(ค่ายป่าสนขอต้อนรับ ศูนย์อุปการะบุตรบุญธรรมนอร์ทลอนดอน)
(กิจกรรมพักผ่อน ของบุตรบุญธรรมและครอบครัว)
- นิกกี้ - อือ
บอกผมอีกทีซิว่าเรามาทำอะไรกันที่นี่
มันคือโอกาสให้ครอบครัวใหม่ได้สานสัมพันธ์กัน
และฉันยังไม่ได้สานสัมพันธ์ กับพรินเซสเหมาะๆ เลย
- ฉันยังไม่มีช่วงเวลานั้น - ช่วงเวลาไหน
ช่วงเวลานั้นไง
ช่วงเวลาที่ได้ "มองตากัน" และ "นี่คือคนที่ใช่"
ฉันรู้สึกว่าคุณมีกับพวกแกแล้ว
แต่ฉันยังไม่มีเลย
เจส คุณรู้สึกว่าแกไม่ชอบฉันรึเปล่า
ไม่นี่ ทำไม คุณรู้สึกเหรอ
อาจจะ
ฉันไม่รู้จะฟันธงได้ยังไง เพราะไม่เคยมีใครไม่ชอบฉันมาก่อน
โอเค ตอนนี้ผมไม่ชอบคุณแล้ว
นี่ คุณได้อยู่กับพวกแกทั้งสัปดาห์แล้ว ถึงตาฉันบ้าง
ฉันแค่คิดว่าพวกแกจะตกหลุมรักฉันเหมือนคุณ
- เห็นปุ๊บรักเลย - โอเค
ฟังนะ แค่อย่าไปเน้นมันมาก
อย่าบังคับ ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ
- อือ - ไม่รู้สิ ผมจะไปรู้อะไร
หวัดดีค่ะ
ฉันได้เพื่อนใหม่แหละ
คุณเพิ่งมาได้สองนาทีเอง ยังไม่ได้ลงทะเบียนด้วยซ้ำ
ใช่ไหมล่ะ ฉันมีพลังวิเศษน่ะ
- หวัดดีครับ ผมเจสัน - ไงโรซา นี่เจสัน
- ดีค่ะ เจสัน - ดีครับ โรซา เป็นไงบ้าง
- เจสัน - ครับ
เพื่อนฉันเป็นคนดูแลกลุ่มเอ็กซ์แพตในสเปน
- ฉันจะหาเบอร์มาให้พ่อคุณ - เยี่ยมเลย ขอบคุณมาก
สี่นาที
เอาจริงๆ ผมอยู่กับเฟรดดี้ตั้งสองปี
ถึงได้รู้ว่าเขามีน้องสาว
โอเค เด็กๆ มาเอาป้ายชื่อเร็ว
เก่งมาก ไทเลอร์
ส่วนหนูชื่อนิกกี้… เจสัน…
- ไม่ใช่ หนูชื่อพรินเซส - จ้ะ รู้แล้ว
เอาละ ไปฟังนิทานต่อให้จบเถอะ
โคมไฟนั่นมีไว้ทำไมเหรอ
โคมไฟ นั่นอดัม
คืองี้ ก่อนหน้านี้เคยเป็นก้อนหิน
และเราคิดว่าของอย่างอื่นมันดีกว่าก้อนหิน
เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ไม่ดีไม่แย่น่ะ โรซา
เด็กๆ ป้ายชื่อจ้ะ
บาย
เธอช่างดีจริงๆ
เฮ้ อย่าเปรียบเทียบกับคนอื่นสิ
เธอมีบุคลิกดีเกินความจำเป็น สำหรับหน้าตาแบบนั้น
เธอต้องเคยถูกรังแกสมัยเรียน หรือถูกพ่อทิ้งแน่ๆ รับรองได้เลย
บางคนก็ดีทั้งหน้าตาและนิสัย โอเคนะ
- ไปสานสัมพันธ์กับเด็กๆ ดีกว่า - เอาสิ
จั๊กจี้ๆ
จั๊กจี้เจ้าตัวเล็ก
จั๊กจี้เจ้ามนุษย์ตัวเล็กนิดเดียว
นิดเดียว…
(แคมเดนล็อก)
ที่นี่สวยจัง
เราไม่ต้องซื้อแฟลตก็ได้มั้ง เราน่าจะย้ายมาอยู่ที่นี่กัน
ห่างไกลจากอาชญากรรมและยาเสพติด
ล้อเล่นรึเปล่า ชนบทมียาเสพติดเยอะกว่าอีก
- ว่าไงนะ - ก็มันไม่มีอะไรให้ทำนี่นา
ทุกคนที่นี่ถ้าไม่เมาโคเคนก็เมาน้ำมันดีเซลแหละ
ถึงแล้ว เอาละทุกคน คิดว่าไงกันบ้าง
- ดูสิ จุดนี้เหมาะมาก - ใช่
- ลุยละนะ เยี่ยมมาก - ไทเลอร์ น้ำไหมจ๊ะ
เอาละ
ใครอยากกางเต็นท์ยกมือขึ้น
พรินเซส รับนะ
- พรินเซสเอาด้วย นั่นแหละ ดีมาก - เปล่านะ หนูแค่พยายามจะรับหมุด
แป๊บนะ หมุดหายไปไหนแล้ว
หมุดหายไปไหน หมุดอยู่ไหน
หมุดอยู่นี่เอง เจอหมุดแล้ว แต่ว่าพรินเซสหายไปไหนล่ะ พรินเซส
- หนูอยู่นี่ - พรินเซส
แย่แล้ว มีลูกหมีตัวเล็กอยู่ด้วย
- มีลูกหมีอยู่ตรงนี้ - โอเค ไม่นะ นี่… ทุกคน…
มันก็ตลกดี แต่เราต้องกางเต็นท์กัน
ไม่งั้นจะกลายเป็นว่า เราสี่คนเอาแต่ยืนหัวโด่อยู่กลางทุ่ง
มาเร็ว
- คนยังทำแบบนั้นกันอยู่เหรอ - อะไร
- พับแขนเสื้อขึ้นก่อนจะทำอะไรสักอย่าง - บางคนก็ใช่
นี่คือเจ้าหมีตัวน้อยที่ไม่ธรรมดาจริงๆ
ไทเลอร์หายไปอีกคนแล้ว ไทเลอร์ๆ
อือๆ เอาละ
- อะไร - นี่ ขอคุยด้วยหน่อยสิ
อือ ได้
อือ หาหมุดให้เจอ อะไรเหรอ มีเรื่องอะไร
ไม่ยุติธรรมเลยที่คุณสนุกกับพวกแกอยู่ตลอด
ฉันทำแบบนั้นไม่เป็น
สอนให้ฉันเป็นแบบคุณบ้างสิ
อะไรนะ หมายความว่าไง อะไรของคุณ
ฉันเป็นคนสนุกไม่มากพอ เพราะงี้แกถึงชอบคุณมากกว่า
ไม่เอาน่า คุณสนุกจะตาย
ดูอย่างตอนที่คุณไปดื่มฉลองวันเกิดเอมิลี่สิ
ตอนที่เราไปดื่มไวน์กับเดฟในสวนด้วย จำได้ไหม
ไหนจะตอนไปทัวร์โรงเบียร์อีก คุณ…
- โอเค เข้าใจแล้ว - ไม่นะ
ฉันร่วมวงสนุกไปด้วยได้ แต่ฉันไม่ใช่คนสร้างความสนุก
ฉันมักจะคิดมากกับเรื่องที่เกี่ยวกับเด็กๆ
คุณไม่เคยทำอะไรตามตำราเลย และมันก็ได้ผลดีทุกครั้ง
ฉันทำทุกอย่างตามตำรา แต่ไม่เคยได้ผลเลย
ให้ตายเถอะ ฉันซื้อหนังสือผิดเล่มรึไง
- เป็นตัวของตัวเองก็พอ นิกกี้ - ไม่เอา
ไม่มีใครควรเป็นตัวของตัวเอง จนกว่าจะรู้ว่ามันปลอดภัยดี
จงเป็นคนอื่นจนกว่าพวกเขาจะรักเรา
แล้วค่อยๆ เป็นตัวเองทีละนิด จะได้ไม่ทำให้พวกเขากลัวจนหนีไป
อือ
ไม่ได้ละ ฉันต้องเป็นเจสันมากกว่านี้
- ฉันต้องเริ่มตรงไหน - ไม่รู้สิ ทำตัวบ๊องๆ
ไป… แต่ทำยังไงล่ะ
เข้าไปหาพวกแก หยอกล้อกับพวกแกหน่อย
- อือ - เนอะ
- ได้ - โอเค
เอางี้นะ คุณกางเต็นท์ไป ฉันขอจดอะไรหน่อย
- ก็ได้ - จะคิดบทด้นสดน่ะ
มาเลย สองคนนี้
ลูกฟรีคิก ฝ่ายเสื้อแดง
นี่เราจะลงรถบ้างไหมเนี่ย
ไม่ลง ฝนตกหนักขนาดนี้
ฉันขอพูดตรงๆ เลยนะ ฉันว่าฉันหมดไฟกับการเป็นครูแล้ว
ลูกทุ่ม ฝ่ายเสื้อน้ำเงิน
อือ ฉันพอสัมผัสได้ว่ามันลดลงหน่อย
ฉันนึกว่าการเป็นโค้ชจะช่วยปลุกไฟในตัวฉัน
แต่เปล่าเลย
ฉันว่าฉันอิจฉาพวกแก
ศักยภาพของพวกแก
บางทีฉันก็ให้นักเรียนหน้าตาดีได้คะแนนต่ำๆ
เพราะฉันคิดว่า "เธอมีมากพอแล้ว" เข้าใจไหม
นิสัยไม่ดีเลยเนอะ
ไม่หรอก มันเรื่องจริงนี่นา เรามีมากพอแล้วจริงๆ
นี่
กินให้หมดเลยก็ได้
ไม่ใช่ของฉันหรอก มันอยู่ในห้องของสูญหาย
เอมี่
นานแค่ไหนแล้ว นี่มันปลานะ
ติดหรูเกินกว่าจะกินของที่คนลืมไว้เหรอ
เป็นเธอนี่ดีจริงๆ เลยนะ
ไม่เลย
ทุกคนในชีวิตฉันต่างก็มีเรื่องที่ตัวเองหลงใหล
แล้วของฉันล่ะ
ไม่รู้สิ
แต่แน่ใจได้อย่างนึง ไม่ใช่การมีลูกแน่ๆ
ให้ตาย…
เจสสิกา หยุดยืนบื้อได้แล้ว
ไม่ใช่จริงๆ ด้วย
น่าจะเอาออกไปไว้ไกลอีกนิด หนูล่ะ ไทเลอร์
- โอเค เอาค้อนให้พี่ซิ - เอาละทุกคน
เป็นไงกันบ้าง โอ้เย่
พรินเซสอยู่ไหนเอ่ย อยู่ไหนน้า
หาไม่เจอ…
หาไม่เจอเลย
แล้วหมุดอยู่ไหนกัน
มาเร็วเด็กๆ
เต็นท์ยังกางไม่เสร็จดี แต่ว่า…
ไม่เป็นไร เพราะเราสนุกกันอยู่แล้ว
โทษที ผมขอคุยด้วยหน่อยสิ
นี่มันอะไรกัน คุณคิดว่าผมเป็นแบบนั้นเหรอ
ใช่ ความรู้สึกน่ะ ใช่ ฉันคิดงั้น
มาเร็วทุกคน
เฮ้ เอาละ เอาหมวกมานี่
- เจส ฉันทำตัวขี้เล่นอยู่ - เอามาเลย
- แบบนี้มันไม่ได้ผลหรอก - ทำไมล่ะ
เพราะคุณไม่ใช่ผมไง
จะทำงั้นได้ คุณต้องเข้าใจก่อน ว่าความขี้เล่นมันมาจากไหน
และจะทำงั้นได้ คุณต้องเข้าใจ
ถึง…
ปรัชญาของชีวิตผมจริงๆ
- ปรัชญาของชีวิตเหรอ - ใช่
- ใช่ ทำไมเหรอ - เปล่าๆ ไม่มีอะไร…
ปกติเราไม่ค่อยได้ยินคำพูดแบบนี้
จากปากคนที่กินโยเกิร์ตของเด็กสองถ้วย แต่ก็พูดต่อเถอะ
ผมว่ามันก็แค่… คุณต้อง…
คุณต้องเพิ่มความรู้สึกแง่บวกให้มากขึ้น ไม่ใช่ลดความรู้สึกแง่ลบให้น้อยลง
คุณไม่ควรถามตัวเองว่าจะเกิดอะไรผิดพลาดบ้าง
แต่ให้ถามว่าอะไรจะเป็นไปได้ดั่งใจบ้าง
พูดจริงนะ เจส คุณแค่… คุณไม่เคยกังวลเรื่องอะไรเลย
กังวลไปก็เปล่าประโยชน์
มันอาจจะมีประโยชน์ตอนที่เจอเสือเขี้ยวยาว
แต่สิ่งเดียวที่มันทำได้ตอนนี้คือฉุดรั้งคุณไว้
ตัวอย่างนะ
สิ่งแรกที่ควรมีในกระเป๋าคือปืนฉีดน้ำ
ไม่ใช่กล่องปฐมพยาบาล
คุณต้อง…
อยู่กับปัจจุบัน
ใช้ชีวิตให้เต็มที่
- อือ - นะ
ฉันทำได้
นี่ บ่ายนี้ฉันขอพาพรินเซสไปได้ไหม แค่ฉันกับแก
ได้สิ ดีเลย อือ
- เยี่ยมมากพ่อหนุ่ม - คุณคิดว่าผมมาจากไหนเนี่ย
ไม่รู้สิ
หวัดดีจ้ะ
พรินเซส รู้ไหมว่าคายักคืออะไร
คืองี้ เราลงเรือและเราก็พายไปรอบๆ
เจสันจะไปด้วยไหมคะ
ไม่จ้ะ
ไม่จ้ะ ฉันคิดว่ามันคงดีถ้ามีแค่เราสองคน
- โอเคค่ะ - โอเค
ไม่ได้จ้ะ ฉันคิดว่าเด็กๆ พกของไปคายักด้วยไม่ได้
แต่เพราะฉันเป็นคนสนุกและเจ๋งมาก
และถ้าหนูสัญญาว่าจะไม่บอกใคร ฉันจะให้หนูเอาไปได้อย่างนึง
ไม่ใช่เจสัน
(เหงาใช่ไหม เราช่วยได้ บำบัดแบบกลุ่มกับโปรแกรม)
(12 ขั้นตอนของคุณ: วันนี้เหมาะกับการเลิกดื่ม)
ไม่นะ
คุณจะมารวมกลุ่มกับเราไหม
วันนี้เรามีสมาชิกใหม่คนนึง
เฟรดดี้ อยากบอกเราไหมว่าทำไมคุณถึงมาที่นี่
แค่ฟังเฉยๆ ก็ได้
ไม่ครับ โอเค
หวัดดีครับ ผมชื่อเฟรดดี้ และผมไม่ใช่คนติดแอลกอฮอล์
เราเข้าใจว่ามันยาก…
ผมไม่ใช่จริงๆ ผมเป็นแค่คนทุเรศเฉยๆ
ผมไม่ได้สูญเสียทุกอย่างเพราะ…
แต่ผมสูญเสียเพราะผมเป็นคนทุเรศต่างหาก และ… มันต่างกันตรงไหนเนี่ย
เพราะความแตกต่างเดียวที่มีจริงๆ
คือผมไม่มีที่ให้ไประบายแล้วจะไม่ถูกตัดสิน
และผมต้องระบายให้คนอื่นฟัง
เพราะผมไม่ใช่คนแข็งแกร่งอะไร
คนคิดกันไปเองเพราะว่าผมตัวสูง
ผมมีกิ๊ก ผมเลยสูญเสียครอบครัวผมไป
รู้สึกดีจังที่ได้พูดออกมาตรงๆ
นี่คือพื้นที่ปลอดภัย
คุณเป็นคนดีที่สมควรมีความสุข
ทำเรื่องแย่ๆ ครั้งเดียวไม่ได้เปลี่ยนข้อนี้ไป
จริงๆ ผมมีอีกหลายครั้งเลย
(ทางเดินป่าวู้ดแลนด์)
หนูโอเคนะ
เราต้องไปไกลแค่ไหนฮะ
ไกลพอที่เราจะไม่เห็นเต็นท์อีก
คิดว่าไง ดีไหม
หนูชอบอะไรจากการที่ได้มาอยู่ที่นี่
- เสียงตอนรูดซิปเต็นท์ฮะ - อ้อเหรอ
อดัมหนาวรึเปล่า
ไม่ มันไม่ได้หนาวหรอกพวก มันทำมาจากโลหะ ดูสิ
ที่นี่มีแบดเจอร์ไหมฮะ
- หนูชอบแบดเจอร์เหรอ - ไม่ฮะ
งั้นก็ไม่มีแบดเจอร์
อาจจะมีก็ได้
ฉันยังไม่เคยเห็นแบดเจอร์สักตัวเลยในชีวิตนี้
จริงๆ ครั้งนึงฉันเคยไปเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า
ฉันยืนอยู่นอกกรงแบดเจอร์
ฉันทุบกระจก โยนอาหารเข้าไปในกรงด้วย
ยังไม่เห็นแบดเจอร์สักตัว
ไม่มีแบดเจอร์หรอก
- ไงครับทุกคน - หวัดดีครับ
ไม่เป็นไรพวก ไม่เป็นไร แค่กระรอกหรืออะไรสักอย่างแหละ
กระรอกขโมยของไหมฮะ
อือ อาจจะใช่ บางทีละมั้ง
โอเค งั้นคุณเอาไอ้นี่ไปที มันจะได้ปลอดภัย
โอเค
กระรอกกินคนไหมฮะ
ไม่กิน มันกินแค่ถั่ว หนูไม่ใช่ถั่วใช่ไหม
ไม่ใช่ฮะ ครูคีลบอกว่าผมแค่ไม่เหมือนคนอื่น
บางทีผมก็ห่วงเรื่องศีลธรรมของตัวเอง
เวลามีเครื่องบินตกหรืออะไรแบบนั้น
วิธีเดียวที่ผมจะรู้สึกสงสารคนอื่นได้ คือต้องจินตนาการว่าพวกเขาเป็นลูกหมา
มันไม่ถูกต้องใช่ไหม
ถ้ามีรายการการกุศลออกทางทีวี
ผมจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา คนอื่นจะได้คิดว่าผมกำลังบริจาค
จริงๆ ผมแค่อ่านเดอะสเปกเตเตอร์ออนไลน์
ทุกครั้งเลย
โอเค งั้นเราพักกันสัก…
ผมไม่ร้องไห้เลยตอนที่ย่าเสีย
ผมรู้สึกผิดจัง
ผมคือคนที่แนะนำว่าเราควรพาแกไปเล่นสกี
หนูโอเคไหม
- โอเคนะ - ค่ะๆ หนูโอเค
ไม่นะ ฉลาม
ล้อเล่นจ้ะ อือ ที่นี่ไม่มีฉลามหรอก
พวกจระเข้ไล่มันไปหมดแล้ว
ฉันไม่ได้เอากล้องติดมาด้วย
โอเค เก็บภาพในความทรงจำก็ได้
หิวน้ำไหม
- ค่ะ - อือ ฉันก็ว่างั้น
ฉันจะหยิบน้ำจากในกระเป๋าให้นะ
เป็นอะไรไป ตัวเปียกหมดแล้ว พรินเซส
ตอนที่ผมได้ข่าวแผ่นดินไหวที่เปอร์โตริโก
ผมกำลังกินมื้อเช้าอยู่
ผมไม่ได้รู้สึกว่ากินไม่ลงด้วยซ้ำ ผมยังตั้งหน้าตั้งตากินต่อไป
ซัดไข่ไปอีกฟอง
และผมค่อนข้างเหยียดเพศ
ผมว่าผู้หญิงผมสั้นมากๆ ไม่มีอะไรน่าดึงดูดใจเลย
เวลาผมเห็นผู้หญิงผมสั้นมากๆ ผมไม่เคยนึกภาพถอดเสื้อผ้าพวกเขาออก
แต่เพิ่มความยาวผมให้ต่างหาก
โอเค ได้เวลาพักแล้ว
มีใครรู้บ้างว่ามีเว็บไซต์นึง
ที่รวบรวมฉากเปลือยในเรื่องมหาศึกชิงบัลลังก์ไว้
เพราะผมรู้
บ่ายนี้เราสนุกกันมากเลย คุณเป็นไงบ้าง
เรามีปัญหา
คุณทิ้งความว่างเปล่าไว้ และผมเติมเต็มมันไม่ได้
พอเลย พวกแกรักคุณจะตาย
เพราะเวลาคุณอยู่ใกล้ๆ ผมถึงเป็นคนสนุกๆ ได้
แต่พอคุณไม่อยู่ แกก็เริ่มเล่นงานผม
เรื่องความรู้สึก เรื่องโคมไฟ เรื่องความรู้สึกเกี่ยวกับโคมไฟ และผมไม่…
บอกตามตรง ผมไม่รู้ว่าจะพูดอะไรเลย
คืองี้… แกไม่เคยมีครอบครัวใช่ไหมล่ะ
แกเลยสร้างครอบครัวในจินตนาการรอบๆ ตัวแก
โอเค สำหรับไทเลอร์แล้ว ดอกไม้ดอกนั้นมันไม่ใช่แค่ดอกไม้
อือ นั่นเป็นลูกดอกไม้
กับแม่ดอกไม้และพี่สาวดอกไม้ที่รักแกมากๆ
โคมไฟคือส่วนหนึ่งของครอบครัวแก
ใช่ ถูกเผงเลย
- ระวังนะ - รู้แล้ว
แกยังเข้าหาคุณไม่ได้ เพราะงี้คุณเลยต้องเข้าหาแก
คุณต้องรู้สึกถึงโลกใบนี้ในแบบที่แกรู้สึก
- เนอะ แล้วคุณก็จะเข้าใจแกเอง - โอเค
อือ โอเค
ผมจะพยายาม
- ผมจะลองดู - โอเค
เฮ้ คุณทำได้ยังไงเรื่องขวดน้ำนั่นน่ะ
เรื่องขวดน้ำอะไร
ก็คุณรู้เป๊ะๆ เลยว่าตอนไหนพวกแกหิวน้ำ
- ไม่รู้ซะหน่อย - รู้สิ
ไม่รู้
- ไม่เอา ขอบคุณค่ะ - เห็นไหม ผมดูไม่ออกเลย
มารวมตัวกันตรงนี้ มาเลยๆ
โอเค เด็กๆ ที่น่ารักทุกคน นี่คือเกมชิงธง
เรามีทีมครอบครัวสิบทีม
และทุกคนต้องเอาธงไปปักไว้ที่ไหนสักแห่ง
มาเอาธงไปได้เลย
อ๊ะ ไม่นะ ขอโทษที เราเอาสีแดง
เราทีมสีแดง ฉันได้ธงแดงมา
คุณต้องพยายามเก็บธงของทีมอื่น
แต่ถ้าคุณถูกจับได้ในเขตของทีมอื่น
คุณจะถูกส่งไปอยู่คุก
แต่ไม่ต้องห่วง มีนาโช่กับซอสจิ้มให้กิน
ไปเลยทุกคน ไปปักธงในที่ที่จะไม่มีใครหาเจอ
ยกเว้นผมคนนึง เพราะผมต้องขอธงคืนตอนหมดวัน
เข้าใจกฎพวกนั้นไหม
ฉันละอยากหยุมหัวเธอจัง
อือ ฉันอยากชนะเธอน่ะ แต่ไม่ทำหรอก
ไม่ทำหรอก ไม่มีใครจดคะแนนนี่ แค่เล่นกันสนุกๆ เนอะ
- ไม่สำคัญหรอกถ้าพวกเขาได้เต็นท์ไป - โอเค มาเร็ว
มียอดวิวนายธนาคารนอกเครื่องแบบ เพิ่มอีก 400 คน
ผมส่งลิงก์ให้คุณแล้วไง
นี่อะไร
มันคือบล็อกของคนวงใน ในวงการธนาคารของผมเอง
ผมได้แนะแนวทางให้…
คนเฝ้าประตูผู้ชายผิวขาวที่ตรงเพศสภาพ และชอบเพศตรงข้ามของวงการสื่อสิ่งพิมพ์
มันคือการเตรียมพร้อมเผชิญหน้าที่สำคัญมากๆ
ที่ได้แรงบันดาลใจมาจากโซลวีก แอนสแปค
ซึ่งผมคิดว่าเขาควรมีชื่อเสียงดังพอๆ
กับฮานส์-เยอร์เกน ซูเบอร์เบิร์ก
ไม่ต้องห่วงหรอก เธอดังอยู่แล้ว
ดีจริงๆ ที่มีงานทำ
อะไรเหรอ
ฉันเกลียดงานฉัน สก็อตต์
ฉันเกลียดมาก และเกลียดตลอดเวลาด้วย
ไม่ยักรู้มาก่อนเลย
คุณ… อะไร…
คุณเกลียดส่วนไหนของงานนี้เหรอ
เด็กๆ
อือ
ส่วนใหญ่เลยนะนั่น
ฉันทนพวกแกต่อไปไม่ไหวแล้ว
ใบหน้าเล็กๆ ของพวกแก
สมองเล็กๆ ของพวกแก และมือเล็กๆ ของพวกแก
พวกแกใช้เวลาตั้ง 45 นาที กว่าจะกินแอปเปิลสองชิ้นหมด
และทั้งวันก็มีแต่เรื่องพวกแก
พูดจริงๆ นะ ไม่มีใครถามฉันเลยเหรอว่าฉันรู้สึกยังไง
ฉันมอบช่วงเวลาที่ดีที่สุดในชีวิตฉันให้พวกแก
อนาคตพวกแกจะจำชื่อฉันไม่ได้ด้วยซ้ำ
พวกแกแค่เดินจากไปพร้อมกับของของฉัน
คุณรู้ไหมว่าตอนจบเทอมที่แล้ว ฉันได้ไม้ทากาวสภาพสมบูรณ์คืนมากี่อัน
คุณต้องอึ้งแน่ๆ สก็อตต์
รู้ไหม สิ่งเดียวที่ฉันทำคือคิดถึงอนาคตของพวกแก
แล้วใครจะคิดถึงอนาคตของฉันบ้าง
หน้าที่ใครที่ต้องคิดถึงเรื่องนั้นเหรอ
แจ๋ว มีคนมากดไลก์อีก
ขอโทษที
ไม้ทากาวคืออะไร
พรินเซส ดื่มน้ำหน่อยไหม
นุ่มนิ่มจังเลย
เดี๋ยวๆ เดี๋ยวๆ
- มีคนอยู่ในเขตของเรา - เร็วเข้า รีบไปซ่อนตัว ไป
ตายจริง ขอบใจจ้ะลูก
ดูสิเนี่ย
- หนูรักแม่นะ - แม่ก็รักลูกจ้ะ
ฉันอยากชนะพวกเขา
ฉันไม่อยากผ่อนคลาย ฉันไม่อยากเล่นสนุกๆ แค่นั้น
ฉันอยากเอาจริง ฉันอยากเป็นฉันอีกครั้ง
ผมก็อยากให้คุณเป็นคุณอีกครั้ง
ขอบคุณ คอแห้งพอดี
มาชนะเกมนี้กันเถอะ
นิกกี้ คุณดูโคตรฮอตเลย
- สาม สอง หนึ่ง ไปเลย - เร็วเข้า
ขอโทษจ้ะ
ไม่เป็นไรนะ ไม่น่ากลัวหรอก ไม่น่ากลัว
ตอนนี้แหละ
วิ่งเร็ว
เราต้องชนะแน่ เราชนะแน่นอน
- หยุดก่อน - อะไรเหรอ
อดัมอยู่ไหน
เราจะทำไงกันดี
เราจะกลับไป เราจะไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง
มันคือส่วนหนึ่งของครอบครัวเรา ไปเร็ว
ไม่เข้าใจเลย ทำไมมันไม่อยู่ตรงนี้ล่ะ
อดัม
เร็วเข้า มานี่
- เร็วเข้า - เฮ้ หยุดนะ
- เฮ้ หยุดก่อน - หยุด
- ดีเลย - มาเร็ว
อดัม
จ้ะ แต่สภาพมันเสียหายนิดหน่อย
พวกเขาอยู่นั่น
(คุก)
ไปนั่งตรงนั้นนะ
แย่ละสิ
(ลาป่วยเพราะแซนด์วิช - ขอบคุณมาก)
(ฉันไม่เห็นป่วยเลย)
- เซ็กซี่เนอะ - ไม่
- ไม่เหรอ - ไม่
ไม่เอาน่า
- นั่นบรอนเซอร์ของฉันเหรอ เจส - ไม่รู้สิ
- ไม่รู้สิ มันอยู่ในกระเป๋าคุณ - มันแพงนะเนี่ย ให้ตายสิ
เราย้ายมาอยู่ที่นี่ไม่ได้
พวกแกเป็นเด็กในเมือง
ตอนที่เราไปเดินเล่นในป่าสน พรินเซสถามว่า
"ทำไมอากาศกลิ่นเหมือนสบู่อาบน้ำ"
รู้ไหม มันคือพรสวรรค์ที่คุณมี การไม่รู้สึกกังวลน่ะ
- อือ ไม่รู้สิ - จริงๆ นะ ไม่ มันดีมาก
ว่าแต่พ่อคุณส่งเงินมาให้รึยัง
ยัง เขาบอกว่า…
เขาบอกว่าเร็วๆ นี้แหละ
และเขาจะ…
นั่นแหละ
อือ
มันได้ผลอยู่แป๊บนึงใช่ไหมล่ะ ที่ฉันเป็นคุณน่ะ
เพราะผมต้องเป็นคุณน่ะสิ มันต้องมีคนเป็นคุณด้วย
ฟังนะ คนงี่เง่าที่ไหนก็ "ทำตัวสนุก" ได้
แต่พอเกิดเรื่องจริงจังขึ้นมาละก็
พวกแกจะหันไปขอให้คุณช่วย ซึ่งผมช่วยพวกแกไม่ได้
พรินเซส เติมอาหารอีกไหม
แกจงใจทำน่ะ นิกกี้
เฮ้ แกทดสอบความเครียดของคุณอยู่
เพราะแกอยากรู้ว่าคุณจะยอมแพ้ไหม
และถ้าคุณยอมแพ้
แกก็อยากรู้ไวๆ ดีกว่ารู้เมื่อสาย
ใช่
- ทายซิใครอ่านหนังสือมาบ้าง - เงียบเลย
เปล่าหรอก ผมไปคุยกับโรซาต่างหาก
เธอบอกว่าเธอก็เป็นแบบนี้กับพ่อเลี้ยงของเธอ
พ่อทิ้งเธอไป เห็นไหม ฉันบอกคุณแล้ว
ไงพวก
ประเด็นคือแกตั้งใจทำให้เป็นเรื่องยากสำหรับคุณ
งั้นแกก็เลือกคนผิดแล้ว
ถ้าแกคิดว่าฉันจะยอมแพ้เวลาเจอเรื่องยากๆ
เพราะแกไม่รู้เลย…
ว่าฉันมองทุกอย่างยากไปหมดแหละ
สุดท้ายแล้วคุณจะชนะใจแกได้
และถ้าแกเป็นเหมือนผมละก็
แกจะไม่รู้ตัวเลยด้วยว่าแกตกหลุมรักคุณตอนไหน
(ส่งข้อความระบุจำนวนที่คุณต้องการบริจาค)
(มูลนิธิการกุศลช่วยเหลือเด็กแห่งชาติ)
(บริจาค 100 ปอนด์)
(บริจาคสิบปอนด์)
(การลงทุน)
(ที่ตรวจครรภ์)
(ตั้งครรภ์)
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี