ความเดิมตอนที่แล้วใน Ghostwriter...
- เธอกำลังทำพลาดใหญ่หลวง - คิดเล่าให้เราฟังหมดแล้ว
เขาบอกด้วยหรือเปล่าว่าฉันคือสารวัตร
- เขาโกหก - แต่ฮิทช์ให้เราดูตรานะ
- เขาขโมยมาจากสารวัตรตัวจริง - ทั้งคู่พูดความจริงไม่ได้
น่าหงุดหงิดจริงๆ
เราไม่รู้ว่าพวกเขาอยู่ไหน คนไหนดี คนไหนเลว
มาจากหนังสือเล่มไหน แล้วทำไมเราถึงหาไม่เจอ
ใช่ แย่ยิ่งกว่านั้น เรายังไม่ได้ร่องรอยจดหมายยายเลย
นั่นอะไรน่ะ
ฉันว่าคาวบอยพวกนี้ ไม่ได้มาจากแดนตะวันตก ﻿1
ที่ผ่านมาเราคิดว่าฮิทช์กับ คามาริลโล คิดมาจากแดนตะวันตก
ใช่ รองเท้าบู๊ตกับหมวกคาวบอย แถมมีเดือยรองเท้า จะให้คิดยังไง
อย่างน้อยเราก็รู้แล้วว่าต้องหา หนังสือไซไฟ
เห็นได้ชัดว่าหนังสือไซไฟ ฮิตกว่าหนังสือคาวบอย
คงต้องหาอีกเป็นชาติ
- เจอละ - หรืออาจจะไม่
ทรินิตี้
- หนังสือชื่อ "ทรินิตี้" - ทรินิตี้รึ
ชื่อเดียวกับที่ฮิทช์บอกว่าคิดตามหา
เอาล่ะ ดาวน์โหลดเสร็จละ
"เขามุ่งไปยังเมืองซิลเวอร์สเปอร์ ยึดอานม้าหนังขาดๆ แน่น
ด้วยกลัวว่าเขาจะตกจาก พาหนะที่ทรงพลังนี้"
เลื่อนไปตอนจบเลย ดูว่าใครเป็นคนเลว
"เมืองคาวบอยดัสตี้
คามาริลโล คิด ฮิทช์
กองทัพหุ่นยนต์"
เท่ไปเลย
มีคาวบอยอวกาศอีกคนชื่อเดล
- แล้วไงต่อ - เร็วน่า เชวอน
ลุ้นจะแย่อยู่แล้ว
เสียใจด้วย รูเบ็น
เคอร์ติสพูดถูก คามาริลโลเป็นตัวร้าย
หยุดพูดเลย
ไม่อยากเชื่อว่าฉันโดนหลอกง่ายจัง
เรานั่งรอบกองไฟปลอม คุยกันฉันท์เพื่อน
ตลอดเวลาเขาแค่หลอกใช้ฉัน
ไม่ใช่นายคนเดียว
คิดก็ทำให้ฉันเชื่อว่าเขาเป็นคนดี
แต่ในขณะเดียวกัน ฉันก็คิดว่าฮิทช์ดี
สับสนมากๆ
เอาเลย เคอร์ติส
- ซ้ำเติมสิ - ไม่ต้องห่วงน่า
ปกติฉันก็ไม่ใช่คนที่ดูคนอื่นออก
ตอนฉันเจอนายครั้งแรก ฉันนึกว่านายบ้าการ์ตูน
ที่เอาซุปมาโรงเรียน
ตอนนี้ล่ะ
อย่างน้อยนายก็เลิกเอาซุปไปโรงเรียน
โอเค ถ้าเราจะจับตัวคามาริลโล คิด
แล้วพาเขากับฮิทช์กลับเข้าหนังสือ เราต้องอ่านก่อน
ไงจ๊ะ ลูกรัก
ดีค่ะ
ขอโทษนะที่แม่ไปงานวิทย์ฯ ไม่ได้
เป็นไงบ้าง ราบรื่นดีมั้ย
ดีมั้งคะ
เชวอน ลูกจะคาดหวังว่า ชนะทุกรางวัลไม่ได้หรอกนะ
อย่ากดดันตัวเองมากไป
ที่จริง หนูได้ที่หนึ่งค่ะ
เหรอ ยินดีด้วยจ้ะ
แม่บอกว่าแม่จะไปดูหนู
แม่อยากไปจริงๆ แต่เราขาดคน ห้องฉุกเฉินวุ่นวายแทบบ้า
มันก็วุ่นวายตลอดแหละ
แม่เลิกพูดว่าจะทำอะไร ที่แม่จะไม่ทำได้มั้ย
เช่นไปพิพิธภัณฑ์กับหนู
หรือกินข้าวเย็น หรือมาที่งานวิทยาศาสตร์
แม่รู้ว่าพักหลังแม่ทำงานหนักมาก
และแม่ก็ไม่น่าทำโอทีพวกนั้นเลย
ยิ่งตอนพ่อเดินทางไกลบ่อยแบบนี้
ช่างมันเถอะ ไม่สำคัญแล้ว
ดีฮะ ครูบาร์นส
รูเบ็น ดีใจที่เห็นเธอกลับมา
ครับ บทพูดเดี่ยวของผม ดูจะไม่เป็นไปอย่างที่คิด
การคัดตัวอาจทำให้เราประหม่า เรื่องธรรมดา
ผมอยากเล่นละครจริงๆ ผมขอคัดตัวอีกรอบได้มั้ยฮะ
บทเล็กๆ ก็ได้
เรายังไม่ได้สรุปว่าใครเล่นบ้าง
เวทีเป็นของเธอ รูเบ็น
พวกเขาเรียกผมว่า คามาริลโล คิด
ผมกำลังหนีจากผู้ชายที่ชื่อฮิทช์
ชายที่ชั่วที่สุดในแดนตะวันตก
วันหนึ่งเขาขี่ม้าเข้าเมือง และลักพาตัวคนรวยทุกคนที่เขาเจอ
ชายคนเดียวที่กล้าหาญพอ ลุกขึ้นสู้เขาคือสารวัตร
พ่อของผมเอง
เขาขังฮิทช์ไว้ในคุก
แต่แล้วฮิทช์ก็แหกคุก แล้วลักพาตัวพ่อแม่ผม
ตอนนี้เขากำลังไล่ล่าผม
เขาคิดว่าผมขโมยทรินิตี้
ทอง เงิน เพชร
แถมยังกล่าวหาว่าผมขโมย แพทเชสของเขา
แต่ผมไม่ได้ทำสักอย่าง
ตอนนี้ผมยืนตรงหน้าคุณ...
ชายบริสุทธิ์ที่กำลังหนี
เยี่ยมยอดมากจ้ะ บทละคร จากเรื่องอะไร ครูไม่รู้จัก
หนังสือเรื่อง "ทรินิตี้" ฮะ
ครูจะไปหาอ่าน ครูชอบเรื่องคาวบอย
ผมประหยัดเวลาให้ฮะ มองหาที่หมวดไซไฟ
ฉันวางไม่ลงเลย
มีเรื่องพลิกผันตลอด คาดอะไรไม่ได้เลย
ตัวละครที่ฉันชอบ คือคู่หูฮิทช์ ชื่อเดล
ใช่ ทุกครั้งที่ฮิทช์อยู่ในอันตราย เดลจะโผล่มากู้สถานการณ์
ทุกคน นี่ไม่ใช่ชมรมหนังสือนะ เราต้องหาฮิทช์กับคามาริลโล
แปลกจัง
มีย่อหน้าหนึ่งเรืองแสงอยู่
- ฝีมือผีแน่ๆ - อ่านซิ
"เขาหันมองรอบตัวแทบจะ 360 องศา
เมื่อเขาเห็นสิ่งที่เขาคาดหวังจะเจอ
นั่นคือเงาสะท้อนของแสง ที่กระทบกับผิวสีเงิน
'แพทเชส' เขากล่าวด้วยความโล่งใจ"
บางทียายอยากจะบอกเราว่า ฮิทช์กำลังตามหาแพทเชส
ในเมื่อเรารู้แล้ว ว่ามันซ่อนอยู่ไหน...
ไปกันเถอะ
แล้วโรงเรียนล่ะ
เรายังมีเวลาอีก 30 นาที ก่อนหมดพักเที่ยง ไปเถอะ
ฉันไม่เจอฮิทช์นะ
ฮิทช์ ฮิทช์
เราอาจจะตีความคำใบ้ผิด
ฮิทช์
พวกเธอจะทำทุกอย่างพัง มาเร็ว
มานี่ มาเร็ว ไปข้างหลังนั่น ไปด้านหลัง
ฮิทช์
ฮิทช์ เราต้องคุยกัน
เราไม่มีธุระต่อกันแล้ว
เราต้องขอโทษคุณ เราไม่น่าขังคุณไว้
เราเพิ่งรู้ว่าคุณพูดความจริง เรื่องคามาริลโล คิด
- เราขอโทษที่ไม่เชื่อคุณ - เราอยากช่วยคุณ
ฉันบอกพวกเธอแล้ว ฉันทำงานคนเดียว
งั้นเราเรียกเดลละกัน
พวกเธอจะไปรู้อะไรเรื่องเดล
เท่าที่ได้ยินมา เธอจะกู้สถานการณ์เสมอ
เธอได้ยินมาผิดแล้ว
จบแล้ว คิด
- อยูนี่ทั้งหมด - ทรินิตี้ของฉัน เอาคืนมา
นายขโมยของพวกนี้
ฮิทช์พูดถูกเรื่องเธอ
นายกล้าขโมยจากครอบครัวฉันได้ไง
ฉันนึกว่าเราเป็นเพื่อนกัน
เพื่อนรึ ไม่ล่ะ เป็นแค่การตีบทแตกล้วนๆ
จำไว้เป็นบทเรียน รูเบ็น
ถ้านายจะใจดีส่งสมบัติของฉันคืนมา ฉันก็จะไปตามทางของฉัน
อะไรทำให้นายคิดว่าเราจะ ส่งคืนให้ง่ายๆ
เพราะว่าฉันมีของที่พวกเธอต้องการ
กุญแจของยาย
ดูเหมือนกุญแจนี้จะมีค่ามาก ถ้านายรู้ว่ามันเปิดอะไร
ดูเหมือนเราต่างคน ต่างมีของที่อีกฝ่ายอยากได้
เอากุญแจคืนพวกเขาไป เลนเนิร์ด
ฉันจะจับนายเข้าคุก
แล้วถ้าฉันบอกว่าการเข้าคุก ไม่ใช่เรื่องที่ฉันอยากทำวันนี้ล่ะ
งั้นเราก็คงตกลงกันไม่ได้
นายมีกุญแจของพวกเขา
พวกเขามีทรินิตี้ของนาย
มีทางเดียวที่จะตกลงกันได้
ดวลกันตามธรรมเนียมเดิม
แดนคาวบอยเขาชอบทำกัน
เจอกันตอนเที่ยงตรง
ตอนบ่าย 3:30 ไม่ได้รึ
หลังเลิกเรียนเถอะ ได้โปรด
- บ่ายสามครึ่ง อย่ามาสายล่ะ - ขอบใจ
โรงเรียนมัธยมต้นแฮมเมตต์
ฉันชอบตอนที่เป็น คาวบอยธรรมดามากกว่า
เราอยู่ห่างๆ แสงเลเซอร์นั่นดีกว่า
อุปกรณ์
- พวกเธอจ้องอะไรกัน - เปล่า
โอเค
หลับให้เต็มที่ล่ะ
- ฝันดีโค้ช - ราตรีสวัสดิ์
เกือบไปแล้ว
ดอนน่า เสียงหึ่งๆ คือบ่วงบาศ
คือเสียงที่ฉันได้ยินในห้องเรียน ครูซอนเดอร์สก่อนข้อสอบถูกขโมย
ฉันนึกว่าเป็นเสียงกบเหลาดินสอ
แต่ไม่ใช่ มันคือเสียงบ่วงบาศ ของคามาริลโล คิด
พี่ก็เลยได้ยินเสียงนั้นอยู่คนเดียว
ครูซอนเดอร์สเข้าใจผิด
ไม่ได้มีแค่สามคนในวันนั้น
มีสี่คน
คามาริลโล คิดงั้นรึ
แต่ฉันไม่เห็นเขาอยู่ในห้องเรียน
เขาไม่ได้อยู่ในห้อง
เขาอยู่กับฉันข้างนอก ตรงทางเดิน
จากที่ที่ฉันมา ทุกคนใช้คุกเดียวกัน
ขอบคุณมาก คุณดอนน่า
"คุณดอนน่า"
ฉันมัวแต่หลงคารมหวานๆ จนไม่ทันคิดว่าเขาจะไปไหน
ฉันนึกว่าไปโรงอาหาร หรือที่ไหนสักแห่ง
แต่ฉันเข้าใจผิด
เขาคงหยุดกลางทาง แล้วไปที่ห้องเรียนของพี่
เขาอยากแก้แค้นพี่ เคอร์ติส เขาอยากให้พี่ไปให้พ้นทาง
อย่าทำพลาดล่ะ ข้อสอบนี้ไม่ง่ายหรอกนะ
พอครูซอนเดอร์สไปช่วยเชลบี้ คิดก็สบโอกาสนี้
ข้อสอบอยู่ในที่โล่ง
คิดคอยจังหวะเวลา
พอดินสอของพี่หัก
พี่ก็เดินไปเหลามัน
แล้วหลังจากที่เชลบี้จาม
เธอก็เดินไปที่โต๊ะครูซอนเดอร์ส เพื่อหยิบทิชชู่
แล้วพอพี่เห็นเชลบี้ เดินกลับไปที่โต๊ะเธอ
คิดก็ฉวยจังหวะนั้น แล้วคล้องเอาข้อสอบมา
เสียงนั่นที่พี่ได้ยิน คือบ่วงบาศของเขา
ฉันนึกว่าที่เหลาดินสอติดขัด หรืออะไรสักอย่าง
ฉันเกลียดที่ต้องยอมรับ
แต่ไม่มีคำอธิบายอื่นแล้ว
คามาริลโลจัดฉากให้พี่
หมายความว่าข้อสอบ ยังคงอยู่ในกระเป๋านั่น
รูเบ็น ส่งกระเป๋าของ คามาริลโลให้ที เร็ว
ขอโทษนะที่ฉันไม่เชื่อพี่
ขอบใจ แต่ไว้คุยเรื่องนี้ทีหลังเถอะ
ตอนนี้กำลังมีการต่อสู้อวกาศ จากโลกอนาคตอยู่
ยอมแพ้ซะ ฮิทช์ ฉันเก่งกว่านาย
พนันมั้ยล่ะ
เอาสิ ฉันอยากพนัน
- พอกันที - อย่า เคอร์ติส บ่วงนั่นอันตราย
- เราต้องทำอะไรสักอย่าง - จริงด้วย
- นายทำอะไรน่ะ - ช่วยคามาริลโล คิดในการดวล
- รูเบ็น - หยุดนะ
เธอทำบ้าอะไร
ขอบใจ รูเบ็น เราเป็นเพื่อนกันสินะ
- นายทำอะไรลงไปน่ะ - เป็นบ้าไปแล้วเหรอ
เชื่อสิ ในหนังสือ ทุกทีที่ฮิทช์เสี่ยงภัย...
เดลจะปรากฏตัว
ทิวาสวัสดิ์
ฉันน่าจะเดาออก
อีกครั้งที่สารวัตรต้องการผู้ช่วย เพื่อให้เขาพ้นอันตราย
ฉันไม่ใช่ผู้ช่วยเขา
ถูกต้อง ฉันทำงานคนเดียว
ฉันคือคู่หูของเขา
รูเบ็น
ปล่อยฉัน
เลิกบ่นเสียที คิด
เธอไม่จำเป็นต้องมายุ่งเรื่องของฉัน
ฉันควบคุมสถานการณ์ได้
จับเจ้าคาวบอยนั่นได้ อย่างที่ต้องการ
- อ๋อเหรอ - ฉันไม่ต้องให้เธอช่วย
ไม่ต้องสินะ
ก็ได้ เธอคงรู้วิธีใช้บ่วงบาศดี
ฉันก็ว่างั้น
ดีค่ะ เดล ฉันดอนน่า
ฉันแค่อยากบอกว่าคุณคือ บทบาทที่ฉันชอบที่สุดในเรื่อง
ไม่แน่ใจว่าเรื่องอะไรที่เธอพูดถึง
แต่ขอบใจนะ
เฮ้ คิด ฉันรู้ว่านายกับฉัน เข้ากันไม่ค่อยได้
แต่อย่างหนึ่งที่ฉันไม่เข้าใจ ขโมยข้อสอบทำไม
นายรู้ไต๋ฉันเรื่องขาที่เจ็บ
ฉันเผลอ แล้วนายก็จับได้
ฉันเลยอยากให้นายโดนขังในคุกเด็ก
เขาหมายถึง "กักบริเวณ" น่ะ
ครับผม ฉันอยากให้นายไปให้พ้นทาง
ฉันคงต้องขอโทษพี่สักครั้ง
หรือสอง หรือสามครั้ง
ไม่เป็นไร คราวหน้าไม่ต้องลำบาก แล้วก็เชื่อพี่ชายเธอซะ
ฉันจะเชื่อ
ดอนน่า เคอร์ติส รูเบ็นเจ็บตัว
นายเป็นอะไรมั้ย
เป็น ฉันเจ็บที่ข้อเท้า
คงข้อเท้าพลิก เพราะรู้สึกเจ็บ
ไปให้หมอดูดีกว่า
ฉันรู้ว่าไปที่ไหนดี
หมอเลิร์นเนอร์ไปที่ห้องผ่าตัด หมอเลิร์นเนอร์
จนท.ฉุกเฉินเพิ่งพาเขามา
ปวดท้องหนักมาก ไข้อยู่ที่ 39.4 องศา เป็นลมเพราะเวียนหัว
เขาเจ็บตรงใต้ซี่โครง น่าจะเป็นนิ่วในไต
ผมดูแลเขาเอง เตรียมเย็บแผลให้ผู้หญิงในห้องเจ็ด
แล้วยังมีผู้ชายที่ แขนหักบนเตียงข้างๆ
ให้ฝ่ายเอ็กซเรย์เตรียมห้องให้พร้อม
ฉันจัดการเองค่ะ
ลอร่า
ให้น้ำเกลือแบบหยดห้องสาม และเตรียมสกรีนพิษห้องหก
คุณหมอรีฟส์สั่งให้ฉัน...
จัดการให้ค่ะ
ขอโทษนะคะ
ที่นี่วุ่นวายน่าดู
คงงั้นล่ะ
แม่ของเธอเก่งจังเลย
เจ็บมั้ย
ไม่ เจ็บฮะ
ขอโทษฮะ ผมกังวลนิดหน่อย
ไม่ต้องห่วง รูเบ็น ข้อเท้าเธออาการไม่แย่
เดี๋ยวเธอก็หายดี ฉันคุยกับแม่เธอแล้ว เขากำลังมา
ขอบคุณฮะ
เกิดอะไรขึ้นที่นี่
นี่ลูกสาวฉันเองค่ะ เชวอน
คนที่คุณพูดถึงตลอดเวลา
- ยินดีที่ได้รู้จัก - สวัสดีค่ะ
ส่วนนี่เพื่อนของเขา รูเบ็นที่เจ็บข้อเท้า
เธอไปทำอะไรมาหรือ
ผมสะดุดเชือกล้มฮะ
โอเค เดี๋ยวไปเอ็กซ์เรย์ดู
ไม่ต้องกังวล หมอจะดูแลอย่างดี
เธอคงจะรู้ดีอยู่แล้ว
ว่าธุระทุกอย่างที่นี่ แม่ของเธอเป็นคนจัดการหมด
โอเค รอก่อนนะ ฉันจะไปจัดการพวกเอกสาร
แม่คะ
ขอบคุณนะคะที่ดูแลรูเบ็น
ไม่เป็นไรจ้ะลูกรัก เพื่อนลูกดูนิสัยดี
- หนูต้องขอโทษแม่ด้วย - เรื่องอะไรจ๊ะ
ที่โกรธแม่เรื่องงานแสดงวิทยาศาสตร์
และก็เรื่องพิพิธภัณฑ์ กับอาหารเย็น
เอาเข้าจริงๆ ใครจะสนเรื่องพวกนั้น
เรื่องพวกนั้นก็สำคัญ
เทียบไม่ได้กับงานที่แม่ทำที่นี่ แม่ดูแลคนป่วย
อย่างที่คุณหมอว่า แม่ช่วยจัดการทุกอย่างที่นี่
มิน่าล่ะ แม่ถึงเพลียมากพอกลับถึงบ้าน
ใช่ แต่แม่ก็ยังเป็นแม่ของลูก
จะไม่ให้ลูกผิดหวังอีกแล้ว
คามาริลโล คิด
ฉันแค่อยากบอกว่า ต่อให้นายทำอะไรมาก็ตาม
ฉันก็ยังชอบนายอยู่ดี
เรามีช่วงเวลาดีๆ ด้วยกัน และฉันรู้ว่าลึกๆ ในตัวนาย
นายเป็นคนดี
ลาก่อน เพื่อน
ว้าว รูเบ็น นายเป็นคนใจดีจริงๆ
ขอทีเถอะ ฉันแต่งเรื่องเอาน่ะ
เรียกว่าการแสดงไง
บาย เดล
ดีใจที่ได้รู้จักเธอนะ ดอนน่า
- บาย - ลาก่อน ทุกคน
- บาย - ไปเถอะ
ฉันคิดว่าพวกเขา จะช่วยเราหาจดหมายเสียอีก
อย่างน้อยเราก็มีกุญแจ
คงงั้น แต่กุญแจไร้ประโยชน์ ถ้าเราหาของที่จะเปิดไม่เจอ
โทษนะ พรรคพวก ไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟัง
แต่พวกเธอต้องการหาอะไรบางอย่างรึ
เพราะฉันหาของเก่งมากๆ
เธอเจอกุญแจที่นี่เหรอ
บอกหน่อยว่านั่นคือ แว่นเอ็กซ์เรย์
ใช่แล้วล่ะ คุณดอนน่า
เท่สุดๆ เลย
ฉันคิดว่าสิ่งที่เธอกำลังหา อยู่ในกล่องเครื่องประดับนี้
เราดูของข้างในแล้ว
เธอยังดูไม่ละเอียดพอ
ฉันคิดว่ายาย ไม่อยากให้ใครหาสิ่งนี้เจอ
จนตอนนี้ล่ะนะ เปิดสิ
- จดหมายของยาย - ในที่สุด
ขอบคุณค่ะ เดล คุณกอบกู้สถานการณ์ได้... อีกแล้ว
จะว่ายังไงได้ เรื่องถนัดฉันนี่
บาย
ฉันว่ายายฉันรู้ตัวว่าทำอะไร ตอนที่ยายปล่อยคาวบอยออกมา
คาวบอยอวกาศ
- ใช่ - จริง แต่ก็เกือบไปแล้ว
พวกเขาเกือบกลับไปแล้ว ก่อนที่เราจะเจอจดหมาย
ว้าว ฉันอยากได้ไอ้นั่นบ้าง
ทรินิตี้ - จากนักเขียนที่ขายดี
ภารกิจสำเร็จ กลับไปในหนังสือแล้ว
เหลืออย่างเดียวที่ต้องทำ
อ่านจดหมาย
"เทสที่รัก ขอบคุณที่มาหาฉันเมื่อวาน
ช่างน่ายินดีที่ได้เจอเธอ หลังจากไม่เจอกันนานหลายปี
ฉันหวังว่าความลับนี้ จะไม่ทำให้เราขัดแย้งกัน
ฉันเชื่อการตัดสินใจของเธอ
และฉันเสียใจมาก ที่ทำให้เธอหนักใจเรื่องนี้
แต่นี่ไม่ใช่เรื่องที่เธอจะบอกใคร ส่วนฉันก็ยังไม่พร้อม"
ความลับอะไร
จดหมายเซ็นชื่อย่อตัว "เอส"
ใครคือ "เอส"
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ บวรกีรติขจร