Z ostatniej chwili. Zdążymy?
- Kamera gotowa. - Za cztery, trzy, dwa...
- Jasne. - Zaczynajmy.
PIŁKARSKA SOBOTA
Witamy w Piłkarskiej sobocie.
Jestem Jeff Stelling, a ze mną George Cartrick
i Clinton Morrison.
Na ustach całego kraju jest oczywiście Richmond
i ich seria dziesięciu zwycięstw zawdzięczanych Samowi Obisanyi.
Jeśli Sam Obisanya nie zadebiutuje w tym roku w reprezentacji Nigerii,
to świat postradał zmysły.
A teraz główny temat:
zwolniła się posada trenera West Hamu.
Klub niespodziewanie rozstał się z Wonder Kidem, Nathanem Shelleyem.
To wielkie zaskoczenie. Świetnie im szło.
To nie Nate Shelley sprawił, że zajmują drugie miejsce w tabeli.
„Wonder Kid”? Błagam was.
NATE SHELLEY OPUŚCIŁ WEST HAM
Za moich czasów korki czyścił.
To Rupert Mannion jest mózgiem tej operacji.
Porozmawiajmy teraz o przerwie reprezentacyjnej.
Napływają powołania do kadr narodowych.
Kto dostąpi honoru reprezentowania swojego kraju?
Świetnie się spisaliście.
Gratuluję kolejnej wygranej!
Tak jest.
Krótka przypominajka.
Z powodu przerwy na rozgrywki międzynarodowe
w przyszłym tygodniu nie ma meczu.
W porządku. Trochę mi przykro, że nie chcecie ze mną spędzić weekendu.
Ale jestem twardzielem, więc tego nie pokażę.
Ale jestem też mięczakiem, bo - jak wszyscy -
składam się z paradoksów.
Celnie.
Chcemy się pożegnać i życzyć powodzenia kolegom,
którzy zostali powołani do kadr narodowych.
O kim mowa, trenerze?
Po sąsiedzku na Wembley w barwach Anglii zadebiutuje Jamie Tartt!
Do Toronto poleci bramkarz reprezentacji Kanady - Van Damme!
Ma bilet.
I zagra przeciwko Meksykowi i Daniemu Rojasowi!
O rany.
Bumbercatch zagra dla Szwajcarii.
Mój ziom!
- Chwileczkę. Jesteś Szwajcarem? - A co, nie widać?
Nie no, masz rację.
- Dla Walii zagra Colin Hughes! - Brawo.
Dajesz, ziomuś.
To wszystko?
To wszystko.
No dobrze. Życzmy kolegom bezpiecznej podróży,
szczęść im borze
lub puszczo, kniejo czy szkółko leśna - według preferencji.
Resztę widzę w poniedziałek.
Oi, 24.
Wychujali cię. Przykro mi.
Nic się nie stało. Hej, ale tobie gratuluję.
Nie dołujesz się?
Nie no, coś ty.
Gratki, brachu.
Nie jesteśmy braćmi.
Teraz jesteśmy wrogami, a ty wkrótce będziesz moją szmatą.
Co do...
Czyli przychodzi tylko raz miesiącu?
- Bez wyjątków? - Chyba że jesteś w ciąży.
Sprawdzę ten serwis subskrypcyjny wina. Może być niezła beczka.
Słyszałeś o Nathanie?
- Tak. - Jak myślisz, co się stało?
Jestem jak niekompletna lista najlepszych ról Madeline Kahn:
nie mam tropu.
I to nie jest moja sprawa.
Mówię to z całą sympatią, jaką cię darzę:
jesteś cienki w pogaduchy.
Wiem. Nie lubię plotkować.
To nie jest plotkowanie. To spekulowanie.
Ptaszki ćwierkają o niestosownym zachowaniu
- w West Hamie. - Widzisz? O to mi chodziło.
Co o tym sądzimy, panowie?
Czy Nathan mógłby być zamieszany w coś takiego?
Nie.
- Dzień dobry. - Cześć.
Wczoraj wieczorem trochę zastrzygłem uszami.
Plotek nie lubię, ale uszy strzygę regularnie.
Opowiadaj.
Edwin Akufo wrócił.
Co teraz wymyślił?
Ponoć bada teren, bo chce założyć jakąś Superligę.
Gdzie to słyszałeś?
Jestem dyrektorem sportowym.
Spiknąłem się z innymi i założyliśmy kapelę jazzową
„Dyrektorzy bebopowi”.
Akufo wpadł na próbę.
To źle wróży.
Co jest złego w miliarderze, który zbiera grupę superbohaterów do walki ze złem?
Myślisz o Lidze Sprawiedliwości.
Choinka, masz rację.
W Superlidze największe i najbogatsze kluby świata
grają między sobą.
Nie tylko Dawid nigdy nie zmierzy się z Goliatem,
ale Dawidowie mogą w ogóle przestać istnieć.
Nie zdziwiłoby mnie, gdyby Rupert w tym siedział.
Wywołałam diabła z lasu.
DIABEŁ
- To był Rupert. - Tak.
Wybacz. Przez chwilę myślałem, że prawdziwy diabeł.
Żyjesz?
Niestety tak.
Jesteś cały.
Jestem kretynem?
Czasami tak.
Nie, że odszedłem z pracy.
A żałujesz tego?
Więc masz odpowiedź.
Nie wiem, co teraz.
Mam zostać?
Nie, poradzę sobie.
Chcesz polecieć do Polski?
Pomożesz nam wkręcać żarówki.
- Zabawne. - Co w tym zabawnego?
Nie wiem. Przepraszam.
- Widzimy się za kilka dni. - Dziękuję.
Pa.
Co z trenerem?
Nate!
- Hej. - Przepraszam.
- Spoko. - Dzięki.
Cholera.
Jesteś najmilszą szefową, jaką miałem.
Dziękuję, Dan.
I zdecydowanie najatrakcyjniejszą.
Kłopotliwy ten komplement.
Dziękuję.
Co się dzieje? Ktoś nas powoli okrada?
Wybacz. Jack z tobą nie rozmawiała?
Od tygodni się nie odzywa.
Napisała mi we wczorajszym mejlu, że skontaktuje się z tobą i to wyjaśni.
Co mi wyjaśni?
Zarząd postanowił wycofać finansowanie.
Zamykają KJPR.
Słucham?
Kiedy?
Spokojnie, mamy mnóstwo czasu.
- Musimy wynieść się do piątku. - Mamy środę.
No tak, to stosunkowo niedługo, prawda?
Zwłaszcza że nie dostałaś wczoraj mejla.
Jak mu nie pasuje, to ja potrenuję West Ham za taką kasę.
Co za debil.
Sok ananasowy czy jabłkowy?
Cześć.
Hej, Dani!
Jak leci, stary?
Kolega z drużyny.
Dani, chcesz chipsa?
Jejuńciu.
Sama dopadła dziś wściekła chandra.
Nie dziwię się.
Ciężko dojrzeć piłkę przez załzawione oczy.
Hej, Sam!
Wiem, że ten tydzień dał ci w kość.
Ale pamiętaj, nawet wielki Michael Jordan nie dostał się do szkolnej drużyny kosza.
Tak, trenerze.
Ale nie dlatego, że mierzył wtedy 178 cm,
a drużynie brakowało wysokich, więc wysłali go do rezerwy,
licząc, że jeszcze urośnie?
I rzeczywiście latem wystrzelił o 13 cm.
Szczegóły sprawiają, że ta historia jest mniej inspirująca,
ale morał zostaje ten sam.
Uszy do góry. Bądź złotą rybką.
- Dobrze? - Okej.
Tor do rzucania toporkiem należy dziś do mnie i Jane.
Dołączycie do obchodów?
Brzmi równie fajnie, co niebezpiecznie. Co świętujecie?
Fakt, że Wonder Klocka błyskawicznie dopadła karma.
Jane zrobiła tarcze.
Nie uważasz, że to zła karma świętować czyjąś złą karmę?
Nie. Przyjdziesz?
Chciałbym, ale mam coś do zrobienia.
No proszę.
Cześć, bejbe!
Wszystko załatwione. Nie zapomnisz mojego toporka?
NIESPODZIEWANA REZYGNACJA: DLACZEGO?
Nie, nie tego. Tego w skórzanej pochwie.
Wiesz co? Weź wszystkie.
Się wie.
Ja też cię kocham.
Ile masz tych toporków?
- Siedemnaście. Nie wszystkimi się rzuca. - Ale wszystkie masz ze sobą w Anglii?
Jasne. Nie zniósłbym rozłąki z moimi toporkami.
Nie uniesie ich wszystkich.
- Cześć, Sam. - Cześć.
Przykro mi z powodu reprezentacji.
No wiesz, mogłem dać z siebie więcej.
Moim zdaniem jesteś wspaniały.
Dziękuję.
- Do zobaczenia. - Pa.
Witaj, Rebecco.
A gdzie Hockney ode mnie?
Pozbyłam się go. Jak przeszedłeś przez ochronę?
Mój znajomy, Renee.
Ten dziwak żyjący w kanałach?
To niegrzeczne. On tylko pracuje w kanałach.
Jasne. Może następnym razem się zapowiesz?
Oczywiście.
Zatem po co przyszedłeś?
Zaprosić cię na spotkanie w sprawie Ligi Akufo.
Po co?
W ramach wyciągnięcia ręki na zgodę.
Uważam, że powinnaś wziąć w tym udział.
Piłka może na tym zyskać.
Zastanowię się nad tym.
Dobrze.
Zakradanie się tutaj przypomniało mi o pierwszym meczu, który tu widziałem.
Grano wtedy przy świecach.
Czekam na wiadomość od ciebie.
Co się stało z Nathanem?
Niektórzy nie są gotowi na swoją wielką szansę.
Wesołego Dnia Wujka!
- Wiesz, że nie ma takiego święta? - Właśnie że jest. Prawda, mamo?
Ja świętuję każdą okazję, która unieszczęśliwia Roya.
Otworzę.
Dzień Wujka to jej ulubione święto w roku.
- Nie pierdol. - Poważnie.
W kolejności: Dzień Wujka, urodziny wujka Roya i Perchtenlaufen.
Kiedy Niemcy przebierają się za złe duchy
i włóczą po mieście, żeby odstraszyć zimę.
Może i jest starą duszą, ale przy tym powalonym nerdem.
To twój range rover?
- Nie, mojej mamy. - No tak.
Cześć, jak leci?
- Sorki za spóźnienie. - Nie szkodzi.
Usiądź koło wujka Roya.
Cześć, wujku.
A ten tu po kiego chuja?
Musiałam zaprosić twojego przyjaciela.
To nie jest mój przyjaciel.
Często o nim opowiadasz i codziennie się widujecie.
Ale nim nie jest.
Kto jest twoim przyjacielem?
Chyba Isaac.
- Pierdol się. - Taka prawda.
- Bulisz funciaka, wujku. - Dopisz do rachunku.
Dobrze. Otwórz prezent od Jamiego.
To głupota. Takie tam, nie wiem.
Proszę.
Twój oryginalny strój z Mistrzostw Świata 2014.
Z twoim imieniem i nazwiskiem.
Kazałem im podmienić RO na HU.
Podoba mi się.
Bulisz funciaka, Jamie.
Nic nie powiedziałem.
Ale przez ciebie to pomyślałam, a to praktycznie to samo.
No dobra, zgoda.
Moja kolej.
No dobrze.
A to kto?
Ładnie zapakowane.
Zrobiłam ją w szkole.
Kolory symbolizują twoje imię. Rubinowy, Oranżowy, Jajkowy. Roy.
Nie mogła się doczekać, żeby ci ją dać.
Podoba ci się?
Jak dla mnie zajebista.
Było warto.
Dziękuję.
Przebierzemy się z mamą na część artystyczną.
Uprzedzam, że będzie potrzebny antrakt.
- Twoja siostra to niezła laska. - Wyłupię ci oczy.
Co się dzieje? Mieliśmy pełne obłożenie.
Nikt nie przyszedł.
Z jednym wyjątkiem.
No proszę, kogo ja widzę.
Siusiumajtek.
Znaczy Sam.
Pamiętasz Francisa.
Charlesie, to jest Siusiumajtek.
Znaczy Sam.
Siusiumajtku-znaczy-Samie, to jest Charles Siziba,
- bloger kulinarny The Times. - Miło mi poznać.
Edwin mówił o tobie same okropne rzeczy.
Charles pomaga mi znaleźć najlepszego kucharza w Londynie,
ponieważ 20 metrów stąd otwieram nigeryjską restaurację.
Że co?
Będziemy serwować najlepsze nigeryjskie dania
oraz hot dogi w stylu Chicago, ponieważ to moja ulubiona potrawa.
Samie. Znaczy Siusiumajtku.
Pan Akufo znalazł okruch szkła w posiłku.
Zakładam, że nie musimy płacić?
Jasne. Jak tam chcecie.
Zuch.
Miło przyporządkować imię do tak brzydkiej, odrażającej twarzy.
Tak mi przykro, że biznes się nie kręci.
Wszystko było zarezerwowane. Po prostu kilka osób odwołało.
Bo wszystkie rezerwacje zrobiłem ja.
Halo? Ola's Chop Life?
Chciałabym zarezerwować stolik dla ośmiu osób.
David Ettlemen, sześć osób.
Starkey, dla czterech. Fab four.
Stolik dla 12 osób na nazwisko Picard.
I proszę przygotować najlepsze afrykańskie sery.
- Miło było cię zobaczyć. - Czyż nie?
Zasmuciło mnie, gdy usłyszałem, że nie dostałeś się do kadry narodowej.
Ale ucieszyło, że nigeryjski rząd z chęcią przyjął ode mnie
20 milionów dolarów darowizny w zamian za niepowołanie cię do drużyny.
Nigdy nie przestanę, nigeryjski bobku.
Nigdy przenigdy.
Nigdy.
Darujmy to sobie.
- Stać! - Przepraszam.
- Co się stało? - Nathan?
Tak.
Już nieważne, mój syn wrócił do domu.
Przełożyliście klucz.
Jezu Chryste.
Cześć, mamo.
Zjesz coś, skarbie?
Nie, dziękuję. Chcę się tylko przespać.
Ja tam bym coś przekąsił.
Przestań, Lloyd.
No co?
Leslie?
- Nie chciałam cię wystraszyć. - Nie szkodzi, nie jest źle.
Szlag.
Jak mogę ci pomóc?
Potrzebuję rady.
- Keeley nie odpisuje? - Nie.
- Ted? - Przepadł.
- Sassy? - W samolocie bez Wi-Fi.
- Wyobrażasz sobie? - Okropność.
- Twoja matka? - Jaja sobie robisz?
Jestem zaszczycony. Lecimy z tym koksem.
Nie chcę być częścią Ligi Akufo.
Bo jest niestabilnym emocjonalnie miliarderem
o temperamencie dzieciaka zamordowanego w fabryce czekolady Willego Wonki?
Chyba pokręciłeś fabułę.
Przykro mi to mówić, ale te dzieci nie żyją, Rebecco.
Myślę, że Rupert zaprosił mnie tam tylko dlatego,
że jestem kobietą i zyskają na tym wizerunkowo.
A kogo obchodzą intencje Ruperta?
Masz miejsce przy stole.
Idź i sprawdź co i jak.
Dziękuję, Leslie.
A jeśli reszta uczestników zacznie znikać jeden po drugim
w wyniku nieszczęśliwych wypadków na pierwszy rzut oka spowodowanych pychą,
uciekaj w te pędy, rozumiesz?
3 NIEODEBRANE POŁĄCZENIA
JACK: PRZEPRASZAM, ŻE TAK PÓŹNO. RÓŻNICA CZASU MNIE SKOŁOWAŁA.
PORĄBANA AKCJA. NIE MOGŁAM NIC ZROBIĆ.
Wszystko w porządku?
Wszystko? Ni chuja.
Jak się nazywa odwrotność dotyku Midasa?
- Gówno Midasa. - Właśnie to mam.
Wszystko zamieniam w gówno.
Na gównie lepiej rośnie, kochana.
Jestem Keeley, a ty?
- Mae. - Mae? Zaskoczyłaś mnie.
Bardzo ładne imię.
- Skrót od czegoś? - Może.
To twój pub, Może?
Od nieco ponad 40 lat.
Jeny, imponujące.
Ale jest ciężko, co? Być szefową?
Różnie bywa.
Czasem lepiej iść własną drogą,
niż udawać radość z podążania za kimś innym.
Co byś zrobiła, gdyby ktoś ci to odebrał?
Jak powiedziano:
„Gdy staniesz na szczycie góry, czeka cię już tylko piorun”.
Zaraz, piorun jest czymś dobrym czy złym?
To zależy, czy jesteś na niego gotowa.
Przyniosę ci coś do jedzenia.
Nie chcę, żeby w moim pubie odcięło kolejną smutną chudzinę.
Poleci mi ocena na Yelpie.
Ja cię sunę.
Cześć.
REBECCA: MARTWIĘ SIĘ. ŻYJESZ? MARTWA ODPISZ „NIE”.
Kiedy Meksyk wkracza do naszej kuchni, punktacja przestaje się liczyć.
Jasne, Bruce.
To ciężki mecz, ale obie drużyny się szanują.
- Pasują do siebie jak nachos i poutine. - Przez ciebie zgłodniałem. O nie.
- Meksyk przy piłce. - Tak jest!
Dani Rojas sam na sam z Van Dammem i...
O nie! Prosto w nos.
Niemal wyglądało na celowe.
Ale Dani przywalił.
W koszulce Meksyku staje się innym człowiekiem.
- Rany julek, sporo krwi. - Przepraszam za soczysty język.
EDWIN AKUFO WZNAWIA POMYSŁ SUPERLIGI
DIABEŁ: MAM NADZIEJĘ, ŻE BĘDZIESZ NA SPOTKANIU.
NIE ŻEBYM NACISKAŁ.
PRZYJDĘ.
Pasujemy.
Ja pierdolę.
NIE ODZYWASZ SIĘ. SPRAWDZAM, CZY WSZYSTKO GRA.
HALO, TU ZIEMIA
SZKOŁA PODSTAWOWA
No dobra, zmykaj na lekcje.
- Miłego dnia, wujku. - Wzajemnie.
Pasuje ci.
- Jasne. - Pa!
Trener Kent.
- Panna Bowen. - Nie musisz mi pannować.
- Mów mi po imieniu. - Dobrze...
Nie znasz go, co?
Nie.
- Leann. - Cześć, Leann.
Fajna koszulka. Idziesz oprotestować wojnę w Wietnamie?
Phoebe ją zrobiła.
- Wyglądasz inaczej. - No.
Normalnie nie ubieram się jak jebany klaun.
Nie, chodziło mi o ciebie.
Wydajesz się bardziej radosny.
Mniej... zacietrzewiony.
- Zacietrzewiony? - Tak, zacietrzewiony.
Poczekaj.
Nie flirtowałaś ze mną podczas ostatniego spotkania?
Czasem też chcę sobie coś posklejać.
Mam nadzieję, że jest jeszcze co sklejać.
Kutwa.
- Fajnie cię widzieć. - Wzajemnie.
„Chcę sobie coś posklejać”. Popisałaś się, kurwiedźmo.
Do szkoły, dzieciaki!
SOCZYSTY
Cześć.
Fajny dres.
Dziękuję. Lubię prawdomówne ubrania.
Mam coś dla ciebie.
Dziękuję za twoje wsparcie.
Żałuję, że nie popracujemy ze sobą dłużej.
Polubiłam cię.
- Naprawdę? - Tak.
Dziękuję.
Tylko że sama muszę kupić kulę - inaczej się nie liczy.
- Masz przy sobie gotówkę? - Tak.
Kosztowała 60 funtów.
Obawiam się, że przepłaciłaś.
Dziękuję za nią.
Nie ma za co.
Muszę mieć paragon.
- Jasne. Mogę przesłać mejlem? - Tak, może być.
- Jak najszybciej. - Robi się.
Idziemy z ojcem na targ, nie będzie nas przez kilka godzin.
Kochamy cię, skarbie.
Dzień dobry.
Dzień dobry pani.
- Mogę zabrać płaszcz? - Oczywiście.
Dziękuję.
Witaj, Rebecco.
Rupert.
Dziękuję, że przyjęłaś moje zaproszenie.
Nie mogłam przegapić okazji, by banda ramoli gadała mi w biust.
Panie Mannion, zostawił pan telefon w aucie.
Fekalista wysłał już pana wyniki.
Wszystko w normie, zgodnie z przewidywaniami.
Wspaniale.
Panno Bread, to Rebecca Welton.
Rebecco, to moja asystentka, panna Bread.
Miło mi poznać.
Przepraszam.
- Nowa asystentka? - Tak.
A co się stało z korpo pixie dream girl?
Szkoda gadać.
- Idziemy? - Tak.
Dzień dobry, panowie.
Większość z was zna Rebeccę, właścicielkę AFC Richmond.
To mój tytuł od czasu rozwodu. Odebrałam mu jedyną miłość.
Wspaniale.
- Rebecco. - Witaj, Robercie.
Naprawdę się ucieszyłem, usłyszawszy, że do nas dołączysz.
A kiedy weszłaś w tym stroju, przypomniałem sobie dlaczego.
Witajcie wszyscy!
Dziękuję za przybycie.
Francis.
- Rebecca. - Panie Akufo, wspaniale pana widzieć.
Bardzo się cieszę, że przyszłaś.
Miło nie być jedyną mniejszością w sali.
Panowie i pani, zapewne chcielibyście przejść już do rzeczy.
Ale jak powiedziałby mój ojciec:
„Nigdy nie rozmawia się o interesach z pustym żołądkiem”.
Zatem...
Zajmijcie miejsca i rozkoszujcie się wspaniałymi ghańskimi przekąskami
oraz hot dogami w stylu Chicago,
tak jak robili to Scottie Pippen, Obama i Ferris Bueller.
Zapraszam.
Siadajcie, proszę.
Dzięki.
Skoro mamy pełne brzuchy, możemy przejść do interesów.
Ale wcześniej musimy zająć się pewną sprawą.
Jasne, już wychodzę.
Dziękujemy, Nikołaju. Wszystkim będzie nam łatwiej...
Daruj sobie, rozumiem.
Cała ta sprawa z Rosją. To by nie wyglądało dobrze.
Trzeba pociągnąć.
Trzeba... Pchasz, a trzeba pociągnąć.
Przecież widzisz, że...
Pchasz, a trzeba pociągnąć.
Właśnie. Do widzenia.
No dobrze, panowie. I jedna pani.
Zaprosiłem was tutaj, żeby opowiedzieć o Lidze Akufo.
Światowej lidze piłki nożnej skupiającej tylko najlepsze drużyny.
Tak, kibice będą musieli więcej wydać, a niektórych nie będzie na to stać.
Ale ci, których będzie stać, zobaczą na boisku samą śmietankę.
Każda rywalizacja będzie starciem tytanów.
Każdy mecz nieobeschłym snem.
Oczywiście pewnym grupom to się nie spodoba,
ponieważ niektórzy nie znoszą zmian.
Miejcie jednak na uwadze, że kiedyś jeździliśmy konno
i odstręczały nas automobile.
Teraz nie potrafimy żyć bez aut,
a hot dogi, które zjedliśmy, w 85% składały się z koniny.
Zmiana jest nieunikniona.
Dlaczego futbol miałby się nie zmieniać?
Nie ewoluować?
Dlaczego wasze zyski nie miałyby gwałtownie wzrosnąć?
Owszem, kibice będą protestować. Będą biadolić.
Stworzą złośliwe, acz błyskotliwe przeróbki piosenek na nasz temat
i będą je wyśpiewywać przed należącymi do nas budynkami.
Ale w końcu przekonają się do niezrównanie lepszego produktu.
Tak jak my przekonaliśmy się do automobilów...
smartfonów...
i podnóżków do toalety.
Liga Akufo to przyszłość piłki nożnej.
A przyszłość właśnie nadeszła.
Francis rozda wam prognozę pięcioletnich zysków.
Dziękuję.
Zachęcam, byście się temu przyjrzeli.
KEELEY: PRZEPRASZAM ZA MILCZENIE.
ALE DASZ RADĘ! I PAMIĘTAJ, ŻE ONI WSZYSCY BYLI KIEDYŚ MAŁYMI CHŁOPCAMI.
Dziękuję.
Tak.
Mnie przekonałeś. Wchodzę w to.
Wspaniale.
Rebecco, a ty co sądzisz?
Czy to jest, kurwa, jakiś żart?
Słucham?
Co wy wyprawiacie? Przestańcie!
Naprawdę mało wam jeszcze pieniędzy?
Jak możecie w ogóle rozważać odebranie ludziom czegoś,
co tak wiele dla nich znaczy?
To nie jest gra.
Piłka nożna to nie jest tylko gra.
Dominacja Anglii nie dziwi.
To jedna z tych wspaniałych rzeczy, która raz sprawia, że jesteś w dołku...
Southgate spogląda na ławkę rezerwowych
i mamy zmianę.
Jamie Tartt z AFC Richmond zalicza debiut w reprezentacji.
Niezapomniana i zasłużona chwila.
A chwilę później czujesz się jak w świąteczny poranek.
Gra z numerem 24,
na cześć kolegi z drużyny, fantastycznego Sama Obisanyi.
Ze zwykłych ludzi potrafi uczynić bohaterów i łajdaków.
Ludzie kochają ten sport.
Mój ojciec kochał ten sport.
Wy wszyscy kiedyś go kochaliście.
Jestem tego pewna.
Znałam takiego chłopca. Z klasy robotniczej. Z Richmond.
Tak bardzo kochał piłkę nożną, że zakradał się na mecze,
ponieważ jego rodziców nie stać było na bilety.
Pewnego dnia został w końcu przyłapany.
Ochroniarz dał mu w twarz i powalił na ziemię.
Ale ten mały chłopiec wstał, uśmiechnął się,
kopnął ochroniarza w klejnoty i uciekł.
Tyle go widzieli.
Aż 25 lat później wrócił i kupił cały klub.
Swojego pierwszego dnia jako prezes
odnalazł tego samego ochroniarza
i bez słowa wyjaśnienia dał mu podwyżkę.
Te kluby są naszą własnością, ale to nie znaczy, że do nas należą.
A ja nie chcę przyłożyć ręki do czegoś,
co potencjalnie może zniszczyć ten piękny sport.
Nie mogłabym znieść myśli, że te wszystkie dzieci i dorośli
straciliby dostęp do pięknej, pełnej pasji części siebie.
Wspaniała przemowa.
A teraz kto chce zarobić masę pieniędzy?
Ja pierdolę!
Przepraszam.
Miało cię nie być.
Nie było, ale refluks mi dokucza, więc wróciłem do domu.
Chorujesz na refluks?
Nie.
Ale twoja matka wie, że potrzebuję czasu dla siebie.
Wybacz, przeszkodziłem ci.
A gdzie tam.
Brakowało mi twojej gry.
Naprawdę?
Oczywiście.
Myślałem, że tego nie znosisz.
Skąd ten pomysł?
Bo sam mi to kiedyś powiedziałeś.
Mówiłeś, że za mało ćwiczę.
Że marnuję swój potencjał i zaprzepaszczam przywileje.
Ja nie miałem takich możliwości,
więc wiele po tobie oczekiwałem.
A ja świrowałem ze stresu.
Teraz to wiem.
I przepraszam za to.
Nie wiedziałem, jak wychować geniusza.
Słucham?
Geniusza.
Jesteś genialny.
Dostrzegasz to, co umyka innym.
To dar.
Choć zapewne również przekleństwo.
Ale masz rację.
Zmuszałem cię, żebyś we wszystkim był najlepszy.
Myślałem, że to moja rola.
Że ty tego chcesz.
Ja po prostu lubiłem grać.
Osiągaj sukcesy bądź nie.
Nigdy o to nie dbałem.
Chcę tylko, żebyś był szczęśliwy.
To było ciekawe przeżycie.
Wspólny lunch?
Jasne.
Rebecco, wciąż cudownie wyglądasz.
Wiecie,
ostatni raz widziałem was razem w jednym pokoju tuż po waszym ślubie.
Nie mogliście się doczekać, aż wyjdę.
Pamiętasz, jak...
razem zakradliśmy się na mecz Richmond?
Tak.
Chociaż byłeś wtedy prezesem, więc zbyt wiele nie ryzykowaliśmy.
Masz tu... Mogę?
Tak.
Rupert.
- Co robisz? - Ja pierdolę!
Założyłeś jakiś kolor.
- Co ty tu robisz? - Mieszkam.
Ale jest środek dnia.
Co to?
To dla ciebie.
- Nie musisz teraz czytać. - Ale chcę.
Nie umiem rozczytać twojego pisma.
„Droga Keeley, chcę, żebyś o czymś wiedziała.
Nigdy nie zrobiłaś niczego źle. To wszystko moja wina.
Utknąłem we własnych problemach.
I nie chciałem cię skrzywdzić, więc się wycofałem.
Ale ty jesteś...”
Ale ty jesteś i zawsze będziesz zajebistą Keeley Jones.
I jeśli zrobiłem coś...
cokolwiek...
przez co zaczęłaś w to wątpić...
to przepraszam.
Kocham cię.
„Z poważaniem, Roy Kent. Buziaki”.
Nie znam innego Roya.
- Wolałem to uściślić. - Jasne.
Dziękuję.
Okej.
Wygrałam.
No nie.
No co?
Postrzelono cię?
Właśnie przekonałam bandę dziadersów, żeby wycofali się z Ligi Akufo.
- O nie! - Nie, to świetnie. Przytul mnie.
O tak! Jestem z ciebie taka dumna!
Mimo że nic nie rozumiem.
Dziękuję. Poczekaj.
Skoro już wiem, że żyjesz, jestem na ciebie wkurzona.
Gdzieś ty się podziewała?
I wycofali finansowanie?
Gnoje. Czemu mi nie powiedziałaś?
Nie było dobrego momentu.
I dobrego sposobu.
I nie chciałam.
To kompletni kretyni.
Ponieważ ty, Keeley Jones, jesteś cholernym objawieniem.
Ile zainwestowali?
Nie. Nie pozwolę ci na to. To za dużo.
Nie gadaj głupot. Moja kasa, mój wybór. Mów.
Co ty robisz?
Tak to robią w filmach.
Żartujesz sobie?
Ostrzegałam.
W portfelu noszę więcej.
- Nie. - Tak.
- Nie! - Tak.
Dziękuję!
- Rupert próbował mnie pocałować. - Co?
Dotknął twoich ust?
Nie, od razu się cofnęłam.
Spojrzałam na niego i wszystko stało się jasne.
Kochana, jesteś wielka.
Rany. A gdybyś się na to nabrała i wróciła do Ruperta?
Po tym, co ta miękka faja zrobiła, musiałabyś upaść na głowę.
Musiałabyś być w kompletnej rozsypce, żeby zrobić coś tak głupiego, co nie?
Cześć.
- PRZEPRASZAM - WONDER KID
Dzięki, Renee.
ZAKAZ WSTĘPU
Przeszliśmy restrukturyzację,
ale KJPR wciąż z chęcią pomoże pani okularom podbić światowy rynek.
Raczej „koszmarnie ambitna” niż „walnięta”.
Ale tak, rozstaliśmy się z Shandy.
Dobrze. Oczywiście. Wspaniale. Do usłyszenia.
- Nieźle. - Pani Jones.
Cześć. Co ty tu robisz?
Przyszłam to oddać.
Przekazałam Jack wypowiedzenie,
a kule śniegowe kupuję tylko wtedy, gdy opuszczam miejsce pracy.
O ile nadal potrzebuje pani dyrektorki finansowej, chociaż może...
Może mnie pani puścić? Musimy rozliczyć się za tę kulę.
Dziękuję.
Jak leci?
Hola, amigo.
Hola.
Jak tam twój nos?
Złamany.
Szalony mecz, co nie?
Tak, był szalony.
Tyle wspomnień.
Obronił nosem. Dyszka najlepszych sportowych momentów.
- Wszystko gra? - Tak, pewnie.
REPREZENTACJA NIGERII W MISTRZOSTWACH ŚWIATA 1994
Skąd pochodzisz?
Nie twój interes.
No tak, zbyt osobiste pytanie.
Z Peorii.
- Dzień dobry. - Dzień dobry, Ted.
Ale fajne! Sama narysowałaś?
Nie, to David Hockney.
Bardzo zdolny dzieciak.
Proszę.
ZWARCIE TYTANÓW LIGA AKUFO WIELKIM NIEWYPAŁEM
Chcę ci powiedzieć coś, co sobie ostatnio uświadomiłam.
Jakie to dziwne, że pizza margherita jest bez alko? Wiem.
Nie. Zrozumiałam, że nie zależy mi już na pokonaniu Ruperta.
- Naprawdę? - Tak.
Nadal chcę wygrać.
Ale dla nas.
Dla Richmond.
Ja też chcę wygrać dla nas.
Na tym etapie to już rytuał.
Dla mnie luz, póki te szczyny nie wlecą mi do ust.
Napisy: Daria Okoniewska