นี่
เจสัน
ตื่นยัง
- อะไรนะ - เปล่า ฉัน…
ฉันแค่… ฉันไปก่อนนะ
แค่อยากเจอหน้าคุณก่อนไปทำงาน
ทำไม คุณก็เจอหน้าผมอยู่ตลอด
โอเค ฉันจะปล่อยคุณนอนละกัน
ได้ งั้นนอนต่อนะ
วันนี้เราจะดูข้อมูลการขายล่าสุดในที่ทำงาน
ฮอนดูรัสเพิ่มขึ้น 18%
ฮอนดูรัสเป็นความคิดฉันเอง
มันดีเหรอ
ใช่ บอกแล้วไง
มันยากมากนะที่จะให้คนไปเที่ยวที่นั่น
ฆาตกรรมสูงปรี๊ด
- เย่ สุดยอด - เย่
ฉันละเกลียดการไปทำงานใหม่แต่เช้าตรู่จัง
คิดถึงการอยู่บ้านกับทุกคนตอนเช้า
คุณว่าเด็กๆ จะยอมตื่นเร็วกว่าปกติชั่วโมงนึงไหม
ผมว่าไม่น่ามีใครยอม
ประเด็นคือตอนนี้แคทมาอยู่ด้วย ฉันว่ามันสำคัญมาก
ที่ต้องแสดงให้พรินเซสกับไทเลอร์เห็น ว่าครอบครัวเราเข้มแข็ง
นี่ เราคุยกันไปแล้ว
พยายามอย่ากังวลจนกว่าจะถึงเวลาจริง
- นะ - โอเค
คืนนี้เรากินพิซซ่ากันได้ไหม
- แค่เราสี่คน เราชอบพิซซ่า - นิก… โอเค
- ผมว่าพอได้อยู่ - โอเค เยี่ยม
- ฉันปล่อยให้คุณนอนละ - บาย
(แคมเดนล็อก)
ทำไมยังซ้อมพายอยู่
ผมโผล่ไปอเมริกาด้วยแขนลีบๆ ไม่ได้
ต้องมีแขนที่ดูเหมือน เพิ่งพายเรือข้ามแอตแลนติกมา
- นี่นะ - ขอบคุณ
โปรตีนเชกกับไข่กวนแบบผง
เดี๋ยวอีก 15 นาทีกินนะ
วันนี้ผมเพิ่งพายได้ 1.6 กิโล
แต่คุณพายมาหลายชั่วโมงแล้วนะ
ลมต้านมันแรงน่ะสิ
- ลมอะไรนะ - มีลมพัดแรง
ในที่ที่ผมควรอยู่ ห่างจากหมู่เกาะอะโซร์ส
(มหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ)
แต่คุณไม่ได้อยู่ที่นั่น สก็อตต์
ผมรู้
ผมจะได้รู้สึกดีขึ้นที่โกหก
ถ้าผมพายเรือข้ามแอตแลนติกให้สมจริงที่สุด
ใครน่ะ
ฉันลืมยกเลิกนัดนาเดีย
คุณอยู่นี่นะ เดี๋ยวเธอเห็นคุณ
พายเงียบๆ ล่ะ
หวัดดีค่ะ
ไง นาเดีย
ไม่เป็นไร วันนี้ไม่ต้องทำความสะอาด
ทำไม ฉันทำได้ไม่ดีเหรอ
ฉัน… ทำความสะอาดเองสัปดาห์นี้
คุณนี่เล่นมุกอย่างกับวิกเตอร์ คัคลุชกิน
- ใครไม่รู้จัก - เขาเป็นคนตลกดี
ชอบแซะรัฐบาล
สู่สุคตินะ
สตีวีน่ะ
แกไม่สบาย
เจ้าหนูน้อยของฉันน่ะเหรอ
สตีวี…
แกติดเชื้อ
ฉันไม่สน ฉันจะไปหาแก
สตีวี ฉันทำอ่างอาบน้ำแข็งให้
แกหลับอยู่
เครื่องดูดฝุ่นจะทำให้แกตื่น
ฉันจะเก็บฝุ่นด้วยมือเปล่า
ไม่ นาเดีย ไม่เป็นไร
พอแกดีขึ้นแล้ว เราจะโทรหาคุณ
ยังจ่ายฉันอยู่ใช่ไหม
ใช่ ยังจ่ายอยู่
งั้นก็ได้
ทำไมทุกคนต้องติดป้ายที่อาหาร
ทาฮีนี
ฉันไม่จิ๊กทาฮีนีของคุณหรอก
มีเครื่องหมายตกใจด้วย
ยังก้าวข้ามฮอนดูรัสไม่ได้
ทำได้ยอดเยี่ยมมาก
ขอบคุณค่ะ
เพิ่มขึ้นนิดเดียวเอง
ไม่ มันดีมากเลย
ฆาตกรรมสูงปรี๊ด
เราเรียกเมืองว่า "ครึกโครม"
เห็นได้ชัดว่าในวงการนี้ มันแปลว่า "ฆ่ากันโครมๆ"
บอกตรงๆ ซากอารยธรรมมายาน่าทึ่งมาก
(โซเจอร์นา ทราเวล)
คุณเคยไปแล้วเหรอ
ผมซ่อมรถจี๊ปคันเก่าในเม็กซิโก แล้วขับไปทั่วอเมริกากลาง
- น่าประทับใจจัง - เดี๋ยวให้ดู
นั่นใครเหรอ
- ชันทีโก - ชันทีโก
ผมรับมันมาเลี้ยงตอนยังเป็นลูกหมาที่เบลีซ แล้วมันก็ตามผมมานี่ด้วย
เห็นแล้วอยากฟัดให้หนำใจเลยเนอะ
สุดๆ อะ
สุดๆ
โอเค คนนี้เดส เดสใช่ไหม
โอเค ไม่ค่อยเหมือนชื่อคน แต่ก็ไม่เป็นไร
เขามาจากศูนย์ควบคุมสัตว์รบกวน
เห็นได้ชัดว่าที่นี่มีหนู
อือ ไม่รู้ว่าทำไม ฉันว่าคงเป็นเพราะ
ขนมอบวันละ 1,000 ชิ้น ที่ผู้หญิงในออฟฟิศนี้กิน…
โดยไม่ใส่จาน
ผู้หญิงชอบกินขนมอบ
เอาละ เดส โฟกัสกับหนูเถอะ
คุณจะทำยังไง
สแนปคอร์ไนน์เอ็กซ์
หนูเข้าไปแล้วกินยาเบื่อ…
ตัวแตกตาย
คุณย้าย… พวกมันไปอยู่ที่อื่นไม่ได้เหรอ
พามันไปอยู่ที่อื่นน่ะ
ทำให้มันตัวแตกประหยัดเงินกว่า
ค่ะ มันก็ฟังขึ้นอยู่
- หวัดดีค่ะ - ว่าไง
คืนนี้ไปงานเลี้ยงไหมครับ คุณรอสส์
ขอย้ำนะ เรียกเจสันเถอะ
ไม่ใช่คุณรอสส์
และไม่ งานเลี้ยงอะไร ไม่เห็นมีใครเชิญไปงานเลี้ยงเลย
- โพสต์อยู่ในกลุ่มวอตส์แอปป์ - ฉันปิดแจ้งเตือนน่ะ
แจ้งเตือนทุกห้านาทีจนประสาทจะกิน
โอเค คราวหน้าเราจะเอาการ์ด ไปแปะกระจกห้องคุณละกัน
อีกอย่าง เราคิดว่าคุณต้องอยู่บ้าน
และจ้องไปนอกหน้าต่างดูรถน่าสงสัย
- ที่จอดอยู่แถวบ้าน - อือ
ถ้าอยากมาก็มาเถอะ
แค่อย่าทำตัวแก่ แต่งตัวเนี้ยบ หรือเอาสลัดมันฝรั่งอะไรพวกนั้นมาก็พอ
อือ จะเล่นมุกพวกนี้ไปทั้งปีเลยไหม
- ถ้าคุณอยู่ครบปีก็ใช่ - เหรอ
วันนี้ "ทฤษฎีและแบบจำลอง" ใช่ไหม
ไม่ใช่ วันนี้ "วิธีการและแนวทาง" วันอังคารถึงเป็น "ทฤษฎีและแบบจำลอง"
นึกว่าวันนี้วันอังคาร
กล่องยาคุณไม่มีวันบอกเหรอ
โอเค คุณภาพมันเสื่อมแล้ว รู้ไว้ซะด้วย
(รูปภาพ)
(กับดักหนูสแนปคอร์)
(อันดับหนึ่ง - สแนปคอร์ไนน์เอ็กซ์)
สแนปคอร์ไนน์เอ็กซ์
กับดักหนูที่โหดที่สุดในตลาด
ดึงดูด
ดัก
เดี้ยง
สแนปคอร์ไนน์เอ็กซ์
ให้ฉันทำความสะอาดได้ไง สก็อตต์
เสื้อผ้าทุกตัวในตู้ฉันเป็นของดีไซเนอร์
เสื้อตัวนี้ซักแห้งไม่ได้ด้วยซ้ำ
ถ้าสกปรก ต้องโยนทิ้งลูกเดียว
คุณทำอะไรน่ะ
ทาผิวให้แทนอยู่
- จะบ้าตาย - ต้องผิวแทนเหมือนนักพายเรือ
และสีผิวดร็อปลงสองสามเฉด จากการซ่อนตัวอยู่ในห้องใต้ดิน
เดี๋ยวนะ
นั่นครีมทาหน้าผิวแทนเสริมความชุ่มชื้น ยี่ห้อเซลีคของฉันใช่ไหม
เอามาทาหลังขาคุณเนี่ยนะ
นั่นกระปุกละ 200 ปอนด์นะยะ
เอาคืนมา
ห้ามเอากระปุกใหม่ในห้องน้ำไปใช้
เพราะฉันเพิ่งซื้อมา
นี่ใช่กระปุกใหม่จากในห้องน้ำไหม
ไม่ใช่
กลับมานี่เลย
ไงจ๊ะ
วันนี้ทุกคนเป็นไงบ้าง
พรินเซส
คะ อ๋อ ก็ดีค่ะ
- เหรอ - ค่ะ
ทำอะไรมาเหรอ
รู้ไหม หนูลงโซเชียลมีเดียเต็มไปหมด
ดูทางนั้นน่าจะเร็วกว่า
เข้าใจแล้ว
เอาละ ใครตื่นเต้นกับคืนพิซซ่าบ้าง
ไทเลอร์ อยากเลือกพิซซ่าไหมจ๊ะ
ผมจะไปกินมื้อเย็นที่บ้านบาร์บารา
บ้าจริง บอกเขาทีได้ไหม
ตลกชะมัด
- บาร์บารา - เขาชื่อนี้นี่นา
ทีเธอยังชื่อพรินเซสเลย
เอาละทุกคน หยุดเถียงกัน
เขาไม่มีชื่อเล่นหรือชื่อกลางให้เรียกเหรอ
- ไม่มี - เพราะพ่อคิดว่าชื่อบับส์
- เจส ไม่ - หนักกว่าเดิมอีก
งั้นก็ได้ เราทุกคนต้องปรับตัวไม่ใช่รึไง
ตลกชะมัด
ไม่ตลก บับส์สิตลก
- พรินเซสก็ตลก - ลูกล่ะ
เอา… หน้าซูพรีมผักน่ากินจัง
ไม่ ขอโทษค่ะ หนูจะไปบ้านแม่ เพื่อช่วยตกแต่งบ้านใหม่
เธอเจอชุมชนคลังสินค้าที่สุดยอดมาก
มันคืออะไรเหรอ
เป็นที่สำหรับคนมีความคิดสร้างสรรค์
กับคนไม่มีความคิดสร้างสรรค์ที่ผ่านการหย่าร้าง
ได้มารวมตัวกันและอยู่กันเป็นชุมชน
- ดีจัง - ค่ะ
- จริงๆ หนูควรไปเลย - จ้ะ โอเค ได้
- งั้นก็ขอให้สนุกนะ - บายค่ะ
- บาย - บ๊ายบาย บาย
คุณไม่ได้บอกพวกแกเรื่องแผนเราเหรอ
ขอโทษที คุณจะทำอะไรได้ล่ะ พวกเขานัดกันแล้ว
เจส นี่คือจุดเริ่มต้น
- เราจะเสียแกไป - ไม่รู้สิ นิก
เดี๋ยวคุณก็กังวลว่าแคทจะหายไป
ตอนนี้ดันกังวลที่เธออยู่ต่อ
เค ก็ได้
ได้ เอาเลย เลือกพิซซ่ามา
อะไรอีกล่ะ
คืนนี้มีงานเลี้ยงที่มหาลัย
ผมบอกคุณแล้วนี่
- บอกเหรอ - ผมลงในปฏิทินไว้นานแล้ว
- ใช่เหรอ - ใช่
ใช่
ต้องไปแล้ว ผมจะปั่นจักรยานไป
- โอเค - กลับไม่ดึกหรอก
- โอเคๆ - รักนะ ขอโทษที
- เจอกันนะ ที่รัก บ๊ายบาย - โอเค บาย
- รักนะ ระวังตัวด้วย - บาย ได้เลย
(งานเลี้ยงมหาลัย)
เชื่อเขาเลย
(1 อังคาร ไทเลอร์ นักสุขอนามัย 15:45 น.)
(แคมเดน)
หวัดดีครับ คุณรอสส์
เรียกเจสันเถอะ
นี่อะไรกัน
นึกว่าเป็นคืนปังๆ
นี่ปังแล้ว มีแข่งต่อจิ๊กซอว์ด้วย
แข่งต่อจิ๊กซอว์มันไม่ใช่คืนปังๆ จบนะ
- ว่าไง - นี่ครับ
ไม่ ฉันไม่ใช่รปภ.
- เปล่า ฉันแค่… - ครับ
คืนปังๆ คือยังไงเหรอ
ไม่รู้สิ อย่างคืนยุค 2000
แบบว่าซดเหล้าแล้วเต้นให้ยับ
มีเรื่องกัน แล้วกินเคบับ ระหว่างทางกลับบ้าน คืองี้…
ไม่ ขอพูดอีกครั้งนะ ฉันไม่ใช่รปภ.
ฉันเป็นนักศึกษา ฉันรู้ ก็แค่…
เพราะเสื้อตัวนี้สินะ ฉันปั่นจักรยานมา
- คุณไม่มีหมวกกันน็อกด้วย - หมวกเหรอ
คนรุ่นคุณเป็นอะไรกันไปหมด
หัดสวมหมวกกันน็อก ไปหาหมอ ทาครีมกันแดด
หัดดูแลตัวเองบ้าง ให้ตายเถอะ
ช่างเหอะ เดี๋ยวก่อนหนุ่มๆ ขอดูบัตรก่อน
โอเค ผ่านได้ ขอให้สนุกนะ
ไม่เอาน่า พวกเธอ
คืนนี้สนุกกันดีกว่า ใครเอาเหล้าช็อตบ้าง
- โอเคค่ะ - เอาสิครับ
ต้องงี้สิ
ขอวีทกราสช็อต ขิงช็อต และขมิ้นช็อต
และสเตลลาแก้วนึง
- ได้ครับ - ขอบคุณครับ
เยส! เจอชิ้นตรงมุมแล้ว
ให้ตายสิ
ดูเหมือนว่าเพียร์ซเลือกตัวที่โดนใจได้แล้ว
แต่ก่อนอื่น ดูเหมือนคาร์ลหลังชนฝา ในขณะที่เจนนากับเมล…
เถอะน่าทุกคน
เที่ยวให้เหมือนเที่ยวหน่อย
คืนนี้ฉันอยากกลับบ้านเร็ว
โธ่ ค่อยจดบันทึกสิ่งที่ขอบคุณทีหลัง
บอกตรงๆ นะ จะจดบันทึกสิ่งที่ขอบคุณไปทำไม
ถ้าเธอจะไม่ใช้ชีวิต ในแบบที่เธอบอกว่ารู้สึกขอบคุณ
ไม่ใช่บันทึกสิ่งที่ขอบคุณ
มันคือบันทึกการนอน
และฉันเห็นประโยชน์จริงๆ
นี่ ฉันไม่อยากเหมารวม
แต่คนรุ่นเธอทุกคนเป็นพวกหลงตัวเอง
ทำไม เพราะเราหัดดูแลตัวเองเหรอ
ใช่ และมันห่วยแตกมาก
เธอนี่ไม่สนุกเลย จะเป็นคนสนุกได้ไง
ในเมื่อเธอทำเหมือนร่างกายตัวเองเป็นวัด
จะบอกให้นะ ร่างกายเธอไม่ใข่วัด มันคือรถเช่า
เธอมีมันได้แค่ไม่นาน ดูซิมันจะอยู่ไปได้สักกี่น้ำ
เอาจริงนะ พวกเธอจะตายอย่างโดดเดี่ยว ตอนอายุ 103
รายล้อมไปด้วยแบคทีเรียดีในลำไส้
ได้เวลาตัดแสงสีฟ้า
นายนี่นะ
รู้ไหมว่าคนที่เจ๋งที่สุดในรุ่นเธอ จะเป็นเด็กเนิร์ดในยุค 90
ฉันคิดเรื่องแบคทีเรียดีในลำไส้อยู่บ่อยๆ
ก็ได้ ไปเที่ยวกัน
มันต้องแบบนี้
- ได้เวลาตัดคาเฟอีน - อือ
จะไม่ดื่มเอสเปรสโซมาร์ตินีใช่ไหม
ไม่ดื่ม
เอาโทรศัพท์มานี่ มันทำให้ชีวิตไขว้เขว
ขอบอกก่อน มันดังทุกครึ่งชั่วโมง เพื่อเตือนให้ฉันดื่มน้ำ
ไม่ต้องใช้ไอ้นี่เตือนให้ดื่มหรอก ฉันอยู่นี่ทั้งคน
ซดเลย
จิ๊บๆ
- ได้ ไว้เจอกัน - ครับ เจอกัน
ไงครับ
มาทำอะไรที่นี่
ผมมีงานที่ต้องทำให้เสร็จก่อนพรุ่งนี้
- คุณล่ะ - ค่ะ เหมือนกัน
- ค่ะ - ผมรีบไปทำดีกว่า
ค่ะ ฉันก็ด้วย
โอเค ขอบคุณครับ
กฎข้อแรกของการเที่ยวกลางคืนปังๆ คือเลือกผับแรกให้ดี
ไม่ต้องหรู
ไม่มีค่าเข้า ไม่มีเชือกกำมะหยี่บ้าบอมากั้น
ไม่ เที่ยวกลางคืนปังๆ ไม่ใช่วัฒนธรรมชั้นสูง
มันมีเพื่อผู้คน คนจำนวนมาก ทุกคนเท่าเทียมกัน
อย่าได้ไล่ตามกลุ่มคนเจ๋งๆ เด็ดขาด
- ภารกิจเสร็จสิ้นเรียบร้อย - มาเร็ว
ทำไมคุณดื่มเหมือนซดหอยนางรมเลย
เพราะมันน่าขยะแขยงน่ะสิ
แต่เราต้องวางรากฐานของการเมาให้ดีๆ ก่อน
เชื่อสิ แล้วพวกเธอจะขอบคุณฉันทีหลัง
งานนี้มันแน่
แจ๋ว
นั่นแหละ ซดเลย
นี่คือมื้อเช้าของฉันในวัย 20 กว่าๆ
สนุกแน่คืนนี้
นี่ของคุณเหรอ
เปล่า ไม่เป็นไร ไม่ต้อง นิกกี้ ผม…
- ไม่เป็นไร - ไม่ๆ
(เดอะไวต์ไลออน เคอร์รี ฮาวเวลล์)
คุณมีวงดนตรีด้วย
ครับ ใช่
ไม่หรอก จริงๆ มีแค่ผม
ผมไม่มีที่อื่นให้ปรินต์
คุณถึงอยู่ที่นี่สินะ
ใช่ ผมรู้ว่าผมไม่ควรใช้เครื่องพิมพ์ของออฟฟิศ
คุณเก็บความลับได้ไหม
(วอลต์ 47)
เอาละ สิ่งที่ดีที่สุดของยุค 90 คือโทรศัพท์ไม่มีกล้อง
เราไม่จำเป็นต้องดูเจ๋งตลอด เราปลดปล่อยได้เต็มที่
นี่ ฟังนะ กฎของแดนซ์ฟลอร์
จัดเต็ม ไม่ก็บายเลย
เต็มแรง เต็มใจ ไม่ตัดสินกัน
พอจังหวะมา ชูมือขึ้นเลย เข้าใจนะ
จะมาแล้ว
พร้อมนะ
กำลังมา ใกล้แล้ว
มาแล้ว
แบบนั้นแหละ
คนอื่นจะไม่เห็นเหรอว่าคุณเอาไป
ไม่หรอก เพราะฉันจะซ่อนไว้ในล็อกเกอร์ฉัน
พรุ่งนี้จะเข้ามาแต่เช้า
- แล้วเอามันกลับไปวางที่เดิม - ครับ
จากที่ฉันอ่านมา เรากำจัดหนูไม่ได้
ถ้าเราไม่จัดการที่ต้นตอของปัญหา
แล้วหนึ่งในต้นตอของปัญหา
คือมีคนคอยเอากับดักไปเก็บใช่ไหม
อาจจะใช่ อือ มันไม่แฟร์เลย
คนพาหมามาออฟฟิศทุกวัน
เลียตัวเอง ดมทุกอย่าง
ฉันไม่เคยโดนหนูไต่ขาสักตัว
หนูไม่เคยเอาหน้ามาซุกตรงหว่างขา
นี่คือการเหยียดสัตว์
ก็เลย…
ทำอะไรน่ะ
ผมไม่ชอบเหยียดใคร
- มีอีกอัน - โอเค
เธออยากเป็นนักสังคมสงเคราะห์ มานานแค่ไหนแล้ว
เรื่องมันยาว
อือ ฉันเองก็มีเรื่องยาวๆ ที่บ้านอยู่บ้าง
ฉันเคยอยู่ในสถานสงเคราะห์
ไม่ต้องเอียงคอทำเป็นสงสารฉันเลย
อือ นั่นสินะ จริงของเธอ
และฉันมีเพื่อนไม่มากนัก
นั่นคือตอนที่ฉันเริ่มสนใจม้า
อะไร หมายถึง…
ยาม้าเหรอ ยาบ้าใช่ไหม
- ไม่ใช่ ม้าตัวเป็นๆ - ม้าจริงๆ เข้าใจแล้ว
และมีนักสังคมสงเคราะห์คนนึง
เธอคอยดูแลฉัน
วางแผนให้ฉันได้ไปขี่ม้าทุกสัปดาห์
เธอพาฉันกับเด็กคนอื่นๆ ไปที่นั่นทุกวันเสาร์
ฉันใส่ชุดกีฬา
- ฉันเป็นคนโปรดของม้า - ไม่แปลกใจเลย
วันนึงผู้หญิงที่ดูแลม้าเอาซองจดหมายมาฝากฉัน
ให้นักสังคมสงเคราะห์
- อือ - ฉันเปิดดู
มันคือบิลเก็บเงิน ให้เธอ
ไม่มีแผนอะไรหรอก
- เธอเป็นคนจ่ายเงิน - อือ
ทุกสัปดาห์ตลอดสองปี
โห เธอพูดอะไรกับเขาไหม
ไม่ได้พูดอะไรเลย
เธอก็ไม่ได้พูดอะไร
เราแค่ทำตามเดิมต่อไป
ฉันอยากเป็นแบบนั้นให้ใครสักคน
นักสังคมสงเคราะห์คนนี้…
เขาไม่ได้ชื่อเพนนีใช่ไหม
ไม่ใช่ แคลลี
- เพนนีคือใคร - เปล่า ก็แค่…
เรามีคนอย่างแคลลีเหมือนกัน
เอาละ พอแล้ว มาเถอะ
สั่งเอสเปรสโซมาร์ตินีมาดื่มกัน
- ดูสิ มันอยู่นั่น - ฉันว่ามันดูหิวๆ นะ
ลองกินชีสฮาลูมีของจีนเน็ตต์ กับซอสพริกหวานของแดนสิ
โอเค
ว่าแต่…
เกิดอะไรขึ้น
ทุกอย่างโอเคไหม
หมายความว่าไง
เรานั่งอยู่ในออฟฟิศ ดูหนูกลางดึก
พร้อมกับดักหนูเต็มกระเป๋า
ฉันแค่ชอบหนูมากๆ น่ะ
ต้องมีคนคอยดูแลพวกมันใช่ไหมล่ะ
ไม่รู้ว่าโลกความจริงเป็นยังไง แค่…
วิ่งไปมาอย่างไร้เดียงสา ใช้ชีวิตไปเรื่อย
ไม่เห็นภัยอันตรายที่รออยู่
คิดว่าตัวเองโตแล้วเพียงเพราะย้อมผมได้
ผมรู้สึกว่ามันไม่ใช่แค่หนูละ
แม่บังเกิดเกล้าของลูกๆ เรากลับมา
และไม่มีใครกังวลเรื่องนี้เลย ยกเว้นฉัน
ฟังดูเหงาจังที่อยู่ในจุดนั้น
ฉันมีแต่ความคิดแง่ลบเกี่ยวกับเธอ
ผมว่ามันไม่แย่ขนาดนั้นหรอก
เมื่อคืนฉันฝันว่าฉันขับรถชนเธอ
- โอเค… - ไม่
อย่าขำสิ
คนดีๆ ไม่มีวันคิดแบบนั้น แม้แต่ในความฝันก็ด้วย
เคอร์รี ฉันแค่… ฉันรู้ว่าเธอเป็นคนยังไง
เธอทำให้คนอื่นตกหลุมรัก
เธอรับไม่ไหว เธอแพนิก
แล้วก็หนีไป
และฉันรู้สึกว่ามีแค่ฉันคนเดียว ที่ดูออกว่าเธอคือตัวปัญหา
เธอชอบวันหยุดไหม
ไปฮอนดูรัสอะไรงี้
เพราะผมรู้จักเมืองครึกโครมที่เธอไปเที่ยวได้
"เมืองครึกโครม"
ฉันว่ามันคงดีกว่านี้
ถ้าฉันเป็นคนที่ต่างไปจากนี้หน่อย
คุณมองตัวเองในแง่ลบจัง
ฉันต้องรู้อยู่แก่ใจสิ
นี่มันตัวฉัน
พูดแง่บวกเกี่ยวกับตัวเองมาเรื่องนึง
เคอร์รี
พูดแง่บวกเกี่ยวกับตัวเองมาเรื่องนึง เร็วเข้า
ฉันเก่งเรื่องกะปริมาณพาสต้าได้แม่นยำ เวลาทำอาหาร
โอเค เริ่มต้นได้ดี
ค่ะ
เพราะสำหรับพวกเราที่ไม่รู้จักคุณ คุณดู…
เยี่ยมทีเดียวเลย
โอเค ฉันอยากกินของหวาน
รู้สึกว่าแพตมีทีรามิสุ
- โธ่ ไม่นะ - อะไรเหรอ
เราไม่ได้เก็บอันนึง
ไม่จริง
- มันมี… - ฉันไม่รู้
- อยากให้ผม… - ค่ะ อยากๆ
มัน…
ตัวแตกแล้ว
รู้ไหม มันสนุกใช้ได้เลยนะเนี่ย
เพิ่งห้าทุ่มนิดๆ เอง งั้นเราไปที่อื่นกันดีไหม
ฉันเหนื่อยแล้ว
อย่างน้อยก็ไปกินเคบับกัน เถอะน่า
พลาดเคบับไม่ได้ ปิดจบคืนแบบสวยๆ
พวกเธอได้เรียนรู้เกี่ยวกับตัวเอง ความจริงชัดเจนยิ่งขึ้น
ร้านเคบับคือการบำบัดแบบดั้งเดิม
ผมมีพ่อแม่คอยจ่ายค่าบำบัดจริงๆ ให้
งั้นเหรอ
โทรศัพท์ใช่ไหม
ก็ได้
- ได้ เอาไป… - ขอบคุณครับ คุณรอสส์
- อือ กลับบ้านปลอดภัยนะ - โอเคครับ
- ราตรีสวัสดิ์ - บาย
- มีเรื่องอะไร เกิดอะไรขึ้น - อะไร เปล่านี่ ไม่มีอะไรหรอก
รู้ใช่ไหมว่าโทรศัพท์ไม่ใช่สิ่งเดียว ที่คนใช้เพื่อพักผ่อนใจ
ทำไมคุณถึงอยากเที่ยวกลางคืนปังๆ นักล่ะคะ
เราขอไว้อาลัยให้…
เจ้าหนู
เพื่อน เพื่อนร่วมงาน…
พ่อ
เจ้าหนูมีรอยยิ้มและมุกตลกอยู่เสมอ
เป็นหนูที่…
โทษที มันยิ่งทำให้เศร้ามากขึ้น ถ้ามันเป็นหนูที่ดี
เข้าใจแล้ว
จริงๆ แล้วมันเป็นหนูที่เฮงซวย
- ใช่เหรอ จริงเปล่า - ใช่
ตอนที่มันไปปาร์ตี้
มันมักแชตมาบอกเสมอ ว่ามันเอาไวน์ราคาแพงมาด้วย
และมันมักบอกว่า
"ทำไมไม่ดื่มแบบที่ฉันเอามาล่ะ มันอร่อยจริงๆ นะ"
จริงๆ แล้ว… ไม่จำเป็นเลย
ทุกคนเป็นเพื่อนกัน และไม่มีใครขอให้เอาไวน์แพงๆ มา
- งั้น… - ใช่ไง
พอมันได้รับเชิญไปงานสังคม มันมักจะพาลูกไปด้วย
และเราก็พูดอะไรไม่ได้ เห็นๆ อยู่
แต่เหมือนว่า "เถอะน่า ตอนนี้ไวบ์มันต่างกันสุดขั้ว"
งั้นตายได้ก็ดี
- คุณโอเคไหม - ค่ะ
เราแค่ เรา…
เราทำเต็มที่และเสียสมาธิไปแวบนึง
แล้วก็เกิดเรื่องขึ้น แบบที่เราย้อนเวลากลับไปแก้ไม่ได้
- ขอโทษที - ไม่ครับ
- ฉัน… ฉันต้อง… - ครับ ได้
- ได้เลย นี่ นิกกี้ - ค่ะ
ถ้าคุณอยากไป…
แน่นอน ได้ค่ะ
- เหรอ - ค่ะ ขอบคุณนะ
ไม่เป็นไร
งั้น…
(เคบับ)
- เธอโผล่ไปที่แฟลตคุณเหรอ - จู่ๆ ก็โผล่มา
ฟังนะ ฉันเข้าใจว่ามันยาก
แต่นิกกี้แพนิกไม่ไหวแล้ว
เราต้องเว้นที่ให้หายใจในความสัมพันธ์บ้าง
จะเอาแต่จับจ้องมันทั้งวันทั้งคืน
และรอให้มันระเบิดเหมือนโรงงานพลุในจีนไม่ได้
อีกอย่างนะ พี่เขยฉันกำลังพายเรือข้ามแอตแลนติก
ไม่มีแม่ ภรรยาหัวเสีย และพี่เขยตัวแสบในแอตแลนติก
ลำบากใจน่าดูเลย
นี่ แน่นอนว่าพรินเซสอยากใช้เวลาอยู่กับแม่แก
แม่บังเกิดเกล้า นั่นแม่แกนะ ให้ตายเถอะ
ยังไงก็เถอะ มัน…
ฉันว่ามันเครียดมากๆ
และฉัน… ฉันไม่รู้ว่าต้องทำยังไงดี
คุณลองทำตัว ให้ไม่เหมือนสาวๆ ในไอจีที่ชอบงอแง
คิดว่าทุกอย่างเกี่ยวกับตัวเองรึยัง
คุณก็เห็นใช่ไหมว่ามันยากสำหรับนิกกี้ขนาดไหน
- อือ - คุณอยู่เคียงข้างเธอไหม
- อยู่ตลอดเวลาแหละ - จริงเหรอ
เพราะดูเหมือนคุณอยู่ในร้านเคบับตอนเที่ยงคืน
เพราะถ้ามีพ่อคนที่สองเข้าฉากมาด้วย ฉันว่าฉันคงไม่เห็น
ผู้ชายมองโลกไร้เดียงสาที่คิดว่า "แค่ความรักก็พอ" อย่างที่เห็นอยู่ตรงหน้า
แต่ฉันจะเห็นกวางตัวผู้ที่เอาเขาขวิดกันมากกว่า
รู้ไหม ฉันแอบอิจฉาแปลกๆ
ตอนพรินเซสแปะโปสเตอร์แฮร์รี สไตล์ส ไว้ในห้องนอน
ฉันแพนิกและซื้อแจ็กเก็ตกำมะหยี่
ไม่ คุณจะงัดข้อกับหมอนั่น ในปาร์ตี้วันเกิด 18 ปีของแก
บนโต๊ะในงานนั่นแหละ
ถ้าฉันเป็นคุณ ฉันจะสร้างเครดิตซะหน่อย
เผื่อวันที่พรินเซสหลงพ่อคนใหม่ของแก ที่เป็นบาริสตาสักที่คอและไร้ความรับผิดชอบ
คนที่ให้แกกับเพื่อนๆ ดื่มลาเต้ฟรีๆ
นั่นไง เห็นไหมล่ะ
นี่แหละเวทมนตร์ของร้านเคบับ
ขนาดเธอยังปราดเปรื่องเลย
เราน่าจะมาที่นี่สัปดาห์ละครั้ง
- ไม่เอา - มาคุยกัน
- ฉันว่าคุณไม่เข้าใจเลย - คุณจะเป็นอย่างแคลลีที่ยอดเยี่ยม…
ได้สักวันนึง จริงๆ นะ
- น้องครับ - ว่าไงครับ
คุณมีพิซซ่าขายด้วยไหม
นี่ ตื่นเร็ว
กี่โมงแล้ว
หกโมงครึ่ง
เดี๋ยวอดกินพิซซ่ามื้อเช้านะ
ตลกชะมัด
(ผู้หญิงจากออฟฟิศ)
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี