‫مترجم | حامی مغیثی ‫T.me/timelordsubs
‫آخرین باری که انقدر توی تخت موندم ‫وقتی بود که تاندون پام کش اومده بود.
‫بنظرت...
‫به بقیه درمورد خودمون بگیم؟
‫من از این مخفی‌کاری خوشم میاد.
‫کار های یواشکی سر کار.
‫بنظرت یکم مرموزانه ‫و جالب نیست؟
‫نه. خیلی استرس‌آوره.
‫موهام داره سفید می‌شه.
‫من هیچ‌جایی از تو ‫موی سفید نمی‌بینم.
‫روی سرم نیست.
‫اونجا هم نیست. ‫زیر بغلمه، دیدی؟
‫مشکل حل شد.
‫می‌دونی، اگه به بقیه ‫درمورد خودمون بگیم،
‫بعد می‌تونیم این کارو...
‫تو جمع بکنیم.
‫قرار نیست بی‌خیال بشی، مگه نه؟
‫نه خیر، نمی‌شم.
‫می‌دونی، ما آخر هفته رو داریم.
‫پس منم هستم.
‫- قراره کجا بریم؟ ‫- مصر خوبه؟
‫خدای من، مامان!
‫عالیه، پس فهمیدم ‫کلید یدکی هام کجاست.
‫«سم»، مامانمو یادته؟
‫خوشحالم بالأخره از نزدیک ‫دیدمت، «دبرا».
‫از ته دل میگم ای کاش ‫سر و وضعم اینطوری نبود.
‫شورت های بوکسر.
‫وقتی هم اونقدر تنگ باشه،
‫عملا همه چیز دیده شده.
‫واقعا متأسفم.
‫خیلی‌خب، از خوش و بش کردن بگذریم.
‫بگو دیگه، مامان.
‫بابام این بار چی کار کرده؟
‫اون مُرد.
‫مترجم | حامی مغیثی ‫T.me/timelordsubs
‫فکر می‌کنید پدرش الآن کجاست؟
‫توی یه قفسه مرده‌شور خونه.
‫نه، منظورم از نظر روحانی بود.
‫توی یه قفسه مرده‌شور خونه.
‫می‌دونی، بچه که بودم ‫باور داشتم...
‫کار خوب کنی میری بهشت،
‫کار بد کنی میری جهنم.
‫اما الآن می‌دونم آدم جفتشو انجام میده، ‫پس هرجا که هست امیدوارم خوشحال باشه.
‫من دوست دارم تصور کنم توی بهشت ‫حیوون ها رئیس هستن،
‫و انسان‌ها حیوون خونگی هستن.
‫دوست دارم تا آخر عمرم ‫جلوی یه شومینه دراز بکشم..
‫روی پای «سیندی کلافورد».
‫آره.
‫دوست دارم بعد تناقض ‫تبدیل به یه ببر بشم...
‫و هرکسی که چپ نگاهم کرد رو بکشم.
‫می‌دونی، اگه درست بعد مرگ ‫یکی رو وزن کنی،
‫نزدیک 21.3 گرم سبک تره.
‫و بعضی ها میگن اون وزن روحه.
‫هرکی اینو گفته...
‫مشخصا یکی رو وزن کرده، ‫زده کشتش، بعد دوباره وزنش کرده.
‫تولد، مرگ، و تمام.
‫شب بخیر.
‫- وقت پریودشه. ‫- آره، آره، آره.
‫هوی، قراره مثل یه تیم ‫بریم به تشیع جنازه.
‫که یعنی کروات، پیرهن...
‫- بدون کفش اسپورت. ‫- چی؟
‫خیلی‌خب.
‫ولی اگه خیلی قشنگ بودن چی؟
‫- آره. ‫- چه رنگی؟
‫قرمز روشن.
‫باشه، کفش رسمی می‌پوشم.
‫کفش رسمی از کجا می‌خرن؟
‫من نمی‌خوام نصف شب ‫تا صبح برم توی صف...
‫که کفش جدید بخرم.
‫واسه این کفش ها ‫صف درست نمی‌کنن، رفیق.
‫هیچکس از اینا نمی‌خره.
‫ای خدا! با این آهنگ کوفتی!
‫مامان، خاموشش کن!
‫صبر کن، صبر کن سوسیس!
‫صداتو نمی‌شنوم.
‫معلومه که نباید بشنوی.
‫- چیزی می‌خواستی؟ ‫- چرا اون آهنگ رو گذاشتی؟
‫متأسفم، دوست دارم وقتی بیدار می‌شم ‫توی تمام اتاق های خونه پخشش کنم.
‫باعث می‌شه خوشحال بشم.
‫خب، امروز نباید خوشحال باشی.
‫آدم باید هر روز ‫خوشحال بشه، «ربکا».
‫می‌خوای درموردش حرف بزنی؟
‫نه... من خوشحالم.
‫نمی‌خوام درمورد چیزی حرف بزنم.
‫می‌دونی، «ربکا»ی قدیمی ‫اون آهنگ رو دوست داشت.
‫آره، کل جهان اون آهنگ رو دوست داشتن.
‫ولی انقدر همه جا پخش شد، ‫که دیگه بی‌خیالش شدیم.
‫خب، من حسم اینطوری نیست.
‫یه بار عاشق چیزی بشم، ‫تا ابد عاشقش هستم.
‫می‌دونی، می‌تونی این اتاق رو ‫هر شکلی می‌خوای درستش کنی.
‫لازم نیست بخاطر من ‫اینطوری نگهش داری.
‫نه، منو یاد زمانی می‌ندازه ‫که صمیمی بودیم.
‫می‌خوام اینطوری بمونه.
‫حالا می‌دونم چه آهنگی بذارم.
‫وای، نه!
‫صبح بخیر، بوگندو.
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫می‌خواستم ببینم هنوز ‫توانش رو دارم یا نه.
‫اون تمرین های «تریسی اندرسون» ‫تأثیر درستش رو گذاشتن.
‫«نورا»، بجنب دیگه!
‫من دارم کاملا محافظه کار عمل می‌کنم.
‫وقتی هم سن تو بودم ‫چند ثانیه‌ای اینکارو می‌کردم.
‫راست میگی.
‫تازه مست هم بودم.
‫«فلورنس»، عزیزم، ‫خیلی وقت بود ندیدمت.
‫- «دبرا». ‫- ممنون که اومدی.
‫هرکاری داشتی به ‫من و «نورا» بگو، خب؟
‫مگه نه، «نورا»؟
‫- «نورا»! ‫- ای خدا.
‫من خوبم.
‫تشیع جنازه عجیبه، مگه نه؟
‫آره.
‫مثل یه مهمونی هستن...
‫ولی برای آدم های ناراحت.
‫انگار همه می‌دونن قراره ‫برن اونجا و ناراحت باشن.
‫شاید ناراحت هم نباشی،
‫ولی باید بری و ناراحتی کنی.
‫بنظرم واقعا عجیبه.
‫آره، خیلی وحشتناکه.
‫«روی»، اگه تو بمیری دوست داری ‫دفن بشی، یا بسوزوننت؟
‫مثلا اگه همین امروز یکی ‫با اتوبوس بزنه بهت، من چی کار کنم؟
‫برو دنبال راننده اتوبوس و مجبورش کن ‫بابت کاری که باهام کرد پول بده.
‫انتقام منو بگیر، «کیلی».
‫انتقام منو بگیر.
‫این مراسم واقعا رفته رو مخت، نه؟
‫من یه کمپانی پیدا کردم،
‫که توی گونی تجزیه پذیر ‫آدم رو دفن می‌کنن.
‫که وقتی تجزیه شدی،
‫باقی مانده بدنت ‫بتونه دانه درخت میوه پرورش بده.
‫منم همینو می‌خوام.
‫چون اونطوری تو و تمام ‫کسایی که منو دوست دارن،
‫می‌تونن از میوه من بخورن.
‫این ته کسخل بازیه.
‫کسی اینو میگه می‌خواد زندگی ‫یه راننده اتوبوس رو نابود کنه،
‫فقط بخاطر اینکه برای برخورد نکردن ‫با یه بچه بهت زده.
‫من که درمورد بچه نمی‌دونستم.
‫فقط از این فکر خوشم میاد که ‫مرگ من بتونه به بقیه سود برسونه.
‫با میوه هایی که از ‫جنازه گندیده‌ات در اومده؟
‫من که حاضر نیستم بخورمش.
‫ولی کبابی رو می‌خوری که ‫توش مو پیدا می‌کنی.
‫اگه ندونی موی کیه ‫که مشکلی نداره.
‫اینم جزوی ازشه دیگه. ‫لابد آدم خوبیه.
‫- تو که واقعا عصبانی نیست، نه؟ ‫- چرا، واقعا هستم.
‫و حالا باید برم مراسم تشیع جنازه، ‫و ادای ناراحتی دربیارم.
‫خب الآن منم ناراحتم.
‫لعنتی.
‫واقعا تسلیت میگم.
‫خدای من، باورم نمی‌شه تونستید بیایید.
‫- البته. ‫- بابا شما رو خیلی دوست داشت.
‫اونا کی بودن؟
‫چه بدونم والا.
‫«دبرا» عزیزم.
‫«روپرت».
‫صمیمانه تسلیت میگم.
‫فکر نمی‌کردم بیای.
‫«ربکا»، «پال» خانواده منم بود.
‫نه، آخه دعوت نشده بودی.
‫خوشحالم می‌بینمت، «روپی».
‫و «دایان» رو معرفی می‌کنم.
‫چه بچه تپلی.
‫تبریک میگم مامان، الآن چاقی ‫به بچه رو کوبیدی تو سرش تا گریه کنه.
‫بیا ببینم.
‫بفرما، لمس جادویی.
‫جادویی نیست.
‫من پلسنتای خام خودمو خوردم، ‫و اونم خوب می‌دونه.
‫آره، مجبور شدم تمام ‫تلویزیون های خونه رو بریزم دور،
‫فقط بشینم کل روز اونو ببینم.
‫چقدر قشنگ.
‫منو ببخشید.
‫- تسلیت میگم. ‫- ممنون، «لزلی».
‫متأسفم، خانم «ولتون».
‫تسلیت میگم.
‫- چند نفرشون اومدن؟ ‫- همشون.
‫و هیچ‌کدومشون ‫کفش ورزشی نپوشیدن.
‫تو همینقدر واسشون مهمی.
‫- پاهامو داره می‌کشه. ‫- یه دقیقه دیگه می‌شینیم، داداش.
‫نفس عمیق بکش، رفیق.
‫- «ربکا». ‫- «سم».
‫و «کالین»، و «آیزاک»، و «نیتن».
‫همگی، خیلی ممنون که اومدین.
‫تسلیت میگم.
‫آره، منم تسلیت میگم.
‫آره...
‫پدر ها مانند کمکی دوچرخه هایی هستند...
‫ببخشید، نمی‌خواستم حرف تکراری بزنم، ‫واسه همین...
‫تسلیت میگم.
‫«سسی».
‫اوه، مرتیکه پست فطرت.
‫بی‌خیال، «سَس»، ‫گذشته ها گذشته، مگه نه؟
‫من الآن یه دختر دارم. ‫من تغییر کردم.
‫آها، آره.
‫یه دختر داشتن باعث می‌شه
‫بلا هایی که سر زن‌ها ‫توی زندگیت آوردی رو پاک کنه.
‫ایول.
‫«روپرت»، من هر روز ‫به مرگ تو فکر می‌کنم.
‫واقعا نمی‌تونم صبر کنم.
‫توی مراسمت قراره قرمز بپوشم.
‫من مایه خوشحالی سه نفر دیگه ‫توی اون جمع می‌شم.
‫مثل همیشه لطف داری، «سسی».
‫گُه نخور و بمیر، «روپرت».
‫« مربی لسو »
‫صبح بخیر، «تد».
‫خیلی‌خب.
‫«تد»، تو الآن... ‫«تد»، تو حالت خوبه.
‫فقط نفس بکشه.
‫تمرین نفس کشیدن 4 7 8 رو انجام بده.
‫می‌تونی. بجنب. ‫فقط نفس بکش.
‫منم تو راهم.
‫خیلی بچه زشتیه.
‫مجبور نیستی بخاطر من اینو بگی.
‫بخاطر تو نمیگم. جدی میگم.
‫خیلی بی‌ریخته. ازش بدم میاد.
‫- دوستت دارم. ‫- منم دوستت دارم.
‫- هرچی خواستی، من هستم. ‫- می‌دونم.
‫از کنارت نمیرم.
‫- «جونز»! ‫- «سسی»، وای خدا
‫سلام!
‫بهش عادت کردم.
‫تسلیت میگم.
‫- خیلی جیگر شدی! ‫- خوشحالم می‌بینمت، ممنونم.
‫باشه دیگه، راهتون رو برید.
‫خدایا.
‫گمونم باید ناراحت باشیم.
‫آره، آره.
‫تشیع جنازه خیلی عجیبه.
‫من دقیقا همین حرفو ‫امروز داشتم می‌زدم.
‫- می‌خوای وقتی مُردی درخت باشی؟ ‫- آره بابا.
‫یا... یه سگ واقعا احمق.
‫هرکدوم باشم زندگی خوبیه.
‫آره.
‫حالا «تد» کجاست؟
‫- «سسی» و «تد»، روی درخت نشستن... ‫- ای خدا.
‫- مشغول سکس کردن. ‫- خفه شو، میمون کوچولو.
‫ببخشید، من به زن‌های خوشگل ‫حرف های زشت می‌زنم.
‫ممنونم، «سَس».
‫راستی، یه چیز بی‌ربط،
‫ولی فکر کنم «ربکا» ‫یواشکی با یکی آشنا شده.
‫- چی؟ ‫- آره، هفته ها شده.
‫بنظرت امروز خیلی اشتباهه
‫که ازش بخواییم/مجبورش کنیم ‫بهمون بگه کیه؟
‫تا امتحان نکنیم که نمی‌فهمیم.
‫- «کیلی». ‫- «جیمی».
‫چه کُت قشنگی.
‫همتون. اینجارو باش.
‫بیا اینجا.
‫این... این همون کُتیه ‫که «تد» واست گرفت؟
‫- چی، این؟ ‫- آره.
‫درست یادم نیست...
‫آره. بله، بله.
‫آره، خودشه.
‫- قشنگه، خیلی قشنگه. ‫- ممنونم.
‫یکم بچه‌گونه نیست یه مرد دیگه ‫واست لباس بخره؟
‫ولمون کن.
‫خب، نه. اون که همه ‫لباس‌های منو نمی‌خره.
‫بیشترشون رو مامانم هدیه میده.
‫بیایید بریم.
‫داری سیب می‌خوری؟
‫آره.
‫از یه درخت اون بیرون کندمش.
‫مزه آدم‌های مُرده رو میده.
‫بامزه نیست، «روی».
‫نه، ولی خیلی خوشمزه‌ست.
‫ناراحت نشو، «کیلی». ‫مراسم تشیع جنازه‌ست.
‫من از کفش رسمی ‫شدیدا متنفرم، «جیمی».
‫می‌دونم، موچاچو.
‫چون یادت باشه، این کفش‌ها ‫برای امثال ما نیست.
‫اونا برای گوسفند ها هستن.
‫برای ماگل ها.
‫برای عوضی ها.
‫وقتی برم خونه، همشونو آتیش می‌زنم ‫که انگار توی آتیش جهنم هستن.
‫تورو به امام آروم باش، «دنی».
‫امام رو قاطی این مکالمه ‫درمورد این کفش‌های خدازده نکن.
‫حالت چطوره، «تد»؟
‫بهتر شدم، می‌دونی؟
‫عالی نیستم، ولی بهتر شدم.
‫خوبه.
‫چون وقتی یکی عالی نیست،
‫یعنی اجازه دارم وارد بشم ‫و کار خودمو بکنم.
‫آره.
‫می‌شه بشینم؟
‫دکتر هم باید بشینه دیگه، آره.
‫چیزی می‌خوری بیارم؟ ‫یه فنجون چای؟ هرچی؟
‫نه، ممنون. از چایی متنفرم.
‫مزه کیسه کاغذی خیس میده.
‫هرچی بخوای بهت میگم.
‫فکر نکنم تا حالا توی عمرم...
‫توی یه پرستشگاه انگلیسی بوده باشم و...
‫باعث می‌شه دلم واست تنگ بشه، ‫و کاش اینجا بودی.
‫منم همینطور. ‫عاشق تشیع جنازه‌ام.
‫جنازه رو هم نشون میدن؟
‫امیدوارم باشه. ‫دوست دارم ببینمش.
‫منم همینطور.
‫آره، آره. می‌دونی چیه؟
‫- شوخی نکن! ‫- کاملا جدی‌ام.
‫چیه؟ جدی میگم.
‫وقتی بچه بودم تمام چیزی که درمورد ‫کلیسا دوست داشتم اعتراف کردن بود.
‫خیلی رهایی بخش بود.
‫فقط می‌شستم یه گوشه ‫و هر چرت و پرتی می‌گفتم.
‫خدایا، یه بار... کاری کردم کشیشه ‫هم خجالت بکشه هم آروق بزنه.
‫آره.
‫به من گفتن بیام اینجا ‫و بگم صداتون رو بیارید پایین تر.
‫ولی اینو هم آوردم.
‫- ایول. ‫- عالیه.
‫از یه پسر کوچولو توی ‫ردای سفید دزدیدمش.
‫نه، «سَس».
‫خب، بوگندو.
‫- یواشکی به کی میدی؟ ‫- چی؟
‫دیگه ادا درنیار که انگار اینطوری نیست.
‫اصلا دارین چی میگین؟
‫نظرت درمورد پیامک بازی بعد قرار،
‫و اینکه من دو هفته‌ست که تورو ‫بیرون محل کار ندیدم.
‫و با اینکه امروز مراسم پدرته
‫یه جوری می‌درخشی انگار اخیرا ‫خیلی خوب شخمت زدن.
‫خدایا.
‫لعنتی.
‫- می‌دونستم! می‌دونستم! ‫- خدای من، راست می‌گفتی!
‫به من گفتن بیام اینجا ‫و بگم صداتون رو بیارید پایین.
‫یکم دیگه بگذره ‫قائم مقام فحش میده.
‫اینجا همه چیز خوبه؟
‫آره، البته.
‫فقط داریم می‌پرسیم «ربکا» ‫داره به کی میده.
‫من که می‌دونم.
‫خوب چیزی هم هست.
‫مامان.
‫بی‌خیال... صبر کن، صبر کن.
‫خیلی‌خب، بیا بیست سوالی بازی کنیم.
‫- آره! آره. ‫- خدایا... هیجان انگیزه.
‫قدش بلنده؟
‫بله.
‫- «سم»ـه؟ ‫- تو از کجا اینو می‌دونی؟
‫- خدای من! درست گفتم! ‫- نه!
‫یه لحظه منو ببخشید، لطفا.
‫چی؟
‫- گفتم! ‫- خدایا!
‫کافیه!
‫خدای من...
‫لطفا همه به جز ‫اعضای خانواده برن بیرون.
‫خیلی بدجنسی.
‫جدی میگم.
‫ببخشید.
‫خانم رئیس سلیطه.
‫ببخشید، پدر.
‫ببخشید، خیلی زشت بود.
‫«تد»، عجیب نیست که ‫بهت حمله عصبی دست داده.
‫ممکنه که رفتن به این مراسم...
‫تورو یاد مراسم پدر خودت بندازه.
‫نوچ، نوچ، نوچ.
‫من به مراسم پدر خودم نرفتم.
‫خیلی‌خب، چرا نرفتی؟
‫چون کشید کنار.
‫می‌دونی، خانواده‌اش رو تنها گذاشت.
‫از زندگیش کشید کنار.
‫منم بابت همین ‫ازش متنفر بودم.
‫فکر کنم هنوز ازش متنفرم.
‫منم فکر می‌کنم ‫ازش متنفر باشی، «تد».
‫و مشکلی هم نداره.
‫برای هر انسانی سخته که...
‫چیزی که سر تو اومد رو هضم کنه.
‫مخصوصا اگه نوجوون باشه.
‫موافقی؟
‫آره، باشه.
‫خیلی‌خب، خوبه.
‫چرا واسم نمیگی چی شد؟
‫متنی که قراره بخونی ‫رو از الآن آماده کردی؟
‫من قرار نیست هیچی بگم.
‫«ربکا».
‫خیلی زشته اگه توی مراسم ‫پدر خودت هیچی نگی.
‫واسم مهم نیست.
‫من هیچ حرف خوبی درموردش نمی‌زنم.
‫تو چه‌ات شده؟
‫اون که پدر خوبی بود. ‫شوهر عالی‌ای بود.
‫جدی گفتی؟
‫تو از چی انقدر عصبانی‌ای؟
‫نمی‌خوام درموردش حرف بزنم. ‫اونم امروز.
‫انقدر بچه بازی درنیار.
‫باشه، می‌خوای بهت بگم؟
‫چون از رازداری خسته شدم.
‫بابا بهت خیانت کرد. ‫و منم دیدمش.
‫وقتی تو نبودی،
‫و منم قرار بود شب ‫پیش «سسی» بمونم.
‫من حتی تاریخش هم یادمه. ‫جمعه سیزدهم سال 1991 بود.
‫ماه سپتامبر بود...
‫تاریخش رو یادمه چون اون شب ‫با بچه های دبیرستان
‫می‌خواستیم کل فیلم های ‫«جیسون وورهیز» رو ببینیم.
‫بعد من... مثل همیشه از مدرسه برگشتم
‫بعد رفتم توی اتاق خودم تا...
‫یکی از بطری های مشروب تورو کش برم،
‫وقتی هم در رو باز کردیم،
‫یه صدایی شنیدم...
‫بنگ!
‫رفتیم ببینیم چه خبره.
‫در رو باز کردم و...
‫اونجا بود.
‫با همون شکوه و باسنش که روی هوا بود، ‫و خانم «رینولدز» که اسمش رو داد می‌زد.
‫و «سسی» هیچی نگفت
‫برای اولین بار توی عمرش، ‫و منم...
‫جیغ زدم، خفه شدم، گریه کردم.
‫اونم بدو بدو اومد دنبالم، ‫لباس خواب تنش بود،
‫التماس می‌کرد گریه نکنم، ‫ولی من فقط...
‫دویدم طبقه بالا ‫و زنگ زدم پلیس.
‫رفتم سر یخچال و یه بطری ‫از آبجو هاش رو برداشتم،
‫و همونجا خوردم.
‫بعد به مامانم زنگ زدم و گفتم ‫که می‌خوام بیاد خونه.
‫و روز بعدش که برگشتم،
‫هیچی درموردش نگفت.
‫واسه همین من خیلی عصبی‌ام، خب؟
‫واسه همین همیشه ‫ازش متنفر بودم.
‫و هنوزم هستم.
‫می‌دونم.
‫نه، نمی‌دونی چه حسی داره.
‫منظورم این بود درمورد ‫خیانت می‌دونستم.
‫درموردش همش.
‫تو می‌دونستی و کاری نکردی؟
‫البته که می‌دونستم، ‫من همه چیزو می‌دونم.
‫پس از تو هم متنفرم.
‫متنفرم که گذاشتی ‫باهات اینطوری رفتار کنه.
‫متأسفم که اینطوری شد، «تد».
‫آره، منم همینطور.
‫و درک می‌کنم چرا ‫انقدر ازش عصبانی هستی.
‫اون خیلی چیز هارو ازت گرفت.
‫مامانم رو هم گرفت.
‫و مادرت، آره.
‫درمورد یه چیزی کنجکاوم.
‫چه‌جور آدمی بود؟
‫آدم خوبی بود، می‌دونی.
‫باورت بشه یا نه، ‫خیلی پرحرف بود.
‫گاهی اوقات هم می‌تونست ‫شنونده خوبی باشه.
‫چی اونو بیشتر از همه دوست داشتی؟
‫چرا؟
‫بهم گفتی از چیش متنفری.
‫دوست دارم بشنوم چی ازش یادته ‫که باعث می‌شه حالت خوب بشه.
‫وقتی کلاس پنجم، شیشم بودم، ‫یه کتاب به اسم "جانی ترمن" بود،
‫و تکلیف یک ماه این بود ‫که این کتابو بخونیم.
‫و در پایان ماه، من حتی ‫یه ذره هم نخوندمش.
‫و یه آزمونی داشتیم،
‫یه آزمون مهم، ‫همون روز بعدش بود.
‫و شب قبلش منم ‫خیلی مضطرب بودم،
‫نمی‌تونستم بخوابم،
‫و پدرم اومد ازم مراقبت کنه.
‫و زدم زیر گریه
‫اونم گفت "هی، رفیق. ‫چی شده؟ چی شده؟"
‫منم بهش گفتم چی شده.
‫و اونم گفت، نگرانش نباش...
‫فقط برو توی اتاقت، ‫سرتو بذار رو بالش،
‫و به چیزی فکر کن که ‫برای آینده بهت انگیزه میده.
‫منم همینکارو کردم.
‫روز بعد که بیدار شدم، بهم گفت
‫هی، نمی‌خواد با دوچرخه بری مدرسه، ‫خودم می‌رسونمت.
‫منم گفتم خیلی‌خب.
‫توی راه مدرسه، درمورد کل کتاب ‫باهام صحبت کرد.
‫مثل یه داستان قبل خواب.
‫چون کل شب بیدار مونده بود، کل شب.
‫کل کتاب لعنتی رو خوند.
‫چون نمی‌خواست پسر کوچولوش بخاطر ‫یه آزمون مسخره استرس داشته باشه.
‫و منم نمره بیست گرفتم.
‫بوم.
‫بابای خوبی بود.
‫فکر نکنم خودش اینو می‌دونست.
‫گمونم اگه می‌دونست چقدر خوبه...
‫اونم توی کار هایی که برای اون ‫خوب بودن توش مهم نبود...
‫فکر نکنم اینکارو می‌کرد...
‫و کاش بهش اینو می‌گفتم.
‫کاش بیشتر بهش می‌گفتم.
‫فقط خیلی ازش عصبانی‌ام.
‫چون همیشه می‌رفت سر کار،
‫یا با دوستاش بیرون بود،
‫و یهویی دیگه نبود.
‫از همون موقع می‌دونستم که قرار نیست ‫بذارم کسی توی زندگیم اینطوری بره،
‫بدون اینکه متوجه بشه ‫داره چه ضربه‌ای به بقیه می‌زنه، می‌دونی.
‫چون زندگی سخته.
‫واقعا سخته.
‫ممنونم، «تد».
‫نمی‌دونم خواسته‌ام غیرقانونیه یا نه،
‫ولی می‌شه بغلت کنم؟
‫حتما.
‫چیزی نیست.
‫می‌خوای بابت این جلسه ازم پول بگیری؟
‫البته که می‌گیرم.
‫- خیلی‌خب. ‫- واسه مورد اورژانسی.
‫از صداقتت ممنونم.
‫قابلی نداشت.
‫ببخشید، «ربکا»، ولی...
‫من مثل تو قوی نیستم.
‫من می‌ترسیدم ترکش کنم.
‫فکر می‌کنی من از ‫ترک کردن «روپرت» نترسیده بودم؟
‫وحشت کرده بودم.
‫و بذار بهت بگم ‫که تنها بودن...
‫واقعا وحشتناکه.
‫ولی لازم بود.
‫چون بعدا احساس فوق‌العاده‌ای داد.
‫خب، خوشحالم اینو می‌شنوم.
‫از طرفی «روپرت» هم ‫یه آدم حق‌ به جانب آشغال بود.
‫پس چرا انقدر باهاش مهربونی؟
‫چون عزیز دلم، بهترین روش برای ‫مقابله با این آدم ها اینه...
‫که این اطمینان رو بهشون بدی که ‫نمی‌تونن اذیتت کنن.
‫بهرحال، چیزیه که شده،
‫کدوم مهم تره؟ عشق یا حقیقت؟
‫وقتی ترکش کردی خیلی ‫بهت افتخار می‌کردم.
‫می‌دونستی لیاقتت بیشتره.
‫حالا من خاطرات زیادی واسم مونده،
‫ولی وقتی عاشق یه چیزی بشم، ‫تا ابد عاشقش می‌مونم.
‫و من عاشق پدرت بودم.
‫حتی با اینکه باهات ‫اونطوری رفتار می‌کرد؟
‫آره.
‫اون بی‌نقص نبود. ‫نیازی هم نبود باشه.
‫همیشه برمی‌گشت.
‫می‌دونی، من واقعیتش خوشحالم ‫شنیدم ازم متنفری.
‫تمام این سال ها، فکر می‌کردم ‫نسبت بهم بی احساسی.
‫الآن بی‌تفاوت بودنت رو ‫می‌ذارم به پای عصبانیتت.
‫وقتش رسیده.
‫و ممنون که آروم موندید.
‫بیا دیگه.
‫بیایید دعا کنیم.
‫ای پروردگار ما...
‫که در بهشت هستی، ‫نام تو مقدس باد.
‫لطف شگفت انگیز
‫طنینی دل‌نشین.
‫خداوند شبان من است،
‫چیزی نیست که بخواهم،
‫مراتع سبز و تازه هستند.
‫ممنونم.
‫من معمولا درمورد اینکه...
‫چقدر مرحوم رو می‌شناختم دروغ میگم.
‫ولی توی این مورد، ‫من «پال» رو خوب می‌شناختم.
‫همیشه آخر هفته ‫میومد به کلیسا.
‫درست همونجا می‌نشست،
‫تمام تمرکزش روی کلماتی بود...
‫که گزارشگر داشت از توی تلفنش ‫درمورد بازی ریچموند می‌گفت.
‫= ولی من هیچ‌وقت نیاز ندیدم که... ‫- خدای من.
‫...«پال» رو سرزنش کنم.
‫- این نشانه‌ای از شور و اشتیاق بود... ‫- الهی بمیرم.
‫...برای ورزش مورد علاقه‌اش،
‫و تعهدی که به تیم خودش داشت.
‫این همون تعهد و علاقه‌ایه...
‫که به عنوان یک پدر ‫و یک شوهر..
‫به خانواده‌اش هم نشون داد.
‫و حالا چند کلمه از طرف ‫دختر «پال»، «ربکا» می‌شنویم.
‫خداحافظی.
‫واقعا نمی‌دونم چی باید بگم.
‫پدر من...
‫یه...
‫ما برای عشق غریبه نیستیم.
‫تو قوانین رو می‌دانی...
‫من هم می‌دانم.
‫تعهدی که در ذهن من است.
‫هرکسی نمی‌تواند ‫این را پیشکش کند.
‫من...
‫فقط می‌خواهم بگویم احساسم چیست
‫که شاید تو درک کنی
‫هیچ‌وقت رهایت نمی‌کنم
‫هیچ‌وقت نا امیدت نمی‌کنم
‫هیچ‌وقت فرار نمی‌کنم،
‫و ترکت نمی‌کنم
‫اشکت را درنمی‌آورم.
‫هیچ‌وقت...
‫هیچ‌وقت خداحافظی نمی‌کنم
‫دروغی نمی‌گویم که آسیب ببینی
‫هیچ‌وقت رهایت نمی‌کنم
‫هیچ‌وقت نا امیدت نمی‌کنم
‫هیچ‌وقت فرار نمی‌کنم ‫و ترکت نمی‌کنم
‫هیچ‌وقت اشکت را درنمی‌آورم
‫هیچ‌وقت خداحافظی نمی‌کنم
‫هیچ‌وقت دروغی نمی‌گویم ‫که آسیب ببینی
‫هیچ‌وقت، هیچ‌وقت...
‫رهایت نمی‌کنم.
‫هیچ‌وقت، هیچ‌وقت...
‫رهایت نمی‌کنم.
‫ممنونم.
‫«روپرت»، خیلی ممنون اومدی.
‫اگه بابا بود خیلی خوشحال می‌شد.
‫می‌خوای باهامون بیای خونه، «روپی»؟
‫چند نفر رو هم دعوت کردیم،
‫و «ربکا» ازم متنفر می‌شد ‫اگه تورو هم دعوت نمی‌کردم.
‫ممنونم، از جفتتون...
‫ولی متأسفانه باید بریم.
‫وقت لالا رسیده.
‫واسه خودت یا بچه؟ بوم!
‫آره، واسه مادر و بچه.
‫آره، اگه من باهاش نباشم ‫اصلا خوابش نمی‌بره.
‫- جدی؟ ‫- گوگولی.
‫مراقب خودت باش.
‫«ربکا»، می‌خواستم اینم بگم...
‫«بکس» رو راضی کردم که ‫سهم ریچموندش رو ول کنه
‫یعنی، فقط دیگه وقتش رو نداریم.
‫پس خیلی خوب می‌شه ‫اگه اونارو قبول کنی.
‫مثل یه هدیه خاکسپاری؟
‫بنظرم خیلی لطف داری، «روپی».
‫آره، آره. خیلی ممنون، «روپرت».
‫- آره، راست میگی. ‫- آره.
‫فکر کنم باید از «سم» دور بشم.
‫- چی؟ ‫- چرا؟
‫- بخاطر اختلاف سنی که نیست؟ ‫- نه، من...
‫من حتی مطمئن نیستم من...
‫- درمورد مطبوعات نگرانی؟ ‫- شاید.
‫می‌دونم.
‫دودولش خیلی گنده‌ست.
‫واژن کوچولوت رو اذیت می‌کنه.
‫آره، مشکل همینه.
‫مطمئن شو بادش کن...
‫بحث دودول گنده شد.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫من و «بیلی» میریم همینجا...
‫- خیلی‌خب. ‫- ...درمورد 1996 حرف بزنیم.
‫حالت چطوره؟
‫اومدش.
‫خیلی‌خب، واسم دعا کن.
‫موفق می‌شی.
‫اصلا هیچی نیست.
‫ولی مهربون باش، خب؟
‫خدایا، داره لبخند می‌زنه. ‫متنفرم اینطوری می‌بینمش.
‫«ربکا»، دست گلت درد نکنه. ‫انگشت‌های پام دارن نفس می‌کشن.
‫خیلی خوشحالم سایز پای جفتمون یکیه.
‫خوبه، منم همینطور.
‫اصلا اونا مال خودت.
‫محبت تو اصلا تمومی نداره.
‫سلام، «جیمی»، ‫نوشیدنی می‌خوری؟
‫واقعیتش نمی‌دونم از کجا شروع کنم.
‫یکم فضای اینجا سنگینه.
‫می‌خوای با آبجو شروع کنی؟
‫نه، ممنون. ‫گوش کن، «کیلی».
‫می‌دونم با «روی» هستی، ‫و اینکه خوشحالی.
‫ولی امروز باعث شد بفهمم ‫که اگه اینارو نگم از خودم متنفر می‌شم...
‫من فقط واسه دوری از پدرم نبود ‫که برگشتم ریچموند،
‫یه دلیلی که برگشتم تو بودی.
‫من فکر می‌کنم بالأخره دارم ‫تبدیل به بهترینِ خودم می‌شم،
‫همون مردی که تو همیشه ‫می‌دونستی می‌تونم باشم.
‫و می‌دونم این حرکتم خیلی ‫احمقانه و زشته ولی...
‫من دوستت دارم، «کیلی».
‫متأسفم.
‫هوی.
‫گوش کن، من امروز خیلی آشغال بودم. ‫شوخی های احمقانه و زشت کردم.
‫چون مرگ باعث می‌شه ناخوش بشم.
‫چون وقتی پدربزرگم مُرد،
‫به مدت یه سال، هرشب دعا می‌کردم
‫که بتونم یه بار دیگه باهاش حرف بزنم. ‫یا یه بار دیگه ببینمش.
‫انگار اون «اوبی وان‌کنوبی»ـه.
‫و به گای سگ رفتم.
‫ولی باعث شد متوجه بشم...
‫ما فقط یه بار زندگی می‌کنیم،
‫و منم نمی‌خوام یه لحظه‌اش رو حروم کنم.
‫دوستت دارم، «کیلی».
‫ببخشید.
‫کل روز می‌‌خواستم اینکارو بکنم، ‫ولی فرصتش رو نداشتم.
‫«س».
‫تو خیلی مهربون و خوب
‫و... عاقلی.
‫- ولی... ‫- وای نه.
‫من از "ولی" متنفرم ‫و نمی‌تونم دروغ بگم.
‫فقط یه مشکلی هست...
‫یه چیزی که نمی‌تونم ندید بگیرمش.
‫که اون چیه؟
‫تو محشری.
‫چرا این چیز بدیه؟
‫چون ممکنه بدجور ‫بهم صدمه بزنی.
‫تو هم می‌تونی بهم صدمه بزنی.
‫خب، از این نمی‌ترسی؟
‫نه.
‫- تو می‌ترسی؟ ‫- آره.
‫و فکر کنم باید علتش رو بفهمم.
‫اونم تنهایی.
‫درک می‌کنم.
‫هرچقدر می‌خوای روش زمان بذار.
‫مشکلی نیست.
‫ممنونم.
‫ولی «ربکا»، ولی باید ‫متوجه یه چیزی باشی.
‫چی؟
‫من فقط زندگیت رو محشر تر می‌کنم.
‫می‌دونم.
‫- غذاتون محشر بود. خیلی ممنون. ‫- ممنون که اومدی، «تیری».
‫آره.
‫- خداحافظ، «آیزاک». ‫- ممنون، «آیزاک».
‫خانم‌ها.
‫تسلیت میگم، خانم‌ها.
‫لازم نیست، «تد».
‫تو که نکشتیش، مگه نه؟
‫مامان.
‫خب، ببخشید امروز دیر اومدم. ‫حالا خوبه؟
‫آره، همه چیز رو به راهه؟
‫همه چیز؟ نه. نه بابا.
‫ولی حال من؟ آره خوبه.
‫- خیلی‌خب. ‫- آره.
‫و می‌دونم من آقای «ولتون» رو ‫فقط همون یه بار دیدم،
‫ولی اینکه با اون سنش می‌تونست ‫عین «دانلد اوکانر» برقصه
‫توی فیلم "آواز زیر باران"،
‫کلی برای پیر شدن انگیزه گرفتم.
‫«پال» عاشق دو تا چیز بود،
‫توجه... و خندوندن اون.
‫می‌دونی، من اینو یادم نبود. ‫ممنونم، «تد».
‫خب، شب بخیر.
‫بریم؟
‫«فلورنس» شبیه پرنده‌های زخمیه، نه؟
‫از این طرف.
‫آره، هست.
‫عجب کفشاییه، داداش.
‫تو و «سم» جدا شدید؟
‫تو از کجا فهمیدی؟
‫من مادرتم. همه چیزو می‌دونم.
‫بعدشم، دیدم ناراحت از کمد اومد بیرون.
‫آره.
‫نوشیدنی، لطفا.
‫پس بریم.
‫ببین. اینجا شبیه پسرا بودی.
‫چون تو موهامو کوتاه کردی.
‫آره، همیشه دلم پسر می‌خواست.
‫- چیز دیگه‌ای اینجا نیست؟ ‫- ببین موهام چقدر بلند بود.
‫- ویدیو خونگی. ‫- احتمالا روش یه فیلم دیگه گرفتیم.
‫امیدوارم نکرده باشی.
‫خط چونه‌ات رو ببین. خدای من.
‫چرا توی یه کاسه نشستم؟
‫نه، اون دیگه استخر تو شد.
‫تمام بچه های همسایه ‫که خودشون استخر داشتن
‫می‌اومدن که توی کاسه تو شنا کنن.
‫- چه کاسه خوبیه. ‫- واقعا.
‫- هنوز دختر کوچولوی منی. ‫- ای مامان.
‫دختر کوچولوی من.
‫فکر کنم یکم زیادی ‫«ریک استلی» رو دوست داری، مامان.
‫شاید همینطوری باشه. ‫ولی اون که خودش نیست، نه؟
‫چرا، معلومه خودشه.
‫نه، مگه سیاهپوست نبود؟
‫«ریک استلی» اینه؟
‫آره!
‫مترجم | حامی مغیثی ‫T.me/timelordsubs