PIŁKA TO ŻYCIE
Nie chciałem wtedy tego mówić,
bo staram się wyrwać ze starych przyzwyczajeń...
Ale?
Sądziłem, że zmiana filozofii w środku sezonu to strzał w kolano.
Ale?
Wyszło zajebiście.
Oni się bawią, my się bawimy, tamci się bawią. Wszyscy się bawią.
Nie widziałem tak wesołych gości na trawie,
odkąd Grateful Dead zagrało z Black Crowes i Phish.
Pewnie dali niezły popis.
Kompletny bajzel. Ale oni bawili się dobrze.
- Pięknie! - Strzelaj!
Gwizdek!
- Koniec połowy. Świetna robota. - Słyszeliście? Roy was pochwalił.
Ładna bramka.
Aj, chihuahua. Nie pamiętam, które są czyste, a które nie.
- Zwijasz brudne skarpety? - Świntuszki też zasługują na kolegę.
Ma rację. My się kumplujemy z Richardem.
Hej, ziomuś.
Wyskoczymy później na piwo? Pogadamy?
Nie.
O nie, wybrałem brudne.
Jack się odzywała?
Nie wolno wysyłać kolejnego eska, jeśli ktoś nie odpowiada, co nie?
Oczywiście.
O Boże, wysłałaś drugiego.
Ile niebieskiego.
No wiem.
Jakby moje kciuki dostały sraczki.
Chodź tu do mnie.
Kiedy gadanie zmienia się w przytulanie, albo coś strasznego się stało,
albo nic się nie stało.
Jack ignoruje Keeley.
O nie.
Najpierw przerwa, a teraz cyfrowe olanie sikiem prostym.
Nie rozumiem tego powiedzenia.
Mój kumpel Seamus O'Malley udowodnił,
że dużo gorsze jest olanie sikiem rozproszonym.
Przykro mi.
Upiekłem ci herbatniki na poprawę humoru.
Dzięki.
Dziękuję.
Co? Tu jest 40 funciaków.
Za późno się dowiedziałem, że przyjdziesz. Nie zdążyłem przygotować nic specjalnego.
Jesteś kochany. Dziękuję.
Trudne to nie było.
Mógłbym ominąć dzisiejszą konferencję prasową?
Mamy dziś z Michelle wywiadówkę.
Jasne. Rodzina jest najważniejsza.
Doceniam to.
Roy może go zastąpić. Nie cierpi tego, ale jest w tym dobry.
Ja nie mam nic przeciwko.
Świetny pomysł.
No proszę. Serce złamane, ale głowa wciąż na karku.
Moje serce nie jest złamane. Raczej pogięte.
Pogięte. Podoba mi się.
Świetny pomysł na piosenkę country.
Serce pogięłaś i drzwi zamknęłaś
Za to spod kołdry bąka nie wzięłaś
Do widzenia.
Już ciebie nie ma
Więc sobie śpiewam, bo na pamiątkę
Daje mi bąkiem
- Trenerze. - Cześć.
O wilku mowa.
- Keeley. - Roy.
Chcę, żebyś zastąpił Teda na dzisiejszej konferencji prasowej.
Ni chuja.
To znaczy, a czemu Ted nie może?
To znaczy, z przyjemnością.
Wspaniale.
Idziemy?
Kurwa.
Słyszałam.
WIECZNIE PUSZCZAM BAŃKI MYDLANE
Dostawa dla pana Shelby.
Shelley.
O rany... Przepraszam.
Cześć, co ty tu robisz?
Pomyślałam, że zjemy razem lunch.
Że też Derek cię wypuścił.
Nie miał nic przeciwko. O ile przyniosę mu coś z logo West Hamu.
Żaden problem.
Może...
Proszę, podkładka pod myszkę.
I może dostać szalik.
Przepraszam.
Oficjalny pro...
No i jeszcze... Ale bez tego.
Wystarczyłaby jedna.
Zostaw je sobie na zapas.
A niech to.
A chciałem pierwszy dać mu buziaka.
Rupert, cześć.
Jade, to jest Rupert, mój szef.
Rupercie, to jest Jade, moja dziewczyna.
Witam piękną panią.
- Dzień dobry. - Co za zaszczyt.
Jade. Jakie piękne imię.
Dziękuję. To skrót od Jaded. Mama nazwała mnie po ulubionej ciotce.
Ale bez różnicy.
Poczekaj. Lubię się uważać za hobbystę dialektologa.
Pochodzisz z południowej Polski, prawda?
Tak, z Nowego Sącza.
Cóż za wspaniały uśmiech.
Gdyby on nie był tak błyskotliwy, powiedziałbym,
że jesteś poza jego zasięgiem.
Co tak pachnie?
Jade przyniosła mi lunch.
Ze Smaku Aten, mojej ulubionej knajpy.
Jestem tam hostessą.
I dlatego to jego ulubiona knajpa.
Wspaniale było cię poznać, Jade.
I Nate, przyjacielu,
nie schrzań tego.
Nie ma mowy.
Do widzenia.
Wydaje się bardzo zamożny. Ale też jakby sympatyczny.
Tak, zgadza się. To naprawdę przyzwoity gość.
Sporo mu zawdzięczam.
No dobrze.
To bardzo miłe, że wpadłaś.
Wybacz, że przeszkadzam.
Wiedziałaś, że Ted nie pojawi się na konferencji?
Tak. Roy miał go zastąpić.
To wszystko wyjaśnia.
Coś się stało?
Nie to powiedziałem, Gary!
Mam tu twoją wypowiedź.
Tak powiedziałeś.
- Nie wtrącaj się! - Nie krzycz na niego.
Powiedziałeś, cytuję:
„Joe Walsh jest lepszym gitarzystą niż Jimmy Page”.
To twoje słowa.
Dobra! Tak powiedziałem!
Ale chodziło mi o to, że Joe Walsh jest niedoceniany,
a Jimmy Page przeceniany!
Joe Walsh jest poetą.
Jimmy Page jest cholernym stenotypistą na dragach.
Chyba na głowę upadłeś. Page pokonałby go, mając jedną strunę.
Jak to pokonał? To nie są zawody! To sztuka, pieprzony neandertalczyku!
Dzień dobry!
- Wystarczy już tego. - Podpadłeś mi!
- Ja? - Tak, ty!
Dzień dobry!
„Stairway to Heaven” to tylko ćwiczenie na zręczność!
Co za pasja.
Nie pamiętam, kiedy po raz ostatni
mogłam być tutaj z bezsprzecznie
błyskotliwymi przedstawicielami prasy.
To powiedziawszy, chętnie odpowiem na pytania.
Proszę pytać o cokolwiek.
- Proszę. - Marcus Adebayo, The Independent.
- Jak się pan ma? - Bardzo dobrze.
- Pani Welton. - Słucham?
Kto według pani jest najlepszym gitarzystą wszech czasów?
Świetne pytanie.
Dziękuję. Bardzo dziękuję.
Przepraszam.
- „Facet z Cream”. - Wystarczy już!
Daruj sobie, Leslie. Spanikowałam.
Zamorduję Roya Kenta.
Odpuszczenie konferencji to cały Roy.
A ja mam powyżej uszu całego Roya.
Pora na całą Rebeccę.
O tak! Nie mógłbym...
Tak jest.
Tak!
Nie, wracaj.
Czemu? Zrobiłem już 20, na luzie.
Odliczasz dopiero, gdy zacznie boleć.
I to się tyczy wszystkich!
Bierz to owłosione dupsko do mojego biura!
Wszyscy co do jednego wiecie, że nie mam owłosionego dupska.
A mimo to żaden się nie odezwał.
Nigdy wam tego nie wybaczę.
Ma rację. Stchórzyliśmy.
Ale gdyby chodziło o Richarda...
Na lekcjach biologii nadal kroi się żaby
czy tylko rozmawia o ich uczuciach?
I to, i to.
Czy jest coś, co Henry mógłby zrobić, żeby podnieść swoje oceny?
Mógłbym...
Pomijając hel.
Isaac wie.
Że syn Teda zawalił biologię?
Skandal.
- Jak zareagował? - Nie najlepiej.
Nie gada ze mną.
Daj mu chwilę.
Niech to sobie przetrawi. Ty od 20 lat wiesz, że jesteś gejem.
Dużo dłużej.
Wyszedłem z łona matki i na tym koniec.
Ale rozumiem. Dzięki, Trent.
Wie pani, co najbardziej lubiłem w sir Isaacu Newtonie?
Że był taki przyziemny.
Musimy kończyć.
Zanim bakterie się rozładują.
A tobie co, kurwa, nie pasuje?
Czekaj, znam odpowiedź. Ty!
Jeśli ci każę iść na konferencję, to masz, kurwa, iść na konferencję.
Dobra. Cholera, przepraszam. Nie sądziłem, że to takie ważne.
Więc to olałeś?
Taki masz plan na resztę życia?
Będziesz odpuszczał wszystko, co przestaje być łatwe albo zabawne?
Czego ty chcesz?
Czego naprawdę chcesz?
Świętego spokoju.
Pieprzysz głupoty! Chcesz czegoś więcej!
Ale jesteś tak przeświadczony, że nie zasługujesz na nic lepszego,
że wolisz zjeść gówno, a potem narzekać na porcje.
Sam stoisz sobie na drodze.
To całe pozowanie na udręczonego Roya
jest po prostu wkurwiające.
To wszystko?
Tak, to wszystko.
Na tę chwilę.
Jesteśmy gotowi na jutro?
Jasne.
Zagrajmy bez bramkarza, żeby dać im szansę.
Lubię twoją zuchwałość.
Baklawa.
Częstuj się...
Wspaniale było poznać Kate.
Ma na imię Jade.
No tak, oczywiście. Jade.
Jej również było miło.
Miłości kobiety nic nie przebije.
Rozwal ich, killerze.
Mam nadzieję, że ich kitman zabrał 11 worków na ciała.
Jeśli masz ochotę, to po meczu możemy wybrać się na drinka.
Byłoby wspaniale. Zaprosić Jade?
Nie, myślałem raczej o męskim wypadzie.
Byłoby wspaniale. Znaczy spoko.
Chodźmy puścić bańki mydlane.
West Ham ma nadzieję utrzymać się na szczycie tabeli
po meczu z Southampton.
Natomiast rozpalone do czerwoności Charty podejmują Brighton.
Czerwień zanika przy około 800 stopniach Celsjusza.
Styl gry Richmond określiłbym raczej jako rozpalony do żółci.
Dziękuję za sprostowanie.
Następnym razem poczekaj, aż zejdziemy z anteny.
Co to ma być?
Jest tak pełno, że zabrakło kufli.
Do dna.
Kasa płynie strumieniami
Smakuje lepiej.
Bywalcy stadionu Dogtrack widzieli, jak Charty wspinają się na górę tabeli.
W powietrzu unosi się nieznana dotąd pewność,
że znów trafią do kręgu zwycięzców.
- Czy ty właśnie do mnie napisałeś? - Tak.
- Siedzę tuż obok. - Teraz zauważyłem.
To od Jack.
Pisze, że będzie w Argentynie...
przez kilka miesięcy.
Czyli nasza przerwa zamieniła się w rozstanie.
Jack oficjalnie jest już moją byłą,
więc możecie teraz powiedzieć, co wam się w niej nie podobało.
No wiesz...
Miała zbyt mocny uścisk dłoni.
No wiesz...
Rozumiem, jesteś koleżeńska.
Idź już sobie.
Do dzieła, stary.
Do boju, kapitanie.
Isaac.
Lecimy z tym koksem, panowie. Skupcie się.
Z kim dziś gramy?
Brighton & Hove Albion.
Nie wiedziałem, że gramy z kancelarią.
No dobra, zbiórka!
Do dzieła, kapitanie.
Richmond na C. A, B, C!
Richmond!
Brighton sobie radził, aż do mocnego uderzenia Cooke'a.
O nie!
Bezmyślność McAdoo zamieniła okazję dla Richmond w rożny dla Brighton.
McAdoo stracił koncentrację.
To niepodobne do kapitana.
Brawo, McAdoo, jebany ciołku!
Jeden z kibiców wyraża swoje niezadowolenie.
Rzut rożny.
Bramkarz przechwytuje.
Tak, Zoreaux. Świetna obrona.
Jestem Van Damme.
Van Damme panuje nad sytuacją.
Tak jak w Strażniku czasu, gdzie dwukrotnie robi szpagat.
Richmond przy piłce.
Hughes przyjmuje, szuka okazji.
Nie znajduje jej. Podaje do Maasa.
Nie! Cooke przejmuje piłkę i Brighton rusza do ataku!
- I właśnie tak... - Kurwa mać!
- Cholibka. - ...Joey Miller strzela na 1-0.
Do kurwy nędzy! Ja pierdolę!
Czy to początek końca zwycięskiej passy Richmond?
- Co to miało być? - Co?
- Ich bramka jest tam. - Jasne.
Ogarnij się. Nie waż się odchodzić.
- Spokój. - Ich bramka jest tam!
McAdoo jest wściekły
- i wygarnia koledze błąd. - Co?
- Nie waż się odchodzić! - Obisanya uspokaja kolegę,
- ale na McAdoo to nie działa. O rany! - Mamy czas. Dalej!
Richmond w pierwszej połowie miał wiele okazji,
ale nie zdołał wbić piłki do siatki przeciwnika.
Rozpoczynamy doliczoną minutę meczu,
a Mewy z radością wróciłyby do szatni, prowadząc jeden do zera.
Chcesz coś dodać?
Mewy to wredne ptaszyska, które kradną kluczyki wprost z ręcznika.
Richmond wraca do gry.
Właśnie tak zdecydowanych podań przywykliśmy oczekiwać.
To było przebiegłe. Szybkie rozegrania w polu.
Rojas na pozycji.
Zatrzymany przez Brighton.
Koniec połowy.
Brighton prowadzi 1-0, ale nic nie jest jeszcze przesądzone.
Richmond bez zmian. Grają jak złamasy.
Jesteście do dupy!
Przestańcie się bawić piłką i zacznijcie strzelać!
Hańbicie herb klubu!
Gracie jak banda jebanych peda...
- Coś ty, kurwa, powiedział? - Co?
Coś ty, kurwa, powiedział?
Isaac McAdoo wskoczył na trybuny.
Nie do wiary.
O Boże.
Nie wiemy dlaczego, ale wdał się w pyskówkę z kibicem.
Dowal mu, McAdoo.
Czekaj, to jeden z nas.
Powtórz to słowo!
Do szatni!
- Powtórz, kurwa, to słowo! - Isaac!
Piątka!
Ja pierdolę.
Tylko nie kapitan.
Bezsprzeczna czerwona kartka. McAdoo musi zejść.
- Roy Kent jako głos rozsądku. - Ja jebię.
- Świat się kończy. - Dobrze.
Wypieprzyć go stąd!
Co?
Rozpętało się piekło, ale w końcu zaczynamy przerwę,
a Charty mają o czym dyskutować.
Nikt nic nie powie? No dobrze, ja zacznę.
Co tam się stało?
Jeden z kibiców zachował się jak prymityw!
Dobrze. Co takiego powiedział?
Słyszałem to. Powiedział słowo na „p”.
- Pierdol się? - Nie, to inne na „p”.
Ja pierdolę.
Jeśli to pomoże, kibic został usunięty.
I przepraszam za mojego tatę.
Nie czas na żarty. Trochę wyczucia, Leslie.
No dobrze, rozumiem.
Posłuchaj, Isaac. Słowa tego kibica są niewybaczalne.
Ale twojej reakcji też nie będą uczyć w tybetańskich klasztorach, rozumiesz?
Zostaliśmy w dziesiątkę.
Nie powiedział nic, czego już byśmy nie słyszeli.
Właśnie. To tylko kupa. Olej to, stary.
Olej?
Nie chcę tego olewać.
A jeśli któryś z nas jest gejem?
Tak nie powinno, kurwa, być!
W porządku.
- Zajmę się tym. - Dobrze, idź.
Powinna być moja?
Wypad stąd. Nie potrzebuję pogadanki.
Zostaw mnie samego. Spadaj.
Zjebałem. Spieprzaj stąd. Zostaw mnie.
Daruj sobie tę zjebkę.
Nie po to przyszedłem.
- A tego co w dupę ugryzło? - Nie wiem.
Colin, ty coś wiesz?
Przecież to oczywiste.
Isaac jest gejem.
Statystycznie rzecz biorąc, 10% populacji jest homoseksualna,
więc to żadne zaskoczenie.
W takim razie mamy tu więcej gejów.
Pochlebiacie mi.
Chłopaki, nie musimy drążyć tematu.
Isaac potrzebuje naszego wsparcia.
Tak, to nasz kapitan.
Jasna sprawa.
Skupmy się na meczu.
- Musimy... - Poczekajcie.
Isaac nie jest gejem.
Nie wiem, co tam zaszło,
ale wiem, że cokolwiek to było, nie jest przyczyną twojego gniewu.
Mam rację?
Zaufaj mi.
Musisz się z tym rozprawić...
inaczej rozpieprzysz to, na czym rzeczywiście ci zależy.
On ma rację.
Drobiazgi, o które się wściekamy, są jak płatki śniegu na zboczu.
Jeśli czekamy zbyt długo, wystarczy kichnięcie,
żeby zsunęła się na nas zabójcza lawina.
Dziękuję, Will.
- Chcecie gumę? - Nie przeginaj.
Wszystko gra?
Oczywiście.
- Tak. - Oczywiście, że gra.
- Jasne, amigo. - W tysiącu procentach.
Jesteś gejem, wielkie halo. To bez znaczenia, prawda?
- Właśnie. - Dobrze jest, stary.
Poczekajcie.
To ma dla nas znaczenie.
W Kansas za dzieciaka miałem kolegę Steveya Jewella.
Był wielkim fanem Denver Broncos.
Ale dorastaliśmy w mieście należącym do Chiefs.
Często zbierał za to cięgi.
Ale ja? Ja mu powiedziałem, że to nie wpływa na to, jak go postrzegam.
Że to „bez znaczenia”.
Bo tak było.
Ale później w 19... który to był? '97 i '98.
Oglądał dwa mecze finałowe Super Bowl ze swoją ukochaną drużyną zupełnie sam.
Za pierwszym razem zjadł cały siedmiowarstwowy dip
z Price Chopper zupełnie sam.
Caluteńki. To mu rozstroiło żołądek.
Rozsadził kibelek w piwnicy rodziców.
Krążyły wtedy plotki,
że zniszczenia wyceniono na 9000 $.
Wyobrażacie sobie? W kibelku.
W następnym roku to powtórzył.
Znów zupełnie sam.
Może myślał, że to przynosi szczęście. Nie wiem.
Bo mnie tam nie było. Bo mi nie zależało.
A powinno, wiecie?
Powinienem był go wspierać.
Powinienem być tam razem z nim dwa lata z rzędu.
I wspólnie zajadać dip,
podczas gdy jego denna drużyna dwa razy z rzędu wygrywała Super Bowl.
Trenerze, czy ty właśnie porównałeś bycie gejem do bycia kibicem Broncos?
Wiesz co? Tak i żałuję. Przepraszam.
Kim, do chuja, są Broncos?
- Bardzo dobre pytanie. - Ja jebię.
To nietrafione odniesienie do amerykańskiego futbolu.
Przepraszam.
Ale chodzi o to...
że to nie jest bez znaczenia.
Ma wielkie znaczenie.
Obchodzi nas to, kim jesteś, i przez co musiałeś przechodzić.
Ale słuchaj, od teraz
nie musisz już zmagać się z tym sam.
W porządku?
Słyszysz? Masz nas, stary. Możesz na nas liczyć.
No dobra, nie chcę w takiej chwili gadać o pracy,
ale musimy rozegrać drugą połowę.
Trenerze?
Gramy w dziesiątkę. Co robimy inaczej?
Zupełnie nic!
Lecimy, chłopaki.
Dalej.
W porządku. Kapitanie, oddaję ci głos.
O rany, to ja.
Nie wiem, co powiedzieć...
To zaszczyt być waszym kapitanem. I kocham was, chłopaki.
Na trzy. Raz, dwa, trzy.
Kocham was, chłopaki!
Lepiej czy gorzej niż myślałeś?
Drugi najlepszy scenariusz.
W pierwszym drużyna też jest homoseksualna i trafiamy na okładkę magazynu Oprah.
MCADOO TRACI PANOWANIE NAD SOBĄ
JADE: CZEŚĆ! WIDZIAŁAM, ŻE WYGRALIŚCIE!
TAK.
GRATKI! BAW SIĘ DOBRZE NA „MĘSKIM WIECZORZE”
Doskonały mecz.
Dziękuję, Rogerze.
Idziemy w kilka osób na piwo. Dołączysz?
Chętnie, ale już się umówiłem na drinka z Rupertem.
Tylko my dwaj...
Masz kłopoty?
Nie. To taki męski wieczór, tak że...
Spoko. Następnym razem?
Jasne.
Dokonali tego.
- Co wy na to? - Brawo.
Uzupełniają powrót wygraną 2-1...
- Kocham cię, stary. - ...dzięki zachwycającej formie Hughesa.
Dwie asysty czynią go zawodnikiem meczu.
Hughes był zjawiskowy, Arlo.
Zaczynał sezon na ławie,
wrócił do pierwszego składu,
a dzisiaj Walijczyk powstał z popiołów.
PIŁKARSKA SOBOTA
Stracili gola, stracili zawodnika, ale zdobyli dwie bramki w drugiej połowie.
Przy obu asystę zaliczył odmieniony Colin Hughes.
Jednak w trakcie przerwy miała miejsce prawdziwa sensacja, gdy Isaac McAdoo
wszedł na trybuny i zaatakował jednego z kibiców Richmond.
Sam kilkukrotnie miałem na to ochotę.
Ale tego nie zrobiłeś, bo nie jesteś psychopatą.
- Nie wiesz, co... - Jeff, daj spokój.
Nie wchodzi się na trybuny. Nieważne, co on wykrzykiwał.
Tej granicy się nie przekracza.
Dlatego za moich rządów McAdoo nie był kapitanem.
Bo się nie nadaje.
Błagam. Przy nim Roy Kent to Bambi.
Przecież to idiota.
- Zrobić coś takiego. - Tak.
- Co on sobie myślał? - Nagrabił sobie.
Typek pewnie sobie zasłużył.
- Pewnie. - Na bank.
Oby jego dzieci sprzedały mu kosę.
No co? Przychodził tu kiedyś. Potraktował po chamsku moją bratanicę.
- O nie. - Tylko nie Clair.
Pieprzony kutasiarz!
A we wschodnim Londynie
West Ham Wonder Kida wygrał na własnej murawie.
Cześć, Rupert.
- Jak się masz? - Cześć, Nathan.
Przedstawiam ci Kelsie i Libby.
Nie, odwrotnie.
Odwrotnie.
Ja wciąż jestem Rupertem.
A to jest Nathan Shelley, Wonder Kid.
Cześć, jak leci?
Cześć.
Dziewczyny do nas dołączą.
Idziemy?
Myślałem, że to męski wieczór.
No tak. Uwierz mi, bardzo męski.
Oscarze, idziemy do prywatnego pokoju.
Poprosimy parę butelek szampana.
Tak właściwie...
Przykro mi, ale muszę iść.
Długa historia. Wolałem powiedzieć ci osobiście.
Gratuluję, Ted. Ósma wygrana z rzędu.
No coś ty. Wiesz, że mi na tym nie zależy.
Byłbym szczęśliwszy tylko wtedy,
gdyby moje górne stopy pokrywał sos barbecue.
A ty co sądzisz o paśmie zwycięstw?
Nie dam się złapać na ten szajs.
O tym się nie mówi.
Moi dziadkowie przez 51 lat byli szczęśliwym małżeństwem,
bo nigdy się do siebie nie odzywali. Spadówa.
Dobra robota, panowie. Gratki.
Kolejne.
O rany. Higgins raczy nas parodią DJ-a Khaleda. Nieźle.
Kogo?
- Myślenie równoległe. - Na to wychodzi.
- Prasa już na ciebie czeka. Jest konkret. - Powiedziała pani z amerykańskiego Biura.
Zaraz przyjdę.
- Już idzie. - Dziękuję, Leslie.
Przygotowałaś mu tematy?
Nie. Od dawna już tego nie robię.
O Boże.
No dobrze. Dzisiaj macie mnie.
Jakieś pytania?
Ja pierdolę.
Ty. Z wypucowaną glacą.
Trenerze Kent, czy ty albo klub pochwalacie zachowanie Isaaca McAdoo?
Co za zjebane pytanie.
Oczywiście, że nie.
Isaac postąpił paskudnie. Miał fart, że skończyło się na kartce.
To czemu to zrobił?
Kiedy zacząłem grać w Sunderland,
mieliśmy w drużynie weterana, miejscowego.
Spodziewali się z żoną pierwszego dziecka,
więc raz w trakcie treningu
zażartowałem, że statystycznie to ja jestem prawdziwym ojcem.
Chłopaki zaczęli się śmiać, ale on nieziemsko się wkurwił.
Spuścił mi łomot. Konkretny.
Śliwa, nadkruszony ząb, trzy złamane żebra.
Musiałem odpuścić sześć meczów.
Wykopali go z drużyny.
Po tym wydarzeniu żaden klub nie chciał go zatrudnić.
Latem, kiedy mogłem już oddychać,
wpadłem na niego w pubie.
Mogłem go przeprosić za swój debilny żart.
A on mi wtedy powiedział...
że jego żona poroniła...
na miesiąc przed tą całą akcją.
Nikomu nie powiedział. Dusił to wszystko w sobie.
Niektórym się wydaje, że skoro kupili bilet,
to mają prawo wykrzykiwać w stronę piłkarzy dowolne obelgi.
Ale to nie są tylko piłkarze. To są również ludzie.
I nikt z nas nie wie, przez co przechodzą inni.
Za to, co zrobił dziś Isaac,
mimo że było to złe...
otrzyma wsparcie.
A jeśli chodzi o to, dlaczego to zrobił...
nie mój zasrany interes.
Następne pytanie.
Nowy Trent.
Porozmawiajmy o Hughesie.
To znakomity piłkarz i świetny facet. Nie wykorzystujemy jego potencjału.
- Racja. - Miło, że się zgadzamy.
Wolę ciebie niż Starego Trenta.
Następne pytanie.
Król Goblinów, dajesz.
A co z męskim wieczorem?
Okłamywałeś mnie.
Od lat.
Co takiego we mnie jest, że nie chciałeś mi o tym powiedzieć?
Nie chodziło o ciebie.
Chodziło o mnie.
Byłem w 99% pewien, że mnie wesprzesz.
Ale ten 1% szans, że jednak nie, przerażał mnie na maksa.
Jak ci się to udało? Ja nie potrafię mieć tajemnic.
Wiem. To kolejny powód.
Ukrywałem to przez lata,
a kiedy ty się dowiedziałeś, od razu wszystko się wydało.
Przepraszam, stary.
Ogłosisz to teraz?
Nie.
Drużyna wie i to mi wystarczy.
I nie pisną ani słówka.
Obiecuję.
Wejdziesz?
Jasne.
Zapraszam.
„Góra czy dół” to pozycja do seksu czy do spania?
Do seksu. A na łóżkach piętrowych i to, i to.
- Przespałbyś się z kobietą? - Nie, jestem gejem.
No wiem, ale gdybyś musiał?
- Raquel Welch z 1967 r. - Mój ziom.
- Największe ciacho drużyny? - Nie powiem i nie zgadniesz.
- Bumbercatch. - Tak.
A wspólne prysznice? Jak to działa?
Patrzę w dół i myślę o globalnym ociepleniu.
Gdybym musiał brać prysznic z bandą lasek,
na bank by mi stanął.
Kocham cię.
Nie umiesz tego wydusić?
Nie.
Ale wiesz, że też?
Napisy: Daria Okoniewska