‎(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎(การเปลี่ยนแปลง)
‎ใช้หัวใจไร้เดียงสาและร่างกายปีศาจ ‎ของนายให้เต็มที่ แล้วลองคิดสิ
‎นายน่าจะระบุตัวฆาตกรได้
‎เบาะแสนั้น… อยู่ในตัวนาย
‎คนร้ายคงไม่น่าจะต่างจากฉันนัก
‎เขาเป็นสัตว์กินเนื้อธรรมดาที่มาโรงเรียนนี้
‎หัวเราะเป็น โกรธเป็น
‎เนื้อ…
‎เลโกชี่ นายว่าไงนะ
‎กล้ามเนื้อฉันปวด ‎เลยไม่อยากเข้าชมรมวันนี้เท่าไหร่
‎ว่าไงนะ
‎นายปวดกล้ามเนื้อได้ไง ‎นายเป็นแค่คนดูแลเวที
‎ให้ตายสิ
‎ไม่เอาน่า เลิกบ่นได้แล้ว
‎- กลับบ้านกันเถอะ ‎- ฉันไม่เคยทำการบ้านเสร็จเลย
‎พักนี้ ฉันเอาแต่คิดถึงเท็ม เหยื่อที่ถูกฆ่า
‎ดูเหมือนว่าเขาสุงสิงแต่กับสัตว์กินเนื้อ
‎ในชมรมละคร
‎นี่
‎นายต้องการจะสื่ออะไรเนี่ย
‎มาขุดคุ้ยเรื่องนี้ตอนนี้ แล้วสงสัยคนในชมรม
‎นายเสียสติไปแล้วหรือไงกัน
‎เปล่า ฉันไม่ได้ขุดคุ้ย
‎ฉันแค่พยายามจะพูด ในฐานะสัตว์กินเนื้อ
‎เราควรคิดถึงเหตุการณ์นั้นไว้เสมอ
‎อย่างที่ฉันบอกไง
‎ทำไมจู่ๆ ถึงมาพูดเอาตอนนี้
‎เพราะรูอิสออกจากชมรมไง
‎นี่ไงล่ะ นายแสร้งทำเป็นหมาซื่อๆ มีอุดมการณ์
‎โทษนะ แต่นายมันหมาป่าโรคจิต
‎ที่มีอะไรกับกระต่ายที่สูงไม่ถึงครึ่งหนึ่งของนาย
‎- ว่าไงนะ ‎- ไม่มีใครเชื่อที่นายพูดหรอก
‎เห็นไหม นายโมโหแล้ว
‎น่าขยะแขยงมาก น่ารังเกียจจริงๆ
‎อย่าพาดพิงเธอนะ
‎อีกอย่าง นายต่างหากที่ไม่มีใครไว้ใจ
‎ฉันมีเพื่อนมากกว่านาย และใครๆ ก็ไว้ใจฉัน
‎นายพูดแบบนี้ได้ไง ครั้งก่อนที่ตลาด…
‎มีอะไร พูดออกมาสิ
‎จะเอาเหรอไง
‎พอได้แล้วพวก
‎แน่ๆ เลย ถ้าไม่มีรูอิส…
‎ก๊อกๆ
‎นี่ห้องแต่งตัวนักเรียนชายหรือเปล่า
‎โอ้โฮ
‎ฉันขัดจังหวะอะไรหรือเปล่าเนี่ย
‎เอ่อ ขอโทษนะ
‎หนึ่ง สอง สาม อันนี้เอง
‎มีแต่กลิ่นผู้ชาย
‎โทษทีนะ เจ้าหมา
‎(ชาโคเคะ)
‎แผลที่แขนขวานายคงเจ็บน่าดูเลยนะ
‎นี่น่ะเหรอ
‎เย็บไปกี่เข็มล่ะ
‎- สามสิบห้ามั้ง ‎- บ้าจังเลย
‎ไม่นานนี้ ฉันเพิ่งร้องไห้ไป ‎เพราะต้องเอาฟันกรามออก
‎เอาละ ฉันไปก่อนนะ ‎เชิญสู้กันต่อตามสบายเลย
‎ไว้เจอกัน
‎เจ้าหนุ่มสำอางนั่นใคร
‎เลโกชี่ เขาเรียกนายว่าเจ้าหมา
‎ไม่เป็นไร ฉันก็สัตว์ตระกูลหมานี่นะ
‎ทำตัวแย่มาก คืนนี้ไปเล่นงานมันกันเถอะ
‎เราจะไม่เล่นงานใครทั้งนั้น
‎ฉันจะไม่ยอมให้แกไปยุ่งกับเธออีกแล้ว
‎ตอนนี้แกต้องร้องขอชีวิตฉัน
‎เอาเลยสิ
‎ให้ฉันเห็นสัตว์กินเนื้ออย่างแก ‎ตัวสั่นด้วยความกลัว
‎เอาเลย ร้องไห้ออกมา ‎ขอให้ฉันอภัยให้สิ
‎ช่วยด้วย
‎น่าเสียดายจริง
‎ฉันต้องสั่งสอนแกด้วย
‎ว่าโลกนี้ไม่มีการไถ่บาปหรอก
‎มาละลายไปกับความมืดกันเถอะ
‎นายเป็นใครกัน
‎ฉันคือหมายเลขสี่
‎รหัสผลิตภัณฑ์หมายเลขสี่
‎ฉันอ่อนแอและตัวเล็ก แต่รับรองว่ารสชาติดี
‎กินฉันให้อร่อยเถอะ
‎เห็นแล้วนี่
‎ฉันคือคนที่ยิงเจ้านายของพวกนาย
‎ถ้าพวกนายเป็นลูกน้องมัน ก็ฆ่าแล้วก็กินฉันเลยสิ
‎ไอ้เด็กนั่นเป็นคนทำเหรอ
‎เหมือนจะเป็นแบบนั้น
‎แล้วจากนี้ไปแก๊งชิชิกุมิจะเป็นไงล่ะ
‎ใครจะเป็นผู้สืบทอด
‎หรือเราจะรวมตัวกัน หรือย้ายไปแก๊งอื่น
‎แก๊งมาดาระกุมิมันแปลกมากนะ
‎- กิ้งก่ามอนิเตอร์ในแก๊งโดคุกุมิ… ‎- ไม่มีทาง
‎- อินาริกุมิล่ะ ‎- ฉันกินเต้าหู้ไม่ได้
‎นี่
‎ไอ้เด็กนี่อยากให้เรากินมัน
‎มันทำตัวหยิ่งผยอง แต่เราก็ควรกินมันใช่ไหม
‎ฉันอยากได้เนื้อน่อง
‎ฉันอยากกินส่วนสีข้าง
‎- งั้นฉันขอต้นขา… ‎- เดี๋ยวก่อน
‎มีเนื้อเหลือเฟือสำหรับนายด้วยนะ
‎ก็ว่านายหน้าคุ้นๆ
‎อย่างที่คิดไว้เลย ไม่ต้องสงสัย
‎อย่ากินเขา
‎ฉันมีความคิดดีกว่านั้น
‎(เครือข่ายไดนะนิวส์)
‎ใช่ นั่นคือเขา
‎เขียนไว้ว่าเขาคือ "ความหวังแห่งอนาคต"
‎ตอนนี้ไม่มีอนาคตแล้ว
‎แปลว่านายคือตัวเก็งบีสตาร์คนใหม่ ‎ของโรงเรียนเชอร์รีตันเหรอ
‎ว่าไง
‎เราให้นักแสดงหนุ่มดาวเด่น ‎ที่กินพืชคนนี้เป็นหัวหน้าแก๊งชิชิกุมิดีไหม
‎อะไรนะ
‎การที่หัวหน้าตายถือเป็นโอกาสอันดี
‎ถ้าเขาเป็นตัวแทนครอบครัวเรา ‎ภาพลักษณ์ของเราจะเปลี่ยนไป
‎- อะไรนะ มันเป็นกวางนะ ‎- นั่นแหละเหตุผล
‎ไม่รู้สิ ยังไงฉันก็อยากกินเขา
‎สำรวมหน่อย
‎พวกมันพูดอะไรกันเนี่ย ‎ฉันบอกให้กินฉันแล้วนะ
‎นี่เป็นทางเดียวที่จะเอาชีวิตรอด ‎ในสังคมที่ส่งเสริมการกินพืช
‎คุยกันต่อไปเถอะ
‎ฉันจะทำให้พวกนายเลือกได้ง่ายขึ้นนะ
‎ถ้าฉันจะถูกใช้เป็นเบี้ยสำหรับพวกกินเนื้อ
‎(ชิชิ)
‎(หน้าที่และความเมตตา)
‎ไอ้หนู
‎รู้สึกยังไงบ้าง
‎แย่แล้ว ฉันยังไม่ตาย
‎เหม็นกลิ่นแมวขนาดนี้
‎ฉันเกลียดแมว
‎มากกว่าหมาเยอะ
‎เรากำลังรอให้นายฟื้นขึ้นมาอยู่นะ ‎พวกเรามาคุยกันแล้ว
‎อย่าทำเหมือนว่าฉันควรจะขอบคุณเลย
‎พวกนายน่าจะกินฉันซะตอนที่ฉันหมดสติไป
‎เราทำแบบนั้นไม่ได้หรอก
‎ให้ตายสิ
‎ไม่คืบหน้าเลย
‎นี่มันเรื่องข้อเสนอบ้าๆ นั่นเหรอ
‎ฉันไม่เอาด้วยหรอก
‎ตอนนี้ผลอยู่ครึ่งๆ
‎(ใช่ - ไม่)
‎แน่นอนว่าฉันเข้าใจคนที่ยืนกรานไม่ยอมรับ
‎นั่นคือสาเหตุที่เราตัดสินใจว่า ‎เถียงกันต่อไปก็ไม่เกิดประโยชน์
‎เราสรุปไม่ได้ถ้าไม่ลงมือทำอะไร
‎เพราะงั้น…
‎อะไรเนี่ย
‎ทำไมเราไม่มากินอาหารร่วมกันล่ะ ‎เพื่อมิตรภาพของเรา
‎นี่คือการต้อนรับจากพวกเรา
‎เราอยากให้นายคุ้นเคยกับวัฒนธรรมของเรา
‎นี่คือเนื้อของควายไร้ค่าที่ทรยศพวกเรา
‎อย่าอาเจียนนะ กลั้นเอาไว้
‎พวกมันกำลังทดสอบ
‎ว่าฉันกินอาหารแบบเดียวกับพวกมันได้ไหม
‎พวกมันกำลังสนุกกับเรื่องนี้
‎พับผ่าสิ หยุดจ้องสักที
‎ถ้าฉันกินเนื้อนี่ ก็แปลว่าฉันเข้าร่วม ‎แก๊งชิชิกุมิและเป็นเบี้ยของพวกมัน
‎แต่ถ้าฉันปฏิเสธ
‎ฉันต้องกลายเป็นชิ้นเนื้อแบบนี้แน่
‎อย่ายอมนะ ตั้งสติเอาไว้
‎นายจะทำยังไงดี รูอิส
‎พวกมันเลือกวิธีตายให้กับฉันเพื่อความสนุก ‎เหมือนว่าฉันเป็นการแสดงอะไรสักอย่าง
‎ฉันไม่ได้ใช้ชีวิตมาเพื่อตายแบบนี้
‎ให้ตายสิ
‎ทำไมตัวฉันสั่นขนาดนี้นะ
‎เหงื่อไหลไม่หยุดเลย
‎เกิดอะไรขึ้นกับฉันเนี่ย
‎เป็นเพราะฉันร้อนใจหรือเปล่า
‎ฉันต้องผ่านมันไปให้ได้
‎อร่อย
‎เอามาอีก
‎ตัวใหญ่จัง
‎- ขนขาวสะอาดมากเลย สวยจัง ‎- เขาหล่อจังเลย
‎เรามีสมาชิกใหม่ เขาจะเข้าร่วมทีมนักแสดง
‎ฉันชื่อพีน่า แกะเขาเล็ก เรียนอยู่ม.สี่
‎ฉันยังใหม่และอาจสร้างความลำบากให้บ้าง
‎แต่ฉันอยากสนุกกับทุกคน ‎หวังว่าเราจะเป็นเพื่อนกันได้นะ
‎- ยินดีที่ได้เจอทุกคนนะ ‎- เช่นกัน
‎ประธาน
‎ทำไมเราถึงรับสมาชิกใหม่เข้ามาช่วงนี้ล่ะ
‎อย่าบอกนะว่าพยายามจะให้เขามาแทนรูอิสน่ะ
‎ไม่เอาน่า ไม่ใช่สักหน่อย
‎อาจเป็นเพราะหน้าตาก็ได้
‎รูอิส นักแสดงคนดังได้ออกไปแล้ว
‎ความจริงอันโหดร้ายก็คือ ‎ชมรมละครจะประสบปัญหา
‎ถ้าไม่มีนักแสดงหล่อๆ
‎ฉันไม่ได้ว่านะ ก็แค่ความจริง
‎อีกอย่างนะ มีการพิสูจน์
‎ทางวิทยาศาสตร์แล้วว่าพวกกินเนื้อไม่มีทาง
‎หน้าตาดี ‎เพราะพวกเขาต้องทรมานอยู่ทุกวัน
‎กับความปรารถนาและสัญชาตญาณ
‎- ว่าไงนะ ‎- คิดว่านายเป็นใครกัน
‎นายจะบอกว่าสัตว์กินเนื้อ ‎น่าเกลียดทุกตัวอย่างงั้นเหรอ
‎ฉันมีข้อดีอย่างเดียวคือหน้าตา
‎ฉันน่าเกลียดก็ไม่เป็นไร
‎จะเป็นอะไรก็ได้ทั้งนั้น
‎ใจเย็นๆ ไว้
‎หวังว่าเขาจะไม่ก่อเรื่องแปลกๆ ขึ้นมานะ
‎เพราะงั้นไงถึงมีเหตุเขมือบนักเรียน ‎ตอนฤดูใบไม้ผลิ
‎นักแสดงดาวเด่นหายตัวไป
‎แถมยังมีหมาป่าที่มีบาดแผลต่อสู้ ‎ที่น่าประทับใจอยู่ที่แขนด้วย
‎อะไรกัน ฉันก็แค่สัตว์ธรรมดา
‎อีกอย่าง ฉันทำงานหลังเวที
‎นายได้แผลแบบนี้มาได้ไง ‎ทั้งๆ ที่นายขรึมแบบนี้
‎นายนี่ดูจะบ้าจริงๆ นะ ‎ฉันจะพยายามไม่ยั่วโมโหนาย
‎นี่
‎เลโกชี่เป็นสมาชิกชมรมละคร ‎ในฐานะสัตว์กินเนื้อมานานมากแล้ว
‎ใช่แล้ว เราไม่ยอมให้นาย ‎ว่าเขาเสียๆ หายๆ หรอก
‎ทุกคนมาขวางการตามหาคนร้ายของฉัน
‎ดูสิ เลโกชี่ไม่ค่อยโมโหแบบนี้เลยนะ
‎ขอตัวนะ ฉันง่วงมากแล้ว
‎ไอ้แพะอวดดีนั่น
‎ฉันอยากจะขยี้มันแล้วเอาไปต้มกิน
‎ต่อให้เราอยู่บนดาดฟ้าก็เถอะ ถ้านายพูด ‎อะไรแบบนั้นอีก ฉันจะไปแล้วนะ
‎ถึงนายจะพูดแบบนั้น
‎แต่นายก็มาประชุมสัตว์กินเนื้อ ‎ทั้งที่นายแทบไม่เคยมา
‎นายก็รู้สึกอัดอั้นเหมือนกันใช่ไหมล่ะ
‎ฉันรู้ว่าทำไมนายถึงมา เลโกชี่
‎นายคิดว่าคนที่เขมือบเท็ม ‎คือพวกเราคนหนึ่งใช่ไหม
‎เรื่องที่นายพูดในห้องแต่งตัว…
‎ใช่ ต้องบอกเลย ฉันรู้สึกเจ็บเหมือนกันนะ
‎ขอโทษด้วยนะ
‎แต่ว่า…
‎ฉันมาที่นี่วันนี้ก็เพราะ
‎ฉันอยากคุยกับทุกคนให้ชัดเจน
‎ฉันก็เป็นผู้ต้องสงสัยเหมือนกัน รู้ใช่ไหม
‎เพราะฉันเป็นหมาป่า
‎พวกเราทุกคนที่นี่ปฏิเสธไม่ได้ว่า ‎เราไม่มีทางเขมือบเท็ม ใช่ไหมล่ะ
‎เพราะงั้น…
‎คือ…
‎ฉันอยากให้ผู้อื่นเลิกสงสัยสัตว์กินเนื้อ
‎สิ่งที่เราควรทำตอนนี้
‎คือปกป้องสัตว์กินพืชในชมรมละครทุกๆ วัน
‎นั่นคือสิ่งสำคัญที่สุด
‎หรือพูดได้อีกอย่างว่า สิ่งที่เราควรทำคือ
‎ทำให้สองฝ่ายเข้าใจกันมากขึ้น
‎ให้พวกเขาอยู่ด้วยแล้วสบายใจ
‎- และยิ่งไปกว่านั้น… ‎- พอได้แล้ว
‎อย่าทำอะไรที่นายไม่รู้เรื่องเลย ไอ้งั่ง
‎ถึงไม่บอก พวกเราก็เกรงใจ ‎พวกสัตว์กินพืชกันอยู่แล้ว ให้ตายสิ
‎ครั้งนี้เขาพูดถูก
‎การกระทำมันสำคัญกว่าคำพูด
‎ว่าไงนะ
‎นายนอนกับกระต่ายนั่นใช่ไหม
‎ที่เราสงสัยก็คือ…
‎สัตว์กินเนื้อตัวใหญ่ๆ ‎มีอะไรกับกระต่ายได้หรือเปล่า
‎ถ้าพวกนายจะคุยเรื่องนี้ ฉันไปละนะ
‎เดี๋ยวสิ อย่าเพิ่งไป
‎- มันเป็นไปได้จริงเหรอ ‎- มันเป็นยังไงเหรอ ทางกายภาพน่ะ
‎- ต้องพยายามหนักเลยไหม ‎- ต้องเกิดอุบัติเหตุครั้งใหญ่แน่ๆ
‎เข้าใจแล้ว
‎นายไม่ได้ทำอะไร
‎ฟังนะ
‎ยังไงซะ ฉันก็ไม่มีทางบอกพวกนายอยู่แล้ว
‎ความทรงจำในคืนนั้น
‎คือที่มาของพลังที่มากพอ ‎ที่จะใช้ชีวิตอย่างบริสุทธิ์ตลอดไป
‎จริงๆ นะพวก
‎เพราะงี้ไงนายถึงโรคจิตของจริง เลโกชี่
‎ตอนนี้ฉันเข้าใจสาเหตุที่นาย ‎มองเห็นด้านมืดของตัวเองแล้ว
‎ความรักของนาย
‎คงใกล้เคียงกับ "ศรัทธา"
‎อะไรนะ
‎เป็นไปได้ไหมว่านายกำลัง ‎รับมือกับความรู้สึกที่มีต่อเธอ
‎ด้วยการดูแลสัตว์กินพืชทั้งหมด
‎ทั้งเรื่องของเท็ม กับที่รูอิสลาออกไป
‎ฉันไม่รู้หรอกว่าสถานการณ์เป็นไง
‎แต่ฉันคิดว่าความรู้สึกนายอาจจะ ‎จริงจังเกินไปสำหรับสาวม.ปลาย
‎นายควรสนุกกับความรักนะ
‎ใช่ นั่นแหละสิ่งที่ฉันอยากพูด
‎เป็นหวัดเหรอ
‎ใช่ ไม่ได้กลิ่นอะไรเลย
‎งั้นถ้านายอยากดวลตัวต่อตัว ‎กับเลโกชี่ ตอนนี้คือโอกาสใช่ไหม
‎ไม่เอาน่า บิล
‎(เธอทำอะไรอยู่)
‎มีอะไรเหรอ
‎ปกตินายไม่ค่อยส่งข้อความหาฉันกลางคืนนะ
‎ใช่
‎ว่าไง มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า
‎ก็เปล่าหรอก
‎นายนี่แปลกจัง
‎น่ารักจัง
‎มือเธอเป็นอะไรเหรอ
‎ฉันทำมีดบาดตอนเรียนทำอาหาร
‎ฉันโดนมีดบาดตอนหยิบมีด
‎เมื่อไม่นานมานี้
‎ฉันคงหงุดหงิดทุกครั้งที่มีใครย้ำเตือน
‎ถึงความแตกต่างทางกายภาพของเรา
‎แต่ตอนนี้ ฉันรู้สึกมีความสุขอยู่ข้างใน
‎จากนี้ไป ฉันยังปกป้องเธอได้
‎ผู้หญิงคนนี้
‎ไม่ใช่ "ศรัทธา" อะไรหรอก
‎ฉันมองเธอแบบที่ผู้ชายมองผู้หญิง
‎นายสูงเกินไป
‎ปกตินายจะย่อตัวนี่
‎ใช่ จริงด้วย
‎นี่มัน…
‎ไม่ต้องพูดอะไรนะ
‎โอเค
‎ฮัล
‎เธอยัง…
‎มีใจให้รูอิสหรือเปล่า
‎ว่าไงนะ
‎ทำไมถึงถามแบบนั้นตอนนี้ล่ะ
‎แปลกจัง
‎ตอนนี้หัวใจฉันเงียบมาก
‎เดี๋ยวสิ
‎เลโกชี่
‎นายไม่เข้าใจอะไรเลยเรื่องฉันกับรูอิส
‎แค่สีหน้าเธอตอนนี้ก็พอแล้วล่ะ
‎อะไรนะ
‎อีกอย่าง…
‎ฉันไม่ได้หวังว่าเธอต้อง ‎เป็นแฟนฉันหรอก ฮัล
‎ฉันแค่ดีใจที่เธอยังมีชีวิตอยู่
‎นั่นคือสิ่งที่ฉันคิดได้
‎นายพูดอะไรน่ะ
‎จากนี้ไป ให้ฉันคอยปกป้องเธอห่างๆ นะ
‎เลโกชี่
‎ความรักของฉันคือ
‎คำอธิษฐานสำหรับเธอ
‎ใจฉันจะอยู่กับสัตว์กินพืชเสมอ
‎เหมือนที่อาโอบะพูดไว้เป๊ะเลย
‎แต่ฉันคิดว่านี่เป็นหนทางที่ถูกต้อง ‎สำหรับความรักนี้
‎หนทางที่ถูกต้อง
‎สำหรับสัตว์กินเนื้อ
‎คำบรรยายโดย ฐานิต พันธุ์เจริญ