-Simon! -Darling.
Nandito ka na sa wakas.
Matagal ko nang hinihintay ang weekend na ito.
Ako rin.
At may regalo ako sa 'yo.
May pakiramdam akong may dala ka nga, kaya may lalagyan ako para riyan.
Hay, Walty.
Ganyan nga, buksan mo ako!
Gusto kong makipag-sex sa bubble bath.
-Napakarumi. -Pero napakalinis din.
Hay, Simon!
Di ako makapaniwalang nagse-sex tayo kahit saan maliban sa kuwarto mo.
Sa shared laundry room tayo sa susunod.
Sweater ko ba 'yang suot mo?
Di mo dapat iwanan ang labahan mo nang walang bantay.
Di ako makapaniwalang 48 oras na tayong nagse-sex.
Di ako makapaniwalang naipapa-deliver ang chocolate fountain.
Oo, napakaromantiko. At kombinyente.
Walter, ano'ng tumatakbo sa isip mo?
Malapit nang matapos ang weekend, at napakahirap ng magkalayo.
Sana di mo na kailangang umalis.
-Paano kung hindi na? -Ano'ng ibig mong sabihin?
Ang mga tao sa New Zealand ay may socialized sex,
kaya di na kailangan ang mga Hormone Monster.
-Talaga? -Gusto ko rin ng bagong kapaligiran.
-Lilipat ka rito? -Oo.
-Dito ka na? -Oo naman.
Papalitan ang address mo ng address ko?
Bakit hindi? Sino ba naman ang di gugustuhing ganito kasaya lagi?
Hay naku! Matagal ko nang gusto 'to.
Magiging tunay tayong mag-asawa, gaya nina Mickey at Minnie.
Ngayon, baby, bumalik tayo sa laundry room at magpakaloko.
Hay, Simon.
Paul, ang galing natin.
May bago akong asawa, at may bago kang ginagawa.
Oo, naitawid ko nga sa net ngayon.
At nabawasan yata ang galit ng guro sa akin, tama?
Gusto ko ang mabalahibo mong binti at ang napakaliit na tennis shorts na ito.
Oo, parang maliit na buwaya ang tatak niyan.
Galing 'yan sa CVS at suso 'yan.
Pero sige na nga, honey.
Magaling siya.
Paul.
-Paul? -Paul.
Paul ang pangalan ko.
Kakaiba ang pakiramdam ko. Parang napabilis sa pag-inom ng soda.
Nalilibugan ang tawag doon.
Maury? Ikaw ba 'yan?
Paul, matagal kitang di nakita. Paano ang sex n'yo ni Evelyn mamaya?
Diyos ko naman, Maury, basahin mo ang mga file ng kliyente mo.
-Namatay si Evelyn noong nakaraang taon. -Naku. Nakikiramay ako.
Pero congrats sa pagiging malibog.
Maganda 'yan. Mabuti sa 'yo 'yan, di ba? Masayang tigasan.
Mukhang nag-init ako. Ayos lang ba 'yon?
Tiyak na hindi ayos 'yon.
Oo nga. Mainit pa ang bangkay ng asawa mo.
Diyos ko.
At nakalaylay ang kulubot mong bayag sa snail shorts mo.
Ano ba?
Ano? Parang malungkot na turkey 'yang kanya.
Di dahil matanda na siya at nakakadiri, di na malilibugan.
-Salamat? -Ano'ng ginagawa mo rito?
Estudyante niya ako.
Oo, sumasama siya sa akin, para mahubog ko siya sa imahe ko.
Si Montel ang putik at ako ang magpapalayok.
-Itigil mo 'yan. -Tumahimik ang lahat.
Nagdalamhati si Paul, at ngayon, nakatayo na ang ari niya,
kaya magtulungan tayo para malaman ang gagawin sa nakatayong ito, okay?
Itusok niya sa lupa sa namatay niyang asawa.
Montel, hinagisan mo siya r'on.
Hay naku.
Ang mabuting balita ay di na ito nakatayo.
Hindi, masamang balita iyan.
Gusto naming para kang Saturday crossword. Laging "hard."
-Nag-aalalang buntong-hininga. -May problema ba, Emmy?
Kung interesado ka, ang kliyente kong si Sarah.
-Di niya ako pinapansin. -Siguradong payapa siya.
Mula nang mag-usisa ako tungkol sa mama niya,
di na nila ako pinapansin ni Van.
At pinaligiran siya ni Van ng pader.
Pader, wow. Sana may ganyan ang cubicle ko.
Pete, tulungan mo ako.
Okay, suko na ako. Ano'ng meron sa mama ni Sarah?
Di ko alam. Ayaw niyang sabihin.
Nasubukan mo na ba ang Memory Bank?
-Hindi, di ko sinubukan ang Memory Bank. -Bakit nagagalit ka sa akin?
Dahil magandang idea iyon, at ayaw kong gawin iyon.
Emmy! Humalo na tuloy ang outgoing ko sa incoming.
Oras na para sa pang-alas-tres na yogurt ko, ang tulay sa hapunan.
Teka. Ang special yogurt ko, wala ito sa espesyal na lugar.
Paano ko patitigasin ang isang matanda kung gutom ako?
Sinasabi ko sa 'yo, magandang mungkahi 'to.
Sorry, late ako. May nakakabagabag na balita kasi bago ako pumasok dito.
Iminumungkahi ng anak mo at ni Lionel
na tanggalin na lang ni Paul ang ari niya at itapon sa incinerator.
Idea ko ang incinerator.
Ano? Di natin susunugin 'yon.
Kuhanan natin ng litrato. Ilagay sa apps. Pasikatin ito.
Okay, gusto ko ang iniisip mo, Maury,
pero imbes na litrato ng ari, online dating na lang kaya?
Mukhang pareho tayo ng sinasabi, pero oo, sige.
-Online dating? -Mapepeke si Paul.
Baka makita na lang siya sa shipping container, wala nang bato.
Hindi, magkakaroon siya ng mga bagong kakilala, at maganda 'yon.
Oo. May mga bago siyang ka-sex at magiging maayos 'yon.
Di magiging gan'on.
-Magiging nakakailang 'yon. -At nakakatakot.
Saka weird na ang katawan niya ngayon.
Walang gustong makipag-sex sa malagkit na matandang lalaki.
Mali. Pinakaayos ang sex ng matatanda.
Alam mo na ang ginagawa mo,
at laylay na ang balat, kaya mas madali na ang sex sa puwit.
-Hindi. Dito na lang ako sa yogurt ko. -Teka. Tigil. Yogurt ko ba 'yan?
Walang pangalan. Inisip kong puwedeng kunin ng kahit na sino.
Ano? Walang gan'on sa office fridge. Ang weird naman n'on.
Kalma, Mama Maury.
-Ang weird sabihin n'on. -Yogurt lang 'yan.
Napaka-weird ng lalaking ito.
Sige, medyo natetensiyon tayong lahat, pero kumalma lang tayo,
gawin ang online dating, at 'wag nang pag-usapan ang yogurt.
Ang totoo, masarap ito.
Heto, Montel. Nganga nang malaki.
Boysenberry.
Di ako uupo rito at panonooring pakainin mo ang anak ko ng yogurt ko.
At maniwala ka, ibabagsak ko ang pintong ito.
Lintik kayo. Hindi ko na maalala ang pinag-uusapan natin.
Ang matanda at weird na katawan ni Paul.
Honey, nandito na ako.
Diyos ko, noon ko pa gustong sabihin 'yon.
At noon ko pa gustong marinig 'yon.
Simon, honey, kumain ka ba ng maanghang na sili gamit china ng lola ko?
Oo. May mga nakapintang mga puno rito, at di ko mapigilan.
Ayos lang ba 'yon, baby?
Oo naman. Mangkok lang 'yon.
Di mapapalitang antigong di ko kinahuhumalingan.
Magaling.
Ngayon, mag-wet-and-wild sex tayo sa suede mong sofa.
Simon.
Sorry sa mga nalaglag na bulbol ko. Buwanang paglalagas ko kasi.
Buwanan? Naku, at napunta ito sa chocolate fountain.
Oo, may kaunti siguro.
Di ko na lang titingnan.
Nakaplano na ang pinakamagandang gabi natin.
Nag-uwi ako ng Thai food, at magsisimula na'ng Bachelor in Paradise.
-Di ako nanonood ng mga programa ng tao. -Diyos ko. Bakit?
Siguro dahil basura ang mga palabas nila.
-Ano? -Kadiri ang mga 'yon para sa akin.
-Kadiri? -Kadiri.
-Kadiri? -Oo, kadiri.
-Ibig sabihin ayaw mo? -I-record mo lang siguro.
Pero kung di live, di ako makakasali sa group chat,
at nakakatawa ako r'on.
-Pero isinuot ko ang sexy kong T-shirt. -Ang sexy mong T-shirt. Sabi nga riyan.
Uy, ano'ng tumatakbo sa isip mo?
Wala. Huwag na tayong manood at ulitin natin ang nakakabaliw na sex.
Napakahusay.
Nahulog si Cassie sa bangka?
Shit. May mga biro ako para r'on.
"Widowr, ang app para sa mga nasa partikular na edad,
na nakikipag-date sa huling yugto ng buhay nila."
Ikaw 'yan! Malapit ka nang mamatay.
Oo nga!
Hindi "ha ha." Ano'ng unang tanong, Paul?
Gustong malaman nito ang pinakamagandang katangian ko.
-Ang mataas mong cholesterol? -Ang naaagnas mong asawa?
Hindi. Ang matamis mong nota. Ang lawit mo.
Ang iyong footlong,
na puno ng ham at turkey at lettuce.
Teka. Ano?
Gutom ako dahil may nagnakaw ng pang-alas-tres na yogurt ko.
Walang pangalan 'yon.
Sige na! Paano kung ganito?
"Ako ay lalaking anim na talampakan ang taas,
at naghahanap ako ng binibini."
Naku! May ka-match na agad ako.
-Ayan, Paulie! May date ka na. -'Yan!
Napakadali para sa matatangkad.
Hi.
Welcome sa Memory Bank, kung saan puwede kaming maasahan.
Ang cute. Kailangan kong…
I-scan ang badge mo. Doon ang mga alaala. Magsasara kami ng 6:00.
Ang totoo, di pa ako nakapuntang mag-isa rito,
kaya baka puwede mong hanapin ang kailangan ko,
hihintayin ko habang naglalaro sa cellphone?
May charger ka ba?
Binibini, abala ako sa pagsubaybay sa bawat alaala
sa kasaysayan ng magpakailanman.
Sabihin lang ang alaala na hinahanap mo, at pumasok sa isang pinto.
Kung di ka ganap na tanga, nandoon 'yon.
Okay. Ang nakaraan ni Sarah.
-Itigil mo na 'yan. Buksan mo na lang. -Sige, sige na.
Oo, sana di weird, dati kong nakaka-sex ang karamihan sa mga aso rito.
Lintik. Masyadong bago ang isang ito.
Mas batang Sarah.
Mabuti. Kailangan ko na ring umihi.
Oo, Vampire Weekend ang paborito kong classic rock band.
Tingnan mo, nasa cute na emo phase ka.
Pero kailangan kitang makita kasama ng mama mo.
Mga alaala ng mama ni Sarah.
Ang saya! Spin cycle.
Ano ba 'to? Nasaan ako?
Mama ni Sarah, malaking away.
Mama plus bruha plus Sarah?
Mr. Memory Banker, sir? Walang kuwenta ang bangko mo.
Hindi walang kuwenta ang bangko ko.
Diyos ko. Nararamdaman mo ba ito?
Ang mukha ko! Ang utak ko!
Shit! Pasensiya na.
Ayos lang ako. Hologram humor ito.
L-O-L.
Ano'ng kailangan mo?
May glitch. Paulit-ulit akong humihingi ng alaala ng mama ni Sarah,
ang kawalang ito lang ang lumalabas.
Ibig sabihin, nakabaon ang mga alaala. Kailangan mong maghukay.
-Mano-mano? -Umpisahan mo na, sarado na kami ng 6:00.
Ano ba?
Maganda ang mga braso ko, pero walang mga masel diyan.
May bulbol sa Tumi ko.
Oo. Nakakatuwa naman kayo ni Simon Sex.
Oo, suwerte mo sa kanya at maingat siyang lover.
Siguradong excited ka.
Oo naman. Sobrang excited.
Pero sa totoo lang, ang makasama si Simon sa lahat ng oras
ay medyo iba sa bumibisita lang siya.
-Hello, mahal. -Simon!
Ang aking boo. Yehey!
Katatapos ko lang sa interview kay Grace. At ang totoo, ang galing ko d'on.
Tama. Ang paglipat ng opisina.
Pag natuloy, sabay tayong kakain ng tanghalian araw-araw.
Oo, dahil bukod sa magkasama tayo sa bahay, magiging magkatrabaho rin tayo.
Magkasama sa lahat ng oras.
Gaya ni Gilligan, at ng asawa niya, si Mr. Skipper.
Puwede pa tayong mag-carpool. Tayong dalawa lang.
Simon at Walter. Walter at Simon.
Magkasama magpakailanman, walang hinto.
Hoy, Walter, ano'ng tumatakbo sa isip mo?
Ako… Biglang uminit dito.
Walter, baby.
-Ayos ka lang? -Ano'ng tumatakbo sa isip mo?
-Ano? -Mukhang kailangan mo ng bubble bath.
Kailangan ko nang umalis.
Ano'ng tumatakbo sa isip mo?
Tumigil kayong lahat! Hayaan n'yo akong mag-isa!
Mamatay ka!
Darling, sinira mo na ang mamahalin mong lunch bag.
-Ano'ng tumatakbo sa isip mong 'yan? -Wala. Naglalabas lang ng emosyon.
Kilala mo ako. Gusto kong manaksak para kumalma.
Pareho tayo. Nakakakalma ang kutsilyo sa kamay mo.
Oo, masarap manaksak.
-Hello, Maurice. -Ano'ng kailangan n'yong dalawa?
Ipinaliwanag ni Montel na ang kainin ang walang pangalang pagkain
ay masamang fridge etiquette,
kaya binilhan kita ng mga yogurt para palitan ang kinain ko.
Hindi! Umalis ka na! Hindi 'yan iyon.
Sige na. Gusto kong magkasundo ang papa ko at ang idolo ko.
Akala ko mentor mo siya. Parang higit ang idolo kaysa sa mentor.
Ano'ng tawag sa taong sinasamba mo at gusto mong gayahin?
Ako. Gusto mo dapat maging katulad ko.
Kay Montel na nanggaling.
Idolo niya ako,
at gusto niyang ikaw at ang idolo niya, ako 'yon, ay magkasundo.
-Ano'ng masasabi mo? -Ang masasabi ko…
Lintik na yogurt mo, lintik kang wizard ka.
Napaka-mature, Papa.
-Ngayon, Maury… -'Wag mo akong ma-"Ngayon, Maury."
Akala niya gusto ko ang apology yogurt niya?
Posible bang di talaga ito tungkol sa yogurt,
kundi sa pagnanakaw ni Lionel sa anak mo?
Ang istupidong mong pakinggan ngayon, Connie.
Okay.
Tungkol ito sa yogurt ko,
at tulungan ang isang matandang lalaki na tigasan, okay?
Lintik na Lionel!
Oo, Simon, puwede mong baguhin ang thermostat.
Ayos lang ang 69 degrees.
Oo, naiintindihan ko.
-Sige na. -Walter, ang…
Uy, Grace, kumusta?
Nandito ako para sa rekomendasyon ni Simon sa paglipat niya.
Kung masama ang tiyempo,
kailangan pa ring gawin.
Oo naman. Ang paglipat niya.
Pormalidad lang talaga ito,
pag-apruba mo lang ang kulang, tatatakan ko na ang mga papeles.
Ang pag-apruba ko?
Lagi na tayong magkasama. Kadiri. Sa bahay at sa trabaho. Kadiri.
Tapos na ang mga araw mo sa reality television. Kadiri.
Kadiri!
Magnanakaw siya.
Magnanakaw?
Oo. Magnanakaw. Nagnanakaw siya. Partikular, ang pera ng kompanya.
-At itinatago niya. -Talaga?
Sa kanyang depensa, pambili ito ng mga drogang itinuturok.
Diyos ko!
-May kailangan ka pa ba? -Wala na siguro.
Panununog din, kung kailangan mo.
Diyos ko, Sarah,
bakit mo ibinaon nang napakalalim ang mga alaalang ito?
Mukhang nakita ko na ang nakabaon na kayamanan.
Sandali!
Humiling ka.
-Baka ang mama niya 'yan. -'Wag mong sabihin sa papa mo.
Walang kapantay na ina.
-Saan ako titingin? Cheese. -Ma, 'wag, ngiti ka lang.
Mukha tayong tanga.
Ano'ng problema ni Sarah sa kanya?
Sabi ng doktor, sa chemo at radiation, gagaling ako.
Okay. Pangako?
-Kailangang magtiwala tayo sa doktor. -Tama. Maganda pakiramdam ko rito.
Naku. Parang hindi.
Oo, susubukan namin ang ibang uri ng chemo,
at talagang malaki ang pag-asa nila rito.
Mabuti 'yon.
Sorry, sobrang abala sa trabaho,
pero sasakay ako ng tren at dadalaw ako, okay?
Pangako.
Trabaho? Puntahan mo na siya.
Ayaw kong makita ang mama ko na nakaratay.
Hindi, kailangan mong pumasok.
Na may mga tubong nakakabit.
Ayaw niyang makita mo siyang gan'on.
Oo. Uuwi na siya makalipas ang ilang linggo.
Naku, Sarah.
Tama. Di mo kailangang danasin 'yan ngayon.
-Makikita mo siya pag-uwi niya. -Teka. 'Wag kang umalis!
Papa. Puwede ba kitang tawagan uli?
Ano? Hindi. Hindi posible 'yan.
Hindi, pauwi na dapat siya sa susunod na linggo.
-Lintik. -Hindi!
Hindi. Ano'ng sinasabi mo?
Ikinalulungkot ko.
Diyos ko, Sarah.
Hindi ka nakapagpaalam sa kanya.
Naku. Bakit ako kinakabahan?
Hapunan lang ito. Ginagawa ko ito gabi-gabi.
Oo, pero hindi gabi-gabing may dessert kang Sexy Stranger.
Ayaw kong maalarma ka, pero pag tinigasan ka uli rito,
maire-report ka ng harassment, at matanda ka na para makulong.
Diyos ko, tama ka. Hindi ko yata kaya ito.
At di dapat. Tama ba, Evelyn?
Ako? Ang namatay niyang asawang nakalimutan na niya?
Mas gusto kong di siya makipag-sex sa estranghero.
'Wag kang makinig sa kanila. Kilala ko 'yang bata. Di siya si Evelyn.
Walter, ano sa tingin mo?
Minsan, ayos lang na umalis sa isang sitwasyon,
kahit na magsinungaling ka pa para magawa 'yon.
-Tama ka. Dapat na akong umalis. -Tayo na.
Masarap sa pakiramdam na umalis na ngayon. Tayo na.
-Paul? Ikaw ba 'yan? -Lintik!
Nandito na siya!
-Deb? -Paalis ka na ba?
Hindi, nag-iinat lang ng likod.
Okay.
Dapat siguro mag-inat din ako.
Sandali. Patay na ako.
-Uy, guys. -Hi, Emmy.
Nandito ka ba para sa kalokohang true love?
Hindi, nandito lang ako para sabihing naiintindihan ko.
Sarah, naghukay ako sa utak mo, at naiintindihan ko na.
-Ano'ng sinasabi mo? -Nalaman ko ang tungkol sa mama mo.
Napakasakit siguro n'on.
Siyempre, napakasakit. Bestfriend ko siya.
'Wag kang makinig sa kanya. Pinasasama lang niya ang pakiramdam mo.
-Alam mo, umalis na tayo. -Teka, huwag!
Gusto ko lang tumulong.
-Hi. Ako si Paul. -Hi.
-Welcome sa dinner. -Masarap makipagkamay nang masigla sa 'yo.
Pakikipagkamay, ang doorknob para sa sex.
Ipahinga mo ang mga hita mo.
Oo, tama. Ganyan magsalita ang tao.
Okay. Isang munting host.
Babae ka sa mundo.
Masama ang date na ito. Masama kang ka-date, Paul.
Shit. Siguro dapat nag-ensayo tayo nito?
Babae ako sa mundo, at lalaki ka,
pero 'yon lang ang alam ko dahil napakamisteryoso ng profile mo.
Misteryo ka, Paul. Sabihin mong ang bayag mo ang clue.
'Wag mong banggitin. Diretso ka niyan sa kulungan.
Okay, tumahimik ang lahat!
Pasensiya na. Medyo kinakabahan ako.
Di ko talaga alam ang sasabihin.
Ito ang una kong first date sa loob ng 40 taon.
-Naiintindihan ko. -Teka. Talaga?
-Oo naman. -Talaga?
Kinakabahan ako noon sa unang first date ko,
ipinakita ko sa lalaki ang mga litrato mula sa burol ng asawa kong si Robert.
Mabuti naman!
Sinusubukan kong 'wag sabihin ang pangalan ng asawa ko mula nang dumating ka.
-Paul, gusto mong sabihin nang mabilis? -Oo. Si Evelyn. Salamat.
-Masarap sa pakiramdam, di ba? -Okay, ang sweet nito.
Umorder ka na ng meatballs, para makita mo kung gaano kaluwang ang bibig niya.
Sarah, sandali. Alam kong ikinalulungkot mo ang tungkol sa mama mo.
Tumahimik ka!
Ano ba? Binabato mo na ako ngayon?
-Napaka-immature mo. -Umalis ka na lang.
Hindi, kailangan ako ni Sarah, ang Lovebug niya.
-Tabi! -Hindi!
-Sarah! -Patigilin mo siya.
Hindi, patigilin mo siya.
Ano 'to?
Para kina Robert at Evelyn. Di sana nila tayo hampasin mula ng langit.
Si Evelyn siguro, pero si Robert? Di ko alam kung nasa langit siya.
-Papa? -Sarah, mahal.
Papa niya 'yan?
Oo. Ang namatay na asawa nito ang namatay niyang ina.
Wala bang nagbabasa ng files?
Hi. Ano'ng ginagawa mo rito?
Ako? Ikaw, ano'ng ginagawa mo rito?
May date ako.
May date! Cool.
Oo, ito si Deb. Nakilala ko siya sa Internet.
-Nakakadiri 'yon. -Naku, di niya ginawa 'yon!
Sa tingin ko, ginawa niya.
Sorry, Internet lady. Sigurado akong mabait ka,
pero, Papa, paano mo ito nagawa kay Mama?
-Sarah. -Akala ko patay na ang asawa mo.
Patay na siya, tama? Di na ako magpapaloko uli.
Pasensiya na. Kailangan kong ayusin ito.
Oo, sige.
Hindi rin sinabi sa profile mo na may mga anak ka.
-Di ako makapaniwala. -Sarah, sandali.
Honey, hindi ko intensiyon na saktan ka.
Nasaktan? Hindi, Papa. Naiinis ako. Kamamatay lang ni Mama.
Mahal, halos isang taon na, at araw-araw ko siyang nami-miss.
-Miss na rin kita. -Huwag.
Lagi kitang tinatawagan at tine-text, pero di ka sumasagot.
At naiintindihan ko.
Nakokonsensiya ka tungkol sa mama mo.
Tumigil ka na.
Hindi, alam ng mama mo na gusto mong nandoon ka, anak.
Ayaw kong pag-usapan, okay?
Mabuti para sa 'yo. Naka-move on ka na. Magsaya ka sa bago mong buhay.
-Hindi. Sarah, pakiusap. -Bye, Pa.
-Magaling, Sarah. -Ano? Hindi.
Uy, Paul.
Grabe ito para sa unang date,
kaya aalis na ako, at kailangan nating maghati sa bill.
Oo, okay. Sige.
Di puwedeng akin ang bill. Di na ngayon. Nagbibiro ako, pero di ako naglalaro.
'Wag ako, Mr. Tall Tennis Man.
Sarah, bumalik ka at kausapin mo siya. Papa mo siya. Mahal ka niya.
'Wag kang makinig sa kanya.
Mali siya tungkol kay Ben, pumuslit siya sa mga alaala mo…
Dahil ayaw n'yong sabihin ang tungkol sa mama niya.
'Wag mo siyang banggitin.
-Nakita mo? Palpak siyang Lovebug. -Okay, oo, palpak akong Lovebug minsan.
Pero alam kong mahal na mahal mo ang mama mo.
-Diyos ko! Inulit pa niya. -Sarah, pakiusap.
Layuan mo ako, Emmy. Tapos na ako.
-Tapos na? Ibig sabihin? -Ibig sabihin, sisante ka na.
-Ano? Di mo magagawa 'yan. -Honey, ginawa na yata niya.
Pero kailangan mo ako.
Ang gulo ng lahat!
Ganito ang nangyayari pag hinayaan mong maging malapit ang mga tao.
Pasensiya na. May mga personal akong pinagdadaanan.
-Maurice? -Hello, Lionel.
Ano'ng ginagawa mo sa opisina ko?
Naisip kong baka grabe ang reaksiyon ko tungkol sa yogurt.
-Oo nga. -At kahit ikaw ang mentor ni Montel…
-Idol. Salamat. -Kahit ano.
Ako pa rin ang ama niya, at hindi mo maaagaw sa akin 'yon.
Oo, sabi mo nga.
Kaya pasensiya na.
Napaka-mature mo naman, Maurice.
Oo, napaka-mature ko.
At bilang paggalang, aatras na ako sa opisina mo,
nang di ipinapakita ang likod, may mahigpit na iniipit.
Sandali, Maurice.
Parang nawawala ang isa sa mga Nazi dildo ko.
Oo, ang Adolf Tickler, sa tingin ko. Ikaw ba ang…
Ang nagnakaw ng paborito mong dildo at ipinasak sa puwit ko?
At humingi kuno ng tawad habang nasa puwit ko pa rin ang dildo?
-Mismo. -At pagkatapos?
Maglakad nang paurong, iiwan kang walang natutunan?
Mas matalino ako. Malinaw na ginawa mo ang lahat.
Gabi na, kaya paalam. Kailangan ko nang umalis. Magaling.
Maurice, pandekorasyon lang 'yan, pang-display lang!
Wala nang halaga 'yon ngayon.
Honey, nandito na ako.
-Walter, kailangan nating mag-usap. -Okay.
Kakakausap ko lang kay Grace,
at lumalabas na kakaiba ang rekomendasyon mo sa akin.
Ano? Hindi. Kung anu-ano ang sinasabi mo.
Baliw siguro ako,
pero parang ayaw mo talaga ako rito.
Naku, hindi iyon.
Nag-aalala lang ako na kung dito ka lang, papatayin kita.
Okay, pero ayaw kong makasama ang isang gusto akong patayin.
Di na uli, kahit paano. Nakaka-stress na kink n'on.
Kung makagagaan sa 'yo, di kita gustong patayin.
Pero pag lagi kang nandiyan parang kadiri? Tama ba ang gamit ko?
-Hindi. -Lintik.
Naguguluhan lang ako, Walter. Akala ko ito ang gusto mo.
Akala ko rin.
Siguro mas madali para sa akin ang intimasiya nang 48 oras lang.
Kailangan mong papasukin ang mga tao. At hindi lang tuwing weekend.
Alam ko, pero sa ngayon, puwede ba tayong bumalik sa dati?
Pasensiya na. Hindi ko kaya.
Lumalakad lang ako pabalik kung may nakatagong dildo sa puwit ko.
Oo. Tama naman.
At muli, pasensiya na sa lahat ng bulbol.
Di ako sanay maglinis ng kalat ko. Ang butler ko ang gumagawa n'yon.
Teka. Ang butler mo?
Walter, ang number eight, ang paborito kong chopper.
Napakabait ng piloto ko.
Ang pilot mo? Sandali. Teka. Mayaman ka?
Mami-miss ko ang ulong 'yan!
Lintik, pumalpak ako. Mayaman siya!