NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
Mówi się, że pomidory najlepiej smakują latem,
ale najlepsze są jesienią i wczesną zimą.
Przepraszam.
Tak?
To może potrwać.
Zaczekamy.
Spoko.
Lubię gotować.
Czasami gotuję dla współlokatorów.
Czuję wtedy spokój.
WALKA Z PRAGNIENIAMI
Proszę.
Jedzmy.
Riz świetnie gotuje.
Wszystko ma zawsze wyrazisty smak.
O nie. Znowu.
Będę bardziej uważał.
Jak to się stało?
Tamtej nocy straciłem smak.
Zjadłem alpakę Tema za jego zgodą.
Jestem jedynym niedźwiedziem, który się zaprzyjaźnił z roślinożercą.
Składniki same mi się oddały,
więc pożarłem go spokojnie i powoli.
Moja pamięci, bądź piękna.
Nie zapomnij smaku Tema.
Jesteśmy przyjaciółmi.
Pozwól, by wspomnienia tej nocy przywoływały piękne obrazy.
Akceptuję cię takim, jaki jesteś.
Posiłki dają radość.
Tem, uśmiechałeś się, gdy cię pożerałem.
To ty pożarłeś Tema, nie?
Póki żyję, nie pozwolę na kolejne pożarcia.
Zniszczę cię w imieniu Tema.
Ujawnią prawdę.
Zniszczą przyjaźń między mną a Temem. Moje życie w szkole.
Muszę ich uciszyć.
Przeklęty baran i zboczony wilk.
Co się ze mną dzieje?
Spotkałem Rouisa.
Muszę pomyśleć, co zrobić z Rizem.
Zeszłej nocy miałem mokry sen o Hal.
Przepełnia mnie żądza.
Ale to nie pierwszy raz.
Tylko pojawiają się nowe scenariusze.
Sen był wyraźny.
Przepełnia mnie żądza.
Która część mojego mózgu za nią odpowiada?
Miękka część, której w moim ciele już nie ma.
Co ty?
Co?
Co ty robisz tą ręką?
To prawdziwa ty!
Prawdziwa?
Rzadko cię tu widuję.
Wpadłam tylko.
Skończyłeś zajęcia?
Chciałam z tobą poważnie pogadać.
Masz czas po zajęciach?
Tak. Skoczymy gdzieś?
Proszę.
Dzięki.
Ciekawe, czy coś sobie przysiągł.
Jest taki miły.
Wszystko w porządku w szkole?
Jakoś idzie, jak zwykle.
Jest młodszy ode mnie, a zachowuje się jak mój ojciec. Zabawne.
Rouis przeciwnie. Był jak dziecko.
Był niepewny siebie, ale uparty.
Nietaktowny. Wydawał się samotny.
Piękny dziś dzień, prawda?
Legoshi.
Kocham cię.
Tak bardzo cię kocham.
Naprawdę?
Tak.
Pierwszy raz powiedziała mi to w twarz.
Dziękuję.
Jesteś silny, dobry, wielki i można ci ufać.
Im bardziej cię kocham, tym bardziej się martwię o Rouisa.
Co?
Powiedziałam coś nie tak.
Nie kocham go już.
Posłuchaj mnie.
Nie jestem z nim w związku.
Po prostu się o niego martwię.
Nie odpisuje ani nie odbiera.
Roślinożercy i mięsożercy inaczej reagują na brak kontaktu.
Nie umiem się nie martwić.
Czuję się bezradna.
Chcę odwzajemnić uścisk.
W snach trzymam cię mocno,
dotykam cię…
Jesteś taka maleńka.
Jej małe ciało…
Co chcesz powiedzieć?
To mnie definiuje.
Odkąd cię wtedy zaatakowałem,
próbuję sobie poradzić z dzielącymi nas różnicami.
Nikogo nie zasmucę.
Legoshi.
Dam z siebie wszystko.
Ale ty jesteś dziwny.
Przytulę cię, gdy to zakończę.
Twoje rogi pięknie dziś pachną.
Użyłam wosku z miodem. Nadaje połysk.
Rzeczywiście. Piękne.
Należysz do kółka teatralnego, nie? Jak tam jest?
Dostałem główną rolę w noworocznym przedstawieniu.
Może wpadniesz popatrzeć?
Jasne. Co to za rola?
Zagram pięknego chłopca, którego duszę zabiera śmierć.
Na końcu ginę.
Giniesz?
Tak.
Riona.
Płakałabyś, gdybym naprawdę umarł?
Śmiałabym się.
Kim jest Riona?
Nikt nie przyjdzie na twój pogrzeb, jak będziesz mylił panny.
Znowu się pomyliłem.
Dziewczyny ranią mnie słowami.
Weź się w garść!
Kiepsko się ostatnio czuję.
Pasuje mi rola zwieńczona piękną śmiercią.
Nie mogę się doczekać próby.
Wystraszyłeś mnie.
Mordercy korzystają z łazienki?
No pewnie.
Powiedz Legoshiemu, żeby zostawił mnie w spokoju.
Dlaczego?
Jeśli dacie mi spokój,
będę mógł w spokoju wspominać Tema.
Jeśli zniszczycie naszą przyjaźń,
uciszę Legoshiego i być może pożrę ciebie.
Zacznę od głowy.
Nie radzę.
Rogi będą ci przeszkadzać i zepsują smak…
Nie mogłem się powstrzymać. Pachniał miodem.
Na razie.
Mój palec… Nie odgryzł go.
Wspaniale.
Tak mi ulżyło, że mogę nawet leżeć w kiblu.
Bardziej chcę żyć, niż się spodziewałem.
Jestem Śmierć. Przychodzę po twoją duszę.
Adler.
Jeśli masz ostatnie słowa, kosa ich wysłucha.
Dobry jestem, co?
Od razu mi lepiej.
Czy ciebie i inne Śmierci ucieszy moje błaganie o życie?
Co?
Me życie jest bezwartościowe, lecz jest moje.
Świetnie. Pamięta tekst.
Lęk przed śmiercią także jest mój.
Usłyszysz wołanie mego serca, lecz nie mej woli.
Zabij mnie, jak chcesz!
Nie boję się ciebie!
Wszystko gra?
Dajcie tu jakąś szmatę.
Pina, co z tobą?
To znaczy?
Widziałeś?
Rozumiem. Nie ma nic do dodania.
Free, weź broń.
Dlaczego?
Zabijesz mnie.
Gdyby mi odbiło i spróbowałbym pożreć szefa.
Jeśli zacznę go traktować tak, jak lew traktuje jelenia,
zastrzel mnie.
Cóż.
To stresująca robota.
Wymaga poświęcenia.
To nic złego. Dzięki szefowi prosperujemy.
Naprawdę tak było?
Kiedy ty bujałeś się na czarnym rynku.
Spokojnie, zająłem się tym po swojemu.
Niemożliwe.
Wiedziałem, że jest groźny.
Musimy coś zrobić, nim kogoś zaatakuje.
Zgadzam się.
Dlatego mam plan.
Plan?
Będę przynętą.
Nie wyglądam pysznie?
Zwabię go. A ty…
Nie ma mowy.
To zbyt niebezpieczne.
Zostawiłem już liścik.
Co?
Cała podłoga jest w sierści.
Jak dywan. Nie mogę…
A ty co?
Nie wyszedłeś?
Zapomniałem o czymś.
Nie panikuj tak.
- Na razie. - Cześć.
Szczęśliwego nowego roku.
PINA
Zdążyłem.
Co za tchórz. Chciałeś się podszyć pod Pinę, żeby mnie zwabić?
Myślisz, że mnie pokonasz, Legoshi?
Nie patrz na mnie oczami drapieżnika,
mówiąc moje imię, bo się porzygam.
Ten wilk różni się od innych mięsożerców. Tak myślałem.
Dobrze mnie znasz.
Wolę cię zjeść niż z tobą gadać.
Miód.
Nie zniosę tego bólu głowy.
Wiem, że cierpisz.
Oddaj mi to.
Niedobrze. Głowa mi pęknie.
Nie sądzę, że rozumiesz,
jak potężne są skutki uboczne leków na ograniczenie siły.
Jaki to stres.
Już lepiej.
Te oczy ci pasują.
Pokaż swoje prawdziwe oblicze.
Nikt go nie zaakceptuje.
Jesteśmy straszliwymi istotami ze szponami i kłami.
Dlatego musimy się ukrywać.
Legoshi.
Może i rozumiesz moją samotność.
Nie widzę go.
To będzie uświęcony posiłek.
Zabiorę cię tam, gdzie nikt nas nie znajdzie.
Tutaj mogę się wykrwawić, co?
Gdy ktoś skosztuje świeżego mięsa,
będzie się ranił z poczucia winy i głodu.
Ty to masz ponure życie w szkole.
Odzyskam Tema i moje życie.
Ciesz się nim.
Ale najpierw rozdrapię stare rany.
Oddaj Temowi jego życie!
To nie są stare rany.
Zostaw w spokoju moje wspomnienia!
Tem jako jedyny mnie zaakceptował.
Nie! Pożarłeś go.
Zaprzyjaźniliśmy się mimo podziałów.
Pożarłeś Tema!
Jedynie drapieżnictwo zburzy mury dzielące gatunki.
Mylisz się. Tylko miłość je zburzy.
Miłość? Jest nam obca.
Nasze szpony i kły niosą tylko nienawiść i samotność.
Zaraz zrobimy dziurę w podłodze.
Daj mi się dotknąć.
Co chcesz zrobić?
Raz skosztowałeś roślinożercy i myślisz, że ich znasz?
Spróbuj mięsa i krwi mięsożercy!
Nie spróbujesz wilczego mięsa?
Połamię ci szczękę!
Jest tam kto?
Riz, nie.
Przepraszam, zajęte.
Co?
Przepraszam.
Zaraz skończymy. Proszę zaczekać.
No dobrze.
Przepraszam.
Zmyjmy krew z podłogi.
Co za bałagan.
Co robimy?
Wyjdziemy tak, żeby nas nie widziała. Udamy, że nic nie wiemy.
Co jest z nim nie tak?
Gdyby ciągle był zły, prościej byłoby go nienawidzić.
Rok temu dałbym spokój.
Nigdy ci… nie wybaczę!
Jesteście tam jeszcze?
Dość, Legoshi.
Rozstrzygniemy to w sylwestra.
Niech tak będzie.
Zdążę się przygotować, żeby właściwie cię zabić.
Rozstrzygniemy to jak mięsożercy.
Wspaniale. To zrozumiałe.
Mogłeś iść na policję.
To w twoim stylu.
Stosuję się tylko do pańskich zasad.
Kiedyś niemal spróbowałem zjeść roślinożercę.
Chcę mu stawić czoła, a nie go tylko ukarać.
Ale jestem słaby. Nie mam szans.
Chciałbym móc zyskać siłę od razu.
Ale to niemożliwe, prawda?
Cóż.
Jest pewien sposób.
Co?
Napisy: Konrad Szabowicz