Ale czad.
Dobrze robimy? Was nie powinno tu być.
Jeśli zaraz nie wrócimy, będziemy mieć kłopoty.
Mój tata też.
Tunel!
Ale dokąd on prowadzi?
Czego szukasz?
Śladów, ale żadnych nie widzę.
Jak myślicie? Rzucamy monetą?
Orzeł, idziemy... tędy?
Monetą powiadasz?
Co to było?
Reszka. Wracamy do biblioteki.
Autor-widmo
Co tak długo?
Nie chcę tu utknąć na całą noc.
Ja też.
Wreszcie.
Powiedziałem tacie, że wyjdę za pięć minut. Chodźmy.
Czekaj. Musimy sprawdzić rejestr.
Co? Nie.
Wiemy, że złodziej EW wziął go razem z obrazem z pelikanem.
Możemy zdobyć nazwisko. To zajmie chwilę.
Sprawdzam.
Nie ma go tu.
To niedobrze.
To nie jest najgorszy problem.
Jak wrócimy do tunelu, żeby móc się rozejrzeć?
Chodźmy. Mój tata czeka.
Jakoś wrócimy.
Nie możemy. Biblioteka jest zamknięta. - To co robimy?
Powiedz o tym detektywowi
i może ona to rozgryzie?
ŻELAZNA KRATA
Oliver.
„Żelazna krata”?
Może chodzi mu o kratę ściekową? Żeby wrócić do tuneli.
Da się je otworzyć?
Nie potrzeba do tego narzędzi?
Znalazłam coś o tunelach.
Dużo starych szkół je miało.
Zimą chodziło się nimi między budynkami.
Większość jest zamknięta i opuszczona.
Samirze, potrzebuję, żebyś popilnował Idrisa.
Hej, panie Yousef. - Hej, Nia, Charli.
Jutro nad tym pomyślimy.
Ja też już pójdę.
Na razie.
Przepraszam.
Cześć! Nia, tak? Córka rektor Barnes?
To ja.
Ma pani jakieś książki o Rosie Parks?
Oczywiście. Chodź.
Okej, proszę.
Szukasz jakiejś konkretnej czy...
Po prostu szukam.
Zawołaj, gdybyś czegoś potrzebowała.
Dzięki.
Tak, panią też było miło poznać.
Nie mogę się doczekać. Do widzenia.
Syd, nie uwierzysz.
Komuś z przyjęcia, na którym występowałam,
spodobało się przedstawienie i mam wystąpić znowu!
Gratuluję!
To nie byle co. Muszę poćwiczyć.
Potrzebuję więcej sztuczek i rekwizytów.
I stołu na nie.
Najlepiej z zapadnią.
Mogę pomóc ze stołem. - Poważnie?
Skorzystamy z warsztatu na uczelni. - Świetnie!
Okej, więc blat... - Sydney?
Hej, Amber!
Bezlitosne zajęcia, co? Nie czuję nóg.
To jest nas dwie.
Zrobisz sobie przerwę i pójdziesz ze mną na kawę?
A to nie tylko dla członków?
Będziesz moim gościem.
Zaraz wracam, okej?
WITAMY NOWYCH CZŁONKÓW
Witaj w Hawthorne.
Zaczekaj tu. Muszę cię wpisać.
Pierwszy raz?
Tak.
Mój też.
Myślisz, że możemy wziąć cukierka?
Nie wiem.
Może to tylko dekoracja?
Cześć.
Uczysz się przed szkołą?
Sprawdzian z matmy.
Jestem z ciebie dumny.
Nauka w obozie dla uchodźców mogła być lepsza
i na początku było ci ciężko.
Ale świetnie sobie radzisz. - Dziękuję.
Gdy byłeś z przyjaciółmi w księgarni,
to też się uczyłeś?
Mieliście poważne miny.
Tak, uczyliśmy się.
Coś ci powiem.
Zmienili mi dziś zmianę.
Może wezmę Idrisa do parku, żebyś miał więcej czasu?
Ustalone. Nie martw się tym. Szkoła jest najważniejsza.
Nie zgadzam się!
Jestem za młody, by mnie wyrzucać do śmieci!
Gadająca mysz.
Cześć, mały. Już dobrze.
Co się stało z tamtym chłopakiem?
Co zrobiłeś z motocyklem?
Motocyklem? - Wpadłem z nim do kosza.
Nie moja wina. Telefon zadzwonił i mnie przestraszył.
Gdzie myślisz, że jesteś? - W Mountain View Inn. Pokój 215.
O nie! Pewnie tu wynoszą śmieci.
Samirze, wychodzimy!
Hej, kolego!
Może mnie wyciągniesz?
Chwileczkę!
Jak się nazywasz?
Ralph.
Ja jestem Samir.
Musisz zostać w tym pokoju, póki nie wrócę ze szkoły, okej?
A co będę jadł?
Proszę.
A może dwa?
I hej, dziękuję, że mnie nie podniosłeś.
Pozwoliłeś mi samemu wyjść z kosza.
Z dumą i godnością.
Samirze, uważam, że jesteś w porządku.
Samirze!
Muszę iść.
Już idę.
Jest pusta.
Wiedziałam, gdy Samir napisał.
Mysz i motocykl. - Bez myszy.
Uwielbiam tę książkę. Beverly Cleary to geniuszka.
Przyniosłam swój egzemplarz, byśmy mogli ją przeczytać.
O czym jest?
O myszy, która mieszka w pokoju hotelowym.
Mama się o niego martwi, więc go chroni,
a on pragnie przygód.
I niech zgadnę, dostaje motocykl?
Tak, to zabawka, którą ożywia, naśladując odgłos silnika.
Czyli: „brum, brum”.
Może Oliver wypuścił Ralpha, by pomógł z tunelami.
Zmieści się przez kratę.
O tym myślałam. Masz motocykl?
Tak. Proszę!
Fajnie, że mój model na coś się przyda.
Patrz. Zrobiłam dla niego kask.
Mam zbadać tunele, by się dowiedzieć którędy uciekł złodziej?
Tak. I jeśli nam pomożesz, mamy dla ciebie niespodziankę.
Jaką? Ser?
Lepszą od sera.
Wątpię.
Hej.
Cześć. Wchodźcie.
Nio, Charli, to jest Ralph.
Jesteś uroczy.
To twój motocykl? - Tak.
Chromowany! Co za piękność!
Chcesz się przejechać?
Pewnie, byłoby... spoko.
Solidne uchwyty. Manetki działają.
Wolałbym czerwony, ale to dobra maszyna.
Dobrze, Samirze. Tak! Masz rację!
To jest lepsze od sera! Wchodzę w to!
Dzięki.
Dawaj. Przejedź się.
Rzecz w tym, że nie wiem, jak go odpalić.
To nic takiego.
Łatwo go odpalić. Musisz tylko wydać dźwięk.
Jak: „brum, brum”.
To brzmi jak auto.
Może bardziej...
Jesteś chorym dinozaurem?
Chwila. Znajdę to.
Muszę sprawdzić w...
instrukcji obsługi.
W instrukcji obsługi?
Znalazłam.
Zrób to jeszcze raz.
Jak muzyka. Słyszycie?
Autostrady i prędkość. Odległość i niebezpieczeństwo.
Wąsy rozwiane przez wiatr!
Ktokolwiek to napisał, jest poetą!
Okej.
Udało się!
Teraz musimy znaleźć kratę.
Mam na to pomysł, tylko niekonwencjonalny.
W moim mieszkaniu jest mysz na motocyklu.
Nie martwiłbym się niekonwencjonalnością.
Co wy na to?
Okej, to może być ten tunel.
Jest przy bibliotece.
Nieźle!
Przyniosłam kamerę mojej lalki.
Czyli Ralph ma ją ożywić, zejść tam i nagrać to dla nas?
Żeby była jasność, wezmę też motocykl?
Tak. Przyklej kamerę do kasku.
Teraz ta szalona część.
Gdy byłam młodsza, chciałam być astronautką.
Rodzicom się to spodobało i zbudowali mi centrum dowodzenia.
Nieźle.
Pomyślałam, że możemy śledzić Ralpha.
A tu trafi obraz z kamery Charli.
W instrukcji obsługi motocykla
jest mowa o ożywianiu pojazdów.
Ale skoro Ralph potrafi to...
To może inne rzeczy też ożywi.
Jaki to wydaje dźwięk?
Gdy byłam mała, mówiłam: „bip, bup, bip”.
Bip, bup, bip, bup, bip?
Tak. Bip... - Nie wierzę!
To działa. - Obraz z kamery.
Bip, bup, bip Bup, badum, bip
Bip, bup
Patrzcie na mapę!
Tutaj jesteśmy!
Całe życie nie wychodziłem z pokoju 215 w Mountain View Inn.
Zastanawiałem się, co jest na korytarzu? Co jest na dole? I na parkingu?
To przygoda, na którą czekałem!
Jadę! - Czekaj! Wzięłam linę...
by cię opuścić.
Pisk!
Wszystko okej?
Tak sądzę.
Rety, to prawdziwy labirynt!
Okej.
Pisk!
Straciliśmy sygnał. Chodźmy!
Halo?
Pisk!
To ślepy zaułek.
Odzyskaliśmy sygnał, ale gdzie on jest?
To wygląda jak budynek Edisona?
Dodam go do mapy. - Nie rozumiem.
Tunele ciągną się przez cały kampus, ale są zamknięte.
To którędy uciekł złodziej?
Musimy szukać dalej.
Hej, kończy mi się paliwo.
Jak to? Motocykl nie zużywa paliwa.
Jestem głodny!
W książce uwielbia kanapki z dżemem.
Zaraz coś załatwimy.
O rety!
Jadłem okruszki chleba i orzeszki.
Kiedyś nawet kawałek zgniłej truskawki.
Ale to jest doskonałość!
Samirze.
Tata mówił, że uczysz się do sprawdzianu z matematyki.
Tak.
Jutro mogę popilnować Idrisa, jeśli trzeba.
A nie musisz być w pracy? - Mam wolne.
Zamierzałam płacić rachunki.
Dam sobie radę.
Skup się na sobie.
Wszystko okej?
Ten sprawdzian, o którym mówiła...
już go napisałem.
Oblałeś?
Nie. Dostałem szóstkę.
Czemu jej nie powiedziałeś?
Gdy się zaprzyjaźniłem z Nią i Charli
i zaczęliśmy rozwiązywać zagadkę,
nie mam tyle czasu, by zajmować się bratem czy obowiązkami.
Nie mógłbym prosić o pomoc.
Rodzice już robią bardzo dużo.
Wiem, jak to jest bać się o coś poprosić.
Moja mama się zamartwia.
Nie mógłbym powiedzieć jej o motocyklu.
Myślisz, że mógłbym pojeździć po księgarni po zamknięciu?
Nie. Musisz odpocząć.
Jutro się najeździsz.
Nia, to jest Malcolm Turner.
Jest przewodniczącym Związku Czarnych Studentów.
Widziałem cię w księgarni.
Przyjaźnisz się z Charli i Samirem?
Tak.
Twoja mama powiedziała mi, co się stało.
Przykro mi, że to przeżyłaś.
Powiedziała, że chcesz zorganizować bojkot sklepu obok kampusu?
Tak. Co ty na to?
A jaki jest tego cel?
Chcesz, żeby właściciel wystosował przeprosiny?
Podpisał umowę, by nie profilować rasowo?
Ma zamknąć sklep?
Nie chcę, by to się komuś przytrafiło. Chcę się czuć bezpiecznie.
Tak.
Chodzi ci o coś więcej niż tylko właściciela sklepu.
Prawda?
Masz tu książkę o Rosie Parks.
W tym bojkocie nie chodziło o kierowcę,
który kazał jej wstać.
Ma rację.
Chodziło o miasto i system. O segregację.
Chodziło o rasistowskie działania i prawa,
które spychały czarnych na tył metaforycznego autobusu.
Właśnie.
Moje pytanie brzmi, chcesz dorwać jednego gościa
czy cały system?
A jedno i drugie?
Mówiłeś wcześniej o umowie.
Może inne firmy coś podpiszą.
Zobowiązanie przeciwko rasizmowi.
Ludzie wiedzieliby, gdzie robić zakupy.
Jeśli właściciel nie podpisze, ludzie sami go zbojkotują.
Podoba mi się, jak myślisz.
A jeśli właściciele firm mają dzieci,
to posłuchają.
Ogłoście to z przyjaciółmi.
Doktor Barnes?
Wspieram was w 100%.
Nada się do zapadni?
Gdy to przetniemy, to koniec.
Może powinnyśmy... - Zaczekaj.
Syd, no weź.
Dobrze. Przepraszam. W końcu mam przyjaciółkę.
Świetnie. Zobaczycie się na spinningu.
Hej.
Co robicie?
Stół do magicznych sztuczek.
Spoko.
Wziąłem kilka.
Nikomu nie powiem.
Muszę wracać do projektu. Na razie.
Dobrze. Odpisz.
BULWAR BLIŹNIĄT
PÓŁNOC W DZIEWIĄTEJ ALEI
Hej!
Pisk!
Ciasteczka!
Pisk!
CIASTKA Z CZEKOLADĄ
Nie jedz ich.
Ludzie zauważą.
Ale to nie powinno się zmarnować, co?
Fajny motocykl. Jestem Rosie.
A ja Ralph.
Skąd jesteś?
Z Mountain View Inn w Kalifornii.
Kalifornia? Niezła przygoda.
Chyba tak.
Hej, chcesz poznać pozostałych?
Hej! Poznajcie Ralpha.
Skąd masz motocykl? - Jest prawdziwy?
Jak szybko jeździ?
Gdzie się nauczyłeś jeździć? - Cisza!
Ty.
Zadajesz się z ludźmi, prawda?
Tylko z dzieciakami. - Przestań jeździć na motocyklu.
Wydasz nas.
Tylko się wygłupiałem.
Myślicie, że nigdy nie byłem młody,
że nigdy nie chciałem wsiąść na motocykl i wyruszyć na przygodę.
Coś wam pokażę.
Pułapka ludzi mi to zrobiła, gdy byłem w twoim wieku.
Przyjrzyjcie się!
Nie bez powodu jestem tu najstarszą myszą.
Trzymam się swojej dziury.
Wy zróbcie to samo.
Ralph?
Ralph, nie.
Samirze, tutaj!
Co ty robisz? Miałeś dziś nie jeździć.
Daj spokój!
Po co mieć motocykl,
skoro nie można na nim zasuwać?
Nie masz motocyklu. Należy do Charli.
Jeśli nie mogę ci ufać, to go zabiorę.
Chodźmy. Czas spać.
Ale czad.
SPRZECIW SIĘ RASIZMOWI
Pogadam z rodzicami. Podpiszą.
Pogadam też z właścicielem sklepu z narzędziami i dostawcą farb.
Dołączysz do nas?
Tam skąd pochodzę, rząd się mści za coś takiego.
Protestowaliśmy pokojowo, a odpowiedzieli siłą.
Potem zaczęła się wojna.
Samirze, nie musisz... - Nie. Chcę.
Porozmawiam z przyjaciółmi w syryjskiej piekarni.
Co się dzieje z centrum dowodzenia?
STARY CHAUNCY
To Oliver.
„Stary Chauncy”?
Co to znaczy?
Gdzieś widziałem te słowa.
W tłumaczeniach hieroglifów z biura Olivera!
Tu. To ksywka założyciela uniwersytetu, Charlesa Wickforda.
„Stary Chauncy”.
Mama o nim czytała, gdy przyjęła pracę.
Podobno jego duch nawiedza kampus.
Kolejny ślepy zaułek.
Nie wierzę.
Co?
Jest w moim domu.
Ralph? - Halo?
Ralph! - Gdzie jesteś?
Halo? - Jest tutaj.
Halo! Halo?
Ralph? Gdzie jesteś?
Tutaj! Halo? - Ralph?
Gdzie on jest? - Halo?
Ralph? - Halo? Ahoj, hoj!
Jest tutaj.
Nic tam nie ma.
Halo!
Z tyłu.
Jesteście blisko! - Przesuńmy ją.
Ralph! Jesteś cały.
Przecisnąłem się przez to pęknięcie.
To ma sens. Dom wybudowano niedługo po uniwersytecie.
Musiał być podłączony do tuneli.
Gdyby ta dziura była większa, moglibyśmy wejść do tunelu.
Poszukamy dowodu, którędy uciekł złodziej.
Potrzeba młota pneumatycznego, by się przebić.
A może nie.
Zgrzyt!
Nie wierzę, że się udało! - A ja, że piszą dźwięki na pudełku.
ZGRZYT!
Nie wierzę, że robimy dziurę w mojej piwnicy.
Spokojnie. Pomagam tacie łatać takie dziury.
Pomogę, gdy skończymy. - Oby.
Zgrzyt!
To może chwilę potrwać.
Musimy się dowiedzieć, co znaczy „Stary Chauncy”.
Racja.
A może Oliver chce, byśmy pogadali z innym duchem?
I Stary Chauncy też będzie do nas pisał?
Nie wiem, może.
Gdzie go w ogóle znajdziemy?
Nia?
Chodźmy.
Cześć wszystkim.
Fajnie, że jesteście.
Mój detektyw chce was przesłuchać w sobotę
i zapytać, jak odkryliście, że Wieśniak to fałszywka.
Ma być nieoficjalnie. Chce was wysłuchać.
Dobrze? O 10.00?
Jasne.
Okej. Dam jej znać.
Przerwa. Zasady związkowców.
Hej, Samirze,
przyniósłbyś te ciasteczka,
które miała pani w księgarni?
Jak tam wieczór z psiapsiółką?
O czym ty mówisz?
Widziałam, jak się wymykasz.
Założyłam, że spotykasz się z Amber.
Uczyłam się w bibliotece.
Nie chciałam budzić rodziców.
Daj spokój! Gdzie byłaś?
Na imprezie?
Przyszłaś tutaj?
Powiedziałam ci. Odpuść ten temat.
Okej.
Hej, wiesz coś o Starym Chauncym?
Założycielu uniwersytetu? - Tak, o jego duchu.
To legenda.
Jak brzmi? - Nie wiem.
Że krąży po korytarzach i pilnuje studentów.
Podobno mieszka w starej szkole na skraju kampusu.
Spokojnie, Char. Duchy nie istnieją.
Tak.
Musimy to robić w nocy?
Wtedy wychodzi Stary Chauncy.
Może mu powiemy, że to banał
i przerzuci się na dzień.
Jak Ralphowi idzie z dziurą?
Cytuję: „Szeroka na dwanaście myszy”.
Czyli już prawie?
„Szkoła Wickforda”.
To tutaj uczył Charles „Chauncy” Wickford,
nim założył uniwersytet.
Oby był w domu.
Halo? Stary Chauncy? Jest pan tu?
Jesteśmy przyjaciółmi Olivera.
Chcemy porozmawiać.
Co to było?
Okej. Może to był zły pomysł.
Stary Chauncy?
Napisy: Agnieszka Otawska