Nie rozumiem. Czemu Briggs nas wybrał?
Kogo to obchodzi? To wielki zaszczyt.
DETEKTYWISTYCZNE
Co? Znaleźć manuskrypt
i dać go wydawcy ze słowami: „Opublikuj to”.
Ruben ma rację. Nie wiem, co mamy robić.
Ani po co.
Nie wierzę, że to mówię, ale mam tego dość.
Nie możemy się poddać. Widmo liczy na naszą pomoc.
Bo co? Będzie nas nawiedzać?
Nie chcę szukać wiadomości przechodząc obok tablicy.
Zaszliśmy tak daleko. Nie możemy odpuścić.
Ktoś organizuje przyjęcie?
Tylko nie kolejna stara książka.
Nie może być postać z komiksu?
Proszę pani?
PODRÓŻUJĄCY PO KSIĘŻYCU
NAUKOWE
Dzień dobry, dzieci.
Wybaczcie, zaabsorbowała mnie ta książka.
Wspaniała fikcja. Autor ma niezwykłą wyobraźnię.
Fikcja?
Nie zna rakiet.
To nie jest fikcja.
Jak się pani nazywa?
Doktor Joan Watson. Miło was poznać.
Jest lekarką z XIX wieku. Ale czad.
Nie wiedziałam, że wtedy były lekarki.
Chwileczkę. Doktor Watson?
Tak ludzie mnie nazywają.
Przepraszam, czytam ciekawy fragment.
Zaraz polecą na Księżyc. Co za bzdury.
Myślałem, że dr Watson to mężczyzna.
Wiesz, kim ona jest?
Nie wiem, ale dr Watson to przyjaciel Sherlocka Holmesa.
Detektywa Sherlocka Holmesa?
Tak. Słynnego detektywa z książek Arthura Conan Doyle’a.
To oczywiste, drogi Watsonie!
Ale Watson to facet. To nie może być ona.
Dowiemy się w jeden sposób.
Przepraszam, że przeszkadzam, ale zna pani Sherlocka Holmesa?
Sława mojego przyjaciela wciąż mnie zadziwia.
Opowieści o życiu Shirl obiegły cały świat.
Shirl?
Nie lubiła imienia „Sherlock”.
Ona?
Wygląda na to, że nie słyszeliście o jej śmierci.
Sherlock Holmes nie żyje?
Od trzech lat.
Ogromna tragedia.
Codziennie za nią tęsknię.
Co się dzieje?
Słynny detektyw, który może nam pomóc to rozwiązać, nie żyje?
AUTOR-WIDMO
Oby smakowało.
Nigdy nie robiłem herbaty.
Earl Grey z cytryną. Idealnie.
Jak mówiłam,
choć Shirl była szanowana, miała też wielu wrogów.
Największym z nich był Moriarty.
Shirl wsadzała ją do więzienia i Moriarty przysięgła ją pokonać.
I teraz obie nie żyją.
To jest mroczne.
Co pani wtedy zrobiła?
Cały czas opłakuję stratę przyjaciółki.
Postanowiłam wyruszyć w podróż, zobaczyć nowe rzeczy.
Świat się bardzo zmienił przez zaledwie trzy lata.
W książkach...
Czy pomagała pani Sherlock rozwiązywać sprawy?
Czasem robiłyśmy to razem, ale to ona była tą bystrzejszą.
Bo potrzebujemy pomocy w rozwikłaniu zagadki.
Żadna ze mnie Shirl Holmes, ale co nieco się przy niej nauczyłam.
Robi się późno. Przygotujemy pani miejsce na dole.
Bardzo dziękuję.
Ojciec złożył wniosek o odszkodowanie i cisza.
Splądrowano nasz sklep i jesteśmy w trakcie remontu,
wszystko jest wstrzymane, aż wasza firma wypłaci nam odszkodowanie.
To nie jest okej, by pan sprawdził i oddzwonił.
Dobrze. Zaczekam.
- Na kogo się złościsz? - Na ubezpieczyciela.
Znowu kazali mi czekać. Wciąż nam nie zapłacili.
Mówią, że to sprawdzają, ale ktoś coś schrzanił i...
Rozłącz się.
Co? Nie. Rozmawiam z nimi od godziny.
Wiem, czemu nie zapłacili.
Bo nie opłaciłem polisy.
Co się stało?
Przegapiłem kilka płatności. Miałem ci powiedzieć.
Tato.
Mama się tym zajmowała.
Co się dzieje?
Nic, tylko nie mamy pieniędzy na remont.
Przykro mi, Amy.
Nie szkodzi.
Coś wymyślimy.
Oddzwonię do ubezpieczyciela.
- Do osoby, dla której byłaś niemiła? - Tak. Zacznę od przeprosin.
Dzięki Loganowi mamy więcej osób w komitecie.
Brzmi dobrze.
Świetnie wiesz, co sobie myślą uczniowie.
Tak.
Jakie mam szanse na wygranie wyborów?
Naprawdę chcesz wiedzieć?
Niezbyt dobre.
Jesteś ostra.
Ludzie uważają cię za mądrą, ale jesteś antysportowa.
„Antysportowa”?
Zraziłaś do siebie koszykarzy, bejsbolistów,
piłkarzy, a nawet koszykarki.
To przesada.
To co mam zrobić?
Nie wiem, ale masz mało czasu. Wybory są za kilka dni.
Nie owijasz w bawełnę, co?
Mówię, co widzę, a widzę, że przegrywasz.
Mam pomysł co do dr Watson.
Chyba jest z adaptacji.
Jakiś autor zmienił oryginalną historię Holmesa
- i zrobił z Watsona kobietę? - To ma sens.
To dziwne, że A.W. nie przysłał nam detektywa, by nam pomógł.
Może jest jakiś powód.
Nowa. Chodzę z nią na angielski.
Ellie mówiła, że wyrzucili ją ze szkoły za coś złego.
To plotki. Pewnie jest w porządku.
Hej.
Albo nie.
Otwórzcie książki na stronie 124.
Nie masz książki?
Donno, podzielisz się?
Hej. Jestem Donna.
Sloane jest nowa, więc oprowadź ją po szkole.
Koledzy są na górze.
Wiem. Mamy zadanie z biologii. O wielorybach.
Wieloryby? W gimnazjum?
Co cię śmieszy?
- Spójrz. - To ty?
Tak. Ja i Gregg.
Zaraz po meczu.
Pan Saunders miał fajne włosy.
Tak. Podobały mi się.
Wygrałam zakład. Nie pamiętał, że przebrał się za hot doga na Halloween.
Wciąż rozmawiacie?
Czasem piszemy.
Lubisz go.
To twój nauczyciel.
Nie umówię się z nim. Będzie dziwnie.
Nie wiem. Jest spoko.
Nie przeszkadzałoby ci to?
O ile ja nie muszę się z nim widzieć.
Hej.
Mama umówi się z panem Saundersem.
Serio? To super.
Ja go lubię.
Możemy o nim nie rozmawiać?
Mamy ważniejsze sprawy na głowie. Jak tę zagadkę.
Jasne. Poszczęściło się?
Wiemy, że Shirl i Joan są z adaptacji oryginalnej opowieści o Holmesie.
Tu są zbiory opowiadań.
Największe zagadki Sherlock:
Przygody Shirl i Watson.
Pochodzą z „Przygód w pustym domu”.
NAJWIĘKSZE ZAGADKI SHERLOCK: PRZYGODY SHIRL I WATSON
Pusta.
- Skąd to masz? - Z nienawiedzonej księgarni.
Słuchajcie.
Na koniec Sherlock i Moriarty spadają z wodospadu
i wszyscy myślą, że zginęły.
Ale okazuje się, że Shirl sfingowała śmierć.
Chwila, Sherlock żyje?
Szuka gościa o imieniu Moran, jednego z ludzi Moriarty.
W książce udaje sprzedawcę warzyw
i nawet Watson nie wie, że żyje.
Opowiadanie podpowiada, jak mamy go... ją zaleźć?
Specjalnie sprzedaje zgniły owoc Watson.
Gdy Watson chce go zwrócić, Shirl się przyznaje.
Soczyście.
To mamy iść na targ?
Jutro po szkole?
Idealnie, bo skończyły mi się śliwki.
O co chodzi ze śliwkami?
A.W. nas nie zawiódł.
Pan Mendoza kazał mi oprowadzić Sloane.
Mam zjeść z nią lunch, ale jej nie rozumiem.
Uważaj. Może zjeść cię żywcem.
Co myśli o wyborach?
- Zdobędę jej głos? - Pewnie nie.
Czytałem opowiadanie.
Jest mocne i fajnie, że są kobietami.
To super, że historyczne postacie są kobietami.
Super, ale pytanie brzmi, gdzie jest Sherlock.
Nie wiem, co się stało.
Ja wiem. Autor-widmo pisał do nas sokiem.
Proszę jeszcze nie sprzątać.
My po prostu...
Nie mam pomysłu.
Dzięki.
Nie szkodzi. Dzieci zawsze wszystko rozlewają.
Jest pani nowa?
Nie widzieliśmy pani.
Ale...
Wiemy, kim pani jest.
Sherlock Holmes, znana jako Shirl.
Udała pani swoją śmierć.
Skąd to wiecie?
Jesteśmy...
Sprzymierzeńcami.
Watson się ucieszy.
Moja droga Watson.
Chętnie się z nią zobaczę, ale pewnie się na mnie pogniewa.
Na pewno zrozumie.
Nie rozumiem.
Ty żyjesz?
Watson!
Spokojnie. Nic jej nie będzie. Jest wrażliwa.
Na czym skończyłam? Tak.
Nie wiem, jak się tu znalazłam.
Chowałam się w Londynie.
A nagle jestem w waszym świecie.
Powiemy, ale to panią zaskoczy.
Nie mówcie. Zero zabawy.
Sama to rozwikłam.
Czyli to nie był sen.
Naprawdę żyjesz.
Tak, i przepraszam za zniknięcie, ale moi wrogowie nie mogli o tym wiedzieć.
Mogłaś mi zaufać.
Oczywiście, że mogłam,
ale nie chciałam zostawić śladów.
Cieszę się, że cię znowu widzę.
Och! W porządku. Skoro to mamy z głowy.
Spójrz na tę książkę ze wskazówkami.
Rozwiązują ciekawą sprawę.
Widmo wysyła nam wiadomości.
Myśleliśmy, że to babcia.
Ale teraz wiemy, że to pisarz, Mason Briggs.
Ma nieopublikowany manuskrypt, który mamy odnaleźć.
Nie wiemy, od czego zacząć i nie mamy wskazówek.
Intrygujące. Pokażcie nam wszystko.
Ten człowiek dał twojej babci tę książkę z czekiem w środku?
Tak, i sądzimy,
że moja babcia jest w to zamieszana.
Ale nie wiemy jak.
- Nie zapominaj o liście. - Widmo nas do niego doprowadziło.
Od kogoś o imieniu na „S”.
Dowiedzcie się wszystkiego o Briggsie.
TWÓJ S
Pójdę do sądu i wszystkiego się o nim dowiem.
Nie może pani iść.
Ale my powinniśmy.
Niczego o nim nie znajdziecie.
Dlaczego?
To oczywiste, drogi Curtisie. Ale jeśli wyjaśnię,
to nie zostaniecie dobrymi detektywami.
Nauczy nas pani być detektywami? Czad.
Jesteście utalentowani.
Trochę przeszkolenia i rozwiążecie każdą zagadkę.
Spójrzcie i powiedzcie, co widzicie.
To jest plac.
A to knajpa.
A to?
Most.
Oraz?
Na moście są słowa.
Coś ze „stalą”.
„Stal rodziny Masonów”.
Nie rozumiem.
A to?
To posąg lwa.
Są na nim jakieś słowa.
„Ku pamięci generała Jamesa Briggsa”.
James Briggs?
Spokrewniony z Masonem? Co za zbieg okoliczności.
Jeśli się czegoś nauczyłam od Shirl,
to że nie ma zbiegów okoliczności, a tylko wskazówki.
Czyli to nie przypadek, że na moście są słowa „Stal Masonów”,
a posąg jest ku czci Jamesa Briggsa.
Moment. Chyba rozumiem.
Mason Briggs to zmyślone imię.
Masz rację. Mason Briggs to pseudonim.
Szkoda, że nie widać twarzy.
Jakby ją celowo ukrywał.
Mason Briggs nie jest prawdziwy?
Jak mamy znaleźć manuskrypt?
Nie zniechęcajcie się.
Przeszkody to najlepsza część zagadki.
CZŁOWIEK BEZ KOŚCI
Wiem, jak mu się lepiej przyjrzeć.
W szkole jest program do obróbki zdjęć.
Masz rację. Używamy go do plakatów.
Możemy się pozbyć tych cieni.
Chyba się udaje.
Gdybyśmy miały takie wynalazki,
- nie miałabyś pracy. - To niemożliwe.
To zabiera całą zabawę.
Chodzenie po ulicach w deszczu, szukanie tropów.
To były czasy.
Nienawidzisz deszczu, bo zmywa tropy.
Nie wiem. Wciąż niewiele widać.
To jak szukanie kształtów w chmurach.
Uwielbiam tę zabawę.
To bezcelowe.
- Nie udało się. - Co ty powiesz, Sherlocku.
Hej, Jake. Zaczekaj.
Cześć. Co tam?
Przejdę do rzeczy. Uważasz mnie za antysportową?
Dziwne pytanie, ale tak. Głosujemy na Ashera.
Mogę jakoś zmienić twoje zdanie o mnie?
Wszyscy się martwią, że jeśli wygrasz, koszykarze stracą fundusze.
Niby dlaczego? Uwielbiam sport.
Myślałam, żeby zapisać się na siatkówkę.
Niezła próba. Każdy sportowiec od razu to rozgryzie.
Chevon.
Nie wygram wyborów.
Muszę zostać sportowcem.
Nie bądź kimś, kim nie jesteś.
Racja. Nie mogę być kimś innym.
- Ale mogę z kimś kandydować. - Lepiej.
Będziesz ze mną kandydował?
Do samorządu? Żartujesz?
A wyglądam?
Nigdy nie wiem.
Curtisie, proszę. Wszyscy cię uwielbiają.
Razem na pewno wygramy.
Wybacz, nie lubię polityki.
Trzeba się za czymś opowiadać, a tego nie lubię.
Jestem bliska rozwiązania zagadki.
Super, bo ja nie.
Tylko ty i twoi przyjaciele widzicie mnie i Watson.
Tej zagadki. Mogę ci powiedzieć.
Nie. Sama rozwiązuję zagadki.
Nie rozumiem jednej rzeczy.
Nie rozumiesz więcej niż jednej rzeczy.
Nie rozumiesz niemieckiego i francuskiego.
Nie. Nie rozumiem, jak zdobyłaś przebranie.
Ktoś ci musiał pomóc.
Cześć, Rubenie.
Cześć. Mama się szykuje. Proszę wejść.
Dzięki.
Widzę was tylko ja i moi przyjaciele.
Super być niewidzialną.
Obserwujesz, a cię nie widzą.
Nie zmieniaj tematu. Jestem zła.
- Rozmawiam z tobą. - Nie teraz. Coś się szykuje.
Odrobiłem już pracę domową.
Nie jestem tu jako nauczyciel, ale to dobrze.
Gregg. Idziemy?
Chodźmy.
Cześć, Rubenie.
Do widzenia.
Pa. Do zobaczenia.
- Pa. Kocham cię. - A ja ciebie.
Wydaje się szczęśliwa.
Ja bym uważała. Nie ufam mu.
Co? Dlaczego?
Nie słuchaj jej.
Unika rozmowy ze mną.
Wszystko świadczy o człowieku.
Od sznurówek po czubki palców.
A twój nauczyciel miał je przypalone,
a gdy siadał, wyglądał, jakby bolały go plecy.
Nie zauważyłem tego.
Musisz to zauważać. Szczegół może opowiedzieć historię.
Bolą go plecy. W czym problem?
Ten człowiek ma tajemnicę.
Nie on jeden.
Hej, Sloane. Masz wszystkie książki?
Dziś na stołówce dają darmowy jogurt.
Nie jem nabiału.
No jasne.
No to pa.
Nie kumam. Byłam dla niej miła.
Może się tak nie staraj.
Pan Mendoza kazał mi ją oprowadzić, ale jak, skoro ze mną nie rozmawia?
Już wiem.
Jestem postacią z książki nieznanego autora
i sprowadził mnie Autor-widmo.
A to nowość.
Jestem zawiedziona, że jestem fikcyjna.
Dla nas jesteś prawdziwa.
- Dziękuję. - Jak się domyśliłaś?
Znalazłam książki o Sherlocku Holmesie Arthura Conan Doyle’a.
Zdziwiłam się, że mam to samo imię.
Zrozumiałam, że przysłało mnie widmo.
Czyli sama jestem postacią. Znalazłam książkę w torbie Chevon.
Niesamowite.
Curtis chce nas widzieć.
- Po co? - Nie wiem, ale chodźmy.
PRACOWNIA ARTYSTYCZNA
Wasz przyjaciel miał świetny pomysł.
Jaki?
Pół jego twarzy jest w cieniu.
Skopiujmy tę część i odwróćmy.
Mamy odtworzyć jego twarz.
To genialne.
Ta technologia jest fantastyczna.
A nie mówiłaś, jak wspaniale było
szukać tropów w londyńskim deszczu?
Teraz to jest twarz.
I już ją widzieliśmy.
Daj dobrą energię tej księgarni.
Pamiętacie w iskierce?
To gość, który dał babci czek na księgarnię.
Nie wierzę.
Osobą, która dała twojej babci pieniądze, był...
Mason Briggs.
Napisy: Agnieszka Otawska