- Simon! - Kochanie.
W końcu jesteś!
Tak długo czekałem na ten weekend.
Ja też.
Mam dla ciebie prezent.
Przeczuwałem, że mi go dasz, więc zadbałem, żebyś miał go gdzie włożyć.
Och, Walty.
Tak, rozpakuj mnie!
Uwielbiam się kochać w kąpieli.
- Ach, te brudne myśli. - A jednocześnie czyste.
Och, Simon!
Uprawiamy seks wszędzie poza twoją sypialnią.
Teraz zróbmy to w ogólnodostępnej pralni.
Czy masz na sobie mój sweter?
Nie wolno zostawiać prania bez opieki.
Nie wierzę, że od 48 godzin się kochamy.
A ja, że przesyłają pocztą fontanny czekolady.
Tak, to bardzo romantyczne. I wygodne.
Walter, co tam się dzieje w tej główce?
Weekend już się prawie skończył, a związek na odległość jest taki trudny.
Szkoda, że musisz jechać.
- A gdybym nie musiał? - Co masz na myśli?
Ludzie w Nowej Zelandii uspołecznili seks,
więc hormonalne potwory są właściwie zbędne.
- Serio? - Chętnie zmienię otoczenie.
- Przeniósłbyś się tutaj? - Z rozkoszą.
Zmieniłbyś adres na mój?
Czemu nie? Kto nie chciałby tego szczęścia cały czas?
Jasna cholera! Od dawna o tym marzyłem.
Będziemy prawdziwą parą, jak Mickey i Minnie.
Skarbie, wracajmy do pralni sprawdzić, jak się miewa twój Goofy.
Och, Simon.
ZASOBY LUDZKIE
Paul, obaj wymiatamy.
Ja mam nowego faceta, a ty nowe hobby.
Dziś nawet przebiłem piłkę przez siatkę. I trener mniej się na mnie wkurzał.
A twoje włochate nogi cudnie wyglądają w tych krótkich porciętach.
To chyba ta marka z aligatorem.
Ja tu widzę ślimaka.
Ale nie przejmuj się, skarbie.
Niezła jest.
Paul.
- Paul? - Paul!
Ja mam na imię Paul.
Dziwnie się czuję. Jakbym za szybko wypił oranżadę.
To się nazywa podnieta!
Maury? To ty?
Kupę czasu cię nie widziałem, stary nicponiu.
Bzykniemy dzisiaj Evelyn?
Na litość boską, Maury, czytaj akta klientów.
Evelyn zmarła rok temu.
Ojej. Wyrazy współczucia.
Ale gratuluję podniety.
To ci się przyda, nie? Fajnie jest, jak staje.
Rzeczywiście jestem pobudzony. Czy to coś złego?
Oczywiście, że tak.
Twoja żonka jeszcze nie ostygła.
Boże.
A twoje pomarszczone jaja wystają z szortów ze ślimakiem.
Daj spokój!
Jego ptak wygląda jak smutny indor.
To, że jest stary i obrzydliwy, nie znaczy, że nie może się napalić.
- Dziękuję? - Co tu w ogóle robisz?
Jestem jego uczniem.
Naśladuje mnie. Chcę Montela ulepić na swoje podobieństwo.
Montel to glina, a ja garncarz.
- Przestań, proszę. - Zamknijcie się.
Paul był w żałobie, a teraz ma wzwód.
Zastanówmy się razem, co zrobić z tym drągiem, dobra?
Może go wbić w ziemię obok swojej zmarłej żony.
Cięta piłka, Montel.
Ja pierdolę.
Dobra wiadomość jest taka, że nie mam już erekcji.
To okropna wiadomość.
Chcemy, żebyś był jak umarlak.
Zawsze sztywny.
- Westchnienie. - Coś nie tak, Emmy?
Skoro pytasz… Moja klientka, Sarah, kompletnie mnie ignoruje.
Pewnie szuka spokoju.
Odkąd zapytałam ją o matkę, razem z Van się ode mnie odcięły.
Van zbudowała wokół niej mur.
Mur. Chciałbym mieć taki wokół biurka.
Pete, pomóż mi.
Poddaję się. O co chodzi z mamą Sary?
Nie wiem. Nie chce powiedzieć.
W Banku Pamięci sprawdzałaś, tak?
Nie, nie sprawdzałam w Banku Pamięci.
Czemu jesteś zła?
Bo to dobry pomysł, a ja nie chcę tego robić.
Emmy! Teraz moje wychodzące pomieszały się z przychodzącymi.
Pora na jogurt o trzeciej, żeby dociągnąć do kolacji.
Mój specjalny jogurt nie jest na swoim specjalnym miejscu.
Jak z pustym żołądkiem mam zadbać o wzwód starszego faceta?
Mówię ci, Walter, to dobra propozycja.
Sorry za spóźnienie.
Właśnie otrzymałem bardzo przykrą wiadomość.
Twoje dziecko i Lionel sugerowali,
że Paul powinien odciąć sobie członka i spalić go w krematorium.
Krematorium to mój pomysł.
Co? Nie spalimy go.
Cykniemy mu fotki. Dodamy do apki. Zrobimy z niego gwiazdę.
Podoba mi się twój entuzjazm,
ale może zamiast zdjęć fiuta spróbujemy randek online?
Chyba mówimy o tym samym, więc jasne.
- Randki online? - Oszukają go.
A jeśli Paul ocknie się w kontenerze bez nerek?
Nie, pozna nowych ludzi i będzie super.
Tak. Przeleci nowych ludzi i będzie w dupę.
Nie będzie dobrze ani w dupę.
- Będzie niezręcznie. - I przerażająco.
Do tego ma dziwne ciało.
Nikt nie zechce cudzołożyć z oślizgłym staruchem.
Nie. Seks starych jest najlepszy.
Znają się na rzeczy i mają luźną skórę, więc znacznie łatwiej jest wylizać rowa.
Dziękuję. Zostanę przy jogurcie.
Piłka stop. Czy to mój jogurt?
Nie był podpisany. Uznałem, że jest niczyi.
Nic w biurowej lodówce nie jest niczyje. To byłoby dziwne.
Wyluzuj, mamo Maury.
- To jest dziwne. - To tylko jogurt.
Co za dziwoląg.
Wszyscy jesteśmy lekko podminowani. Uspokójmy się,
załatwmy randki online i nie wracajmy do tematu jogurtu.
Jest całkiem smaczny.
Spróbuj, Montel. Buzia szeroko.
Malinojeżynowy.
Nie będę tu siedział i patrzył, jak karmisz moje dziecko moim jogurtem.
I bądźcie pewni, że trzasnę drzwiami.
Cholera. Teraz nawet nie pamiętam, o czym rozmawialiśmy.
O starym, dziwnym ciele Paula.
Kochanie, wróciłem.
Zawsze chciałem to powiedzieć.
Ja zawsze chciałem to usłyszeć.
Kochanie, czy jadłeś ostre chili z porcelany mojej babci?
Tak. Były na niej obrazki drzew. Nie mogłem się oprzeć.
To ci nie przeszkadza?
Skądże. To tylko miska. Unikatowy antyk, na którego punkcie nie mam obsesji.
Cudownie.
To chodźmy na mokry, dziki seks na twojej zamszowej kanapie.
Simon.
Wybacz, raz w miesiącu linieję i zrzucam włoski łonowe.
Raz w miesiącu? Dostały się do czekoladowej fontanny.
Rzeczywiście.
Po prostu nie będę patrzeć.
Zaplanowałem cudowny wieczór.
Kupiłem tajskie jedzenie
i zaraz zacznie się Bachelor in Paradise.
Nie oglądam ludzkiej telewizji.
O Boże. Dlaczego?
Bo ich programy to totalny chłam.
- Co? - Uważam, że to krindż.
- Krindż? - Krindż.
- Krindż? - Tak, krindż.
- Czyli ich nie lubisz? - Może sobie nagraj.
Jak nie oglądam na żywo, nie mogę pisać na czacie.
A jestem tam dowcipny.
Kotku, włożyłem seksowny T-shirt.
To jest seksowny T-shirt. Tak tu napisano.
A co tam się dzieje w tej główce?
Nic. Darujmy sobie program i przejdźmy do miażdżącego duszę seksu.
Znakomicie.
Cassie wypadła z łodzi?
Cholera. Mam do tego żarty.
„Wdowiec.
Aplikacja dla osób w pewnym wieku, randkujących na ostatnim etapie życia”.
To ty! Jesteś prawie martwy.
Rzeczywiście!
Żadne „ha, ha”. Jakie jest pierwsze pytanie?
Chcą wiedzieć, co mnie wyróżnia.
Wysoki cholesterol?
Gnijąca żona?
Nie, twój słodki trzonek. Twój drąg.
Twoja gruba bagieta
napakowana szynką, indykiem i sałatą.
Przepraszam. Co?
Jestem głodny, bo ktoś ukradł mój jogurt.
Niepodpisany!
Dobra! Co powiecie na to?
„Mam 180 centymetrów wzrostu i szukam damy”.
Ja cię piórkuję! Już mnie sparowało.
- Brawo, Paulie! Masz randkę. - Tak!
Wysokim jest tak zajebiście łatwo.
Cześć.
Witamy w Banku Pamięci, w którym zawsze pamiętamy o tobie.
Miłe. Potrzebuję…
Zeskanuj plakietkę. Wspomnienia są tam. Zamykamy o szóstej.
Nigdy nie byłam tu sama.
Mógłby pan znaleźć to, czego szukam, a ja tu zaczekam i pogram na telefonie?
Ma pan ładowarkę?
Młoda damo, jestem zajęty śledzeniem wszystkich wspomnień w dziejach.
Po prostu wypowiedz wspomnienie, którego szukasz, i przejdź przez drzwi.
Jeśli nie jesteś skończoną idiotką, powinno tam być.
Okej. Przeszłość Sary.
Przestań. Po prostu otwórz.
Dobra.
Brzydzi cię, że wiele z tych psów przeleciałam?
Za mało się cofnęłam.
Młodsza Sarah.
Super. Chce mi się siku.
Moją ulubioną kapelą rockową jest Vampire Weekend.
Proszę, to ty w słodkiej fazie emo.
Ale muszę cię zobaczyć z mamą.
Wspomnienia mamy Sary.
Fajnie! Wirowanie.
Co jest, kurwa? Gdzie ja jestem?
Wielka kłótnia z mamą Sary.
Mama plus suka plus Sarah?
Panie bankierze, pański bank jest do dupy.
Mój bank na pewno nie jest „do dupy”.
Boże! Czuje pan to?
Moja twarz! Mój mózg!
Cholera! Przepraszam.
Nic mi nie jest. To hologramowy humor.
Lol.
Czego potrzebujesz?
Jest usterka. Wciąż pytam o wspomnienia o mamie Sary,
ale pojawia się tylko pustka.
To znaczy, że wspomnienia są pogrzebane. Musisz kopać.
Czyli praca fizyczna?
Do roboty, zamykamy o szóstej.
No nie!
Ręce mam ładne, ale mięśni w nich nie ma ani grama.
W moim kuferku są łoniaki.
Widzę, że macie z Simonem konkretny seks.
To wymarzona partia i kochanek na poziomie.
Pewnie się cieszysz.
Oczywiście. Bardzo się cieszę.
Ale mówiąc szczerze, kiedy u mnie mieszka, jest deczko inaczej,
niż kiedy tylko mnie odwiedzał.
- Cześć, skarbie. - Simon!
Moje kochanie!
Właśnie skończyłem rozmowę z Grace. Będę szczery. Wymiatałem.
Tak. Przenosiny do naszego biura.
Jak to przejdzie, będziemy razem jedli lunch każdego dnia.
Tak, bo oprócz wspólnego mieszkania
będziemy też razem pracować.
Spędzać razem każdą chwilę.
Jak Gilligan i jego mąż, pan Skipper.
Możemy razem dojeżdżać. Tylko we dwóch.
Simon i Walter. Walter i Simon.
Razem na zawsze. Bez przerwy.
Walter, a co tam się dzieje w tej główce?
Nagle zrobiło się tu gorąco.
Walter, skarbie.
- Wszystko gra? - Co tam się dzieje w tej główce?
- Co jest? - Przyda ci się kąpiel z bąbelkami.
Muszę lecieć.
- Co tam się dzieje w tej główce? - Co tam się dzieje w tej główce?
Co się dzieje w tej główce?
Przestańcie! Zostawcie mnie w spokoju!
Zdychaj!
Kochanie, zniszczyłeś swój luksusowy kuferek na lunch.
- Co tam się dzieje w tej główce? - Nic. Tylko musiałem się wyładować.
Znasz mnie. Lubię tak dźgać dla relaksu.
Ja też. Ostrze w dłoni jest takie kojące.
Tak, dźganie jest w pytę.
- Witaj, Maurice. - Czego chcecie?
Montel wyjaśnił, że jedzenie niepodpisanego jedzenia
jest wbrew etykiecie.
Kupiłem więc jogurty, żeby ci oddać to, co zjadłem.
Odpierdol się. To nawet nie te, które lubię.
Daj spokój. Chcę, żeby mój tata i mój idol mieli dobre stosunki.
Myślałem, że to twój mentor. Idol to ktoś więcej niż mentor.
Jak nazwać kogoś, kogo czcisz, i chcesz być dokładnie taki sam jak on?
To ja. Powinieneś chcieć być taki jak ja.
Montel wyraził się jasno.
Ma mnie za idola i chce, żebym był z tobą w dobrych stosunkach.
- Więc co powiesz? - Powiem…
Jebać twoje jogurty, czarodziejska szmato.
Bardzo dojrzale, tato.
- Maury… - Tylko mnie nie pouczaj.
Myśli, że chcę jego durny jogurt?
Czy to możliwe, że wcale nie chodzi o jogurt,
a o to, że Lionel ukradł ci dziecko?
Teraz to pierdolnęłaś głupotę, Connie.
Dobra.
Chodzi o jogurt
i żeby pewnemu staremu facetowi postawić wacka na baczność.
Pieprzony Lionel!
Tak, Simon, możesz wyregulować termostat.
Niech będzie 20,5 stopnia.
Rozumiem.
Muszę kończyć.
Grace, o co chodzi?
O rekomendację przenosin Simona.
Ale jeśli to zły moment, i tak musimy to zrobić.
Oczywiście. Jego przenosiny.
To tylko formalność,
więc mi to zatwierdź, a ja podstempluję.
Zatwierdzić?
Zawsze będziemy razem. Krindż. W domu i w pracy. Krindż.
Skończyły się czasy reality show. Krindż.
Krindż!
To malwersant.
Malwersant?
Tak. To złodziej. Kradnie. Firmowe pieniądze, mówiąc dokładniej.
- Potem je ukrywa. - Tak?
Musi mieć pieniądze na szprycę.
Chryste!
- Potrzebujesz czegoś jeszcze? - Raczej nie.
Jest też podpalaczem, w razie co.
Jezu, Sarah,
czemu zagrzebałaś te wspomnienia tak głęboko?
Coś się mnie zdaje, żem znalazła zakopany skarb.
Chwila!
Pomyśl życzenie.
- To pewnie mama. - Nie mów tacie.
Super ta mama.
- Gdzie mam patrzeć? - Mamo, uśmiechnij się.
Wyglądamy idiotycznie.
Jaki Sarah ma z nią problem?
Lekarz mówi, że po chemii i radioterapii powinnam dojść do siebie.
Obiecujesz?
Musimy zaufać lekarzowi.
Ma rację. Mam dobre przeczucie.
A ja jakoś nie.
Wypróbujemy inny rodzaj chemii.
Mówią, że szanse są duże.
To dobrze.
Ostatnio w pracy mam urwanie głowy, ale niedługo do ciebie przyjadę, okej?
Obiecuję.
Jebać pracę, jedź do niej.
Nie chcę widzieć mamy w szpitalnym łóżku.
Musisz wejść.
Z rurkami i całą resztą.
Nie chciałaby, żebyś ją taką widziała.
Za kilka tygodni wróci do domu.
Och, Sarah.
Właśnie. Nie musisz teraz przez to przechodzić.
- Zobaczysz ją w domu. - Stój! Nie odchodź!
Cześć, tato. Oddzwonię później.
Co? To niemożliwe.
Za tydzień miała wrócić do domu.
- Kurwa. - Nie!
O czym ty mówisz?
Tak mi przykro, kochanie.
Boże, Sarah.
Nie zdążyłaś się pożegnać.
O rany. Czemu tak się denerwuję? To tylko kolacja. Jadam ją co wieczór.
Ale nie co wieczór na deser masz Seksowną Nieznajomą.
Nie chcę cię straszyć, ale jeśli ci tu stanie,
wezwą policję, a jesteś za stary, żeby siedzieć w pierdlu.
Masz rację. Chyba nie dam rady.
Lepiej tego nie robić. Zgadzasz się, Evelyn?
Ja? Zmarła żona, o której zapomniał?
Wolałabym, żeby nie uprawiał seksu z nieznajomą.
Paul, nie słuchaj ich. Znam tego dzieciaka. To nie Evelyn.
Walter, co o tym myślisz?
Nie ma nic złego w tym, aby czasem wycofać się z jakiejś sytuacji,
nawet jeśli trzeba wtedy zmyślić oburzające kłamstwa.
- Masz rację. Zrezygnuję. - Odwrót!
Tak będzie lepiej. Chodźmy.
- Paul? To ty? - Cholera!
Przyszła!
- Deb? - Wychodzisz?
Nie, tylko rozciągałem plecy.
Dobra.
Też powinnam rozprostować plecy.
A nie, czekaj. Ja nie żyję.
- Hej. - Cześć, Emmy.
Przyszłaś gadać więcej bzdur o miłości?
Nie, właściwie przyszłam powiedzieć, że rozumiem.
Sarah, wykopałam ci dziurę w mózgu i teraz już kumam.
- O czym mówisz? - Dowiedziałam się o twojej mamie.
To musiało być okropne.
Oczywiście. Była moją najlepszą przyjaciółką.
Nie słuchaj jej. Tylko chce, żebyś się poczuła do dupy.
- Tak. Chodźmy stąd. - Chwila, nie!
Tylko chcę pomóc.
- Cześć. Jestem Paul. - Cześć.
- Witam na kolacji. - Miło tak energicznie uścisnąć ci dłoń.
Uścisk dłoni, pierwszy krok w kopulacyjnym tańcu.
Daj spocząć swym udom.
Jasne. Właśnie tak mówią ludzie.
Dobra, lubisz się bawić w gospodarza.
Więc jesteś wolną kobietą.
Fatalnie, Paul. Nie umiesz randkować.
Może trzeba było to przećwiczyć?
Tak, jestem wolną kobietą, a ty mężczyzną.
I nic więcej nie wiem, bo twój profil był bardzo tajemniczy.
Jesteś zagadką. Powiedz, że twoje jaja są wskazówką.
Nie mów o jajach. To bilet w jedną stronę do pierdla.
Uciszcie się!
Przepraszam. Trochę się stresuję.
Nie wiem, co powiedzieć.
Nie byłem na pierwszej randce od 40 lat.
- Rozumiem cię, Paul. - Serio?
- Oczywiście. - Naprawdę?
Ja na pierwszej randce byłam tak zestresowana,
że pokazałam facetowi fotki z pogrzebu swojego męża, Roberta.
Co za ulga!
Cały czas pilnuję się,
żeby nie wymówić imienia swojej zmarłej żony.
- Chcesz je szybko powiedzieć? - Tak. Evelyn. Dziękuję.
Fajne uczucie, co?
Dobra, jest bardzo milutko.
Zamów klopsiki, żeby zobaczyć, jak szeroko otwiera usta.
Sarah, zaczekaj. Wiem, że ci smutno z powodu mamy.
Zamknij się!
Co ty? Kamieniami we mnie rzucasz? Jesteś taka niedojrzała.
Idź precz.
Sarah potrzebuje swojego kochalucha.
- Zjeżdżaj! - Nie!
Każ jej przestać.
Nie, jej każ, żeby przestała.
Co jest, kurwa?
Za Roberta i Evelyn. Oby nie ciskali na nas gromów z niebios.
Evelyn może jest w niebie, ale Robert? Wątpię.
- Tata? - Sarah, skarbie.
To jej tata?
Tak. Jego zmarła żona to jej zmarła matka.
Czy nikt nie czyta akt?
Cześć. Co tu robisz?
Ja? Co ty tu robisz?
Jestem na randce.
Na randce! Fajnie.
To jest Deb. Poznałem ją przez Internet.
- Obrzydlistwo. - No chyba żart!
No chyba jednak nie.
Przepraszam, paniusiu z Internetu, na pewno jesteś bardzo miła,
ale jak mogłeś to zrobić mamie?
- Sarah. - To twoja żona żyje?
Nie żyje, prawda? Nie dam się znowu oszukać.
Przepraszam, Deb. Muszę to załatwić.
Tak, jasne.
W twoim profilu nie było nic o dzieciach.
- Nie mogę w to uwierzyć. - Sarah, zaczekaj.
Nie zamierzałem cię zranić.
Zranić? Jestem wkurzona. Mama niedawno zmarła.
Kochanie, minął już prawie rok i codziennie za nią tęsknię.
- Za tobą też. - Nie rób tego.
Ciągle do ciebie dzwonię i piszę, ale nie odpowiadasz.
Ja to rozumiem.
Jest ci źle po tym, co się stało z mamą.
Przestań.
Mama wiedziała, że chcesz tam być.
Nie chcę o tym rozmawiać.
Gratuluję. Idziesz dalej. Powodzenia w nowym, seksownym życiu.
- Saro, proszę. - Cześć, tato.
- Dobrze poszło. - Co? Nie.
Hej, Paul. Sporo tego, jak na pierwszą randkę.
Muszę lecieć, a ty musisz zapłacić za siebie.
Tak. Jasne.
Nie dam się zostawić z rachunkiem. Lubię żarty, ale mam zasady.
Właśnie tak, panie wysoki tenisisto!
Sarah, wróć i z nim porozmawiaj. To twój tata. Kocha cię.
Nie słuchaj jej.
Myliła się co do Bena, zakradła się do twojej pamięci…
Bo nie chciałyście mi nic powiedzieć o mamie.
Przestań o niej mówić.
Widzisz? To gówniany kochaluch.
Tak, czasem jestem gównianym kochaluchem.
Ale wiem, że naprawdę kochałaś swoją mamę.
- Jezu! Znów to zrobiła. - Sarah, proszę.
Odejdź, Emmy. To koniec.
Koniec? Co to znaczy?
Że cię zwalniam.
- Nie możesz tego zrobić. - Kochana, właśnie to zrobiła.
Ale ty mnie potrzebujesz.
Wszystko się porypało.
Tak się dzieje, gdy pozwalasz innym zanadto się zbliżyć.
Wybacz. Kłopoty osobiste.
- Maurice? - Cześć, Lionel.
Co robisz w moim biurze?
Zdałem sobie sprawę, że trochę przesadziłem z tym jogurtem.
- Tak jakby. - Może i jesteś mentorem Montela…
- Idolem. - Mniejsza.
Ja zawsze będę ojcem Montela i nie możesz mi tego odebrać.
Skoro tak twierdzisz.
Dlatego przepraszam.
To bardzo dojrzałe, Maurice.
Tak, jestem dojrzały.
A teraz, z szacunku, wycofam się z twojego biura,
zwrócony twarzą do ciebie, mocno ściskając poślady.
Zaczekaj, Maurice.
Zniknął jeden z moich nazistowskich wibratorów.
Tak, Adolf Tickler. Czy ty…
Czy ukradłem twoje ukochane dildo i wsadziłem je sobie w dupę?
A potem na niby cię przepraszałem, wciąż mając owo dildo w dupie?
- Właśnie. - A potem co?
Zacząłem wychodzić tyłkiem do przodu, a ty tu zostałeś niczego nieświadomy?
Jestem świadomy. Wszystko to zrobiłeś.
Tak czy siak, późnawo się robi, więc pa, pa, muszę lecieć. Miło było.
Maurice, to jest tylko dekoracja, egzemplarz pokazowy!
Teraz już nic niewart.
Kochanie, wróciłem.
- Walterze, musimy pomówić. - Dobrze.
Właśnie rozmawiałem z Grace i podobno
dałeś mi bardzo dziwną rekomendację.
Co? Nie. Coś ci się pomyliło.
Może i jestem nieco szurnięty,
ale wygląda na to, że mnie tu nie chcesz.
Kochanie, to nie tak.
Po prostu martwię się, że jeśli zostaniesz, to cię zamorduję.
Nie chcę być z kimś, kto chce mnie zabić.
Już przerabiałem taki układ. To bardzo stresujące.
Ja tak naprawdę nie chcę cię zabić.
Ale kiedy zajmujesz moją przestrzeń, wywołujesz u mnie… krindż?
Dobrze użyłem?
- Nie. - Cholera.
Trochę się pogubiłem. Myślałem, że tego chcesz.
Też tak myślałem.
Najwyraźniej jednorazowo stać mnie tylko na 48 godzin intymności.
Musisz dopuścić do siebie innych. Nie tylko w weekendy.
Wiem, ale na razie czy możemy wrócić do tego, co było?
Przepraszam. Nie mogę.
Idę do tyłu tylko wtedy, gdy chowam dildo w tyłku.
Tak. To ma sens.
Jeszcze raz przepraszam za te łoniaki. Nie przywykłem do sprzątania po sobie.
- Zwykle robi to mój lokaj. - Twój lokaj?
To numer osiem, mój ulubiony śmigłowiec.
Mój pilot to przemiły gość.
Twój pilot? Chwila. Jesteś bogaty?
Będę tęsknić za tą główką!
Spieprzyłem sprawę. On jest bogaty!
Napisy: Przemysław Rak