Tyler'a Bev'in bilgisayarını kurduğumu söyler misin?
Evet.
Vay.
Bev bir çöpçatanlık sitesine üyeymiş. Jase?
Bev, çöpçatanlık sitesindeymiş, biliyor muydun?
Bravo.
Bak.
Randevu gecelerini özlüyorum.
Birlikte vakit geçirmeyi hâlâ seviyoruz ya.
Yeni şeyler öğreniyoruz.
On üç yıldan sonra hakkında iyi bir şey öğrenemem, değil mi?
İyi olsa onunla başlardın.
Jason.
Peki o zaman. Bu gece pizza falan söyleyelim, olur mu?
Hayır, hoş vakit geçirmekten bahsediyorum.
Bir yerlere gitmekten.
- Dışarı mı? - Evet, dışarı.
Neden? Beraber yaşadığın biriyle buluşmaya gitmiş oluyorsun
ve onu yaptık. Kazandık.
Ödülümüz bu. Kazandık.
Kaybedenlerle çıkmak istemiyorum. Hayır, kalsın.
Bak, geçen sefere oranla çok daha hafif çarptı.
- Bu bir ilerleme Nik. - Bir derdi var.
Dün çay içerken "Ah" diyorum diye bana kızdı.
- Ne? - Çayı yudumlayıp "Ah" dedim
ve anlaşılan "gereksiz" ve "eylemsel" bir şeymiş.
Peki.
Evet. İşte geldi.
İyi misin?
- Evet. - Evet.
Hayır.
Jase, gel.
- Buraya gel. Gel. - Neden? Ne oldu?
- Biri ona mesaj attı. Hayır. - Atmamışlardır.
- Randevusu varmış. - Tanrım.
Bu gece ama gidemez çünkü öldü.
Evet. Biliyorum, evet. Peki.
- Zavallı George. - Ona yazmalıyız değil mi?
- Ne yapıyorsun? - Haber vermeliyiz.
Hayır, yapamazsın. Baksana, ne çok mesajlaşmışlar.
Tanışıyorlar. Sadece "Selam. O öldü" diye cevap yazamayız.
Şey...
Şahsen bildirmeliyiz.
- Ne yapacağız? Ne dedin? - Randevuyu onaylıyorum.
- Ne? - Hayalet gibi yok olamam.
Ölü bir kadını taklit ediyorsun, bir hayalet oldun.
Jase, gelmene gerek yok.
Bizi Serafina'ya götürüyor.
Gerçek şu ki artık tedarik zincirleri çok karmaşık.
Çapraz bulaşma kaçınılmaz.
Gıda etiketleme.
Bu bir sorumluluk sınırlama çabası,
amaç kamu sağlığı değil ki bu da amacın tam tersi.
Neyse, makaleyi yollarım.
Aman tanrım! Kim evin içine penguen saldı?
Birileri penguen polisini... Senmişsin.
Nerelerdeydin?
Bahçede yürüyüşe çıktım ama biraz yoruldum.
Anladım. Tek seferde bitiremiyorsun, değil mi?
Bunu biliyorsun, değil mi Stevie? Eski evimize benzemiyor.
Bahçede yürüyüşe çıkıp kaybolursan diye su şişesi almalısın.
- Peki. - Dünya Günü için heyecanlı mısın canım?
Unutma, elektrikli arabayı al.
Petrol şirketinde çalıştığımı ya da evin büyük olduğunu ya da tatilleri söyleme.
Hatta 2010'dan önce havasını attığın hiçbir şeyden bahsetme.
Anlaşıldı.
Evet, devam. Sağdan devam.
Hadi. Bir, iki. Çalıştığımız gibi bir, iki.
Havuç çubuğu?
- Daha 10.30. - Evet, günde beşe erkenden başlarım.
- Sonra gün boyu gevşiyorum. - Bir şey sorabilir miyim?
Hayley'yle ne sıklıkta randevu gecesine çıkarsınız?
- Dışarı mı? - Evet, dışarı.
- Neden çıkalım ki? Bekâr değiliz. - Aynen.
İnsanlar seks için çıkar.
Ne derlerse desinler.
Çömlekçiliği seven o kadar çok mudur?
Yapma. İnsanlar o kurslara seks için katılır.
Bir de süt testin olursa o da artısı olur.
Bak, artık barlara kanepe koyuyorlar.
Yani çıkmayı, evde kalmaya benzetmeye çalışıyorlar.
Peki. Hayley'yle evdeyim.
Konuşmayı bırakıp paltolarımızı giymemizi, yürüyüp otobüse binmemizi,
20 dakika gitmemizi, başladığımız yerden beş kilometre mesafede oturup
yine konuşmamamızı mı istiyorsun? Çok saçma fikir.
- Aynen. - Hem kredi taksitlerim öyle yüksek ki
evde olmak isterim. Paramın karşılığını alayım.
- Haklısın dostum. - Bak.
Evet! Evet, Georgie evlat!
Hadi! Bunu diyorum işte!
Dostum? Pardon... Dostum? Pardon, selam.
Bizimkilerin oynama şansı var mı sence?
Aksi hâlde sahada dikilip çocuklara bakan iki yetişkin oluyoruz.
- Anlarsın ya? - Evet, bak,
koordinasyonsuzları ayırın dedim ama ayırmadılar.
Koordinasyonsuzları ayırdık zaten. Onlara "çocuk" diyoruz.
Tyler, Theo. Hadi. Sahaya.
Tamam, işte bu. Hadi, çocuklar.
- Lily, George. - İşte bu.
Hadi.
Keyfini çıkarın.
Tamam, çocuklar. Gelin!
Maç bitti. Bu kadar.
- Gelin çocuklar. - İşte bu Tyler. Evet, esne.
Dikkatin fazlası olmaz.
Bravo evlat.
- Selam. - Selam.
Kat Reid burada mı?
- Randevun var mı? - Hayır, ihtiyacım yok aslında.
Onun kızıyım.
Beş yaşında beni terk etti ve nedenini bilmek istiyorum.
Peki.
- Kat? - Dur. Bir saniye.
Tamam. Sorun değil.
Şunları alayım.
İyi günler.
KAT REID KUAFÖR
KAT REID BAHÇE MERKEZİ
Hayır, sinir bozucu.
- Başka nasıl yutacağım, bilmiyorum. - Cidden sinir bozucu.
- Evet. - Güzel.
- Çok mantıklı. - Pahalıymış.
Yapma. Al işte.
Yok, bir kez giyeceğim.
- Bir şey sorabilir miyim? - Evet.
Scott'la ne kadar vakit geçiriyorsunuz?
- Haftada dört ya da beş akşam. - Ciddi misin?
Biz aynı odada zar zor bir saniye duruyoruz.
Evet ama unutma, bizim ev, sizinkinden büyük.
Siz farklı odalardayken bile
bizim oturma odasına olduğumuzdan daha yakınsınızdır muhtemelen.
Doğru. Hayır, o anlamda şanslıyız.
Peki. Bunu alacağım.
Alıp etiketini çıkarmam ve belki pazartesi iade ederim.
Sadece terlememeye odaklanmalıyım. Bu gece çocuklara bakar mısın?
- Ne? - Lütfen.
Gerek var mı?
Oldukça büyüdüler.
Stevie artık kendi okul gömleklerini ütülüyor
ve kız da söylenmeden diş ipi kullanıyor.
Evet. Söyledin.
Princess şu anda biraz hassas
ve böyleyken yalnız kalması gerektiğini düşünüyor
ama ben kalmaması gerektiğini biliyorum.
- Peki. - Evet!
Jason bu gece seni nereye götürüyor peki?
Yok. Jason değil. George.
George mu?
Evet, bence kesinlikle lezzetli.
Belki bir dahakine Parmigiano-Reggiano katabilirsin.
Bence daha kesin bir lezzeti olur, anlarsın ya?
Ama baharatı tam tadında.
- Bugün güzel miydi? - Evet.
Öyle mi?
En çok nesini sevdin?
Dünya resimleri yapmayı.
Evet. Göstersene.
Dolabın kapağına asabiliriz, değil mi?
Bu ne?
- Buyurun. - Tamam.
Çok heyecanlıyım.
- Kötü mü görünüyorum? - Dur. Bunu biliyorum.
- Elbisemi beğendin mi? - Sen... Evet.
Bu elbiseyi hep sevdim.
Merhaba, evet, George adına rezervasyon olması lazımdı.
- Evet, var. Gelin lütfen. - Tamam, sağ olun.
Jase. Baksana ona.
Bak, randevumuza nasıl da giyinip kuşanıp gelmiş.
Bizim değil.
Merhaba George. Bev'le buluşmaya mı geldin?
Merhaba.
Resminden daha güzelsin diyebilir miyim?
Yok. Sağ ol. Yok, ben Nikki, Bev'in arkadaşıyım.
Gelemeyecek.
Evet, gelemiyor...
Çok üzgünüm George. Bev öldü.
Ama bu sabah e-posta attı.
Randevuyu ben onayladım çünkü biz... Sana şahsen söylemek istedik.
Üzgünüm.
Öldü mü?
- Evet. - Birkaç hafta önce dostum.
Evet, vefat etti.
Bizim yaşımızda hayatın gerçeği bu sanırım.
Bu yüzden randevuyu o hafta içine ayarlamaya çalışırım.
- Şampanyanız. - Katılır mısınız?
Bu...
Yok, gitmemiz lazım.
Şampanya güzel bayanlarla içilmek içindir.
Hayır.
Biraz yorgun görünüyorum.
Sigara içmek yasak ama korkarım, fıskiyeleri çalıştırabilirsiniz.
Tamam.
Evet, tamam. Belki bir kadeh.
Bev'e.
- Bev'e. - Acaba... Ben de...
Jase, git bir sandalye al. Zorluk çıkarma.
Nereye gideceğim?
Tamam. Pizza yarım saate hazır çocuklar.
Peki.
Tyler. O mesafeden gözlerini zorlayacaksın.
Tamam.
Sağ ol.
Bir şey değil. Ne yapalım peki?
Tanrım. Bilmem. Çocuk bakmayalı çok oldu.
En son milkshake yapıp salonda battaniye kalesi kurmuştuk.
Kalmana gerek yok. Ben çocuk değilim.
Hayır, sorun değil.
Kızımı severim ama beş yaşında olmayan biriyle konuşmak iyi oluyor.
Mozart ilk senfonisini beş yaşında yazdı, yani...
Mozart hepimizin başına dert oldu.
Beş yaşında çocuk bakmak zor mu?
Hayır, yani bir yetişkinle konuşmak güzel.
İyi misin?
- Peki... - Annem beş yaşında terk etti. Yani evet.
Anladım.
Konuşacak birine ihtiyaç duyarsan her şey aramızda kalır.
Çok kötü bir hafızam ve çok az dostum var.
Evet.
Şuna ne diyorlar?
- Bu mu? - Evet.
Eşofman üstü.
Evet. Rahat.
Evet.
Bir keresinde giymiştim galiba.
Kolonoskopi yaptırmıştım
ve beni sakinleştirdiklerinde kızım giydirmişti.
- Peki, bizim... - Selam.
...gitmemiz gerek galiba, değil mi?
Hoş bir akşam için ikiniz de sağ olun.
En azından bir bölümünü yaşayabildiğime memnunum.
- George, başka bir planın mı vardı? - Randevu bu kadar mı sandın?
Hayatım, aldığım ilaç daha yeni etki ediyor.
- Peki, geç oluyor, yani... - George.
- Sıkıştığın için üzgünüm. - Evet.
Beni nereye götürüyorsun?
Seher vakti parlıyorsun hayatım.
- Saat 17.30. - Kataraktın iyi yanı,
her şeyin Hollywood'un altın çağındaki gibi parıl parıl olması.
Pislik!
- Araba kullanmasan mı dostum? - Hayatı ararken ölüme yaklaşırız.
Ne, sen... Londra'daki tüm Kat Reid'lere mi gittin?
Hayır, bir tarama sürecim vardı
ama pek iyi değildi. Bir kızın bat mitzvah'sını mahvettim.
Neden şimdi?
Yani bunca zamandan sonra.
Bev öldüğünde gelir sanmıştım
ama gelmeyince hiç gelmeyeceğini ve onu bulmam gerektiğini anladım.
- Jason'la Nikki'ye söyledin mi? - Hayır, Nikki çok üzülür.
Hep öyledir.
Sadece duymazdan gelmelisin. Yoğun bir yolun yanında yaşamak gibi.
Hayır, artık bitti zaten. Onu bulamıyorum.
Princess. Gel.
Ben ne yapabilirim?
RIVOLI BALO SALONU
Hoş geldiniz efendim. Madam.
Üzgünüm efendim. Balo için ceket gerekiyor.
Ceketim yok.
Resmî giyinmemiş müşterilerimiz için bir ceketimiz var.
Öncekinden daha iyi mi görünüyorum yani?
Evet.
- Evet. - Çok daha iyi.
Daha iyi.
Bayanlar ve baylar, lütfen partnerlerinizi sahneye alın.
Sıradaki dans bir quickstep.
Sağ ol dostum.
Sakin. Evet.
- Quickstep yorar. - Öyle mi?
Çok tatlı.
- Demin Alman düşmanı bir espri yaptı. - Evet ama bence ironikti.
- Peki. - Bence anlamazdan geldi.
Topuk koruyucu getirmiş.
Tanışmadığı bir kadının ayakları için getirmiş.
Umut. Kararlılık.
Randevular eskiden büyük olaydı. Baştan çıkarmaya çalışırdın.
Onun hikâyesi şu, tamam mı?
Seni baştan çıkaran herkes aslında seni yatağa atmaya çalışıyordu.
- Hayır. - Evet.
Cazibenin amacı karşındakinin özel hissettirmektir.
Sabırsızlıkla...
Ne? Ne oldu?
- Vals çalıyor. - Git o zaman.
Evliymiş diye duydum.
- Sağ ol. - Bir şey değil.
Evet! Aynen. Sesli nefes vermeye gerek yok.
Bence de.
Derdi ne bilmiyorum.
Ellerin terlemiş.
Çok sıkıyorsun çünkü.
O kadar terlemesen sıkmam gerekmezdi.
Bence bir çıkmaza düştük Sylvie.
Bak, George nasıl idareyi ele alıyor.
Ne nazik bir hâkimiyet.
- Dans ettiği gibi sevişir. - Tamam.
Ne?
Yok bir şey.
- Söyleyecek bir şeyin varsa... - Eve gidelim, olur mu?
George?
George? Durduk.
Öyle cidden. Eve mi geldik?
Hayır, bence araba bozuldu.
Evet, oluyor öyle.
O...
Size Japonlar hakkındaki teorimi anlattım mı?
Neden uyumadın?
İyi misin? Işığı açayım mı? Karanlık o kadar cana yakın olsun.
İklim acil durumu ne?
Onu nerede duydun?
BU DÜNYA GÜNÜNDE SEN NE YAPACAKSIN?
Işığı yakman hayvanlar için kötü.
Hayır, bence sorun olmaz.
Peki.
Dinle.
Böyle şeyler için endişelenmene gerek yok
ve birçok insan her şey yoluna girsin diye
- çok ama çok çalışıyor. - Ya sen?
Hepimiz daha çok çabalayacağız.
Seller geldiğinde hayvanlar boğulacak mı?
Bir hikâye okuyalım mı?
Olur mu? Bakalım. Neyimiz var?
Ağacımı Kim Aldı. Peki.
Sincap...
SON KUTUP AYISI
Peki.
Mrs. Tiggy-Winkle'ı getireyim mi?
Olur mu? Savaş öncesi bir şey okuyalım mı? Tamam.
Tamam.
Tek başıma itemem.
O 76 yaşında.
Sen itersin belki demiştim.
Hayır, yapmam. Kirlenirim.
Peki o zaman.
Peki. Bütün gece burada otururuz, olur mu?
Benimle vakit geçirmek zorunda kalabilirsin. Üzgünüm.
Kâbus.
George? George, işitme cihazını bir saniye kapatabilir misin?
- Bizim... Konuşmamız lazım. - Evet, tabii ki.
Artık yalnızsınız hayatım.
Bu gece hiç görüşmedik.
Biraz gaza gelmiş olabilirim
ama çaba gösteren biriyle vakit geçirmek güzeldi.
İnsanlar yakışıklı ve çekici olduğumu söylüyor.
Çünkü uzunsun ve kadınların kafası karışıyor.
Çabalıyorum da.
Koltukta kafanı sola çevirmek Jase, çabalamak sayılmaz.
Evde kalıp gevşemeyi sevdiğini sanıyordum.
- Ne diyorsun? - Evet, seviyorum.
Tabii ki ama...
O ev çok... Eskiden ikimiz vardık.
Artık o evde başka şeyler olduk.
Yeniden ikimiz olabilmek için çıkmamız lazım.
Görmeyi hatırladığımız gerçek insanlar olduğumuzu hatırlayacağımız bir yerde.
Ben sadece fon müziği değilim Jase.
- Beni görmene ihtiyacım var. - Bu laflar, Nikki, cidden.
Peki.
George? George, şeyini takar mısın...
Galiba aranıza girdim ne yazık ki. Yardım edebilir miyim?
Hayır sanmam dostum ama sağ ol.
Linda'mla 43 yıl evli kaldım. Belki bir şeyler biliyorumdur.
Linda'ya ne oldu George?
Onu kaybettim. Vefat etti.
George, çok üzüldüm.
- Üzgünüm dostum. - Tanışmanızı anlatın.
On üç yıl önce tanıştık
ve...
...ilk öpüştüğümüzde "İşte bu" dedim.
"Çıplak göreceğim son adam bu."
Ben biriyle çıkıyordum, yani deneyimin aynı olmadı.
Tamam. Peki, Jase.
- Eğer sen... - Ona kafayı takmıştım George.
Tamamen takmıştım.
Hakkında her şeyi bilmek istiyordum.
Kan grubunu bilmek istiyordum.
Kırmızı biberin tadı onun için de aynı mı bilmek istiyordum.
İlkokul dersliğinin planını bilmek istiyordum
ve hâlâ ona takmış hâldeyim.
Her şeyine.
Kahrolası el yazısını bile seviyorum.
Tamam. Daha iyi.
İyi davranacak birinin olması bir lütuf.
Öyle...
...ama seni görmeyi her zaman hatırlamıyorum
çünkü...
...sen artık bir duygusun.
Nasıl bir duygu?
Sıcak bir ışık gibi.
Şimdi kahrolası arabayı itmeme yardım eder misin?
Hayır, yapamam. Elbisem mahvolur.
Etiketi çıkarmadım. İade edecektim.
Ne? Neden?
Çünkü bir daha giymeyeceğim, değil mi?
Bir bakayım.
Ne, hayır, sen ne... Jase?
Bunu neden yaptın?
Giymeni sağlayacağız. Tamam mı?
Tamam.
Hadi, o zaman.
Tamam.
- Hazır mısınız? - Tamam.
- Hazır mısın? Bir, iki, üç, hadi. - Evet. İki, üç...
Hadi. İşte oldu.
- Çevir! - Tamam.
Hazır mısınız? İşte gidiyoruz!
Bindik! Yürü, yürü.
Dalga mı geçiyorsun?
Tamam, yemeğe Serafina'ya, sonra dans için Rivoli Balo Salonu'na!
SEVGİLİ BEV, YARIN AKŞAMA HÂLÂ VAR MISIN?
Hayır.
SEVGİLİ PAUL, GÖRÜŞMEK İÇİN SABIRSIZLANIYORUM
Kahretsin Bev.
ÜZGÜNÜM ÖLDÜ
DAVE'E HIZLI CEVAP
GRAHAM'A HIZLI CEVAP
TIM'E HIZLI CEVAP
Karen'ın onlara battaniyeden kale kurduğuna inanamıyorum.
Ergenlerden hiç anlamıyor.
Hem de hiç.
Alt yazı çevirmeni: Murat Lü