Tartt przyjmuje.
Bezsprzecznie jest dziś amuletem szczęścia Richmond.
Znajduje Rojasa i mamy to!
Richmond pokonuje Aston Villę 3-0,
prezentując ofensywę równie imponującą co nieznaną.
Dwie zdecydowane wygrane Richmond z rzędu.
Biedny Southampton kompletnie zdębiał.
Gol Bumbercatcha w 95. minucie daje zwycięstwo nad Tottenhamem.
Kibice wpadli w ekstazę!
Kolejna sensacyjna wygrana Richmond w meczu z Evertonem.
Czwarta z rzędu. Niesamowite. Charty idą jak burza.
Mają szczęście i tyle. Co idzie w górę, musi spaść.
Nelson Road zalała ekscytacja
i chyba nie ma szczęśliwszego człowieka niż trener Ted Lasso.
Fajnie, że podróż się udała.
Henry nie mógł się doczekać weekendu z tobą.
No wiecie...
Twarzą w twarz bije twarzą w ekran na głowę.
No i cieszę się, że mogę...
ponownie pana spotkać, doktorze Jacob.
Ted, proszę cię. Nalegam, mówi mi Jake.
Dobrze, Jake.
Nie. Wciąż mi z tym nieswojo.
Jak wtedy, gdy biali mówią na Jaya-Z „Jigga man”, wiecie?
Albo na widok księdza w szortach.
Właśnie. Dziwne, prawda?
Albo kiedy zatrzymuje cię policjant w twoim wieku.
Myślisz: „Dajmy sobie siana.
Co my tu robimy?”. Co nie?
Dostanę więcej monet do pinballa?
- Jasne... - Tak.
- Ty mu daj. - Dobrze.
Co ja tu mam, zobaczmy.
Kilka magnesów, które muszę odnieść do pracy i pudełko zapałek.
Może ja coś mam. Nie.
Amerykańskie monety
i darmowa maska do spania, na którą mam za dużą głowę.
Książę Henry, przerobiłam maszynę, żebyś mógł grać bez płacenia.
Ponoć to niemożliwe.
Proszę. Dwa angielskie śniadania. Smacznego.
- Dziękuję. - Nic nie jest niemożliwe.
Pójdę umyć ręce, bo dotykałem brudnych pieniędzy.
Wiecznie pucuję ręce.
Dobrze.
Wiecznie je pucuje.
- Lepiej dmuchać na zimne. - Prawda?
- Na pewno nic nie zjesz? - Nie.
Zjadłem michę płatków w domu.
Poza tym angielskie śniadanie
to dla mnie stos innych stosików.
Ale ty wcinaj.
Musisz mieć siły na wędrówki po wsiach.
No właśnie, à propos.
Tak?
Jake powiedział, że zabiera mnie do Paryża.
To niespodzianka.
Paryża.
Wspaniale. Ale którego?
Paryża w Teksasie? Paryża w Arkansas? Paryża w Ohio? Drugiego Paryża w Ohio?
Właściwie w Ohio są chyba trzy Paryże.
Czy mówi się „Pari”?
Paryża Paryża. Tego we Francji.
Domyślnego Paryża.
Zgadza się.
Fajnie. Będzie naprawdę...
Nie wiem, jak jest „miło” po francusku.
Très bien.
Spotkania z tobą są chyba moim najulubieńszym zajęciem.
Tak?
No, może drugim najulubieńszym.
Zatem do dzieła.
Przepraszam.
I po wzwodzie.
Wujek Bernie wie od taty, że jestem w mieście
i zaprasza mnie na wielką, elegancką imprezę z grą w polo. Chcesz pójść?
Siedziałam na koniu raz, na sesji zdjęciowej lata temu.
Koń był tak naćpany, że mógłby grać w Sex Pistols.
Nie, my nie gramy.
My tylko stoimy i pijemy szampana.
- No tak. - To impreza dobroczynna.
Celebryci, czerwony dywan, wielkie tace z maleńkimi przekąskami.
Takie klimaty. Powinnyśmy pójść.
Fajnie będzie pochwalić się dziewczyną.
Brzmi świetnie. I mam wymówkę, żeby pójść na zakupy do Harvey Nicks!
Powiem wujkowi Berniemu. Oszaleje na twoim punkcie.
Czyli twój tata ma brata.
Nie, sorki. „Wujek” Bernie to przyjaciel rodziny.
- Bernard Arnault. Prezes... - Moët i Louis Vuitton!
- Chce drugiej przyszywanej bratanicy? - Możesz go zapytać.
Ale czad.
Co ważniejsze...
- Na czym skończyłyśmy? - Szampan.
Harvey Nicks.
Przyszywani wujkowie.
Otumanione konie.
O kurwa.
RICHMOND ŚWIĘCI TRIUMFY
- Cześć. Dzień dobry. - Dzień dobry.
To było miłe.
Że zostałaś na noc, a nie że...
Znaczy to oczywiście również było miłe.
- Masz świeży oddech. - Dziękuję.
Umyłeś zęby i wróciłeś do łóżka?
Tak.
A mój pachnie okropnie?
Tak... Nie pachnie najlepiej.
Chciałabyś zjeść razem śniadanie?
Nie wiem, czy masz jakieś plany...
Nie, chętnie zjem.
Ja w najbliższej przyszłości nie mam zaplanowanych posiłków z nikim innym.
Nie wiem. A ty masz?
Nie mam.
Zatem gdyby ktoś zapytał o naszą relację,
to jakie określenie uznałabyś za najbardziej odpowiednie?
Nie musimy się deklarować...
Ty i ja. Po prostu...
- W porządku. - No.
Wiesz, tak tylko pytam.
Podchodzę do tego na luzie.
Ja też. Zaraz, ogoliłeś się?
Tak. I wziąłem prysznic. Po skorzystaniu z toalety sąsiada.
Dziwne.
Cześć, skarbie. Jesteś teraz w zimnym Newcastle,
więc mam coś, co cię rozgrzeje.
Nie, masz rację. Nie powinnam tego oglądać.
Cholera. Jak to trafiło do internetu? To prywatny filmik...
Ponoć był jakiś wielki wyciek. Nie jesteś jedyna.
Aktorki, piosenkarki, kilka polityczek,
jakiś przypadkowy kolo z ogromnym fiutem z reality show.
O Boże. Nie wierzę, że to się dzieje.
Jak to się... Kurwa!
Moi znajomi to zobaczą. Moja rodzina.
- Drużyna. - Oddychaj.
O Boże, biuro. Jestem szefową.
Przestań. Oddychaj.
Dobrze.
Bardzo mi przykro.
Ale wszystko się ułoży. Zajmę się tym, dobrze?
Dziękuję.
Uzyskaliśmy znakomity wynik w dziedzinie prezentacji strojów.
Spójność wieszaków: nieziemska.
Ale składanie ręczników trochę nie wyszło.
Ale spoko, znam ten ból. To prowadzi do kolejnego zadania:
umiejscowienia ręczników.
Pytanie, czy jesteś gotowy?
Tak.
Do startu?
Tak.
No to start!
To zabawa czy zatrudnianie nieletnich?
A co za różnica w późnym kapitalizmie?
- W sedno. - Bardzo dobrze ci idzie.
Później posprzątamy strefę siłową. Będzie super.
Mogę was o coś zapytać?
Gdybyście mogli się oświadczyć w dowolnym miejscu,
to co byście wybrali?
Paryż.
Sala lustrzana w pałacu Linderhof,
bo jeśli się zgodzi, otoczą mnie tysiące „tak”.
Albo w Paryżu. A co?
Doktor Jacob oświadczy się Michelle.
- No. - Bardzo mi przykro.
- Chcesz o tym pogadać? - Tak, chcę.
Diamentowe psy, zbiórka!
Ni chuja.
Co się dzieje? Czym są Diamentowe psy?
Żywym, kurwa, koszmarem!
Diamentowe psy to grupa wspierających się mężczyzn,
którzy rozmawiają o uczuciach i przeżyciach. Optujesz czy nie?
Optuję.
Cholera!
Roy odmówił.
Domyśliłem się.
Wybaczcie...
- Szybciej nie dałem rady. - Spokojnie.
- Doceniamy twój pośpiech. - Kręci mi się w głowie.
Równowaga. Już dobrze.
Pierwszy punkt: nowy członek.
Trenerze, opowiadaj.
Doktor Jacob zaręczy się z Michelle.
To trudne, gdy była zaczyna nowy rozdział.
Poprosił przynajmniej o twoją zgodę?
Jestem jej byłym mężem, a nie obecnym ojcem, więc nie.
Jak się dowiedziałeś?
Zabrał ją do Paryża.
Dacie wiarę?
I to wszystko?
- Nie wierzę. - No co?
Zbiegłem po to ze schodów, a potem wbiegłem na następne.
W nocy będę miał skurcze w nogach.
Poczekajcie chwilę, dobra? Takie są fakty.
Facet zabrał Michelle do Paryża w ramach niespodzianki.
Po co miałby to robić?
Mogę powiedzieć cokolwiek?
On ma rację.
Nie możesz się martwić na zapas.
Zgadzam się. Powinieneś to potwierdzić, zanim zaczniesz fiksować.
Potwierdzić, zanim sfiksuję?
No dobrze. Tak, macie rację.
Oczywiście. Dziękuję.
Ktoś jeszcze coś ma?
Chcesz o czymś pogadać?
- Wal się. - Dobrze.
Diamentowe psy, możecie się rozejść.
- Mam kłopoty? - Nie, to nic w tym stylu, obiecuję.
- Wybacz spóźnienie. - Nie szkodzi.
Dziękuję, że przyszedłeś. Usiądź sobie. Czekamy na jeszcze jedną osobę.
Siadaj.
- Mamy kłopoty? - Nikt nie ma kłopotów, tylko...
Nie chcę nic mówić, póki nie jesteśmy w komplecie.
Zadzwonię. W porządku, zadzwonię.
- Tak, trenerze Shelley? - Dzień dobry.
Czy Rupert jest już w drodze na nasze specjalne spotkanie?
Nie, nie przyjdzie.
Powiedział, że przyjdzie. Jest zajęty?
Nie.
W porządku. Nie szkodzi. Zatem w trójkę zaczniemy
pierwsze zebranie... Poproszę o werble.
Miłosnych ogarów.
Pomyślałem, że my, mężczyźni, możemy się od czasu do czasu spotkać,
aby pogadać i pomóc sobie nawzajem w sprawach z życia prywatnego.
Z chęcią wyrzucę z siebie stres związany z opieką nad rodzicami.
Ja zacznę.
Spotykam się z dziewczyną i świetnie nam się układa.
Bardzo ją lubię.
Ale ona unika deklaracji,
więc nie wiem, czy dać jej trochę czasu,
czy może wyznać, jak bardzo mi na niej zależy.
Disco, co o tym sądzisz?
Mam na koncie trzy rozwody.
Nigdy nie mów, co czujesz. To sporo kosztuje.
Czytałem, że jeśli kobieta ci się podoba, to należy ją poniżyć.
Koniec spotkania. Drugiego raczej nie będzie.
Dziękuję, że przyszliście.
- Teraz mamy kłopoty? - Nie. Idź już, dzięki.
Wszystko gra.
Cześć, szefowo.
Dzień dobry.
- Proszę. - Dziękuję.
Przydałaby mi się pomoc.
Jasne. Nie powinieneś być na treningu?
Powinienem, ale spokojnie. Załatwiłem sobie zastępstwo.
No dobrze. Jak mogę ci pomóc?
- Muszę zatrudnić detektywa. - Po co?
Doktor Jacob zabrał Michelle do francuskiego Paryża
i pewnie się oświadczy.
Muszę to potwierdzić, żeby nie sfiksować, jeśli to prawda.
Ludzie odwiedzają Paryż z wielu powodów.
- Żeby się zaręczyć. - Nie. Nacieszyć się cudowną kuchnią.
- Po zaręczynach. - Nie.
Odwiedzić grób Oscara Wilde'a.
- Przed zaręczynami. - Nie.
Odwiedzić Louvre i pośmiać się z ludzi, którzy fotografują przereklamowany obraz.
Gdzie zaręczyłaś się z Rupertem?
To bez znaczenia.
O tym właśnie mówię.
My tu gadu-gadu, a Dr Romans przygotowuje oświadczyny
na wieży Eiffela - najromantyczniejszym miejscu świata!
Błagam cię. Wieża Eiffela to tylko lampa z dobrym PR-em.
Proszę cię. Muszę wiedzieć, co tam się dzieje.
Pomóż mi.
Dobrze. Zadzwonię, gdzie trzeba.
- Dobrze. Dziękuję. - Okej.
Myślałem, że Oscar Wilde żyje.
Niektóre z jego cytatów brzmią tak współcześnie, tak na czasie.
Dają do myślenia.
KEELEY JONES UJAWNIA WSZYSTKO!
ŻONA SIĘ DZIWI, ŻE ZABRAKŁO CHUSTECZEK.
TO ŻADEN WYCIEK! ONA ZROBI WSZYSTKO DLA SŁAWY.
OBY NAGRAŁA ICH WIĘCEJ.
CZY TO NIE ONA POSUWAŁA ROYA KENTA?
Proszę.
Nie przeszkadzam, pani Jones?
A gdzie tam.
Przykro mi z powodu tej sytuacji.
Dziękuję, Barbaro.
Jack prosiła, by to podać.
Co to?
Oświadczenie.
„Pozwólcie, że najpierw szczerze was przeproszę.
Z całego serca żałuję filmu, który część z was widziała online.
Jestem bardziej niż zawstydzona. Nigdy nie powinnam była tego nagrywać.
Mam nadzieję, że mi wybaczycie, podczas gdy ja wyciągnę z tego lekcję”.
Jack uważa, że powinna to pani opublikować.
Ale może nie na Facebooku, bo tam są już tylko dziadkowie i rasiści.
Hej, Jamie? Rzucisz jakimś Axem?
Jakie zapachy spod pachy preferujesz? Epicka świeżość, Doładowanie, Java,
Afryka, Lodowy chłód, Złoto, Pobudzenie, Mroczna pokusa, Skóra i ciastka.
- Skóra i ciastka. - Mądry mądrze wybiera.
- Proszę. - Super.
Wąchałeś to?
Widzieliście to? Wyciekły nagie fotki znanych foczek.
The Sun nazwał to „Wielkim pobudzeniem”.
- Co jest antonimem „pomysłowe”? - The Sun.
Czyli już wiem, co robię w weekend.
- No weź, nie powinniśmy ich oglądać. - Czemu?
Bo nie były przeznaczone dla nas. To własność prywatna.
Jeśli nie chcesz, żeby twoje foty trafiły do netu,
- to po prostu ich nie rób. - Właśnie.
Zwłaszcza jeśli jesteś sławny.
Co? Weź przestań.
- Tyle w temacie. - Pieprzysz, Cowburn.
Winić należy wyłącznie dupków, którzy to ukradli i wrzucili do sieci.
Dlatego ja usuwam wszystkie zdjęcia.
Przysięgam. Zwłaszcza, że jestem sławny.
Zgadzam się z Jamiem.
Kiedy kończę jakiś związek,
daję dziewczynie telefon, żeby usunęła z niego cokolwiek chce.
- Poważnie? - Bardzo poważnie.
Jedna z nich usunęła Candy Crush.
Byłem zdruzgotany, ale ją rozumiałem.
Skoro dostałeś fotkę, to chyba należy do ciebie?
Prawo autorskie dotyczące prywatnych zdjęć jest mętne.
Nie chodzi o prawo, tylko o to, co jest słuszne. Jak w Nędznikach.
Jean Valjean.
Tak jest, 24601.
Nie. Usuwanie zdjęć nie ma sensu.
Wspomnienia też mamy usunąć?
Wspomnień nikt nie ukradnie.
To nie do końca prawda.
- Właśnie. - Nie.
Jeśli ja je zrobiłem?
- Usuń. - Jeśli to kartka na Gwiazdkę?
Usuń.
- A jeśli jest artystyczne? - Czyli, kurwa, co?
Czarno-białe. Nic nie widać.
Usuń.
Jeśli ja na nim jestem?
- Usuń. - A zdjęcia USG?
- Usuń cholerstwo. - A jeśli jestem Francuzem?
- Usuń. - A jeśli jest naga, ale nie seksownie?
- Co, kurwa? Co na nim robi? - Kupę.
Usuń.
- A obraz na zamówienie? - W ładnej ramie?
Jest oparty o kanapę.
Spal go.
Nie powinienem musieć usuwać zdjęć, bo mogą zostać wykradzione.
To moje rzeczy. Łapy precz.
Zgadzam się. To ma sens.
Chłopaki.
Piszą, że Keeley jest jedną z tych kobiet.
Wyciągajcie telefony.
Macie usunąć wszystko, co kiedykolwiek dostaliście. Teraz!
Jesteśmy celem takich hakerów, więc wszystko ma zniknąć.
Jesteśmy piłkarzami. To zajmie kilka dni.
Jeśli nie tygodni.
Teraz!
Wyciągaj telefon.
Colin. Nie żartowałem. Powiedziałem, żebyś usunął ten szajs.
Usunę. Odwal się.
- Teraz. - Hej!
Spadówa.
To jest masakrycznie dołujące. Próbowałam obejrzeć ten filmik
i nagle - bum! - znów miałam 15 lat
i przeżywałam, jak moje zdjęcie topless dla Jimmy'ego Danielsa krąży po szkole.
Nastolatkowie bywają okropni.
Był moim nauczycielem.
Mężczyźni zachowujący się jak nastolatkowie są okropni.
Nie jestem idiotką.
Wiem, że w sieci jest mnóstwo moich zdjęć topless. Ale to był mój wybór.
Oczywiście. To ogromna różnica.
Mogę ci jakoś pomóc?
Przebuduj społeczeństwo tak, by kobiety nie były seksualizowane
i jednocześnie krzyżowane za wyrażanie seksualności?
Już się robi.
- Powinnam się tego wstydzić? - Słucham?
Nie wiem.
Co na to Jack?
Zachowała się cudownie.
A potem przekazała mi to.
Nie ona to napisała.
- Tak sądzisz? - To aż ocieka prawniczą breją.
- Nie chcesz tego opublikować? - Nie.
Więc jej to powiedz. Pozwól, żeby cię zaskoczyła.
Dziękuję.
Ta sytuacja może mieć pewne plusy.
Pomyśl, ile młodych kobiet nauczysz porządnej masturbacji.
- Co? - Mówię poważnie.
Kiedyś nie miałam pojęcia, co robię.
Aż wpadłam na kanapę rodziców, było przyjemnie, więc przy tym zostałam.
Rok później mama musiała zmieniać obicie.
Zwaliłam na psa.
- Sprytnie. - Tylko że nie mieliśmy psa.
Kocham cię.
Jestem z tobą.
I francuskie siostry.
Hiszpańskie bliźniaczki.
Mama i córka z Meksyku.
Będę za wami tęsknił. Merci.
OŚRODEK TRENINGOWY
- Dziękuję. - Cześć.
Oi, Keeley.
Cześć.
Hej.
Wiem, co się stało. Co za chujnia.
Tak, pod wieloma względami.
Tak mi przykro.
Dzięki.
Wszystko gra?
Biorąc pod uwagę okoliczności, tak.
To dobrze.
A u ciebie?
Tak, wszystko gra.
Dla kogo to było?
Słucham?
Filmik. Dla kogo był?
Cholera, przepraszam. Naprawdę przepraszam.
Już dobrze.
Kurwa mać.
Kotku?
Tutaj.
Jak się czujesz?
Lepiej. Gorzej. Wszystko naraz.
Dostałam oświadczenie.
Przepraszam. Zadzwoniłam do taty po radę i zaangażował w to prawników.
Szczyt korpo-pierdolenia.
A mimo to kazałaś to przynieść Barbarze.
Starałam się wybrać najwrażliwszą, najbardziej empatyczną osobę, jaką znam.
Nie mogę tego zrobić.
Rozumiem.
Tak mi przykro, że musisz przez to przechodzić.
A mnie, że ciebie to też dotknęło.
Może przez jakiś czas poudajemy, że nic się nie wydarzyło?
Zaprosimy Barbarę? Żeby to zepsuła?
Zdecydowanie tak.
Na bank jest imprezowiczką.
Zdziwiłabyś się.
- Serio? - O tak.
„Asim miał rację - pomyślał.
Nic nie zdziałali, a co gorsza, marnowali czas.
Mają odwlec spotkanie o kolejny dzień?
Zostaną im wtedy tylko dwa, a jeden z nich to sobota,
kiedy nie ma Breakfast Club.
A jeśli nigdy nie odbierze piłki temu stworzeniu? A jeśli...
Wielka dłoń opadła na ramię Marcusa.
Odwrócił się i napotkał wzrok pana Andersona.
»Ponoć przeszedłeś pod płotem« - powiedział”.
O rany.
Na tym dzisiaj skończymy. W samym środku akcji.
Jak się leciało?
Dobrze.
Mam najwięcej mil lotniczych spośród wszystkich w szkole.
Tak?
Nie dziwi mnie to.
W szkole wszystko gra? Dogadaliście się z Dougiem?
Tak.
Zakładamy zespół.
Zakładacie zespół? Naprawdę?
Na jakim instrumencie będziesz grał?
Perkusji.
Twoja mama będzie zachwycona.
Chyba pora, żebyś się dowiedział,
że Dave Grohl nauczył się grać na poduszkach.
Ale nie musimy od razu mówić mamie.
Właśnie.
To nie ta frajda.
Odrabiasz prace domowe?
Muszę. Inaczej nie mogę oglądać TV.
Oczywiście. Znasz kolejność.
Praca domowa. Kolacja. Oglądanie TV.
Właśnie.
Dobry system.
Czy...
Czy doktor Jacob ogląda z tobą czasem telewizję?
Kto to jest?
Sorki. Jake. Przyjaciel mamy, Jake.
- Czasami. - Czasami, no tak.
W porządku.
A czy on...
czyta ci przed spaniem?
To nic złego.
To nic złego, wręcz przeciwnie.
Dobrze jest mieć wokół ludzi, którzy chcą z tobą spędzać czas.
Zwłaszcza gdy, no wiesz...
ten ktoś uszczęśliwia twoją mamę.
A zdaje się, że tak jest.
Dogadujecie się?
Weź się w garść.
JADE: DZIEŃ DOBRY
CZEŚĆ, KOTKU.
DZIEŃ DOBRY. ŚNIADANIE?
Dzień dobry.
Jasny gwint.
Nie chciałam cię budzić, więc poszłam na terapię zakupową.
Wyszłam w niej ze sklepu.
- Co sądzisz? - Wyglądasz cudownie.
Musiałam się wystroić dla naszego wujaszka Berniego, prawda?
Cholera.
Odwołałam to.
Myślałam, że po tym wszystkim będziesz wolała unikać prasy i kamer.
Wybacz, powinnam była zapytać.
- Myślałam, że robię dobrze. - Nie przepraszaj.
Masz rację. Dziękuję. Nie pomyślałam o tym.
Ale wiesz co?
Nie ściągaj jej, ja też się odstrzelę
i powygłupiamy się, wyglądając przy tym bajecznie.
Dobrze.
Albo nie, ściągaj.
O matko.
- Kapelusz zostaw, ale... - Jezu.
...cała reszta zdecydowanie musi zniknąć.
No dobrze.
Mamy z trenerem wolne.
Żadnych meczów, zwiadów, niczego.
Świat stoi przed nami otworem.
No dobrze. To może stoi z rozpostartymi ramionami?
Super.
Trenerze, jakie mamy opcje?
Mamy immersyjną wycieczkę śladami Kuby Rozpruwacza,
która zachwyciła Jane.
Trwa sześć godzin i w pewnym momencie musisz uciekać.
Zwariowałeś? To mały chłopiec.
Dobra, jest London Eye. Jest Tower of London.
Wszystkie te londyńskie rzeczy.
Na Peckham jest impra.
Doceniam twoje pomysły.
Co chciałbyś porobić? Możemy zwiedzić jakieś muzea.
Wynająć łódkę i popływać Tamizą. Pisownia dziwna, ale rzeka ładna.
Chcę pójść na mecz w nogę.
Pozwól, że się upewnię.
W mój dzień wolny od futbolu ty chcesz oglądać futbol?
To jak proszenie listonosza, żeby spacerował w wolny dzień.
Nie dbasz o to. Jesteś chłopcem, ambiwalentnym na całego. Dobrze.
Trenerze, grają dziś jakiś mecz?
Jeden.
No to załatwione.
Ale najpierw muszę wpaść do domu.
Tam jest.
Hej, Nate!
Nate!
Proszę spojrzeć, kto przyszedł.
Nate!
Pewnie chce się poduczyć.
- Widział mnie, tato. - Tak. I usłyszał.
Ja cię sunę!
Co mam powiedzieć? Jestem córką miliardera.
Tajniki trawy wkułam prędzej niż alfabet.
Możesz być świetną golfistką, ale ja jestem wybitną oszustką.
To wyrównuje szanse.
Uważaj!
Rany, mamy remis.
- Czyżby? - Tak, spójrz.
To dużo lepsze niż oglądanie białych gości grających w polo, co?
Zdecydowanie.
I tutejsze dinozaury potrafią utrzymać ręce przy sobie.
Dinozaury tak.
Ale nie ręczę za resztę.
Tak?
Jack?
Przepraszam.
DRUŻYNA PANNY MŁODEJ
- Cześć. - No proszę, jaki garnitur.
Co ty tu robisz?
Panieński siostry.
- Wychodzi za golfistę. - Zawodowego?
O nie. Po prostu gra.
Musimy opijać każdy dołek, ale na szczęście nie potrafią grać.
Cześć.
To Alyssa, studiowałyśmy razem.
A to moja znajoma, Keeley Jones.
Cześć.
Keeley prowadzi firmę PR-ową.
Jeśli będziecie kogoś potrzebować, walcie jak w dym.
Tak jest.
Super.
Alyssa!
- Już idę! - Szybko!
Cholerna rodzinka.
Tak czy siak, miło było cię zobaczyć.
- Ciebie też. - Świetny kapelusz.
Dzięki.
No dobrze, podkręćmy nieco atmosferę.
Dziesięć funtów za dołek, ale masz fory w postaci 20 uderzeń.
- Stoi. - Bez oszukiwania.
Więc funt za dołek.
Świetny mecz.
PRZEPRASZAM ZA OBECNOŚĆ TEDA. TO JUŻ SIĘ NIE POWTÓRZY.
NIE SZKODZI. TO BYŁO ZABAWNE
DOBRZE. DZIĘKUJĘ
GRAJĄCY PRZYSTANEK!
- Cześć, kochani. - Hej, Mae.
- Co dziś porabialiście? - Poszliśmy na mecz West Hamu.
W tym pubie nie pijesz.
- Daj spokój, Mae. - To dziecko.
- Hej! - Mae!
Myślisz, że chciałem tam być?
Obaj jesteście na cenzurowanym.
- Tak, psze pani. - Zgoda.
- Tato. - Tak?
- Słuchaj. - Co?
Beatlesi.
No tak.
SZEFOWA REBECCA: MAM INFO. ZADZWOŃ.
Wiecie co? Zaraz wrócę.
Cześć, szefowo. Co dla mnie masz?
Posłuchaj mnie, Ted. Wcale nie musisz iść tą drogą.
Wiem, ale tego potrzebuję.
Michelle i jej doktor Jacob mogą teraz
jeść obiad w jednym z jej ulubionych paryskich hoteli,
jak George Sęk...
- Cinq. - ...albo Plaza Antoni.
Athénée. Poczekaj.
Ulubione? Przecież nie była w Paryżu.
Nie była. Ale George Strąk...
- Cinq. - ...był w filmie Francuski pocałunek,
- a Plaza Antoni... - Athénée.
- ...w jej ulubionym serialu Sexy miasto. - Seks w wielkim mieście.
Co to za dźwięki? Gdzie ty jesteś?
Ktoś chyba śpiewa.
Wybacz. Jestem w pubie z Beardem i Henrym.
Zagłusza mnie? Mogę trochę odejść.
Nie, jest dobrze.
O czym mówiliśmy?
Masz mnie za czubka.
Dzięki, Michael.
Lubisz Beatlesów?
Czemu?
Bo tata ich lubi.
Wiesz, o czym to jest?
O kimś imieniem Jude.
Nie byle kim. O chłopcu imieniem Jude.
Pewnego dnia jego rodzice się rozstali. No wiesz, rozwiedli.
I Jude był bardzo smutny.
Tata Jude'a miał przyjaciela,
którego bardzo martwiło, że Jude jest taki przygnębiony.
Więc napisał mu piosenkę,
licząc, że jej słowa wesprą go na życiowej drodze.
Długiej i krętej jak w piosence?
Hej, Henry.
Masz wspaniałych rodziców, którzy kochają cię nad życie,
choć żyją w różnych krajach.
Wiem, że teraz czujesz się jak bohater smutnej piosenki.
Ale ty, młody człowieku,
posiadasz moc, by smutną piosenkę zamienić w coś lepszego.
Podoba mi się.
No, mnie też.
- A co jest w tej piosence najlepsze? - Co?
To!
Wczujcie się, ludziska! No dalej! Z życiem, do cholery!
Ciekawi mnie jedna rzecz.
Czemu sam nie zabrałeś Michelle do Paryża?
Chciałem, ale nie było nas stać na podróż poślubną.
Potem oboje byliśmy zbyt zajęci.
Potem pojawił się Henry, a ja... zawsze myślałem, że mamy jeszcze czas.
Przykro mi.
Dziękuję.
Ale kogo to, kurwa, obchodzi, że Michelle się zaręczy?
Ten czas w waszym związku minął,
ale twój czas z Henrym nie.
Nie pozwól, żeby wczoraj stało na drodze twojego dzisiaj.
On raczej nie śpiewa „Yesterday”.
Ted.
Wiem, tak tylko żartuję.
- I masz rację. - Oczywiście, zawsze mam.
A teraz, na miłość boską, wracaj do pubu i zaśpiewaj „Hey Jude” z synem.
Merci bukiet, szefowo.
De rien, trenerze Lasso.
Dziękuję.
Tak.
Tak, dużo lepsze.
Dziękuję, George.
No dobrze, mam dobre wieści.
Mamy bardziej stonowaną wersję oświadczenia.
To ostatnie było gówniane.
Świetnie.
Kiedyś facet zerwał ze mną przez odźwiernego.
Przykro mi, panno Hobbes. Jonathan nie zejdzie na spotkanie. Nigdy.
Wiem, że to strasznie słabe, ale pomoże, uwierz mi.
Kiedy powiedziałaś, że się tym zajmiesz,
- myślałam, że usuniesz wideo z sieci. - Próbowaliśmy. Ale to internet.
Zajmiemy się tym, wydając oświadczenie.
Mam przeprosić?
Tak.
Po prostu to zrób, proszę.
Wybacz, ale to źle wygląda, gdy osoba, z którą się widuję,
której firmę sfinansowałam, ma w sieci film porno.
Porno?
Wiesz, o co mi chodzi. Ograniczamy straty, dobra?
Nie zrobię tego.
Nie moja wina, że to wyciekło. Choć z jakiegoś powodu uważasz inaczej.
Może w pierwszej kolejności trzeba było go nie robić?
To nie jest powód do dumy.
Nie żałuję, że to nagrałam.
I nie żałuję, że to wysłałam.
Jest ich więcej?
Nie wiem.
- Co robisz? - Powinnam już iść.
Wrócisz?
Nie wiem.
No tak.
Chcesz iść poświętować?
Co świętować?
- Przecież wygraliście. - No tak, ale...
Nie, nie trzeba.
Już pracuję nad następnym.
Powinieneś cieszyć się ze zwycięstw.
Oni się cieszyli.
TRENER AFC RICHMOND NA MECZU WEST HAMU
Tu jest.
Co?
Uwielbiam twój uśmiech.
Mój chłopak ma być szczęśliwy.
Chłopak.
Tak. Jeśli chcesz się deklarować.
Tak. Bardzo chcę.
- Tak? - Tak.
„To Jade, moja dziewczyna”.
Brzmi dobrze.
„Nate. Mój chłopak”.
- Nate jest twoim chłopakiem? - Znasz go? Jest cudowny.
Bardzo dziękuję.
Jamie.
- Hej. - Cześć.
Przepraszam, że bez zapowiedzi.
- Bałem się napisać. - No.
Ty i cała moja rodzina.
- Tak? - No.
Chciałem sprawdzić, jak się masz.
To wszystko jest pojebane.
Dzięki.
Czuję się w porządku.
Tak?
To dobrze.
No i chciałem cię przeprosić.
- Nie musisz. - Nie, muszę.
- Muszę. - To nie twoja wina.
To jest moja wina. Pozwól mi powiedzieć.
Usunąłem to z telefonu po naszym zerwaniu.
Wszystko usunąłem.
Nie od razu, bo myślałem, że może jeszcze się zejdziemy.
Ale kiedy zaczęłaś być z Royem, to wtedy usunąłem większość.
No dobra, połowę.
Głównie ze złości, tak szczerze.
No bo wiesz, myślałem...
że jesteście ze sobą, żeby wzbudzić moją zazdrość.
Ale...
Potem zrozumiałem, że się kochacie i wtedy usunąłem wszystko.
Ale zapomniałem o pieprzonych mejlach.
Powinienem być bardziej ostrożny. Ustawić silniejsze hasło czy coś.
O nie.
Nie mów, że twoje hasło to „hasło”.
No.
Myślałem, że jestem sprytny, bo napisałem je przez samo H.
Przepraszam. Naprawdę cię przepraszam.
Naprawdę.
Dziękuję, Jamie.
Zrobiłby mi pan zdjęcie przy budce?
- Jasne. - Dzięki.
- W porządku. - Nie.
- W pionie. - Dobrze.
Postaraj się.
Uśmiech.
No dobrze, pora się zbierać.
- Bonjour! - Tutaj!
Cześć, synu.
Mama!
Tęskniłam. Dobrze się bawiłeś z tatą?
Tak. Tata kupi mi perkusję.
Naprawdę?
Wiesz co? Kocham cię.
Ja ciebie też.
No dobrze, zmykaj już.
Nie wiem, jak na to wpadł.
Nie zapomnij plecaka.
Co ty robisz?
Przepraszam, wygłupiałem się.
Okej.
Jak było w Paryżu?
Było miło.
Z tego jest znany. To miasto miło-było.
Chodź, mamo!
- Dobrze było cię zobaczyć. - Wzajemnie.
Dave Grohl nauczył się grać na poduszkach.
Już idę!
Tu jesteś.
Napisy: Daria Okoniewska