BOEKWINKEL TWEEDEHANDS & NIEUW
[deur kraakt]
[getoeter op de achtergrond]
[kinderen praten]
Je mag hier niet skateboarden.
Ik gebruikte hem niet.
Je mag hier ook niet eten. Daar is de kantine voor.
Ik eet graag alleen.
Alleen eten kun je in de kantine. Samen met iedereen.
[zucht]
[jongen] Die wedstrijd gisteren was zo gaaf.
Ongelofelijk.
[jongen 1] Hé. - [jongen 2] Hé.
Zagen jullie wat er gebeurde? Ik speelde hem door.
Hij speelde hem terug. Ik schoot...
Hé, kijk uit. - Curtis. Gaat het wel?
Au. Mijn werparm.
Hier, neem mijn koelelement maar.
Ik ben Ruben.
Ik ben nieuw hier.
SPOOKSCHRIJVER
Gaaf verhaal, maar waarom doet Sasuke altijd zo gemeen?
[jongen op computer] Hij is de enige overlevende van zijn dorp.
Dat is echt heel zwaar.
Dan hoeft hij het nog niet op Naruto af te reageren.
De nieuwe zijn is niet makkelijk.
Jij kunt het weten. Hoe gaat het daar?
[zucht] Er wonen wel een miljard mensen in deze stad.
Ik kan nergens skateboarden.
Er is altijd lawaai, dus ik kan niet slapen.
Ik heb soep geknoeid en de populairste jongen op school verwond.
Neem je soep mee naar school?
Mijn moeder maakt me het leven echt moeilijk.
Ik haat het hier.
Nu kun je tenminste bij je opa zijn.
Hoe gaat het met hem?
Het is zwaar voor hem geweest. Voor ons allemaal.
Het helpt dat wij er zijn.
Fijn. Nu voel ik me schuldig dat ik klaag.
Terecht. Weet je op wie je nu lijkt?
Zeg niet op Naruto. - [grinnikt]
Schat, heb je mijn sleutels gezien?
Hallo, Kai.
Hallo, Miss Reyna.
Bel me straks maar, dan kijken we een film.
Cool. Laters.
[hangt op]
Ik weet dat Kai je vriend is, maar je zou hier vrienden zoeken.
Heb ik geprobeerd, maar ze zijn allemaal zo suf.
Het is mijn schuld niet.
En je zou je lunchzak leegmaken.
Waar is het koelelement?
Aan een jongen gegeven die zich had bezeerd. We lunchten samen.
Fijn dat je niet meer in je eentje luncht.
Hoe heet je nieuwe vriend? - Curtis, denk ik.
Nu ik 'n vriend heb, mag ik Kai dan bellen?
Nee. Ga naar beneden, opa in de winkel helpen.
Mam, kun je me geen soep meer meegeven voor lunch?
[liftbel rinkelt]
[bel rinkelt]
[meisje] Hallo, opa.
[opa] Chevon.
[liftdeur valt dicht]
[opa] Wat vond je ervan?
Gaaf boek. Bedankt.
Een gaaf boek? Zo werkt je psyche?
Ja. Ik weet niet wat ik ga studeren.
Ik dacht data science, maar nu overweeg ik psychologie.
Hoe oud ben je? - Twaalf.
Hm. Dan heb je nog tijd genoeg.
Hoe gaat het met je?
Goed. Een beetje moe, maar daar heb ik koffie voor.
Heb je minder energie nu oma dood is? Dat is geen goed teken.
Jij krijgt geen psychologieboeken meer.
Ik zet je op een dieet van lichte lectuur.
Ik meen het.
Het gaat goed, hoor. Ook al is Tess dood, ze is nog bij me.
Vooral hier. Ze hield van de winkel.
Wat een verrassing. Chevon is er. - Opa had me een boek geleend.
Dit is een boekwinkel, geen bieb. - [bel rinkelt]
Sorry. Praten jullie maar over...
...waar jongeren tegenwoordig ook over praten.
Als je na je koffie nog moe bent, zeg het dan, opa.
Hij is je opa niet. Hij is mijn opa.
Ik heb hem geadopteerd, want ik heb er zelf geen.
Zo werkt dat niet.
Ik hoorde 't van de soep.
Dat is net pas gebeurd.
Ze hadden het erover in de lerarenkamer.
Wat deed je daar? - De magnetron gebruiken.
Geweldig.
Je hoeft niet alleen te eten.
Ik zei tegen opa...
...jouw opa...
...dat je wel bij ons mag komen zitten.
Jullie praten altijd over meetkundige stellingen.
En?
Ik ga deze terugzetten.
Toen gingen ze schreeuwen.
Zo grappig. Toen pakte Mia Chloe bij de arm...
Donna, dat deed pijn. - Dan moet je gewichtheffen.
Er moet gewoon wat ijs op.
Woah. Wat vreemd.
Kom. Ik wil een boek. - Ik heb geen tijd...
Heel even maar. We kwamen hier vroeger zo graag.
Weet je nog? We neusden urenlang door de boeken.
Ja, maar ik ben geen kind meer.
Ik word met de minuut ouder. Kunnen we gaan?
Laat me even bij de fantasy kijken.
Oké. Twee minuten dan.
Wat doe je?
[fluistert] Niks. Ik werk.
Je hoeft niet te fluisteren. Dit is een boekwinkel, geen bieb.
Huh?
O, jij bent het.
O, uh... hé. Hoe is het? Hoe gaat het met je arm?
Met deze wel goed.
Oké. Ik ga maar weer eens...
Woah.
Mijn sap.
[wind waait]
Woah.
HALLO
[Donna] 'Hallo.'
We gaan. Nu. - Ja. Ik heb thuis genoeg boeken.
[instrumentele jazz]
[Ms. Reyna] Pap, we moeten de winkel opknappen. Ik heb wat ideeën.
Er is toch niks mis mee?
Ik kan hem opruimen.
Vind jij dat de winkel beter moet, Ruben?
Huh?
Het is er stoffig en koud...
...en de vloer is scheef.
Hij heeft karakter.
[Ms. Reyna] Je verkoopscijfers dalen.
Je hebt de winkel sinds mijn jeugd al niet meer gemoderniseerd.
Wat niet kapot is, moet je niet fiksen. - Het is kapot, zeg ik net.
Wie wil er een toetje?
Hallo, Chevon. - [opa] Perfecte timing.
Hallo.
'Hallo'? Wat bedoel je daarmee?
Niks. Ik bedoelde er gewoon 'hallo' mee.
Hallo, Chevon. [Grinnikt] Wat heb je daar?
Oma's beroemde appeltaart. Ze gaf me het recept.
Heb je zelf geen familie?
Jawel, maar die stellen geen prijs op zelfgemaakte appeltaart.
Zelfgemaakt? Oma maakte de bodem niet zelf.
Weet ik. Dat was haar geheim. Die kocht ze.
[gelach]
Ik mis haar.
Ik ook.
Je mag best huilen, hoor. Of niet.
Alles werkt. Iedereen rouwt anders.
Luister. We proberen gewoon gezellig te eten.
Weet je wat werkt? Taart.
Ik pak de borden.
Hoe ging het vandaag? Is er nog iets interessants gebeurd?
Nee. Niks.
Hm. - Wie wil er taart?
Ik. - Ik.
[bel gaat]
Hé, man. Hoe is het?
En je schouder? Heb je mijn raad opgevolgd?
Ja, ik heb hem ontlast.
En hoog gelegd? Met ijs en warmte behandeld en ingezwachteld?
Oké, ik heb je sms niet gelezen, maar het gaat goed. Kijk maar.
Kom maar op.
Nog een keer. - Curtis.
Wat is dat voor een move? Je bent toch een basketballer? Gefopt.
GEBAKVERKOOP
KOM BIJEEN
'Kom bijeen.' Zie je dat?
Waar heb je het over? - 'Kom bijeen.' Zie je dat niet?
Ik zie alleen gebak. Gaaf, toch?
Je wilt niet dat ik op school met je praat...
...maar er gebeurt iets engs.
Op het bord staat... - 'Kom bijeen.'
Ik zie het ook. - Dat is jouw schuld.
Hoezo, mijn schuld?
Sinds jij hier bent, verschijnen er rare berichten.
Die zag ik eerst nooit. Dus misschien komt 't door jou.
Jongens, hou op. Zouden meer mensen dit zien?
Ja. Chevon.
Wat zou het betekenen?
Wat bedoel je? - Hou op.
'Kom bijeen.' We zien het allemaal.
Alleen wij, want niemand anders reageert erop.
Oké, ik zie het. Maar er is een logische verklaring voor.
Een geest. - Wat? Een geest?
Of we hallucineren.
We zien dingen die er niet zijn. Dat doet stress met je.
Ik ben gestrest. Verhuizen was zwaar.
Ik krijg een belangrijke wedstrijd.
Ik ben niet gestrest.
Ik heb wel honger, maar ik ben niet gestrest.
Jawel. Je weet het gewoon niet.
Laten we gewoon zeggen dat het stress is en dit vergeten.
Prima idee.
Oké.
Wel alle snorharen. Mijn horloge staat stil.
Nu kom ik misschien te laat.
Pardon. Weet je hoe laat het is? Ik kan de koningin niet laten wachten.
Weet jij hoe laat het is? Geen tikken? Geen tokken?
Zeg dat dat jouw konijn is.
Jij hoort me meneer W. Konijn te noemen.
Kun je me zeggen hoe laat het is?
In elk geval zien we geen berichten meer.
Het is bijna acht uur.
Alle pootjes nog aan toe. Ik kom te laat. Ik laat de koningin wachten.
Dag. - [Chevon] Jij blijft hier.
Niemand ziet dat pratende konijn, alleen wij.
Ja. Hoe kan dat?
De geest van de berichten stuurt ons een konijn.
Of het konijn is een geest.
Een spookkonijn. Eng, maar wel lief. - Het is geen geest.
Heb je net zoveel spookverhalen gelezen als ik?
Want zo gedragen geesten zich.
Nou ja, niet als een konijn.
[bel gaat]
Snel, we komen te laat.
Dan komen we alle vijf te laat.
De koningin zal woest zijn. Ik moet haar meteen gaan zoeken.
We gaan onze normale gang en zien elkaar na school. Oké?
Ik ben al zo laat.
Alsjeblieft. Hallo? Dat duldt de koningin nooit.
Snel. Ik heb helemaal geen tijd meer.
Geen minuten, seconden of milliseconden.
Help me eens.
Wegwezen. We hebben proefwerk.
Maar ik heb geen tijd. Breng me naar de koningin.
Ik ben ontzettend laat.
Laat me met rust. - Ik...
Sorry, ik vroeg Chevon om een potlood. Het mijne is gebroken.
[siddert] Doodeng.
O.
Alsjeblieft. Nee, niet jij. Sorry. Leuk, maar ik zoek...
Jou. Ja, jou. Breng me onmiddellijk naar de kamer van de koningin.
Wat? Nee.
VIJF
Dat vond ik dus ook. Ik had meer van je verwacht.
Wat is dit? - Wat doe je? Hou op.
Een landkaart? - Geef terug.
Dit is geen landkaart. Hoe moet ik nou naar de koningin?
Je krijgt geen hoger punt als je je papier opfrommelt.
[kinderen lachen]
O.
Pardon. Ik smeek je, breng me naar de koningin.
Anders vilt ze me levend, zowaar fretten fretten zijn.
[fluistert] Geen idee waar je het over hebt, maar je bent reuze schattig.
Praat niet tegen me alsof ik... Dat voelt lekker. Heel lekker.
Dat voelt... Daar, ja. Dat is het plekje.
[Donna lacht]
[bel gaat]
Sorry. Er is iets aan de hand. Zeg niet dat het stress is.
Weet ik. En nu ben ik echt gestrest.
Dat konijn leidde me af. - Ik snap het niet.
Dit gebeurde op mijn oude school niet.
Dit gebeurt op geen enkele school.
BEGIN BIJ HET BEGIN
Dat heb ik niet geschreven.
[Donna] 'Begin bij het begin.' Het begin van wat?
Het begin van de dag? Van de tijd?
Ons eerste bericht, in de boekwinkel. Misschien moeten we daarheen.
Kom op.
Stop.
Curtis, kan ik je even spreken?
Ik haal jullie wel in.
Mr Saunders zegt dat je een vijf hebt gehaald.
Ja. Ik kan het uitleggen.
Je kent de regels. Alle sporters moeten goede punten halen.
Ik was met de play-offs bezig. Ik zal beter mijn best doen.
Vast. Maar tot die tijd zet ik je uit het basketbalteam.
Wat? Dat kunt u niet maken.
Ga zo door, dan lig je er voorgoed uit.
Ga maar gauw studeren.
[Ruben] Vroeg de rector hoe 't met je schouder ging?
Heb je gezegd dat het door mij komt? Hoe wist ze 't eigenlijk?
Uh... de coach zegt dat ik de volgende wedstrijd niet meedoe.
Ik wil niet opscheppen, maar ik ben de beste speler.
Noem je dat niet opscheppen?
Hij deed toch geen pijn meer?
Het is erger geworden. Hij wil dat ik rust hou.
Hoi, Ruben. Zijn dit vrienden of klanten?
Allebei niet, maar ze horen bij mij.
Jij moet Curtis zijn.
Uh... ja.
Wat leuk. Ruben heeft me over je verteld.
O, ja? - Ja.
Kom straks naar boven. Ik heb net soep gemaakt.
Wat heeft je moeder toch met soep?
Geen idee. Het is gezond en makkelijk te maken.
En nu?
We moesten terug naar het begin. 'Begin bij het begin.'
We zoeken nog een bericht.
Of we reconstrueren wat er gisteren gebeurde.
Moet ik dan Curtis weer verwonden?
Laten we dat maar even plan B noemen. - Wat zien we over het hoofd?
Eens kijken. Het begon met vreemde berichten.
Toen verscheen er een konijn op school...
...dat naar de koningin moest. Klopt dat?
Ja. Alleen dat 'Begin bij het begin'.
'Ga door tot het einde. Dan stop je.'
Wat? - Mijn lievelingszin...
...uit De avonturen van Alice in Wonderland.
Komt er een schattig konijn in voor met een zakhorloge?
Ja. Hij was altijd bang dat hij te laat kwam.
Dat is hem.
Het was een van je oma's lievelingsboeken.
Het staat boven tussen de klassiekers, naast de reisgidsen.
KLASSIEKERS
Wat? - Wat staat er?
Niks. Alle bladzijdes zijn leeg.
Dat snap ik niet.
Ik denk dat het konijn ontsnapt is.
Wie heeft het eruit gelaten? - De geest van de berichten.
Hou op, het is geen geest.
Ik kan niet geloven dat ik dit zeg, maar...
...een geest zou dit wel verklaren.
Waarom communiceert hij dan altijd door te schrijven?
Misschien kan hij niet anders.
Dus het is een spookschrijver?
Spookschrijver. Of S.S. - Ja.
Nu we het daarover hebben...
[Ruben] 'School'? - We gaan.
Daar komen we net vandaan.
Had S.S. ons dat niet eerder kunnen vertellen?
We nemen de bus wel terug.
Fijn. Betaalt S.S. die?
[Curtis] We zoeken al een half uur. Nu graag, S.S.
[Chevon] Ik moet zo naar mijn zangles.
[Ruben] Ik wist niet dat je kon zingen. - Dat kan ik ook nog niet.
[Curtis] Woah.
Oké. Dat is vreemd.
[Chevon] Wat moeten we nu doen? - [Donna] Het volgen.
S.S. rolt de witte loper voor ons uit. Vooruit.
[mannelijke stem] Waar is het licht?
Ja. Zo. En zo.
Het is laat. Theetijd is laat.
Theetijd?
Zo, zeg.
Wat een verrassing.
Moet jij zeggen.