NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
Nie chcę wstawać.
Choć nawet nie zmrużyłem oka.
Nie chcę wstawać ani zasypiać.
Chcę leżeć jak małż.
Legoshi!
Wstawaj już.
Strasznie wyglądasz. Czas wstawać.
Legoshi!
Pewnie też się nie nauczyłeś na matmę.
No.
Czaję, totalnie.
Ubieraj się, idziemy.
Jasne.
Coś jest z nim nie tak.
Jakiś bardziej ponury niż zwykle.
Czy to ja...
wydaję ten dźwięk?
Ty?
Jest taka ciepła i maleńka.
Wierci się, mam wilgotne ramiona od jej oddechu.
Pod ciuchami,
pod mięciutkim futerkiem... ma...
Przestań! Ale jak?
Jakim cudem...
Ciepły i soczysty smak wypełniający moją paszczę...
Ciało i dłonie...
Nie przestają.
Tak trzeba.
Od bardzo dawna walczysz.
To już niemal szczyt.
Odejdź. Przestań!
Tłumiłeś to od maleńkości,
kryjąc się w cieniu.
Jesteś smutny?
Sfrustrowany?
Dość!
To nieprawda.
Ogarnia cię wspaniałe uczucie.
Przestań. Nie.
Spójrz na siebie.
Nie zignorujesz samego siebie.
To narasta! Czujesz?
Niczego nie poczuję! Precz!
Musisz być gotów.
To dopiero początek zabawy.
Zabij ją jednym kłapnięciem!
Szlag. Jak śmiesz...
Czekałeś 17 lat...
by tego skosztować.
Przestań. Zostaw mnie!
Daj mi to!
Musi być taka kruchutka...
Pożrę cię!
Legoshi!
Mamy problem!
Wszystko w porządku?
Nic się nie stało.
Próbował mi pomóc.
Było tak ciemno, że nie widziałem podłogi.
„Nawet me ciało rozpłynie się w powietrzu, mój duch wody”...
Co pocznę, jeśli Rouis nie wystąpi?
Dajcie spokój.
Do jutra przejdzie.
Pomóż mi, Legoshi.
Jasne.
Dzięki, że nas pilnowałeś.
Spoko.
Jakieś problemy?
Skądże.
Co dziś dają dla mięsożerców?
Chleb, jajecznica i burger sojowy.
Mój ulubiony!
ROŚLINOŻERCY: MLEKO SOJOWE, PĄCZKI Z TOFU, WARZYWA NA PARZE
W tej szkole
uczniowie trzy razy dziennie muszą odwiedzić stołówkę.
W tym świecie kategorycznie nie wolno jeść mięsa.
Nie podają go ani tu, ani w restauracjach.
ŚNIADANIE DLA ROŚLINOŻERCÓW
Smaki potraw i składniki odżywcze uwzględniają potrzeby wszystkich.
ŚNIADANIE DLA MIĘSOŻERCÓW
Wybacz, idź.
Dziękuję.
Mało brakowało.
Prawie rozdeptałem gryzonia.
Muszę zmienić okulary.
Rany.
Parę kroków i by mnie zdeptał.
Takie maleństwa jak my muszą chodzić przy ścianach.
Mówiłeś, że pasowałyby mi okulary?
Ucieszyłem się.
Lepiej nie będę tego jadł.
Wciąż pamiętam, jak czułem ją w dłoni.
Nie dotknę niczego miękkiego.
Przestań mnie wkurzać!
Nadepnąłeś mi na ogon, kretynie!
Przeprosiłem, dupku.
Śmiejąc się jak kretyn!
Ta krecha na głowie to ze stresu?
Wal się! Nie gryź mnie!
Nie rozumiesz, co robisz?
Puszczaj!
Cicho bądź!
Zeżrę cię!
Zeżrę!
Ogarnia cię wspaniałe uczucie.
Dość!
Co z tobą, Legoshi?
A ty to kto?
Sądzisz, że dałbyś mi radę, bo jesteś większy?
Skądże.
Nie.
Myśl.
SIŁA UGRYZIENIA: 300 KG PAZURY: 6 CM, WZROST: 185 CM
Co zrobić, by się nie opanować?
Że co?
SIŁA UGRYZIENIA: 150 KG PAZURY: 3 CM, WAGA: 55 KG
Dawaj kark, to się wgryzę.
Mogę upuścić drobne i udać, że je podnoszę...
No nie!
Ciężko być mięsożercą, co?
Jaki fajny!
Osobowość nie zawsze idzie w parze z siłą.
Nasza gwiazda,
pan Rouis.
Nieładnie publicznie szczerzyć kły.
Pewnie masz sporo pracy,
jak aspirujesz na Beastara.
Zyskiwanie poparcia wymaga wysiłku.
BEASTAR - TYTUŁ DLA BOHATERA
Beastar. Każde zwierzę zna ten tytuł.
To przewodniczący uczniów,
który wykracza poza dyskryminację i lęk. To bohater.
Zastanawiałeś się, po co nam Beastar?
Przestań zazdrościć i się ogarnij.
- Umyj te kły mydłem! - Właśnie!
Spadaj!
Idziemy.
Nieźle. Umiesz się pokazać.
Dość. Idziemy.
Cicho!
Wróćcie do posiłków.
Odpłaciłem ci się za wczoraj?
To...
nic takiego.
Dziękuję, Rouis.
Gdyby nie ty...
Musiałeś udawać słabeusza, prawda?
Jak długo będziesz udawał?
Jesteś gorszy, niż myślałem.
Jeśli on to sprawiedliwość,
to ja...
LEGITYMACJA - IMIĘ: HAL GATUNEK: NETHERLAND DWARF
Ponury Żniwiarzu, czemu mnie ścigasz?
Miałaś zginąć trzy dni temu.
Woda, wiatr, ogień...
Posłańcy żywiołów próbowali cię zabić.
Tak się kończy życie wbrew przeznaczeniu.
Spokojnie. Zajmę się tym.
Zabiję cię. To mój obowiązek.
Nie pozwolę nikomu cię dotknąć!
Dobra!
Akt pierwszy, scena piąta, w porządku!
- Przerwa. - Co?
Jesteś jakiś niemrawy. Wszystko gra?
Przestań szeptać.
Nic mi nie jest.
Powitanie to dla nas najważniejsze wydarzenie.
Musimy pokazać nowym, jak ważne jest kółko teatralne.
Nieważne, jak się czuję.
Prawda?
Chyba tak.
Traktujcie to poważnie.
Ja, roślinożerca, zagram Adlera.
Wy, mięsożercy, zaatakujecie mnie z całych sił.
Pokażemy na scenie, co to znaczy.
W tym roku damy z siebie jeszcze więcej.
Przewodniczący kółka przerwał w połowie próby?
Szlag, też miałem zagrać!
Dlaczego mam szyć?
Bo jesteś w tym świetny.
Tak sądzisz?
- No. - Powaga? Super!
To...
kostium Tema.
Co z nim zrobimy?
Dziwnie go zatrzymać.
Tak.
Alpaka Tem
zginął z łap jednego z tutejszych mięsożerców.
To największy temat tabu tego świata.
Dlatego nikt nie wspomina o tym zdarzeniu.
Teraz rozumiem, co wtedy powiedział.
Znaczenie jelenia Rouisa w roli potężnego Adlera.
Chyba on traktuje tę śmierć bardziej poważnie
niż inni.
Kontynuujemy od sceny szóstej aktu pierwszego!
- Światła gotowe. - Dobra.
Dźwięk też.
Jasne!
Do dzieła.
Ciąży na nim wielka presja.
Legoshi.
Tak.
No nie.
Zastanawialiśmy się, czy poprosić kółko ogrodnicze o kwiaty.
Spójrz.
Chciałbym ozdobić korytarz różami.
To do ostatniej sceny.
Pójdziesz do nich?
Do kółka ogrodniczego?
To kółko dla roślinożerców.
Nie będą mieć nic przeciwko?
Właśnie!
Jesteś już w trzeciej klasie, musisz ćwiczyć komunikację.
No dobrze.
Co?
Muszę tu z tobą być?
Jeśli zjawi się u nich wilk i zażąda kwiatów,
wystraszą się.
Piękna woń kwiatów!
Do tamta dziewczyna!
Nie wiedziałem, że to taki maleńki króliczek.
Ogród zła.
Mogę w czymś pomóc?
O nie. Muszę stąd iść.
Co? Brzuch mnie boli? Czy po prostu muszę do łazienki?
Jedyna wymówka, jaka mi przychodzi do głowy, to „zapomniałem o czymś”.
Ja...
Rany, zapomniałem o czymś!
Muszę iść.
Ej!
Postawię ci shake'a z mrówek.
- Zajmij się tym. Dzięki! - Myślałam,
że przyszliście po kwiaty na powitanie.
Prawda?
Tak, ale...
Wilk wszystko wyjaśni.
Narka!
Zostaliśmy sami.
Plotki szybko się rozchodzą, szczególnie te złe.
Wystraszyłam go?
Nie boisz się?
Nie.
Próbowałem cię zjeść.
Nie boję się ciebie i nie mam prawa z tobą rozmawiać.
Potrzebne wam róże.
Mamy kilka gatunków, rozejrzyj się.
Dzięki.
W jakim kółku jesteś?
Teatralnym. Pracuję za kulisami.
Chcemy ozdobić kwiatami korytarz.
Nasze głowy są tak daleko.
Chyba nigdy nie gadałem z mniejszym zwierzęciem.
Pod jednym warunkiem.
Warunek?
O nie.
Nie oddam moich kwiatuszków za darmo.
Zaniesiesz to na zaplecze?
Co?
Żebyś mi donic nie połamał tym wielkim ogonem.
Dotknęła mnie.
Spokojnie, nie utnę go.
W której klasie jesteś?
W trzeciej.
Jesteś rok młodszy, ale mów do mnie jak do koleżanki.
Jasne.
Ktoś jeszcze tu jest?
Inni skończyli szkołę cztery lata temu, więc zostałam sama.
Pewnie jest ci ciężko.
Fakt.
Ale kwiaty mnie potrzebują,
a ja potrzebuję ich.
Słabe jednostki jak my
muszą sobie pomagać.
Za upieranie się przy swoim
możemy nawet stracić życie.
Cóż...
Nie! Nie pytaj jej o nic!
Co...
Po co pytasz? Nie rób tego!
...ci się stało...
Ej!
...w lewą rękę?
Tutaj?
Nie wiem.
Boli, ale nie pamiętam.
Nie pamiętasz?
Nie.
Takie małe zwierzę z opatrunkiem
przynosi w tym świecie pecha.
Ale to nic, chyba miałam koszmar.
Dziwne.
Ani mnie tym nie ocaliła, ani nie zrzuciła na mnie winy.
Nie mogę przestać na nią patrzeć.
Dzięki za pomoc.
Od dawna dobrze nie wyglądały.
Słońce dobrze im zrobi.
Czymś cię poczęstuję. Co lubisz jeść?
Niczego nie chcę.
Chcę tylko z tobą rozmawiać.
Cóż...
Byłaby zaskoczona, gdyby usłyszała to od wilka.
Daj mi chwilę.
Wystraszy się?
Gdybym był królikiem...
Rozumiem.
Jesteś jak pozostali.
Nie potrafiłbym jej powiedzieć...
Zwykle się nie nakręcam po pracy w ogrodzie.
„Chcę z tobą dalej rozmawiać”, choć prawie nic nie mówię.
Nie byłam wcześniej z mięsożercą.
Nienawidzę siebie. Jak zwykle.
Jestem twoją pierwszą roślinożerną?
Już dobrze.
Może być ostro. Ja tak lubię.
NAJLEPSI Z NAJLEPSZYCH W AKADEMII
Napisy: Konrad Szabowicz