeś to tacie?
Mojemu?
Nie. To stary kocur, który nie lubi być głaskany.
Nigdy mu tego nie powiedziałeś?
Poważnie?
Gadasz z nim w ogóle?
Tak.
„Jaki wynik?” to nie rozmowa.
Pewnie chętnie by z kimś pogadał, zwłaszcza dzisiaj.
No już, wchodźcie.
Co się dzieje?
Tak. Czyli umowa na 18 miesięcy i załatwicie smart hub?
To świetnie. Dziękuję. Jasne.
Wie pan co? To w sumie duża ulga.
Dziękuję i do zobaczenia w czwartek.
Dziękuję raz jeszcze. Pa, pa.
No tak.
- Jesteś. - Hej.
No tak.
O Boże.
To wszystko od Bev. Bierzcie.
Ja pierdzielę. Jak było ją na to stać?
Pod koniec życia wyczyściła karty kredytowe.
Jak się wykorkuje, to już nie ścigają. O nikim nie zapomniała.
Załatwiła Paulowi kolano, siostrze Neila lot z Australii
i opłaciła prawników dla Emily.
Normalnie jest grzeczniutka, ale ostatnio przesadziła.
Co za hojność.
Ale to by chyba nie było w porządku...
O Boże, frytkownica beztłuszczowa?
Dajesz radę, mamo?
Zawołać tatę, żeby ci pomógł?
Przypadkowo popatrzył na Mikeya, więc siedzi w aucie.
- Jak tam? W porządku? - Tak.
- Właśnie.
Prawdziwa sól ziemi.
Wiesz to pewnie lepiej niż ja,
ale będzie jej brakować?
Pożegnajmy ją jak trzeba, co?
Poproszę szampana dla mnie i dla kolegi.
Jak miło.
- Dzięki. - Nie ma za co.
Proszę dopisać do rachunku Bev.
- Bev? - Bev.
Otworzysz rachunek dla Bev?
- Za Bev. - Za Bev.
- I co? - Z czym?
Powiedz tacie, że go kochasz.
No idź.
- Wszystko gra? - Tak.
Ponoć Chelsea weźmie Gonzaleza.
Dobrze. Sam go tam zawiozę.
No tak.
Słuchaj, tato...
Co?
Nie, nic.
Po prostu...
- Ciężko jest, nie? - Tak. Cztery linie, widzisz?
- Więcej do dopasowania. - Nie...
Kiedyś kumpel miał system.
Nie ma systemu.
Odkręcał śrubokrętem, wkładał rękę i wyciągał pieniądze.
Faktycznie niezły ten system.
Chciałem tylko powiedzieć...
Obyśmy poprawili obronę, nim stracimy Gonzaleza.
Przepraszam.
Kogo szukasz?
Scotta.
Karen nie może go znaleźć.
Jak można zgubić takiego dryblasa?
O, tu jesteście. Przepraszam. To od Bev dla Tylera.
- Co to jest? - Komputer.
Może pierwszy.
Działa dobrze. Nie chciała, by jej awatar w World of Warcraft umarł z nią.
A to dla ciebie, Princess.
- Zostawiła mi samochód. - Co?
Mam nadzieję, że własny.
Halo. Tu telefon Scotta.
Zostaw wiadomość, ale wiedz, proszę, że po 18.00 nie korzystam z ekranów.
Scott, gdzie ty jesteś?
Chcę już iść.
Wlewają we mnie alkohol i każą mi śpiewać.
Wiesz, jak nie znoszę widoku wnętrza cudzych ust.
Ej, Dean wziął ci szprycera.
Nie każ mu czekać.
No tak.
Gdzie jesteś?
Wspaniała z niej kobieta
No dobrze.
To będzie 538,40 funtów. Gotówka czy karta?
Słucham?
Każdy zgodzi się
Wspaniała z niej...
Dziękuję.
Proszę, skarbie.
Dziękuję bardzo.
Mocne.
Zrobiłeś to już?
- Zbieram się, jasne? - Pewnie. Nie śpiesz się.
Może poznaj innych tatów, nim się zdecydujesz.
Dziwnie coś takiego mówić.
Bo nigdy tego nie mówiłeś.
Na wakacjach bałeś się powiedzieć gracias. To znormalnieje.
- Na końcu mi się spodobało. - I to bardzo.
Dobra.
Do dzieła.
Princess!
Skoro masz już własne auto,
może zainteresuje cię karta parkingowa dla niepełnosprawnych?
- Trzydzieści za jedną albo 50 za dwie. - Nie, dziękuję.
Jak blisko Tesco można stanąć?
Kiedy sięgniesz przez okno, to go dotkniesz.
- Dobra, wezmę. - Najpierw pokaż pieniądze.
Dobra. Chcę ci coś powiedzieć.
Chyba nigdy ci tego nie mówiłem,
ale w dniu takim jak ten
chcę ci... Nie patrz na to, tylko na mnie.
Chcę ci powiedzieć...
Albo nie, to był błąd. Możesz dalej na to patrzeć?
Chcę ci powiedzieć, że...
Wiesz co? Nieważne. To nic takiego.
Jakieś wieści w sprawie Gonzaleza?
Gonzaleza? Okazało się, że zostanie.
Tak. Nie jest idealny, prawda?
Ale się stara.
Mam nadzieję, że to wiesz, tato. Naprawdę się stara.
Tak, tak. Wiem.
Chodzi chyba o to, że ma problem z komunikacją, prawda?
Nie za dobrze mówi w tym języku.
Nie tylko on.
Chyba trudno jest się go nauczyć...
zaczynając tak późno.
- Nie przychodzi naturalnie. - Tak.
Nawet jeśli tego nie mówi...
to mam nadzieję, że ludzie widzą, że mu zależy.
Ja widzę.
Kocham Pabla Gonzaleza.
Ja też kocham Pabla Gonzaleza.
- Widzieliście Scotta? - Co?
- Nikt go nie widział... - Nie.
Co się dzieje?
Nic. Nie zrozumiałabyś.
- To piłka. - Tak.
- No dobrze.
Powinniśmy się chyba zbierać...
- Tak. - ...prawda?
- Zbieracie się? - Co?
Byliście tylko dwie godziny.
- A to nie jest długo? - Właśnie.
Emily była dłużej na pogrzebie Mickeya Falcone,
a ponoć to ona go zastrzeliła.
Musicie zostać.
Jeszcze nie z wszystkimi piliście.
- Możemy. - Nie tak miało być.
Proszę. To dla was.
- A to dla dzieci. - Nie mogą tego pić.
- Tyler ma 12 lat. - Jasne.
- Dave, słomki. - Już daję.
Dobra, nikt nie wychodzi.
Earl, od początku, synu.
Śpiewajmy tak głośno, żeby Bev usłyszała.
Panie i panowie, zamykamy.
Baw się dobrze Jest później, niż myślisz
Baw się dobrze Póki życie wciąż błyszczy
Lata lecą, upływ czasu obśmiej
Baw się dobrze Jest później, niż...
To wszystko.
Bierz go, zanim nas wyniuchają.
Pomóż mi.
Dobra, mam cię.
Cholera jasna, Jase.
To tutaj?
W sumie to niezbyt...
Ale super!
- Proszę, kolego. - Dzięki.
Jestem Lenny.
Vic.
Twój automat nawalił.
Co za miły dzień.
Tak.
Zdecydowanie trzeba się nim zająć. Patrz.
Ten wał ma najlepsze dni za sobą.
Spokojnie. Jesteśmy małżeństwem. Nie udawaj już, że znasz się na silnikach.
Wiem, że nie powinny mieć w sobie gniazd.
WŁAŚCICIELKA: KAT REID
Mama?
- W porządku? - Tak, pewnie.
Wszystko gra?
- Tak. - Tak?
Słuchaj, jeśli Kat nie wróciła dzisiaj, to nie wróci już nigdy.
Myślę, że możemy się teraz trochę odprężyć.
Minęło sześć lat i wciąż boję się ich stracić.
Wiem. Ja też.
Ale do tego nie dojdzie. Ona nigdy nie wróci.
Chyba byłem w złym pubie.
Kocham cię, Lenny.
Ja ciebie też, stary.
Chodź tu.
Wszystko będzie dobrze.
Zostaliśmy tylko my.
Tylko my.
Napisy: Marzena Falkowska