NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
NIESPODZIEWANY ATAK
Tem.
Alpaki mają inne futro niż owce, nie?
Lepszej jakości.
Dotknij, jak chcesz.
Chętnie.
Śmiało.
Rzeczywiście.
Moment.
Czemu mi się to przypomina?
Nie byłem zżyty z Temem.
Chcę znaleźć tego, kto go pożarł,
ale nie z poczucia obowiązku,
lecz…
Mięsożer… Jaki wielki!
Niedobrze!
Kim jesteś?
Ejże!
Cholera.
Co się dzieje?
Przez to przeziębienie
niczego nie czuję.
Ty…
To ty zabiłeś Tema.
Grozisz mi?
Mam przestać węszyć?
Lubisz się chwalić siłą ramion.
Też jestem mięsożercą.
Lepszej jakości.
Dotknij, jak chcesz.
Tem…
Wybacz słowa o tym, że nie byliśmy zżyci.
Przyjaźń roślinożercy z mięsożercą…
to coś wyjątkowego.
Najważniejsza rzecz, o której należy pamiętać.
Nie wiesz, jak to jest
żyć w nieustannym strachu.
Ma rację.
Hal, możesz być szorstka.
Teraz rozumiem.
Odpłacę się za dobroć roślinożerców w taki czy inny sposób.
Muszę zebrać informacje.
Smakiem i dotykiem.
Jakie ma uzębienie?
Czy to smak mięsa?
Oddawaj!
Twoja ślina!
Skup się na zmysłach.
Ten smak.
Zapamiętaj go.
W takim razie
powinienem wcześniej pocałować Hal po raz pierwszy.
Co? Poważnie?
Ale wstyd!
Trzeba było uważać, jak zaatakował ogon.
To twój telefon?
LEGOSHI
Co tam, Legoshi?
Słyszę, jak oddycha przez nos. Jest chory.
Pewnie tak prosi o chusteczki.
Skąd wiesz?
Długo już go znam.
ZAKAZ BIEGANIA
Legoshi? Halo?
Wszystko gra?
Powiedz coś.
Legoshi!
Ten dźwięk…
Im jestem starszy,
tym mniej zrobię dla Legoshiego.
Fakty są takie,
że zawsze o tym wiedziałem.
Nie dałem rady mu powiedzieć, gdzie jestem.
Mam nadzieję, że nie spanikuje, gdy mnie zobaczy.
Legoshi!
Hej!
Jack, dziękuję.
Nie umieraj! Poznajesz mnie?
Tak, poznaję. Rozwiąż mnie.
Kto ci to zrobił?
Nie wiem.
No to…
przez jakiś czas nie będzie mnie w szkole.
Przekażesz, że muszę się zająć chorym dziadkiem?
Co? Dlaczego?
Jeszcze coś.
Pożyczyłem podręcznik do matmy od Kola.
Jest w moim biurku. Oddasz mu?
Zajmij się tym.
Lepiej się czuję, gdy cię widzę.
Musisz iść do lekarza.
Trzeba cię opatrzyć.
Nie. Jeśli zostanę w szkole, gość mnie zabije.
Dokąd pójdziesz?
Lepiej, żebyś nie wiedział.
Wrócę. Na pewno.
O co chodzi?
Wiesz, że już wiem.
Legoshi.
Od kilku miesięcy trzymasz dystans.
Nie wrócisz, prawda?
Zawsze miałem nadzieję…
że znormalniejesz i będziesz szczęśliwy.
Kiedy to się zaczęło?
Im silniejszy byłeś, tym bardziej nieszczęśliwy.
Dłużej nie dam rady.
W tamtej chwili
Jack myślał jasno, choć tak się oddalił.
Jack o złotym futrze opłakuje przyjaciela,
a ja milczę, pokryty ciemnoczerwoną juchą.
Staliśmy się zupełnie inni.
Moja siła…
nie ma mnie uszczęśliwić.
Legoshi.
To jedyny dorosły, na którym mogę polegać.
Potrzebuję porady.
Od splamionego pożądaniem strażnika czarnego rynku.
Nawet jeśli paru słów.
Przepraszam.
Macie trawę bambusową?
Ile pęczków?
Kretyn ze mnie.
Co się stało?
Przepraszam.
„Potrzebuję rady”, nieszczera wymówka.
Szukam jedynie w kimś oparcia.
Niech pani najpierw obsłuży mnie.
Potrzebuję 50 kilo trawy bambusowej, pięć pęczków bambusa Narihira,
do tego 30 kilo suszonych liści bambusa Okame, które zamawiałem.
Oczywiście. Sporo pan je, panie Gohin.
Wszystko pan zabierze?
Tak.
To ty.
Mimo ran zdaje się, że sobie radzisz.
Nie szukam ani rady,
ani oparcia.
Panie Gohin!
Niech mnie pan szkoli!
Odmawiam.
Do zobaczenia.
W twojej szkole ukrywa się mięsożerca, który pożarł roślinożercę.
Mało tego, do zdarzenia doszło na kółku teatralnym, do którego należysz.
Przyciągasz nieszczęścia, co?
Nie mam wątpliwości, że dziś napadł mnie sprawca.
Był niezwykle silny.
Nie może być na wolności.
Zatem?
Cóż.
No?
Chcę być silny.
- Proszę nauczyć mnie walki… - Odmawiam.
Co?
Może zapomniałeś,
ale jestem lekarzem na czarnym rynku.
Taka bomba jak ty będzie mi tylko przeszkadzać.
Bomba?
Nie wpadam w szał ani znienacka nie krzyczę.
Shishi-Gumi, mafia, której szefa załatwiłeś,
rośnie teraz w siłę.
Niech to.
Jeśli cię złapią podczas tego „szkolenia”,
nie wystarczy im twoja szybka śmierć.
Nie moja sprawa, co ci zrobią,
ale nie będę się w to mieszał. Tylko sobie zaszkodzę.
Wypij herbatę i odejdź.
Nigdy nie zwracałem na siebie uwagi. Nic mi nie będzie.
Postaram się być niewidocznym.
Jak zamierzasz się skradać, mając takie gabaryty?
Będę mieszkał i pracował tutaj.
A szkoła?
Mam przerwę.
Niedoczekanie!
A jeśli nie skończysz szkoły? Panuje bezrobocie.
No to… nie mogę niczego zmienić?
Nie chcę dłużej biernie się przyglądać.
Rety.
Mocne słowa.
Nie przeszkadza mi ta niedojrzałość.
Uspokój się i usiądź. Mam genialny plan.
Jaki plan?
Co pan zrobi?
Jeśli mam cię szkolić, udowodnij, że się nadajesz.
Takie są zasady podziemia.
Nie ruszaj się.
Potraktuj to jak rytualną inicjację.
Rozumiem.
To dziś.
Mój koniec.
HAPPY & HEAVEN TEATR DŻUNGLA
W tym miejscu
im bardziej rozebrana tancerka,
tym bardziej jęczy mięsożerna widownia.
Cześć, Cosmo!
O co chodzi?
O nic.
Znów wszyscy przyszli dla ciebie?
Przyszli zobaczyć występ,
który rozbudzi ich apetyt i seksualne żądze.
Ty to masz szczęście.
Nawet nie musisz się starać, bo jesteś roślinożerna.
Mam masę mięsożernych tancerek.
Tylko tak dalej, a cię zwolnię.
Coś szef chciał powiedzieć?
Tak. Chodzi o to,
że goście chcą, żeby usunąć klatkę.
Nie mam nic przeciwko.
Nie.
Lepiej nie.
Nie chcę, żeby kolejną tancerkę
pożarł klient, któremu odbiło.
A teraz gwiazda wieczoru! Przed wami Cosmo,
jedyna roślinożerna tancerka!
Miłego występu. Przypominamy o chowaniu kłów i pazurów.
Roślinożercy z czarnego rynku stawiają czoła śmierci.
Ale ja nadal się trzymam,
bo tutaj mogę być sobą.
Wycisnę z mięsożerców, ile się da, zanim będzie za późno.
Gdy umrę, dam się pożreć do cna.
Nie będę was dłużej trzymać w niepewności.
Woń nagiej roślinożerczyni
jest świeższa i słodsza
niż zapach surowego mięsa.
Rozbudzę wasz apetyt
i pożądanie.
To wy jesteście w klatce.
Ja wami rządzę.
Kto mi zabrał drabinkę?
Rozumiem.
To dziś.
Mój koniec.
Okropnie gorąca atmosfera.
Ale scena to święte miejsce.
Ktoś, kto bezczelnie przerywa występ,
nie ma prawa na niej stać.
Przywrócimy do porządku gości, którzy nie potrafią się zachować.
Wszystko w porządku?
Co tu robi roślinożerca?
Najbardziej gardzę
nie mięsożercami, którzy chcą mnie pożreć,
lecz tymi, którzy mi współczują.
I roślinożercom, którzy chcą sobie popatrzeć.
Stój tak, a sam oberwiesz!
Dzieci powinny być już w łóżku.
- Szefie… - Tak?
Dziękuję.
Gdyby nie Shishi-Gumi…
Pomagamy słabym, niszczymy silnych.
To nowe oblicze Shishi-Gumi.
Więc chodziło o gniew.
Wszędzie spotykam takich mięsożerców.
Jesteś szefem Shishi-Gumi?
Kazałaś mi iść do domu.
Czarny rynek jest moim domem.
Miło poznać drugiego roślinożercę.
Dzisiejsze wino jest wyjątkowo słodkie.
Otrzymaliśmy kolejne zlecenie ochrony.
Właściciel jest niewielki, ale ma koneksje.
Dzięki szefowi Shishi-Gumi będzie się rozwijać.
Skorzystaliśmy na reformie.
Beze mnie dawno by was zmietli.
Niech szef tak nie mówi!
Dawno nie jedliśmy tak pysznego posiłku.
Prawda?
Nie jest to moje ulubione pożywienie.
Cóż, jak mówią: „Kiedy wejdziesz między wrony”…
To tyle.
No dobrze.
Szef się już najadł?
Macie większe żołądki. Jedzcie.
Szef to jest gość.
A jak.
Cholera!
Tego
moje ciało nie zniesie. Co za wstyd.
Na razie żywię się energetykami.
Szefie.
Tak, Ibuki? Następnym razem pukaj.
W porządku?
Źle szef wygląda.
Nic mi nie jest.
Czego chcesz?
Chudnie szef w oczach.
Niedobrze.
Czyżby wyczuł, że słabnę?
To ja zasugerowałem, żeby mianować cię szefem.
Czuję się odpowiedzialny.
Co to?
MIX SAŁATEK
Pierwszy raz kupowałem warzywa. Stresowałem się.
Kpisz ze mnie?
Spodziewałem się, że szef to powie.
Ale musi szef zacząć o siebie dbać.
Ta rola to nie tylko zwierzchnictwo nad Shishi-Gumi.
Nie może szef nam umrzeć.
Do tego serce nam się kraje,
gdy nasz młody szef przez nas słabnie.
Szefa ciało to nasz atut.
Proszę zjeść.
Chcesz zobaczyć, jak łapczywie pożrę te warzywa,
żeby mnie wyśmiać?
- Co? - Nie doceniasz mnie!
Skądże. Jak szef może…
Szefie, przyszedł jakiś młody wilk.
Żąda spotkania.
Wilk?
Tknijcie mnie, a ugryzę!
Chcę się z nim widzieć!
Napisy: Konrad Szabowicz