Noah, voor we beginnen: dat bijhouden...
- Bijpraten. - Ja. Bijpraten.
- Is dat voor iedereen of alleen voor ons? - Nee, voor iedereen.
- O, gelukkig. Oké. - Oké, mooi.
Ik neem dit heel serieus.
Goed. Princess.
Ja. Princess. Ze heeft wat ups en downs, hè?
Dat is normaal voor een tiener, toch?
Ja. Toen ik tiener was, moest ik om niks huilen.
Dat ontgroei je uiteindelijk, hè?
Grotendeels dan. Ik moest daarstraks ook huilen.
Ik zag opeens een heel mooie plantenbak.
Ze hebben geen tuin, maar ze maken er toch wat van.
- Hij was ook wel mooi. - Oké. En Tyler?
Gaat goed. Nou ja, zijn sportteam helpt niet echt.
Hij wordt nooit gekozen. Arme jongen.
Ik zie zoveel adoptiekinderen die teamsport moeilijk vinden.
O, echt?
Het is moeilijk om te presteren met al die relaties.
Ja, maar hij voetbalt ook gewoon niet zo goed.
Goed. Ik ga wat bronwater bestellen.
Rustig maar.
Oké. Ik heb een idee, en het lijkt me een goed idee.
Ik ga 't gewoon zeggen.
Ik begin een voetbalteam.
Voor Tyler en die andere adoptiekinderen die dat moeilijk vinden.
FC Adoptie, zeg maar. Een team waarin iedereen de kans krijgt.
Goed idee?
Geweldig idee.
Ik word zo opgewonden als je praat over achtergestelde kinderen.
Jammer. Ik vond dit zo'n fijn café.
- Oké, ik ga. - Karen is er zo.
Sorry. Waarom ook alweer?
Ze brengt me naar Brighton om een tafel op te halen...
...die ik kan opknappen en dan doorverkopen.
Zijn er geen tafels in Londen?
Het is een heel mooie. En hij is maar 40 pond.
Echt, voor zo'n mooie tafel...
Oké. Laat eens zien.
Sorry, hij laadt niet. Maar hij wordt mooi.
Hij is heel klassiek.
Hij heeft van die poten...
En dan zo'n plat ding bovenop.
Dat klinkt als een tafel, ja.
Ik wist niet dat je dat leuk vindt.
Ik wil gewoon financieel onafhankelijk zijn.
Mag ik 40 pond lenen?
O, nee. Dat meen je niet.
Wat? O. Heb ik van Freddy.
- Dat heeft elke topcoach. - Niet te veel verwachten, hè?
Nee. Ik wil alleen een omgeving maken waar mensen vrienden maken...
...hun dromen waarmaken en geluk vinden.
Oké. Ja, dan verwacht je gelukkig niet te veel.
Dit zijn Noahs moeilijkste kinderen.
Het zal niet meevallen om een band met ze te krijgen.
Ze vinden 't niet voor niks moeilijk.
Ja, natuurlijk. Maar ik denk dat ik ze kan helpen. Hun leven kan verbeteren.
Jason, ik zag dat je Dangerous Minds gedownload had.
- Ja. - Jason.
Oké. Luister even naar wat ik zeg.
En ik zeg dit als iemand die heel veel houdt van wie jij bent.
Jij bent Michelle Pfeiffer niet. En ik wil je dat horen zeggen.
Ik ben Michelle Pfeiffer niet.
- Tot straks. Fijne dag. - Tot straks.
Ben ik wel.
Mijn moeder zegt af.
- Waarom? - Ze appt me net.
De kat slaapt op haar schoot en ze wil 'm niet storen.
Dat is natuurlijk onzin. Ze weet vast gewoon dat Karen niet thuis is...
...en nu gebruikt ze daar het bubbelbad. Echt.
- Dagje vrij, dus. Verwen jezelf. - Karen is er. Doei.
- Tot later. - Dag, schat.
Ik meen het.
Wanneer heb jij nog iets voor jezelf gedaan?
- Mijn mammogram vorige week. - Nee. Iets leuks. Voor jezelf zorgen.
Doe maar. Dag.
Kom, kanjer. We gaan.
- Oké, ik kom. - Dag.
- Doei.
Wil je dit echt doen?
Het is een oud adres. Ze woont er vast niet meer.
Ze is mijn moeder. Ik moet 't proberen.
Nee. Dit moeten we Nikki vertellen.
Nog niet. Dat zei ik. Ik wil haar niet kwetsen.
- Maar... - Ik ga toch wel. Ik moet 't weten.
Dus je kunt me begeleiden als volwassene...
...of ik neem de trein.
En dan drink ik alcohol, voor de zenuwen.
En dan kom ik in Brighton, in zo'n achterbuurt...
...en klop aan bij vreemden. Misschien wel een drugspand.
Oké, goed dan.
Maar als je haar vindt, vertel je het. Dat is de deal.
- En ik had er niks mee te maken, oké? - Rustig, oké? Het komt allemaal goed.
O, god.
- Hoi. - Wat?
M'n plannen zijn afgezegd. Ik ga mee. Dan wordt 't een uitje.
- Weet je 't zeker? Het wordt wel saai. - Ja. Het wordt heel saai.
Geeft niet. Cola Light of Fanta?
- Fanta. - O, wauw. Wat leuk. Voor jou.
- Hier, Karen. - Dank je.
Jullie vinden 't toch niet erg, hè?
- Ik zou niet weten waarom. Jij wel? - Ik ook niet.
Kom op. Uitje.
Ja.
- Hoi... - Nee.
Ik hoor dat je de zee over wil roeien.
- Klopt. - Maar niet zonder trainer.
Ik heb geroeid bij de beste roei-universiteit.
- Wat? Bij Oxford? - Oxford?
Oké, kakker. Wil je met je picknickmandje naar de Badgers voor cake met limonade?
Je wil een oceaan over. Je moet iemand van Portsmouth hebben.
Daar heb je getijrivieren. Daar krijg je pas sterke armen van, reken maar.
En elke vent van Portsmouth heeft al eens een van de ergste ontberingen doorstaan:
naar Portsmouth moeten. Pak je jas, we gaan naar het water.
Hup, hup. De rivier wacht op je, maat.
Oké. Welkom.
- Wie hebben we hier? Michael? - Yo.
- Max, Kelly... - Hier.
- ...Sam... - Hier.
...Theo en Tyler.
Bam. Wij zijn samen de Camden Cuttlefish.
We staan open voor andere namen.
- De naam is geregistreerd. - Is dat zo?
Ik hoor net dat de naam al geregistreerd is bij de raad.
Blijf uit m'n buurt.
Goed om te weten. Voor we beginnen met 't eerste potje...
...wil ik praten over het woord 'bestendigheid'.
Weet iemand wat dat woord betekent?
Dat je 'n grote kop hebt.
- Nee. - Met je grote kop.
- Weet je... - Stop, of ze gaan scanderen.
De andere teams willen jullie niet.
Ze labelen je.
Dat doen ze altijd al, hè?
Dat je een oppositioneel-opstandige gedragsstoornis hebt.
- Nee. Kop dicht. - Of dat je moeilijk bent.
Onhandelbaar. Disfunctioneel. Raar.
Maar weet je wat ik zeg?
Wacht. Weet je wat ik zeg? Er kwam nog iets.
Ik wilde iets positiefs gaan zeggen. Dus laat dat je niet deprimeren.
Oké, ik heb nagedacht over de opstelling.
Lijkt me goed. Wat vind jij?
- Zes per kant? - Ja.
Max staat er twee keer.
- Moet ik deze polo aan? - Ja. Je initialen staan erop.
Dat heeft elke coach.
'AA', net als de Automobile Association. Straks willen mensen dat ik hun auto maak.
Het staat leuk. Geloof me.
- Mag deze stuk? - Oké. Dat doen we niet. We...
Zullen we muziek opzetten?
Kan niet. Er zit een luisterboek van opa in klem.
Heeft hij nog geappt?
Wat?
Die man zou je appen als de tafel verkocht was.
Kijk maar even.
Misschien is hij al verkocht. Dan rijden we voor niks.
Nee, hij is er nog.
- Zeker weten? - Ja, Karen.
Wat voor luisterboek?
De oude vuurproef.
Man versus water. De eeuwige strijd.
Hoe kunnen mensen er niet gek op zijn?
Dan leef je toch niet echt?
Oké, vertel eens. Hoe ziet je trainingsschema eruit?
Veel sprinten op de renbaan in de buurt.
Eerst alleen de breedte van de baan.
Oké. En hoe zit 't met de roeimachine?
- Ik doe vijf km. - Mooi.
- Wat is je record? - Zo'n twee km.
Oké. Hoe is je eetpatroon nu? Wat was je ontbijt vanmorgen?
Ik had vanmorgen...
...heerlijke pannenkoeken met een niet onaardige blauwebessenjam.
Je moet twintig eiwitten per dag eten.
- Twintig? - Ja, voor je proteïne.
Oké, luister. Laat me je techniek zien.
Ja. Dus...
- Enzovoorts. - Ja, oké. Scott...
...is dit wel een goed idee? Het is wel de Atlantische Oceaan.
Ik weet wat je bedoelt. Het is een oceaan van niks.
Vooral vergeleken met de Grote Oceaan. Een oceaan voor watjes.
Maar ik ben een bescheiden mens.
Dus we beginnen met deze en dan zien we wel.
Het is bijna 5000 kilometer.
Dan moet ik maar opschieten. De ijskappen smelten.
Straks is 't nog verder.
Hoofdstuk vijf.
Een veel vergeten aanjager...
...van de Amerikaanse inmenging in de oorlog was het zinken van de RMS Lusitania.
Dit was een catastrofe die voortkwam uit misleiding.
Op deze noodlottige reis...
...werden talloze voortekens genegeerd, waarmee voorkomen had kunnen worden...
...dat de tocht uitmondde in rampspoed.
- Zal ik straks helpen afdingen? - Je hoeft niet mee naar binnen.
Ik ga niet in de auto wachten.
Ik kan dat goed.
Ik zie er altijd uit alsof ik ga huilen. Dan worden ze onrustig.
Weet je wat?
Ik twijfel eigenlijk nog over die tafel.
Echt?
Ik denk dat tafels een beetje een bubbel zijn. Een modegril.
Dat dacht ik ook al.
Wat moet ik met een tafel als iedereen NFT's wil?
Denk je dat echt?
Zullen we gewoon wat eten?
Maak je niet druk. Het is maar een tafel.
Waarom ben je zo overstuur?
Dit luisterboek is te droevig.
Ze waren zo jong.
O, gelukkig. Ik dacht dat ik de enige was.
Prachtige redding.
Oké, niks aan de hand. Jullie kunnen nog best winnen.
5-0 is een gevaarlijke voorsprong bij voetbal.
Ze worden moe. Kijk maar. Ze worden doodop van dat juichen.
Mag ik even?
We hadden een muntje opgegooid. Mag ik dat terug?
Max.
Ik heb geen kleingeld.
We doen beide bladen verticaal, dus horizontaal-verticaal tijdens de recover.
Ik wil halen zien met verticale bladen.
Ik zie geen halen met verticale bladen.
Ik kijk, maar ik zie 't niet.
Horizontaal, verticaal. Horizontaal... Oké.
- Je verliest de controle. - Ja.
Je concentreert je niet.
Wacht.
- Hij is weg. - Ik pak 'm wel.
Je bent op zee met 80 knopen wind. Die spaan is intussen al in Portugal.
- En je gaat er niet achteraan zwemmen. - Dat doe ik ook niet.
- Mooi. - Ik kan niet zwemmen.
Maar dat hoeft ook niet, toch? Ik zit in de boot.
Gaan we naar huis? Is 't uitje klaar?
Ja. Het was ook niet zo'n Thelma and Louise-avontuur als ik hoopte.
- Hoopte je op een politieachtervolging? - Wel een beetje.
Oké. Wil je die tafel echt niet?
Het lijkt me zonde om niet tenminste even te kijken. Ben je niet nieuwsgierig?
Ik heb genoeg aan de tafel die ik heb.
- Maar... - Ik verwachtte er zoveel van.
- Misschien valt hij tegen. - Of juist mee.
Dat weet je pas als je 'm ziet.
Je krijgt altijd meer spijt van wat je niet aandurfde.
Dat zeg ik altijd.
- Oké. - Princess...
Ik krijg er spijt van als ik het niet doe. En straks is die tafel misschien weg.
Mooi.
Weet je, ik ben nu echt benieuwd naar die tafel.
Voor jou, keeper. Let op.
Dat is pech. Duidelijk.
Oké. Geweldig gespeeld, team. Echt.
Dat het 8-0 is, zegt echt niks over de wedstrijd.
Zes meevallers en twee keer buitenspel. Goed gespeeld. Hoop mooie reddingen.
Pardon. Heeft u startkabels? De accu van mijn busje is leeg.
Ik ben hoofd strategische planning bij de gemeenteraad.
- Ik kijk wel even. Kom. - Dank je.
Sorry. Dat ging niet geweldig, hè?
- Ik vond 't geweldig. - Ja?
Ja, het viel mee.
Groot. Rond. Zo groot als half 't veld.
- Jasons hoofd, Jasons hoofd. - Oké. Ja.
- Leuk. Oké. - Groot. Rond.
- Oké. - Zo groot als half 't veld.
Jasons hoofd, Jasons hoofd.
Hoofd achterover, buik omhoog.
Goed zo. Benen gestrekt.
Ja. Kom maar. Ja.
Oké. Gaat het? Je bent veilig.
- Terug. Zo. - Ik vind 't niks.
Ik hijs je op. Oké.
O, god.
- Zal ik echt niet meegaan? - Nee.
Nee, niet doen.
- Ik wil best mee, hoor. - We willen boodschappen.
Voor de terugreis.
Het is een uitje, toch?
O. Ja, oké. Prima.
- Wat willen we? Ja. - Wat willen we?
Wat Cola Light.
Fanta, popcorn.
- Zoet en zout. - En pistaches in de dop.
- Ja. Tissues. - Oké. Wacht, ik schrijf 't op.
Oké. Pistaches in de dop.
Hoi. Ik ben Princess. Hoi. Hoi, ik ben Princess.
Hoi, ik ben Prin...
- Sorry, wie ben jij? - Is Kat thuis?
- Kat? - Kat Reid?
Nee, ze is net even naar de winkel.
Wanneer komt ze terug?
Het is nu 15.00 uur, en ze is weggegaan in 2018.
- Dus... - Ze is weg?
Dat begin ik wel te denken.
Of misschien kan ze niet vinden wat ze zoekt.
Oké. Even een rare vraag.
Hebben jullie een vleeswarenafdeling?
We hebben ham.
Ham?
Dus jij bent de dochter van Shush?
Van wie?
We noemden haar Shush.
Waarom?
Ze praatte heel veel.
Weet je waar ze is?
Geen idee. Het buitenland, hoorde ik. Misschien.
Hoe is ze eigenlijk?
Ze is als de zon.
Als ze op je schijnt is het van... wauw. Weet je wel?
Je wil nooit meer zonder haar.
En dan is ze opeens weg. Je beurt is voorbij.
Ze gaat op iemand anders schijnen.
Nou, dat lijkt me rot.
- Ik ga maar weer. - Als je haar vindt...
...zeg dan dat haar vis dood is. Dat is niet zo, maar zeg dat maar.
Hoe ging het?
- Ik moet zeggen dat je je moeder zoekt. - Nee, niet doen.
- Princess, ze... - Niet nu.
Goed. Ik heb bijna alles gevonden.
Alleen geen gekiemd lijnzaad.
Wat is er?
Waar is de tafel?
- Nikki... - Hij was al verkocht.
Hoezo?
Ze zijn zo populair op dit moment. Ze zijn altijd zo weer weg.
Gaan we naar huis?
Wat een rotstreek. We zijn helemaal hierheen gereden.
- Wat doe je? - Sorry. Dit kan echt niet.
Karen, doe iets.
- Wat dan? - Weet ik veel. Iets.
Iets anders.
Nikki.
Pardon.
O, nee.
O, god.
Ik kan 't uitleggen.
- Ik pik een tafel. - Wat?
Ik pik een tafel.
En volgens mij belt hij de politie. Kom.
Schiet op, Karen.
Kijk nou. Ze doet alles voor je. Je moet 't zeggen. Ze snapt 't wel.
Dat doe ik ook. Beloofd. Maar niet nu.
Ik heb zomaar een tafel gepakt.
- Nikki. - Ik gaf 'm 40 pond...
...en wat lippenbalsem die uit m'n zak viel. Prima deal.
Shit.
- Ze pakken ons. Rijden, Karen. Snel. - Ja, ja. Ik probeer m'n riem om te doen.
- Schiet op. - O, god.
Hoofdstuk 11.
Wonderlijk genoeg konden sommigen veilig naar huis gaan.
Mooi. Ja.
- Ik wou 'm wat meer karakter geven. - Ja, dat is gelukt.
Hij trekt wel lekker de aandacht, hè? Zelfs als je er niet naar wil kijken.
Zal ik jullie meubels doen?
- Nee. - Nee.
Nee, werk liever aan je handel.
Wat vraag je ervoor?
120. Want hij is uniek.
Ja. Ik betaal je terug als ik 'm verkoop. Of anders mag jij 'm houden.
Wat leuk.
Al snel volgde een tweede explosie...
...binnen de Lusitania, waar de torpedo was ingeslagen.
Het schip begon nog sneller te zinken.
GERENOVEERDE TAFEL £120
0 KEER BEKEKEN 0 BIEDINGEN
Max staat er twee keer.
Vertaling: Lorien Franssen