Είναι πολύ περίεργο.
- Εδώ ήταν. - Με τι μοιάζει;
Με κέικ καρότου.
- Έχει και κρέμα ή… - Όχι.
Τι χρώμα γλάσο είχε;
Άκου, όποιο κέικ καρότου βρεις, πες το μου.
- Ήταν κυριολεκτικά εδώ. - Δεν ξέρω τι μπορεί να…
Γεια.
- Μην την κοντράρεις. - Τι; Δεν το έκανα!
Θα με συγχωρέσει ποτέ;
Ξέρω πως δεν είπα ότι βρήκα τη μαμά της
και δεν είναι σωστό, αλλά πόσο κακό είναι, αλήθεια;
Αν πούμε ότι εδώ είναι ο Χίτλερ κι η Αμάλ Κλούνεϊ εδώ, εγώ πού είμαι;
Κατέβαινε.
Σοβαρά; Κάτω απ' την Έλεν;
- Προσπερνάμε και τον Λανς Άρμστρονγκ. - Ναι.
Εδώ είναι ο πρίγκιπας Άντριου. Όχι, αλήθεια;
Η Κέιτλιν απ' το Jazzercise;
- Ναι. - Σοβαρά τώρα; Χειρότερη απ' την Κέιτλιν…
Συγγνώμη, δεν το παίρνεις σοβαρά.
Δώσ' της χρόνο.
Κι άλλη φορά που θα παρακολουθείς κάποιον κρυφά,
μη δώσεις το κινητό σου για σέλφι.
Για άλλη μια φορά, Τζέις, δεν το ήξερα.
Πώς είναι δυνατόν; Ειλικρινά.
Γιατί δεν σκρολάρω διαρκώς στις φωτό μου. Δεν είμαι 23.
Τις τραβάω και δεν τις ξανακοιτάω, σαν ενήλικας…
Πρέπει να έρθετε σήμερα;
- Ναι. - Ναι.
Συμφωνήσαμε με τον Νόα για επισκέψεις υπό επίβλεψη.
Πώς θα γνωρίσω τη μαμά σε θεματικό πάρκο μ' εσάς στα πόδια μας;
Και γιατί αποφασίζετε για όλα εσείς;
- Είμαστε οι ενήλικες κι είσαι το παιδί. - Ναι.
Και το πάρκο είναι δωράκι πριν ξεκινήσει στο κολέγιο ο Τζέισον.
Ναι!
Κοίτα, σε μερικούς μήνες, αν όλα πάνε καλά,
φυσικά μπορείς να τη βλέπεις μόνη, το υπόσχομαι.
- Το υπόσχεσαι; - Ναι.
Γιατί να μη λες ψέματα πάλι;
- Άλλη μια φορά, το είπα για καλό. - Για καλό.
Και λυπάμαι.
Όχι! Όταν ήμασταν μικρά και μας μετακινούσαν συνέχεια,
έλεγαν ψέματα για να με προστατεύσουν. "Όλα θα πάνε καλά. Τελευταία μετακίνηση".
Τα χειρότερα πράγματα μου τα έχουν πει καλοί άνθρωποι για καλό.
Λυπάμαι. Ειλικρινά.
Εντάξει, κοίτα.
Στο εξής, όλοι μας θα πάμε παρακάτω μαζί
- με ειλικρίνεια κι εμπιστοσύνη. - Ναι.
Προσποιείσαι ότι τη βοηθάς να βρει ένα κέικ που έφαγες πριν τρεις μέρες.
- Σκάσε. - Με τη μία.
Πέταξε το κουτί στον κάδο έξω.
Είκοσι λεπτά το ψάχνουμε.
"Τι χρώμα γλάσο είχε;"
ΤΟ ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ
Όμορφα δεν είναι;
Οι δυο μας.
Για εννέα εβδομάδες.
Αφού διασχίσει τον Ατλαντικό ο μπαμπάς.
Κάτι πολύ σημαντικό που, προφανώς, έπρεπε να κάνει, αλλά…
Να του τηλεφωνήσουμε; Στη βάρκα.
Ναι!
Εντάξει. Για να δούμε.
Βλέπεις;
Γεια σας!
- Γεια σου. - Γεια σου, μπαμπά!
- Γεια. - Πώς πάει; Έχει ηρεμία εκεί;
Όχι, είναι η πιο πολυσύχναστη θαλάσσια οδός στον κόσμο.
Εγώ… Ένα τάνκερ.
Πρέπει να σφυρίξω.
Θεέ μου…
Ξέμεινα κι από φωτοβολίδες, κι αυτό είναι λίγο θέμα.
- Δυο βδομάδες πέρασαν μόνο. - Ναι, το ξέρω, απλώς…
έχασα την υπομονή μου μ' έναν γλάρο. Όλα καλά. Δεν θα τον ξαναδώ νομίζω.
Η μικρή ρωτάει αν βλέπεις το Άγαλμα της Ελευθερίας.
Μήπως θα μπορούσαμε να φιλτράρουμε τις ερωτήσεις πριν την κλήση;
Έχω πολύ περιορισμένη μπαταρία με το δορυφορικό τηλέφωνο.
Στίβι, δεν πας να ετοιμαστείς για το πάρτι;
Άντε.
Σ' αγαπώ, αγάπη μου. Για σένα το κάνω αυτό!
Πόσο θα τραβήξει αυτό; Έχω γίνει χίλια κομμάτια.
- Τι κομμάτια, αγάπη μου; - Με τη Στίβι.
Μάλλον έκανε διακοπή. Άκουσα μόνο "Στίβι".
- Δεν ζητάς βοήθεια από φίλους; - Δεν έχω φίλους!
Οι μαμάδες με αντιπαθούν λόγω συμμετρικού προσώπου.
Τα έχουμε ξαναπεί. Μπορείς να πας πιο γρήγορα;
Βάζω τα δυνατά μου.
Και μη λες στη Στίβι ότι το κάνεις για εκείνη.
Αν πεθάνεις, θα τη φάνε οι τύψεις.
Κατανοητό. Εγώ…
Ξαναγύρισε. Ο γλάρος!
Φύγε!
- Δεν σου ανήκει αυτό! - Σκοτ, κάνει διακοπές. Δεν…
- Έχεις τον ουρανό! - Τι…
Φύγε!
Φύγε απ' τη βάρκα!
Βικ Ρος, μάστορας. Συγγνώμη που καθυστέρησα πρώτη μέρα.
- Νωρίτερα ήρθατε. - Στάζει η βρύση είπατε;
Δεν σβήσατε τη μηχανή.
Πανέτοιμη. Δεν χρεώνω εργατικά. Είναι 25 σεντ το λαστιχάκι.
Δέχομαι τραπεζική μεταφορά. Καλή σας μέρα.
Ευχαριστώ!
Νικ, νομίζω πως σκέφτηκα τρόπο
να μπούμε δεύτερη φορά στο Μένος του Φαραώ.
- Λες και μας λείπει ο τρόμος. - Θα ξετρελαθείς, θα δεις.
Είσαι εντάξει; Ναι;
Είναι περίεργο που δεν ενδιαφέρεται για την Κατ;
Απλώς το χειρίζεται με τον τρόπο του.
Ένα κομματάκι μου παρακαλάει να παραμείνει αλλόκοτος,
να μη χτίσει νορμάλ σχέσεις και να μείνει αιώνια μαζί μας.
- Ένα κομματάκι. - Ναι;
Τοσοδά. Δεν είναι καν άξιο λόγου.
Φυσικά.
- Άργησε. - Μόνο δέκα λεπτά.
- Δώσ' της μια ευκαιρία. - Δεν την εμπιστεύομαι.
Άκου, πρέπει ν' αφήσεις την Πρίνσες να βρει την άκρη μόνη της.
Χρειάζεται προστασία. Δεν είναι τόσο γενναία όσο δείχνει το μακιγιάζ της.
- Αν αγχωθείς σήμερα, θέλω να κάνεις κάτι. - Εντάξει.
Να πάρεις μια βαθιά ανάσα, να γειωθείς
και να πιεις μια μεγάλη γουλιά νερό, εντάξει;
Όλα θα πάνε καλά. Σ' το υπόσχομαι.
- Γεια! - Να τη. Έλα.
- Γεια σου, Πρίνσες! - Και άργησε, και κρατάει καφέ.
- Θεέ μου, τα μαλλιά σου! - Γεια. Ναι.
- Γεια. Συγγνώμη που άργησα. - Δεν πειράζει.
Πήρα μερικά πράγματα για το τρένο.
Ένα ευχαριστώ που με δεχτήκατε στην οικογένειά σας.
Χαίρομαι που ξανάγινα μαμά.
- Καλοσύνη σου. - Ωραία.
Λοιπόν, να πηγαίνουμε;
Έλα, το τρένο φεύγει σε πέντε λεπτά.
- Γεια σας. - Γεια.
Ορίστε.
- Αυτό είναι οικογενειακό εισιτήριο. - Ναι.
Είστε τρεις ενήλικες.
- Ναι. Συγγνώμη. - Ναι.
Δυνατά είναι.
Συγγνώμη. Εμείς είμαστε οι νόμιμοι γονείς των δύο παιδιών.
- Γεια! - Γεια.
Και η κυρία από δω…
Η Κατ, με την οποία επανασυνδεθήκαμε πρόσφατα, είναι η βιολογική μητέρα.
Είμαστε μαζί. Είμαστε οικογένεια, σωστά; Ναι, είμαστε.
Ξέρουμε πώς θα πάει αυτό; Όχι. Όχι, δεν ξέρουμε.
Θα δημιουργηθούν προβλήματα;
Σχεδόν σίγουρα. Μα είμαστε μαζί, έτσι; Είμαστε…
- Περάστε! - Ευχαριστούμε πολύ.
Ευχαριστούμε. Καλή σας μέρα. Γεια!
Από πού θες να ξεκινήσουμε; Είμαστε εδώ. Αν θες να πάμε…
Να μην την αφήνουμε μόνη με την Κατ. Θα μπεις σε όλα τα τρενάκια μαζί τους;
Εγώ ζαλίζομαι και σχεδόν τελείωσα όλες τις δραμαμίνες στο τρένο.
Ναι, καλά. Ανυπομονώ, αλλά ο Τάιλερ θέλει να μου πει κάτι.
Θα έρθεις να με σώσεις το συντομότερο;
Ναι. Δεν έρχεσαι μαζί μας; Μια χαρά θα τα πάνε.
Τζέις, δεν την ξέρεις! Είναι κακή επιρροή!
Αν τις αφήσουμε μόνες, προβλέπω να ληστεύουν τράπεζες
μαστουρωμένες μέχρι αηδίας.
- Αυτός είναι στίχος τραγουδιού. - Όχι πως δεν γίνεται.
- Γεια χαρά. - Με τη μαμά θα μπούμε στην Οργή.
Ναι, αυτό το μπορώ.
- Αλήθεια; - Ναι.
- Ζαλίζεσαι βγαίνοντας απ' την μπανιέρα… - Όχι! Κανένα θέμα.
Γι' αυτό προετοιμαζόμουν με τα μπάνια.
Εντάξει, καλά. Πάμε στην Οργή.
- Είσαι σίγουρη; - Ναι.
Πόσο να κουνάει πια;
- Γεια σας. - Γεια. Την έφερα.
Έχει φαγούρα, οπότε ίσως έχει ψείρες.
Καλά, πάει, μπήκε τώρα.
Πώς είσαι; Πώς τα πας;
Τώρα που λείπει ο Σκοτ; Όλοι σε σκεφτόμαστε.
Ναι. Όχι, μια χαρά είμαστε. Ευχαριστώ.
Λοιπόν, θα τα πούμε στις 14:00.
Είναι απίστευτο αυτό που κάνει.
Πολύ σημαντική η αφύπνιση περί κλιματικής αλλαγής.
Απορώ αν υπάρχει άνθρωπος που δεν το έχει ακούσει, αλλά…
Θες να έρθεις μέσα;
Με καλείς να μείνω;
Ναι. Αν θέλεις.
Δεν ήξερα ότι μπορούν να μείνουν γονείς.
Ναι, μπορούν. Πέρασε.
Θεέ μου!
Πλάκα είχε!
Ναι!
Μπορούμε και μόνες μας. Πήγαινε να πιεις ένα τσάι.
- Και να χάσω αυτό; - Πάμε.
Δεν έχει πολύ κόσμο. Ας ξαναμπούμε.
- Ναι! - Ναι.
Ναι, είναι κι αυτή μια επιλογή.
Ή μήπως υπάρχει κανένα πάρκο επαφής με ζώα ή κανένα κιόσκι πληροφοριών ίσως;
Έλα, κάτσε λίγο εδώ, μεγάλε.
Λοιπόν.
Τι πρόβλημα έχεις; Με τη μαμά σου; Αν νιώθεις πράγματα, να μας μιλάς.
Δεν νιώθω. Ξέρω ότι θα έπρεπε, αλλά δεν την πολυθυμάμαι. Είναι φυσιολογικό;
Φυσικά, μεγάλε. Ναι, φυσικά.
- Τι έχεις; - Είναι μια κοπέλα.
Εντάξει, ωραία.
Η φίλη της είπε ότι της αρέσω και μου έστειλε μήνυμα.
Και δεν ξέρω τι να απαντήσω.
Εσένα σου αρέσει;
Ναι, αλλά το θέμα είναι ότι είπα ψέματα. Δεν είχα ξανά κορίτσι.
Τι εννοείς; Κι η Αναστέζια;
- Η χορεύτρια της Μπιγιονσέ. - Ψέματα ήταν.
Αλήθεια;
Δεν το περίμενα αυτό.
Φαίνεται πως της αρέσεις, μεγάλε.
- Ναι. - Ναι.
Τώρα τους αρέσουν τα καλά παιδιά μετά απ' όσα έκανε η γενιά σου.
Μάλιστα. Να 'σαι καλά. Ναι.
- Να κάνω ένα διαλειμματάκι; - Ναι, φυσικά. Τόση ώρα δουλεύετε.
Ευχαριστώ. Συγγνώμη για την καθυστέρηση.
Τι τέλειο τατουάζ.
Πίσω το κεφάλι.
Συγγνώμη. Ποιος το έκανε;
Δεν θυμάμαι, βασικά. Για κάτσε.
Έγραψε και το όνομά του.
- Αλήθεια; - Όχι, δεν φτάνω.
Πάμε μαζί αν θες.
Θεέ μου! Ναι.
Αυτό είναι… Ας…
Πώς είμαστε όλες; Εντάξει;
Καλά;
- Όλα καλά. - Καθίστε κάτω.
- Παρακαλώ. - Ναι. Συγγνώμη.
Θεέ μου!
Τι αρέσει στις γυναίκες;
Άκουσα κάτι podcast κι έφτιαξα μια λίστα.
Αλήθεια; Εντάξει, τι έγραψες;
"Σκυλάκια".
- "Ξηρό σαμπουάν". - Ναι, ισχύει.
"Κατάλογος χωρίς γλουτένη".
Δεν τους αρέσει, όμως, να τις μελετάς σαν να δίνεις ραπόρτο στον πλανήτη σου.
Μην το σημειώνεις αυτό. Εντάξει;
Τι σου έγραψε; Για να δω.
"Μπάρμπαρα";
Μπάρμπαρα τη λένε;
- Ναι. - Πόσο είναι;
Σαν εμένα.
Μάλιστα. Εντάξει, τρελό.
Για να δούμε τι είπε.
"Γεια".
Γιατί παίζουν με το μυαλό μας;
Τι να πω; Μάθε μου να είμαι αστείος όπως εσύ.
Μη λες χαζά. Δεν διδάσκεται αυτό.
Είσαι απ' τα πιο αστεία άτομα.
Ναι, μ' αρέσει να βλέπω τη ζωή καυστικά και λοξά,
αλλά το ατού μου είναι οι αστείες φωνές κι αυτό δεν μεταφέρεται γραπτώς.
Άκου, μεγάλε.
Οι άντρες κάνουν ένα κοινό λάθος.
Μόλις καταλάβουν ότι αρέσουν, αμέσως προσπαθούν ν' αλλάξουν.
Να είσαι απλώς ο εαυτός σου, εντάξει;
Αν ποτέ αμφιβάλλεις, αναρωτήσου "Τι θα έκανε ο Τάιλερ;"
Εντάξει.
Η Νίκι το καταδιασκεδάζει.
Πόσο δύσκολο θα 'ναι να ξέρεις ότι είναι ολομόναχος.
Πιο δύσκολο είναι όταν είναι εδώ.
Γιατί δεν έχουμε ξανασυναντηθεί;
Γιατί κάθομαι στο αμάξι με το βιβλίο μου.
Τι ωραία που είναι.
Θεέ μου…
Πάω τουαλέτα.
Εκεί έχει μία. Τα καταφέρνουμε μόνες μας.
Όχι, δεν θέλω να χαλάσω την ομάδα.
- Θα περάσει. - Καλά.
Θα περάσει.
Λοιπόν, σκέφτηκες καθόλου τι θα κάνεις;
Ξέρεις ότι θέλει επτά λεπτά για να φτάσει το φως του Ήλιου στη Γη;
Αν εκραγεί, δεν θα το ξέρουμε για επτά λεπτά.
Ίσως έχουμε λίγα λεπτά ζωής, Νίκι, και δεν το ξέρει κανείς.
Τα παίρνω όλα όπως έρχονται.
Ναι, απλώς, πήρε πολύ καιρό να ηρεμήσει η Πρίνσες,
οπότε θα ήθελα να ξέρω αν μπορούμε…
Αν είχε ηρεμήσει τόσο, δεν θα μ' έψαχνε.
Ο Τάιλερ θα περιμένω να μεγαλώσει, αλλά η Πρίνσες μπορεί να αποφασίσει.
- Και με θέλει στη ζωή της, οπότε… - Ναι.
Πολύ διψάς σήμερα.
Πάμε στο Ξεκαθάρισμα.
- Εντάξει. - Εκτός αν δεν έρθεις σ' αυτό.
Όχι! Περνάω τέλεια!
Τρελαίνομαι όταν σφίγγεται το στομάχι σου!
Ναι. Πάμε.
Ναι, υπέροχο συναίσθημα.
Θέλει καμιά σας τουαλέτα;
Όχι; Καλά.
Συγγνώμη, θα προτιμούσα να πηγαίνατε στην κάτω τουαλέτα!
Η ηχώ των σωλήνων κάτω απ' τον νιπτήρα έδειχνε ότι η ντουζιέρα σας έχανε πίεση.
Χωρίς έξτρα χρέωση, όλα εγγυημένα.
Αν συμβεί κάτι τα επόμενα 25 χρόνια, ξαναπετάγομαι.
Αρκεί να είμαι ζωντανός.
ΤΙ ΧΑΜΠΑΡΙΑ;
Πώς τα πας;
ΤΙ ΛΕΕΙ
Δεν ξέρω τι να γράψω.
- Εντάξει. - Ναι;
- Έγραψα. - Τι λέει;
"Γεια".
Τέλεια, μεγάλε! Άντε, στείλ' το.
- Φοβάμαι. - Το ξέρω. Δείξε γενναιότητα.
- Ανάσα. - Εντάξει.
- Άντε. - Το έστειλα.
- Θεέ μου. - Αυτό ήταν.
- Τρελό. - Το κεφάλι ανάμεσα στα γόνατα.
- Θεέ μου. - Έτσι. Παίρνε ανάσες.
- Τρομακτικό, έτσι; - Ναι, φίλε μου. Κάθε φορά.
Έτσι μπράβο. Λοιπόν, πάμε στα παιχνίδια!
- Θεέ μου. - Τι;
- Απάντησε. - Απάντησε;
Απάντησε!
- Έλα, μεγάλε μου! Ναι! Τέλεια! - Ναι!
- Θεέ μου. - Πάει κι αυτό. Πάμε.
- Μα θέλω να στείλω κι άλλο. - Αλήθεια;
Για πάμε, Ρωμαίο. Τι σκέφτεσαι;
Ναι. Του τηλεφωνούμε κάθε μέρα για να τον ακούσει η Στίβι.
Υπέροχα.
Έχεις τόσο συμμετρικό πρόσωπο.
Ευχαριστώ!
Να μπει στην ομάδα βιβλίου.
Προσποιούμαστε ότι μιλάμε για ένα βιβλίο που δεν έχουμε διαβάσει,
αλλά κράζουμε κόσμο απ' την παιδική χαρά.
- Πολύ θα το ήθελα. Έχω και σκέψεις. - Ο αριθμός σου;
- Σε βάζω στην ομάδα γονέων. - Είμαι ήδη μέσα.
Όχι, εννοώ τη σωστή ομάδα.
Μανούλα, βαρέθηκα. Να φύγουμε;
Μου δίνεις άλλα δέκα λεπτά; Σε παρακαλώ; Πήγαινε.
Θεέ μου!
Παγωτά.
- Ευχαριστούμε. - Ευχαριστώ.
Φέρνω χαρτοπετσέτες.
Είσαι καλά;
Ναι.
Όχι, σε καμία περίπτωση.
- Σ' το ξαναγέμισα με νερό. - Ευχαριστώ.
Επιτρέπονται μέχρι τέσσερα τη μέρα, έτσι;
Δεν είναι φυσιολογική μέρα, Τζέις. Δεν μπορώ να τις αφήσω μόνες.
Πρέπει να την εμπιστευτούμε, Νικ.
Εννοείς να βάλουμε μια άγνωστη γυναίκα στις ζωές μας,
που ίσως έχει ένα κάρο προβλήματα, και χωρίς να ξέρουμε την κατάληξη.
Πάντως πέτυχε την τελευταία φορά που το κάναμε. Όχι;
Ό,τι πιο τρομακτικό.
Προσπαθεί, Νικ.
Ίσως απλώς η δική της προσπάθεια να είναι διαφορετική απ' τη δική μας.
Ξέρεις κάτι;
Κάτι τέτοιες ώρες εύχομαι να μη σ' είχα κάνει πιο ολοκληρωμένο άτομο,
γιατί μου γυρνάει μπούμερανγκ.
Τέλεια ήταν.
Εντάξει. Ελάτε, παιδιά, σε λίγο φεύγει το τρένο. Μαζέψτε τα.
Για πάμε.
Είσαι καλά;
Ναι.
Σου υπόσχομαι να περάσετε χρόνο μόνες σύντομα,
απλώς πρέπει να είναι η κατάλληλη στιγμή.
Όταν πιστεύουμε πως είσαι έτοιμη. Ναι;
Ναι.
Να πετάξω το περιτύλιγμα;
- Όχι, δεν πειράζει. Πάω εγώ. - Καλά.
Μισό. Δεν γίνεται να μην πάρω τη φωτό.
ΟΡΓΗ
Γρήγορα!
Ετοιμάστε τα εισιτήρια.
Έτσι, περάστε.
- Άντε, Πρίνσες. - Ναι!
Πάμε, μεγάλε. Έτσι.
Δεν περνάει.
- Τι; - Δεν περνάει.
- Το τρένο… - Τζέισον! Τάιλερ!
- Μη μ' αφήνετε! - Φεύγει!
- Κάνε γρήγορα! - Μη φεύγετε! Δεν περνάει!
Υπέροχα. Φανταστικά.
Ναι, αυτό είναι…
Πήγαινε.
Δεν μπορώ…
Να δω το εισιτήριό σου.
Ναι. Δεν είναι εισιτήριο αυτό, έτσι;
Η κάρτα για τον ζωολογικό είναι.
Ναι.
Θα 'μαι ακόμη λίγο ζαλισμένη.
- Να το. - Το βρήκες; Εντάξει.
Εδώ είμαστε.
Μπορούσαμε απλώς να κάτσουμε σ' άλλο βαγόνι.
Το επόμενο είναι σε μία ώρα.
Εισιτήρια, παρακαλώ.
- Είπαν ότι θα πάρουν το επόμενο. - Ωραία.
- Εσύ… - Λοιπόν…
- Συγγνώμη. Όχι, πες εσύ. - Δεν πειράζει. Πες.
- Αλήθεια; Όχι, δεν πειράζει. - Πες.
- Εντάξει. - Εισιτήρια, παρακαλώ;
Δεν είναι για πρώτη θέση.
Εδώ είναι η πρώτη θέση.
Δεν μπορείτε να καθίσετε εδώ.
Θα πληρώσετε πρόστιμο.
Τι λέει;
Σακίρα;
- Τι; - Σακίρα…
Ντούα Λίπα, Σαντάνα.
Αγκιλέρα κον Πάκο Ραμπάν.
Λιν-Μανουέλ Μιράντα, σι;
- Έβα Λονγκόρια. - Έβα Λονγκόρια! Σι.
Πλάκα είχε.
- Θεέ μου. - Τι;
- Ξανάρχεται. Πάμε. - Όχι.
- Πάμε. - Σταματήστε!
Περιμένετε!
Με συγχωρείτε! Ξέρω ότι δεν είστε Ισπανίδες!
ΒΙΚ ΡΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ
Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΣΑΣ ΕΧΕΙ ΛΑΒΕΙ ΜΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗ 5 ΑΣΤΕΡΩΝ
- ΕΙΔΑ ΕΝΑ ΣΚΥΛΑΚΙ ΓΛΥΚΑ ΣΗΜΕΡΑ - ΤΑ ΛΑΤΡΕΥΩ!
- ΚΑΙ ΤΟ ΞΗΡΟ ΣΑΜΠΟΥΑΝ - ΚΙ ΕΓΩ!
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου