WIADOMOŚCI
Mamo! Tato!
Mamo. Co się dzieje?
Zarząd mnie usunął i profesor McCormack został rektorem.
Cały ranek unikam dziennikarzy.
Wszyscy wiedzą?
O nieuzasadnionym usunięciu? Tak.
Ponoć biorę wolne ze względów rodzinnych.
Ale wkrótce dowiedzą się o śledztwie w sprawie Wieśniaka.
To mój prawnik.
Pogadamy później.
Zajmę się tym.
„Przestań albo to się wyda”.
Co się wyda?
Autor widmo
Idrisie, czemu nie jesteś ubrany?
Okej.
O której wróciłeś?
Po 23.00.
Uniwersytet otworzył archiwum. Pracuję jak kiedyś.
Wschodząca gwiazda, Layla Barnes, uraziła wielu,
gdy ogłosiła nowy program dla Uniwersytetu Wickforda.
Obejmował obniżenie czesnego
i zwrot artefaktów do krajów pochodzenia.
Co ciekawe,
rektor Barnes została wysłana na urlop.
Oficjalna wersja brzmi, że to ze względu na sprawy rodzinne,
choć nasze źródła twierdzą, że osoby z zarządu i kadry
uważały, że wprowadzała za dużo zmian i za szybko.
Z czasem podamy więcej szczegółów.
Mamy kłopoty
Wszystko okej?
Nie. A jak ma być?
Rodzice bardzo się martwią.
Jeśli się dowiedzą, co robiliśmy, nie zniosą tego.
Musimy przestać.
Nie panikujmy. Mają tylko nagranie, że byliśmy w archiwum, gdy nie powinniśmy.
Chwila. Kto?
Amber, Liam i McCormack.
Kto wie, co jeszcze mają?
Czekajcie. To akurat jest dobre.
Niby jak?
Skoro nam grożą, to znaczy, że się boją.
Mogli udostępnić nagranie, ale tego nie zrobili.
Nie boją się.
Nie grożą nam, tylko mnie.
Wrabiają moją mamę
i zaszkodzi jej to, że węszyliśmy.
Musimy powiedzieć Donovan o przebraniach w Klubie.
Czemu miałaby nam uwierzyć?
Niczego nie wzięliśmy. - Wiem.
Powiem Syd prawdę o jej przyjaciołach i ona zrobi zdjęcia w Klubie Hawthorne’a.
Może Donovan sprawdzi Amber i Liama,
ale nie mamy nic na McCormacka.
To coś znajdziemy.
Może to on sfałszował EW.
Ethan!
Ma wiedzę i...
Cześć, Todd! - Hej.
McCormack. Co on tu robi?
Z rodziną Olivera.
Powiesz nam coś, Oliverze?
Chyba nie.
Co robimy?
Szpiegujemy ich. Chodźcie.
Dyskretnie, bo nas zauważy.
Charli. Samir!
Tyle z dyskretności.
Cześć, Ethan.
Co za niespodzianka.
Robili sztuczki na urodzinach Ethana.
Byli w Klubie Młodych Archeologów Olivera
i dokonali niezłego odkrycia.
A gdzie jest Nia?
Gdzieś w okolicy. Nie tutaj.
Co was tu sprowadza?
Organizujemy uroczystość dla wujka.
Tutaj? - Tego chciał Oliver.
Uwielbiał to miejsce.
Przyniosłeś artefakt, o który prosił Oliver?
Oczywiście.
Mam go tutaj. Skarabeusz.
Z laboratorium?
Tak.
Laboratorium?
Jako młody archeolog jestem bardzo ciekawy.
Dziwne, że was tam nie zabrał.
Jest tam mnóstwo ciekawych artefaktów.
Fajnie by było je zobaczyć.
Ethan, pamiętaj, że chciałeś coś narysować.
Ale nie wiem co.
Wymyślisz coś w laboratorium?
Pewnie jest tam dużo ciekawych rzeczy.
Może coś cię zainspiruje. Chętnie pójdę z tobą.
Możemy, mamo?
Wiesz, że muszę to zorganizować.
Może Todd cię zabierze?
Nie. Przykro mi. Nie mogę.
Proszę?
Dobrze. Zabiorę was do laboratorium.
To miłe. - Jasne.
Poznałeś Malcolma?
Tak. Cześć. Pracujesz tu?
W laboratorium może być dowód, że to McCormack sfałszował EW.
Tak pomożemy Ethanowi i mamie Nii.
Sądzicie, że zostawił po sobie dowody?
Chyba śnisz, Samirze.
Hej. Staramy się pomóc.
Nie pomożecie.
Pytał o mnie. Podejrzewa nas.
I nie spoczną, póki nie zwolnią mamy, albo aresztują.
Nie dopuścimy do tego. - To się dzieje.
Mama straciła pracę, a mnie grożą.
Nie poddamy się.
Nia!
Zostaw ją.
Jest zestresowana. Nie miała tego na myśli.
Wiem, ale czuję się źle. - Daj jej przestrzeń.
Szukajmy dalej.
To moja siostra.
Chce się spotkać. Powiem jej, co się dzieje.
Powodzenia. Informuj mnie.
OLIVER – PAMIĄTKI
Pajęczyna Szarloty E.B. White’a.
Świetnie. Więcej postaci z książki.
Co jest?
Oliverze? Wysłałeś mnie do książki?
Edith!
Zadzwoń do dziennikarza z Kroniki.
Powiedz, co się stało. Zechce to usłyszeć.
Może przywiezie fotografa.
W całym stanie nie ma takiej świni.
WSPANIAŁY
Lurvy, zacznij robić tablicę dla Wilbura.
Zabiorę świnię na jarmark.
Tablica ma być duża i zielona ze złotymi literami.
Co napisać?
Słynna Świnia Zuckermana.
Chodźcie.
Szkoda, że nie czytałam tej książki.
Sydney? Kryjówka magików? Czemu tutaj?
Zawsze chciałaś zobaczyć występ zawodowca.
To miłe i naprawdę chcę, ale muszę ci powiedzieć...
Jak bardzo się cieszysz.
Niełatwo zdobyć bilety.
Amber.
Jestem tu, odkąd byłem studentem
i mam silną więź z uniwersytetem.
Świetnie.
Potrzebujemy więcej czasu.
Zabierzesz ich do laboratorium?
Pewnie. - Dziękuję.
To miejsce potrzebuje silnego, zaufanego przywódcy
i zamierzam to zapewnić.
Cześć. Jestem Astrid.
Profesor McCormack się spóźnia, więc ja was zabiorę.
Bo moje obowiązki obejmują niańczenie dzieci. Za mną.
REKTORKA
„Wspaniały”?
Jak mam znaleźć Szarlotę?
Znasz Szarlotę?
Ty mówisz?
Nie znam jej, ale wiem, że ma pajęczynę.
Pewnie, że ma. Jest pajęczycą.
Pająki.
Jest moją przyjaciółką.
Wybacz. Przerażają mnie.
Szkoda.
Ale mam nadzieję, że się zaprzyjaźnimy.
Syd mówiła, że lubisz magię, więc wykonałam kilka telefonów.
Podziękuj. - Dziękuję.
Jest w szoku. Chodźmy.
Co za miejsce.
Profesorowie archeologii tu pracują?
Tak, ale Todd jest szefem.
Tu trzyma wszystkie rzeczy z Egiptu?
Tak, więc niczego nie zepsujcie.
Mamy dwie liny, ale staną się jedną.
Nieźle, co?
Jesteśmy.
Jak to działa?
Magicy chodzą od stołu do stołu.
Z czasem sztuczki stają się bardziej imponujące.
Cześć. Witam w... - To Magiczka Marla.
Obserwuję ją w internecie.
Charli, usiądź tu. Poznamy się lepiej.
Jasne.
Mam mnóstwo pytań.
Świetnie.
Do czego to służy?
Ostrożnie!
Spokojnie, Astrid.
Wujek Oliver pokazał mi, jak tego używać. Tak pisali Egipcjanie.
Może tym coś narysuj?
Będzie wyglądało jak stare.
Dobry pomysł. Narysuję siebie i wujka Olivera przy Sfinksie.
Hej, co jest w tym pokoju?
Tam Todd trzyma swoje badania.
Naprawdę?
Zaraz wrócę.
Przepraszam.
Rektor McCormack nie chce, by ktoś tam wchodził.
Jak masz na imię?
Nia. Cześć, miło cię poznać.
Dlaczego napisałaś „wspaniały” w swojej pajęczynie?
To o mnie. Jestem Wilbur i jestem wspaniały.
Już mu palma odbija.
Szarlota chciała, by mnie zauważono, żebym mógł wygrać nagrodę na jarmarku.
Tam dziś jedziemy. Prawda, Szarloto?
Nie sądzę, że ja mogę jechać.
Co? Dlaczego?
Mam inne rzeczy do roboty.
Nigdy nigdzie nie byłem bez ciebie.
Jarmark będzie dobrym początkiem.
Pójdę się położyć. Wszystko mnie ostatnio męczy.
Oliverze, to znaczy, że mam zabrać Wilbura na jarmark?
Z kim ona rozmawia?
Chyba jest stuknięta.
Charli, mów prawdę. Pierwsze pytanie.
Zaraz wrócę.
Ocaliłeś mnie.
Przed czym?
Amber. Kupiła bilety do Kryjówki magików.
Mówi, że ma do mnie dużo pytań.
Teraz wiem, jak się czuje Nia. Zaczynam się bać.
Nie, to dobrze.
Jeśli zaczniecie gadać, może coś jej się wymsknie.
Łatwiej powiedzieć, niż zrobić. Jak tobie idzie?
Dobrze.
McCormack trzyma swoje badania w osobnym pokoju.
Na pewno coś tam ukrywa.
Narzędzia do fałszowania?
Albo prawdziwego EW.
To by pomogło. Powodzenia.
Tobie też.
LABORATORIUM ARCHEOLOGII
Czemu nie chce jechać?
Nie wiem. Wyglądała na zmęczoną.
Martwię się o Szarlotę. Ostatnio jest cicha.
Czemu jej nie spytasz?
Dobry pomysł. Zrobię to. Od razu.
Zaczekaj.
Pójdziesz ze mną? Trochę się denerwuję.
Oczywiście.
Dzięki.
Syd poszła do sklepiku.
Świetnie.
Pomożesz mi coś zrozumieć?
Oczywiście.
Nie wiem, czy wiesz,
ale jestem asystentką profesora McCormacka.
Serio? Nie wiedziałam.
Powiedział, że domyśliliście się,
że Wieśniak to fałszywka.
Tak?
To dziwne, że trójka uczniów sama do tego doszła.
Chyba że ktoś im pomógł.
Wujek często cię tu przyprowadzał?
Tak. To dziwne.
To wszystko mi go przypomina.
W dobrym sensie?
Tak. Bardzo dobrym.
Robisz coś, co przypomina ci o kuzynie?
Zapamiętałeś naszą rozmowę.
Myślałem, żeby znów grać na gitarze. On mnie nauczył.
Powinieneś.
To co się stało?
Słucham? - Daj spokój.
Śrubka, pamiętasz? Rozwiązaliście zagadkę?
Jesteśmy blisko.
Myślę, że w tamtym pokoju jest coś, co może nam pomóc.
Ale nie mogę się tam dostać.
Dlatego chciałeś tu przyjść.
Mogłeś mi powiedzieć. Załatwię to.
Astrid, jestem strasznie głodny.
Masz jakieś przekąski?
Niańka i kucharka. Czemu nie? Zaraz wrócę.
Dziękuję.
Automaty są blisko. Pośpiesz się.
Będę stał na czatach. - Dzięki.
Szarloto! Mam do ciebie pytanie.
O co chodzi?
Ty to zrób. Zapytaj ją.
Wszystko dobrze, Wilburze?
Nie. Cały czas jesteś cicha i zmęczona.
Martwię się o ciebie.
Niepotrzebnie. Wszystko jest tak, jak być powinno.
To czemu nie chcesz jechać?
To nie tak, że nie chcę, tylko nie mogę.
Ale dlaczego? Skoro ty nie jedziesz, to ja też nie!
Wilburze, stój! Wracaj tutaj!
Znałam Olivera.
Czemu nie wspomniał o klubie?
Chyba że kłamiesz.
Albo czegoś nie mówisz.
To jest poważne śledztwo.
Powinniście być ostrożni.
To groźba? - Nie wiecie, z kim macie do czynienia.
Kupiłam ci pamiątkę.
Karty. Dzięki, Syd. - Nie ma za co.
Przegapiłam coś fajnego?
Jeszcze nie, ale ja mam sztuczkę.
Dla ciebie, Amber.
Cześć, Todd! Chcesz zobaczyć rysunek?
Pewnie. Gdzie wszyscy?
Zaraz wrócą. Patrz!
To ty i Oliver przy Sfinksie.
Tak. Zawsze powtarzał, że zabierze mnie do Egiptu.
Ten papirus nie wygląda, jakby miał trzy tysiące lat.
Potrzebujemy pumeksów, żeby go postarzeć.
Mam kilka u siebie.
Porozmawiam z nim.
Idę z tobą.
Jak zamierzasz...
Na mnie.
Pośpieszmy się.
To łaskocze.
Poszedł tam.
Wybierz kartę. Jakąkolwiek.
Dobrze. Zapamiętaj ją i włóż do talii.
Dobra jest.
Nawet nie wiesz, jak bardzo.
Podziel talię.
To twoja karta?
Mówiłam, że jest dobra.
Okej! Gotowi na magiczne sztuczki? Kto będzie pierwszym ochotnikiem?
Ja.
Idealnie. Podejdziesz tu?
Wielkie brawa dla odważnej ochotniczki.
Nie trzeba.
Rysunek wygląda dobrze.
Nie. Będzie wyglądał lepiej.
Gdzie on jest?
Widziałaś Wilbura?
Nie.
Gdyby nie ty, nie byłybyśmy w tej sytuacji.
Ja? Tylko staram się pomóc.
Wilbur cię podziwia i wie, że coś ukrywasz.
Będzie lepiej, jeśli mu powiesz.
Wiem, jak to jest, gdy ludzie cię okłamują.
Powiem mu, gdy będę gotowa. Sprawdźmy z tyłu.
Brawa dla Sydney,
która zostanie zaraz pocięta na kawałki.
Sydney, to może trochę zaboleć.
Czemu zrobiłaś mi zdjęcie?
Czemu nas śledziłaś?
Nie śledziłam.
Wszystko wiemy i możemy to udowodnić.
To zdjęcie dowodzi tylko, że mnie śledzicie.
Mamy więcej.
Ty, Liam i twój szef pójdziecie na dno.
Nie jesteś taka bystra, jak ci się wydaje.
Co to ma znaczyć?
A teraz rozczłonkujemy Sydney!
Dobrze wyglądasz, Syd!
Zrobię zdjęcie.
Rób takie małe kółka.
Widzisz, jak się zmienia i robi się wyblakły?
Spróbujesz? - Tak.
Proszę.
Tak? - Tak, dobrze.
Co przegapiłem?
Znalazłeś łazienkę?
Tak.
Co o tym myślisz?
Wygląda prawie jak prawdziwy. Wiesz, jak podróbka.
By zrobić podróbkę, potrzebujesz wybitnego artysty.
Bez obrazy, Ethan.
I starożytnego papirusu. - To znaczy?
Nikt nie sprawi, że nowy papirus będzie wyglądał jak stary.
Żaden pumeks nie pomoże.
Pokażę ci.
Pokaże mi pan, jak robić podróbki?
Pracuj dalej.
Dziękuję!
To było fajne. Wszystko okej?
Musimy pogadać. Teraz.
Okej.
Co się stało? Możesz mi powiedzieć.
Nie chciałam tutaj,
ale Amber nie jest twoją przyjaciółką. - Co?
Współpracuje z Liamem i McCormackiem, by wrobić mamę Nii
za kradzież Wieśniaka. - Co?
Zwój to podróbka. Mieli przebrania...
Wiesz, jak to brzmi? - Są w tajnej skrytce
w szafie w Klubie Hawthorne’a.
Musisz zrobić zdjęcia...
Co tam robiłaś? - Nieważne. Posłuchaj.
Wczoraj, gdy Amber miała pisać pracę,
śledziła mnie i moich przyjaciół.
Widzisz?
Miała czapkę, żebyśmy jej nie rozpoznali.
Czemu zrobiłaś jej zdjęcie?
Nie obchodzicie jej.
Nie, to ty jej nie obchodzisz.
Nie miałaś przyjaciół,
a teraz chcą cię do Klubu Hawthorne’a?
Amber cię wykorzystuje.
Nie dostaniesz się.
Sama mówiłaś, że nie wiesz, czemu cię wybrali.
Nie chcę z tobą rozmawiać. Idź do domu.
Ten papirus ma prawie 3000 lat.
Tyle co Elokwentny wieśniak.
Nie jest taki cenny,
ale trzymam go w zamknięciu, bo...
Co się stało?
Zniknął!
Tylko ja znam kod.
Muszę pomówić z zarządem.
Patrz! Pewnie uciekł tędy!
To wielki błąd.
Nie martw się. Wróci, gdy to przemyśli.
Nie rozumiesz. Musi jechać na jarmark.
Inaczej nie przeżyje Świąt.
Jak to? Dlaczego?
Jeśli nie wygra nagrody,
skończy tak, jak każdy inna świnia.
Znaczy... jako jedzenie?
Napisy: Agnieszka Otawska