ร้านหนังสือวิลเลจ
รู้อะไรมั้ย เอาไปเถอะครับ
ในฐานะลูกค้าประจำของร้านนี้
ขอบคุณค่ะ
เฮ้ คุณตาฮะ ดูสิว่าผมเจอใคร
สปิโนซา
เฮ้ นั่นสปิโนซาเหรอ
ฉันคิดถึงเจ้าตัวเล็กนี้
พวกเธอเจอมันที่ไหน
พ่อคะ คือเรื่องมันยาว
ไม่ฮะ ไม่ได้ยาวขนาดนั้น
แม่ช่วยเราตามหาฮะ
ขอบใจ เอมี่
แล้วเครื่องคิดเงินใหม่เป็นไงบ้างคะ
ลูกค้าดูเหมือนจะชอบนะ
ไม่อยากจะเชื่อ พอเราเจอ สปิโนซา เมาคลีก็หายไป
หน้ากระดาษว่างเปล่า เขายังอยู่แถวนี้แน่
เราต้องการตัวเมาคลี ไม่งั้นแก้เรื่องค้างคาของยายไม่ได้
คิดว่าเจ้าตัวกลมขนฟูนั่น รู้อะไรงั้นเหรอ
นั่นอะไรน่ะ
ฉันไม่อยากพูดเสียงดัง เพราะว่ามันอาจจะจริง
และฉันไม่อยากให้มันเป็นจริง
เชียร์ คานรึ
ทำไมยายของเธอถึงได้ ปล่อยเสือร้ายออกมา
เรารู้แต่ว่าเราต้องหาตัวเมาคลี ก่อนเชียร์ คานจะหาเจอ
เธออยู่ข้างนอกตัวเดียวเหรอ
ไงจ๊ะ
น่ารักนะเนี่ย
เดี๋ยวนะ แปลกจัง
- เอ้านี่ ส่วนแบ่งเธอ รัสตี้ - น่าอร่อยจัง
นี่ของเธอ เลือกพิซซ่าก็ดีนะ
ไม่เลว ล่าได้เก่ง
งั่ม งั่ม งั่ม งั่ม
- เฮ้ - เฮ้
วันนี้เป็นไงบ้าง
ก็... เจออะไรเยอะเลย
ได้ลิงก์ที่หนูส่งให้มั้ยคะ
ได้สิ เก้าอี้ชิงช้า ที่แขวนจากเพดานใช่มั้ย
ใช่มั้ยล่ะคะ เจ๋งเป็นบ้า เข้ากับที่นี่แน่ๆ
หา เราไม่ต้องใช้เก้าอี้หรอก เรามีโซฟาแล้วไง
พ่อบอกว่าให้ฉันช่วยตกแต่งบ้านได้
งั้นผมก็มีไอเดียเหมือนกัน
เราน่าจะใช้เงินซื้อของ ที่เราทุกคนใช้งานได้
เช่นเครื่องเกมใหม่ๆ
พี่มีแล้วนี่นา
ใช่ อยู่ที่บ้านแม่
- โทษฮะ - ไม่เป็นไร
แต่ในบ้านมีแต่ลูกคนเดียวที่เล่นเกม
จริงด้วย เก้าอี้ชิงช้า มีไว้สำหรับทุกคน
แต่ฉันไม่นั่งเก้าอี้ชิงช้านี่นา
พ่อจะกันเงินส่วนหนึ่งสำหรับ เฟอร์นิเจอร์ ถ้าลูกไม่ชอบ
ต้องตกลงกันเองว่าจะเลือกอะไร สำหรับห้องนั่งเล่น
อย่างเดียวนะ
ไปกันเถอะ รอคโก
หนูพาไปเดินเล่นแล้วค่ะ
นอกจากนี้ พ่อไม่ควรออกไปข้างนอก
ถ้ามีเสือกินคนเพ่นพ่านบนถนนแถวนี้ ขณะที่เราคุยกันอยู่ล่ะคะ
ไม่ใช่ว่าจะมีหรอกฮะ
โอเค
ไม่ทราบพวกเธอหวังเจออะไรกัน ป่านนี้เมาคลีอาจอยู่ที่ไหนก็ได้
เมื่อคืนฉันเข้าไปอ่าน เว็บบล็อกของย่าน
มีหลายคนบ่นว่าหมาขโมยอาหาร
ผู้หญิงคนหนึ่งบอกว่า หมาเอาพิซซ่าไปตอนที่เธอไม่ทันมอง
งั้นเขาก็ยังอยู่ในละแวกนี้น่ะสิ
ใช่
นั่นน่าจะอธิบายได้
เมาคลี
หยุดวิ่งนะ เราพยายามช่วยนายอยู่
นายไม่สนใจฉันหรือเพื่อนฝูงฉันเลย
เราคิดว่าเชียร์ คานตามนายมา
เป็นไปไม่ได้
นายยังมาได้เลย เชื่อฉันเถอะ มันเป็นไปได้
มากับเราเถอะ เราต้องพาหมาพวกนั้นไปที่ศูนย์
ไม่ เชียร์ คานสายตากว้างไกลก็จริง แต่ฉันจะซ่อนในที่ที่เขาหาไม่เจอ
อย่าไป
อวยพรฉันด้วย โจน
"โจน" รึ
อ๋อ ชื่อเล่นของนายจอมเลื้อยน่ะฮะ
ครูไม่เข้าใจ
เฮ้ ไหนๆ ครูก็พอมีเวลาแล้ว ผมอยากจะบอกว่า
ผมไม่น่าขอสิทธิ์พิเศษ ในฐานะนักกีฬาเลย
เพราะผมไม่มีข้อแก้ตัวที่ทำข้อสอบแย่ ผมน่าจะตั้งใจเรียนหนังสือ
ครูดีใจที่ได้ยินเธอพูดแบบนั้น
วิชานี้สำคัญสำหรับผมมาก ผมอยากรู้เนื้อหาจริงๆ ได้โปรด
ผมรู้ว่าผมไม่ควรได้ แต่มีทางไหน ที่ครูจะให้ผมสอบอีกครั้งไหมฮะ
ครูชื่นชมที่เธอพูดตรงๆ นะ
โอเค ครูจะให้เธอสอบใหม่ แต่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ
ผมจะไม่ให้ครูผิดหวังฮะ ขอบคุณมาก
ขอบคุณนะ โจน นายจอมเลื้อย
เฮ้
พี่อารมณ์ดีจัง
นายเจอเมาคลีแล้วเหรอ
เปล่า
แล้วทำไมถึงอารมณ์ดี
ฉันมีโลกส่วนตัว นอกจากตามหาตัวละครในหนังสือ
ดีแล้ว
เราจะหาเมาคลียังไงดี
ดวงตา
"ดวงตา"
เราทุกคนมีดวงตา อย่างอื่นล่ะ
สำหรับผู้หญิงเจ้าของร้านหนังสือ
นึกว่ายายนาย จะใช้คำได้มากกว่านี้เสียอีก
บางทีเธออาจะหมายถึง ดวงตาน่ากลัวที่เราเห็นตรงตรอก
ใช่ แต่ดวงตานั่นคือเชียร์ คานนี่
ยายฉันอยากให้เราเผชิญหน้าเสือป่า แล้วไงต่อ คุยกับเขาเหรอ
- ฉันไม่ไป - เธอมาขอ "ไม่ไป" ไม่ได้ ดอนน่า
เราทุกคนต้องทำ ถ้าเราไม่อยากให้เมาคลีเจ็บตัว
แล้วถ้าเราเจ็บตัวล่ะ
รูเบ็นพูดถูก
ถ้านี่คือสิ่งที่ยายอยากให้เราทำ เราก็ควรจะทำ
โอเค
ไปตามหาเชียร์ คานกัน
อย่าทำแบบนั้น ตรงนั้นมีเชื้อโรคเต็มไปหมด
ฉันจะมองหาร่องรอย อย่างที่เมาคลีทำ
เธอเห็นอะไรบ้างไหม
ฉันเห็นหมากฝรั่ง และก็เชือกรองเท้าทิ้งไว้
ดอนน่า
เฮ้ ตรงนี้ มีรอยอุ้งเท้า
ดวงตา
ถ้าเราตีความผิดล่ะ
งั้นเราก็ต้องปกป้องตัวเอง
ด้วยอะไร เชือกรองเท้ารึ
ถ้านี่คือจุดจบจริงๆ อย่างน้อยฉันก็เก็บที่นอนแล้วเช้านี้
ฉันไม่ได้เก็บ
เขาขยับแล้ว
นั่นไม่ใช่เชียร์ คาน
นั่นคือบากีรา
โอเค หักมุมจริงๆ ฉันคิดไม่ถึงเลย
เขาเป็นเพื่อนกับเมาคลี ใช่มั้ย
บากีรา เรารู้จักเมาคลี
ฉันว่าเขาพยายามจะบอกอะไรเราบางอย่าง
บางอย่างน่าโมโห
เราคงสื่อสารกับเขาไม่ได้ ถ้าเมาคลีไม่อยู่
ไม่ต้องห่วง เขาคือฝ่ายธรรมะ ในเรื่อง "เมาคลีลูกหมาป่า"
แต่เขาก็ยังเป็นเสือดำ
สัญชาติญาณสัตว์ อาจจะโผล่มาเมื่อไหร่ก็ไม่รู้
ฉันว่าเขาอยากให้เราตามเขาไป
พนักงาน รปภ.
ฉันว่าเรามาถูกที่แล้วล่ะ
ดูแมวยักษ์นั่นสิ
ท่าทางร้ายอยู่นะ
ฉันจัดการได้
พวกเขาพูดได้ เมาคลีคงอยู่ใกล้ๆ
เชวอน เธอไหวมั้ย
นั่นคือหมาที่เกือบจะกัดฉันเดือนก่อน
ถ้าฉันโจมตีเธอ เธอก็สมควรโดนแล้ว มั้งนะ
คือฉันมองไม่ค่อยเห็นเหมือนแต่ก่อน
จริงนะ เขาใกล้จะตาบอดแล้ว
โปรดอย่ากินเราเลย ท่านแมวผู้ทรงพลัง
เหลวไหล ฉันเขมือบทุกตัว เป็นอาหารเช้าเบาๆ ได้ ถ้าฉันอยากทำ
บากีรา เราได้ยินเธอแล้ว
ฟังฉันให้ชัดๆ ล่ะ
อยู่ห่างๆ ปล่อยให้ฉันคุยกับลูกมนุษย์พวกนี้
ไม่งั้นฉันจะกินพวกแกอย่างไวที่สุด
คิดอีกที เราไปกันดีกว่า
ขอบใจ
บากีรารึ นายมาทำอะไรที่นี่
ฉันเฝ้าดูมาตลอด
ฉันอยากแน่ใจว่า นายจะเข้ากับโลกมนุษย์ได้
แล้วฉันทำได้ดีมั้ย
ดีกว่านี้ได้
เมาคลี เราต้องพวกหมา กลับไปที่ศูนย์รับเลี้ยง
ไม่ พวกเขาไม่สมควรอยู่ในกรง พวกเขาเป็นเพื่อนฝูงฉัน
พวกเธอจะเอาไปไม่ได้ ตามกฎทุกคนในป่ามีอิสระ
เราไม่ได้อยู่ในป่า
เมาคลี ในบางแห่งนั้น เพื่อนฝูงเราไม่จำเป็นต้องเป็นสัตว์
ดูตัวเองสิ นายคือ ลูกมนุษย์ในฝูงหมาป่า
หมาพวกนั้นควรอยู่กับฝูงมนุษย์
เราจะออกจากป่านี้ ถ้าพวกเธอสัญญาว่า จะหาฝูงมนุษย์สำหรับหมาป่าทุกตัว
เธอหมายถึง "หมา"
ใช่ ดอนน่า
นี่ก็คือบ้านของคน ที่มีหนังสืออาศัยอยู่ โอเค
ฉันไม่อยากจะเชื่อว่า เราจะได้คุยกัน สปิโนซา
เธอดีใจมั้ย
ฉันมีหลายอย่างที่อยากจะพูด ในที่สุดก็มีคนได้ยินฉัน
เธอเป็นแมวที่ตัวเล็กจัง
ถึงฉันตัวเล็กแต่ฉันก็มีเสน่ห์นะ
เฮ้ สปิโนซา เธอรู้จักยายของฉันใช่มั้ย
- เทเรสซา เรย์นา - อ๋อ เทสเหรอ
เพื่อนฉันเอง ฉันเจอเขา เมื่อสี่ปีก่อน หรือสามปีนะ
ฉันจำได้แต่ว่าเป็นวันในฤดูร้อน
ฉันจำได้เพราะเสื้อที่คนขายเนื้อใส่
ผู้ชายโตแล้วแต่ใส่เสื้อกล้าม ไม่เข้ากันเลย
แมวตัวนี้แปลกจัง
ฉันเหรอ ผมของเธอไม่ได้หวี มาตลอดชีวิตเลยเหรอ
ฉันพูดถึงไหนแล้วนะ
- ยายเธอเอานมมาให้ฉัน... - ขอโทษที่ขัดนะ แต่
ฉันอยากฟังเรื่องเร็วๆ นี้มากกว่า อย่างก่อนที่จะยายจะตาย
เธอพอจะรู้มั้ยว่ายายฉัน มีเรื่องค้างคาอะไรในใจหรือเปล่า
ฉันกำลังจะเล่าให้เธอฟัง แต่ฉันจะเล่าข้ามไม่ได้
มันจะไม่สมเหตุสมผล
ฉันเล่าถึงไหนนะ อ๋อ นมอุ่นๆ นั่นใช่มั้ย
รูเบ็น เกิดอะไรขึ้นที่นี่
สัตว์พวกนี้มาจากไหน
เราเจอพวกมันอยู่ข้างถนน ตอนที่เราตามหาสปิโนซา
ใช่ พวกมันถูกทิ้ง แถมยังไม่มีบ้านอยู่
พวกเธอใจดีจัง แต่พวกมัน ต้องไปอยู่ที่ศูนย์รับเลี้ยง
แน่ล่ะว่าเธอต้องพูดแบบนี้ โจรลักพาตัว
พวกมันไม่อยากอยู่ที่ศูนย์รับเลี้ยง
พวกมันน่ารักจะตาย
พวกมันอยู่ที่นี่ไม่ได้
เราจัดงานอุปการะสัตว์ ที่ร้านหนังสือก็ได้
ไม่มีใครมาร้านหนังสือ เพราะอยากได้หมาหรอก
ทำไมล่ะ พ่อว่าไอเดียดีจะตาย
ใช่ เราอาจตั้งชื่อว่า "หนังสือและน้องหมา"
หรือ "ได้เพื่อนคู่ใจยามอ่าน" ก็ได้
ตาชอบนะ
เห็นแม่ชอบพูดเรื่อง หาลูกค้าเข้าร้านเพิ่มนี่ฮะ
โอเค ก็ได้
- ข่าวดี - ลงมือกันเลย
ฟังดูดีนะ
เปปเปอร์ อย่าเลียอ่าง สกปรก
เป็นเพื่อนกับฉันมั้ย
เคอร์ติสหายไปไหน
ประวัติศาสตร์ 7
อย่าหยุด ลมร้อนๆ ทำให้ขนฉันจั๊กจี้
ทำให้ฉันนึกถึงตอนที่ยายเธอ เกือบจะล้มคว่ำเพราะฉันละ แต่เปล่า
ว้าว เล่าสนุกจริงๆ
ใช่มั้ยล่ะ แถมเขายังไม่ขอโทษด้วยนะ
ฉันไม่มองหน้าเขา อย่างน้อยสองอาทิตย์
"สิ่งใดป้องกันอียิปต์โบราณ จากการโจมตีจากต่างเมือง"
พีระมิด
ทะเลทราย
ผิด ทะเลทรายต่างหาก
สารานุกรมสุนัข
ไม่เลวสำหรับหมา
ฉันรู้ดี ฉันโตมาโดยถูกขัง
ซึ่งทำให้ฉันรู้ว่า ไม่ใช่แค่หน้าตาเท่านั้น
มนุษย์พวกนี้มองหาอะไร ที่มากกว่าสัตว์น่ารักๆ
เปปเปอร์ ถ้าเธออยากหาบ้าน เธอต้องรู้จักมีมารยาท
โทษที ฉันนึกว่าฉันเห็นลูกบอล
ฟาโรห์
ไคโร
โอไซริส
ลูกทำได้จริงๆ ด้วย แม่ประทับใจจัง
หนังสือและน้องหมา
หวังว่าคงได้ผล
น่าจะเป็นสี่ข้าวหลามตัด
รู้ได้ยังไงฮะ
ตาชอบเล่นกลแบบนั้น ตั้งแต่แม่ยังเด็ก
และให้กับเด็กทุกคนที่มาร้าน
ผมว่าคงเจ๋งดีนะ ถ้าเราเป็นเด็กเล็ก
แม่ เป็นอะไรรึเปล่า
โทษทีจ้ะ แม่ไม่รู้ว่าอะไรมาสะกิดใจ
แค่เพราะ... การได้เห็นหน้าคุณตา...
ทำให้นึกถึงความทรงจำดีๆ หลายอย่าง
ทำให้แม่คิดถึงคุณยาย
ผมก็ด้วย
ผมไม่ยักรู้ว่าการย้ายมาที่นี่ ก็เป็นเรื่องยากสำหรับแม่ด้วย
แม่แค่คิดว่าเราน่าจะมาเยี่ยม บ่อยกว่านี้ก่อนสายเกินไป
แต่ไม่สายไปสำหรับตานี่ฮะ
ว้าว หมาดูดีมากเลย
ใช่สิ ขอบคุณนะที่ไม่ทำอะไร
- นายไปไหนมา - ไม่ยักรู้ว่ามีการเช็คชื่อด้วย
ตรงนั้นทำอะไรกันน่ะ
คุณไม่อยากได้หมาแบบนี้สักตัวหรือคะ
เห็นมั้ย เขาชอบคุณนะ
มองเขาสิ ทางซ้ายน่ะ
ไม่ ซ้ายเกินไปแล้ว
- โอเค โอเค ไม่ต้องตะโกน - อย่า หันไปอีกทาง
อย่า... หันมา...
ฉันว่าไม่ดีกว่า มันเห่ามากเกินไป
เขาไม่ได้เห่า เอ่อ เขาเห่าล่ะ
เขาสื่อสารด้วยวิธีนี้
โทษทีจ้ะ
ฉันกระโดดได้สูงที่สุด ดูฉันสิ
นี่เป็นวันที่ดีที่สุดของฉันเลย
โอเค เยี่ยมเลย ยินดีด้วยค่ะ
ขอบคุณ ไปกันเถอะ
ในที่สุดฉันก็มีบ้าน
ขอบคุณที่เธอช่วยในวันนี้
ไม่เป็นไร
ฉันรู้ว่าเธอไม่ชอบพวกสัตว์
ก็ใช่
ก่อนหน้าฉันเองไม่เคยมี ช่วงเวลาที่ดีกับมนุษย์เลย
พี่น้องหมาป่าของฉันเคยเล่า เรื่องหอกกับไฟ
ทำให้ฉันกลัว
แน่ล่ะ
แต่ตอนนี้ฉันเห็น อีกด้านหนึ่งของมนุษย์
ฉันก็รู้แล้วว่า ทำไมเธอถึงชอบพวกสัตว์
ที่จริงพวกมันก็เจ๋งไม่เบา
เจ๋ง...
มาก
ร้านหนังสือวิลเลจ
หมดหวังแล้ว
ไม่จริงซะหน่อย
ไม่มีใครต้องการฉัน
อย่าพูดแบบนั้น มีคนต้องการสิ
เหรอ ใครล่ะ
ฉันไง
เธออยากรับฉันไปเลี้ยงเหรอ
ใช่ ฉันอยาก
เราต้องเกลี้ยกล่อมพ่อแม่ฉันก่อน
แต่ถ้าพวกเขาได้เจอเธอจริงๆ คงไม่เป็นปัญหา เพราะเธอน่ารัก
พี่ไม่ฟังฉันเลย เคอร์ติส
เก้าอี้ชิงช้าหมุนได้ ก็เหมือนเล่นเกมนั่นล่ะ
ไม่งั้นเราก็ซื้อจอยเกมอีกอัน เธอจะได้เล่นเครื่องเกมใหม่กับฉันไง
โอเค โทษทีที่ขัดจังหวะอะไรก็ตามแต่ แต่หนังสือสุนัขต้องไปไว้บนชั้นนั่น
ขอบใจ
เครื่องเกมคืออะไร
จะอธิบายนายยังไงดี มันคือ...
- เสียเวลาเหรอ - เปล่า ไม่ใช่
พ่อบอกว่าเราต้องตกลงกัน ฉันไม่เอาจอยเกมอันที่สองหรอกนะ
ในฝูงฉัน เราจะเอาข้อขัดแย้ง ไปบอกจ่าฝูงหมาป่า อาเคล่า
ให้เขาตัดสิน
ฉันอาจช่วยพวกเธอได้นะ
จะช่วยได้ไง เราไม่อยากได้อะไรเหมือนกัน
แล้วพ่อของเธออยากได้อะไร
หรือหมาป่าน้อยนั่น
ไม่รู้สิ ไม่เคยคิดเรื่องนี้เลย
ฉันคิดว่าพวกเธอควร ทำอะไรที่ช่วยทั้งฝูงได้
ฉันรู้แล้วว่าอะไร
เกี่ยวกับเกมมั้ย
เฮ้ งานอุปการะสัตว์เป็นไงบ้าง
หมาทุกตัวมีคนรับไปเลี้ยง ถือว่าเยี่ยมเลยค่ะ
ยอดไปเลย อะไรอยู่ในถุงน่ะ
เราคุยกันว่าจะซื้ออะไร สำหรับห้องนั่งเล่นดี
เราตัดสินใจว่า เราไม่ต้องมีเก้าอี้ชิงช้า
แม้ว่ามันจะวิเศษแค่ไหน
ผมว่าเราไม่ต้องมี เครื่องเล่นเกมใหม่ก็ได้
เห็นด้วย แล้วไงล่ะ
เราได้เครื่องทำป็อปคอร์น
เราจะได้มีคืนดูหนังด้วยกัน เหมือนแต่ก่อนไง
พ่อชอบไอเดียนี้นะ
แถมเรายังได้ขนมให้รอคโกด้วย
ลูกเอาเครื่องคิดเงินอันเก่ากลับมา
หนูคิดได้ค่ะ
เครื่องนี้คืออดีตส่วนหนึ่งของเรา
และ... เราอาจไม่ต้อง เปลี่ยนแปลงทุกอย่างก็ได้
มาประนีประนอมกันมั้ยล่ะ เก็บไว้ทั้งสองเครื่อง
จริงเหรอคะ
พ่อเพิ่งรู้ว่าเราเล่นสแครบเบิ้ล ในเครื่องนั้นได้
มหาสมุทรหน้าตาเป็นแบบนี้สินะ
ไม่เหมือนที่ฉันนึกภาพไว้เลย
งั้นนึกภาพนี้สิ พ่อเสือดำ ยายของเขาอ่านใจฉันได้ด้วย
เขามองมาที่ฉันแล้วพูดว่า "หิวมั้ย"
เขาเดาใจฉันถูกเลย เพราะฉันหิว
ฉันทนฟังเรื่องไร้สาระนี่ไม่ไหวแล้ว
เมาคลี เสื้อผ้าชาวเมืองของนายไปไหน
ฉันไม่เหมาะกับที่นี่ ฉันคิดถึงบ้าน
- แต่นายก็อยู่ได้นี่นา - ฉันต้องกลับไปที่ป่า
ไม่ได้หรอก มันไม่ปลอดภัย เมาคลี เชียร์ คานยังเฝ้ารอนายอยู่
ไม่สำคัญหรอก ฉันอยู่ โดยเอาแต่กลัวเชียร์ คานไม่ได้
อีกอย่าง ฉันมีเพื่อนฝูงของฉัน เราช่วยกันสู้ได้
เข้าใจละ นัยหนึ่งฉันก็อิจฉานะ
ยกเว้นเรื่องเสือร้ายนั่น
บางครั้ง ฉันก็หวังว่า จะกลับไปที่บ้านเดิมได้
อย่าเศร้าเลย เธอก็มีเพื่อนฝูงเหมือนกัน
ฉันเนี่ยนะ
ใช่ เคอร์ติส เชวอน กับดอนน่า
ไม่ พวกเขาแค่...
เป็นเพื่อนของเธอ เธอโชคดีมาก
เอาล่ะ เคอร์ติส เอ้านี่ โชคดี
เมาคลีลูกหมาป่า รัดยาร์ด คิปลิง
แน่ใจเหรอว่าจะได้ผล
คิดว่านะ นี่คือที่แรก ที่เมาคลีออกมาจากหนังสือ
ฉันไม่เข้าใจ
เรานึกว่ายายของเธอปล่อยเมาคลี ออกมาช่วยเราคุยกับสปิโนซา
ฉันเคยแน่ใจว่าเขาเกี่ยวข้อง กับเรื่องค้างคาของยาย
แต่คงไม่ใช่
เอานิยายรักมาวางข้างตัวฉัน
ทุกคนรู้ว่าฉันชอบแนวสืบสวนกฎหมาย ฉันเลยบอกเขาว่าฉันไม่ชอบ
ดูเหมือนเราจะเข้าใจผิดจังๆ สปิโนซาเอาแต่ทำให้ฉันปวดหัว
นายไปไหนมา สนใจบ้างมั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันเบื่อที่นายเทพวกเรา
ฉันไม่ได้เทพวกเธอ ฉันอ่านหนังสือสอบ
ไม่สำคัญหรอก ฉันสอบวิชาประวัติศาสตร์ตกอีกแล้ว
อะไรนะ
ฉันนึกว่าอ่านมาดีแล้ว แต่เปล่า ตอนนี้ฉันต้องออกจากทีมบาส
ขอโทษที ฉันไม่รู้เลย
ฉันนึกว่านายเป็นคุณชายสมบูรณ์แบบ ซึ่งก็น่ารำคาญมาก
ฉันเปล่า
ฉันแกล้งบาดเจ็บ เพราะนโยบาย รร.บอกว่า
ฉันห้ามเล่นบาส จนกว่าจะได้เกรดสูงกว่าซี
ซึ่งฉันไม่ได้
ถ้านายต้องการ ฉันจะช่วยนายติวในคราวหน้า
ขอบใจ แต่ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น สาบานได้ฉันรู้คำตอบ
แน่ใจนะว่านายพร้อมจะไป
ถึงเวลาแล้ว
- ฝากบอกหมาเธอด้วยว่าฉันจะไป - เขาคงดีใจที่ได้ยิน
แล้วเจอกัน เมาคลี
ถ้าพวกเธอมาที่ป่า ฉันจะต้อนรับอย่างดี
ขอบใจ แต่ไม่ดีกว่า ฉันเป็นพวกติดบ้านน่ะ
ฉันคงคิดถึงเธอ ไม่เคยคิดว่า จะพูดแบบนี้กับเสือดำจากป่า
การจากลาคือส่วนหนึ่งของชีวิต ไม่ว่าจะในเมืองหรือในป่า
ขอให้โชคดี ลูกมนุษย์น้อยๆ ของฉัน
ตัวละครกลับไปในหนังสือแล้ว
ฉันสงสัยจังว่าเราจะรู้มั้ย ว่ายายต้องการให้ช่วยอะไร
โอกาสสุดท้ายนะ สปิโนซา เธอจำอะไรที่คนอื่นไม่รู้ได้อีกมั้ย
ฉันบอกเธอแล้วว่ายายโกง เกมครอสเวิร์ดวันอาทิตย์
ไม่ เรื่องใหญ่กว่านั้น ความลับจริงๆ
ความลับรึ อย่างเดียวที่ฉันนึกออกก็คือ
จดหมายที่เขาอ่านตอนที่ ไม่มีคนอยู่รอบๆ แต่นั่นคงไม่ใช่หรอก
เธอว่าอะไรนะ
ยายเธอมีจดหมายเก่าฉบับหนึ่ง เธอเก็บไว้ในกล่องสวยๆ
จดหมายลับรึ
ต้องสำคัญแน่ๆ
ครั้งหนึ่ง ยายคิดว่าเขาอยู่คนเดียว
ฉันนั่งตรงนั้น ง่วนกับเรื่องของตัวเอง
เขาก็หยิบออกมาจากกล่อง
แล้วก็เปิดซองจดหมาย เปิดที่พับจดหมายขึ้น
ดึงจดหมายออกมา และอ่านเสียงดัง แล้วบอกว่า...
บอกว่าอะไร
เราจะหาจดหมายนั่นได้ที่ไหน สปิโนซา สปิโนซา
ฉันรู้ว่าทำไม เขาพูดกับเราไม่ได้แล้ว ดูนี่สิ
- เมาคลีกลับไปในหนังสือแล้ว - พอดีกับที่สปิโนซ่าจะบอก
เรารู้อย่างหนึ่งละ ยายมีความลับจริงๆ
เราต้องหาจดหมายนั่น
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ บวรกีรติขจร