To nie ma sensu. Sprawdzano go pół roku temu.
Chciałam mieć pewność, że wszystko jest dobrze,
a ewidentnie nie jest.
Nie wiem, co powiedzieć, ale mają rację.
To podróbka.
Ale jak? Dlaczego?
Wszystko okej?
Nie. To bezcenny artefakt o wielkiej wartości historycznej.
I tak po prostu zniknął?
Powiedzcie, jak to rozgryźliście.
Od początku.
Tak.
Pisałem pracę do Klubu Młodych Antropologów...
Archeologów.
Klubu Młodych Archeologów.
Jest mnóstwo klubów. Mieszają mi się.
Samir oglądał Elokwentnego wieśniaka
i robił zdjęcia.
Tak. Zobaczyłem, że zdjęcie na stronie biblioteki
różni się od tych, które zrobiłem.
Oryginalny Elokwentny wieśniak jest tu rozdarty.
Ale ta wersja nie ma dziury. To musi być podróbka.
A ty mówiłaś,
że odsyłacie go do Egiptu,
więc ci powiedzieliśmy.
Dobrze zrobiliście. Wszyscy. Dziękuję.
Co robimy? - Dzwonimy na policję.
Jeszcze nie. Sami się tym zajmijmy.
Jeśli ktoś się dowie, będzie cyrk.
Zadzwonię do zarządu i zatrudnię detektywa.
Świetnie.
Dzięki. Zajmiemy się tym.
Do zobaczenia w domu.
Ale jest jeszcze tyle pytań.
Kto ukradł Wieśniaka? Jak to zrobił?
Dlaczego to zrobił?
Co to za hieroglify w biurze Olivera?
Tłumaczę je.
Oby detektyw był dobry.
Bo nie mam pojęcia, jak ktoś coś stąd wyniósł.
Tylko magik dałby radę to zrobić.
Gdzie ja jestem?
Przepraszam.
Dzwoniliśmy...
Halo?
Co się dzieje?
Zgaduję, ale to chyba nie koniec.
Autor-widmo
Oliver wypuścił kolejną postać.
Racja. Nikt go nie widzi, ani nie słyszy, poza nami. Jak postaci z Czarnoksiężnika.
Ale nie znam tej książki.
Będzie już ciągle wypuszczał postacie?
Nie mogę tego robić, gdy będę stara.
Chcę się cieszyć emeryturą, nie martwić pojawieniem kolejnej postaci.
Zajmijmy się teraźniejszością.
Halo? Co...
Nie możemy mu powiedzieć prawdy.
Nie ma mowy.
Wiecie, gdzie jest konferencja? - Co?
Pomieszczenie pełne dziennikarzy?
Moi producenci, asystenci, sponsorzy?
To jest Centrum Kongresowe Miami, prawda?
Nie.
O nie.
Gdzie jest Leo El Magnífico?
A kto to?
Ja.
Mówisz o sobie w trzeciej osobie?
Leo tak mówi. To mój znak rozpoznawczy.
Gdzie ja jestem?
Gratuluję. Teleportowałeś się z innego wymiaru,
co jest dziwne, ale...
Jest widmo o imieniu Oliver.
Sądzimy, że wypuszcza postacie z książek, by pomóc nam rozwiązać zagadkę.
Chyba jesteś jedną z postaci,
ale nie wiemy z jakiej książki.
Mieliśmy nie mówić prawdy.
Prawda jest tak samo niedorzeczna.
Idealnie.
Tak?
W Miami jestem znanym magikiem.
Byłem właśnie na konferencji prasowej.
Gość z Miami Herald powiedział, że od miesięcy obiecuję
zrobić sztuczkę, której jeszcze nikt nie widział.
Zawahałem się.
Wszyscy robili mi zdjęcia.
Ale tak naprawdę, nie wymyśliłem sztuczki.
Nie mam pojęcia, co zrobić.
Wciąż nie znalazłem swojego wepa.
Czym jest „wepa”?
Gdy ludzie mówią wepa,
to znaczy „spoko”, „wspaniale”, „gratulacje”.
Ale gdy Leo mówi „wepa”, chodzi o styl życia.
O czystą radość. Niekończące się odkrywanie.
To hasło na moich gadżetach, dostępnych w 25 krajach.
Może jeśli wam pomogę, będę mieć czas odszukać wepa.
Ale rozumiesz całą tę sprawę z fikcyjną postacią?
Skoro u was Leo nie jest prawdziwy, to skąd wiecie, że wy jesteście u Leo?
Może to wy jesteście fikcyjni.
Leo zawsze powtarza:
„Chcesz coś zobaczyć inaczej,
to spójrz na to pod innym kątem”.
Pewnie chodzi wam o tę.
Opowiada o dzieciaku, który wygrał konkurs i odniósł sukces w Miami.
Nie. Na całym świecie.
Sława uderza mu do głowy
i chce, by wszyscy używali słowa „wepa”,
ale sam błędnie go używa.
To jej opinia, okej?
To fajna książka. Spodoba się wam.
Świetnie. Kupię ją.
Uważaj na nią i oddaj, gdy skończysz.
Czasami pozwalamy wypożyczać książki.
To taka rodzinna tradycja. Miłego czytania.
Dziękuję.
Jest pusta jak ostatnio.
¡Leo! El Magnífico Pabla Cartaya. Musimy ją przeczytać.
Jeśli jest tam wiedźma, lepiej o tym wiedzieć.
Hej.
Cześć.
Właśnie czytałem Idrisowi.
To moje przyjaciółki, Charli i Nia.
Miło was poznać.
Pana też.
W tę sobotę urządzamy przyjęcie dla rodziny z mojej rodzinnej wioski.
Przenieśli się do USA i chcemy ich powitać.
Możemy się podzielić dwoma latami doświadczenia.
Okej. Fajnie.
Mam dla ciebie zadanie.
Możesz odebrać namourę z piekarni?
To ich ulubiony deser.
Nie ma sprawy.
Dziękuję. Wy też jesteście zaproszone.
Musicie spróbować tego deseru.
W mojej skromnej opinii to najlepsze ciasto.
Przyjdziemy. - Jasne.
Chwila...
Chodź.
Spotkamy się jutro w archiwum i zbadamy kradzież Wieśniaka?
Możemy mówić „EW”?
Elokwentny wieśniak ciężko się wymawia.
Elokwentny wieśniak. Elokwentny wieśniak. Widzicie? Ciężko.
Niech będzie EW.
I co myślisz?
Nieźle.
Nieźle? To moja najlepsza sztuczka.
Pokazałaś trochę lewej ręki i...
Nie. Tak nie robimy.
Przejrzyjmy twoje rzeczy.
Masz to, co ja, gdy zaczynałem,
ale potrzebujesz...
Wszystko okej?
Moja przyjaciółka, Amanda, używała takiej w La Viście.
Mówiłeś, że jesteś z Miami.
Teraz tam mieszkam, ale pochodzę z La Visty.
To małe miasteczko na Florydzie.
Z Amandą robiliśmy pokazy na plaży.
Naszymi widzami byli staruszkowie, którzy grali w domino,
ale było świetnie.
Amanda mówiła, że warto, bo się uśmiechają.
Niemożliwe. Dlatego ja to robię.
Znany program, Jaki masz talent?,
organizował przesłuchania, ale Amanda nie chciała iść.
Więc poszedłem sam.
Wygrałem i potem wszystko się zmieniło.
Teraz jestem Leo El Magnífico.
Robi się późno. Ścielicie tu łóżko?
Mamy tylko kanapę w piwnicy.
Dobrze.
Buenas noches.
Wczoraj mama powiedziała, że zatrudnili detektywa i zamkną archiwum.
Dlatego musimy to szybko rozgryźć.
To do roboty.
Poważnie?
To mój znak rozpoznawczy.
Ile ich masz?
ELOKWENTNY WIEŚNIAK
Można wyłamać zamek i wyjść z EW, ale patrzcie,
nagrałyby to kamery.
Czyżby?
Spacerujcie powoli dookoła pomieszczenia, póki nie wrócę.
Hej, skończyliście czytać książkę?
Podobała mi się. - Mnie też.
Podobało mi się, gdy dotarł do Miami... - Jeszcze nie skończyłam.
Wepa.
Zasięg kamer nie obejmuje obszaru odtąd aż dotąd.
Martwy punkt.
Ale EW nie był w martwym punkcie. Nie rozumiem.
Ja też nie.
Jeszcze. Ale każde odkrycie, nawet małe, może być użyteczne.
Na razie potrzebujemy się dowiedzieć, jak ktoś wyciągnął EW z gabloty.
Patrzcie. On chyba coś wypożycza.
Perfecto.
Obserwujmy.
Nie ma tam kamer.
Czyli można wypożyczyć Wieśniaka i oglądać go w tym pomieszczeniu,
ale cały czas przez ramię patrzy ci bibliotekarka.
Chyba że spróbujesz odwrócić jej uwagę.
Ktoś może odwrócić uwagę bibliotekarki.
Bibliotekarka jest zajęta czymś innym i to jest szansa.
Teraz mogliby podmienić Wieśniaka.
Przestępca mógłby wnieść fałszywkę w aktówce.
I podmienić EW, nim wróci bibliotekarka. Sprytnie.
A przestępca by się śmiał,
gdy bibliotekarka odkłada podróbę do szklanej gabloty.
Gotowe. - Dzięki.
A potem wyszedłby z archiwum
z prawdziwym Elokwentnym wieśniakiem schowanym w torbie.
Rozgryźliśmy to.
Przepraszam? Muszę sprawdzić pańską torbę.
Żadnych wyjątków.
Dziękuję.
I tyle z naszej teorii.
Bibliotekarka sprawdza torbę.
Jesteśmy blisko. Rozwiązywanie zagadek nie jest proste.
Jak mawia moja abuela: „Tengan fe”. Miejcie wiarę.
Czy to widmo?
Poznaj Olivera.
„Sarkofag”?
Czy to nie trumna do grzebania mumii?
Chodźmy!
Co to widmo knuje?
Nie wyraża się najjaśniej.
Zapukajmy do drzwi.
I co powiemy? Że chcemy zobaczyć trumnę?
Nie, że gramy w jakieś dziwne podchody.
Albo, że tu kiedyś mieszkaliśmy
i bardzo chcemy zobaczyć stary pokój.
Albo że jesteśmy... - Może po prostu poobserwujmy.
Zgadzam się. Obserwacja może być cenna.
Samir musi iść do piekarni, ale poza tym mamy wolne.
Co? - Zupełnie zapomniałam.
Muszę się spotkać z siostrą.
Mamy pomóc rodzicom w malowaniu.
Wybaczcie, muszę iść. Dajcie znać, jak poszło.
Dzięki za pomoc.
Jak miło, gdy w końcu jest cicho.
Uwielbiam Charli,
ale męczy mnie słuchanie każdego jej pomysłu.
Pomyśl i wybierz jeden.
Ona tak po prostu myśli.
Tak, ale to trochę irytujące.
Nikt nie jest idealny.
Ty masz tendencję do podejmowania decyzji za nas.
Powiedziałaś Leo, że jest z książki, choć ustaliliśmy, by tego nie robić.
To mogło ją zirytować.
Szczera prawda.
Wybacz, zgadzam się z tobą.
Wiem, że Oliver nas wybrał nie bez powodu.
Musimy się nauczyć współpracować.
Okej.
Będzie fajnie. - Tak.
Tak. - Chodźmy.
Tak, poszliśmy do...
Idą na zajęcia karate.
Gdy tam dotrzemy, rozdzielimy się.
Ja pójdę za mamą, wy za dzieckiem.
Musimy wymyślić, jak wejść do domu.
Jak mam do niego podejść, skoro ćwiczy karate?
Coś wymyślimy.
PIERWSZA LEKCJA ZA DARMO DLA OSÓB W KAŻDYM WIEKU!
Raz, dwa, trzy, cztery. Oddech.
Właśnie tak.
Nieźle ci idzie.
Dzięki.
Na mój znak. Raz, dwa, trzy.
Gapisz się na niego. To dziwne. Wyluzuj.
Nie umiem wyluzować.
Hej.
Musisz podsłuchać, co mówi.
Ja nie podejdę.
Tracy, trochę wyżej.
ALLEN MALOWANIE I PROJEKTY
Co to za budynek?
Klub Hawthorne’a. Dostają się tylko najmądrzejsi.
Gdy przyjeżdża tu ktoś znany,
polityk, artysta, naukowiec,
je tu obiad z członkami klubu.
Dzięki takim znajomościom można znaleźć staż, pracę.
Jak się dostać? - Ktoś cię musi zaprosić.
Co roku zapraszają tylko dziesięć, 15 osób.
Ciebie zaproszą.
Byłaś najmądrzejsza w liceum.
Tu jestem średniakiem.
Na studiach trudniej znaleźć przyjaciół.
Sydney, prawda?
Chodzimy razem na spinning.
Tak. Szok, że mnie rozpoznałaś bez potu.
Jestem Amber.
To jest Liam, Stephanie i Ben.
Cześć.
To moja siostra, Charli.
Malujecie budynek?
Rodzice prowadzą firmę remontową. Czasami im pomagamy.
Spoko.
Dzień dobry, panie Boyd.
Avery.
Miło tu wrócić.
Powinniśmy wejść.
Do zobaczenia na siłowni.
Pa.
No proszę, zaprzyjaźniłaś się.
Niedługo będziesz tam jadać.
Obyś miała rację.
Okej, Todd, trochę wyżej.
Tam było za gorąco...
Właśnie tak.
Jestem Samir. A ty?
Poważnie?
Dziękuję. Do widzenia.
Wyprawia jutro synowi przyjęcie.
Musimy tam być. - Nie tak szybko.
Miały przyjechać zwierzątka, ale firma odwołała.
Więc może nie być przyjęcia.
Doznałaś wepa? - Tak.
Przepraszam. Słyszałam, że pani syn ma jutro urodziny,
a firma odwołała przyjazd. - Tak.
Znam magika.
Co zrobiłaś?
W ten sposób wejdziemy do domu.
Ty będziesz robić swoje, a my szukać.
To koszmar.
Muszę się przygotować. Czemu nie zapytałaś?
Miałam tylko chwilę.
I mamy profesjonalistę, który ci pomoże.
Nie rozumiesz, Nia.
Mam trzy sztuczki, które mogę komuś pokazać.
Znikającą monetę, wyciąganie wstążki z ust
i chowanie kart w rękawie. To wszystko.
Rękaw! Powiedziałaś rękaw?
Rękaw.
Nia, poproś bibliotekarkę, by przyniosła ci dwie rzeczy.
Pierwsze wydanie Hrabiego Monte Christo i obraz z pelikanem.
Po co?
Wiem, jak przestępcy wynieśli Wieśniaka
z tego pomieszczenia.
A zaraz zaprezentuję, jak wykonali diaboliczny plan.
To było łatwe.
Nasz złodziej chciał wypożyczyć dwie rzeczy.
Tak?
Chcę zobaczyć Wieśniaka i obraz z pelikanem.
Chcę zobaczyć Hrabiego Monte Cristo
i obraz z pelikanem.
Pokazał dokument.
Mama tu pracuje.
Wpisał się do rejestru.
I przyniesiono mu te dwie rzeczy.
Do pomieszczenia, w którym nie ma kamer.
Drugi złodziej odwrócił uwagę kobiety.
Przepraszam. Zaraz wrócę.
Przepraszam.
To się wciąż powtarza.
I to jest ta magiczna chwila.
Gdy bibliotekarka wyszła,
złodziej ukrył Wieśniaka w obrazie
i wyjął wersję podrobioną,
tuż przed powrotem bibliotekarki, która o niczym nie wie.
Przepraszam.
Skończyłam. Dziękuję.
Dzięki.
Bibliotekarka zamknęła podróbkę
w szklanej gablocie
i odwiesiła obraz, w którym był schowany oryginał.
I tak to zrobił nasz złodziej.
To było niesamowite.
Aż mam ochotę zacząć klaskać.
Gdy Charli powiedziała „rękaw”,
zrozumiałem, że kluczem jest dobry rękaw do schowania karty.
Złodziej musiał gdzieś ukryć artefakt.
Ukrył go tam.
Chwila.
Wszystko pięknie, ale...
Wiemy, jak złodziej wyniósł Wieśniaka.
Nie wiemy, jak go wyjął z obrazu.
Słuszna uwaga.
Może odpowiedź znajdziemy na przyjęciu, w sarkofagu.
Bo po co Oliver kazałby go szukać?
Gdy utknęliśmy, od razu dał nam wskazówkę.
Zgadzam się.
Cokolwiek w nim jest, a pewnie mumia, ma nam pomóc to rozgryźć.
Hej.
...nie mamy wyjścia. Musimy zamknąć.
Przykro mi, ale zamykamy archiwum.
Informacji proszę szukać na stronie.
To pewnie ten detektyw.
To co robimy?
Musimy na to spojrzeć inaczej.
Chodźmy coś zjeść. - Świetnie.
Chcę coś zjeść, ale nie za dużo, bo kolacja.
Wiem. Słonecznik.
Zaczekaj.
Ja? - Tak. Otwórz plecak.
Dlaczego?
Czemu ja nie muszę otwierać? Albo oni?
No już.
Zadowolony?
Chodź. Więcej tu nie przyjdziemy.
W życiu.
Wszystko okej?
Tak jak wtedy, gdy ta kobieta myślała, że kradnę.
Nawet nie ukrywał, że jest rasistą.
Powiemy mu coś?
Leo nie używa magii, by się mścić.
Ale w tym przypadku zrobię wyjątek.
Nie, nie chcę robić scen. Niewiarygodne.
Nawet w moim świecie i mimo sukcesów,
ludzie patrzą na mnie z góry, bo mówię po hiszpańsku.
Gdy przyjechaliśmy do Stanów, facet krzyczał na nas na ulicy.
Mówił, że nikt nas tu nie chce
i że powinniśmy wracać, skąd przyjechaliśmy.
„Bo wyglądam jak złodziej”.
„Dyskryminował mnie”.
„Uważajcie na rasistę”.
„Bojkot”.
BOJKOT AUTOBUSÓW
DEMONSTRACJA PRZECIWKO WOJNIE
BOJKOT SZKOŁY W NYC
POKÓJ!!
ŻĄDAMY PRACY DLA WSZYSTKICH!
ŻĄDAMY DOMÓW PRAWA DO GŁOSOWANIA
LOTOS
Lotos. Co to ma znaczyć?
Gdzie namoura?
Przepraszam. Nie dotarłem na czas,
więc poszedłem do innej i kupiłem baklawę.
Lubisz baklawę.
Namoura jest ważna dla tej rodziny.
Odbyli tę samą podróż co my: z Syrii, do Turcji i tutaj.
Nie było nam łatwo.
Nie było.
Są tym tak przytłoczeni jak my.
Zróbmy, co możemy,
by ich jutro przywitać.
Okej. Przepraszam. Rozumiem.
Jutro odbiorę deser.
Okej. Dobrze.
Nie trzymaj kart tak mocno, uwaga na kciuk.
Powoli. Spokojnie. Lepiej, żebyś nie upuściła.
Serio?
Trochę... - Upuszczę.
Okej.
Dobrze, ale trochę szybciej.
Dobrze. Trochę pokazałaś,
ale ćwicz dalej.
To twoja karta? - Nie.
Spokojnie i płynnie. To było niesamowite.
Dwójka karo? - Excelente.
Dobrze. Powoli.
Tadam! - Bardzo dobrze. Wepa.
Naprawdę tak uważasz? Bo czuję się jak amatorka.
Nie zniechęcaj się. Też tak zaczynałem.
Kiedyś występowaliśmy z Amandą
i nikt nie zwracał na nas uwagi.
Wtedy podeszła do nas abuelita
i poprosiła o występ na quinceañerze wnuczki.
Mieliśmy jeden dzień.
Jak poszło?
Nieidealnie. - Świetnie.
Ale na tyle dobrze, by zrobić wrażenie.
Potem były kolejne występy. Jesteś na dobrej drodze.
Gracias.
STO LAT, ETHAN
Wejdźcie. Ile macie rzeczy.
Cieszę się, że mogliście przyjść.
Ethan się ucieszy.
Dziękuję za zaproszenie. Gdzie moi... asystenci...
Gdzie mogą się rozpakować?
Tutaj.
Mamo?
Przepraszam. Chwileczkę.
STO LAT
Co się stało? Zamyśliłaś się.
Patrzcie.
Oliver. - Widmo?
Może nie róbmy przyjęcia.
Po tym, co przeszliśmy,
przyjęcie to dobry pomysł.
Tęsknię za wujkiem Oliverem.
Wujkiem Oliverem?
Napisy: Agnieszka Otawska