EVLENDİĞİMİZDE
"Yani sonuç olarak bence Nikki ve Jason, Princess ve Tyler'a
uygun değil."
Ayrıntılı yazmış.
Bak, o kadar da kötü değil. Bu…
Jase, okumaya başladığında karanlıktı.
-Mahkemede böyle mi diyecek cidden? -Evet.
-Buna inanmıyorum.
-Evet. -Bu ne demek?
Bu, çocukları kaybedeceğiz mi demek?
Bizim değiller ki kaybedelim, değil mi? Henüz öyle değil.
Bugün duruşmada ne olacağını görelim.
Üç ay önce çocukları alacağımızı sanıyordum.
Evleneceğiz sanıyordum. Bu dairede yaşayacağız sanıyordum
-ama şimdi… -Evlenmemize
hiçbir şey engel olamaz, tamam mı? Evsiz bile kalsak.
Aslında açık hava düğünlerini severim. Yani…
Bir hayalim vardı. İçinde çocuklar da vardı.
Şey…
…onları kaybetmeyeceğimizi umalım.
Çocuklar olmadan nikâh olmaz.
O dediğin Noel ama peki.
-Çay ister misin? -Çok isterim.
Bak, ne diyeceğim.
-Hadi, yapalım. -Neyi?
Evlenelim.
Ne?
Evlenelim.
Bunu konuştuk zaten. Evet dedim.
Sürücü ehliyeti değil bu.
-Yeniden başvurmana gerek yok. -Hayır, bugün yani.
-Ne diyorsun sen? -Hadi, evlenelim.
Çocuklar hâlâ bizimleyken bugün evlenelim.
Neden olmasın? Üç ay önce teklif edince aldığım lisans duruyor.
Ciddi misin?
Bak, orada olmalarını istiyoruz. Değil mi?
Ve bu son gün olabilir… Boş ver. Aptallık ediyorum.
Boş ver. Sorun değil.
Tamam.
Gerçekten mi?
-Evet. Yapalım. İstiyorum. -Öyle mi?
-Evet mi? Tamam. -Evlenmek istiyorum!
Ama 15.30'da duruşma var.
15.30'dan önce nikâhı nasıl ayarlayacağız?
İki küçük yardımcımız var, değil mi?
Kesinlikle. Evet, hayır. Memnuniyetle beklerim.
Uyanın! Herkes uyansın!
Peki, millet, çılgınlık yapalım mı?
-Hayır. -Hayır.
-Tamam. -Evet. Tamam, anladım.
-Evet. -Çünkü bugün evlenmek istiyoruz!
Tamam, evet. Onu tutun. Alırız. Çok teşekkürler.
Harika. Dinle, 13.30'da bir boşluk varmış
çünkü Emily'yle Paul ayrılmış!
-Evet! -Evet!
Peki, kim neden sorumlu?
-Giysiler! -Ve yiyecek!
Tamam o zaman.
Peki, sen giysileri halledeceksin. Sen de yiyecekleri.
Ne bekliyoruz? Gidip evlenelim!
Hadi, çocuklar. Dişlerimizi fırçalayalım.
Giysiler mi? Yani tüm olay giysilerde zaten.
Bir şey olmaz.
Tamam. Baban bizimle buluşacağını söyledi.
Tamam. Harika. Dinle, yüzük için
istediğimiz bir şeyi alacak
paramız ya da vaktimiz yok bence…
Hayır, yüzükler umurumda değil.
-Önemli değil. -Peki, güzel.
İşte geldik!
Düğün için demeyin. Düğünlerde fiyat iki katına çıkıyor.
Tamam. Girin bakalım.
-Selam. -Selam.
Ne yazık ki beklenmedik bir cenazemiz var.
Başınız sağ olsun.
Evet, o yüzden acilen çiçek lazım.
-Tabii. Evet. -Sizde şey yoktur herhâlde,
neşeli ve renkli bir şeyler?
-Öyle olmasını isterdi. -Tabii. Evet.
Ellie? Bu hanıma çöplemeleri gösterir misin lütfen?
-Teşekkür ederim. -Tamam.
İyi misiniz?
Evet. İyiyim. Çok teşekkür ederim. Evet. İyiyim.
Çok çabuk olmuş diye duydum.
Evet. Bir saat kadar oldu…
-Bari huzurlu muydu? -Değildi. Hayır. Çocuklar bağırıyordu.
Açıkçası bunu bir süredir düşünüyorduk.
O yüzden şey iyi geldi, sonunda…
tetiği çekmek. Anlarsın ya?
Onunla konuşmayı bırak lütfen.
-Bunlar mükemmel. Sağ olun. Evet. -Tabii.
Tamam, peki, bunlar 45 paunt.
Tamam. Peki, cenaze indirimi?
40 paunt olabilir mi?
Evet. Harika.
Tamam, çiçekler hazır.
Tamam. Çakın. İşte böyle. Tamam, gidelim! Hadi!
İşte orada. Merhaba!
-Merhaba! -Selam.
Sağ ol Vic. Ayrılınca çok daha kolay. Orada görüşürüz.
Tamam, bu ikisi giysiler ve yiyeceklerden sorumlu.
-Hayır, yiyecekler ve giysiler! -Hayır! Yiyecekler ve giysiler!
Ne yapıyoruz bilmiyorum ama gidip yapacağız sanırım.
-Hadi. -Evet, siz ikiniz. Tamam.
-Güle güle! -Tamam o zaman. Peki…
Tamam, hayır. Jase, evlenmeden önce yüzünü görmemeliyim.
-Kötü şans getirir. -Ne diyorsun sen?
Bütün gün birbirimize baktık.
Hayır. Aslında ben 9.00'dan beri gözlerimi bulandırıyorum
ama artık başım ağrıyor. O yüzden ayrılmalıyız.
Gidip mavi bir şey bulacağım,
ödünç alacağım yeni ve eski bir şey.
Bu sıralamayı hiç duymamıştım ama iyi şanslar.
-Herkesi mutlaka davet edersin, değil mi? -Merak etme. Hallederim.
-Gözlerini aç. -Çok üzgünüm!
-Hayır! Hayır. -Gözlerini aç.
Bir saate burada buluşuruz.
-Tamam mı? -Tamam. Güle güle!
Nikâh 13.30'da, duruşma da 15.30'da.
Çok vaktim yok. O yüzden ödünç vereceğin her şey olur.
Hayır, bulacağım.
-Tebrikler. -Teşekkür ederim.
-Biraz acelem var Scott. -Sana bir şiir yazdım.
Lütfen, hayır. İmkânsız. İnanılmaz.
-Değil mi? Evet… -Evet.
…ve deyim yerindeyse, kalemimi duvara astım. Bu, sonuncusu.
Sana vermek istiyorum. Sunum önerisi.
AŞK NEDİR? YAZAN SCOTT FILBERT
Vivaldi çal ve bir kadeh iyi konyak koy. 2005'ten sonra yapılmış olmasın
ve kadeh kaldırmak demişken.
Bence kendi üflediğin kadehi kaldırmaktan
daha tatmin edicisi olmaz.
Scott, cam üfleme kursuna gittiğini söyleyeceğim demiştim.
Buna gerek yoktu.
Anlaşıldı.
Tamam.
Buldum.
-Bunlar ne? -Küpelerim. Ödünç alınmış bir şey.
Bunlar benim. Benden çaldın.
-Çalmadım! -Karen, bunlar ne zamandır sende?
Sana inanamıyorum.
-Sana sorup duruyordum… -İyi bir vaftiz annesi olmak istiyorum.
Konuyu değiştirmek için yaptığını biliyorum ama umurumda değil.
Ve şiiri yüksek sesle okuma.
İçinde Keats'ten beş mısra falan var.
Peki. Bu ödünç alınmış şeyim olabilir o zaman.
Bir de yeni bir şey lazım.
Yeni bir şey.
Evet, hayır, bende var.
Bundan nefret ediyorum. Yani hepsi aynı görünüyor.
Yüzükler en sevdiğim yeri. Büyük jestleri severim.
Ben küçük olanları yapamadım.
Ne? Karını aldatmamak gibi mi?
Biraz daha harcamak isterseniz 18 karatlıklar da var.
Vay canına, çok hoşlar, değil mi? Evet. Hoş bir ağırlıkları var.
Tamam… Hayır. Bu çok fazla.
Evet. Hayır, haklısın. Ona yüzük alma hatta.
Bir kitap hediye çekiyle banyo köpüğü al. O buna değer.
Evet, öyle. Değer. Peki, acaba…
acaba bunu taksitle ödeyebilir miyim?
-Çoğunu şimdi… -Üzgünüm.
-…ve kalanı da gelecek ay versem… -Ne yazık ki olmaz.
Tamam. Peki.
-Bunları almalısın ama. -Param yok, var mı?
-Farkını ben veririm. -Ne? Hayır.
Benim ödemem lazım. Üç haftalık dalgalı fiyatlandırmanın amacı bu,
bu yüzüklerin beşte dördüne paranın yetmesi gerek. Yani…
Sen alıyorsun zaten. Bana geri ödeyeceksin. Hadi.
En iyi ve tek dostuma bir aylığına birkaç yüz papel borç verebilirim.
Hayır, yapamam. Yapamam. Hayır.
Jason…
Evet de.
Hayır. Hayır, dostum.
Evet de.
Evet.
-Her şeyi aldın mı? -Merhaba.
Sayılır. Herkesi davet ettin mi?
Evet. Toplu mesaj attım…
Karen'ın nikâh hazırlığı sekiz ay sürdü.
Biz bir sabahta hallettik ve kahve molası bile verdim.
Bir sonraki olimpiyatları biz organize etmeliyiz bebeğim.
Yani elimde çoğu gelininkinden fazla şey yazıyor.
ÇİÇEKLER - KAREN - SAÇ - MÜZİK
-Şu ne? -Müzik. Evet. Hayır, sorun değil.
Yani bir sabahta müzik ayarlamamız imkânsız, değil mi?
Evet…
EVLENDİRME DAİRESİ
Delilik bu. Tek oğlumsun ve böyle evleniyorsun.
Özür dilerim anne.
Hiç hazırlanacak vaktim olmadı. Briç kulübündeydim.
Sandra, muhteşem görünüyorsun.
Evet, çoğu dostumdan nefret ederim. Onları ezmek için giyiniyorum.
İkiniz de gelin buraya.
Hoş geldiniz. Mısır gevreği? Haribo? Normal. Ekşi.
Ekşi alayım.
İyi seçim.
-Selam. -Merhaba Jen.
-Evet, yapabiliriz. -Nikki.
Tanrım! Jen!
Özür dilerim. Çok terliyim. Yogadan çıkıp geldim
-ama havluma oturabilirim. -Yapma.
Sidikli'yi getirdim. Olur mu?
-Evet, sorun değil. -Erkek arkadaşını da.
Selam.
Çok tatlı. Hepimiz iyi anlaşıyoruz.
Jen, ben… geleceğini sanmıyordum,
beş gün önce seni kovduğumu düşünürsen.
Evet, onu tamamen unuttum.
Hayır, bu, başıma gelen en iyi şeydi.
Sidikli'yle birlikte iş kurduk.
-Adı Jinkle. -Tanrım. Çok hoş.
-İş ne? -Şantiyelere
inşaat ve çatı malzemeleri teslimatı.
Tamam! Harika!
Tanrım, çok gerginim.
Olma.
Yani envanter verisi eksikliği düşünülünce kesinlikle zor
ama işe alımı fason yaptırıp fonlama akımlarına bağlı olarak
yavaşça büyüyoruz.
Tamam. Peki. Bu içimi rahatlattı.
Kahretsin, nerede kaldın? On dakikaya başlıyor.
Ne? Giysi seçmelerine sen izin verdin. Seninki de bu.
Annemin verdiği eski kitapları okumalarına izin vermemeliydik.
Irkçı bölümlerin üstünü çizmiş
ama kahrolası cinsiyetçi bölümlere dokunmamış.
Sorun değil. Garipliğin iyi tarafındayız.
Ucu ucuna.
Teşekkür ederim. Saat kaç?
13.30. Acele etmeliyiz.
Hadi. Yapalım şunu.
Paul baykuşları çok severmiş. Ne yazık ki Emily sevmezmiş.
İptalin nedeni buymuş.
Gidelim mi?
Evet.
-Merhaba. -Merhaba.
-Cesurca bir seçim, değil mi? -Değil mi?
Evet.
-Çiçekçi kızı yanlış anlamış bizce. -Doğru.
Zürafa ne anlama geliyor pek bilemiyoruz ama…
Baba! Hadi!
-Değil mi? -Evet.
-Çok hoş. -Teşekkür ederim.
-İyi misin? -İyiyim.
Bunlar sana.
Bence garip olma sınırını biraz aştık.
-Üzgünüm. -Hayır.
Hayır, tam hayalini kurduğum gibi.
Bayanlar ve baylar, bugün burada Emily ve Paul'ü…
-Çabuk ama. -…çabucak evlendirmek için toplandık.
-Nikki ve Jason'ı. -Özür dilerim.
Nikki ve Jason. Dostları ve ailelerinin önündeler.
Sanırım birbirinize söylemek istedikleriniz var.
Evet.
-Aslında var. Evet. -Evet, sen başla.
Nikki.
-Tanıştığımız andan itibaren… -Evet.
-…şeyini hep seveceğimi biliyordum… -Tamam.
-Tamam, gülümsemeni… -Evet.
…enerjini, sınırsız neşeni, iyiliğini, cesaretini,
empatini, anlayışını, mizah anlayışını.
Tanrım.
Nikki, sen de bir şeyler…
Güvenilir, romantik, düzgün, eğlencelisin. Gülerkenki hâlini seviyorum.
Yüzünü.
-Tamam. -Güzel.
-Karşılıklı hislerimizi biliyoruz. -Evet.
Jason, Nikki'yi eşin olarak alıp
hayatını onunla paylaşacak,
gelecek ne getirirse getirsin onu sevecek, rahatlatıp destekleyecek misin?
Evet.
Ve Nikki, sen de…
Edeceğim, evet.
Gelinle damadın birbirine yüzük takması eski bir gelenektir.
Biz yüzük takmayacağız.
Dikkat et. Evet.
-Jason! -Bravo dostum.
İşte.
Olacağına emin misin?
Oldu.
-Bu olacak mı bilmiyorum. -Tamam.
Tamam. Defteri imzalarsanız artık evlendiniz.
Hayır, bekle. Üzgünüm, uygun bir şey söylemek istiyorum.
Tanrım. Doğru şeyi söylemeyi beceremem.
İnsan mutlu olmaktan bahsedince aptalın teki gibi görünüyor.
Değil mi?
Ama belki mutlu olmak, insanların aptal olduğunu düşünmesini takmamaktır.
Bu yüzden bunu söyleyeceğim.
Çok âşığım
ve çok mutluyum.
Tamam.
Sence Emily ve Paul olmadığımızı söyleyelim mi?
-Hayır, baykuşla fotoğraf istiyorum. -Tamam. Dikkatli ol.
İşte orada.
Öp onu.
Tamam, bir oda tutun.
-Tebrikler. Muhteşem. -Teşekkür ederim.
Bilgin olsun, sana biraz para kazandırmış olabilirim.
-Öyle mi? -Evet.
Sadece bir şeyi önceden sattım.
Küçük bir yayımcı sadece ama açıkçası, yaşadığımı hiç bu kadar hissetmemiştim.
Çok hoş. Çok acıktım.
-Nikâh için mi? -Hayır, hamburgerci sadece.
Gel bakayım.
Çocuklar. Burada olup bunu görebilmenize çok memnunuz.
Bir süre John ve Jilly'le gideceksiniz, tamam mı?
Biz de gidip hâkimi göreceğiz. Tamam mı?
Ne olursa olsun sizi sevdiğimizi bilmenizi istiyoruz.
-Sizi çok seviyoruz. -Çok.
-Çok. Hadi! -Hadi.
Çocuklar. Selam. Uygun bir zaman mı?
Çünkü düğün hediyenizi vermeyi unuttum.
Buraya bırakayım.
Tamam, hadi. Gidelim.
-Bunlarla çörekleri alır mısın anne? -Tamam, tabii.
Nikki. Hadi, bebeğim.
Evet. Özür dilerim.
-Ne yapıyorsunuz? -Sizinle geliyoruz.
Al bakalım dostum. Sana ne vereyim dostum?
Somon yahnisi var mı?
Ne yazık ki sonuncuyu demin sattık dostum.
Arancini köftesi?
Scott, ne yapıyorsun? Yürü!
Yetiştik mi?
Siz yaparsınız.
Onu göremiyorum.
MAHKEME SALONU
Gelmemiş bence.
Belki de…
Tamam. Belki fikrini değiştirmiştir.
Hayır, öyle bir hava sezmiyorum.
-Merhaba. -Merhaba.
-Anlamıyorum. Neden bizden nefret ediyor? -Birazdan öğreniriz.
İşte bu.
Evet, işte bu.
-Hadi. -Tamam.
AİLE MAHKEMESİNDE DAVA GÖRÜLÜYOR
Tamam, kimler burada?
Jason Ross.
Evet, teşekkür ederim, Sayın Hâkim.
Bir süredir bu çocukların bizim için anlamını
en iyi nasıl ifade edebileceğimi düşünüyordum
ve bizi ne çok değiştirdiklerini
ve aklıma gelen tek şey şu. Ben çocukken
babam kumsala giderken pilili pantolon ve gömlek giyerdi
ve şu anda dışarıda elinde değneği büyücü kılığında dikiliyor
ki o kostümü gidip ayrıca aldığını kesin olarak biliyorum.
Bunu 12 haftada yaptılar.
Bugün evlendik
çünkü bunu onlarsız yapmayı hayal edemedik
ve açıkçası artık onlarsız hiçbir şey yapmak istemiyoruz
ve tek söylemek istediğim buydu.
Tamam. Teşekkür ederim ama sadece isimleri doğruluyordum.
Tamam.
Yani Jason Ross musunuz?
Evet, Sayın Hâkim. Konuşan bendim elbette. Teşekkür ederim.
-Nikki Newman? -Evet.
Ve Bayan Beverly Reid.
Evet.
Tamam. Princess ve Tyler için toplandık. Geldiğiniz için teşekkür ederiz.
Sanırım Bayan Reid'in bir aile açıklaması var. Doğru mu?
-Evet. -Bayan Reid.
Kahretsin, ayraçlarla gelmiş.
Daireleri, paraları yok ve kumar sorunları var.
Özür dilerim, o parayla yatırım yapıldı. Kumar oynanmadı.
Bu bir bağımlılık, içki sorunu gibi.
Onun içki sorunu yok.
Aksine o hep bana…
Onun içki sorunu yok.
Princess'ı yeterince sıkı giydirmiyorlar. Kabanının önü hep açık.
İtiraz ediyorum Sayın Hâkim. Hırkası çok kalın.
Tyler eldivenlerini hiç takmıyor.
Özür dilerim, hayır, eldivenlerini dışarıda takmıyor
çünkü üşümelerini istemiyor.
Çok garip araba kullanıyor. İtalyanlar gibi. İçkiden olabilir.
-Tamam. Özür dilerim… -Oturun.
-Rap savaşı değil bu. -Ama biz iyi insanlarız.
Fazla iyiler! Yeterince sert değiller.
Sertiz. Sertiz! Dövmem var.
Evet?
Özür dilerim, ne diyeceğimi bilmeden kalktım.
Bu dava çok iyi gidiyor.
-Onları almalarını istemiyorum. -Neden?
Kızımı kaybettim zaten. Onları da kaybetmeyeceğim.
Bunu istediğimizi mi sanıyorsun?
Bence bir mola verip kendi köşelerimize dönmeliyiz.
Bizden nefret etmiyor.
Onları seviyor sadece.
İşte oldu.
Tuvalete gidiyorum bebeğim, tamam mı?
Çocukları kaybetmeye çok yaklaşmanın nasıl olduğunu biliyorum.
Artık kimse kimseyi kaybetmiyor.
Asla sadece bizim olmayacaklar.
Orada olmanı isteriz.
Tyler! Ne dedim sana? Ne dedim sana Tyler?
Sadece en korkutucu ikinci nine olursun.
Elim sende! Ebe sensin.
Kızım onlar için ne isterdi, düşünmem gerek…
…ve bilmiyorum. Ben…
-Nik, içeri girmeliyiz bebeğim. -Tamam.
Bence içeri girip ne söylemek istiyorsan söylemelisin
çünkü onların ninesisin ve ne istersen yapabilirsin.
Susun.
Ne dedim size? Sessiz olun.
Tamam. Hepimiz bir nefes aldık umarım.
Bayan Reid devam etmek istediğini söylüyor.
Evet.
EVİMİZİN ÖNÜNDE BİZ
Belki de bunu isterdi.
Kızım.
Bence ona bu yüzden Princess adını verdi
çünkü prensesler kurtarılırlar.
Onlara iyi bakın.
Ellerimizi indirmeliyiz.
Suçlamalar düşürülmüş gibi görünüyor.
Gelin bakalım!
BİR KIZ… VE BİR OĞLAN!
Yaşasın!
Sen.
Zürafalar çok ağır!
Bir ara ucundan döndük. Evet.
Bev.
-Gel, herkesle tanış. -Yapamam hayatım.
-Hayır, gerçekten istiyoruz. -Hayır.
Tamam. Evet, tamam.
Harika.
Teşekkür ederim.
Herkes, bu Bev.
Merhaba Bev! Selam Bev.
-Bev, bunlar da herkes. -Herkese merhaba.
Bu yani.
-Başlangıcın sonu. -Evet.
Bence her şey böyle bir şey.
Her şeyi burada yapamayacağımıza üzülüyorum.
-Nereye gideceğiz? -Bilmem.
Bilmiyorum ama her adımda seninle olacağım. Tamam mı?
Eşyaları kutulamaya başlamalıyız.
Tamam.
-İyi şanslar. Sonra görüşürüz. -Komik. Çok komiksin.
-Jase. Anahtarlarını böyle kaybediyorsun. -Onlar benim değil.
-Benimkiler cebimde. -Benim de değiller.
-Yedek mi yaptırdın? Hayır mı? -Hayır.
Çalışıyorlar.
Garip.
Kirayı vaktiniz olduğunda konuşuruz.
Ev satışından biraz para geldi ve bir gelir kaynağı lazımdı.
Lauren 21 olunca çıkmanız gerekecek.
Freddy.
Bakın, benim bir huyum var.
İnsanları ne çok sevdiğimi ancak gittiklerinde anlıyorum.
Bu yüzden bence en iyisi ikinizin olduğunuz yerde kalmanız.
Kahretsin dostum.
Gördün mü? Göt değilim.
Kiralar bir süredir yükselmedi.
Yani enflasyon üstünde bir artırım görebilirsiniz.
Tamam, bu iş garipleşmeye başladı.
Kirayı her ayın birinde ödersiniz, tamam mı?
Yani…
KARANLIK KÖŞELER BİR KAREN NEWMAN ROMANI
FİNANS GÜNCELLEMESİ FİNANS HABERİ ALARMI
FARADAY KİTAP YAYINEVİ BATTI.
ALKIŞ
FİKİRLER
GÜL
Anne!
-Anne! -Anne!
Tanrım.
Bu benim.
Evet.
Tamam, çocuklar. Geliyorum.
Alt yazı çevirmeni: Murat Lü