Noah, başlamadan önce, denetim görüşmeleri...
- Güncelleme. - Güncelleme görüşmeleri.
Herkes için, değil mi? Sadece bizim için değil.
Yok. Herkes için.
- Tamam. Evet. - Tamam. Harika.
İşimi ciddiye alırım.
Evet, Princess.
Evet. Princess.
Şu anda biraz iniş çıkış yaşıyor gibi, değil mi?
Ergenlikte normal, değil mi?
Evet, ergenliğimi hatırlıyorum. Her şeye ağlardım.
Zamanla geçiyor, değil mi?
Çoğunlukla. Demin ağladım.
Hiç beklemediğim bir anda çok güzel bir çiçeklik gördüm.
Bahçeleri yok ama... Bir yolunu bulmuşlar.
Çok güzeldi.
Peki. Ya Tyler?
İyi. Spor takımı hikâyesinin
pek faydası olmuyor çünkü seçilemiyor. Zavallı.
Dosyalarım, takım sporlarında zorlanan evlat edinilmiş çocuklarla dolu.
Cidden mi?
Bunca ilişkiyle uğraşırken sporda iyi olmaları zor.
Evet ama zaten iyi oynayamıyor, değil mi?
Tamam. İzninizle bir soda daha alacağım.
Sakin ol.
Tamam, bir fikrim var ve bence iyi bir fikir.
- O yüzden söyleyeceğim, tamam mı? - Peki.
- Bir futbol takımı kuracağım. - Peki.
Tyler ve Noah'nın dosyasındaki uyum sağlayamayan diğerleri için.
Evlat Edinilmişler Kulübü gibi. Herkesin fırsatı olacağı bir takım.
Ne dersin?
Bence harika fikir.
- Öyle mi? - Evet.
Dışlanmış çocuklardan bahsettiğinde tahrik oluyorum.
- Yazık oldu. Bu kafeyi severim. - Evet.
40 FERNDELL YOLU, BRIGHTON, BN2 T8P - 146 KİLOMETRE
Tamam. Ben çıkıyorum.
- Karen beş dakikaya gelir. - Tamam.
Pardon, bu neydi, hatırlatsana.
İnternette bulduğum bir masayı almam için beni Brighton'a götürüyor,
toparlayabilirim... Yani tamir edip satabilirim.
Ve Londra'da masa yok mu?
Bu çok güzel ve sadece 40 paunt
ki bu da alacağım masa için...
Tamam. Bakayım.
Üzgünüm, yüklenmiyor. Potansiyeli var ama.
- Öyle mi? - Evet.
Oldukça klasik.
Bacakları var...
- Evet. - ...ve sonra üstündeki düz şeyi.
Masaya benziyor, evet. Böyle şeylerle ilgilendiğini bilmiyordum.
Mali olarak kendime yetebiliyor olmam önemli.
- Evet. - Peki, 40 paunt borç alabilir miyim?
Hayır, yapmış olamazsın.
Ne? Evet. Freddy yaptı.
- Tüm iyi koçlarda var. - Peki.
Beklentini yüksek tutma, olur mu?
Tabii. Sadece dostluklar kurabilecekleri, potansiyellerini gerçekleştirip
mutlu olabilecekleri bir ortam yaratmak istiyorum.
Peki.
Evet, yok, beklentin hiç yüksek değilmiş Jase.
Bunlar Noah'nın en zor vakaları.
Bence o çocuklara ulaşabilmek vakit alabilir.
Diğer takımlarda zorlanmalarının bir nedeni vardır.
Evet, tabii ama cidden yardım edebilir, hayatlarını değiştirebilirim gibi geliyor.
Jason, Sakıncalı Düşünceler'i indirdiğini gördüm.
- Evet, tamam, bu... - Jason.
Tamam, bunu söylediğimde duymanı istiyorum ve bunu, seni olduğun hâlinle çok seven
biri söylüyor...
Sen Michelle Pfeiffer değilsin
ve bunu söylediğini duymak istiyorum.
- Michelle Pfeiffer değilim. - Güzel.
- Görüşürüz. İyi günler. - Görüşürüz.
Ben Michelle Pfeiffer'ım.
Annem gelmiyor.
- Ne? Neden? - Mesaj attı.
Kedi kucağında uyuyormuş ve kalkıp onu rahatsız etmek istemiyormuş.
Kesin yalan söylüyor. Bir şey diyeyim mi?
Karen'ın evde olmadığını biliyor
ve jakuziyi kullanmak için oraya gidecek. Cidden ama.
Tamam. Günün boşa çıktı.
- Keyfine bakmalısın. - Karen geldi. Hoşça kalın!
- Peki. Görüşürüz. - Güle güle.
Ciddiyim.
En son ne zaman çocuklar olmadan bir şey yaptın?
Hayır, geçen hafta mamogram çektirdim.
- Hayır. Hoş bir şey. - Yani...
"Kendin için" bir şey. Hadi.
- Yap. Sonra görüşürüz. - Peki.
- Hadi, şampiyon. Gidelim. - Güle güle.
- Geldim. - Güle güle!
- Güle güle. - Hoşça kal anne.
- Bundan emin misin? - Evet.
Eski bir adres. Muhtemelen orada değildir.
Evet, o, benim annem. Denemeliyim.
Hayır, bence bunu Nikki'ye söylemeliyiz.
Daha değil. Bunu konuştuk. Üzülür. Bunu biliyorsun.
- Biliyorum ama... - Bak, gideceğim.
Bilmem lazım.
Yani ya sorumluluk sahibi bir yetişkin gibi beni götürürsün
ya da tek başıma trene binerim
ve gergin olduğum için belki içki içer
ve ahlaksızlığı ile meşhur Brighton'a varır
ve bir yabancının belki de keş dolu olan evinin kapısını çalarım.
Tamam, peki
ama onu bulursan Nikki'ye söyleyeceksin. Anlaşmamız böyle
ve söylediğinde benden bahsetmeyeceksin, tamam mı?
Rahatla, tamam mı?
Bir şey olmayacak.
Tanrım!
- Selam. - Ne yapıyorsun?
Planım yattı,
ben de geleyim de geziye çıkmış olalım dedim.
Emin misin? Çok sıkıcı olacak, değil mi?
- Evet. - Evet.
Çok sıkıcı olacak Nikki.
Sorun değil. Diyet kola mı, Fanta mı?
- Fanta. - Tanrım. Senin için buna bayılıyorum.
- Buyur Karen. - Sağ ol.
Mahzuru yok, değil mi? Yani gelmemin?
Neden olsun ki? Değil mi?
- Yok, olmaz tabii. - Tamam.
Hadi. Gezi!
Yaşasın. Gezi.
Tamam.
- Selam... - Yok.
Jason, kürek çekerek Atlantik'i geçmeyi planladığını söyledi.
- Öyle. - O zaman sana antrenör lazım.
Ülkenin kürek takımı en iyi okulunda kürekçiydim.
- Nerede? Ne, Oxford'ta mı? - Oxford mı?
Peki, Söğütlükteki Rüzgâr.
Bir piknik sepeti hazırlayalım
ve kek ve zencefilli bira için sandalla porsuklara gidelim.
Okyanusa çıkacaksın sanıyordum. Sana Portsmouth'lu biri lazım.
Oradaki nehirlerde gelgit var. ve bu, kollarımdan belli olmuyorsa
aklını kaçırdın demektir.
Hem Portsmouth'lular hayatın en büyük zorluklarından
birini nasıl aşacağını bilir: Portsmouth'a gitmek zorunda kalmayı.
Git, kabanını giy. Suya gidiyoruz.
Çabuk! Irmak bekliyor dostum.
Tamam. Hoş geldiniz.
Kimler burada? Michael?
- Max, Kelly... - Burada.
- ...Sam... - Burada.
...Theo ve Tyler.
Biz Camden Mürekkep Balıklarıyız.
Başka isim önerilerine açığız ve...
- İsim seçildi bile. Evet. - Konseye mi bildirdin?
Formların konseye verilip kaydedildiği söylendi, yani isim seçilmiş.
- İnsanlar üstüme gelince deliriyorum. - Kaydettim.
Tamam, bakın, ilk maçımızdan önce
"dirençli olmaktan" bahsetmek istiyorum.
Dirençli olmak ne demek bilen var mı?
Koca kafasın demek.
- Öyle değil. - Sus koca kafa.
- Bir şey diyeyim mi? - Bırak yoksa tezahürata başlarlar.
Diğer takımlar sizi istemediği için buradasınız.
Sizi yaftalamak istiyorlar. Hayatınız boyunca böyleydi, değil mi?
Sizde zıtlaşma bozukluğu var demek istiyorlar.
- Kapa çeneni. Hayır, yok! - Ya da zor olduğunuzu,
yaramaz, işlevsiz, garip olduğunuzu söylemek istiyorlar
ama ben ne diyorum?
Hayır, çocuklar, biliyor musunuz?
Daha bitmedi.
Bu bir yolculuktu ve iyi yerine gelmemiştik.
Bunu böyle anlamayın ya da sizde yankı bulmasın.
Tamam. Peki, saha dizilişi üstüne çalışıyordum.
Açık göremiyorum. Sence nasıl?
- Altışarlı, değil mi? - Evet.
- Evet de Max'i iki kez yazmışsın. - Tamam o zaman.
- Bunu giymeye mecbur muyum? - Evet. Adının baş harfleri var.
Tüm koçlar giyiyor.
Otomobil Derneği'nde çalışıyor gibi görünüyorum.
Herkes arabamı tamir et diyecek.
Harika görünüyoruz. İnan bana.
Bunu kırabilir miyim?
Peki. Hayır, öyle yapmayalım. Kırma...
Müzik dinleyelim mi?
Dinleyemeyiz. Dedem sesli kitap sıkıştırdı ve başka bir şey çalmıyor.
Adam mesaj attı mı?
Ne?
Masa satılırsa sana mesaj atacaktı.
Kontrol etmelisin
çünkü belki de satıldı ve gitmemize gerek yok.
Hayır, sorun yok. Masa duruyor.
- Emin misin? - Evet, Karen, eminim.
Hangi sesli kitap?
Gri çelik kap.
İnsan suya karşı. Klasik mücadele.
İnsan bu sporu nasıl sevmez?
Zavallı yarı ölü piçler.
Tamam, anlat.
Antrenman programın ne?
Yerel koşu pistinde bol bol koşuyorum.
Başta sadece enine ama oradan ilerleyeceğim.
Tamam, ya kondisyon küreğinde?
- Evet, bol bol beş kilometre. - Harika.
- Harika. Rekorun ne? - İki kilometre kadar.
Peki. Bak, diyetini değiştirdin mi?
- Söylesene, kahvaltıda ne yedin? - Kahvaltıda...
Güzel bir tava keki, yanında da hiç fena olmayan çay üzümü hoşafı.
Scott, hayır. Günde 20 yumurta akı yiyor olmalısın.
- Yirmi mi? - Evet, protein için.
Peki, bak, bana tekniğini göster.
Evet, Peki...
- Vesaire. - Evet, tamam.
Scott...
Bundan kesinlikle emin misin?
Atlantik Okyanusu diyorsun.
Ne düşündüğünü biliyorum: Biraz küçük bir okyanus.
Pasifik'e oranla kesinlikle öyle. Korkak okyanusu diyen bile olabilir
ama bak, tevazu sahibi biriyim.
Atlantik'le başlayıp nasıl gittiğini görelim.
- 4.800 kilometre. - Gecikmeyelim o zaman.
Buzullar eriyor.
Seneye daha da büyüyecek.
Bölüm beş. Amerika'nın savaşa girmesinin
sıklıkla unutulan katalizörlerinden biri RMS Lusitania'nın batırılmasıdır.
Geminin batması, trajik bir aldatmacanın sonucu olan bir felaketti.
Başından başarısızlığa mahkûm olan
bu huzurlu yolculuğun ölümcül bir felakete dönmesini önleyebilecek
sayısız uyarı, kulak ardı edilmişti.
Gittiğimizde ben pazarlık edeyim mi?
Ne? İçeri girmene gerek yok.
Arabada beklemem.
Çok iyi pazarlık ederim.
Her an ağlayacakmış gibi göründüğüm için sanırım.
İnsanlar biraz geriliyor.
Bir şey diyeyim mi?
Masa hakkında şüpheliyim aslında.
Cidden mi?
Evet.
Bence masa konusu balon olabilir yani. Geçici bir moda.
Ben de endişeliydim.
Herkes NFT alırken masalara takılıp kalmak istemiyorum.
- Evet. - Emin misin?
İskelede balık ve cips yiyelim mi?
Üzülme. Altı üstü bir masa.
Neden bu kadar üzülüyorsun?
Sanırım sesli kitaptan etkilendik.
Hepsi daha çocuktu.
Tanrı'ya şükür. Sadece ben etkilendim sanıyordum.
İnanılmaz bir kurtarış.
Tamam, millet. Dik durun.
Maç daha bitmedi.
Futbolda 5-0 çok tehlikeli bir fark, tamam mı?
Bakın, yoruluyorlar. Bakın onlara. Bitikler.
Çok kutlama yapınca bitkin düştüler.
- Konuşabilir miyiz? - Evet.
- Başta yazı tura attık ya? - Evet.
Parayı istiyorum.
Max!
Bende sadece kart var.
Unutma, aynı anda çıkarıyoruz, sudan çıkarırken kürekleri çevirmeyi unutma.
Çevrilmiş palalar ve çekiş görmek istiyorum.
- Evet. - Çevrilmiş palalar ve çekiş görmüyorum.
Bakıyorum ama görmüyorum.
Çevir, çek. Çevir... Tamam.
- Tekneyi kaybediyorsun. - Biliyorum.
Odaklanmıyorsun çünkü.
Dur.
- Hayır, gitti. - Alabilirim.
Bak, Atlantik Okyanusu'ndasın.
Rüzgârın hızı 150 kilometre. O kürek Portekiz'e vardı bile
ve yüzerek almayı düşünme bile.
Evet, öyle yapmam.
- Evet, güzel. - Yüzme bilmiyorum.
Gerek yok, değil mi? Teknedeyim.
Artık dönebilir miyiz? Yeterince gezmedik mi?
Evet. Umduğum gibi
tam Thelma ve Louise deneyimi olmadı.
Ne? Kaçak olup polis tarafından kovalanmak mı istedin?
Biraz.
Peki. Şu masayı istemediğinden emin misin?
Bu kadar yol gelip bakmamak yazık olur gibi geliyor.
Az da olsa merak etmiyor musun?
Masamdan memnunum. Başkasına ihtiyacım yok.
- Ben... - Çok abartmıştım sadece.
- Ya hayal ettiğim kadar iyi değilse? - Ya daha iyiyse?
Denemeden bilemezsin, değil mi?
Genelde yapmadıklarından pişman olursun, yaptıklarından değil.
Hep böyle derim.
- Tamam. - Princess...
Yapmazsam pişman olacağım bence ve daha fazla beklersem masa satılabilir.
Harika.
Söylemem lazım,
masayı görmek için sabırsızlanıyorum.
O sende kaleci! Dikkat et!
Şanssızlık. Çok açık.
Peki. Harikaydınız takım. Cidden.
Bakın, 8-0 onları iyi gösteriyor. Bu, kötü oynadınız demek değil, tamam mı?
Altı kez şansa çıktılar ve iki ofsayt vardı.
Geldiğin için sağ ol. Birkaç güzel kurtarışın oldu.
Pardon, takviye kablonuz var mı?
Minibüsün aküsü bitmiş.
Haringey Konseyi'nin stratejik planlama müdürüyüm dostum.
Tamam. Bir bakarım.
- Hadi. - Sağ ol.
Üzgünüm. Pek hoş olmadı, değil mi?
- Bayıldım. - Öyle mi, cidden mi?
Evet, en kötü oynayan değildim.
Büyük, yuvarlak. Sahanın yarısını kaplıyor.
- Jason'ın kafası! - Tamam. Evet.
- Eğlenceliydi. - Büyük, yuvarlak.
- Tamam. - Sahanın yarısını kaplıyor.
Jason'ın kafası!
Kafa geriye. Karnın yukarda.
İşte oldu. Çırparken bacak düz.
Evet. Hadi. Evet.
Evet...
Tamam. İyi misin? İyisin.
- Geri gel. Tamam. - Sevmedim.
Seni çekeyim. Tamam.
Tanrım.
- Gelmemi istemediğine emin misin? - Olmaz!
- Hayır, gelemezsin. - Sorun değil. Mahzuru yok.
Erzak lazım.
Dönüş için.
Geziye çıktık, değil mi?
Evet. Tamam, harika.
- Tamam, ne istiyoruz? Evet. - Ne mi istiyoruz?
Diyet kola.
Fanta, patlamış mısır.
- Tatlı ve tuzlu. - Kabuksuz Şam fıstığı.
- Tamam. - Islak havlu.
Dur. Yazayım.
Tamam. Kabuksuz Şam fıstığı.
Tamam.
Selam. Ben Princess. Selam.
Selam, ben Princess.
Selam, ben Prince...
Pardon, kimsin?
Kat burada mı?
Kat mi?
Kat Reid?
Hayır, ucu ucuna kaçırdın. Dükkâna gitti.
Ne zaman döner?
Saat kaç? Üçü geçmiş ve 2018'de gitti.
- Yani... - Gitti mi?
Öyle görünüyor, evet.
Ama adil olayım, o dükkânda aradığını bulmak zor.
Tamam. Düşük ihtimal.
Şarküteri bölümünüz var mı?
Jambon var.
Jambon mu?
Yani sen Sus'un kızı mısın?
Kimin?
İnsanlar ona Sus derdi.
- Neden? - Çok konuştuğu için sanırım.
Tamam.
Nereye gitti biliyor musun?
Bilmiyorum. Yurt dışına diye duydum. Belki.
Nasıl biri olduğunu anlatabilir misin?
Güneş gibi.
Sana parladığında şey olur... Vay canına dersin, anlarsın ya?
Yanında olmadığını hayal edemezsin.
Sonra bir gün olmaz çünkü artık senin sıran değildir
ve başkasına parlamaya gitmiştir.
Tamam.
Üzgünüm.
- Gitmeliyim. - Onu bulursan
balığının öldüğünü söyle. Ölmedi ama sen öyle de.
Peki.
Ne oldu?
Ona anneni aradığını söylemek zorundayım.
Hayır, söyleme, lütfen.
- Princess, o... - Lütfen Karen, şimdi olmaz.
Peki. İstediğiniz neredeyse her şeyi aldım.
Filizlenmiş keten tohumu yoktu ama.
Sorun ne?
Masa nerede?
- Nikki... - Yoktu. Satmış.
- Ne demek istiyorsun? - Bu aralar çok moda.
Hemen satılıyorlar sanırım.
Eve dönebilir miyiz?
Bunu yapamaz.
O kadar yol geldik.
- Ne yapıyorsun? - Pardon ama bu doğru değil.
Karen, bir şey yap.
- Ne gibi? - Bilmem. Bir şey.
Başka bir şey!
Nikki!
Pardon.
Hayır.
Tanrım.
Nikki, açıklayabilirim.
- Bir masa alıyorum. - Ne?
Bir masa alıyorum
ve büyük ihtimalle polisi arıyor. Hadi.
Ne? Ne...
Acelemiz var Karen!
Ona bak. Senin için her şeyi yapacağını göremiyor musun?
Ona söylemelisin. Anlar.
Söyleyeceğim. Söz. Hazır olduğumda söylememe izin ver.
Ne tarz sevdiğini bilmiyordum, ilk bulduğumu aldım.
- Nikki. - Ona 40 paunt bıraktım
ve cebimden dudak merhemi düştü. Bence kâra geçti.
Kahretsin.
Yakalanacağız. Hadi. Hadi, Karen. Acele et.
Biliyorum! Kemerimi takmaya çalışıyorum!
- Çabuk! - Aman tanrım!
Bölüm 11.
Her şeye rağmen bazıları kurtulup eve döndü...
Güzel. Evet.
Biraz karakter kazandırmaya çalıştım.
Evet. Yok, başarmışsın.
Evet, dikkat çekmesi hoşuma gitti.
- Bilfiil bakmamaya çalışmana rağmen... - İsterseniz sizinkilere de yapabilirim.
- Yok. Yok, yok. - Yok.
Yok, sen kendi işine odaklan.
- Peki. - Ne kadar istiyorsun?
120 çünkü tek örnek.
Evet. Satınca 40 pauntunu veririm ya da masa senin olabilir.
Çok hoş.
Kısa süre sonra torpidonun çarptığı
Lusitania'nın gövdesinde ikinci bir patlama oldu.
Gemi daha da büyük bir hızla batmaya başladı.
HEYECAN VERİCİ YENİLENMİŞ MASA
0 GÖRÜNTÜLEME 0 TEKLİF
Max'i iki kez yazmışsın.
Alt yazı çevirmeni: Murat Lü