NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
NAZYWAJ RZECZY PO IMIENIU
Co mam robić?
Nie sądziłam, że tak łatwo mi pójdzie.
Muszę go spytać, czemu dołączył do szemranej organizacji.
Tak nie można.
Muszę go zabrać.
- Wiesz… - Tak?
Czy Legoshi wrócił bezpiecznie do szkoły w dniu festiwalu?
Tak.
Ale był ranny.
Była z nim biała króliczyca?
Dość niska, do pasa.
Nic się jej nie stało.
Rozumiem.
Nie jestem zaskoczony.
Jedynie zdziwiony, że mnie znalazłaś.
Domyśliłam się po tym, co mówiłeś dzień przed festiwalem.
Dziś mogę umrzeć.
Rouis, co ty…
Co robi na scenie mężczyzna, który nie umie ocalić ukochanej?
Zmokniesz.
Jestem bezradny
wobec władzy, instynktów i siły.
I ja mam być bohaterem?
Co za ironia.
To puste bałwochwalstwo.
Mam dość kłamstw.
Wybacz. Niedługo wrócę.
Rouis.
Zyskałam pewność, gdy usłyszałam, że Legoshi walczył z Shishi-Gumi.
Szukałam czarnego rynku, choć nie chciałam tu przychodzić.
- Dzięki. - Nie chcę podziękowań.
Dlaczego, Rouis?
A jeśli nie będziesz mógł wrócić?
Niezależnie od rozwoju cywilizacji
zawsze zwycięży instynkt i siła.
Ja mam ukryć prawdę za zasłoną
i stać się symbolem moralności i sprawiedliwości.
Zrezygnowałem.
Zbrukany kłamstwami i słabością
jeleń Rouis nie ma miejsca w szkole.
To…
Wyrosłaś na piękną kobietę.
Masz złamane serce?
Nie!
No, nie do końca.
Cieszę się, że miło to wspominasz.
No nie, źle mnie zrozumiałeś.
Hej!
Rouis.
Ty także wyglądasz dostojniej.
Jeszcze się nie stoczyłeś.
Nadal masz wiarę.
Daj spokój.
Ktoś zły się tak nie uśmiecha.
Sporo dziś narzekasz.
Postanowiłem zaakceptować to społeczeństwo.
Chcę być silny w pełnym znaczeniu tego słowa.
Dzięki Shishi-Gumi zrozumiałem,
że oni też każdego dnia walczą
ze swoim instynktem.
Ibuki.
Dobrze zrobiłem, puszczając młodego?
Jest zdeterminowany.
Niedługo wróci.
Zdeterminowany?
Jak odzyskamy pozycję, pozbędziemy się go.
Jak go przyrządzimy?
Nie nazywaj go młodym.
To nasz szef.
Jeśli choć spróbujesz go ugryźć,
będziesz naszym kolejnym posiłkiem.
Przepraszam.
Wyszedłeś z wprawy.
To prawda.
Ty przeciwnie.
Jestem teraz najlepsza w kółku.
Rouis.
Czy nasze spotkanie to też jedno z tych kłamstw?
Nie lubisz gołosłowności,
ale sądzę, że mięsożercy i roślinożercy mogą się zrozumieć.
Mimo to…
Jesteś głupcem, skoro udajesz, że się z tym godzisz.
Chodzi o to, że…
przestałeś o sobie decydować.
Społeczeństwo nie determinuje twojego życia.
Tylko ty sam.
Ja będę dalej decydować o swoim.
Jesteś głupcem!
Pożałujesz tego!
Gdy będę już szanowana, zobaczysz, że tak nie można.
Zachowujesz się jak dziecko, ale już jesteś szanowana.
Gdzie ten Legoshi?
Przypomina podlotka z pierwszym chłopakiem.
Zadzwoń do niego.
Dobra.
Nie ma sensu.
Legoshi już nie wróci.
Nie żyje już w tym świecie, co my.
Dlatego go nie powstrzymałem.
Nawet się nie pożegnałem.
Legoshi?
Wróciłem.
Wybaczcie. Sporo się wydarzyło, a mnie nie było całą noc.
Co to jest?
Wszystko w porządku?
Tak.
Ale…
Wezmę prysznic.
To był Legoshi?
Nie wiem. Chyba nie.
Pachniał jak Legoshi.
Przepraszam. Słucham, Legoshi.
Zaskoczyła mnie twoja przemiana.
Sporo się wydarzyło.
I za krótko się ściąłem.
Jest mi zimno i się trochę niepokoję.
Na pewno. Nie poznałem cię.
Wziąłem cię za chorego lisa.
Czyli musisz w nocy zajmować się chorym dziadkiem?
Tak. Spróbuję przychodzić na kółko,
ale sprzątanie muszę zostawić wam.
Przepraszam za kłopot.
Nie szkodzi.
Rozumiemy, prawda?
- Tak. - Jasne.
Nie musisz przepraszać.
Dziękuję wam.
Fajny fryz.
Gohin mi wytłumaczył,
że codziennie muszę się stawiać na kółku
i odstraszać zabójcę.
Dopóki tu jestem, nie dam nikomu zginąć.
Nie pomogę przy sprzątaniu,
ale będę ciężko pracował.
Dziękuję.
Biały Legoshi, tak czy nie?
Być może.
Jak przywyknę, będę na tak.
Stuprocentowe tak!
Wygląda tak elegancko i stylowo!
Dzień dobry!
Jest trzecia w nocy.
Jak się macie, nocne marki?
Słuchacie nietoperza Bellano.
Zajrzę do niego.
Legoshi!
Opanowujesz się?
Minęły dopiero trzy dni.
Najgorsze przed tobą.
Słuchasz mnie?
Słyszę!
Ten trening jest chory!
Nie mogę opanować ślinotoku.
Nos też walczy.
Zaraz zwymiotuję.
Posłuchaj mnie.
Musisz przezwyciężyć pragnienie mięsa.
Nauczyć się wzmocnić ciało bez mięsa.
Dokonałeś wyboru.
Twoja natura to mroczna, brutalna mięsożerność.
Szał, nienawiść, lęk
i stres dają ci siłę.
Zgromadź stres i wybuchnij!
Stawię temu czoła.
To ciężar dla duszy.
Doprowadzi mnie na nowy poziom.
Blado wyglądasz.
Po tym w szkole nie będzie ci łatwo.
Ale to był twój wybór, Legoshi.
Szkoła w dzień
i trening do świtu.
Podróż pieszo, nie pociągiem.
Chcesz się poddać?
Nigdy.
Mięsożercy żywią się mięsem roślinożerców.
Potrzebują mięsa, by mieć silne, zdolne do walki ciało.
Ja chcę chronić roślinożerców.
Jedzenie ich mięsa nie miałoby sensu.
Mięsożerni sportowcy i żołnierze potajemnie jedzą mięso.
Ja nie mogę.
Rozumiem, ale ja tego nie zrobię.
Wiedziałem, że to powiesz.
„Nie chcę jeść mięsa”, „Będę chronić roślinożerców”.
Ideałami się nie pożywisz, Legoshi.
Zrobię wszystko, by nie jeść mięsa.
Wrócę jutro.
Legoshi.
Marnie ostatnio wyglądasz. Czy coś się stało?
Co to za wytworna gadka?
Jestem zaskoczony.
Prezes kazał mi dbać o maniery.
Poważnie, wszystko gra?
Ostrzygłeś się, schudłeś…
To przez chorobę psychiczną?
Nie martw się.
Miałem ci dziś pokazać magazyn.
Liczyłem, że zaciekawi cię praca za kulisami.
Nie zaciekawi.
Nie?
Przykro mi.
W tej skrzyni są wszystkie nasze kostiumy.
W tamtej materiały…
Skąd dochodzi ta woń samicy?
Mogę już iść?
Masz czerwony policzek. Co się stało?
Tutaj?
To banał.
Zostałem spoliczkowany.
Całowałem się z dziewczyną
i pomyliłem jej imię.
Taka wtopa.
Rozumiem. Masz sporo na głowie.
Masz dziewczynę?
Nie.
A podoba ci się jakaś?
- Koniec rozmowy. - Dlaczego? Dokąd idziesz?
Niech mnie.
Chciałem o niej zapomnieć, żeby skupić się na treningu.
Hal!
Zaczekaj!
Widać to po tobie.
Masz kogoś na oku.
Jak pies.
On mnie nie zrozumie.
Tacy jak on ulegają żądzom.
Opowiesz mi o prawdziwej miłości?
Dlaczego mamy uprawiać monogamię?
Bo inaczej to niewierność?
Każdy inaczej rozumie wierność, nie?
Dla mnie oznacza ona dobrą zabawę.
Moralność donikąd nas nie zaprowadzi.
Dlatego…
jeśli kiedykolwiek mnie pożresz,
nie będę ci tego mieć za złe.
Na przykład…
gdybym znalazł się w ciemności
z dziewczyną, od razu bym ją pocałował.
Nie masz ochoty mnie pożreć?
Pewna owieczka nie miałaby nic przeciwko.
Od siedemnastu lat jestem wilkiem.
To dla mnie zupełna nowość.
Czysta, wszechogarniająca nienawiść do roślinożerców!
Nie jem mięsa, nie mam dziewczyny
i niczego nie potrzebuję.
Jestem wilkiem Zen.
Czyżby? W porządku.
Ale zgłodniałem! Idę na stołówkę.
Chcę warzyw!
Szlag.
Nie jest nieco za późno?
Masz 18 lat i zaczynasz się buntować?
To nie bunt, ojcze.
REZYGNACJA ZE SZKOŁY
Czas pożegnać
naszą udawaną relację.
Wyjaśniłem okoliczności.
Podpisz oświadczenie.
Już wiesz,
że nie będę trybikiem w twojej firmie.
Minęło 13 lat,
odkąd cię kupiłem za siedem milionów.
Żałuję, że okazało się to nietrafioną inwestycją.
Co sobie wtedy myślałeś?
Dobrze pamiętam.
Był zimowy poranek, czuć było rześkie powietrze.
Cieszyłem się, że tego dnia ujrzysz świat.
Uśmiechnąłem się do siebie.
Pomyślałem, że mnie porzucisz bez słowa.
Ktoś, kto ci się sprzeciwia, byłby dla ciebie bezużyteczny.
Widywałem cię raz w miesiącu podczas kolacji.
Nie wiedziałem, co ci siedzi w głowie.
Mimo to zawsze cię podziwiałem.
Mówiłem ci, ojcze.
Jestem przywódcą Shishi-Gumi.
Podpisz to. Ale już.
Nie mogę ci już sprawiać kłopotów.
Proszę.
Napisy: Konrad Szabowicz