Jak tu znaleźć drogę, kiedy na każdym rogu jest Pret A Manger?
Może spytamy Scotta?
Nie. Nie wie, że przychodzę.
To niespodzianka.
Czemu tak wolno idą?
Głaszczą kota.
- Co? Kota? - Tak.
O Boże.
Szybciej!
Po co bierzesz muffinki na premierę książki?
Żeby pogratulować.
Freddy ciągle je nam wysyła.
Takie ma wyobrażenie o dobroci.
To jak jest z tobą i Jasonem?
- Jeszcze mu nie wybaczyłaś? - Nie.
Skłamał o kupnie mieszkania, które teraz tracimy,
powiedział Bev rzeczy, których używa przeciw nam
i w tajemnicy zaryzykował naszą kasę, w dodatku ze Scottem.
Który akurat świetnie się do tego nadaje.
- Jasne. - Ale i tak.
O, to tam.
Jeśli potrzebujecie… to tam!
- Książka o ekonomii. To imponujące. - Też jestem pod wrażeniem.
Naprawdę udowodnił Jilly, Nikki, tobie, mnie, swojej rodzinie, swoim znajomym,
naszym znajomym, tamtemu budowlańcowi i Karen, że nie mieliśmy racji.
Należą mu się brawa.
Mówimy, że nieważne, jak zarabia facet naszej córki,
o ile ją uszczęśliwia, ale naprawdę tak nie myślimy.
Nigdy nie byłam na wieczorku literackim.
Myślisz, że będzie pikantny? Rozpustny?
Nie sądzę, Jill.
W końcu, do cholery.
Ile zajmuje głaskanie kota?
Był bardzo ładny i zrobiła się mała kolejka.
No to chodźmy.
Co do…
BANKIER NA BAKIER WASZ ULUBIONY PAJAC
Bankier na bakier!
Nieźle.
Świetnie.
O nie.
Warto się starać
Cieszę się, że przyszłaś. Nie miałaś prowadzić po szkole treningu?
Nie, Amy mnie zastępuje.
Scott, co to ma być?
Nie zmieniaj dla mnie swoich planów.
Jeśli musisz wrócić, w porządku.
Nie muszę.
Co to ma być? Co ty robisz?
W prawdziwym życiu jest taki sam.
O czym ona mówi?
I dlaczego na tych zdjęciach masz takie dziwne miny?
Tak.
Tartinkę?
Dziękuję.
Wcale nie trzeba ich brać.
Nie trzeba?
Zaraz wracam.
- Dobre są te z łososiem? - Tak.
Chcesz mi je zabrać i dać Scottowi? Może za pół roku odda mi trzy czwarte.
No weź, Nikki…
Jeśli idziesz, weź ich więcej.
Czyli myślą, że jesteś postacią?
Tak. W świecie literatury to normalne.
To jak pseudonim. Wiele pisarzy go ma.
George Eliot miał.
Jest bardzo szanowany.
Scott, oni się z ciebie śmieją.
Na początku drwili z Jezusa,
a teraz jest wszędzie, nie?
Więc z połową jego udziałów w rynku…
Nie!
Mam dla ciebie ochraniacz krocza i kask.
Nieporozumienie z armatką pieniężną. Włożyli do niej monety zamiast banknotów.
Jeśli to założysz, nic nie poczujesz.
Nie. To nie takim pisarzem chcesz być.
Próbowałem, Karen, i tylko tyle mi się udało.
Nie mam motywacji, żeby znów próbować.
Przepraszam, że skłamałem
i dałem Scottowi kasę na inwestycję, nie pytając ciebie.
- To hazard. - Nie.
Właśnie że tak.
Nie każdy może być bogaty.
Wmawiają to takim, jak my, żebyśmy dawali im pieniądze.
Nawet nie pomyślałeś, żeby mnie spytać!
Chciałem dać ci rozwiązanie, nie problem.
Nie jestem dzieckiem, żeby ułatwiać mi życie.
- Pomagam znaleźć rozwiązania. - Nie było żadnych.
Mo…
Mogliśmy poprosić rodziców.
Nie mają tyle pieniędzy.
Nie używają nawet dużego palnika na kuchence.
I nie chcę brać cudzych oszczędności.
Scott był najlepszą opcją. Myślałem, że je zastawi.
- Co takiego? - Zastawi.
Tak zarabiają ci finansiści.
Zastawiają kasę.
Jak to „zastawiają”?
No wiesz, zastawiają.
- Zastawiają! - Przestań to powtarzać!
Nie wymieniłem ich na magiczną fasolę.
Jest bankierem. Nie może być kompletnym idiotą.
Idealne wyczucie czasu. Dzięki.
Próbuję to naprawić.
Dlatego wożę ludzi. Dobrze zarabiam.
Tak. Kolejna decyzja podjęta beze mnie.
A na domiar złego
powiedziałeś Bev o naszych problemach.
Osobie, która stoi między nami a naszymi dziećmi.
Powiedziałem,
bo nie chciałem, żeby myślała, że się wywyższamy.
Że jesteśmy idealną rodziną, która nią gardzi.
Ale to było głupie.
- Czyżby? - Tak!
Kiedyś głupie decyzje podejmowaliśmy razem.
I rzadziej już rozmawiamy.
- O Boże! - Podwyższyli ceny, rozumiesz?
Słuchaj, pójdę już.
Bardziej przydam się wam tam niż tutaj.
No to idę, ale możemy pogadać potem?
Nik?
Chyba zjem po powrocie gotowane jajko.
Tak.
Naprawdę tak sprzedaje się książki ekonomiczne?
Nie wiem. Nie sprzedaję książek ekonomicznych.
Chyba nikt nie sprzedaje.
- Wiem, ale robicie z niego… - Nie.
To książka humorystyczna.
No i sam fakt, że dostaje kasę za pisanie jest…
zwycięstwem.
To kiedy ją dostanie?
Kiedy spłaci dług za marketing, bo trochę bulimy.
Czyli to on za to płaci?
Tak i jesteśmy bardzo wdzięczni.
Cudownie się bawię.
Wie pani, ta firma ma ogromne długi.
Branża wydawnicza ledwo dycha. Zarabiają tylko książki szefów kuchni.
Gotujesz może?
- Nie. - No cóż.
Jeśli poznacie jakichś szefów,
dacie mi znać?
Przepraszam, ale…
to nie taką książkę chciał napisać.
To nie ja stoję między Scottem a jego Nagrodą Bookera.
Dorastałem z takimi jak ty.
Beze mnie nie jesteś Philipem Rothem, tylko gościem z kozią bródką w golfie,
czytającym poezję i grającym na bongo tancerkom w czarnym trykocie.
Nie jesteś poważnym człowiekiem
i tylko taką książkę umiesz napisać.
Przepraszam.
Miło było poznać.
Dobrej zabawy.
Chyba właśnie znalazłeś swoją motywację.
Chodź. Nie poprzestaniesz na połowie marzenia.
Przepraszam, ale to chyba nasze.
Dobrze się bawicie, dziewczyny?
Dobra, idziemy.
Weźcie, ile możecie.
Ja to wezmę. Dzięki.
To niestety tuczące. Chodźcie. Bierz szampana.
Chyba za to zapłaciliśmy.
Chodźcie. Idziemy!
Idę!
Nasz doradca finansowy biegnie ulicą, trzymając tacę goujon.
Chodźcie!
GÓRNE MIESZKANIE OFERTA ZŁOŻONA
Niech to się już skończy, żebym znów mogła go nie cierpieć.
Każę mu przestać.
Nie spiesz się. To niezłe muffinki.
A to co?
Niespodzianka dla Tylera, żeby zastąpić klucz francuski.
Jase, nie da się narzucić miłości.
I tak jest za mały.
- O wiele za mały. - Jest śliczny.
Nie podoba mi się. Jest za mały do przytulania.
Co chcesz z nim zrobić?
Przykro mi, ale musimy go odesłać i znaleźć większego.
Szkoda, bo jest śliczny.
Co to jest?
Jen przychodzi na babski wieczór.
Chcę, żeby się zrelaksowała.
A potem ją zwolnię.
Ale zanim przyjdzie, możemy pogadać?
Przepraszam, wychodzę.
Serio? Wciąż nie porozmawialiśmy.
Wiem, ale są godziny szczytu.
Dwie godziny teraz to cztery potem. Pogadamy jutro?
- Dobrze? - Jase.
Przepraszam, Nik.
Pa.
Ale miło.
Mam takie rzeczy na siłowni. I czasem w domu, kiedy z niej wracam.
Dobrze…
Jen, coś ci…
Cześć, Jen.
O, cześć, Princess.
Ładny mam tatuaż?
Ale super.
Ja mam sześć, ale żadnego nie mogę ci pokazać.
Pamiętaj, żeby nie zmywać tego za wcześnie.
Młodszy wygląd to więcej darmowej jazdy autobusem.
No tak.
- Jen… - Mam małe pytanie.
Jak rozpoznać depresję?
Jen, co się dzieje?
Chcę być z Dzynią, ale ona chyba nie chce być ze mną.
Czemu chcesz być z kimś, kto nie chce ciebie?
Bo tacy ludzie są najlepsi.
No tak.
Spotkamy się z innymi i z 17 razy powtórzyła „bez zobowiązań”.
O Boże.
Każde pokolenie myśli, że opanowało seks bez zobowiązań.
Nikt tego nie opanował.
Potrzebujemy zobowiązań. Zobowiązania są dobre. To one nas spajają.
Tak bardzo skupiam się na swojej karierze.
Osiągnęłam w niej wszystko i chyba czas zająć się sprawami sercowymi.
Muszę znaleźć w kimś oparcie.
Muszę olać seksownych ludzi na MDMA
i znaleźć kogoś miłego na praktykach.
Muszę się zakochać.
Miłość nie przychodzi sama.
To nie zaklęcie.
To praca.
Ciężka praca.
Ale jeśli jej pragniesz, to ją znajdziesz.
Jesteś dla mnie taka dobra. Jesteś najlepszą osobą, jaką znam.
To o czym chciałaś pogadać?
Nieważne.
TABLICA MOTYWACYJNA POMYSŁY NA FABUŁĘ
PORZĄDEK PISANIA STRUKTURA FABUŁY
TELEFON NIEPAMIĘCI POWIEŚĆ
NIEBO MIAŁO BARWĘ MELASY.
Czemu piszesz tutaj?
Mój gabinet jest za blisko kuchni i nie mogłem się skupić.
- Jak idzie? - Dobrze.
Mknę do przodu.
POMYSŁY NA FABUŁĘ SKOK NA BANK
Pamiętaj, musi być pięć stron przed snem.
Jasne.
Dzisiaj? Jasne.
Mogę zwiększyć czcionkę?
Nie. Nie możesz.
Nie jest jeszcze do wglądu.
Zamknij się.
NIEBO MIAŁO BARWĘ MELASY. W SAM RAZ NA KONIEC CZEGOŚ.
Jest dobrze, ale…
Naprawdę potrzebujesz tylu słów?
Słowa to moje dzieci, Karen.
Trudno mi je zostawić.
Swoim uczniom mówię: „Piszcie krótko i jasno”.
Wierz mi.
Kiedy codziennie czytasz 30 wypracowań, cenisz pisanie wprost.
Dobra, suń się.
Dobrze.
No tak.
Tego nie trzeba.
- Dobra. To co miało się stać? - Chciałem…
Przychodzi do męża, żeby powiedzieć mu, że to koniec
i na miejscu odkrywa, że został zamordowany.
Dobrze. To czemu tego nie napiszesz?
Było…
tak dużo krwi,
że czuła w powietrzu smak metalu.
Chciała, żeby to się skończyło,
ale nie tak.
To bardzo dobre, nie? Bardzo… Tak.
No proszę.
Bardzo chandlerowskie.
Naprawdę?
Tak.
Pisz dalej.
Napisz więcej.
No dobrze.
PRZYJECHAŁO TWOJE AUTO
Co ty robisz?
Musimy pogadać, a to jedyny sposób.
Płacę ci. Nie możesz odmówić.
Ale to głupie.
Jesteśmy rakietą.
Ta rodzina jest rakietą.
Jeśli się zepsuje, nawet troszeczkę, to…
To wylądujemy w złym miejscu.
Albo spłoniemy.
- Trzeba naprawić ją wcześnie. - Możemy nie w godzinach szczytu?
Nie, zawsze są godziny szczytu.
Wydaje mi się, że to wymyślili.
Nie będę marnował benzyny.
W porządku. Możemy tu siedzieć.
Razem.
- A jeśli nie… - Co?
…to dam ci jedną gwiazdkę.
Ciekawe, jaki to będzie miało wpływ na twoje wyniki?
- Nie rób tego. - Zrobię.
- Zrobię to. Naprawdę. - Nie rób.
Niech będzie.
- Chwila, kto pilnuje dzieci? - Jen.
Co?
Spokojnie. Jest bardzo odpowiedzialna.
Z zadaniami domowymi jest tak, że w szkole się staracie,
a potem zauważacie, że na co dzień się tego nie używa.
Więc lepiej się wyluzować i robić swoje, wiecie?
Jesteś na to za mały.
Na to też.
- Hej? - Mogę kawy?
Nie, Tyler.
Tak się nie pyta.
Mogę prosić o kawę?
Już lepiej. Tak, możesz.
Tyler!
Nie marnuj kawy.
- Wszystko się psuje. - Jak to? To znaczy co?
My. Inne rzeczy.
Sama nie wiem, Jason. Po prostu… to czuję.
- Nie nadajemy się? - Oczywiście, że się nadajemy.
Uprzedzali nas, że będzie trudno, nie?
Tak, ale oczywiście im nie uwierzyłam.
Myślałam, że będziemy wyjątkiem.
Wszyscy zawsze mówią, że związki są trudne,
ale nasz nigdy nie był.
Wszystko inne w moim życiu było trudne, ale to nigdy nie było.
Może po prostu musimy przyzwyczaić się do bycia ze sobą
w inny sposób, wiesz?
Może musimy przyzwyczaić się do większych starań.
Możemy szczerze mówić o swoich uczuciach?
Tak, oczywiście.
Mówiłam głównie o tobie.
Trudno mi zaakceptować, że nie mam takiego wkładu finansowego jak ty.
Ale to dlatego, że więcej zajmujesz się dziećmi.
Przez to ja czuję się winna.
No i…
martwię się, że Bev ma rację.
Może nie jesteśmy najlepsi dla tych dzieci. Skąd mamy wiedzieć?
Skąd w ogóle wiemy, że chcą z nami zostać?
- Tyler, co tu robisz? - Nie mogę spać.
To pewnie przez kawę. Może przerzuć się na bezkofeinową.
Jen, kiedy będę większy?
Tak naprawdę to tego nie zauważysz.
Kiedyś się obudzisz i będziesz duży.
Wracaj do łóżka. Muszę wyprać ci piżamę.
Dawno tak nie rozmawialiśmy.
Fakt.
Łatwiej rozmawiać o emocjach, kiedy się na siebie nie patrzy.
Tak?
- Piszą to w podręcznikach wychowania. - Tak.
Wiedziałam, że tylko je kartkujesz.
Wcale nie. Przeczytałem wszystkie.
Masz chusteczki?
W schowku.
Jason.
To żeby dostawać więcej napiwków.
Odwieziesz mnie do domu?
Oczywiście.
Wszystko się ułoży.
Bo mamy dobrą miłość…
która przetrwa całe życie.
Co?
W środku jest dużo trudnych rzeczy.
Dasz mi na trochę auto?
Więc chyba wracam do apek.
Tak.
Mam już tego dość.
Sama zobacz.
Nie wstawiaj profilowego z cudzym psem.
To mylące.
Jen, muszę ci coś powiedzieć.
To pies jego cioci, więc ma do niego dostęp.
Ale zdjęcie sugeruje, że codziennie.
- Myślę, że to wie. - Jen.
Tak?
Nie. Musimy patrzeć przed siebie,
bo bardzo mi trudno.
Prowadzić?
Tak, zdecydowanie patrz przed siebie.
Tak mi przykro. Muszę cię zwolnić.
- Co? - Patrz przed siebie.
Proszę, Jen. Inaczej zacznę płakać.
Chciałam sama ci to powiedzieć.
Kocham cię.
To dla ciebie początek.
To nie jest koniec.
Wierzę w ciebie i to, co możesz osiągnąć. Zacznij brać siebie na poważnie.
Przestań być bierna.
Wymagaj więcej.
Zdecyduj, czego chcesz od życia, i dąż do tego.
Wiem, czego chcę.
ANALIZA INWESTYCJI
Tak!
Jestem duży!
DZIĘKUJĘ ZA PRZYJAŹŃ. FREDDY X
GÓRNE MIESZKANIE SPRZEDANE
ORZECZENIE WS. ADOPCJI
Przyszły tydzień?
Napisy: Marzena Falkowska