-Alo. -Alo.
Anne, dinle, ben…
Bize alan açmanızı istediğimizi biliyorum ve buna saygı gösterdiğiniz için sağ olun
ama doğru dürüst yemeğimiz yok
ve bize bir şeyler yapabilir misiniz diye soracaktım.
Evet, tabii ki yaparız.
Çoban turtası ve yahni belki? Bir de meyveli tatlı?
-Evet, harika. Olur mu? -Evet.
-Tamam. -Seni seviyorum.
Peki. Tamam. Teşekkür ederim. Seni seviyorum. Hoşça kal.
-Ne çabuk. -Buradan geçiyorduk.
-İşte çoban turtası. -Anne.
ISI 5 40 DAKİKA
Veganlar mı bilmediğim için bir de vegan turtası yaptım.
-Tamam. Bu… -Sadece patates, evet.
Yaşasın.
Çok hoş.
Çok teşekkür ederim. Doğrusu bu kadar yeter.
-Daha fazlasını yapmana gerek yok. -Tamam.
Ciddiyim anne. Seni tanıyorum.
Ve size kitap getirdik,
çocuklar için. Çocukluğumda bunları okurdum.
ÇOCUKLARA MASALLAR
-Irkçı yerlerini çizdik. -Tamam.
Peki.
-Tamam. -Her şey yolunda mı?
İlk geceniz nasıldı?
Evet, harikaydı ama henüz ne olacağını bilmiyoruz, yani…
Sana özel bir şey vermek istedim.
Annemin annesi ona vermiş, o da bana verdi
ve şimdi senin olmasını istiyorum.
Bir…
Hayır.
Benzincide bırakmış olmalıyım.
Tamam.
Bunlar da ne?
Ne… Ben… Çocuklara zararsız hâle getiriyorum.
Öyle mi? Tamam.
Haber var mı?
Noah diye biri arayacak.
Anlaşılan görev ona verilmiş.
Peki. Tamam.
-Jase? -Evet?
Onu tutmak istiyorum.
-Nikki. -Ciddiyim. İyice düşündüm.
-Öyle mi? Düşündün mü? -Evet.
Tamam. Plan ne?
Onu tutarız ve… Her şey yoluna girer.
-Tamam, peki. Her sorun çözüldü yani. -Belki burada olduğunu unuturlar.
Ne? Belediye bu.
Jase, çocukluğumda bir buzdolabını parkta bıraktılar
ve birinin oradan kaldırması dört buçuk yıl sürdü.
Haritalara bile girdi.
Bu dolabı kimse unutmaz.
-Selam. -Kahretsin.
Buna alışmak vakit alacak. Kahrolası Cinnet filmi gibi.
-Selam. -Merhaba.
-Televizyonu açmak ister misiniz? -Televizyon izler misiniz?
-Kahvaltı hazırlasak iyi olacak. -Evet.
-Ben fırını açayım. -Tamam.
Hayır, çok teşekkür ederim. Tamam, güle güle.
Çabuk oldu.
Pek tartışma olmadı.
Onu almaya geliyorlar.
Tamam
ama onu almak istediğimizi söyledin mi?
-Anlaşılan öyle olmuyormuş. -Onlarla tartıştın mı?
-Olabildiğince. -Hayır ama iyi gidiyoruz.
-Sadece bir gece oldu. -Onlardan daha iyiyiz.
Bir gece onlarda kaldı ve onu kaybettiler.
-Bir arada olmak istiyorlar. -Biliyorum.
Ne zaman geliyorlar?
Öğle yemeğinde.
Bu evde öğle yemeğini gece 22.00'de yediğimizi
söylemişsindir umarım.
Perşembe günü.
Yatak yaptım.
-Ne? Neden? -İki çocuk var, size iki yatak lazım.
Dur, sabah 08.00'den önce yatak mı yaptın?
Hayır, iki tane yaptım
ama ilkini yapınca daha iyisini yapabileceğimi anladım.
İnsan nasıl yatak yapar ki?
Soruyu anlamadım.
-Yatağı istiyor musun? -Evet.
Ben hallederim.
-Belini sakatlama. -Hayır, sakat zaten.
-Tamam mı? -Evet.
Birazdan annen gelecek.
İptal edemediği bir eğlence koşusunda.
Onunla konuşursan fena topallıyordum, tamam mı?
Tamam, dostum. Bize yatak yapmış. Bak.
-Sabahın 08.00'i. -Evet. Onu konuştuk bile.
Günün ortası.
İhtiyacımız yok. Onu geri alıyorlar.
-Neden? -Şey…
Yeterli deneyimimiz yokmuş anlaşılan.
Yapabileceğiniz bir şey yok mu?
-Anlaşılan yok. -Hayır. Selam.
-Şimdi ne yapıyorsunuz? -Gidip…
-Gidip giyinmek ister misiniz? -Tamam.
-Sonra dışarı çıkarız. -Aferin sana.
Tamam, plan ne?
Sabahı olabildiğince güzel geçiririz. Tek yapabileceğimiz bu, değil mi?
Nasıl… Jase, yapabileceğimiz tek şey nasıl bu olabilir?
Çünkü gerçek bu, değil mi?
Şu anda olan durumla olması gereken durum arasında
bir boşlukta yaşıyoruz.
Bu yüzden bu arada
tek yapabileceğimiz o alanı olabildiğince güzel hâle getirmek.
Birinin o aralığı kapatmakla ilgilenmesi gerek.
Sadece bir gün anne babası olabileceksek bu fırsatı değerlendirelim.
Hadi, onu hazırlayalım
çünkü evden üstünde kahrolası Ramones tişörtüyle çıkmayacak.
O en sevdiğim tişört.
Yapma.
Tamam.
Ona elimizden gelen en güzel sabahı yaşatalım.
İnanılmaz.
İyi misin baba?
Bunu kabul etmiyorum.
Baba?
Sorun ne? İyi misin?
Kahrolası belediye. Burama geldi artık.
Çöpü haftada iki kez topluyorlar, bir şey demedim.
Sonra ev önüne bedava park etmeyi yasakladılar, bir şey demedim
ama onu almalarını kabul edemem.
Yapabileceğimiz bir şey yok, var mı?
Artık her şey katmanlı oldu.
-Koruma, en iyi uygulamalar falan. -Tanrı aşkına.
Bu yüzden Formula 1'de artık sollamak yasak.
Emin değilim ama peki.
Tüm en iyi uygulamalar
ve koruma sayesinde düzelen bir şey oldu mu?
Daha mutlu olan var mı? Daha güvende olan var mı?
Bilmem. Çocukluğumda termometrenin cıvasıyla
-oynardım. -Sadece ödül olarak. Her gün değildi.
Bak, aptalca bir şey yapma.
Belediye bu. Ev adresini biliyorlar.
Belki insanlara
çöpümü almaları gerektiğini söyleyebilirler.
Bak.
Anne babanı da çocuklarını da seçemezsin
ama siz bir şekilde onu seçtiniz, o da sizi seçti.
Bir günlüğüne babası olacaksam
bunu telefonda tartışarak geçirmek istemiyorum.
Ona babalık ederek geçirmek istiyorum.
Sadece elimden geleni yapmak istiyorum.
Elimden geleni yapmaktan bıktım. Pes etmekten bıktım.
Tamam. Aptalca bir şey yapma da.
Topalladığını unutma.
-Diğer bacağın. -Evet, tamam.
Tatil şapkamı gördün mü aşkım?
Hayır
ve ön eke ihtiyaç duyacak kadar çok şapkan olmamalı.
İdeal rakam, sıfır şapka.
Selam. Benim, Vic.
Vic Ross. Jason'ın babası.
Evet. Seni tanıyorum Vic. Ne oldu?
Meşgul müsün? Yardımın gerek.
Bir de bunu çalınızın içinde buldum. Neden bilmiyorum.
-Girsene. -Teşekkürler.
Peki, nereye gidiyoruz o zaman?
Ona düzgün bir palto almalıyız. Bir de çamaşır torbası.
Alışverişe çıkmak istemiyorum Nik.
Peki, ben alışverişteyken yemek katında oturabilirsin
ama açıkçası bunu kesmen lazım. Yetişkin bir adamsın.
Şu anda gitmek istemiyorum yani. Onun vaktini boşa harcamak istemiyorum.
Evet.
Ne yapacağız?
Bilmem. Hızla eğlenmek isteyince ne yapılır?
Çok zor, değil mi? Çünkü içki içemiyorlar.
İşte bu. Klasik çözüm bu, değil mi?
Peki. Tamam. Peki.
Aklımdan çıksın da
bunu aşabileyim diye söyleyeceğim.
Yunuslarla yüzmek.
Yanlış olduğunu biliyorum.
Mayom yanımda değil ve Kuzey Londra'da yunus yok.
İkisi de iyi sebepler, muhtemelen sıralama yanlış ama…
Peki, Kuzey Londra'da bir buçuk saatte yapabileceğimiz
yunuslarla yüzmeye en yakın ne var?
Ne?
Peki…
Durun, çok vaktimiz yok. O yüzden öncelik sıralaması yapalım.
Zürafalara gitmeyeceğiz çünkü dışarıdan da görebiliyoruz.
-Ben filler ve goriller diyorum. -Evet. Avustralya orman kazı.
-Ne? -Popüler olmayanları görmeyi seviyorum.
Bizi gördüklerine çok şaşıracaklar.
Sizin sevdiğiniz hayvanlar ne?
-Kedi. -Dinozor.
Tamam. Yüz papeli çok iyi kullandık. Hadi.
Tamam, bak.
Jase.
Evet.
Aslana bakın. Bakın. Dikkat.
Bu aslan en büyüğü.
-Çok güzel. Bakın. -Tanrım.
Şuradakine bakın.
Tanrım. Ne oldu?
-Jilly, paltonu al. Gitmemiz gerek. -Neden?
-Kapatılması gereken bir aralık var. -Ama patateslerin yarısını soydum.
Bırak patatesleri kızım, bu acil bir durum.
Üstlerini örteceğim ama. Bunlar Jersey Royal.
Hırsızların ilgisini çekmek istemeyiz.
Eğleniyorlar mı sence?
Anlamak zor.
-Çocukları diyorum. -Biliyorum.
Beslenmelerini izleyebilir miyiz?
PENGUEN BESLEME 14.00
-Hayır. O saate gitmemiz gerek. -Lütfen.
Çok üzgünüm. Kalamayız.
Hayır dediler.
Gidip daha erken besleyecek birini bulmaya çalışayım. Olur mu?
PERSONEL
Tanrım.
Tyler, şuna bak.
-Jase, başımız derde girecek. -Hayır, sorun değil. Montu giydim.
Bu, soruları daha sorulmadan cevaplar.
Bir festivalde amplifikatör taşımak gibi.
Kolunun altına bir tane alınca istediğin her yere gidersin.
Hayır, ona bunu anlatma.
Ona bildiğim her şeyi anlatmak için sadece birkaç saatim var.
Bence yeterli zaman.
Tamam. Bir bakalım. Bakın çocuklar.
Penguenlerin birbirine hediye olarak küçük taşlar verdiğini biliyor musunuz?
Neden?
Bilmem.
Belki "Seni seviyorum" demeyi henüz bilmedikleri için
böyle yapıyorlardır.
-Penguenlerin bakıcısı sen misin? -Evet, dostum. Evet.
Peki, bu penguenlerin türü ne?
Bunlar mı? Buradakiler mi?
Bunlar klasik penguenler. Orijinaller. Standart olanlar.
Tamam ve başka ne türler var o zaman?
-İmparator. -Herkesin bildiği tür mü?
Vikont…
Kont, Baron ve Dam.
Ne kadar büyüyorlar?
Normal, büyük ve sonra en üstte de ekstra büyük var.
Kaç yıl yaşıyorlar?
Tamam, dostum, sakin ol. Eğlen sadece.
Ne diyeceğim, gitmemiz gerek. Penguenler yorgun.
Hepsi yol yorgunu. Hâlâ güney yarı küre saatindeler.
Hadi, çocuklar. Özür dilerim. Teşekkür ederim.
Tamam, millet. Hayat için Beşli Yardım Koşusu'na hoş geldiniz.
Sıraya girin.
Yapamayacağım galiba.
Yerlerinize.
Hazır.
Durun! Durun, özür dilerim.
Durun, gitmeyin.
Vic?
Jason'la Nikki. Bize ihtiyaçları var.
Günaydın.
Tamam, sana erkek erkeğe bir şey söylemem lazım.
Çok vaktimiz kalmadı, o yüzden iyi dinle.
Bıyık bırakırsan sakal da bırak.
-Asla sadece bıyık bırakma. Tamam mı? -Tamam.
Böyle şeyleri insana hiç söylemiyorlar.
-Teşekkür ederim. -Sorun değil. İstersen dahası da var.
İyi misin?
Evet.
Biliyorum, zor geliyordur ama nasıl hissedersen hisset
hiçbir şey başlarda göründüğü kadar iyi ya da kötü değildir.
Çoğu şey sonunda idare eder olur.
Faydalı oldu mu? Bilmiyorum.
Başka kötü öğüt ister misin?
Öyle mi? Tamam.
On iki yaşından sonra asla beyaz çorap giyme
ve ne yazık ki bundan hiç kaçışın yok.
Ev arkadaşı olan bir terapiste asla güvenme.
Kendinle sadece sevdiğin bir dostunla konuştuğun gibi konuş.
Mikrodalgadaki tüm düğmeler aynı şeyi yapar.
Vaktini boşa harcama. Herhangi birine bas.
Ve tatile gitmeden önce evini toparla.
Yaptığını unutursun ve eve dönünce çok hoş olur.
Sadece maç günlerinde forma giy. Aksi hâlde garip olur.
Futbol sever misin?
Ben Spurs'ü tutuyorum. Sen?
-Evet, Spurs. -Öyle mi?
Hadi.
Yazım hatası olan bir menüden asla deniz ürünü sipariş etme.
Açken yiyecek alışverişine çıkma ya da yalnızken randevuya gitme.
Sonunda ihtiyacın olmayan bir şeyi eve getirirsin.
Bir şarkının bilinen bir yerini sadece gerisini de biliyorsan söyle.
Aksi hâlde aptal durumuna düşersin.
Fırında tavuk yaparken mutlaka 20 dakika fazladan pişir.
Evet. Meditasyon yapmayı öğren.
O ne?
Gençlerin kiliseye gitmek yerine yaptığı bir şey.
Daha çok balık gibi olmalısın, mirket gibi değil.
Balıkların hafızası berbattır, anı yaşarlar ve sakindirler.
Mirketler endişelidir.
Bence sen biraz mirket gibisin.
Hep tehlikeye karşı gözleri açıktır.
Hayvanat bahçesinde, güvende oldukları yerde bile.
Onlara başkalarının göz kulak olduğuna inandırmak zordur.
Buraya gel.
Ve…
cesur ol dostum.
Gelecekten biri gelip sana öyle yapma demediği sürece
ne kadar kötü gitmiş olabilir ki? Anlıyor musun?
Gel bakalım.
-Güzeldi, değil mi? -Evet.
-Evet ve birçok bilgi aktardım. -Tanrım.
Ben sadece seksi açıklamak zorunda kalmadan çıktığımıza memnunum.
Sence kendisine değer verdiğimizi biliyor mu?
-Portakallı alacaktım ama… -Bence biliyor. Evet.
Evet, ben de.
Hadi bakalım. Noah birazdan gelir
ve hâlâ Tyler'a bir şeyler almamız lazım.
Neli aldık?
Siyah kuş üzümlü aldım.
-Siyah kuş üzümlü. -Evet, ben de.
Merhaba.
Susun!
Meşgul müsün?
Boşluk açabilirim sanırım.
Bir, iki, üç!
Kolum.
-Bir, iki, üç! -…iki, üç!
Bir kez daha, kocaman,
bulutların üstüne! Evet!
Tamam, içeri girelim.
Bunun için biraz büyüksün. Bunun için çok büyük müsün?
-Bir tane alabilir miyim? -Evet.
-İki tane alabilir miyim? -Evet.
-Üç? Dört tane alacağım. -Jase?
Evet?
-Bunu tamir edeceğiz demiştin. -Ne?
Çok işimiz vardı Nikki.
Ne?
Neler oluyor?
Güç gösterisi.
Bir şey yanlışsa yanlıştır.
-Vic. -Dostum.
Tanrım.
Terry'nin burada ne işi var?
Jen meşguldü. Çok insan gerekiyordu.
Sorun değil, biraz uygunsuz oldu. İş yerine hastayım demiştim.
Ne?
Hazır mısın?
Tamam, çabuk bir ders. Şunu açalım…
-Tyler'a pijama getirdim. -Hazır mısın?
Ona biraz büyük gelebilir
ve şeyden de getirdim,
artan nikâh kanepelerinden. Kaç kişi geleceğini bilmiyordum.
Ne işin var burada? Balayında olmalıydın.
Evet ama adamın biri, kardeşimin inanılmaz biri olmadığını düşünüyormuş.
Bunu kabul edemem.
Hem balayından Scott sorumluydu.
Yani kaçırırsak dünyanın sonu gelmez.
Gel. Seni seviyorum.
Evet. Tamam.
Hazır mısın? Hadi.
Balayımız diyordum. Evet, çok heyecan verici aslında.
Stuttgart'taki barok kütüphaneleri gezeceğiz.
Sorduğun için sağ ol.
Aslında İber yarımadası dışındaki en iyi örneklerden.
"Barok" ne demek?
Peki, kaç yaşındasın?
En sevdiğin mimar kim?
Yaşasın.
Sen de mi anne?
Birkaç parça bir şeyler.
Bir odayı boşaltıyorum zaten.
Meditasyon odası yapacağım.
Ayak banyosu ve televizyon koyuyorum.
-Sağ ol anne. -Biraz daha yiyecek.
Baba.
-Kahretsin. -Yorum bekliyoruz
ama dürüst olayım, hiçbir şeyini değiştirmeyeceğiz.
-Tamam. -Ve bulduk,
sana vereceğimiz şeyi.
Biraz şapşalca ama beni hep çok rahatlattı.
Anne.
Ne dersin Jase? Bilemiyorum.
Bu nasıl görünecek?
Sevgi böyle görünür.
Noah geliyor.
Torunumu almaya çalışan sensin demek.
Kast ettiğiniz buysa Tyler'ı yeniden yerleştiriyoruz.
İki çocuk için onay alamadılar. Destek ve deneyimleri eksik.
Burada 200 yıllık deneyim var.
Her krizin her anında bu insanlar burada olmayacak.
Ailemi pek tanımıyorsun, değil mi?
Onlara alış
çünkü sen onu geri getirene dek ofisinin önünde olacağız.
Büyükanne ve büyükbabalarla uğraşmayın.
İşimiz yok ve geceleri üç saat uyuyoruz.
Şu bizden değil. Orada ne olduğundan emin değiliz.
-Tamam. Bu… -Bu benim oğlum.
Benden daha iyi biri
ve oğlu da onun benden iyi olduğu kadar ondan daha iyi olacaksa
o zaman harikalar yaratacaktır.
Bakın, ben de partileri herkes kadar severim
ama bu kararlar böyle alınmıyor.
Tamam, içeri girip eşyalarını alalım mı?
Hadi.
-Arancini köftesi? -Hayır, teşekkür ederim.
-Yoğun bir gün müydü? -Evet.
Ne yaptınız?
Hayvanat bahçesine gittik ve Jason bana bir şeyler öğretti.
"Asla ilk içkileri ısmarlama çünkü bazıları erken çıkar."
Sonra da eve geldik.
Bu çocukları almanın yaptığım en zor şey olduğunu sanıyorsanız
o zaman geri verildikleri anları görmemişsiniz demektir.
-Hayır, biz onları vermeyiz… -Bundan daha zor olacak.
-Şu anda balayı dönemindesiniz. -Noah, hazırız.
On iki haftaya hâkim önüne çıkıp başarabileceğinize
hâkimi ikna etmelisiniz.
Dikkatle düşünün. Bundan emin olmalısınız.
Bizimle mi kalacak?
Aile olmak için 12 hafta.
Daha zor şeyler de yaptık.
Yani adil olmak gerekirse aklıma bir şey gelmiyor
ama…
Nikki.
Dinle…
İşi bırakacağım
ve evde kalıp onlara bakacağım.
Tamam mı? Çünkü işimden nefret ediyorum, sense seviyorsun.
Mantıklı olan bu.
Baksana onlara, melek gibiler.
Ne yaptık biz?
Biraz arayı kapattık sadece, hepsi o.
SENİ YETİŞTİRİRKEN ÇOK İŞİME YARADI!
SEVGİLER ANNEN
Alt yazı çevirmeni: Murat Lü