Lisa Cramlin i Graham Paul.
Przeanalizujemy dzisiejszy mecz Richmond-Arsenal.
- Cześć, Grahamie. - Cieszę się, że tu jestem.
Dzisiaj był kolejny ciężki dzień dla Roya Kenta, który ma złą passę.
W ostatnich dziewięciu meczach Kent miał...
...podczas gdy dwa razy częściej traci piłkę.
A do tego dzisiejszy haniebny samobój...
Tu jesteś.
Wszyscy już poszli?
Tak jest. Został jeszcze Rojas.
Cholerny dzieciak dalej ćwiczy na boisku.
Co za pierdolony dupek.
- Prawda? - Tak.
Ktoś zamówił Roya z lodem?
Jak się czujesz?
Ale zimna, stary.
Od patrzenia jest mi zimno.
Po prostu powiedz, że spierdoliłem, i idź stąd.
Nie mam zamiaru.
Przeze mnie przegraliśmy. Czuję się jak gówno.
Spokojnie. Miałeś zły dzień. To nic takiego.
„Nic takiego?”
Tak.
Obwiniając się, jesteś jak Woody Allen grający na klarnecie.
Obu was nie chcę słuchać. Dobra?
Więc skończ z tym. Odpuść sobie. Dobra?
Jestem po twojej stronie. Nic tego nie zmieni.
Wyglądasz jak Oskar Zrzęda z brązowymi włosami.
- Wyłączyć światło? - Tak.
Musisz przestać żyć przeszłością. Prosimy, zrób to dla nas.
Zostaw to za sobą.
- Właśnie tak. - Hola, Royu.
Czas na przerwę.
Po powrocie podsumujemy wspaniały występ Jamie'ego Tartta w Manchester City.
BYŁ SOBIE KIEDYŚ STARY FACET O IMIENIU KENT...
Właśnie tak. Pięknie.
O rany. Kate Moss, lepiej uważaj.
Na brytyjską scenę modelingu wkroczyła nowa łobuziara.
- Tak? - Chyba skończyliśmy.
Przyniosłem, gdybyś potrzebowała herbatnikowego wzmocnienia.
O rany. Stresujesz się takimi rzeczami?
To artykuł o kobietach w piłce nożnej. Nic wielkiego.
Jest nas cztery: ja, Karen, Delia, i Posh Spice.
Daj spokój. Bycie wzorem to nie byle co.
Gdzieś tam jest dziewczynka,
która zjawiskowo wygląda w swoim oberżynowym żakiecie,
a jej marzeniem jest stać się dyrektorem sportowym.
Przeczyta ten artykuł i pomyśli:
„O rany. Moje marzenia mogą się spełnić”.
Czy twoim zdaniem dziewczynki czytają Finansowy Kwartalnik Piłki Nożnej?
Kto wie? Dziewczynki są tajemnicze.
I głupiutkie, i potężne. Już dawno odpuściłem to, by je rozgryźć.
Szkoda, że Higgins tego nie widzi,
bo też cieszyłby się twoim szczęściem.
No nie wiem, Tedzie.
Gdy postanowił odejść, dał mi do zrozumienia,
co o mnie myśli, i nie były to miłe słowa.
To dość negatywne myślenie.
Gwarantuję, że zrozumie swój błąd.
- Zmieniam temat. - Dobra.
Jak morale drużyny przed weekendowym meczem finałowym?
Nadal nie mogę podnieść się po ostatniej przegranej.
Czyżby?
Oczywiście.
- Hej, Keeley. - Cześć, Tedzie.
Czy ludzie z marketingu Toma Forda odezwali się do ciebie?
Tak.
Powiedzieli, że zostaną przy swoich modelach.
Szaleńcy.
Wiem. Ale powiedzieli,
że jak chcesz wziąć udział w kampanii dla szaraków albo w satyrze,
będą o tobie pamiętać.
No proszę. Nie najgorzej.
Mogę na słówko, Rebecco?
Wchodź.
Boże, śmierdzi tu stopami.
Smród jest uderzający.
Uderza cię prosto w nozdrza. Nie czujesz tego?
Ale z ciebie dwulicowy babsztyl.
Dlaczego mu nie powiedziałaś?
Zamierzam to zrobić.
Kiedy?
Wyobraź sobie, że krzywdzisz kogoś, kto na to nie zasłużył,
a potem musisz spojrzeć mu w oczy i się przyznać.
Nie muszę. Zrobiłam to.
W ósmej klasie nasrałam do szafki Joannie Wellington.
Przeprosiłam.
Cofnęła zaproszenie na swoje urodziny, a po tygodniu pogodziłyśmy się.
Po prostu mu powiedz, kurwa.
Dlaczego nasrałaś jej do szafki?
Nie wiem. Miałam 13 lat.
Co? Nastolatki to tajemnicze, mroczne i niebezpieczne stworzenia.
- Rozumiem. - Nie w tym rzecz!
- Dobrze. - O Boże.
Przepraszam. Łał.
Wiem, że kobiety lubią buty, ale to już przesada, dziewczyny.
Przepraszam, to było seksistowskie.
Nie sądziłem, że ktoś tu jest.
Ale jesteście. Super.
Zostańcie tyle czasu, ile chcecie. Pójdę już. Przepraszam.
Po co miałabym mu mówić?
To nic nie zmienia.
Zmieniłoby to, co o tobie myślę.
Davidzie, przed nami ostatni mecz sezonu. Gramy przeciwko Man City,
a naszym celem jest zakończyć go w dobrym stylu.
Tak?
Może Trent Crimm?
O ile pamiętam, jesteś z Daily Planet, tak?
Trent Crimm, The Independent.
Tak. Właśnie. Jakie masz pytanie?
Wielu młodych zawodników rozwinęło się pod twoimi skrzydłami.
Pozostaje Roy Kent.
Podczas ostatniego meczu grał fatalnie. Co o tym myślisz?
Myślę, że mógłbyś sam go o to spytać. Powiedziałby, że to nie był jego dzień.
Ale mogę powiedzieć,
że Roy Kent to podpora naszej drużyny.
Dobrze, zaszalejmy.
Niech podniosą rękę do góry osoby, które są introwertykami.
Teraz wy możecie mi zadawać pytania.
Przechytrzyłem was!
Gdybyście nimi byli, siedzielibyście cicho jak w kościele.
Chyba, że mówimy o Westboro Baptist. Oni nie potrafią się zamknąć.
Hej, chłopaki. Co tam?
Usiądź.
Dobra.
Czuję, jakbyście chcieli zrobić improwizowany skecz
albo wyjawić, że jesteście parą.
Obie opcje są dla mnie spoko. Jestem po waszej stronie.
Roy musi grzać ławę.
Rozumiem.
To nie tylko jeden zły mecz.
Widać, że się starzeje,
popełnił duże błędy w ostatnich pięciu meczach.
Po prostu nie zdążyły nam dać po dupie.
Ale wczoraj dostaliśmy w dupsko.
Tak mocno, że zazwyczaj trzeba za to zapłacić.
REBECCA AKA „SZEFUNIO” MUSIMY POGADAĆ.
Chłopaki... Nie posadzę go na ławce rezerwowych.
To nasz kapitan.
Ale szanuję wasze zdanie.
Nawet, gdy nie macie racji.
Liczyłem na improwizację.
Spadam stąd.
- Zapłaciłeś komuś, żeby dał ci w dupę? - Pewnie, że nie.
Wybacz. Ja...
To mi zapłacono.
Gdzie?
Hej. Co jest?
Muszę ci o czymś powiedzieć.
Zamieniam się w słuch.
Nie będę owijała w bawełnę.
Przejdę od razu do sedna.
Powiem to prosto z mostu.
Bez prokrastynacji.
Prokra... Prokrast... Dobre słowo, nie?
Prokrastynacja.
Ciekawa jestem etymologii tego słowa.
„Pro” oznacza dobry, ale nie wiem, co znaczy „krast”...
Nie mam pojęcia. Może się dowiemy?
- Masz słownik? - Nie przy sobie. Dobrze się czujesz?
- Ja? - Tak.
Pewnie!
Czuję się świetnie.
Tedzie, mógłbyś przyjść później?
Jasne. Nie ma problemu. Przewinę do tyłu.
O Boże.
Po prostu to zrób. Jesteś dorosła.
Nie mogę, kurwa... Po prostu to napraw.
Napraw swoje błędy. Dobra. O Boże.
Niespodzianka.
- Rupercie. - Wyglądasz na zdenerwowaną.
Gdzie Higgins?
Zwolniłam go.
Dlaczego? Higgins jest najlepszy.
Jego jedyną wadą było to,
że obgryzał moje długopisy,
jak zestresowany szczeniak.
Dobry chłopak.
Cóż, nie ma go.
Szkoda. Cóż. Może teraz przyjmie moją ofertę.
Rupercie, czy przyszedłeś tu, by odkupić klub, bo...
Nie. Chciałem, żebyś dowiedziała się pierwsza.
Bex i ja spodziewamy się dziecka.
Kolejna niespodzianka.
- Zawsze mówiłeś... - Myślałem, że zachowamy się jak dorośli.
Jesteś aż nadto dorosły.
Masz prawie 70 lat i spodziewasz się dziecka?
Kim tym jesteś? Postacią z Biblii, do cholery?
Kiedy będzie nastolatkiem,
zamienisz się w kupkę prochu i kartę kredytową.
Spokojnie, skarbie.
Nie mów tak do mnie.
Ludzie się zmieniają. Chcę mieć dziecko.
Chyba po prostu nie chciałem go z...
Wcześniej.
Wszystko jest kwestią znalezienia odpowiedniej osoby, prawda?
Oczywiście.
Cieszę się, że mogłem powiedzieć ci o tym osobiście.
Nie chciałem, żebyś dowiedziała się z prasy.
Powodzenia w meczu z Man City.
Muszę ci coś powiedzieć.
Déjà vu.
Jestem pierdoloną suką.
Tego wcześniej nie było.
Tedzie, okłamałam cię.
Zatrudniłam cię, bo chciałam, aby klub odniósł porażkę.
Chciałam, by ci się nie powiodło,
sabotowałam cię na każdym kroku.
To ja wynajęłam fotografa, który zrobił zdjęcie tobie i Keeley.
Zaaranżowałam wywiad z Trentem Crimmem z nadzieją, że cię upokorzy.
I stałam za transferem Jamie'ego Tartta,
mimo twoich próśb.
Ten klub był jedyną rzeczą, którą kochał Rupert, a ja chciałam go zniszczyć.
Chciałam zadać mu ból, jaki on zadał mi.
Nie obchodziło mnie, kogo w ten sposób wykorzystam i zranię.
Jesteście dobrymi ludźmi, chcecie coś zmienić.
Tedzie, bardzo cię przepraszam.
Jeśli chcesz odejść albo zwołać konferencję prasową, zrozumiem.
Wybaczam ci.
Ty... Co? Dlaczego?
Rozwód jest ciężki.
Nieważne, czy to ty odchodzisz,
czy to ty zostajesz porzucona.
Ludzie robią przez to głupoty.
Spójrz na mnie. Prowadzę drużynę piłki nożnej, do cholery. W Londynie.
To szaleństwo.
Tak.
Ale ta praca zmieniła moje życie.
Dzięki niej zobaczyłem, co tak naprawdę się działo.
Tak, ale między nami...
nie ma waśni.
Tedzie.
No już, uściśnij mi dłoń. Ręka zaczyna mnie...
Wydaje mi się, że gdy ci na kimś zależy,
a w sercu masz odrobinę miłości,
nie ma rzeczy, których nie można przejść razem.
Rozumiesz?
Nie mówisz tylko o nas, prawda?
Może tak. Może nie.
Rozumiem.
Przebiorę się na ćwiczenia... trening.
Nieważne. Co za różnica?
Dzięki, że wpadłaś, szefowo.
Ożywiasz to miejsce.
Dobra, zaczynajmy.
Zbierzcie się. No już, chodźcie.
Pamiętajcie, że wasze ciało jest jak wczorajszy ryż.
Jeśli je źle rozgrzejecie, może stać się coś złego.
Zatrucie pokarmowe nie jest miłe.
Pamiętam, jak pewnego razu wymiotowałem,
a jednocześnie miałem biegunkę.
Tak. Bywa i tak. Ktoś chce coś dodać od siebie?
Ciało potrafi robić obie te rzeczy jednocześnie.
Nasz organizm jest wspaniały.
Tak. Ciekawe spostrzeżenie. Dzięki.
Chłopaki, wiemy, że szybkość jest ważna.
Równie ważne to umieć się zatrzymać i zmienić kierunek.
Jak zrobił Kanye swoim albumem 808s & Heartbreak.
Nie poznano się na nim.
Ustawcie się przy pachołkach, które ustawił Nate.
Dobra, robimy tak.
Ostatni, który pobiegnie, zatrzyma się i znowu pobiegnie, jest zgniłym jajem.
Trenerze, pod prysznicem wymyśliłem dowcip.
Co mówi brytyjska sowa?
Co mówi brytyjska...
Mówiłem...
Zachowujesz się, jakby gonił cię ze smarkiem.
Dobra. Rozumiem. Wiem, o chodzi.
Chodzi o Roya, tak?
Traktujesz mnie ozięble i nie odzywasz się do mnie. Niezły zestaw.
Mogę średni napój do tego?
Dobrze.
Nate, co mówi brytyjska sowa?
Będziesz udawał, że mnie nie słyszysz,
a potem odejdziesz?
Tak.
Więc to tak?
Do diabła z wami. Skupię się na treningu.
Brawo, Dani. Dawaj, mały.
- Kurwa. - Nic nie szkodzi, Royu.
- Kurwa! - Trzymaj tempo, Royu!
- Uda ci się, Royu! - Kurwa!
Tak jest. Poprzeklinaj sobie. Ulży ci.
Cholera.
Dobra.
Tak.
Tu jesteś.
Hej.
Jest wiele pustych miejsc.
Ja mam bilet na to miejsce.
Jak się trzymasz, Royu?
Dobrze, a ty?
Dobrze.
Widziałem filmik w internecie,
w którym kociątko zaprzyjaźniło się z kurczakiem
i spędzali razem czas.
To było... Pokażę ci. Mam go przy sobie.
O co ci chodzi?
To zabawne. Za każdym razem, gdy moja mama ma mi coś trudnego do powiedzenia,
zaczyna mówić
o czymś dziwnym albo o czymś miłym.
Pomyślałem,
że przyjaźń kota z ptakiem też jest miła.
Posłuchaj. Zaczęliśmy rozstawiać pierwszy skład na mecz z Man City...
Nie waż się. Nie grzeję ławy, kurwa.
- Posłuchaj. Ja tylko mówię, że... - Tak. Nic, tylko gadasz,
Mówisz o tym, jak jesteś po mojej stronie.
- Ależ jestem. - Gówno prawda!
Udajesz, że jesteś honorowy. Jesteś pierdolonym kłamcą.
Możesz spierdalać. Pierdol się!
Wiele tu niespodzianek.
Jak ta mała bródka.
Nazywa się Van Dyke, jak siedemnastowieczny flamandzki malarz.
- Jasne. - Sprawia, że wyglądam tak, jak się czuję.
Wyluzowany.
A co na to pani Higgins?
Nienawidzi jej całą sobą.
Rozumiem. Posłuchaj...
Powiedziałam o wszystkim Tedowi. Przyznałam się.
Jak poszło?
Wiesz, co zrobił ten gówniak? Wybaczył mi.
- Pierdolony dupek. - Też tak myślę.
Ale nie po to tu przyszłam.
Chciałam cię przeprosić za to,
że źle cię traktowałam.
Zmusiłam cię do współpracy w mojej dziecinnej wendecie.
Bardzo cię przepraszam.
Łał.
Dziękuję, Rebecco.
Byłam zagubiona.
Tak.
Ale odnalazłam drogę.
Dobrze ci w takim wydaniu.
W przeciwieństwie do tej bródki.
Wybacz, musiałam.
Chyba nigdy wcześniej nie było u mnie w domu dziecka.
A Jamie?
Nie możemy jej pozwolić buszować po domu.
Nie chcę, by znalazła mój wibrator.
To byłby problem. Jej mama zabroniła urządzeń elektrycznych.
Jak się czujesz?
Dobrze.
Uważam, że dzieciaki są niesamowite.
Ma nowe zęby, które wypychają stare.
Ciało jest niesamowite.
Ostatni raz byłem w rezerwie...
Jesteś gotów na prawdziwą rozmowę.
Super.
Poczekaj.
Usiądź.
Weź to.
Jesteśmy gotowi. Dajesz.
Roy Kent od dziecka był najlepszym graczem
w każdej drużynie.
Lubię być Royem Kentem.
Nie wiem, czy dam radę być nieudacznikiem o imieniu Roy.
„W porządku, Royu?” Tak. „Co porabiasz?” Pierdolone nic.
Mężczyźni, którzy się nad sobą użalają, są tacy seksowni.
- Przestań. - Mówię serio.
Jak zaczniesz mówić o tym, jak ciężko grać zawodowo w piłkę,
to chyba dojdę.
To nie jest dla mnie gra.
To wszystko, co mam.
Wyznacza to, kim jestem.
Nic więcej nie mam.
Phoebe?
Podejdź na chwilę.
Miałaś rację. Led Zeppelin są super.
Poczekaj, aż usłyszysz Cream.
Zamknij oczy, dobrze?
Możesz opisać wujka Roya?
Powiedz wszystko, co o nim myślisz.
Jest moim wujkiem. Jego broda jest szorstka.
Kupuje mi lody.
Dużo przeklina.
Jest bardzo zabawny.
Kocham go.
Dobra robota, Phoebe.
Widzisz? Nawet nie wspomniała o piłce nożnej.
Kogo obchodzi, co ona ma do powiedzenia? Ma sześć lat.
Chodzi o to, że nie wiesz, co ludzie myślą o Royu Kencie.
Po drugie, Royu Kencie, najważniejsze, co ty myślisz o Royu.
To twoja była gra w szachy z innym kolesiem?
- Tak. - To musi boleć, kurwa.
Po prostu gra.
Nie daj się, słyszysz?
Jesteś pięknym mężczyzną.
Hej, chłopaki.
Dużo piw jak na nas.
Pomyślałem, że przyda się po rozmowie z Royem.
Jesteś urodzonym opiekunem. Jak Wódz z Lotu nad kukułczym gniazdem.
Zawsze uważałem, że bliżej mi do Tabera.
Jeśli mam być szczery, nie udało mi się tego powiedzieć Royowi.
Nie patrz tak na mnie. Sam się domyślił.
Widzę, że się cieszysz, ale nie ma z czego.
Myślałem o tym i...
Postanowiłem, że wystawię go w meczu z Man City.
Ławka rezerwowych nie tylko będzie dla niego upokarzająca,
ale może wpłynąć na jego finanse.
Wiesz, że nie chodzi mi o wygrywanie.
Nie to jest miarą sukcesu.
Oczywiście, że jest!
Hej. Kto ci wsadził podpaloną petardę w tyłek?
Ty! Mam tego dość.
Posłuchaj, rozumiałem twoją misję w Kansas.
Tam były dzieci, a to profesjonaliści,
dla których wygrana ma znaczenie.
Dla mnie też. Nie ma w tym nic złego.
- Prawda, Mae? - Amen, kurwa.
Nie rozumiesz? Porażka ma konsekwencje.
Zostaniemy zdegradowani.
A wtedy wszystko pójdzie na marne.
Jeśli bardziej zależy ci na zawodniku niż na wykonaniu swojego obowiązku,
nie chcę pić z kimś tak samolubnym.
To była najseksowniejsza rzecz, jaką widziałam w życiu.
Zbieraj się.
Bawi się tobą.
Szach mat, stary.
- Dzięki. - Masz alergię na orzechy?
Na palce.
Czym mogę cię poczęstować? Mam czerwone wino.
Mam herbatę.
Dwudniową wodę po makaronie.
Herbata wystarczy.
Przepraszam, że kazałem ci spierdalać.
Zazwyczaj lepiej ukrywam swój gniew.
Tak myślisz?
Poznaj samego siebie.
Spoczywaj w pokoju, Sokratesie.
Powiedziałem siostrzenicy, że nie zagram.
Zapytała, czy pójdziemy na lody.
Przynajmniej miałeś się komu wygadać.
Czy lody były dobre?
Tak. To pierdolone lody.
Prawda? Lody są najlepsze.
To jak oglądanie występu Billy'ego Joela na żywo.
Nigdy nie zawodzi.
Niestety mam po nich wzdęcia.
Po lodach, nie po Billym.
Zapytałem, czy obejrzy mecz, mimo że nie zagram.
Tak?
Powiedziała, że tak. Gówniara. Nie mrugnęła okiem. Nie zająknęła się.
Cóż, taki jest showbiznes, nie?
Postanowiłem, że nie będę oglądał Bajera z Bel-Air,
gdy wymienili ciotkę Viv.
Ale prawdę mówiąc, póki pozwolili Carltonowi robić swoje,
zawsze rozsiadałem się przed telewizorem.
Dodatkowo, Alfonso Ribeiro
to najlepszy komik trzech ostatnich stuleci.
A oto dlaczego.
Kultowe, nie?
Nigdy nie wiem, jak zareagować, gdy dorosły facet tańczy Carltona.
Widzisz kogoś, kto tak tańczy, od razu wiesz, co to,
od razu wiesz, czyj to taniec. To jedyny, niepowtarzalny Alfonso...
- Skończy z tym! - Przepraszam, panno Shipley!
Cały tydzień się rzuca.
W każdym razie. Wiesz, co możemy zrobić?
Cały sezon miewałeś kontuzje.
Może powiemy, że masz kolejną? To żaden wstyd.
Ochroniłoby to moją wartość w przypadku transferu.
Może trafię do klubu, który mnie doceni.
Daj spokój.
A co, jeśli skończę w pierdolonej Ameryce,
gdzie nie miałbym sobie równych?
Będą zaskoczeni, że tak wygląda prawdziwa piłka nożna.
Chciałbym, żebyś się jutro pojawił.
Na jutrzejszym treningu i na meczu.
Ale zrobisz, jak uważasz.
Mogę to przemyśleć?
Byłbyś głupim gównoryjkiem, gdybyś tak nie zrobił.
Bądź ze mną szczery. Herbata to jakiś żart, nie?
Gdy nie ma turystów w pobliżu, wiecie że smakuje jak pomyje.
Nie. Kocham herbatę.
Wcale nie. Smakuje jak pot gołębia.
Okropna.
Tak.
Pozbądź się małego, przywróć wysokiego. Ma większe dłonie.
Wybiła godzina herbatnika.
- Higginsie! Wróciłeś! - Tak!
Dobra, wiem, że mogę się wydać staromodny,
ale i tak to powiem. Szafa gra.
- Dobrze cię widzieć. - Ciebie również.
- Proszę szefowo. Te są dla ciebie. - Dziękuję, Tedzie.
Musisz spróbować.
Nie. Dobrze jest się dzielić, ale przyniosłem dla niego osobne.
Co?
Skąd wiedziałeś?
Czułem, że tu będziesz.
- Tak. - Łał.
Były dla córki Trenta Crimma. Kończy dziś trzy lata.
- Ale wolę, żebyś ty je dostał. - Co? Nie. Daj spokój.
I tak tego nie zapamięta.
Tedzie, powiedziałeś jej już?
Dawno temu. Nie mogła się doczekać.
Ale ma trzy lata. Nie przejmie się.
- Nie ma mowy. - Nalegam.
Żartuję sobie z ciebie. To psikus.
Przewidziałem wszystko i przygotowałem je dla ciebie.
Dziękuję.
Zobaczymy się za chwilę. Greyhoundy do boju.
Tak, z pewnością były dla małej dziewczynki.
Może myśli, że jesteś głupiutki, figlarny i tajemniczy.
Z pewnością.
Dobra, panowie, posłuchajcie.
Trenerze.
- Więc... - Wiem, że to kiepski moment, trenerze,
ale od wczoraj źle się czuję po tym, jak odwróciłem się i odszedłem.
W nocy miałem straszny koszmar,
że zadziobywałem cię na śmierć niczym kruk.
Przepraszam.
Nic nie szkodzi. Temat zamknięty.
- Dobrze. - Zrób coś dla mnie.
Przeproś mnie we śnie, żebyśmy tam też byli pogodzeni.
- Oczywiście. - Dziękuję.
Panowie, przed nami trudny mecz.
Czego od was oczekuję, to...
Wybacz, stary.
Moja sześcioletnia siostrzenica znalazła wibrator mojej dziewczyny.
Musiałem ją zabrać na przekłucie uszu,
by spróbować wymazać jej pamięć.
Znam sprawę, stary.
Mogę coś powiedzieć?
Oddaję ci głos, kapitanie.
Drugi skład skopie dzisiaj tyłki pierwszemu składowi.
Dobra, panowie! Przygotujcie się, a potem zróbcie to, co powiedział.
Załatwimy to na boisku.
UWIERZ
Napisy: Małgorzata Banaszak