ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΝΕΑ & ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΜΕΝΑ - ΠΑΛΙΑ & ΣΠΑΝΙΑ
[πόρτα τρίζει]
[μακρινό κορνάρισμα]
[συνομιλίες παιδιών]
Μη φέρνεις σκέιτμπορντ εδώ.
A, δεν το χρησιμοποιώ.
Μην τρως στον διάδρομο. Έχουμε κυλικείο.
Μ' αρέσει να τρώω μόνος.
Ας φας μόνος σου στο κυλικείο με τους άλλους.
[ξεφυσά]
[αγόρι] Ναι, το παιχνίδι ήταν τέλειο χθες.
- Ναι. Απίστευτο. - Ω, δικέ μου.
[αγόρι] Γεια.
Είδατε τι έγινε χθες; Του δίνω πάσα, κάνω σκριν,
μου κάνει πάσα, γυρνάω, ρίχνω...
- Επ! Πρόσεχε! - Κέρτις! Είσαι εντάξει;
Άου! Ωχ, με αυτό το χέρι σουτάρω!
Έλα. Πάρε την παγοκύστη μου.
Είμαι ο Ρούμπεν.
Είμαι καινούργιος.
ΑΦΑΝΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Μ' αρέσει το τεύχος, μα γιατί ο Σάσκε κάνει σαν βλάκας;
[αγόρι σε υπολογιστή] Φίλε, μόνο αυτός επέζησε από όλο το χωριό.
Είναι τρελό ζόρι.
Δεν είναι ανάγκη να ξεσπά στον Νάρουτο.
Είναι ζόρι να είσαι ο καινούργιος.
Κάτι θα ξέρεις. Πώς πάνε τα πράγματα;
[ξεφυσά] Υπάρχουν ένα δισεκατομμύριο κάτοικοι.
Δεν έχω πού να κάνω σκέιτμπορντ.
Έχει πάντα φασαρία και δεν μπορώ να κοιμηθώ.
Α! Κι έχυσα τη σούπα και τραυμάτισα τον πιο δημοφιλή μαθητή.
Κουβαλάς σούπα στο σχολείο;
Η μαμά μου έχει βαλθεί να μου δυσκολεύει τη ζωή.
Είναι χάλια εδώ.
Όμως, βλέπεις τον παππού σου.
Λοιπόν, πώς τα πάει;
Είναι δύσκολο για εκείνον. Για όλους μας.
Τον βοήθησε η παρουσία μας.
Τώρα, νιώθω άσχημα που γκρινιάζω.
Θα 'πρεπε. Ξέρεις ποιον μου θυμίζεις;
- Όχι τον Νάρουτο! - [κρυφογελά]
Γλυκέ μου, είδες τα κλειδιά μου;
Α! Γεια σου, Κάι.
Γεια σας, κυρία Ρέινα.
Πάρε με αργότερα. Ίσως δούμε καμιά ταινία.
Εντάξει. Τα λέμε.
[υπολογιστής κλείνει]
Άκου. Αγαπάς τον Κάι,
μα πρέπει να κάνεις φίλους εδώ.
Μαμά, προσπάθησα, μα είναι όλοι βαρετοί.
Δεν φταίω εγώ.
Είπες ότι θα άδειαζες την τσάντα σου μετά το σχολείο.
Η παγοκύστη;
Τη δάνεισα σε ένα παιδί που χτύπησε. Φάγαμε μαζί μεσημεριανό.
Χαίρομαι που δεν τρως μόνος σου πια.
- Πώς λένε τον νέο σου φίλο; - Κέρτις, νομίζω.
Αφού έχω νέο φίλο, να ξαναπάρω τον Κάι;
Χα. Όχι. Πήγαινε να βοηθήσεις τον παππού στο μαγαζί.
Μαμά; Μήπως να μη μου ξαναβάλεις σούπα για κολατσιό;
[κουδούνι ασανσέρ]
[καμπανάκια πόρτας]
[κορίτσι] Γεια, παππού.
[παππούς] Σεβόν.
[εξώπορτα κλείνει]
[παππούς] Λοιπόν, πώς σου φάνηκε;
Τέλειο βιβλίο. Ευχαριστώ.
Το How the Mind Works ήταν ωραίο;
Ναι. Δεν ξέρω πια τι σπουδές να ακολουθήσω.
Σκεφτόμουν Επιστήμη Δεδομένων, αλλά ίσως πάω Ψυχολογία.
- Πόσων χρονών είσαι; - Δώδεκα.
Χμ. Έχεις καιρό.
Λοιπόν, πώς τα πας;
Καλά. Λίγο κουρασμένος, αλλά ένας καφές θα το διορθώσει.
Ταράχτηκε η ενέργειά σου όταν πέθανε η γιαγιά; Καθόλου καλό.
Αυτό ήταν. Τέρμα τα βιβλία ψυχολογίας για σένα.
Στο εξής, μόνο βιβλία παραλίας.
Σοβαρολογώ.
Καλά είμαι, Σεβόν. Η Τες έφυγε, μα είναι ακόμα μαζί μου.
Κυρίως εδώ. Αγαπούσε πολύ το μαγαζί.
Τι έκπληξη! Είναι εδώ η Σεβόν.
Μου δάνεισε βιβλίο.
- Είναι βιβλιοπωλείο, όχι βιβλιοθήκη. - [καμπανάκια πόρτας]
Θα σας αφήσω να κουβεντιάσετε
ό, τι κουβεντιάζουν τα σημερινά παιδιά.
Ενημέρωσέ με αν νιώσεις κουρασμένος, παππού.
Δεν είναι παππούς σου. Είναι δικός μου.
Δεν είχα παππούδες και τους υιοθέτησα.
Δεν λειτουργεί έτσι.
Έμαθα για τη σούπα.
Πώς; Μόλις συνέβη.
Το συζητούσαν στην αίθουσα των καθηγητών.
- Τι έκανες εκεί; - Χρησιμοποιώ τον φούρνο.
Τέλεια.
Ξέρεις, δεν χρειάζεται να τρως μόνος.
Είπα στον παππού...
στον δικό σου παππού,
ότι μπορείς να κάθεσαι με την παρέα μου.
Εσείς διαβάζετε γεωμετρία στο κολατσιό.
Τι θες να πεις;
Ας τακτοποιήσω αυτά.
Κι άρχισαν να φωνάζουν.
ΒΙΛΑΤΖ ΒΙΒΛΙΑ
Πολύ αστείο. Η Μία άρπαξε την Κλόι...
- Ντόνα, πόνεσα. - Τότε, να κάνεις βαράκια.
Θα βάλω λίγο πάγο μετά.
Ωχ! Παράξενο.
- Θέλω ένα βιβλίο. - Δεν προλαβαίνω...
Ένα λεπτό μόνο. Το λατρεύαμε αυτό το μέρος.
Περνούσαμε ώρες εδώ, κοιτώντας βιβλία ως παιδάκια.
Μα δεν είμαι πια παιδάκι.
Μεγαλώνω κάθε λεπτό που περνά. Πάμε.
Να δω μόνο τα βιβλία φαντασίας.
Καλά. Δύο λεπτά.
Τι κάνεις;
[ψιθυριστά] Τίποτα. Δουλεύω.
Μην ψιθυρίζεις. Είναι βιβλιοπωλείο, όχι βιβλιοθήκη.
- Ε; - Χμ.
Α, εσύ είσαι.
Α! Ε... Γεια, τι κάνεις; Πώς είναι το χέρι σου;
Αυτό είναι ακόμα καλά.
Σωστά. Ναι. Λοιπόν, καλύτερα να πηγαίνω...
Ωχ!
Ο χυμός μου.
[ριπή ανέμου]
Όπα!
ΓΕΙΑ
[Ντόνα] "Γεια".
- Φεύγουμε, Ντόνα. Τώρα. - Έχω αρκετά βιβλία στο σπίτι.
[ορχηστρική τζαζ]
[κα Ρέινα] Λοιπόν, μπαμπά, σκεφτόμουν κάποιους τρόπους να βελτιώσουμε το μαγαζί.
Δεν ήξερα ότι θέλει βελτίωση.
Θα το συμμαζέψω, όπως και το σπίτι.
Θέλει βελτίωση; Ρούμπεν!
Ε;
Ε, λοιπόν, είναι σκονισμένο και κρύο
και κάποια σανίδια προεξέχουν.
Έχει χαρακτήρα.
[κα Ρέινα] Έχουν πέσει οι πωλήσεις.
Χρειάζεται ανανέωση. Είναι ίδιο από όταν ήμουν παιδί.
- Αν δουλεύει, δεν το φτιάχνεις. - Δεν δουλεύει.
Ποιος θέλει γλυκό;
- Γεια, Σεβόν. - [παππούς] Πάνω στην ώρα.
Γεια.
"Γεια"; Τι εννοείς μ' αυτό;
Τίποτα. Εννοούσα "γεια", όπως λέμε "γεια".
Γεια, Σεβόν. [Χαχανίζει] Τι μας έφερες;
Μηλόπιτα. Μυστική συνταγή της γιαγιάς.
Δεν έχεις οικογένεια;
Ναι, Ρούμπεν, έχω. Όμως, δεν εκτιμά τα σπιτικά γλυκά.
Σπιτικά; Η γιαγιά δεν έφτιαχνε τη ζύμη.
Το ξέρω. Αυτό είναι το μυστικό. Αγόραζε έτοιμη.
[γελούν]
Μου λείπει.
Κι εμένα.
Κλάψε αν θες. Ή μην κλάψεις.
Ό, τι βοηθά. Καθένας πενθεί αλλιώς.
Σεβόν, τρώγαμε ήσυχα και οικογενειακά.
Θα σου πω τι βοηθά. Η πίτα.
Φέρνω τα πιάτα.
Λοιπόν, πώς ήταν η μέρα σας; Συνέβη τίποτα ενδιαφέρον;
Όχι, τίποτα.
- Χμ. - Ποιος θέλει πίτα;
- Εγώ. - Εγώ.
[χτύπημα κουδουνιού]
ΜΠΙΣΚΟΤΑ ΜΕ ΔΑΚΡΥΑ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ
ΛΕΜΟΝΟΠΙΤΑ
Φίλε, πώς πάει;
Ο ώμος σου; Έκανες ό, τι σου είπα;
Τον ξεκούρασα χθες βράδυ.
Τον κρατούσες ψηλά; Έβαζες εναλλάξ ζεστό και κρύο; Τον έδεσες;
Εντάξει. Δεν διάβασα το μήνυμά σου, αλλά είμαι εντάξει, βλέπεις;
Πάρε την μπάλα. Έλα.
- Άλλη μία. - Κέρτις.
Τι κάνεις; Υποτίθεται ότι ξέρεις μπάσκετ. Σου την έφερα.
ΠΑΖΑΡΙ ΑΡΤΟΣΚΕΥΑΣΜΑΤΩΝ
ΛΕΜΟΝΟΠΙΤΑ ΜΕ ΜΑΡΕΓΚΑ ΚΑΠΚΕΪΚ
ΤΑΡΤΕΣ ΚΕΪΚ
MAZEYTEITE
"Μαζευτείτε"; Το βλέπεις;
- Για ποιο πράγμα μιλάς; - "Μαζευτείτε". Δεν το βλέπεις;
Μόνο τα κάπκεϊκ βλέπω. Γουστάρω!
Ξέρω ότι δεν θες να σου μιλάω στο σχολείο,
μα είναι τρομακτικό.
- Ο πίνακας γράφει... - "Μαζευτείτε".
Κι εγώ το βλέπω.
Εσύ φταις.
Πώς φταίω εγώ;
Αφότου ήρθες, βλέπουμε παράξενα μηνύματα.
Δεν έβλεπα μηνύματα εκεί που ζούσα. Ίσως φταις εσύ.
Παιδιά! Σταματήστε. Πιστεύετε ότι το βλέπουν κι άλλοι;
Ναι. Η Σεβόν.
Τι να σημαίνει;
- Δεν ξέρω τι λέτε. - Κόφ' το.
"Μαζευτείτε". Όλοι το βλέπουμε.
Μάλλον είμαστε οι μόνοι. Δεν αντιδρά κανείς άλλος.
Καλά. Ίσως το βλέπω. Μα υπάρχει λογική εξήγηση.
Είναι φάντασμα.
Τι; Φάντασμα;
Ίσως έχουμε παραισθήσεις.
Βλέπουμε κάτι που δεν υπάρχει. Το προκαλεί το άγχος.
Εγώ έχω άγχος. Η μετακόμιση δεν ήταν εύκολη.
Κι εγώ έχω σημαντικό αγώνα.
Εγώ δεν έχω άγχος.
Έχω λίγη ένταση και πεινάω, αλλά δεν έχω άγχος.
Έχεις. Απλώς δεν το ξέρεις.
Ας πούμε ότι είναι άγχος κι ας το ξεχάσουμε.
Συμφωνώ.
Εντάξει.
ΒΙΛΑΤΖ ΒΙΒΛΙΑ
Τι κακό με βρήκε! Σταμάτησε το ρολόι μου!
Πώς θα ξέρω αν έχω αργήσει;
Χμ... Ε, συγγνώμη. Με συγχωρείτε.
Έχετε ώρα; Άργησα. Με περιμένει η βασίλισσα.
Κύριε, έχετε ώρα; Ούτε τικ ούτε τακ;
Πες μου ότι είναι κατοικίδιό σου!
Κύριος Α. Κούνελος για εσάς, κυρία μου.
Θα ήθελα να μάθω την ώρα.
Τουλάχιστον, δεν βλέπουμε πια μηνύματα.
Είναι σχεδόν 8:00.
Ω, μα τις πατούσες μου! Ήξερα ότι άργησα. Η βασίλισσα με περιμένει.
- Αντίο. - [Σεβόν] Τσ.
Δεν θα πας πουθενά.
Το κουνέλι μιλά και το βλέπουμε μόνο εμείς.
Πώς είναι δυνατόν;
Το φάντασμα που έστελνε μηνύματα,
έστειλε και το κουνέλι.
Ή το κουνέλι είναι το φάντασμα.
Κουνέλι φάντασμα. Τρομακτικό, μα γλυκό.
Δεν υπάρχει φάντασμα.
Ναι; Έχεις διαβάσει τόσες ιστορίες φαντασμάτων όσες εγώ;
Κλασική περίπτωση φαντάσματος.
Μόνο που είναι κουνέλι.
[χτύπημα κουδουνιού]
Πάμε, θα αργήσουμε.
Θα αργήσετε; Άρα είμαστε πέντε.
Και η βασίλισσα θα γίνει έξαλλη. Αχ, πρέπει να τη βρω αμέσως!
Ας συναντηθούμε εδώ μετά τα μαθήματα. Εντάξει;
Αχ, έχω αργήσει τόσο πολύ!
Η βασίλισσα δεν ανέχεται τόση αργοπορία.
Βιαστείτε. Δεν έχουμε χρόνο.
Ούτε λεπτό. Ούτε δευτερόλεπτο. Σας παρακαλώ!
Λίγη βοήθεια;
Άσε με. Γράφουμε διαγώνισμα.
Δεν έχουμε χρόνο! Πηγαίνετέ με στη βασίλισσα.
Έχω αργήσει τρομερά.
- Άσε με ήσυχη. - Εγώ...
Συγγνώμη. Ζήτησα ένα μολύβι, γιατί το δικό μου έσπασε.
[ριγώντας] Φρικιαστικό.
Ωχ.
Σας παρακαλώ. Όχι εσείς. Συγγνώμη. Μια χαρά είστε, αλλά ψάχνω...
εσάς. Συνοδεύστε με στα διαμερίσματα της μεγαλειοτάτης.
Τι; Όχι.
ΚΕΡΤΙΣ ΠΑΛΜΕΡ-ΜΟΡΕΝΟ Δ
Αυτό λέω κι εγώ. Περίμενα κάτι καλύτερο, Κέρτις.
- Τι είναι αυτό; - Τι κάνεις; Σταμάτα.
- Χάρτης είναι; - Δώσ' το μου.
Δεν είναι χάρτης! Πώς θα γυρίσω στη βασίλισσά μου;
Δεν σ' αρέσει ο βαθμός,
μα δεν αλλάζει αν το τσαλακώσεις.
[τα παιδιά γελούν]
Ωχ!
Α! Σας εκλιπαρώ, πήγαινετέ με στη βασίλισσά μου.
Ειδάλλως, θα με τιμωρήσει. Είναι βέβαιο.
[ψιθυριστά] Δεν έχω ιδέα τι λες, αλλά είσαι αξιολάτρευτος.
Μη μου μιλάτε σαν... Μ' αρέσει αυτό. Μ' αρέσει πολύ.
Νιώθω... Ναι, εκεί. Ακριβώς εκεί.
[η Ντόνα γελά]
[χτύπημα κουδουνιού]
Λυπάμαι, Σεβόν. Κάτι συμβαίνει. Δεν φταίει το άγχος.
Το ξέρω. Τώρα, αγχώθηκα όντως.
- Το κουνέλι με τρέλανε. - Είναι παράλογο.
Δεν συνέβαιναν αυτά στο παλιό μου σχολείο.
Θα έλεγα ότι δεν έχουν συμβεί σε κανένα σχολείο.
ΞΕΚΙΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ
Ε... Δεν το έγραψα εγώ αυτό.
[Ντόνα] "Ξεκίνα από την αρχή". Ποια αρχή;
Την αρχή της μέρας; Την αρχή του κόσμου;
Το πρώτο μήνυμα ήταν στο βιβλιοπωλείο. Να πάμε εκεί.
Πάμε.
Σταματήστε.
Κέρτις; Να σου μιλήσω;
Θα έρθω να σας βρω.
Ο κος Σόντερς μού είπε ότι πήρες Δ στο διαγώνισμα.
Ε... Ναι. Μπορώ να σας εξηγήσω.
Ξέρεις ότι οι αθλητές πρέπει να έχουν καλούς βαθμούς.
Έχω επικεντρωθεί στα πλέι-οφ. Θα βελτιωθώ.
Είμαι βέβαιη. Μέχρι τότε, είσαι εκτός ομάδας.
Τι; Δεν γίνεται. Είναι άδικο!
Συνέχισε να διαφωνείς και θα μείνεις εκτός για πάντα.
Ξεκίνα να μελετάς.
[Ρούμπεν] Η διευθύντρια ρώτησε για τον ώμο σου;
Της είπες ότι το έκανα εγώ; Και πώς το ήξερε;
Ε... Ο προπονητής είπε ότι δεν θα παίξω στον επόμενο αγώνα.
Δεν θέλω να περηφανευτώ, μα είμαι ο καλύτερος.
Πώς δεν το περηφανεύτηκες;
Μα ο ώμος σου ήταν καλά.
Χειροτέρεψε. Είναι άκαμπτος. Λέει να ξεκουραστώ.
Γεια σου, Ρούμπεν. Είναι φίλοι ή πελάτες;
Ε, τίποτα, αλλά είναι μαζί μου.
Γεια! Μάλλον είσαι ο Κέρτις.
Ε... Ναι.
Μου έχει μιλήσει ο Ρούμπεν για σένα.
- Αλήθεια; - Ναι.
Μετά, ελάτε πάνω.
Μόλις έφτιαξα σούπα.
Τι παίζει με τη μαμά σου και τις σούπες;
Είναι υγιεινές κι ετοιμάζονται εύκολα.
Λοιπόν, και τώρα, τι;
Έπρεπε να γυρίσουμε στην αρχή.
"Ξεκίνα από την αρχή".
Ας ψάξουμε για μήνυμα.
Να επαναλάβουμε ό, τι κάναμε χτες.
Να χτυπήσω ξανά τον Κέρτις;
Μήπως να βρούμε εναλλακτικό σχέδιο;
Τι μας διαφεύγει;
Για να δούμε. Βλέπουμε παράξενα μηνύματα.
Κι ένα κουνέλι εμφανίστηκε στο σχολείο
κι έψαχνε μια βασίλισσα. Σωστά;
Ναι, εκτός από το "Ξεκίνα από την αρχή".
"Συνέχισε ως το τέλος και σταμάτα".
- Τι; - Η αγαπημένη μου φράση
από την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων.
Μήπως υπάρχει ένα χαριτωμένο κουνέλι με ρολόι τσέπης στο βιβλίο;
Ναι. Ανησυχούσε πάντα ότι έχει αργήσει.
Αυτό είναι!
Ήταν αγαπημένο βιβλίο της γιαγιάς σου.
Πρέπει να έχουμε ένα αντίτυπο στα κλασικά,
δίπλα στα ταξιδιωτικά.
ΚΛΑΣΙΚΑ
- Τι; - Τι λέει;
Τίποτα. Το βιβλίο είναι άδειο.
Δεν καταλαβαίνω.
Μάλλον το κουνέλι του βιβλίου δραπέτευσε.
- Πώς; Ποιος το έβγαλε; - Το φάντασμα που στέλνει μηνύματα.
Σταμάτα με το φάντασμα!
Δεν το πιστεύω ότι θα το πω, αλλά...
το φάντασμα είναι μια εξήγηση.
Γιατί επικοινωνεί έτσι; Γιατί πάντα γράφει;
Ίσως μόνο έτσι μπορεί.
Οπότε, έχουμε να κάνουμε με έναν αφανή συγγραφέα;
- Αφανή συγγραφέα. Ή Α.Σ. για συντομία. - Ναι.
Μιας και το αναφέραμε...
ΣΧΟΛΕΙΟ
- [Ρούμπεν] "Σχολείο"; - Πάμε.
Από εκεί ήρθαμε.
Τώρα θυμήθηκε να μας το πει ο Α.Σ.;
Ηρέμησε. Θα πάρουμε λεωφορείο.
Ωραία. Θα πληρώσει ο Α.Σ.;
[Κέρτις] Ψάχνουμε μισή ώρα. Συντόμευε, Α.Σ.
[Σεβόν] Πρέπει να φύγω. Έχω μάθημα φωνητικής.
- Τραγουδάς; - Δεν τραγουδάω... ακόμα.
[Κέρτις] Όπα.
Εντάξει. Αυτό είναι περίεργο.
- [Σεβόν] Τι να κάνουμε; - [Ντόνα] Να το ακολουθήσουμε.
Ο Α.Σ. μάς στρώνει λευκό χαλί. Ελάτε.
[αντρική φωνή] Πού είναι το φως;
Ναι. Έτσι κι έτσι.
Έχει αργήσει. Το τσάι έχει αργήσει.
Το τσάι;
Για δες!
Αυτή είναι μια... έκπληξη!
Εμένα μου λες!