‎(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎แม้แต่ในซากไม้ยังมีกลิ่นของชีวิตอยู่
‎พูดกับฉันสิ เจ้าแมลง
‎ฉันต้องการให้นายช่วย
‎(โปรยเกล็ด)
‎นายพร้อมหรือยัง
‎ครับ ผมจะกินมันทั้งเป็นเลย
‎ตอนนี้ผมเริ่มกังวลแล้ว
‎คุณเคยกินแมลงหรือเปล่า โกฮิน
‎ไม่เคย
‎แพนด้าไม่สนโปรตีนหรอก
‎ยิ่งแมลงดูเป็นธรรมชาติมากเท่าไหร่ ‎มันก็ยิ่งดูน่ากินน้อยลงเท่านั้น
‎ไม่มีใครอยากกินแมลงตอนรู้สึกผิด
‎เอาชีวิตแมลง…
‎นี่คือฝันร้าย
‎เราหยิ่งยโสมากเลยใช่ไหม
‎พวกมันพยายามเต็มที่เพื่อเอาชีวิตรอด
‎ทำไมผมถึงคิดว่าเรากินมันได้ ‎แค่เพราะมันเป็นแมลงล่ะ
‎มาพูดตอนนี้เนี่ยนะ
‎นายหยิ่งยโสมาตลอด
‎สำหรับเวอร์จินอย่างนาย ‎นายเล่นงานพวกที่นายคิดว่าให้อภัยไม่ได้
‎นายบังคับความยุติธรรมแบบของนายกับคนอื่น
‎นายตามจีบกระต่ายนั่นมานานมาก
‎พอพูดแบบนั้น ฉันก็ดูน่ารำคาญนะ
‎แต่ไม่เป็นไร
‎จิตวิญญาณนักสู้ในฐานะสัตว์กินเนื้อของนาย
‎จะเติบโตขึ้นเพื่อคนอื่นเท่านั้น
‎เอาละ ฉันไม่มีทางเลือก
‎ได้โปรดยกโทษให้ฉันด้วยนะ
‎บอกความหมายของชีวิตนายกับฉันที
‎ขอบใจนะ
‎หนุบหนับกว่าที่คิดนะ
‎นี่คือหนังด้านนอกเหรอ
‎ขามันขยับอยู่บนลิ้นฉัน
‎เค็มกว่าที่คิด
‎ฉันได้กลิ่นหญ้าและดิน
‎ได้กลิ่นลม
‎เข้มข้นและซับซ้อนมาก
‎พูดสั้นๆ ก็คือ นี่คือรสชาติแห่งชีวิต
‎เดี๋ยวสิ
‎นายจะอาเจียนฉันออกมาเหรอ
‎ผีเสื้อกลางคืน… ที่ฉันกินเข้าไปเหรอ
‎ฉันไม่ได้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ก็เพราะนาย
‎ฉันขอโทษจริงๆ
‎ฉันคิดว่าฉันดูหมิ่นนาย
‎ฉันเหยียดชีวิตอื่น ‎แค่เพราะฉันอยากแข็งแกร่งกว่าเดิม
‎สาปแช่งฉันมาเลยเถอะ
‎ฉันจะยอมรับโทษทุกอย่าง
‎ถึงแม้จะยกโทษให้ไม่ได้ก็เถอะ
‎การดูหมิ่น
‎การเหยียด
‎การลงโทษ
‎การยกโทษ
‎คำเหล่านี้ไม่มีความหมายกับแมลงหรอก
‎เราไม่มีความปรารถนาเหมือนพวกนาย
‎มีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้นที่สำคัญ
‎ซึ่งก็คือการเคารพชีวิต
‎"การเคารพชีวิต"
‎การกินหมายถึงการเข้าใจ เคารพ
‎และเปิดรับดวงวิญญาณดวงหนึ่ง
‎นายร้องไห้เหรอ
‎เราไม่ร้องไห้
‎ฉันอยากเกิดเป็นแมลงจัง
‎เพราะฉันเกิดเป็นหมาป่า
‎เป็นเรื่องยากมากที่ต้องใช้ชีวิต ‎กับความคิดที่เจนโลกแบบนี้
‎เป็นแมลงก็ลำบากเหมือนกันนะ
‎จริงด้วย
‎ฉันขอโทษ
‎ฉันมีช่วงเวลาที่ดีกับนายนะ
‎นายคือสัตว์ที่แข็งแกร่ง ‎ตอนนี้ถึงเวลาบอกลาแล้ว
‎ใช้ชีวิตอย่างจริงใจ ‎ให้ฉันไปอยู่ในกระดูกและเลือดของนาย
‎ตื่นสักที
‎ผมตื่นแล้วเหรอ
‎นายเป็นลมหลังกินตัวอ่อนเข้าไป
‎เป็นไงบ้าง กินแล้วติดไหม
‎ไม่… ผมจะไม่กินอีกแล้ว
‎เหมือนฝันเลย
‎แต่ผมรู้สึกเหมือนได้ยินถ้อยคำชัดเจน
‎ดูหน้านายตอนนี้สิ
‎นายดูค่อนข้างดีนะ
‎บาดแผลเหรอเนี่ย
‎เป็นอะไรไป
‎ผมอยากไปบอกรูอิสว่าผมตัดสินใจแล้ว
‎เขาจะรู้ว่าผมเป็นใคร
‎เราไม่มีทางเลือก
‎เกลือมีรสเค็ม
‎น้ำตาลมีรสหวาน
‎น้ำส้มสายชูมีรสเปรี้ยว
‎การรับรู้รสฉันกลับมาแล้ว
‎ริซ ฉันหิวจัง
‎ฉันมั่นใจเมนูคืนนี้
‎เขาตัวโตขึ้นจากเมื่ออาทิตย์ก่อนหรือเปล่า
‎เขากินยาอยู่ใช่ไหมเนี่ย
‎คิดว่างั้นนะ
‎เขายังเหลือยาอยู่ ‎ช่วงนี้ร่างกายเขาคงโตเร็วเฉยๆ
‎มีอะไรเหรอ นายโอเคหรือเปล่า
‎วิญญาณฉันกำลังสั่นไหว
‎ฉันจะเผชิญหน้ากับนายในแบบสัตว์ร้าย ‎ที่เป็นตัวตนของฉันจริงๆ เลโกชี่
‎อร่อยจังเลย
‎หัวหน้า
‎นายคิดว่าหัวแบบไหนเหมาะกับการสตัฟฟ์ ‎หัวที่มีเขาหรือที่มีแผงขน
‎แก๊งที่ฉาวโฉ่อย่างเรา
‎อยากตกแต่งสำนักงานด้วยหัวสัตว์
‎เช่น เราจะตกแต่งด้วยหัวของหัวหน้าแก๊งคู่แข่ง
‎หัวเล็กๆ แบบนี้จะแต่งสวยเหรอ
‎ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะ
‎ถ้าเผื่อมีแก๊งที่รู้สึกว่าโดนพวกเราคุกคาม
‎มาตามล่านายล่ะ
‎งั้นนายก็ควรโดนฆ่าซะเอง อิบูกิ
‎ถ้าฉันตาย
‎จะมีข่าวลือว่าฉันถูกลูกน้องกินแพร่ออกไปทันที
‎เรากำลังไปได้ดี อย่าพูดเรื่องแย่ๆ เลย
‎แน่นอนว่าฉันยอมตายแทนนายอยู่แล้ว หัวหน้า
‎ฉันไปห้องน้ำก่อนนะ
‎ขอวิสกี้ใส่น้ำแข็งสองที่
‎ฉันไม่ดื่มเหล้าแรงๆ
‎งั้นขอค็อกเทลหวานๆ ให้เขาหน่อยนะ
‎อย่าโง่ไปหน่อยเลย
‎ขอเหล้าสาเกพลัมกับน้ำร้อน
‎ฉันรู้ว่าเขาดื่มไม่หนัก
‎ในที่สุด เขาก็เริ่มเปิดใจกับฉันแล้ว
‎เธอเป็นใครน่ะ
‎อย่าตะโกนนะ รูอิส
‎มีหลายเหตุผลที่ฉันต้องทำแบบนี้
‎ก่อนที่ฉันจะอธิบาย นี่ฉันเลโกชี่นะ
‎แต่นายคงรู้อยู่แล้วสินะ
‎ฉันแต่งข้ามเพศได้ไม่ได้เรื่องเลยเนอะ
‎นี่เขาเป็นคนประเภทที่
‎จะเอาแต่ทำอะไรบ้าๆ จนกว่าฉันจะฆ่าเขาเหรอ
‎มีผู้หญิงตัวโตมาจีบหัวหน้า
‎ฉันมาหาเขาได้แล้ว แต่แบบนี้ไม่ดีเลย
‎ฉันรู้สึกได้ว่ารูอิสกำลังโมโห
‎ทำไมเขาถึงมาอยู่นี่ แต่งตัวโง่ๆ แบบนั้นทำไม
‎อัดมันซะดีไหม ไอ้หน้าโง่เอ๊ย
‎หัวหน้าอายุ 18 และเป็นผู้ชาย
‎ฉันไม่อยากไปก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวเขา ‎แต่พูดตรงๆ…
‎เธอน่าเกลียดจัง
‎จะทำยังไงดีในสถานการณ์แบบนี้
‎- อิบูกิ ‎- ครับ
‎- ขอเราอยู่ตามลำพังหน่อย ‎- ได้เลย
‎เขาไม่เลือกผู้หญิงเลยนะ
‎นี่แหละเจ้านายของเรา
‎รูอิส ฉันดีใจจัง
‎หุบปากเลย
‎รีบเข้าประเด็นได้แล้ว
‎นายรู้แล้วใช่ไหมว่าคนร้ายเป็นใคร
‎นี่คือเหตุผลที่นายมาใช่ไหม
‎คนร้ายคือริซ
‎งั้นเหรอ
‎หมีสีน้ำตาลตัวนั้น
‎แปลว่าเขาสนุกไปกับชีวิตที่โรงเรียน ‎พร้อมกับแสร้งทำเป็นหมีน่ารัก
‎ใช่แล้ว นายอภัยเขาได้เหรอ
‎เพราะงั้นฉันเลยท้าเขาสู้
‎ว่าไงนะ แจ้งตำรวจสิ
‎นี่คือการต่อสู้ระหว่างเขากับฉัน
‎รูอิส นายจะไปที่นั่นเพื่อฉันได้ไหม
‎ไม่ ฉันไม่ไป
‎สำหรับฉัน ‎ไม่สำคัญหรอกว่านายจะใช้ชีวิตยังไง
‎เพราะงั้น ออกไปจากชีวิตฉันซะ
‎ฉันจะไม่ขอให้นายใช้ชีวิตสุจริตอีกแล้ว
‎ฉันแค่อยากให้นายมาเห็นว่าฉันใช้ชีวิตยังไง ‎เพราะฉันเคารพนาย
‎ฉันอาจจะตายก็ได้
‎ตอนนี้ฉันเป็นตัวของฉันได้ก็เพราะนาย
‎ถ้านี่คือวันสุดท้ายของฉัน ฉันอยากให้นายอยู่ด้วย
‎หน้านายตลกเป็นบ้า
‎- นายยิ้มใช่ไหม ‎- ช่วยไม่ได้นี่
‎ถือว่านายตกลงนะ
‎ฉันจะอยู่ที่ใต้สะพานกาซูระตอนห้าทุ่ม ‎วันส่งท้ายปีเก่านะ
‎ฉันจะรอนายนะ
‎นี่ ฉันไม่ไปหรอก
‎ให้ตายสิ
‎หัวหน้า ผู้หญิงตัวใหญ่คนนั้นไปไหนแล้ว
‎ฉันทิ้งเธอแล้ว
‎ฉันว่าแบบนั้นก็ดีแล้วล่ะ
‎ฉันไม่ไปหรอก ไอ้โง่เอ๊ย
‎(วันส่งท้ายปีเก่า)
‎ฉันจำกลิ่นนายได้ พีน่า
‎นายจะสู้กับเขาคืนนี้ใช่ไหม
‎ใช่
‎นายจะมาเชียร์ฉันไหม
‎ไม่
‎งั้นมีธุระอะไร
‎ฉันอาจไม่ได้เจอนายอีกแล้ว ถ้านายแพ้เลโกชี่
‎ฉันเลยมาขออะไรนายอย่างหนึ่ง
‎ฉันแทบไม่เคยเจอสัตว์กินเนื้อที่กินเพื่อนตัวเอง
‎นายวางแผนว่าจะกินเขาไว้นานไหม
‎หรือกินเขาเพราะอารมณ์ชั่ววูบ
‎ขอคิดก่อนนะ
‎ฉันไม่อยากคุยเรื่องนี้
‎ถ่ายวิดีโอโดยไม่ได้รับอนุญาตผิดกฎหมายนะ พีน่า
‎อยากฆ่าฉันก็เชิญเลย
‎ฉันไม่กลัวนายหรอก
‎ตอนนั้นนายพูดจริงใช่ไหม
‎(กำลังถ่าย - เมนู)
‎แผลเป็นพวกนี้จะไม่หายเหรอเนี่ย
‎ความเปลี่ยนแปลงบนหน้านาย ‎สื่อถึงจุดเปลี่ยนต่างๆ ในชีวิต
‎ไม่ว่านายจะแพ้หรือชนะ
‎ชีวิตนายจะเปลี่ยนไปอย่างมาก ‎หลังจากการต่อสู้ครั้งนี้
‎จะอยู่หรือตายก็หนักหนาพอกัน
‎นายคือสัตว์กินเนื้อเพียงตัวเดียว ‎ที่เข้าใจความเจ็บปวด
‎ของทั้งสัตว์กินเนื้อและสัตว์กินพืช ‎ซึ่งนั่นทำให้นายแข็งแกร่งขึ้น
‎มั่นใจไว้
‎คุณโกฮิน ขอบคุณสำหรับทุกอย่างครับ
‎ปกติวันส่งท้ายปีเก่าฉันอยู่กับแจ๊คตลอด
‎แจ๊คอาจเศร้าถ้าคืนนี้ฉันตาย
‎หรือเขาอาจร้องไห้เพราะฉัน
‎และเพื่อนๆ ห้อง 701 กับสมาชิกชมรมละครด้วย
‎ปีที่ผ่านมานี้ฉันมีเพื่อนที่ชอบหลายคนเลย
‎(31 ธันวาคม)
‎ฉันไม่อยากนึกภาพตอนฮัลเศร้า
‎ถ้าคืนนี้ฉันไม่ตาย ฉันขอฟังเสียงเธอนะ
‎หัวหน้า คืนนี้พระจันทร์เต็มดวง
‎พระจันทร์เต็มดวง
‎เป็นโชคดีหรือโชคร้ายล่ะ
‎ต้องเป็นโชคดีอยู่แล้ว
‎เราฆ่านักเลงพวกนั้นทันทีเลย
‎ไม่ใช่เรื่องนั้น
‎แต่แน่นอนว่าเป็นความผิดฉัน ‎ที่ทำให้หน้าหัวหน้าโดนข่วน
‎ฉันขอโทษนะ
‎โง่จริงๆ
‎อย่าหยาบคายนักสิ
‎ถ้านายพูดแบบนั้นอีก ฉันจะยิงนาย
‎(ชิชิกุมิ)
‎แก๊งชิชิกุมิเปลี่ยนไปแล้ว
‎สัตว์กินเนื้อจะแข็งแกร่ง ‎ถ้าพวกเขามีอะไรให้ปกป้อง
‎พวกเราไม่เคยรู้มาก่อนเลย
‎พวกเขาร่างกายแข็งแกร่ง ‎พวกเขาเลยอดทนและคิดถึงผู้อื่น
‎พวกเขาหิวเนื้อ เลยดูเจ็บปวดอยู่เสมอ
‎ฉันรักสัตว์กินเนื้อจัง
‎ทำไมฉันเพิ่งคิดได้ตอนนี้นะ
‎หรือเป็นเพราะว่า…
‎ไอ้โง่นั่นอยู่ในใจฉันมาตั้งนานแล้ว
‎อิบูกิ ฉันจะออกจากแก๊งชิชิกุมิ
‎ว่าไงนะ
‎ออกจากแก๊งเหรอ เป็นอะไรไป หัวหน้า
‎ฉันต้องไปหาเขาเดี๋ยวนี้เลย
‎คนที่ฉันรักอาจจะตาย
‎แต่นายไม่ต้องออกจากแก๊งเราก็ได้นี่
‎ฉันต้องออก
‎ฉันจะช่วยเขาไม่ได้ถ้าฉันอยู่ในตลาดมืด
‎เขาสำคัญกว่าแก๊งชิชิกุมิอีกเหรอ
‎สองอย่างนี้เทียบกันไม่ได้หรอก
‎แต่ฉันต้องไปแล้ว
‎เพราะเขากำลังเผชิญหน้าสิ่งที่ฉันวิ่งหนีมา
‎เขาน่าพิศวงเกินไปสำหรับฉัน
‎หัวหน้า
‎นายจะกลับมาหลังจากรีบออกไปช่วยเพื่อนไหม
‎รู้ใช่ไหมว่ามันหมายความว่ายังไง
‎รู้สิ
‎อิบูกิ นายตัวใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ
‎นายย่อตัวมาตลอด เพราะเคารพฉันใช่ไหม
‎เราไปขับรถเล่นกันไหม
‎ขอโทษที่ทำให้รอนะ
‎ไม่ต้องห่วง นายมาตรงเวลา
‎นายยังตรงไปตรงมา แม้ในช่วงเวลาแบบนี้
‎ก็ฉันเป็นคนท้านายนี่
‎รูอิสยังไม่มาเลย
‎แล้วเราจะเริ่มกันเมื่อไหร่ล่ะ
‎ฉันเตรียมฆ้องอุ่นเครื่องไว้แล้ว
‎แต่ไม่มีประโยชน์หรอกถ้านายไม่สังเกต
‎ฆ้องเหรอ
‎เพราะปกตินายเป็นสัตว์ที่เชื่อง ‎ฉันเคยคิดว่าต้องทำให้นายโมโห
‎ฉันอยากต่อสู้อย่างจริงจัง
‎ฉันได้กลิ่นเลือด
‎ฉันอิ่มมาก หลังจากกินแกะทินฮอร์นนั่น ‎ไปทั้งตัวคนเดียว
‎เรามาเริ่มกันเลยไหม
‎ในความเป็นจริงแล้ว
‎ถ้าฉันขู่เขานิดหน่อย เขาก็คงกลัวและเปลี่ยนใจ
‎แต่เขาไม่กะพริบตาด้วยซ้ำ
‎หัวหน้า ไม่มีสัตว์ร้ายตัวไหน ‎แข็งแกร่งเท่านายแล้ว
‎ฉันนึกภาพหัวหน้าคนอื่นไม่ออกเลย
‎สัตว์ร้ายที่แข็งแกร่งเหรอ
‎ฉันไม่ดีใจเลยนะที่ได้ยินคำนี้จากปากสิงโต
‎ความแข็งแกร่งของสิงโตเป็นเพียงแค่อาวุธ
‎ก่อนที่ฉันจะเจอนาย อาวุธชิ้นนี้ ‎ทำร้ายแม้แต่ตัวฉันเอง
‎อิบูกิ นายต้องเป็น ‎ราชาของสัตว์ร้ายทั้งปวงต่อไป
‎นี่แหละคือความสุขที่แท้จริงของสัตว์กินเนื้อ
‎ฉันแสร้งว่าฉันใหญ่โตกว่าที่เป็น
‎ใช้ประโยชน์จากสายตาที่เกรงกลัวของสัตว์อื่น
‎สุดท้ายแล้ว ฉันก็กลายเป็นสัตว์ที่มืดมิด ‎ที่ฉันเองก็ทนไม่ไหว
‎แล้วนายก็เข้ามา สายตาของนาย ‎ไม่เหมือนอะไรทั้งนั้น
‎ฉันทึ่งมาก นายทำให้ฉันทึ่ง ‎มาหลายครั้งมากนับจากนั้น
‎ช่วงเวลาที่ได้อยู่กับนาย
‎เป็นช่วงเวลาที่ฉันสบายใจที่สุด ‎ตลอดชีวิต 35 ปีของฉัน
‎มันคือ "การอยู่ร่วมกันของสัตว์ต่างชนิด" ใช่ไหม
‎แต่ชีวิตกลางแสงอาทิตย์แบบนั้นไม่เหมาะกับฉัน
‎ที่ของฉันคือความมืดมิดเหมือนกับอุโมงค์แห่งนี้
‎รับรองไม่ได้ว่าในนี้จะมีสิ่งมีชีวิต
‎คำบรรยายโดย ฐานิต พันธุ์เจริญ