ZASOBY LUDZKIE
„W chwili gdy cię ujrzałem…”
…wybiłaś mi dziurę w piersi i za serce chwyciłaś.
Każde twoje słowo, każde spojrzenie
ściskało moje serce, pompowało krew w żyłach
i dawało mi życie.
Czasem gdy na ciebie patrzę, odczuwam ból, bo tak mi smutno,
że żyłem, zanim cię spotkałem.
Czy to w ogóle było życie?
Pieprzyć to!
Że też musiałam się zabujać w tym wszarzu i jego nadliczbowych fiutach.
Rochelle, muszę z tobą pomówić.
Nie chcę gadać, tylko się wyżyć. Idziemy się pieprzyć.
Właśnie w tej sprawie przychodzę. Nie nadaję się do seksu z nienawiści.
- Co? - Potrzebuję czegoś więcej.
- W końcu dasz się zapiąć od tylca? - Nie, to nie to.
Chcę mieć prawdziwy związek.
Już ci mówiłam. Nienawistne glizdy mają w dupie romantyczne pierdy.
Ale, Rochelle,
jesteś najwspanialszym stworem, jakiego znam.
Jesteś mądra, zdolna i zabawna, nawet jeśli szydzisz ze mnie.
- A co dokładnie to ma znaczyć? - Próbuję powiedzieć, że…
- Kocham cię. - Co?
Tak. Kocham cię.
Kocham cię.
Od dawna chciałem to powiedzieć.
Mówię ci, jakie to miłe uczucie na ustach.
Spójrz na mnie. Nie nadaję się do kochania.
Ale tak naprawdę nie jesteś nienawistną glizdą.
Jesteś kochaluchem. Znasz się na miłości. Do tego zostałaś stworzona.
Więc kochaj. Proszę.
Sama nie wiem.
Typowe. Facet, który mówi ci, kim jesteś.
Ja wcale nie…
Nie mówię do was, głazie.
Generał Podła! Co pani tu robi?
Jestem tu dla ciebie, Rochelle Hillhurst.
- Dobra. - Do konferencyjnej.
W takim razie dokończymy naszą rozmowę później.
Zostawię swoje obnażone serce na twoim biurku.
Co tu robi generał Podła?
Nie wiem. Przyszła do Rochelle.
Ta maniaczka kieruje Wydziałem Nienawiści.
To przez nią małpy zaczęły się obrzucać gównem.
Ale tu lodówa, prawda? My jesteśmy zimnokrwiste.
Co mogę dla pani zrobić?
- Od razu do rzeczy. Bez gry wstępnej. - Tak.
Obserwuję cię, Rochelle Hillhurst.
- Przypominasz mi mnie. - Serio?
Tak. Kiedyś byłam jednym z tych karaluchów miłości.
Była pani kochaluchem?
Tak. Byłem zdana na „uczucia” i „całusy”.
Miłość omal mnie nie złamała.
Płakałam w biały dzień, skamlałam: „Biedna ja”.
Potem powiedziałam: „Nigdy więcej nie dam sobie złamać serca”.
- I teraz ja łamię serca. - To mi się podoba.
Nienawiść jest prosta. Nienawiść to władza. Nienawiść…
Come si dice? Jest kurewsko skuteczna.
Czego chce pani ode mnie?
Przejdź do Wydziału Nienawiści, pracuj u mojego boku,
a nigdy nie zostaniesz skrzywdzona.
Tak na pełny etat?
Masz w sobie potężną nienawiść, Rochelle.
Pomyśl, kim jesteś i kim chcesz być.
A potem daj mi znać, dobra?
Cholera. Co robić? Jestem kochaluchem czy nienawistną glizdą?
Kim jestem?
Gdy jesteś miłością
Jesteś światłem i śmiechem
Pełen radości i zachwytu jest świat
Serca pragną, byś rozpaliła je
Piosenki chwalę imię twe
Płaczą za tobą Umierają za ciebie
Jesteś zbawcą, największą z gwiazd
Dziewczyno, miłość ci w duszy gra
Co za bzdury, kotku
Wiesz, że nienawiść w duszy masz
Jakąż rozkosz czuć Gdy w popłoch wpada tłum
Kiedy we wściekłości wpadasz szał
Na co komu słabość i bezbronność
To gówno tylko złamie serce twe
Tryb suki włączyć czas Bądź do szpiku zła
I patrz, jak oceany rozstępują się
Tak
Jestem promienną miłością, czułą i jasną
Nienawiścią jestem, mam w sobie mrok
Urodziłam się, by szerzyć dobro
Nie, podłością był każdy twój krok
Nie mogę tak żyć Muszę wybrać coś
I wiem, co wybiorę
Wybieram miłość
Rochelle. Boże, spójrz na siebie.
Znów jesteś kochaluchem. Co tam się stało?
Wybieram miłość, Pete. Miałeś rację. To jestem ja.
Czy wybierasz też…
Tak. Wybieram ciebie.
O Boże. Ale klawo.
Jesteś dobry. Nie skrzywdzisz mnie.
Nigdy. Ja też wybieram miłość.
Wybieram miłość
- Nie śpiewaj. - Wybacz.
Pocałuj mnie.
Trochę się martwiłem, kiedy byłaś tam tak długo.
Myślałem, że ta jaszczurka namówi cię do nienawiści.
Tak. Ciekawe, co by było, gdybym jej posłuchała.
Wybieram nienawiść
Rochelle? Co tam się stało?
Generał Podła przyjmie mnie do Wydziału Nienawiści.
Co? Nie! Nie możesz tego zrobić.
- Co? - Jesteś kochaluchem.
- Nie mów mi, kim jestem. - Nie, skądże, ja tylko…
Czy ja wyglądam jak posrane dziecko?
Oczywiście, że nie.
- To czemu chcesz decydować za mnie? - Co? Nie.
Tylko że jeśli zostaniesz nienawistną glizdą,
nie dam rady być z tobą.
A co mnie to obchodzi? Koniec z nami.
Co? Nie mówisz poważnie.
Mówię. A teraz złaź mi z drogi.
Rochelle.
Chcę wszechświata, w którym mnie kochasz.
Chyba taki istnieje.
Ale w tej osi czasu jest inny Pete i wydaje się znacznie szczęśliwszy.
Jestem taki szczęśliwy!
Cześć, Alice.
Źle mi, że wciąż dołuję się tą okropną randką.
Zapomnij o Shawnie. Potrzebujesz odrobiny miłości do siebie.
Proponujesz, żeby zajrzeć w dolinkę.
Miałam na myśli masaż, ale tak też możemy się pobawić.
Jebać Shawna.
Poszukajmy apki wysyłającej psie gówno do czyjegoś domu.
Jak takiej nie ma, to ją wymyślimy.
- To znajomi właściciela mieszkania. - Za często rozdajesz maila.
Cześć, Alice. Dziękuję, że odebrałaś.
- To jest Sal. - Cześć, Sal.
Fajna czapka.
Słodki gnojek.
Szkoła chce przenieść jego i inne niepełnosprawne dzieci do „osobnej”,
ale „równej” klasy.
- Chyba żart. - Pieprzyć to.
- Sal, mama rozmawia. - Dzwoniliśmy do dyrektora…
A do Świętego Mikołaja pisaliście?
Świat to bagno. Ludzie reagują tylko na wstyd i przemoc.
Nie podnoś się, suko.
Pomożesz nam?
Nie znoszę takiej dyskryminacji.
To kurewstwo najwyższej klasy.
Drogie panie, rozpierdolmy ich.
- Tak! - Dziękuję.
Słyszysz, słodki gnojku? Spalimy twoją budę.
- Czy ten dzieciak się na nas wypiął? - Szacun.
Nie ma sałatki z kurczakiem?
- Sprawdzę na zapleczu. - Mam lepszy pomysł.
Nasraj sobie na rękę i to zjedz.
Connie, mam ważne pytanie.
Twoja odpowiedź nie będzie miała żadnych konsekwencji.
Czy wyglądam grubo?
- To mi wygląda na pułapkę. - O nie.
Wciąż nie schudłem po porodzie
i czuję się jak śmieciara pełna gówna.
Ty to powiedziałeś.
- Dają dwudniowe burrito. - Nie mówiłeś, że jesteś gruby?
Wiem, ale to musi być pyszne.
„Ten mięciutki gigant to nasza wersja śpiwora
wypchanego wołowiną, wieprzowiną, fasolą i boczkiem”.
„Jest tak duży, że trzeba go jeść przez dwa dni”.
Nie ładuj tego do swojego ciała.
Myślisz, że powinienem wziąć coś zdrowego?
Zdrowego? Po chuj? I tak wszyscy zdechniemy.
Doskonały argument.
Dawaj mordercze burrito.
Rochelle, nie potrzeba mu 15 kilogramów mięsa w kałdunie.
Wyglądam jak jego dietetyczka? W dupie to mam.
Tęsknię za kochaluchem Rochelle.
Nie byłaby taką zdzirą.
Maury, nie możesz zjeść dwudniowego burrito.
Twoje ciało to świątynia. Weź coś zdrowego, kotku.
Dobrze. Dziękuję, Rochelle.
Wezmę jedną…
sałatkę warzywną.
Ta Rochelle to prawdziwy anioł.
Proszę, jaka kochana.
Co się stało? Zatęskniłaś za rękami?
- Pete się stał. - Wziąłem ci ciastko, Rochelle.
- Och, skarbie. - Skarbie?
Co? Ty i Pete?
Jesteście tak razem razem?
Tak. I czuję się bardzo szczęśliwa.
Ja też. Nie wiedziałem, że można czuć się tak dobrze.
A raz ułożyłem kostkę Rubika.
Świetnie, ale myślałam, że lubisz być nienawistną glizdą.
Mówić ludziom, żeby sobie nasrali na rękę i to zjedli…
Tak, wypowiadałam się na temat tego, co powinno się robić ze swoim kałem,
ale teraz wybieram miłość i jest mi dobrze.
Dostałem maila z darmowym kuponem do knajpy Olive Garden.
Co to ma do rzeczy?
Nie wiem, ale wydaje mi się, że to ważne.
Zaimponowałeś mi, Maury.
Widziałam już, jak wkładasz warzywa do tyłka,
ale do gęby – nigdy.
Czuję napływ energii.
Pomyśl, jak fatalnie bym się czuł,
gdybym zamówił to niepotrzebnie ogromne burrito.
Ja pierdolę, jakie to ogromne.
Jak mam to wszamać w jeden dzień?
Nikt ci nie każe.
Ja na to: „Nie, wyciągnij lewą rękę
i na nią nasraj”.
Rochelle, jak nikt umiesz mówić ludziom, gdzie mają srać.
Kocha tam być, prawda?
Cieszę się, że coś kocha, bo na pewno nie kocha mnie.
Pete, nie do twarzy ci.
Mnie też odrzucił obiekt moich uczuć,
ale nie poniżam się publicznie.
- Van idzie. - Van!
Van, tutaj. Zajęłam ci miejsce.
Nie musisz się na mnie gniewać za to, co zrobiłam źle.
Błagam, kochaj mnie.
Masz rację, złotko. Wcale się nie poniżasz.
- Czy możliwe, że oboje jesteśmy do bani? - Tak.
- Skądże. Jesteśmy cudowni. - Nie wiem.
Wiesz co?
Musimy wypić tyle wódki, żeby barman zaczął się o nas martwić.
- Nie chcę. - Musimy się schlać.
Dobrze, ale będę łkać przez cały czas.
W porządku. Po to są bary.
Dostałem maila z darmowym kuponem do knajpy Olive Garden.
Co to ma do rzeczy?
Nie wiem, ale musi być ważne, bo powiedziałem to dwa razy.
- Prawa niepełnosprawnych… - To prawa człowieka!
Ta szkoła próbuje ukryć niepełnosprawnych uczniów w piwnicy.
A to, co serwujecie w piątki, to nie pizza.
To gorący keczup na kartonie.
Ci skurwiele z rady szkoły się ugną, czuję to.
- Też to czuję. - Ta suka?
Co tu, kurwa, robisz?
Moja Alice ściągnęła tu tych wszystkich ludzi?
Nadzieja nie mogłaby tego przegapić?
Bomba cyc!
Nie. Nie przypisuj sobie tego.
Ten protest sponsoruje literka nienawiść.
Właśnie widzę. Co ci się stało, Rochelle?
Więcej nie nabiorę się na twoje bzdury. Alice cię nie potrzebuje. Spierdalaj.
To nie zależy od ciebie.
- Alice, to jest Dev, mój brat. - I nasz prawnik.
- Przystojniaczek! - Ma dobre wiadomości.
Rada szkoły zgodziła się rozpatrzyć apelację.
To pierwszy krok.
Wszystko dzięki tobie, Alice.
Tak jest. Alice i jej wściekłe ujadanie.
Wiecie, skąd wzięło się to wściekłe ujadanie, prawda?
Z nadziei Alice, że zmieni świat.
Cudownie! To zasługuje na bombę cyc!
Dość!
Nie chcę nic mówić, ale jest nawet lepiej, gdy wychodzi tamtędy.
Cieszę się, że dziś idziemy na sushi.
Ja też.
Ustawię termostat na komfortowy poziom 23 stopni.
Nie, na 22. Surowa ryba.
Ale z ciebie głuptas. Kocham to.
A jak kocham ciebie.
Ja też cię kocham, Pete.
O Boże. Naprawdę?
Tak. Naprawdę.
Czemu nie promieniejesz?
Zostawiam to na wieczór, żeby było wyjątkowo.
Uwielbiam, kiedy jest wyjątkowo.
Widzimy się punktualnie o 18.45.
- Kocham. - Ja też!
- „Kocham”? Dobra. - Zamknij się, Emmy.
Widziałam, jak promieniejesz na widok tacos.
- To inna miłość. - Promieniejesz dla facetów z reklam.
Tak, bo coś mi dają. O co ci chodzi?
Po prostu Pete to wrażliwy głaz.
- Nie chcę, żeby cierpiał. - Nie będzie.
Wieczorem moja dupa go opromieni, bo go kocham.
- Dziwny ton, ale cieszę się. - Dziękuję. Będzie super.
Wkrótce w kinach Rochelle opromienia Pete’a.
Tylko dla pełnoletnich. Pójdę już.
Cholera jasna. Nowe mięsko?
Connie, to ja, Maury z Big Mouth. Teraz jestem fit.
Jeszcze lepiej. Stare mięso w nowym opakowaniu. Ja to się stało?
Jedna sałatka zmieniła moją osobowość.
To ma sens. Chciałabym ci się dobrać do majtek.
Chętnie, ale niestety musisz zaczekać, aż wrócę z joggingu.
Idziesz biegać?
Dziś mamy randkę na dragach.
Koniec z prochami. Rochelle miała rację. Moje ciało to świątynia.
Cholera, Rochelle.
Już nawet nie pamiętam tamtego starego niechluja, którym kiedyś byłem.
Wiedziałem, że to zjem w jeden dzień.
Dziś mamy randkę na dragach.
Jak łykniemy LSD, skoro wciąż masz w gardle burrito?
Nie przełknę nawet tego małego kwasu.
Twoje burrito bawi się ze mną w „a kuku”!
Nie jest dobrze.
Z drogi. Pupa w opałach!
Emmy, miałaś rację.
Alkohol naprawdę zagłusza ból życia.
Mówiłam.
Po kilku drinkach jesteś smutny, po kolejnych weselejesz,
a jeśli pociągniesz dalej, przestaniesz cokolwiek czuć.
Nie mogę się doczekać.
Jak go rzuciłam, poryczał się. Widziałaś płaczący głaz?
Nie, ale raz widziałam, jak mężczyzna spada z góry
i krzyczy: „Aaaaa”.
Chcę przestać cokolwiek czuć!
Czuję, że żyję. Co teraz? Zalejemy robala?
Mam lepszy pomysł. Chodźmy na samochodowe kręgle.
Szykuje się rozpierducha. Wchodzę w to.
- O tam. - Naprawdę?
- Wystarczy ci mój jeden penis? - Przestań o to pytać.
Tak, przepraszam.
- Cholera. - Boże!
- Już dobrze. Nie przestawaj. - Przepraszam.
Bardzo cię kocham.
A ja kocham ciebie, Pete.
Ty promieniejesz. Tak jak mówiłaś.
Uwielbiam, gdy plan wypala!
- Co to było? - Nic. Zwykły gaz pochwowy.
Przepraszam, nie rozumiem.
Dlaczego twoje genitalia brzmią jak Siri?
Bo twój jedyny penis tak wspaniale mnie przeleciał?
Chwila, miałaś telefon w tyłku?
Co? Jasne, że nie.
- Udawałaś, że promieniejesz. - Mogę to wyjaśnić.
- Nie kochasz mnie. - Staram się!
Starasz się? Wybacz, że tak to utrudniam.
Staram się, żeby to się udało.
Jesteś słodki, uczciwy i dobry dla mnie.
„Dobry dla ciebie”? Czy ja jestem jakąś witaminą?
Pete, proszę…
- Muszę wyjść. - Nie idź!
I koniecznie musisz wyczyścić ten telefon.
- Zdejmij etui i porządnie go wypucuj. - Pete, proszę.
- Żegnaj, Rochelle. - Zaczekaj!
Dlaczego postawiłem nienawistnej gliździe ultimatum?
Feminiści nie stawiają ultimatum.
Po pierwsze, tak, stawiamy,
a po drugie, zrobiłeś to, co zrobiłeś, bo jesteś dobrym facetem.
Nie wiem.
Jesteś miły, troskliwy
i każdy by się ucieszył, gdybyś mu przeszył pupinę
swoim wielkim, kamiennym członem.
Naprawdę?
Tak. I masz wielkie serce.
Nikogo byś nie skrzywdził.
Chyba że byś się stoczył ze wzgórza na czyjś namiot i go zgniótł.
Jestem bardzo ciężki.
Tak, ale codziennie siedzę obok ciebie
i mimo że tak bardzo cię wkurzam,
nawet raz mnie nie zabiłeś.
Kocham cię, stary.
Ja też cię kocham.
Zasługujesz na to, co najlepsze.
- Za nas. - Tak.
Pieprzyć wszarzy, którzy nas nie kochają.
- Ja pierdolę, mam zawał. - Co?
Przestańcie pić i patrzcie, jak cierpię.
Nie umieraj, Maury.
Nie chcę być samotnym rodzicem. Porzucę nasze dziecko, jeśli kipniesz.
Zabierzcie mnie do lekarza.
Pete, zawieziesz mojego utytego ukochanego do szpitala.
Nie powinienem prowadzić. Wypiłem sporo drinków.
Czemu ty mnie nie zawieziesz?
Ponieważ, dupku,
postanowiłam zrobić randkę na dragach bez ciebie.
Aktualnie mam jazdę na jaja.
Boli mnie lewe jądro.
Pete, on umrze.
Ja pojadę. Gdy jestem pijana, prowadzę lepiej.
O nie.
To koniec. Odchodzę w kwiecie wieku.
Trzeba było cię słuchać, Connie.
Wytatuuj sobie to na czole, idioto.
Dawaj, jądrowa Emmy. Jedź szybciej!
Staram się. Ale leje jak z cebra.
To nie jest zawał. To coś innego.
- O nie. - Nawet nie mów.
To gastro bąble!
Boże, nie! Tylko nie gastro bąble.
Mąż mojej kuzynki zmarł na gastro bąble.
Miał dzieci, Maury,
a teraz te dzieci nie mają ojca,
co oznacza, że mama musi odwalać całą robotę.
Trzeba było wziąć tę sałatkę warzywną.
Jak dobrze, że wziąłem tamtą sałatkę. Mam tyle energii.
Maury, skończyłeś już jogging?
Chcę zaznać twojego nowego ciała.
Dziękujemy za zabranie nas do Olive Garden, Walterze.
Mówiłem, że ten kupon wróci.
Olive Garden. „Mamy stos mięs!”
Rick. To reklama Arby’s.
Jesteś żałosny, Pete.
Myślałeś, że masz u niej szansę z pojedynczym członkiem?
Rochelle, dlaczego myślałem, że możesz mnie pokochać?
Pete, zwolnij.
Jak ściskanie telefonu w tyłku podczas seksu mogło tak się nie udać?
Pete!
Samochodowe kręgle rządzą!
W Wydziale Nienawiści robimy to w każdy wtorek.
Było świetnie. Wkrótce dam odpowiedź. Tylko chwilę pomyślę.
Byle nie za długo. Nie chcesz, żebym była twoim wrogiem.
Żartuję.
Wcale nie. Jestem prawdziwą psychopatką.
W tej osi czasu też jedziemy do Olive Garden.
Cześć, wesoły autobusie.
Czy to Rochelle? Z kulą do kręgli?
Kogo to obchodzi? Moje gastro bąble zaraz wybuchną.
Musisz wypuścić je tyłkiem, zanim rozerwą ci flaki.
- Nie mogę! - Maury, usiądę na tobie.
Moja pupka na twoim brzuszku.
Connie, boję się.
Moje poślady ci pomogą spuścić gazy.
Dobra, Maury, zaczynamy!
- Piecze. - Udało ci się, Maury.
Aż mi się klei w ustach.
Wypala mi oczy!
Nic nie widzę! Oślepłam!
Emmy, patrz na drogę!
Po raz ostatni, Rick,
„I’m Lovin’ It” to McDonald’s, nie Olive Garden. Co jest?
Nikt nie zbije mojego auta z drogi.
Cholera. Kula w rynnie.
Czy my omal nie zginęliśmy?
Wciąż nie widzę. Chyba mam zapalenie spojówek.
Naprawdę po pijaku lepiej prowadzisz.
Wiem. Wyobrażasz sobie, co by było, gdybyśmy się nie urżnęli w tym barze?
I gdybym ja nie zjadł tamtego burrito?
I gdybym ja nie zarzuciła kwasu, który zamienia was w moszny?
Życie jest pełne małych cudów.
Maury, przestań pierdzieć!
Maury, przestań biegać!
Odkąd zjadłeś tę sałatkę, olewasz moją kuciapkę.
Nie mam czasu na koci, koci, kuciapki.
Trening daje mi więcej satysfakcji.
Nie. Mam cię. Teraz musisz mnie bzyknąć.
Tak każą zasady krasnali.
Czy czułaś kiedyś tę zmysłową przyjemność,
gdy serce tak wali, że aż wyrywa się z płuc?
O nie, Maury, czy dopadła cię…
Euforia biegacza!
Tak, kotku!
Endorfiny są niesamowite. Nie potrzebujemy już seksu.
O nie! Teraz będziesz biegaczem?
Po raz ostatni, Rick, „I’m Lovin’ It” to McDonald’s, nie Olive Garden.
A oliwki to słone winogrona, tak?
Dlaczego cię zaprosiłem?
Boże, Rochelle. Jednak mnie kochasz?
Odejdź! Zabierz swoje krzepkie ciało.
Chcę, żebyś się zapisała ze mną na te dziesięć kilometrów.
Pete! Walter!
Jest tam połowa obsady!
Nie!
Nie wierzę, że odeszli.
A ja, że nas nie zaprosili do Olive Garden.
Wtedy byśmy zginęli.
Pozwól mi się wkurzać na zmarłych, dobra?
Zrobiłam to, co uważałam za słuszne.
Wybrałam miłość, a to nic nie zmieniło.
Wszyscy, na których mi zależy, odeszli.
- My żyjemy. - Was mam gdzieś!
Uwaga, wściekły kochaluch!
Właśnie w tym rzecz. Nie jestem pieprzonym kochaluchem.
Jestem zuchwałą, dostojną bestią gniewu
Czarne, nieustraszone serce mam
Urodziłam się do złości i zemsty
Od początku byłam zła
To moje życie Przeżyję je tak, jak chcę
I wybieram nienawiść
Dobra. Wchodzę w to.
Dokonujesz właściwego wyboru, Rochelle Hillhurst.
Razem wyrządzimy wiele przykrości.
I to pewnie sobie nawzajem. Jestem koszmarem.
Więc oś czasu z nienawistną glizdą jest prawdziwa?
Na to wygląda.
Więc tak naprawdę nie zjadłeś sałatki warzywnej?
- No, kurwa, raczej. - Dzięki Bogu!
Byłeś nie do zniesienia. Proszę, zawsze bądź śmieciarą pełną gówna.
Kochanie, nigdy nie schudnę po porodzie.
Zamiast tego urodzę kolejne dziecko.
Nie ze mną.
Potrzebuję twoich genów. Moje są brzydkie.
- Nie, dziękuję. - Connie, no chodź.
Teraz ja będę biegaczką, szmato.
Napisy: Przemysław Rak