Byliśmy umówieni?
Nie mogliśmy dłużej czekać. Znalazła pani dowody?
Poszłam do Klubu Hawthorne’a i warsztatu, i przykro mi.
Nie było przebrań ani papirusu.
Musieli je przenieść. - Jak oni to robią?
Nie zrobili tego sami.
Kuzynem Amber jest miliarder, Avery Boyd.
On musi być w to zamieszany.
Chwileczkę.
Najpierw studenci, teraz oskarżacie członka zarządu?
A jak inaczej daliby radę to zrobić?
Wiem, że chcecie dobrze, ale nie mogę znowu gonić za mrzonkami.
O ile nie macie dla mnie nowych informacji,
to wybaczcie.
Muszę pracować.
Jakimś cudem zawsze są o krok przed nami.
Może im też pomaga widmo.
Avery Boyd żyje.
Jeśli Donovan nam nie pomoże, załatwimy to sami.
Avery. To ja.
Skończył ci się czas.
Autor-widmo
Okej, co wiemy?
Avery Boyd zrekrutował kuzynkę, Amber,
by zapobiec zwrotowi Wieśniaka do Egiptu.
Griffin go sfałszował.
REKRUT KLUBU
Liam podmienił prawdziwego na fałszywkę i wrobił twoją mamę.
Rozumiem, że Avery Boyd przekonałby Amber i jej przyjaciela, Liama, ale...
NAJLEPSI PRZYJACIELE
...Griffin? Co on z tego ma?
Pewnie to, co twoja siostra. Dostęp do Klubu Hawthorne’a.
Rozumiem, o co ci chodzi.
Griffin jest tym obcym wśród nich.
Amber dorastała z Liamem, ale Griffina poznali w tym roku.
Może uda się to wykorzystać i przeciągnąć go na naszą stronę.
Dobrze się czujesz? - Nia!
Nia.
Usiądźmy.
Nic ci nie jest?
To było dziwne.
Nagle miałam wizję.
Kazano nam się wyprowadzić z domu.
To Oliver?
Słyszałam głos, ale nie Olivera.
Wołała mnie.
Nie wiem jak, ale chyba pokazała mi przyszłość.
Fikcyjna postać w głowie, która pokazała ci przyszłość?
Nie wyglądała dobrze.
Ale to przyszłość.
Nie wydarzyła się, można ją zmienić.
Tak. Rozwiążemy to
i twoja mama znowu będzie rektorką na uniwersytecie.
A ty będziesz grać w gry wideo.
Ale... nie zrobimy tego sami.
Nie ma mowy.
Kiedy cię o coś prosiłam?
Wczoraj i przedwczoraj, i dzień wcześniej.
Rozumiem.
Ale to naprawdę ważne, a ty przyjaźnisz się z Griffinem,
więc przeciągniesz go na dobrą stronę... naszą.
Mam namówić go, by sprzeciwił się
najpotężniejszej osobie tutaj?
Bo znam cię całe życie.
I tak samo długo cię podziwiam.
Może nie powinnaś.
Nie dostałam się do Klubu.
Nie pomogę ci.
Z klubem czy bez, jesteś najbardziej niesamowitą osobą, jaką znam.
I kiedyś będziesz rządzić światem.
Nie chcesz się na nich zemścić?
Jasne, że chcę.
W ten sposób to zrobimy.
Pa, tato.
Zaczekaj.
Musisz pilnować Idrisa, bo mam zmianę.
Dzisiaj?
Mama pracuje, a Amira ma wolne.
Ale z przyjaciółmi
rozwiązujemy ważny archeologiczny problem.
Archeologia to nauka o starych rzeczach.
To nie brzmi jak coś pilnego.
Tak, ale nie.
To zabierz brata.
Mogę pomóc.
Widzisz? Ustalone.
Dziękuję, baba.
Pewnie.
Wtorek pasuje.
Może być przed 9.00? Mam zajęcia.
Tak.
Okej, pasuje. Dziękuję. Ciao.
Przepraszam.
Amy wyjechała?
O tak, ale to dobrze. Dzięki dodatkowym zmianom
oszczędzę na wycieczkę dookoła świata.
Spójrz na to.
Wycieczka.
Pojedziesz tam?
Jeśli zaoszczędzę pieniądze.
Pojadę za słońcem i odwiedzę każdy kontynent.
Proszę, przyda ci się.
Dziękuję.
Zachowaj ją na swoją własną przygodę.
Okej.
Idrisie, zamów. Zaraz przyjdę.
Sydney znajdzie Griffina i spróbuje go przekonać.
Wydaje mi się, czy ta mucha się świeci?
To chyba świetlik.
W mieście? I tylko my go widzimy?
Okej, mały.
Wybacz, że chciałam cię zabić. Z której jesteś książki?
Mamy za nim iść.
Zostań tu. Zaraz wrócę.
Więcej świetlików?
„W-A-T-A”?
„Wata”. O co może chodzić?
Chwila. - Mamy za nimi iść.
A co z Idrisem?
Hej, Idrisie!
Tak?
Pójdziesz z nami za niewidzialnymi świetlikami?
Tak!
Charli. - Pomyśli, że to zabawa.
Którędy poleciały?
Tędy. Szybko!
Kiedy to się skończy? - Wkrótce.
Ale uspokój się.
Nie zgodziłem się na to.
Ale jesteś w to zamieszany.
Skąd wzięły się świetliki?
Z innego wymiaru.
Serio?
Nie. To normalne, niestraszne świetliki.
Co ty wyprawiasz?
Myśli, że to zabawa. Ma być zabawnie.
Pamiętasz, co się stało ostatnio? Nie chcę, by się wystraszył.
Jeśli są z innego wymiaru,
może strzelają laserami.
Nie boi się.
Na pewno strzelają.
Nia.
Jestem tu. Znajdź mnie.
Słyszeliście to?
Co?
Głos. Woła mnie. Mam ją znaleźć.
Słyszałem. Powiedziała: „Cześć, Idrisie”.
Jest tam. W wodzie.
Syrena?
Widzę ją. Ma długie, rude włosy.
Kim jesteś?
Mami Wata.
- Mami Wata?
Jak wskazówka z wcześniej? Wata?
Na to wygląda.
Ale... skąd to wiesz, Nia?
Nie słyszycie jej głosu w głowach?
Komunikuje się tylko z tobą.
Chwila. Mami Wata.
Uczyłam się o niej w zeszłym roku na wystawie afrykańskiej sztuki.
Z tego, co pamiętam, była matką wody.
W afrykańskich kulturach wierzą, że jest strażniczką natury.
Też znam Mami Watę. Amira czytała mi o niej książkę.
Jaką?
Magia Bayou.
Była tam dziewczynka, Maddy,
która spędzała lato z babcią w bayou.
Kontrolowała świetliki i rozmawiała z Mami Watą.
A Mami Wata pokazała jej, co się stanie z bayou.
Wizje przyszłości. Jak ta, którą miałam.
Potrzebujemy twojej pomocy.
Hej. - Hej.
Hej. Co słychać? - Nic. Przyszłam oddać narzędzia.
Spoko. Robimy tło do transmisji z Tygodnia Założycieli.
Wygląda dobrze.
Impreza będzie świetna. W tym roku jest na jachcie.
Idziesz? - Jasne.
Mój pierwszy raz na jachcie.
Nie ostatni.
Jesteś w Klubie Hawthorne’a,
więc drzwi będą dla ciebie otwarte.
Chwilkę.
Tło wygląda świetnie.
Dzięki.
Wszystko okej?
Tak. Jestem głodny.
Ja też. Chcesz iść coś zjeść?
Nie naciskam.
Tak. Chętnie.
Słyszałam o jedzeniu? Mogę dołączyć?
Jasne! Im więcej, tym weselej.
Zarząd uważa, że mama ukradła EW.
Musimy go znaleźć i zwrócić albo moi rodzice stracą wszystko.
To, co zostało ukradzione, musi zostać zwrócone.
Gdzie zniknęła?
Powiedziała: „To, co zostało ukradzione, musi zostać zwrócone”.
To próbujemy zrobić.
Halo.
Nie mogę pogadać z Griffinem, bo Amber się wciska.
To niedobrze.
Mam pomysł, ale potrzebuję twojej pomocy.
Słucham.
Jak idzie?
Mogę zrobić przerwę.
Chodźmy coś zjeść.
Spoko, tylko to odłożę.
Nie dąsaj się. Wszystko będzie dobrze.
Nie lubię okłamywać przyjaciół.
WIADOMOŚĆ
To od jej siostry, Charli.
To naruszenie prywatności. - O nie.
Co? - O co chodzi?
„Spotkajmy się przy Annie’s Diner.
Mamy nowe informacje o Klubie i twoich przyjaciołach.
Pośpiesz się”.
Skasuję to.
Co robisz?
Sydney nie musi tego widzieć.
Pójdę tam i może coś usłyszę.
Zostań z Syd i pamiętaj, co mówiłam.
Amber... - Jestem gotowa.
Zapomniałam, że muszę pomóc oceniać prace.
O nie.
Idźcie, pogadamy później.
Dobrze.
Udało się. Amber połknęła haczyk
i Syd jest sama z Griffinem.
Świetnie.
Tu leży skarb.
Musisz go znaleźć.
Mami Wata znalazła EW.
Problem w tym, że jest w domu po drugiej stronie jeziora.
Jak się tam dostaniemy? - Łódką?
Gdzie znajdziemy łódkę?
Tam!
Dzięki, Mami Wato. - Chodźmy.
Chwila.
To bezpieczne?
Nie wiem jak, ale jak dziewczyna w książce
jestem połączona z Mami Watą.
Czuję to. Nie naraziłaby nas.
Ufam jej.
Ja też.
Samirze?
KAMIZELKI RATUNKOWE
Jestem na łódce!
Siadaj. Ostrożnie!
Może odpuść mu trochę?
Nie chciałem, żebyś go zaprosiła.
Nie ty będziesz się męczyć z koszmarami, jeśli coś się stanie.
Ale tu jest i jako młodsza siostra wiem,
jakie to uczucie być odrzuconym, bo jesteś młodszy.
A do tego za mało w niego wierzysz.
Ale fajnie.
Nie ruszaj się.
Szukałem Mami Waty.
Nie wszystko jest zabawą.
Przepraszam.
Samirze, wszystko dobrze?
Zatrzymaj łódź.
Musimy płynąć. Możecie zmienić przyszłość.
Musimy się zatrzymać na chwilę.
Dobrze.
Spójrz na horyzont. - Co?
Jeśli masz chorobę morską, spójrz na horyzont.
Nie o to chodzi.
A o co? Możesz nam powiedzieć.
Pamiętasz kuzyna, który zmarł?
Gdy wyjechaliśmy z Turcji, jego rodzina płynęła łódką inną trasą
i nie przeżył.
Nie wiedziałem o tym.
Byłeś malutki.
Przykro mi, Samirze.
Pierwszy raz jestem na wodzie, odkąd się dowiedzieliśmy.
Szkoda, że o tym nie wiedziałyśmy.
Żałuję, że Mami Waty tam nie było.
Ja też.
Świetliki wróciły.
Są piękne.
Możemy płynąć dalej.
Na pewno?
Jeśli miałabym coś ukryć, to na pewno tu.
Ktoś ukradnie EW.
Pośpieszmy się.
Szybko.
Chodź.
Chodź, Idrisie.
Biegiem.
Jaki mamy plan?
Szukamy, patrząc przez okna? - Nie mam lepszego.
Avery i Amber. To tutaj.
To nie ten pokój. Chodźcie.
Ten pokój widziałam w wizji.
Zamknięte.
Musimy tam wejść.
Świetliki wróciły.
Może Nia je kontroluje, jak w książce.
Co mam zrobić? Powiedzieć:
„Wlećcie tam i znajdźcie EW”.
Idris ma rację.
Jesteś jakoś z nimi związana.
Co się dzieje?
Widzę to, co one.
Jesteśmy w salonie.
Okej. Lecimy w dół schodów.
Stół bilardowy.
Jesteśmy w schowku.
Nie ma go.
To gdzie jest?
Szybko, ruchy! Do tyłu.
Zgaduję, że jest tam.
Wszystko dobrze?
To moja wina. Opóźniłem nas.
Nie spoczniemy, póki go nie znajdziemy.
Tak.
To Sydney. Potrzebuje nas. Chodźcie.
Musiało być fajnie dorastać w małym mieście.
Dorastałem, marząc o życiu w dużym mieście.
Duże miasta są fajne, jeśli masz pieniądze.
Wtedy wszystkie są fajne.
Teraz będzie inaczej.
Klub Hawthorne’a oznacza lepsze znajomości,
czyli lepsze prace,
czyli będę mogła wyprowadzić się od rodziców.
Tak, ale za jaką cenę?
Rzecz w tym, że zajęło to więcej czasu, niż sądziłem.
Rozumiem.
Wiesz co? Potrzebujemy przerwy od Klubu.
Co masz na myśli?
Chodź. - Co jest?
ZAKAZ WSTĘPU
Nie wolno nam tam wchodzić.
Drzwi są otwarte.
Musimy złożyć hołd duchom założycieli.
Hołd złożony. Możemy...
Boisz się?
Chauncy?
Jesteś tu?
Po śmierci ma chyba lepsze rzeczy do roboty.
Chodźmy. - Nie, czekaj.
To twoja siostra?
I moi przyjaciele, Nia i Samir.
Te tunele są wszędzie.
I jego brat, Idris.
Idrisie, czekaj!
Co się dzieje?
Musieliśmy gdzieś porozmawiać bez Amber.
Wiemy, że pomogłeś jej i Liamowi podrobić Wieśniaka dla Boyda.
Ale wiemy, że nie jesteś jak oni.
Griffinie.
Mówiłeś, że czujesz się jak obcy. Rozumiem to.
Miło jest być częścią ich klubu.
Ale wykorzystują cię. I mnie też.
Amber powiedziała, że ten dokument należy do rodziny jej i Avery’ego.
I że jeśli zrobię kopię,
podmienią ją, a oryginał ukryją.
A w zamian dostanę się do Klubu.
Mówili, że nikt nie ucierpi.
Moja mama ucierpiała.
Nie brałem w tym udziału, ale dochowywałem ich tajemnic.
Przepraszam, Nio.
Pomóż nam. Wiesz wszystko.
Pójdziemy do zarządu.
Nie ma mowy. Pewnie jest już za późno.
Jak to „za późno”?
Czekajcie.
Idrisie, idź do pokoju Nii i pograj w gry, okej?
Niedługo przyjdę.
Okej.
Tato?
Czy ktoś był dziś w domu? - Ciebie też miło widzieć.
Wszystko okej?
Czekam na paczkę.
Niczego nie widziałem.
Przyszedł tylko gość naprawić router.
I gdy tu był,
poprosiłem, by zwiększył przepustowość, byś mogła grać.
Nie ma za co!
Gdzie schował EW?
To pewnie Donovan.
Chwileczkę.
Layla!
Niemożliwe.
Nie wierzę.
Griffin miał rację.
Ktoś idzie.
Zapewniam, że niczego nie ukrywam w salonie.
To Donovan.
Jak to wytłumaczymy?
Chowamy go?
Oliver.
Hej.
Możecie nas zostawić?
Jasne. Żaden problem.
Co tam macie? - Czy to...
Pusty papirus do projektu artystycznego.
Świetnie. Zostawcie nas.
Było blisko. Pocę się jak mysz.
Oliver nas uratował. Dzięki, Oliverze.
Donovan spojrzała na biurko, jakby wiedziała, że coś tam jest.
Wiem, czemu nas nie słuchała. Jest w to zamieszana.
Powiedzieliśmy jej, co wiemy.
Zaczekajcie.
Skoro na papirusie nie ma słów,
jak gdy widmo wypuszcza postać z książki,
czy to znaczy...
Przepraszam, co to za miejsce?
Mój dom.
Wybacz, jestem tylko skromnym wieśniakiem.
Napisy: Agnieszka Otawska